.
‫ای لعنت بهش!
‫نه!
‫کمک! کمک!
‫مامان!
‫مامان! بابا!
‫مامان!
‫مامان! مامان!
‫- هالی؟ ‫- مامان! مامان!
‫- مامان، هیولا! ‫- عزیزم، داری چی کار می‌کنی؟ چی شده؟
‫- مامان، یه هیولا اون توئه. ‫- هالی، آروم باش. نمی‌فهمم چی می‌گی!
‫- مامان، یه هیولا هست. هیـ... ‫- هالی.
‫هر چی که دیدی، عزیزم، ‫فقط یه کابوس بود.
‫- نه، مامان! مامان! ‫- عزیزم، فقط یه کابوسه!
‫خودم دیدمش. لطفاً بهم اعتماد کن، مامان.
‫خواهش می‌کنم، مامان، خواهش می‌کنم. ‫باید حرفم رو باور کنی. لطفاً.
‫معلومه چه خبره؟
‫موقعیتت کجاست؟ تمام.
‫خیابون پیکت، پنج دقیقه فاصله دارم.
‫تو خیلی از ما جلوتری. ‫به محض اینکه رسیدی بی‌سیم بزن!
‫حتماً.
‫و نانسی، مراقب باش.
‫سفت بشین.
‫کارن!
‫پناه بر خدا.
‫کارن!
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫هالی؟
‫هالی!
‫یا خدا.
‫خدایا. هی. عقب بمون. عقب بمون!
‫عقب!
‫برو! برو!
‫مامان!
‫خدا!
‫هالی، برو عقب!
‫از دخترم فاصله بگیر!
‫مامان، نه!
‫اون توئه.
‫می‌بینمش. آماده باش.
‫نانسی، اونجا چه خبره؟ ‫با من حرف بزن! چی شده؟
‫نانسی!
‫از دخترم فاصله بگیر!
‫مامان!
‫سعی نکن حرف بزنی، باشه؟ ‫فقط آروم باش، باشه؟
‫حالت خوب می‌شه. ‫همه چی درست می‌شه، باشه؟
‫حالت خوب می‌شه.
‫هالی.
‫برو. برو، برو، برو، برو! برو!
‫خوب می‌شی مامان. ‫من همین‌جام. فقط چشم‌هات رو باز نگه دار. باشه؟
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟ ‫می‌شه لطفاً چشم‌هات رو باز نگه داری؟
‫قول میدم ‫نذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫می‌برمت پیش دکتر. ‫فقط باید دووم بیاری، باشه؟
‫فقط دووم بیار.
[چیزهای عجیب] [فصل پنجم]
[قسمت دوم: ناپدیدشدنِ هالی ویلر]
‫علائم حیاتی. وضعیت رو بگو.
‫زن، 46 ساله.
‫- ضربان قلب 120. فشار خون 103 روی 67. ‫- یه مرد داریم، اواخر چهل سالگی.
‫برخورد چندین جسم سخت. شکم نرم...
‫نبض نخی و ضعیفه.
‫پارگی در سمت راستِ قفسه سینه قدامی ‫و ضربه نافذ به گردن.
‫ما همین‌جاییم. حالت خوب می‌شه.
‫متأسفم. باید بیرون منتظر بمونید.
‫- نمی‌شه پیش‌شون بمونیم؟ ‫- باید بذاریم دکترها کارشون رو بکنن.
‫به محض اینکه خبری شد ‫بهتون اطلاع می‌دیم، باشه؟ باشه؟
‫من هیچی نمی‌بینم.
‫تطبیق گروه خونی، کیسه خون بیارید.
‫چرخِ رادیولوژی من کجاست؟
‫- شاید چهار دنده شکسته. ‫- آماده لوله‌گذاری بشید.
[پذیرش]
‫این تقصیر ماست.
‫این‌ها همه‌ش تقصیر ماست.
‫ما تا جایی که تونستیم سریع اومدیم.
‫در مورد امشب حرف نمی‌زنم.
‫ما می‌تونستیم دیروز کاری بکنیم، ‫هفته پیش، پاییزِ پارسال.
‫می‌تونستیم سعی کنیم ‫از هاوکینز ببریمشون بیرون،
‫یا... یا حداقل حقیقت رو بهشون بگیم.
‫می‌تونستیم یه کاری بکنیم، هر کاری.
‫ما که نمی‌دونستیم ‫هیچ‌کدوم از این اتفاقاً قراره بیفته.
‫واقعاً این رو باور داری؟
‫بعد از این همه مدت، اومده سراغ هالی؟
‫هالی، که هیچ ربطی ‫به هیچ‌کدوم از این ماجراها نداره.
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫اتفاقاً کاملاً با عقل جور درمیاد.
‫وکنا بهم گفت این اتفاق می‌افته.
‫بهم نشون داد.
‫و نه فقط اون چهار تا دروازه رو.
‫هالی، مامان، بابا، همه مُرده بودن.
‫و ما فقط... ‫ما فقط انتخاب کردیم که باورش نکنیم.
‫ولی حالا همه‌ش داره به واقعیت تبدیل می‌شه. ‫یعنی، نمی‌فهمی مایک؟
‫وکنا برگشته ‫تا رویای خودش رو محقق کنه، تا ما رو مجازات کنه.
‫با فرد و کریسی و مکس این کار رو کرد،
‫و حالا نوبت ماست.
‫و اون قرار نیست بس کنه.
‫اون تا وقتی زجرکُش‌مون نکنه، بس نمی‌کنه.
‫من زیاد مطمئن نیستم که این برای مجازات باشه
‫وکنا کارها رو نصفه‌نیمه رها نمی‌کنه.
‫کوتاه نمیاد.
‫چون اگه واقعاً هدفش این بود که ‫شماها رو زجر بده،
‫چرا پدر و مادرت رو زنده گذاشته؟
‫چرا هالی رو برد به دنیای وارونه
‫و جسدش رو اینجا نذاشت ‫تا شما پیداش کنید؟
‫چرا خودش نیومد اینجا؟
‫چرا یکی از... حیوون‌های خونگیش رو فرستاد؟
‫منظورت چیه؟ یعنی کار وکنا نیست؟
‫منظورم اینه که من نمی‌دونم،
‫و تو هم نمی‌دونی.
‫فقط الان سوال‌های بی‌پاسخِ خیلی زیادی وجود داره
‫من... من فقط می‌دونم که دارم یه دژاوویِ جدی رو تجربه می‌کنم
‫چون این دقیقاً ‫همون اتفاقیه که برای ویل افتاد،
‫اونم تقریباً دقیقاً توی همون زمان.
‫می‌دونید امروز چندمه، درسته؟
‫سوم نوامبر.
‫ویل روز ششم دزدیده شد.
‫کمتر از سه روز فاصله داریم.
‫سه روز فاصله ‫تا روزی که همه چیز رو تغییر داد.
‫نمی‌دونم نظر شما چیه، اما...
‫من به تصادف اعتقاد ندارم.
‫دیگه نه.
‫ولی ما ویل رو برگردوندیم.
‫و قراره هالی رو هم برگردونیم، ‫چون اون تنها نیست.
‫اِلون اون تو پیش‌شه.
‫و اگه کسی بتونه خواهرت رو نجات بده...
‫اون اِ‌ل‌ـه.
‫اون اِل‌ـه.
‫توی خونه‌ها بمونید!
‫داخل بمونید!
[راه بسته است]
‫دختره مادرش رو اینجا پیدا کرد.
‫باورمون اینه که خانم ویلر سعی داشته ‫فرار کنه که مورد حمله قرار گرفته.
‫و هیچ‌کس این مهاجم رو ندیده؟
‫نه. وقتی اون رسید خونه، ‫مهاجم رفته بود،
‫به همراه خواهرش.
‫دختره، تنها اومده؟
‫این چیزی‌ـه که به ما گفت، قربان.
‫می‌خوام تمام دوربین‌های مداربسته
‫در شعاع سه کیلومتری این خونه رو چک کنید.
‫- فکر می‌کنید ممکنه اون باشه، قربان؟ ‫- همین الان.
‫هالی! هالی!
‫هالی!
‫هاپ.
‫هاپ!
‫هاپ؟
‫معذرت می‌خوام. خوبی؟
‫اِل.
‫تو چطور اینجایی؟
‫صبر کن. صبر کن.
‫صبر کن. باید...
‫باید از اینجا بری. امن نیست.
‫- اونجا یه... ‫- دموگورگن هست.
‫می‌دونم. داره خونریزی می‌کنه.
‫اون حتماً زخمی‌ش کرده.
‫چی؟ کی؟
‫کارن. با شیشه‌ی نوشیدنی.
‫چی؟
‫وقتی دنبال هالی می‌گردم، ‫نمی‌تونم پیداش کنم، ولی حتماً نزدیکه.
‫- هالی؟ ‫- فقط باید ردِ خون رو پیدا کنیم.
‫هالی ویلر؟ داری در مورد چی...
‫اِل، صبر کن! لعنت بهش!
[رادیو اسکواک]
‫اووه.
‫انگار همه چی یهو با هم پوکید.
‫قبلاً هم همچین اتفاقی ‫با الهاماتش افتاده بود؟
‫که چراغ‌ها قاطی کنن ‫و وسایل الکترونیکی اتصالی کنن؟
‫نه.
‫پس این، یه جورایی، ‫یه تحولِ جدید و بامزه‌ست.
‫هیچ فیوز یدکی چیزی نیست؟
‫آره، توی انبار، فکر کنم باشه. ‫یعنی، امیدوارم باشه، مگه نه؟
‫- دوست داری من برم بیارمشون؟
‫- آره. ‫- حله.
‫البته. الان ردیفش می‌کنم.
‫من... من زود برمی‌گردم.
‫می‌دونم صحبت کردن در موردش سخته،
‫ولی این... این الهامات،
‫مثلِ قبل بودن؟
‫مثل وقتی که خاطراتِ زمانِ حال رو می‌دیدی؟
‫فقط شدیدتر.
‫انگار اونجا بودم. دقیقاً همون‌جا بودم.
‫این... انگار من خودِ دموگورگن بودم.
‫داشتم چیزی رو می‌دیدم که اون می‌دید ‫و چیزی رو فکر می‌کردم که اون فکر می‌کرد.
‫هیچ ایده‌ای داری ‫چرا باید بره سراغ ویلرها،
‫هالی رو ببره؟
‫نمی‌دونم... مطمئن نیستم. این...
‫خیلی سخته که همه چی یادم بیاد. ‫این... تقریباً مثل یه خوابه.
‫هیچ معنی‌ای نمیده. من...
‫من... من حتماً یه جوری ‫دوباره به ذهن مشترک وصل شدم.
‫ولی ما ارتباط رو قطع کردیم.
‫فکر نکنم هیچوقت... واقعاً قطع شده باشه.
‫از وقتی که من رو دزدید، انگار من... من...
‫برای همیشه تغییر کردم.
‫این احساسات وصل بودن، ‫می‌آن و میرن.
‫ولی اون تابستون، بعد از اینکه دروازه باز شد
‫دوباره حسش کردم.
‫و وقتی کالیفرنیا بودم از بین رفت.
‫ولی روز بعد از اینکه برگشتم،
‫اون حس برگشت.
‫و حالا اون نزدیک‌تره.
‫نزدیک‌تر از همیشه.
‫شاید تو مثل یه گیرنده‌ای.
‫می‌دونی، مثل یه گیرنده رادیویی، ‫فقط نسخه انسانی و جادوییش.
‫- من... نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫- خیلی‌خب.
‫تصور کن که یه آنتن داری ‫که از بالای سرت زده بیرون.
‫و وکنا، اون از ذرات سلاح ذهن ‫مثل امواج رادیویی استفاده می‌کنه.
‫وقتی آنتن به امواج نزدیکه، ‫سیگنال مثل روز روشن دریافت می‌شه.
‫ولی اگه خیلی دور باشی...
‫برفک می‌زنه.
‫پس شاید راهش همینه.
‫اینطوریه که هالی رو پیدا می‌کنیم.
‫چی، با آنتن تو؟
‫قبل‌تر، یه الهامی دیدم ‫توی جنگل نزدیک مدرسه.
‫اون موقع نفهمیدمش،
‫ولی شاید اون موقع هم داشتم ‫از چشم‌های دموگورگن می‌دیدم.
‫و شاید اگه برگردم اونجا،
‫بتونم دوباره به ذهن مشترک وصل شم، ‫به سیگنال.
‫ویل.
‫- من قبلاً جاسوسی وکنا رو کردم. ‫- و اون کنترلت رو به دست گرفت.
‫- می‌دونم، ولی... ‫- داشتی می‌مردی.
‫و هالی هم می‌میره ‫اگه کاری نکنیم.
‫ما داریم یه کاری می‌کنیم.
‫عوض کردن فیوزها؟
‫باید ایستگاه جیغ رو دوباره راه بندازیم ‫تا بتونیم هاپر رو پیدا کنیم.
‫هاپر، درسته. ‫این‌ها همه‌ش به خاطر نامزدته.
‫اون تنها پل ارتباطی ما ‫به دنیای وارونه‌ست، به ال.
‫این چطوری ما رو به هالی نزدیک‌تر می‌کنه؟
‫اون اونجاست، مامان، کاملاً تنها. ‫می‌دونم چه حسی داره.
‫همین‌جوری ولش نمی‌کنم.
‫می‌ریم نجاتش می‌دیم،
‫ولی قرار نیست جون تو رو به خطر بندازیم ‫تا این کار رو بکنیم.
‫- قراره فقط همون‌جا وایستی؟ ‫- درسته.
‫لحظه‌ی خصوصیِ خانوادگی. ببخشید.
‫فیوزها، برق. الان حلش می‌کنم.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫فقط باید بذاریم این لعنتی ‫چند دقیقه شارژ بشه، بعدش ایشالا...
‫روشن میشه.
‫تا منتظریم یه شکلات بزنیم؟
‫خب، بهتره که سریع باشه.
‫این فرشته نجات‌مون داره اخلاقش سگی می‌شه. ‫فکر کنم آمارت رو گرفته.
‫- آمارم رو گرفته؟ ‫- خواهرش رو کاشتی. چندین بار.
‫عالی شد.
‫تونستی نانس رو بگیری؟
‫بابا تو کمای مصنوعیه، ‫و مامان توی اتاق عمله.
‫تا چند ساعت دیگه هیچی مشخص نمی‌شه.
‫یا خدا، پسر.
‫آره.
‫فکر می‌کنی باید بریم ‫بیمارستان ببینیمش؟
‫یعنی، اگه بتونیم ‫این آهن‌قراضه رو راه بندازیم.
‫نه. نه، طبق نقشه پیش می‌ریم.
‫جستجوی منطقه جی1.
‫- هاپر، اِلون و هالی رو پیدا کنیم. ‫- درسته.
‫فقط... به نظر پیچیده میاد.
‫مثلاً، ممکنه خیلی طول بکشه.
‫خب.
‫می‌دونی، بیمارستان سر راهه.
‫می‌تونیم فقط یه سر بزنیم،
‫واسه نانس، مثلاً، گل یا همچین چیزی ببریم.
‫ای بابا.
‫چیه؟
‫فقط فکر کردم که، ‫امشب از بین تمام شب‌ها،
‫شاید بی‌خیال این قضیه بشی.
‫بی‌خیالِ چی بشم؟
‫این رقابت مسخره‌ی مردونه ‫برای جلب توجه نانسی.
‫- داری چی می‌گی؟ ‫- دارم چی می‌گم؟
‫- آره. ‫- واقعاً؟
‫داداش، از وقتی از لنورا برگشتم، ‫مدام داری جلوش خودنمایی می‌کنی.
‫که چقدر از من بهتری!
‫که توی یه روز عادی هم به اندازه کافی گَنده،
‫ولی الان پدر و مادرش دارن ‫واسه زنده موندن می‌جنگن، خواهرش گم شده،
‫و تنها چیزی که تو بهش فکر می‌کنی ‫گل دادن به اونه.
‫توی کله‌پوکِ خودخواه و لجباز!
‫می‌دونی چیه، بایرز؟
‫کاملاً حق با توئه.
‫اینکه من نگرانِ دوستِ خوبم باشم، رفیقم،
‫این من رو تبدیل به آدم خودخواه ماجرا می‌کنه
‫یا شاید، فقط شاید، ‫مشکل خودِ تویی، رفیق.
‫از وقتی که برگشتی،
‫داری مثل ‫یه روانیِ بدبین و عجیب‌غریب رفتار می‌کنی.
‫و شاید اگه دست از تمرکز کردن روی من برداری ‫و شروع کنی روی اون تمرکز کنی،
‫شاید اون‌وقت جفت‌تون ‫بالأخره خوشحال بشید.
‫چون همین الان، تنها کسی
‫که توی اون رابطه از تو بدبخت‌تره...
‫نانسه.
‫شوخیت گرفته.
‫و دقیقاً چطوری رسیدی اونجا؟
‫کجا؟
‫خونه ویلرها. ‫از پناهگاه هندرسون استفاده کردی؟
‫نه. نانسی من رو رسوند.
‫نانسی تو رو رسوند؟
‫آره.
‫ما که هیچ‌وقت با ماشین نمی‌ریم، مگه نه؟
‫- می‌ریم؟ ‫- نه.
‫نه، ما از تونل‌ها استفاده می‌کنیم،
‫و تا وقتی وضعیت سفید نباشه نمیایم رو زمین، ‫تا وقتی امن نباشه.
‫هودیم رو پوشیدم.
‫خب، ایول، عالیه.
‫نمی‌دونم چرا این همه مدت ‫داشتیم تو گل و لای می‌خزیدیم.
‫باید فقط تو و هودیت رو ‫با ماشین می‌چرخوندیم.
‫تونل‌ها خیلی کُندن.
‫هالی تو خطر بود.
‫آره، و الان تو هم تو خطری.
‫اگه اون یاروهای ارتشی تا الان ‫تو دوربین ندیدنت، حتماً می‌بینن.
‫و وقتی ببینن،
‫با هر چی که دارن میان سراغت.
‫پس باید قبل از اینکه پیدامون کنن تمومش کنیم
‫قضیه همینه؟ تموم کردنش؟
‫دموگورگن می‌تونه ما رو به وکنا برسونه.
‫چطوری؟
‫وقتی دنبال هالی گشتم، ‫نتونستم پیداش کنم، درست مثل وکنا.
‫پس شاید هر جا اون هست، وکنا هم هست، ‫جایی که قدرت‌های من بهش نمی‌رسه.
‫معذرت می‌خوام. ‫پس تئوری شما دقیقاً چیه؟
‫اینکه دموگورگن هالی ویلر کوچولو رو ‫برده پیش وکنا
‫به عنوان یه جور کادوی کریسمس زودهنگام؟
‫وکنا با هالی ویلر چی کار داره؟ ‫چی... کجای این قضیه با عقل جور درمیاد؟
‫- نمی‌دونم! ‫- دقیقاً، نمی‌دونی.
‫چون به هیچ کاری که امشب کردی ‫حتی یه ذره هم فکر نکردی.
‫از روی هیجان عمل کردی، از روی احساس، ‫هر کاری که یادت دادم نکنی!
‫لعنت بهش...
‫خونش بیشتر از قبله.
‫داره کند می‌شه.
‫هنوز می‌تونیم بگیریمش.
‫و از روی احساس نبود.
‫غریزه بود.
‫نمی‌دونیم هاپ یا ال کجان،
‫یا اینکه همدیگه رو پیدا کردن یا هالی رو، ‫یا... یا هر چی.
‫ما اینجا کاملاً بی‌خبریم.
‫کاش... کاش خبرهای بهتری داشتم.
‫امیدوارم خبر بعدی که میدم این باشه
‫یه چیزی مثل اینکه ال و هاپ هالی رو نجات دادن و وکنا رو کشتن
‫و همه برگشتن خونه ‫و دارن جشن می‌گیرن و این‌جور چیزها.
‫ولی اگه یه چیزی ‫در طول این سال‌ها یاد گرفته باشم...
‫اینه که هیچ‌وقت قرار نیست اینقدر آسون باشه.
‫اِل فوق‌العاده‌ست.
‫ولی نمی‌تونه تنهایی این کار رو بکنه. ‫به تمام کمکی که می‌تونه بگیره نیاز داره.
‫اون به گروه نیاز داره، ‫به تمام اعضای گروه.
‫واسه همینه که من اینجام.
‫نبرد نهایی...
‫حس می‌کنم امشب شروع شد.
‫و مکس، ما نمی‌تونیم بدون تو این رو ببریم.
‫اگه تئوری من درست باشه، ‫داریم وقت کم میاریم.
‫پس اگه برنامه‌ای واسه زنده شدن ‫به این زودیا داری، الان... الان وقتشه.
‫حتی یه نشونه هم کافیه ‫که بهم نشون بده هنوز اون تویی.
‫لطفاً، مکس.
‫لطفاً.
‫بیدار شو.
‫فقط- یه چیزی.
‫دلم برات تنگ شده.
[چین‌خوردگی در زمان، اثرِ مادلین لنگل]
‫خیلی‌خب، باورت نمی‌شه،
‫ولی هنوز هم بهمون زمان نمیده ‫که کی می‌تونیم مامان رو ببینیم.
‫و... و من حتی نخواستم مامان رو ببینم.
‫فقط می‌خواستم با دکتر حرف بزنم، ‫و اون فقط هی می‌گفت...
‫مایک. مایک، داری گوش میدی؟
‫آره. آره، نه...
‫داشتم به چیزی فکر می‌کردم ‫که لوکاس قبل‌تر گفت،
‫در مورد اینکه دیگه ‫به تصادف اعتقاد نداره، و...
‫هالی تا حالا در مورد ‫آقای چی‌چی باهات حرف زده؟
‫دوستِ خیالی‌ش از توی کتاب؟
‫خب، آره، توی کتاب خانم چی‌چیه. ‫پس... پس، این ساخته‌ی ذهن خودشه.
‫حداقل من اینطوری فکر می‌کردم.
‫وقتی امروز رفتم از مدرسه بیارمش،
‫گفت که آقای چی‌چی بهش گفته ‫که هیولاهایی توی هاوکینز هستن.
‫و بهش هشدار داده که این هیولاها، ‫دارن میان سراغش.
‫و دقیقاً توی همون روز، ‫واقعاً توسط یه هیولا دزدیده می‌شه؟
‫منظورم اینه که، اگه بخوایم بگیم تصادفه، ‫عجب تصادفیه.
‫و تئوری تو... دقیقاً چیه؟
‫چی می‌شه اگه آقای چی‌چی ‫زاییده‌ی تخیل هالی نباشه؟
‫- چی می‌شه اگه واقعی باشه؟ ‫- واقعی؟
‫آره، چی می‌شه اگه باشه؟
‫این... با عقل جور درنمیاد. ‫چطور تا حالا ندیدیمش؟
‫شاید دیدیم، و فقط نمی‌دونستیم.
‫- پس اون کدوم خریه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- از کجا می‌دونه که هالی تو خطره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اگه اینقدر نگران بود، ‫پس چرا به ما یا مامان هشدار نداد
‫یا کاری نکرد؟
‫نمی‌دونم، نانس.
‫تئوریم، ایراد داره.
‫در مورد حرفی که قبل‌تر زدی ‫حق با تو بود.
‫ما می‌تونستیم کار بیشتری ‫برای محافظت از مامان و بابا و هالی بکنیم و...
‫من دیگه نمی‌خوام حسرت بخورم.
‫و شاید تئوریم غلط باشه.
‫ولی اگه نباشه، اگه آقای چی‌چی واقعی باشه، ‫پس اون یه چیزهایی می‌دونه.
‫مثل اینکه چرا هالی دزدیده شد، ‫یا... یا شاید حتی...
‫کجا برده شده.
‫و پیشنهادت چیه که چطوری بفهمیم ‫این یارو کیه؟
‫راستش امید داشتم تو بهم بگی.
‫هر چی باشه تو اون خبرنگارِ محققِ نابغه‌ای.
‫این انصاف نیست. داری از نقطه ضعفم سوءاستفاده می‌کنی
‫خیلی‌خب. من ازت می‌خوام ‫که بری با اون منشی صحبت کنی
‫و اون قیافه «پسرِ گم‌شده‌یِ غمگینِ هاپویی» ‫رو به خودت بگیری.
‫چی؟ من؟ چرا؟
‫چون اون از من متنفره، و تو بامزه‌ای، ‫و ما به کمکش نیاز داریم
‫اگه می‌خوایم به تنها کسی نزدیک بشیم ‫که در مورد «آقای چی‌چی» می‌دونه،
‫یعنی مامان.
‫و از شانسِ خوبِ ما، ‫جسیکا داشت از یه مهمونی برمی‌گشت،
‫و منم با زبون‌بازی راضیش کردم ‫که باتری‌به‌باتری بزنه.
‫که ما رو می‌رسونه به تو، ‫که با قیافه‌ای شبیه راکی بالبوآ از راه رسیدی.
‫خلاصه بگم، از بین تمام کاوش‌ها، ‫این یکی رو نباید از دست می‌دادی.
‫پس، خسته نباشی هندرسون. ‫واقعاً، جداً، خسته نباشی دلاور.
‫زبونت بند اومده. این جدیده.
‫هنوز دارم تجزیه‌تحلیل می‌کنم، استیو. خیلی زیاده
‫هالی؟
‫چرا هالی؟
‫خب، شاید الون می‌تونست بهمون بگه، ‫ولی تماس گرفتن باهاش یه‌کم مشکله
‫حالا که ارتباط‌مون ‫با دنیای وارونه رو از دست دادیم.
‫بسیار خب. واسه دفعات بعد، وقتی نور چراغ‌ها ‫از خیلی روشن تبدیل می‌شه به خیلی کم‌نور،
‫یعنی ژنراتور نوسان داره ‫پس باید همه چی رو خاموش کنی.
‫- به به. عالیه. ‫- بلافاصله.
‫ممنونم. دفعه بعدی که این اتفاق افتاد ‫حتماً یادم می‌مونه.
‫یا، شاید، و این فقط یه پیشنهاده، ‫می‌تونستی همون جایی باشی که باید باشی.
‫من تو مسیرِ اومدن به ایستگاه بودم.
‫وقتی که از دوچرخه‌ت افتادی. درسته.
‫یادم بنداز ببینم. روی چی افتادی؟ ‫روی مشت و لگد؟
‫هی، می‌شه ساکت باشید؟
‫من این پشت دارم سعی می‌کنم سیگنال بگیرم، ‫اگه یادتون رفته.
‫کار کی بود؟ ‫کار اندی و نوچه‌هاش بود، مگه نه؟
‫زیادی پا روی دم شیر گذاشتی.
‫نگرانیت برای من ‫داره خفه‌م می‌کنه، استیو.
‫نگرانی من؟
‫من از قدیم‌الایام تا حالا ‫چیزی جز نگرانی برات نشون ندادم،
‫و مدام نادیده گرفته شدم، ‫و حالا ببین چی شده.
‫ما بدبخت شدیم.
‫تصحیح می‌کنم، ما بدبخت شدیم ‫چون تو بلد نیستی
‫ساده‌ترین کار ممکن مثل ‫جلوگیری از نوسان برق رو انجام بدی.
‫- ببین، مشکل تو دقیقاً همین‌جاست. ‫- آسون‌ترین کار دنیاست.
‫- نمی‌تونی اعتراف کنی اشتباه کردی. ‫- مامان منم می‌تونست جلوی نوسان رو بگیره.
‫- نمی‌تونی قبولش کنی. ‫- و در کمال تعجب، فکر کنم مامانت...
‫ای خدا! فقط یه بار انجامش بده!
‫فقط اعتراف کن، هندرسون. ‫اشتباه کردی! گند زدی!
‫هی! می‌تونید جفت‌تون خفه شید؟
‫یا خدا.
‫شما دو تا انگار با هم خوبید.
‫آره خب، تو این مورد خاص، ‫راستش از پیشنهادش خوشم اومد.
‫- نمی‌خوام باهات حرف بزنم. ‫- منم نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫خوبه.
‫از اربابِ سیاه‌چال به گردان پیشاهنگ. ‫صدام رو دارید؟ تمام.
‫از اربابِ سیاه‌چال به گردان پیشاهنگ.
‫صدام رو دارید؟ تمام.
‫از اربابِ سیاه‌چال به گردان پیشاهنگ. ‫صدام رو دارید؟ تمام.
‫یا خدا!
‫- چند وقته اون چراغ قرمزه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی! ‫خازنِ فلاکس دوباره از کار افتاد.
‫- بده؟ ‫- یعنی، می‌تونه باشه.
‫قابل تعمیره، ولی کار دو نفره.
‫بیا بریم.
‫زود برمی‌گردیم.
‫خازن فلاکس؟
‫هیس! داشتم دروغ می‌گفتم، تابلوئه. ‫اون چراغ همیشه قرمزه.
‫همه چی کاملاً روبه‌راهه، به جز...
‫- اووه. ‫- به جز نقشه‌ی مامانت.
‫یعنی، قصد جسارت به مامانت رو ندارم، ‫ولی بی‌خیال.
‫پسرها تا الان منطقه جی1 رو، ‫مثلاً، پنج بار دور زدن.
‫حتی اگه به طور معجزه‌آسایی هاپر رو پیدا کنن، ‫دقیقاً چه کمکی به ما می‌کنه؟
‫منظورم اینه که، هالی هنوز گم شده.
‫در حالی که نقشه‌ی تو نبوغ‌آمیزه.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- صددرصد.
‫تو یه آنتن توی سرت داری، ازش استفاده کن.
‫ماشین انیگما جنگ رو پیروز شد. ‫دانش خودِ قدرته.
‫- پس... ‫- پس... پس تو می‌خوای...
‫مدرسه رو بپیچونیم، جیم بشیم،
‫مغزت رو وصل کنیم به ‫سیگنال یه هیولای میان‌بُعدی،
‫و ویلر کوچولو رو نجات بدیم؟
‫آره، یه جورایی.
‫یعنی، مامانت قراره حسابی قاطی کنه،
‫و احتمالاً هم حق داره.
‫این کار فوق‌العاده خطرناکه، ولی...
‫مگه همه‌ی کارهایی که می‌کنیم فوق‌العاده خطرناک نیست؟
‫دقیقاً. پس نظرت چیه؟
‫از اربابِ سیاه‌چال به گردان پیشاهنگ.
‫گور باباش.
‫این‌ها کِی گرفته شدن؟
‫سه ساعت پیش، کم و بیش.
‫ما قبلاً هم گزارش‌های مشاهده داشتیم.
‫- بله، ولی این دفعه فرق داره. ‫- فرق داره.
‫تا وقتی بازداشتش نکردید ‫دوباره مزاحمم نشید.
‫اون اینجاست، دکتر کی.
‫منظورت چیه، «اینجاست»؟
‫هی، یالا. یواش‌تر. صبر کن.
‫بازم خون پیدا کردم. باید نزدیک باشه.
‫ای کله‌شقِ زبون‌نفهمِ لعنتی...
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫گمش می‌کنیم.
‫فقط گرفتگیِ عضله‌ست. مال پیری‌ـه. ‫فقط یه لحظه بهم وقت بده.
‫- هی. ‫- نه، هی. هی!
‫ظاهرش بدتر از خودشه.
‫کجا یاد گرفتی این کار رو بکنی؟
‫از مکس.
‫اول تمیز کردن، بعد ضدعفونی، بعد پانسمان.
‫- تکون نخور. ‫- باشه، خب، می‌سوزه. می‌سوزه!
‫یعنی داره اثر می‌کنه.
‫تو بیشتر از اون چیزی که دلم بخواد اعتراف کنم ‫شبیه منی.
‫چی، یه کله‌شقِ زبون‌نفهم؟
‫شنیدی چی گفتم؟
‫بلند حرف می‌زنی.
‫آره، حدس می‌زنم یه کله‌شقِ زبون‌نفهم هستم.
‫یا حداقل بودم.
‫منم هیچ‌وقت به حرف بابام گوش نمی‌دادم.
‫همیشه فکر می‌کردم خودم بهتر می‌دونم.
‫حسابی کفریش می‌کردم.
‫یادمه یه روز بحث اونقدر بالا گرفت، ‫من رو برد دفتر نظام وظیفه.
‫مجبورم کرد همون‌جا ثبت‌نام کنم.
‫فکر می‌کرد ارتش برام خوبه. ‫یه‌کم بهم نظم و انضباط میده.
‫قضیه این بود که، ‫فکر می‌کردم باهوش‌تر از افسرهام.
‫بودی؟
‫بعضی‌ وقت‌ها.
‫ولی بیشتر وقت‌ها، نه، فقط احمق بودم.
‫خام بودم.
‫عادت داشتم به احساس و غریزه‌م اعتماد کنم.
‫هیچ‌وقت... مثل تو نبودم.
‫توی اون جنگ کارهای دیوانه‌وارِ زیادی کردم. ‫کارهای بی‌مهابا.
‫شاید بهشون بگی شجاعانه،
‫ولی یه مرز باریک بین شجاعت و حماقت هست.
‫توی اون جنگ دیدم که مردان شجاع زیادی مُردن.
‫دوستان من بودن.
‫دخترم...
‫سارا.
‫اون شجاع بود.
‫شجاع‌ترین کسی که می‌شناختم.
‫توی چشم‌های مرگ زل زد. ‫هیچ‌وقت نترسید. هیچ‌وقت کم نیاورد.
‫با تمام وجود جنگید.
‫دکترها می‌گفتن ‫تا حالا همچین چیزی ندیدن.
‫اون‌ها هم فکر می‌کردن که اون دووم میاره.
‫پس، به همین خاطره که نمی‌خوای من اینجا باشم؟
‫چون فکر می‌کنی وکنا برنده می‌شه،
‫و من می‌میرم؟
‫من فکر نمی‌کنم...
‫من به هیچی فکر نمی‌کنم. فقط...
‫فقط اونقدر عمر کردم که بدونم...
‫توی این زندگی روی هیچ چیزی نمی‌شه حساب کرد.
‫من نمی‌خوام از دستت بدم.
‫نمیدم.
‫برای همینه که از اینجا به بعد هر اتفاقی بیفته
‫این رد خون به هر جا برسه،
‫باید هر چی می‌گم گوش کنی.
‫پس مثل تو یه کله‌شقِ زبون‌نفهم نباشم؟
‫آره، یه کله‌شقِ زبون‌نفهم نباش.
‫هی، هی، هی!
‫من جلو میرم.
‫خیلی معذرت می‌خوام مزاحم شدم دکتر، ‫ولی بچه‌های خانواده ویلر هستن.
‫چه‌شونه؟
‫می‌گن باید با شما صحبت کنن. ‫می‌گن یه...
‫یه مورد اضطراریه!
‫چه جور اضطراری؟
‫خواهر... خواهرمون، ‫گم شده، همونطور که می‌دونید.
‫درک می‌کنم. و خیلی متأسفم.
‫خب، ما فکر می‌کنیم مامانمون یه چیزی داره.
‫یا یه چیزی می‌دونه.
‫در مورد خواهرمون، ‫در مورد پیدا کردن خواهرمون.
‫و کاش می‌تونستم بذارم برید ببینیدش.
‫ولی مادرتون تازه عمل کرده. ‫بدنش هنوز توی شوکه.
‫و فراتر از اون، ‫حنجره‌ش به شدت آسیب دیده.
‫حتی اگه بیدار هم بود، ‫نمی‌تونست صحبت کنه.
‫درسته، ولی حتی با این وجود...
‫به من گوش کنید.
‫اینکه مادرتون رو به موقع پیدا کردید جونش رو نجات داد
‫بیاید الان ریسک نکنیم.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫حالا چی؟
‫خب، باید ملحفه‌های اتاق 307 رو عوض کنیم.
‫اتاق 202 و 203 خالی هستن. ‫و نیاز به تی کشیدن دارن.
‫دِنیز بعداً کمک می‌خواد...
‫- چیه؟ ‫- یالا.
‫- داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫- بی‌خیال دستور دکتر می‌شیم.
‫- گفت خیلی پرریسکه. ‫- کِی تا حالا این جلومون رو گرفته؟
[خدمات نظافتی]
‫تازه، بوی دهنش رو حس کردی؟
‫من به دکترهایی که سیگار می‌کشن ...اعتماد ندارم
‫یا اون‌هایی که بهم می‌گن «عزیزم».
[خواننده‌ی معروفِ هاوکینز]
‫هی، پسر، من دارم میرم ایروین. ‫یه دور دیگه دور منطقه بزنیم؟
‫آره. برو بریم.
‫نه، صبر کن. ولش کن.
‫فکر کنم یه چیزی گرفتم.
‫- جدی؟ ‫- خودِ هاپ‌ـه؟
‫آره، من... نمی‌دونم. ‫توی رمزگشا چیزی نشون نمیده،
‫ولی یه صدایی می‌شنوم.
‫آره، قطعاً یه صدایی میاد.
‫خودشه؟
‫هی، پسر!
‫آره، مطمئن نیستیم.
‫- نه، هاپ نیست. ‫- چی؟ پس چه کوفتیه؟
‫نمی‌دونم. ‫می‌تونه هزارتا چیز باشه.
‫مخابره نظامی، کانال تلویزیون، ‫هر نویز الکترومغناطیسی توی دامنه‌‌ی فرکانس ما.
‫فقط می‌دونم ردیابِ هاپ نیست،
‫چون اگه بود، ‫روی رمزگشا نشون می‌داد.
‫پس... جستجو ادامه داره.
‫هی، مامان، نشنیده بگیر. ‫هشدار کاذب بود.
‫جاناتان، گیرنده‌ی تو هیچ جوره وصل نیست
‫به خازنِ فلاکس؟
‫ببخشید، مامان. ‫می... می‌شه تکرار کنی؟
‫خازن فلاکس.
‫رابین گفت خرابه،
‫ولی اون و ویل دارن روش کار می‌کنن.
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫که روی اتصال شما پارازیت ننداخته باشه.
‫الو؟
‫می‌دونی، هنوزم می‌تونیم برگردیم ‫اگه بخوای.
‫راستش رو بخوای، ‫من الان بیشتر از مامانم می‌ترسم.
‫منطقیه.
‫همین‌جا اتفاق افتاد؟
‫جایی که الهام رو دیدی؟
‫آره. همین‌جا.
‫چیزی... حس می‌کنی؟
‫نه.
‫چی...
‫خب، الان دقیقاً داریم چی کار می‌کنیم؟
‫اگه تئوری تو درست باشه، ‫و گیرنده‌ی من مبتنی بر فاصله باشه،
‫باید به دموگورگن نزدیک بشم ‫تا بتونم وارد ذهن مشترک بشم.
‫و شاید، قبل‌تر، ‫وقتی دمو داشت از اینجا رد می‌شد،
‫داشته می‌رفته سمت لانه‌ی هیولاش.
‫درسته. لانه‌ی هیولا.
‫ما که تا اینجا اومدیم. ‫شانس‌مون رو امتحان می‌کنیم.
‫می‌خواستم ازت بپرسم، ‫تو دیروز بیمارستان بودی؟
‫بیمارستان؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫عجیبه. می‌تونستم قسم بخورم ‫اونجا دیدمت، ولی...
‫ویکی، اون پرستار داوطلبه...
‫- آره. ‫- اون دوستمه.
‫ما با هم دوستیم. دوست‌های خوب. ولی...
‫قضیه اینه که، بعضی از مردم ‫شاید دوستی ما رو درک نکنن.
‫خلاصه، چیزی که می‌خوام بگم اینه که ‫اگه اونجا بودی و چیزی دیدی،
‫شاید بهتر باشه که، ‫هیچ‌کس ندونه،
‫که بین خودمون بمونه.
‫من چیزی ندیدم.
‫ببخشید. فقط وقتی عصبی می‌شم ‫معمولاً از بحث منحرف می‌شم،
‫و تو اون حرف رو در مورد لانه‌ی هیولا زدی، ...و من فکر کردم
‫«چی می‌شه اگه حق با مامانت باشه، ‫و تو توسط وکنا دزدیده بشی، و...»
‫یا خدا.
‫چی... کجا داری میری؟
‫این یه ماندالاست. کلاس پنجم خانم هریس، ‫تو این رو کشیدی؟
‫خیلی باحاله. اگرچه، الان که فکرش رو می‌کنم، ‫این واقعاً یه ماندالا نیست.
‫منظورم اینه که، فقط یه مارپیچه. ‫ماندالاها معمولاً دایره‌های متحدالمرکزن
‫ولی مهم نیتش بوده.
‫حالا که حرف از نیت شد،
‫تلفظش ماندالاست، ‫یا ماندا-لا، یا مان-دالا؟
‫- صدای خنده شنیدم. ‫- چی؟
‫توی الهاماتم.
‫بچه‌ها می‌خندیدن، بازی می‌کردن.
‫این چه ربطی به لانه‌ی هیولا داره؟ ویل!
‫اون دموگورگن نیست.
‫نزدیک من بمون.
‫هاپ؟
‫یا خدا.
‫این دیگه چیه؟
‫هالی اینجا بوده.
‫همین‌جا.
‫شاید واسه همینه که ‫نمی‌تونم توی ذهنم پیداش کنم.
‫اون رو برده...
‫اون سمتِ دیوار.
روبرو، روبرو
‫- بلنگ یا یه همچین چیزی. ‫- چی؟
‫بلنگ!
‫به نیو انگلند؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫به پشت سرت نگاه نکن.
‫- این دیگه چه مدل لنگیدنی‌ـه؟ ‫- لنگیدنه، یه لنگیدن معمولی.
‫اووه.
‫سلام، مامان.
‫مامان، صدامون رو می‌شنوی، مامان؟
‫مامان؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫مامان.
‫سلام.
‫سلام، مامان.
‫سعی نکن حرف بزنی.
‫به خاطر گلوته. خوب می‌شه. ‫به زمان نیاز داره تا خوب شه.
‫آره.
‫ولی می‌تونی... می‌تونی بنویسی؟
‫آره؟ باشه.
‫باشه.
‫«هالی؟»
‫آره، اون، ام...
‫واسه همینه که ما اینجاییم، مامان.
‫هالی...
‫اون گم شده.
‫هی، ما برش می‌گردونیم.
‫فقط به کمکت نیاز داریم.
‫ما فکر می‌کنیم یکی هست ‫که می‌دونه هالی کجاست،
‫که می‌دونه چرا دزدیده شده ‫و کجاست.
‫فقط نمی‌دونیم اون یارو کیه.
‫و واسه همین، امیدواریم که شاید تو بدونی.
‫«کی؟»
‫ام...
‫ما اسمش رو نمی‌دونیم، ولی هالی، اون...
‫اون بهش می‌گه آقای چی‌چی.
‫یالا.
‫نمی‌فهمم. ‫دقیقاً داریم اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
‫داریم دنبال این می‌گردیم.
‫«معلم دید که داشت با «چ» حرف می‌زد.»
‫«چ» مثل «چی‌چی»؟
‫«هیچ‌کس...»
‫«...اونجا نبود.»
‫توی الهامی که دیدم، ‫آسمون داشت می‌چرخید.
‫پس، فکر کنم من اینجا بودم،
‫دقیقاً روی همین چرخ‌وفلک ‫موقع زنگ تفریح کلاس خانم هریس.
‫پرتاب!
‫درک، بس کن!
‫بس کن، درک! برو پایین! گم شو!
‫نمی‌فهمم. فکر می‌کردم داری ‫از دیدِ دموگورگن می‌بینی.
‫می‌دونم. منم همین فکر رو می‌کردم.
‫ولی خودت گفتی ‫وکنا ذهن مشترک رو کنترل می‌کنه،
‫که یعنی خودشم بخشی از اونه. ‫پس، وقتی دنبال قربانی‌هاش می‌گرده...
‫- ذهنشون رو کاوش می‌کنه. ‫- اون چیزی رو می‌بینه که اون‌ها می‌بینن.
‫هالی هیچ‌وقت آقای چی‌چی رو ‫برات توصیف کرد؟
‫مثلاً اینکه چی می‌پوشه ‫یا هر چی شبیه اون؟
‫هالی، وقت صبحانه‌ست.
‫«ساعت جیبی.»
‫«قدبلند. جلیقه.»
‫خیلی‌خب، اون جلیقه می‌پوشه.
‫اون آروم و مهربونه.
‫پس، شاید من داشتم ‫از چشم‌های قربانی بعدی وکنا می‌دیدم،
‫این قربانی که اون تعقیبش می‌کرده، ‫که یعنی من داشتم از چشم‌های...
‫هالی می‌دیدم.
،‫ولی اگه این حقیقت داشته باشه ...معنیش اینه که
‫من اون بودم.
‫من وکنا بودم.
‫هالی هیچ‌وقت نگفت اسم کوچیکش چیه؟
[ه]
‫بقیه هنوز نیومدن؟
‫نه، هنوز نه.
‫تو اون‌ها رو هم نجات میدی، مگه نه؟ ‫از دست هیولاها نجاتشون میدی؟
[هـ]
‫بله، هالی. نگران نباش. ‫من دوست‌هات رو نجات میدم.
[هنـ]
‫تک‌تک‌شون رو.
[هنر]
‫و خانواده‌م؟
‫اون‌ها هم میان؟
[هنری]
‫اول دوست‌هات.
‫بعدش، خانواده‌ت رو هم نجات میدم، ‫البته که نجات میدم.
‫من اینجا برای همه جا دارم.