.
‫چرا اینقدر طول می‌کشه ‫تا سیستم‌مون برگرده؟
‫حتماً دلایلی داره.
‫خب، این خیلی ناامیدکننده‌ست، مگه نه؟
‫ما قراره نفوذناپذیر باشیم.
‫من سه تا سؤال دارم.
‫چطور، چرا، و مرحله‌ی بعدی چه کوفتیه؟ ‫و هیچ جوابی نیست.
‫متأسفانه باید چند تا کله بپره.
‫لعنتی.
‫چرا یه شمارش معکوس داریم؟
‫همین الان ظاهر شد. ‫نمی‌دونیم چرا. بهترین جواب نیست.
‫خب، این اصلاً جواب نیست.
‫یعنی هیچ جور نرم‌افزار ‫ضد ویروسی نیست...
‫که بتونید استفاده کنید، ‫یا مثلاً یه آپدیت امنیتی؟
‫فکر نکنم داد زدن کلمات بی‌ربطی
‫که ته ایمیل‌ها پیدا کردی ‫کمکی بکنه.
‫ممنون.
‫باشه، باشه، «دانکن». ریبوت کردن چطور؟
‫چی، منظورت اینه خاموش و روشنش کنیم؟
‫نه.
‫مگه اینکه جواب بده. اگه اون کار رو بکنیم، ‫اصلاً فایده‌ای داره؟
‫نمی‌تونی خاموشش کنی. ‫اون‌ها الان هیچ کاری نمی‌تونن بکنن.
‫«کلود»، نظرت چیه یه‌کم بهشون فضا بدیم؟
‫تو اصلاً نباید اون کدی که بهت داد رو ‫وارد می‌کردی.
‫تو اصلاً نباید می‌ذاشتی ‫از ساختمون بره بیرون.
‫من فقط داشتم سعی می‌کردم جلوی ‫تروریست‌های لیبیایی رو بگیرم
‫که تو پایتخت لعنتی ‫آشوب به پا نکنن.
‫اون می‌خواست تو بذاری بره.
‫داری چی می‌گی؟ ‫اون... اون ترسیده بود.
‫مجبور شدم قانعش کنم. من...
‫وقتی «هو» بهش اجازه داد ‫به دیتابیس دسترسی پیدا کنه،
‫اون فایل تو رو دزدید، «کلود».
‫اون بازیت داده. برات پرونده‌سازی کردن. ‫تو تله افتادی.
‫هم من و هم تو، داداش.
‫اصلاً شانسی نداشتی.
‫اون نسخه‌ی زنانه‌ی منه. ‫برای همین عاشقش شدم.
‫خب، خبر خوب، خبر بد.
‫یه راهی هست که هر کاری کردن ‫برعکس کنیم...
‫عالیه.
‫...ولی نه قبل از اینکه شمارش معکوس تموم بشه
‫من جای تو خجالت می‌کشم.
‫- قربان. ‫- بله؟
‫سفیر لیبی پشت خط یکه.
‫چه به موقع. ‫من ساعت‌ها پیش زنگ زدم لعنتی.
‫ممنون.
‫- سفیر. ‫- آقای «ویلن».
‫عذرخواهی صمیمانه‌ی من رو ‫از طرف دولت لیبی بپذیرید.
‫من همین الان مطلع شدم که ‫یک گروه مخالف از مأموران امنیتی
‫مسئول اتفاقات وحشتناک
‫چند روز گذشته بودن.
‫بله، خب، مطمئنم می‌تونیم به شما اعتماد کنیم
‫که تمام تلاشتون رو برای پیدا کردنشون بکنید.
‫شما می‌تونید الان با یکیشون صحبت کنید.
‫چی، ببخشید؟
‫این همون زن جوون آسیب‌پذیریه ‫که قبلاً باهاش صحبت کردی.
‫یادته؟ حق با تو بود.
‫من قوی‌تر از چیزی هستم که فکر می‌کردم،
‫با ذخایری از قدرت ‫که حتی ازش خبر نداشتم.
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫کسی که تو کشوری بزرگ شد که ‫به‌خاطر مداخله‌ی متکبرانه‌ی شما نابود شد.
‫شما سال‌ها وحشت رو برای ما به جا گذاشتید.
‫هیچ چیزی کشتار 11 نفر توسط شما رو ‫توجیه نمی‌کنه.
‫من باید با یه مقام بالاتر صحبت کنم.
‫حدس بزن چی؟ ‫داری با رئیس ام‌آی5 حرف می‌زنی.
‫بله، می‌دونم.
‫وقتی من یه دختر ترسون و لرزون بودم ‫هی این رو بهم می‌گفتی
‫تا من رو تحت تأثیر قرار بدی.
‫و از اون موقع، ‫ما سیستم کامپیوتری شما رو از کار انداختیم
‫و رهبری شما رو تحقیر کردیم.
‫آره، فکر کنم می‌تونیم بگیم ‫دشمنان‌مون رو کور کردیم.
‫«دایانا تاورنر» رو وصل کن.
‫«تاورنر».
‫مگه اینکه به خواسته‌های ما تن بدید،
‫وقتی شمارش معکوس رو صفحه‌تون تموم بشه،
‫آخرین مورد ‫تو استراتژی بی‌ثبات‌سازی...
‫می‌دونید، همونی که توسط شما ساخته شد ‫و سر خیلی از مستعمرات‌تون اومد...
‫اجرا خواهد شد.
‫خواسته‌هاتون چیه؟
‫‏100 میلیون پوند.
‫غرامت برای سال‌ها ‫درآمد نفتی از دست رفته
‫که باید به یه حساب امانی تو جزایر کیمن ‫به اسم «هلدینگ آلبیون» واریز بشه.
‫که بخش کوچیکی از چیزی‌ـه که به ما بدهکارید.
‫وقتی آماده شد بهم زنگ بزن.
‫آروم باش. وقتی پول رو بگیریم میری بیرون.
‫خداحافظ.
‫اون‌ها 100 میلیون می‌خوان ‫قبل از اینکه شمارش معکوس تموم بشه،
‫وگرنه اقدام باقیمونده‌ی ‫تو لیست‌شون رو اجرا می‌کنن.
‫آخرین اقدام تو لیست چیه؟
‫حمله به یه عبادتگاه.
‫خیلی‌خب. ولی... ولی امروز صبح یکشنبه‌ست.
‫لعنتی. ‫چطوری می‌خوایم پیداشون کنیم؟
[اسب‌های آرام] [فصل پنجم، قسمت آخر]
‫دایانا.
‫«تارا» رو گم کردیم.
‫تو می‌دونستی اون «ویلن» رو بازی میده، مگه نه؟
‫یه شک‌هایی داشتم.
‫که وقتی پرونده‌اش رو خوندم تأیید شد.
‫پروفایل روانشناسیش داد می‌زنه ‫«عقده‌ی پدر حمایتگر».
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم، ‫ولی فکر کردم از تماشا کردنش لذت می‌بری
‫که چطور داره یه احمق به تمام معنا ‫از خودش می‌سازه.
‫هنوز خواسته‌ای نداشتن؟
‫همین الان از سفارت زنگ زد.
‫اجازه‌ی خروج و 100 میلیون ‫درآمد نفتی از دست رفته.
‫خب، شاید در مورد رفتار ما ‫حق داشته باشن،
‫ولی اون‌ها بیشتر پول نفتشون رو به جیب زدن
‫و بقیه‌اش رو هم خرج سرکوب مردمشون کردن.
‫سیستم‌هامون رو از کار انداختن ‫و بهمون یه ساعت وقت دادن، که 10:06 تموم می‌شه.
‫وگرنه به یه عبادتگاه حمله می‌کنن.
‫صبح یکشنبه.
‫خوب زمان‌بندی کردن.
‫فکر کنم مجبورین ‫پول رو پرداخت کنین.
‫خانم.
‫حدود 2,000 کلیسا ‫در سراسر لندن وجود داره.
‫اگه مساجد، کنیسه‌ها، ‫معابد و مراکز چنددینی رو اضافه کنید،
‫داریم در مورد بیش از 5,000 ‫هدف احتمالی حرف می‌زنیم.
‫بله، ولی مسلمان‌ها یکشنبه‌ها ‫عبادت نمی‌کنن.
‫درست فکر می‌کنم، مگه نه؟
‫خب، من سیک هستم.
‫خب بیاید فرض کنیم کلیساها مد نظره، باشه؟
‫اهداف با ارزش. ‫کلیسای سنت پُل، کلیسای وست‌مینستر.
‫اون‌ها همین الانشم محافظ دارن.
‫اگه همه‌چیز رو روی سنت پُل متمرکز کنیم، ‫و حمله جای دیگه‌ای اتفاق بیفته،
‫اینطور به نظر میاد که ما داشتیم عجله می‌کردیم ‫از بناهای تاریخی محافظت کنیم تا مردم.
‫باشه. همه‌شون رو می‌بندیم.
‫و چطوری می‌خوایم مردم رو ‫از همه‌ی کلیساهای لندن دور نگه داریم
‫تو 40 دقیقه‌ی آینده؟ ‫هرج و مرج مطلق می‌شه.
‫به پلیس متروپولیتن خبر بدید.
‫به اندازه‌ی کافی پلیس مسلح نداریم.
‫باشه، پس به ارتش خبر می‌دیم.
‫تو 40 دقیقه؟
‫خانم، خزانه‌داری اون حساب امانی
‫جزایر کیمن که پول باید بهش واریز بشه رو تأیید کرده
‫به این شرکت مرتبطه.
‫یا خدا. باشه. بیاریدش تو.
‫- همین الان تو راهه. ‫- دور از چشم نگه‌ش دارید.
‫ببخشید، چرا داریم چک می‌کنیم ‫کجا می‌خوان پول واریز بشه؟
‫قرار نیست پرداخت کنیم.
‫فکر کنم باید گزینه‌اش رو در نظر داشته باشیم
‫باید الان به نخست‌وزیر زنگ بزنی. ‫تأییدش رو بگیری.
‫تسلیم ترور بشیم؟ اصلاً گوش نمیده.
‫خب، پس، باید منتظر ‫یه «اَبوتسفیلد» دیگه باشی.
‫«بازرس‌ها» رو بفرستید سفارت لیبی.
‫اگه این ماجرا بدون خونریزی تموم بشه، ‫اون و تیمش رو تا فرودگاه اسکورت می‌کنیم.
‫اگه جور دیگه‌ای پیش بره، می‌خوام ‫آماده باشن که به ساختمون حمله کنن.
‫ما نباید، می‌دونی، یه کاری بکنیم،
‫مثل تلاش برای ردیابی لیبیایی‌ها ‫یا... یا... یا نامزد «رادی»؟
‫اون تو سفارت لیبی‌ـه.
‫چی، پس یه عملیات تحت حمایت دولت بود؟
‫نه، بعید می‌دونم.
‫اون به زور رفته اون تو ‫چون می‌دونه
‫ما نمی‌تونیم بریم تو و بکشونیمش بیرون.
[پدربزرگ]
‫اون پدربزرگه؟
‫نه. آره. تو از کجا فهمیدی؟
‫خب، اگه ربط عملیاتی داشت، ‫جواب می‌دادی،
‫و تو هم که هیچ زندگی شخصی‌ای نداری ‫پس حتماً اونه.
‫راستی، حالش چطوره؟
‫تعریفی نداره، نه.
‫داره از تو اخبار می‌فهمه ‫چه خبره،
‫ولی یه‌کم قاطی کرده.
‫- هیچی نگو. ‫- در مورد چی؟
‫در مورد اینکه قاطی کرده، باشه؟
‫می‌دونم شما دوتا با هم اختلاف داشتید، ‫ولی همین‌جا تمومش کن.
‫اون تیزترین ذهن تو ساختمون بود. بعد از من.
‫الان یه چیز وحشتناک می‌گی.
‫یه چیز حال‌بهم‌زن در مورد اینکه
‫اون یه سایه‌ی شرم‌آور ‫از خود سابقش شده.
‫لازم نیست من بگم. خودت الان گفتی.
‫- این کمکی نمی‌کنه. ‫- من...
‫قراره چی کار کنیم؟
‫و نگو «هیچی».
‫هیچ کاری نمی‌شه کرد.
‫این‌ها کارشون خیلی درسته ‫و بدجوری بی‌رحمن.
‫«پارک» نمی‌تونه از ‫همه‌ی کلیساهای لندن محافظت کنه.
‫خب، پس مجبورن ‫پول رو پرداخت کنن.
‫- و چی می‌شه اگه پرداخت نکنن؟ ‫- اون‌وقت یه قتل‌عام می‌شه.
‫تو یه کلیسای شانسی تو لندن؟
‫- این یه کابوسه. ‫- شاید نه اونقدر شانسی.
‫یه عبادتگاه هست ‫که به ذهنم می‌رسه.
‫اگرچه، فقط به ذهن ‫یه روانی به تمام معنا می‌رسه.
‫فکر می‌کنی می‌دونه کدومه؟
‫لعنتی.
‫صبر کن، ک... کجا دارن میرن؟
‫«اَبوتسفیلد».
‫«اَبوتسفیلد»... قبلاً یه حمله ‫تو «اَبوتسفیلد» بوده.
‫که دارن به‌زودی براش مراسم یادبود می‌گیرن ‫تو یه مرکز چنددینی.
‫تو نمی‌تونی همین‌طوری یه چیزی بپرونی ‫و بعد بشینی و هیچ‌کاری نکنی.
کی گفته کاری نمی‌کنم؟ ‫دارم بهترین مأمورهام رو می‌فرستم.
‫و همچنین تو.
‫می‌تونم بپرسم چرا احضار شدم
‫و بعد مثل یه کارمند ‫رو پله‌ها منتظر نگه‌م داشتن؟
‫وقتی اون شب اومدی دیدن من،
‫به گروهی از لیبیایی‌های ناراضی ‫اشاره کردی که غرامت می‌خوان
‫برای درآمدهای نفتی از دست رفته.
‫در حال حاضر، ما 25 دقیقه وقت داریم ‫تا 100 میلیون پرداخت کنیم
‫تا جلوی یه گروه لیبیایی رو ‫از حمله به یه کلیسا بگیریم.
‫من هیچ اطلاعی از این‌ها ندارم.
‫اون کشور به شدت تیکه‌پاره‌ست،
‫و تو تجربه‌ی محدود من، ‫هر عوضی‌ای که می‌بینی دنبال پوله.
‫آدم‌هایی که شما باهاشون طرفید ممکنه ‫بخشی از یه گروه کاملاً جدا باشن.
‫پرداخت باید به یه صندوق امانی خارجی بره ‫که شما یکی از مدیرهاش هستی.
‫در اون صورت، لعنتی، گندش بزنن، آره، ‫به نظر میاد همون آدم‌ها هستن.
‫من دیگه هیچوقت تو خاورمیانه ‫تجارت نمی‌کنم.
‫عاشق چونه زدنن،
‫و تمایل دارن ‫کاملاً دیوونه بشن.
‫چرا مشخصات تو رو دارن؟
‫دو تا حساب وجود داره.
‫یکی برای توزیع پول به اون‌ها ‫به محض اینکه واریز بشه، منهای کمیسیون من.
‫که معلومه در حال حاضر هیچی توش نیست.
‫و اون یکی؟
‫اون‌ها یه مبلغ کمی ‫تو سه سال گذشته بهم پرداخت کردن.
‫اخیراً اشاره کردن که ‫من به اندازه‌ی کافی کار نمی‌کنم،
‫- برای همین اومدم پیش تو. ‫- و منظورت از «کمی»...
‫رو هم رفته، یکی دو میلیون پوند.
‫که در موعد مقرر اعلامش می‌کنم.
‫چرا دارن پای من رو ‫به این دیوونه‌بازی می‌کشن؟
‫باعث می‌شه خیلی بد به نظر بیام.
‫چون پولشون رو گرفتی ‫و هیچ کار نکردی و می‌خوان نشون بدن
‫این کشور چه خراب‌شده‌ی فاسدی‌ـه.
‫پول گرفتن از طریق ‫وزیر کشور سابق
‫راه خیلی خوبیه برای این کار.
‫وقتی گند این ماجرا در بیاد، ‫همه‌مون بد به نظر میایم.
‫جناب نخست‌وزیر،
‫متأسفانه، خیلی بعیده بشه جلوی حمله رو ‫بدون پرداخت پول گرفت.
‫نه. نه، منم به اندازه‌ی شما ناامیدم.
‫دوازده دقیقه، قربان.
‫خب، «تاورنر» هیچ چاره‌ای برامون نذاشته.
‫اون‌ها یه ساعت به ما وقت ندادن ‫جلوی کشتار رو بگیریم.
‫یه ساعت وقت دادن که پول رو پیدا کنیم.
‫ما رودست خوردیم.
‫ما پرداخت می‌کنیم. ولی قول شما رو می‌خوام ‫که حمله لغو بشه.
‫و منم قول شما رو می‌خوام ‫که اجازه بدن کشور رو ترک کنیم.
‫ماشین‌ها به زودی می‌رسن، ‫آماده‌ان تا شما رو به پایگاه هوایی «نورث‌هولت» ببرن.
‫ولی اجازه خروج فقط در صورتی تضمین می‌شه ‫که تو و کل تیمت برید
‫تا مطمئن بشیم خشونت بیشتری در کار نیست.
‫و همچنین، هیچی از این ماجرا ‫هیچوقت درز نکنه.
‫می‌تونم تصور کنم ‫حتماً احساس حقارت می‌کنید؟
‫ناخوشاینده، مگه نه؟
‫با شرایط ما موافقی؟
‫من متوقفشون می‌کنم، و اون‌ها ‫به زودی به سفارت برمی‌گردن.
‫هر خشونت دیگه‌ای رخ بده، ‫اون آدم‌ها تو ماشین‌ها
‫قرار نیست شما رو به فرودگاه ببرن.
‫قراره دخل‌تون رو بیارن.
‫دیگه خشونتی در کار نیست.
‫انتقال تأیید شد.
‫دستورش رو میدم.
‫پرداخت کردن. موفق شدیم.
‫برگردید سفارت. ‫قراره ما رو از اینجا بفرستن بریم.
‫داری نقشت رو باور می‌کنی.
‫تو یه نیروی تازه‌کاری.
‫اونی نیستی که دستور میده.
‫داری چی می‌گی؟
‫تموم شده.
‫نه برای ما.
‫گوش کن.
‫اگه کار دیگه‌ای بکنید، ‫اون‌ها به ساختمون حمله می‌کنن.
‫آماده شید.
‫پرداخت کردن؟
‫خب؟
‫چرا باید جلوی ما رو بگیره؟
‫و این؟
‫این چی؟
‫من می‌خوام اون‌ها با خون بها بدن،
‫مثل خونی که خودم دیدم ریخته شد.
‫اون‌ها کشور ما رو نابود کردن ‫بعد برگشتن به زندگیشون،
‫و ما رو با وحشت جنگ تنها گذاشتن.
‫اون‌ها باید همون وحشت رو حس کنن.
‫شاید دفعه‌ی بعد قبل از اینکه ‫جنگی رو شروع کنن و برن، بیشتر فکر کنن.
‫- تو کدوم گوری میری؟ ‫- ببین.
‫تو هدفت رو انتخاب کن، ‫منم هدف خودم رو.
‫بچه‌ها، به اندازه‌ی کافی آدم بی‌گناه مُرده.
‫آخرین ضربه باید به آدم‌هایی بخوره ‫که باعث جنگ شدن.
‫من فقط خون گناهکارها رو می‌ریزم.
‫به عنوان عدالت برای خانواده‌ام.
‫تو چی؟
‫یالا، داداش.
‫نمی‌دونم چطوری می‌تونی ‫تو همچین موقعیتی غذا بخوری.
‫این گیاهیه؟
‫نه، گوشت خواستم.
‫آره، ولی اگه گوشت بود، ‫باید صورتی روشن می‌بود.
‫رول سوسیس یه...
‫بله، باشه.
‫اگه داشتی از اون ساختمون میومدی بیرون، ‫و می‌خواستی «بازرس‌ها» رو بپیچونی،
‫کدوم طرفی می‌رفتی؟
‫فکر می‌کنی «تارا» می‌خواد ‫فرار کنه؟
‫سؤال رو جواب بده.
‫چپ. چپ، از اون کوچه پایین.
‫تو گفتی همه‌شون اجازه خروج ‫از کشور می‌گیرن
‫اگه اون این حمله رو لغو کنه.
‫خب، اون فقط یه بچه‌ست.
‫امکان نداره اون همه‌کاره بوده باشه.
‫آره، آدم‌هاش باید تا الان ‫برگشته باشن اینجا.
‫فکر نکنم برگردن.
‫فکر کنم اون تو نشسته
‫و داره می‌فهمه که هیچوقت کنترل ‫اون گروه روانیش رو در دست نداشته.
‫ولی تو گفتی داریم پول رو پرداخت می‌کنیم.
‫خب، ببین این‌ها ‫تو دو سه روز گذشته چی کار کردن.
‫و فکر نکنم پول بتونه ‫خشمشون رو بخوابونه.
‫«بازرس‌ها» دارن میرن تو.
‫ولی آدم‌های بی‌گناه ممکنه ‫تو آتیش این درگیری بیفتن.
‫آره، اون‌ها از طرف اون گنده‌های ‫هفت‌تیرکش ما تو خطر بیشتری‌ان
‫تا از طرف دختره.
‫نمی‌تونیم همین‌جا بشینیم.
‫- خب، پس برو. ‫- چی؟
‫برو در بزن.
‫چی؟ من؟
‫تو دیروز شهردار رو مورد ضرب و شتم قرار دادی
‫نمی‌دونم چرا داری ‫برای یه در زدن
‫اینقدر خودت رو اذیت می‌کنی.
‫دیروز، چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫مزخرفه. تو از اینکه ‫تو دل ماجرا باشی، واقعاً هیجان‌زده می‌شی.
‫احتمالاً تو رو یاد اون هیجانی می‌ندازه ‫که قبلاً بهت دست می‌داد
‫وقتی که حسابی خوشحال بودی.
‫خب، بعد از اینکه در زدم چی کار کنم؟
‫بهش می‌گی دنبالت بیاد.
‫مگه اینکه بخواد یه گلوله تو سرش خالی بشه.
‫اون‌ها اینجا تو خیابون ‫به یه زن بی‌سلاح شلیک نمی‌کنن.
‫اگه برن تو ساختمون، ‫داستان فرق می‌کنه.
‫و همونطور که خودت گفتی،
‫- آدم‌های بی‌گناه ممکنه آسیب ببینن. ‫- گمونم این رو گفتم، مگه نه؟
‫همینه. اون‌ها به یه پیرزن کوچولوی ‫بی‌آزار نگاه چپم نمی‌کنن.
‫ایول.
‫ببخشید، خانم. سفارت بسته‌ست.
‫نه، اشکالی نداره. من وقت ملاقات دارم.
‫- خانم، شما اجازه ندارید اینجا باشید. ‫- تو کی هستی؟
‫من از ام‌آی5 هستم، بذار بیام تو.
‫لطفاً از ساختمون فاصله بگیرید.
‫یا با زبون خوش می‌ذاری بیام تو ‫یا آدم‌های مسلح میان تو.
‫باشه، خانم، مجبورم شما رو دور کنم.
‫خب، دقیقاً چطوری می‌تونی کمک کنی؟
‫اگه اون اسلحه رو بذاری زمین ‫و همین الان با من بیای، کاملاً امن در امانی.
‫چرا باید باورت کنم؟
‫حق انتخاب زیادی نداری،
‫چون اگه مسلح اینجا بمونی، ‫ممکنه آسیب ببینی.
‫پس در رو باز کن. برو، باز کن.
‫لیست گروگان‌هاتون رو به‌روز کنید. ‫یه نفر دیگه هم اومد تو.
‫- حواست باشه! ‫- بکش عقب!
‫- نه؟ ‫- بندازش!
‫- اسلحه رو بذار پایین! ‫- می‌تونستی راحت با من بیای بیرون.
‫- اسلحه رو بذار پایین! ‫- و چی؟ برگردم تو «پارک»؟
‫چرا باید همچین چیزی بخوام؟
‫اسلحه رو بذار پایین!
‫بهت گفتم بکش عقب!
‫- تکون نخور! ‫- اون‌ها می‌کُشنت.
‫- اسلحه رو بذار پایین! حالا! ‫- شلیک می‌کنما!
‫شوخی ندارم، شلیک می‌کنم!
‫اسلحه رو بذار پایین!
‫دژاوو.
‫یالا، دست‌ها بالا. بالا، بذار رو سرت.
‫یالا. خوشحال باش.
‫من زندان رو به قرار گذاشتن ‫با «رادی هو» ترجیح میدم.
‫لعنت بهت!
‫لیما، گلف 5-7 به مرکز. ‫ما مظنون رو دستگیر کردیم.
‫داریم میاریمش. تمام.
‫می‌دونستی قراره اینطوری بشه، ‫مگه نه؟
‫آره.
‫و همونطور که گفتم، اون فقط یه بچه‌ست.
‫اون هیچوقت بهت شلیک نمی‌کرد.
‫خب، اینطوری به نظر نمی‌رسید.
‫یالا بریم.
‫برات یه نوشیدنی می‌خرم.
‫حالت رو جا بیاره.
‫تلفات بیشتری از حمله‌ی اول خواهد داشت.
‫همه‌شون می‌میرن.
‫وقت تقریباً تمومه. ‫باید از اونجا بیاریمشون بیرون.
‫آره، ولی با آرامش. نمی‌خوایم وحشت کنن.
‫شاید همین الانشم تو لباس عزادارها ‫داخل باشن.
‫من بودم این کار رو می‌کردم.
‫من هنوز اسلحه ندارم.
‫نگران نباش. ما هنوز مال خودمون رو داریم.
‫این برای «گیمبال» چطور جواب داد؟
‫«ویلیام بلیک» این کلمات امیدبخش رو ‫بیشتر از 200 سال پیش نوشت،
‫ولی اون‌ها همچنان امروز ‫الهام‌بخش و آرامش‌دهنده‌ان.
‫ولی برای حکمت معاصرتر
‫که شاید به عزادارهای جوان‌تر ما ‫آرامش بده،
‫به کلمات «دومینیک تورتو» ‫در «سریع و خشن 7» رجوع می‌کنم.
‫«می‌گن زندگی کردن در قلب کسانی ‫که پشت سر می‌ذاریم، مُردن نیست.»
‫درسی که من از هر دوی این فرزانگان می‌گیرم،
‫هرچند که قرن‌ها از هم فاصله دارن،
‫اینه که هرچند لندن امروز ‫«لندن‌انگیز» نباشه،
‫فردا «لندن‌انگیز» خواهد بود ‫اگه ما...
‫آره، بسه. همه بلند شید.
‫باید این ساختمون رو ‫هر چه سریع‌تر ترک کنید، لطفاً.
‫- چه خبره؟ ‫- ببخشید، ما از ام‌آی5 هستیم. من...
‫- می‌تونی بهشون نشان رو نشون بدی؟ ‫- برید عقب.
‫آره، شاید باید اول ‫اون‌ها رو می‌بردی کنار.
‫همگی، اطلاعاتی به دست اومده
‫که معنیش اینه که بهتره ‫همین الان اینجا رو ترک کنید.
‫پس لطفاً این کار رو ‫از پشت ساختمون انجام بدید.
‫نیازی به وحشت نیست، دوستان. ‫فقط آروم از ساختمون خارج بشید.
‫همگی، همین الان لطفاً! یالا!
‫جدی می‌گم، الان! برید بیرون!
‫همگی، یالا، الان! لطفاً!
‫اون «با آرامش» لعنتی چی شد؟
‫صبر کنید. چه خبره؟ ‫من تازه سخنرانی یادبودم رو شروع کرده بودم.
‫عذر می‌خوام، قربان. می‌دونم، ولی باید ‫کاری کنیم الان ساختمون رو ترک کنید.
‫- هی، هی. باشه. ‫- صبر کنید. آتیش‌سوزیه؟
‫- نه، آتیش‌سوزی نیست. ‫- پس چرا اون آژیر رو زد؟
‫- آره، سؤال خوبیه. ‫- یه تهدید امنیتی‌ـه، باشه؟
‫- یه تهدید امنیتی پیش اومده. ‫- چه نوع تهدیدی؟
‫مأمورهای لیبیایی دارن از دولت ‫‏100 میلیون پوند اخاذی می‌کنن.
‫صداتون رو نمی‌شنوم.
‫ببخشید. می‌تونه یکی ‫اون کوفتی رو خفه کنه، لطفاً؟
‫تو کمتر از یه دقیقه، ‫باید 100 میلیون پوند پرداخت کنیم
‫وگرنه به یه عبادتگاه ‫حمله می‌شه،
‫و ما دلیل داریم باور کنیم ‫که می‌تونه اینجا باشه. لطفاً، فقط باور...
‫خدا رو شکر. متوجه شدید؟
‫بله. شما دلیل دارید باور کنید ‫اینجا ممکنه مورد حمله قرار بگیره.
‫- آره، پس لطفاً، بیاید الان بریم. ‫- ولی مطمئن نیستین؟
‫اطلاعات هیچوقت 100 درصد قطعی نیست، قربان.
‫چند درصد احتمال می‌دید ‫این اطلاعات درست باشه؟
‫- واقعاً مهمه؟ ‫- بله، من شهردار لندنم.
‫اگه احتمال حمله بالا بود،
‫- باید به من اطلاع داده می‌شد. ‫- خب...
[پدربزرگ]
‫لعنتی. الان نه.
‫ببینید، واقعاً الان وقت ‫بحث کردن سر پروتکل نیست.
‫- «ویلن» رو بیار رو خط. ‫- جدی می‌گم، باید اون الان بره.
‫می‌تونیم همین بیرون هم بکشیم‌شون
‫شهردار هنوز اینجاست.
‫قبلاً فرصت کشتنش رو از دست دادم.
‫- اول کار اون رو تموم می‌کنیم. ‫- باشه.
‫تو حواس تیم امنیتیش رو پرت کن.
‫- اسمت چیه؟ ‫- من...
‫- «ریور کارترایت». ‫- «ریور»؟
‫بله.
‫«کلود»، من اینجا با «ریور کارترایت» هستم،
‫که پریده وسط مراسم یادبود ‫و داره یه چیزهایی در مورد حمله‌ی لیبیایی‌ها بلغور می‌کنه
‫که انگار هیچ‌کدوم از مأمورهای من ‫چیزی در موردش نمی‌دونن.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اول از همه، ‫بابت اون عذر می‌خوام، «ظفر». عذر می‌خوام.
‫شما باید ‫در جریان اون قرار می‌گرفتی،
‫اگرچه در دفاع از خودمون باید بگم، ‫این یه موقعیت با تحولات خیلی سریع بوده.
‫- بله. ‫- قرار بود حمله‌ای
‫به مراسم بشه یا نه؟
‫بله، بله، قرار بود.
‫راستش رو بخواید، ‫ما هیچ اطلاعاتی در هیچ جهتی نداشتیم
‫که شما مشخصاً تحت تهدید بودید.
‫البته، اگه... اگه ما ‫اون اطلاعات رو دریافت می‌کردیم، پس... پس...
‫- پس ما مداخله می‌کردیم. ‫- حالا صبر کنید،
‫شما مداخله کردید. من جلوی ‫یه عالمه از مأمورهاتون وایستادم.
‫می‌شه لطفاً گوشی رو بدید ‫به «کارترایت»؟
‫می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫- قربان. ‫- داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ما فکر می‌کردیم حمله قراره ‫تو «اَبوتسفیلد» باشه.
‫آره، خب، ما پول رو بهشون دادیم.
‫قرار نیست هیچ حمله‌ای هیچ‌جا بشه. ‫و مطمئناً نه تو «اَبوتسفیلد».
‫برید بیرون!
‫تو واقعاً تا حالا از یکی از اون‌ها استفاده کردی؟
‫تو زاویه‌ی بهتری داشتی.
‫خوبید؟
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫- چندتا دیگه برات مونده؟ ‫- به اندازه‌ی کافی.
‫لعنتی.
‫فقط هر چی می‌خواد بهش بده. ‫محض رضای خدا، هر چی می‌خواد بهش بده.
‫من می‌خوام از کشور برم بیرون.
‫- معامله هنوز پابرجاست. ‫- چه معامله‌ای؟
‫با ام‌آی5. اجازه خروج.
‫شوخیت گرفته، نه؟ ‫تو اجازه خروج نمی‌گیری.
‫وقتی شلیک کردی اون معامله رو بهم زدی.
‫- این رو بهش نگو. ‫- خب، قرار نیست دروغ بگم.
‫من واقعاً ترجیح می‌دادم دروغ بگی.
‫بذار از اینجا برم بیرون !وگرنه شهردارتون رو می‌زنم
‫- نه، امکان نداره. ‫- آره، امکان داره. وگرنه می‌کشتش.
‫گردنش رو هدف نگیر. ‫ثابت کردیم تیراندازیت افتضاحه.
‫بخش‌های دیگه‌ای ازش هم هست که هدف بگیری.
‫من قراره از اینجا برم بیرون ‫و اونم با خودم می‌برم.
‫- نه، نمی‌تونیم اجازه بدیم این کار رو بکنی. ‫- چرا، می‌تونید.
‫می‌شه اینقدر حرف من رو نقض نکنی؟
‫آره، اگه تو دست از ‫متشنج کردن یه موقعیت خطرناک برداری.
‫- من اوضاع رو در کنترل دارم. می‌دونم چی کار می‌کنم. ‫- ما یه دیوونه داریم
‫که اسلحه رو به یه گروگان گرفته. ‫من می‌گم بذار هر کاری می‌خواد بکنه.
‫می‌بینی، برای همینه که هیچوقت ‫از «خانه‌ی لجنزار» خلاص نمی‌شی.
‫لعنتی. لعنتی.
‫تو... تو از کجا پیدات شد؟
‫من خیلی، خیلی آروم بهش نزدیک شدم.
‫شما دوتا... شما دوتا دعواتون صوری بود ‫تا به اون پوشش بدید.
‫فهمیدم، فهمیدم. الان فهمیدم.
‫لعنتی.
‫آره، آره.
‫خارج از چارچوب بود، آره.
‫ولی بعضی‌ وقت‌ها فقط باید ‫خارج از چارچوب فکر کنی.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫به حساب همه‌ی لیبیایی‌ها رسیدیم.
‫دوتاشون تو «اَبوتسفیلد» کشته شدن، ‫و «لمب» هم «تارا» رو دستگیر کرد.
‫اون اونجا چی کار می‌کرد؟
‫نمی‌دونم، خانم.
‫ما پول رو می‌دیم و اون‌ها بازم حمله می‌کنن. ‫چه افتضاحی.
‫شما چاره‌ای نداشتید.
‫وقتی این ماجرا رو موشکافی کنن، ‫شما تبرئه می‌شید، خانم.
‫«قانون لندن» اجرا می‌شه.
‫قانون لندن؟
‫اگه اهل «سازمان» بودی، می‌دونستی.
‫قانون مسکو، مراقب پشت سرت باش.
‫قانون لندن، خودت رو نجات بده.
[پیتر جاد]
‫«کلود ویلن»، «پیتر جاد».
‫به نظر میاد هردوی ما ‫یه مشکل روابط عمومی داریم
‫در رابطه با ارتباطمون ‫با اتفاقات هفته‌ی گذشته.
‫اجازه هست یه راه‌حل ‫با منفعت دوطرفه پیشنهاد بدم؟
‫سلام. منم. «ریور».
‫پسر من.
‫- خوبی؟ ‫- تو اینجایی.
‫آره.
‫خیلی خوشحالم.
‫منم همینطور. آره.
‫بابت اون تماس تلفنی متأسفم. ‫دیشب.
‫فکر نکنم خیلی حرف‌هام مفهوم داشت.
‫- اشکالی نداره. ‫- احتمالاً کمکی بهت نکرد.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫کی بود؟ ‫روس‌ها باز کلک‌های قدیمی‌شون رو زدن؟
‫نه.
‫کار لیبی بود.
‫لیبی.
‫آشوب بود.
‫آره.
‫فکر کنم ‫این همون چیزی بود که می‌خواستن ایجاد کنن.
‫به عنوان راهی برای اخاذی از ما.
‫و جواب داد چون...
‫خب، ما پول رو بهشون دادیم، ‫ولی اون‌ها بازم حمله کردن.
‫شبیه یه آشوب مطلقه،
‫ولی اگه دنبالشون کنی ‫می‌تونی ببینی یه روشی توشه.
‫- آره. ‫- من دوست دارم جداگونه دنبالشون کنم.
‫لیبیایی‌ها؟
‫چی؟
‫زنبورها.
‫زنبورهای وزوز کُن.
‫زنبورها.
‫اخلاق کاری قوی‌ای دارن، زنبورها.
نیش آخر
‫این همون چیزی بود که دیشب ‫سعی می‌کردم یادم بیاد.
‫دارم عقلم رو از دست میدم.
‫- قانون نانوشته‌ست. ‫- اون چیه؟
‫بی‌ثبات‌سازی.
‫آره، می‌بینی، اگه یه وقتی با ‫چندتا عوضی واقعاً سرسخت طرف بودیم، ما...
‫ما وقتی بهشون ضربه می‌زدیم ‫که فکر می‌کردن تموم شده.
‫ما به این می‌گفتیم «نیش آخر».
‫- تا بفهمن رئیس کیه. ‫- آره.
‫خب، برای همینه که ‫با این حال حمله کردن. آره.
‫ما همیشه در بهترین حالت خودمون نبودیم، ریور
‫می‌دونی؟
‫ولی بعضی از اون مستعمره‌ها، اگه به حال خودشون ‫رها می‌شدن، کمونیست می‌شدن.
‫با این حال، همه‌شون رو گرفتی.
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫باید بهم بگی ‫برای تولدت چی می‌خوای.
‫می‌دونم هنوز مونده، ‫ولی من... من نمی‌تونم برم مغازه،
‫و نمی‌تونم با اون کامپیوتری ‫که بهم دادی کار کنم.
‫اگه می‌تونستم برم بانک ‫بهت پول می‌دادم.
‫فقط باید یه زنگ بزنی.
‫آره، البته.
‫یه «نیش آخر» در کاره.
‫خب، اون‌ها اون کار رو کردن وقتی ‫به مرکز چنددینی حمله کردن.
‫پس مگه اینکه بخوای بگی ‫اون‌ها الان زامبی شدن،
‫من دلیلی برای این تماس نمی‌بینم.
‫«شرلی» یه عکس از سه جفت پوتین ‫پشت اون ون داره،
‫ولی اونجا چهار نفر بودن ‫با احتساب راننده، درسته؟
‫تو و «شرلی» یکیشون رو ‫بعد از ماجرای «رادی» گرفتید،
‫و ما دوتاشون رو تو «اَبوتسفیلد» گرفتیم.
‫پس این یعنی یه نفر باقی مونده.
‫- «لمب»؟ ‫- آره، اینجام.
‫خب، بخشی از قرار گذاشتنش با «هو» ‫گرفتن یه فایل بود.
‫خوندمش.
‫فکر می‌کنی کی لایق مجازاتی ‫بزرگتر از تحقیر مطلق باشه؟
‫خیلی خوب بود.
‫آره، گرد و خاکم رو تکوندم.
‫استرس امروزم رو خالی کردم.
‫و می‌دونی امشب می‌خوام چی کار کنم؟
‫یه حال اساسی به خودم میدم.
‫یه نوشیدنی درجه یک باز می‌کنم.
‫تو برنامه‌ای داری، «جیم»؟
‫«جیم»؟
‫«جیم»، تو...
‫لعنتی.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی.
‫متأسفم، «جیم».
‫یالا، یالا.
‫چی؟
[کلید هوشمند یافت نشد] [به کتاب راهنما مراجعه شود]
‫کلیدها کجان؟ ‫کلیدهای لعنتی کجان؟
‫من «کلود ویلن» هستم.
‫کی؟ «میز اول».
‫- من «میز اول» هستم، احمق. ‫- پرتش کن!
‫تو می‌دونی من کی‌ام؟
‫- نه. ‫- من کسی‌ام که رنج کشیده.
‫به خاطر تصمیمی که تو گرفتی.
‫من واقعاً نمی‌دونم ‫داری در مورد چی حرف می‌زنی. من...
‫«زلیتن»، 2011.
‫آها. آره.
‫شما ما رو تحویل گانگسترها و شبه‌نظامی‌ها دادید، ‫و ما رو در برابر اون‌ها مسلح نکردید.
‫گوش کن، من... من فقط پول می‌گرفتم ‫که نظر بدم، همین. این...
‫نظر تو به عنوان یه پیش‌بینی‌کننده‌ی بلندمدت
‫این بود که سرمایه‌گذاری تو لیبی ‫ارزش کمی داره.
‫چون چه سر پا می‌موند چه سقوط می‌کرد،
‫تأثیری روی امنیت ‫پادشاهی بریتانیا نداشت.
‫نظر تو...
‫نظر تو تبدیل به سیاست شد.
‫حالا نظرت چطور به نظر میاد؟
‫خیلی خوب نیست.
‫به من گوش کن.
‫معلومه که ناراحتی.
‫ولی من...
‫من...
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط به...
‫- به همسرم فکر کن، لطفاً. ‫- دارم فکر می‌کنم.
‫اون می‌تونه درد من رو حس کنه.
‫- حداقل یه جسد داره که خاک کنه. ‫- برگرد، پیپ!
‫من هیچوقت پدرم رو پیدا نکردم.
‫یالا، پیپ.
‫ببخشید بابت اون.
‫اون خیلی دوستانه‌ست...
‫خدای من!
‫لعنتی.
‫مُرده؟
‫آره، می‌تونم کارم رو بکنم.
‫خدا رو شکر بابت اون.
‫لعنتی.
‫یه کار خوب.
‫چطور پیدام کردی؟
‫رفتم خونه‌ات و همسرت گفت ‫این دور و بر پیدات می‌شه.
‫- تو همسرم رو دیدی؟ ‫- آره.
‫آره، و چی گفت؟
‫- که این دور و بر پیدات می‌شه. ‫- آره.
‫آره. گوش کن، ممنونم. ممنونم.
‫آره.
‫در واقع، بیا اینجا. ممنونم.
‫ممنونم، خیلی خیلی ممنونم.
‫این رو فراموش نمی‌کنم.
‫می‌دونی، من فقط...
‫واقعاً به یه نوشیدنی احتیاج دارم.
[کافه بپه]
‫جزئیات بیشتری در مورد تیراندازی دیروز
‫در «پریمروز هیل» منتشر شده.
‫درحالی که پلیس هنوز ‫هویت فرد مسلح رو اعلام نکرده،
‫گمان نمیره این حادثه ‫مرتبط با مواد مخدر باشه.
‫اون تو دفترت منتظره.
‫برای همین من اینجام.
‫اون «میز اول»ـه، «لمب».
‫و این یه برد بزرگ برای «خانه‌ی لجنزار»ـه.
‫می‌خوای عصبانیش کنی و این رو بندازی دور؟
‫تو داری به من مشاوره‌ی شغلی میدی؟
‫من واقعاً اون کاری که تو اداش رو درمیاری رو انجام دادم
‫فقط دارم می‌گم.
‫من جونش رو نجات دادم.
‫- خب؟ ‫- خب این یه فرصته.
‫- برای کی؟ ‫- همه.
‫تو فکر می‌کنی داری برمی‌گردی به «پارک»، مگه نه؟
‫آخی، طفلکی.
‫تو من رو اینجا نمی‌خوای، ‫و منم نمی‌خوام اینجا باشم.
‫برای هردومون خوبه.
‫تو هر وقت بخوای می‌تونی بری. ‫کل هدف «خانه‌ی لجنزار» همینه.
‫نمی‌دونم چطور این رو نفهمیدی.
‫من از «سازمان» نمیرم.
‫ولی نباید تو «خانه‌ی لجنزار» باشم.
‫چون من واقعاً کارم درسته.
‫و تو این رو می‌دونی.
‫می‌دونی، اون امید نیست ‫که تو رو می‌کشه، «کارترایت».
‫اینکه می‌دونی این امیده ‫که تو رو می‌کشه، تو رو می‌کشه.
‫«بِپه»، اون حساب می‌کنه.
‫پس من پول رو میدم، ‫تو هم بهش میگی دیگه؟
‫اگه حرفش پیش بیاد.
‫«لوئیزا» هستم. پیغام بذارید.
‫سلام، منم.
‫می‌دونم قرار بود بهت فضا بدم ‫یا هر چی، ولی...
‫خب، راستش کس دیگه‌ای رو ندارم ‫بهش زنگ بزنم.
‫چون...
‫خب، به نظر میاد منم دارم ‫«خانه‌ی لجنزار» رو ترک می‌کنم.
‫سلام. نمی‌دونستم اینجایی.
‫چرا، می‌دونستی.
‫آره، می‌دونستم.
‫باید اون آسانسور لعنتی رو تعمیر کنیم.
‫- داری لذت می‌بری، آره؟ ‫- نه چندان.
‫ولی ادامه بده. کارت رو بکن. ‫تصور می‌کنم همه‌چیز رو حساب کردی.
‫جلوی آینه تمرین می‌کنی،
‫یا برات سخته تو چشم‌های خودت نگاه کنی؟
‫ب... می‌شه؟ می‌شه...
‫می‌شه لطفاً اون کار رو اینجا نکنی؟
‫هر چی باشه، اینجا ملک ام‌آی5ـه.
‫ام‌آی5 به درک. خونه‌ی من، قوانین من.
‫آره، در مورد اون.
‫متأسفانه دیگه نیست.
‫جداً؟
‫خونه‌ی تو، به قول خودت، ‫دیگه وجود نداره.
‫چیزی مربوط به گذشته. رسماً.
‫آدم می‌فهمه که به تو اجازه داده شده ‫با اکراه اینجا رو بگردونی
‫به خاطر...
‫خب، به خاطر کاری که برای «سازمان» کردی.
‫ولی می‌دونی، خطوطی وجود داره. ‫محدودیت‌هایی هست.
‫دو نفرمون می‌دونیم تو از هردوشون خیلی وقته رد شدی
‫دیروز رو که یادت میاد، نه؟
‫وقتی یکی از تیم من جونت رو نجات داد.
‫کم‌کم دارم پشیمون می‌شم که بهش آمار دادم.
‫- بله. زندگی من فقط در خطر بود چون... ‫- همچنین...
‫- ...یکی دیگه از اعضای تیم خلافکار... ‫- همچنین تو دفتر حساب چیزهایی
‫که «خانه‌ی لجنزار» توش گند نزده،
‫که قبول دارم، تو طرح کلی خیلی کمه،
‫اینه که من اون زن افسونگر رو گرفتم
‫که پشت این خونریزی و آشوب لعنتی این هفته بود
‫بدون اینکه اون گردن‌کلفت‌های تو ‫تو یه سفارت درگیری مسلحانه راه بندازن.
‫ولی گمونم دلیلش همینه، آره؟
‫آره، می‌خوای این حقیقت رو ...لاپوشونی کنی که اون
‫اون برات ادا اطوار اومد و تو گذاشتی از ساختمون بره بیرون
‫و همزمان سیستم مرکزی ام‌آی5 رو به فنا بده.
‫می‌دونی، خنده‌داره. من...
‫من یه روایت کاملاً متفاوت دارم.
‫آره، مطمئنم که داری.
‫آره، بذار حدس بزنم.
‫«جاد» کمیسیون اون صد میلیون رو می‌گیره در ازای اینکه بگه
‫اون سعی کرده در مورد لیبیایی‌ها ‫و ارتباط «تارا» با «هو» به من هشدار بده
‫و من کاری نکردم.
‫آره، تو همه‌چی رو می‌ندازی گردن «خانه‌ی لجنزار»، ‫و شغلت رو نگه می‌داری.
‫آره؟
‫کیش و مات، رفیق.
‫آره، خب، به نظر میاد کارم تمومه.
‫می‌دونی، دوست ندارم از اون کلمه ا‌ستفاده کنم، ‫ولی آره. کارت تمومه.
‫همه‌تون کارتون تمومه.
‫کارتون تمومه. به جز «کارترایت»، ‫چون حس می‌کنم یه آینده‌ای داره،
‫- و لایق یه شانس دوباره‌ست. ‫- اون فقط گند می‌زنه.
‫خیلی‌خب. خب، من دیگه خودم میرم بیرون، باشه؟
‫راستی، یه تیمی ‫امروز بعداً میاد
‫تا اینجا رو تمیز کنه.
‫لکه و کثیفی زیادی جا می‌ذاری.
‫ولی پاک می‌شه.
‫حالا، یه مزخرف دیگه از هر کدومتون بشنوم
‫کاری می‌کنم سرویس‌های امنیتی نابودتون کنن
‫و اون زندگی نکبت‌بارتون جلوی همه تموم شه
‫ببخشید، اون چی بود؟
‫چی چی بود؟
‫اون چیزی که شنیدم...
‫اون.
‫آره. اون تو بودی که داشتی ‫یه چهره‌ی سیاسی رو تهدید می‌کردی
‫ساعت‌ها قبل از اینکه کشته بشه.
‫اگه بخوای بقیه‌اش رو هم برات پخش می‌کنم،
‫اونجا که زنش در مورد ‫رفتارهای پولدارانه‌ات حرف می‌زنه و...
‫و تو در مورد بابای تُرکش ‫ازش اخاذی می‌کنی.
‫گفتم شاید از یادت رفته باشه.
‫یعنی، شاید رفته بود.
‫هفته‌ی شلوغی داشتی.
‫می‌دونی چیه، من...
‫من احتمالاً یه‌کم زود قضاوت کردم، نه؟
‫وقتی گفتم «کیش و مات»، ‫بیشتر شبیه «کیش» بود، مگه نه؟
‫می‌دونی، پس من... یه حرکت می‌کنم، و تو...
‫چی می‌خوای؟
‫من چیزی رو می‌خوام که همیشه می‌خواستم.
‫اینکه بذارید تو آرامش مطلق لعنتیم باشم.
‫خیلی‌خب.
‫«خانه‌ی لجنزار» می‌مونه.
‫«مالی دوران» هم همینطور.
‫من عاشق «مالی»ام. «مالی» خیلی باحاله.
‫- اون هیچوقت تصمیم من نبود. ‫- و «هو» برمی‌گرده.
‫«هو»؟ اون یارو یه دردسر مطلق لعنتیه.
‫- عمراً. ‫- «هو» برمی‌گرده.
‫اون تنها کسیه که می‌تونه ‫اکانت سفارش غذای دلیوروی من رو مدیریت کنه.
‫باشه. اگه اون... باشه، خیلی‌خب. باشه.
‫خب پس، پیشنهاد می‌کنی ‫این رو گردن کی بندازیم؟
‫خب، می‌ندازیمش گردن اون احمق لعنتی‌ای ‫که حقشه بره.
‫- تو. ‫- من؟
‫نه. نه. امکان نداره. نه.
‫نه، نه، نه. من هیچ جا نمیرم.
‫ولی تو هنوز پول یه کار خلاف رو دادی،
‫که اتفاقاً، برات هم آسون بود.
‫اگه تا یه ساعت دیگه ‫از دفترت گم نشی بیرون،
‫این رو می‌فرستم برای هر خبرنگار کثیف و حقیری ‫که از دوران قدیم می‌شناسم.
‫این آسیب غیرقابل توصیفی ‫به «سازمان» می‌زنه و تو این رو می‌دونی.
‫انگار که برام مهمه.
‫ببین «سازمان» با من چی کار کرده.
‫آره، و وقتی داری میری در رو باز بذار.
‫من خنکی هوا رو دوست دارم.
‫مطمئنم دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫بعید می‌دونم.
‫من کاری با عوضی‌ها ندارم.
‫من عوضی نیستم.
‫نیستم، اون کار...
‫اون... لعنتی.
‫نمی‌دونم همه این رو از کجا درمیارن.
‫اون... اون...
‫اون چیز خاصی نبود.
‫«رادی هو» داره برمی‌گرده پیشت.
‫من «کارترایت» رو قبول نمی‌کنم.
‫آره، مشکلی نیست.
‫در هر صورت یه‌کم نیرو کم دارم.
‫می‌خوای نگه‌ش داری؟
‫آدم چی می‌دونه.
‫شاید یه کبد جدید لازم داشتم.
‫در هر حال، این من بودم که فهمیدم ‫«ویلن» هدفه...
‫نکنه می‌خوای بگی می‌خوای برگردی «پارک».
‫برو بابا.
‫خب، با اینکه گپ زدن خوبه، ‫ولی من وسط جابه‌جایی دفترم. پس...
‫خب، امیدوارم حالا که «میز اول» شدی
‫آدم‌های کوچیک رو فراموش نکنی.
‫در همیشه برای یه قهوه و گپ زدن بازه.
‫دارم رگه‌هایی از طعنه حس می‌کنم؟
‫قطعاً.
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام از تو ‫یا هر کس دیگه‌ای تو «پارک» چیزی بشنوم.
‫این توافقیه که به نفع هردومونه، جکسون
[فصل بعد]
‫می‌شه فقط گورت رو گم کنی؟
‫از دیدن تو هم خوشوقتم.
‫باباش یه پرونده دزدیده...
‫که اسم «اسب‌های آرام» توش بوده.
‫حالا اون مُرده ‫و مأمورهای من دارن شکار می‌شن.
‫«خانه‌ی لجنزار» کاملاً گم شده.
‫ما دیگه وجود نداریم.
‫یه درز اطلاعاتی داری که ‫«جولیان آسانژ» بهش افتخار می‌کرد.
‫امنیت ما...
‫...دست این‌هاست.
‫- داریم وقت رو از دست می‌دیم. ‫- چی؟
‫این یه حمام خونه.
‫- اگه تو دردسر افتادی... ‫- چطور جرأت می‌کنی؟
‫- من از اون آدم‌هایی‌ام... ‫- فکر کردی چه کوفتی هستی؟
‫...که روز یه نفر رو خراب می‌کرد.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫کار.
‫هیچ‌کس مصون نیست، «دایانا».
‫هیچ‌کس.
‫باید به پنج تا کوفتی رسیدگی کنیم.
‫چه کسی، چه کوفتی، ‫کدوم گوری و چرا؟
‫این چهارتا شد.
‫خفه شو. پنج‌تا شد.
[اسب‌های آرام]
‫خب، پس برید دیگه. گم‌شید.