.
[‏439 روز و 19 ساعت و 56 دقیقه و 11 ثانیه]
‫چرنده.
‫این لعنتی خیلی پهنه.
‫و دوره‌ایه.
‫چرند محض.
‫نشونم بده.
‫باید یه چیز زمینی باشه، حتماً.
‫از ماه منعکس شده.
‫اوه. اصلاً به فکرم نرسیده بود این رو چک کنم.
‫عجب شیبی داره، پسر.
‫می‌شه روش اسکی کرد.
‫داره منحرف می‌شه.
‫اینجا رو نگاه کن. زوم کن. زوم کن.
‫این تغییر رو می‌بینی؟
‫و نگاه کن. این شکاف اینجا؟ ‫اینجاست که متوقف می‌شه، بعد دوباره شروع می‌شه.
‫- تکرار می‌شه؟ ‫- هر 78 ثانیه.
‫کلّش.
‫سه ساعت پشت سر هم، و انگار تمومی هم نداره.
‫امکان نداره.
[عشق فضا]
‫باید یه چیزی باشه که ‫از... ازش... منعکس شده...
‫از ماه منعکس نشده، دِیو.
‫خب، شاید کار اون وراج‌های ‫خدمات جنگل‌بانی باشه.
‫ازشون متنفرم. همه‌ش پای بی‌سیمن، ‫دارن در مورد درخت‌ها حرف می‌زنن.
‫دِیو، این سیگنال «آقا خرسه» نیست ‫که داریم می‌گیریم.
‫اون سیگنال رو نگاه کن.
‫داره منحرف می‌شه.
‫پس چیه؟
‫شبیه مدولاسیون پهنای پالس ساده‌ست. ‫قدیمیه، مثل کد مورس.
‫شاید یه جور، ‫سیگنال زمان «فورت کالینز» باشه.
‫- اون‌ها از مدولاسیون پهنای پالس استفاده می‌کنن. ‫- ساعت اتمی نیست.
‫ساعت اتمی هر دقیقه عوض می‌شه، ‫چون ساعته.
‫این دقیقاً همون داده‌ایه ‫که هر 78 ثانیه تکرار می‌شه.
‫به علاوه، این داره ‫از فاصله 600 سال نوری می‌آد.
‫این کد مورس تو انگار ‫چهار قسمتیه.
‫پالس‌ها مدت زمان یکسانی دارن،
‫ولی روی چهار تا ‫فرکانس مختلف قرار گرفتن.
‫- شبیه پیانوی خودکار می‌مونه. ‫- پس باینری نیست، مبنای چهاره.
‫چهارتایی.
‫رمزگشایی‌ش اصلاً آسون نیست.
‫نه، نه. اگه به این نگاه کنی. نگاه کن...
‫فکر می‌کنی چی می‌گه؟
‫شاید فقط: ‫«سلام. هی، ما اینجاییم.»
‫ما روی وویجر 1 و 2 چی گذاشتیم؟ ‫چاک بِری؟
‫شاید اینم ‫نسخه اون‌ها از «جانی بی. گود» باشه.
‫تصور کن چه قدرتی برای فرستادنش لازم بوده.
‫مگاوات؟
‫گیگاوات؟
‫تازه این در صورتیه که فقط ما رو نشونه گرفته باشه
‫آنتنی به بزرگی آفریقا.
‫بزرگ‌تر.
‫این همه به خودت زحمت می‌دی ‫که یه پیام بفرستی،
‫باید بیشتر از یه «سلام» ساده باشه.
‫و چرا درکش رو سخت کردن؟
‫چهارتایی؟
‫این مثل رمزنگاریه. ‫چرا باید به خودشون زحمت بدن که...
‫چهارتایی نیست.
‫فکر کنم می‌دونم چیه.
[‏71 روز و 13 ساعت و 21 دقیقه و 1 ثانیه]
‫ماه‌های دوقلو، پایین و کامل آویخته بودند.
‫دو چشم به رنگ سبز یشمی ‫که از فراز افق می‌نگریستند
‫انگار برای دزدیدن نگاهی ‫به درون روح لوکاسیا.
‫او روی عرشه خون‌آلود ‫«مرکیتور» قدم می‌زد،
‫دنبال چیزی می‌گشت، هر چیزی، ‫که بتواند فکر «رابان» را از سرش بیرون کند.
‫با بالا رفتن از سینه‌گاه کشتی، نگاهش ‫روی یک ملوان جوان سینه برهنه ماند.
‫او روی دست‌ها و زانوهایش را می‌سابید،
‫ساعدهای عضلانی‌اش کشیده شده بود در حالی که ‫تمام آثار نبرد آن روز را می‌شست.
‫با اشاره سری بی‌حال...
‫لوکاسیا به او دستور داد تا به نزدش بیاید.
‫این ملوان بی‌تجربه خبر نداشت ‫که خدمت کردن برای رضایت ناخدایش
‫می‌تواند چنین معنای شیرینی داشته باشد.
‫یا متأسفانه، ‫که این فقط یک روز طول می‌کشد.
‫بعدتر، رأس ساعت چهار، ‫لوکاسیا کنار دکل میانی ایستاد.
‫یک بار دیگر، او تنها بود.
‫پالتویش را محکم‌تر به دور خود پیچید،
‫و پارچه پشمی زبرش را لمس می‌کرد ‫همزمان که افکارش به سوی رابان پر کشید.
‫این او بود که اولین بار ‫پالتو را دورش پیچید،
‫و در گوشش نجوا کرد:
‫«باشد که این در غیاب من گرم نگهت دارد، ‫عزیز دلم.»
‫با این حرف، رابان، رابان مغرور و متکبر،
‫سوار تخته شد و از جلوی چشم‌ها پرید.
‫شن‌روان ارغوانی او را در بر گرفت،
‫بدون اینکه حتی موج کوچکی بر جای بگذارد.
‫توجه، توجه، عاشقان ادبیات ‫رمانتیک تاریخی گمانه‌زن،
‫نویسنده پرفروش، «کارول استورکا» ‫هم‌اکنون رمان جدیدش را امضا خواهد کرد،
‫«نغمه‌ی خونین ویکارو»،
‫کتاب چهارم از ‫سه‌گانه «بادهای ویکارو».
‫«وای-کارو» لطفاً! ‫«بادهای وای-کارو»!
‫و «نغمه‌ی خونین» بهترینشونه.
‫وای، حسابی بهتون خوش می‌گذره.
‫بریم کتاب امضا کنیم!
مورین، بادهای موافق] [‫یار و یاورت باشن! - کارول استورکا
‫رابان زنده‌ست، مگه نه؟
‫مورین. می‌تونی بخونیش.
‫خب، می‌خونم. امشب.
‫تلفن رو هم از برق کشیدم.
‫فقط...
‫- عکس رابان روی جلد نیست. ‫- نه، نیست.
‫و اون هیچ‌وقت تا حالا ‫از روی جلد حذف نشده بود، کارول.
‫اگه رابان برنگرده...
‫من دیگه نمی‌خونم.
‫بیا اینجا.
‫صفحه 218.
‫- باشه. ممنونم. ‫- باشه. خداحافظ.
‫ممنون، مورین.
‫- خب، این اولگاست. ‫- سلام. سلام، اولگا.
‫سلام، ایوِت!
‫سلام!
‫عاشقشم.
[!هالی - بادهای موافق یار و یاورت باشن]
‫- از خوندنش لذت ببر. ‫- این نیکی‌ـه، با یه بالش.
‫- نیکی با... خدای من! ‫- خودم درستش کردم.
‫- نگاه کن. تو این رو درست کردی؟ ‫- بله.
‫این کریستین‌ـه.
‫این پائولینا و شخص همراهشه.
‫- اینم کارلوتاست. ‫- سلام.
‫بگید، «رابان».
‫رابان.
‫وقتی رابان و الدگامل ‫افتادن تو انبار کشتی،
‫یادتونه بارش چی بود؟
‫«میوه ادویه‌ای ماندوویایی».
‫که لوکاسیا بهش...
‫حساسیت مرگبار داره!
‫- شماها باشگاه هواداری دارین؟ ‫- البته!
‫- خیلی ممنونم! ‫- ممنون.
‫- سلام، تانیا. ‫- سلام!
‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- بله.
‫- سلام، ایوان. ‫- سلام.
‫من دو تا کتاب گرفتم، یکیش برای تو وان.
‫این یه شمشیر اصیله ‫درست مثل مال رابان.
‫- باشه. ‫- مواظب باش، خیلی تیزه.
‫خب، پس سه تا چیز.
‫اول اینکه، بالأخره کِی می‌خوان ‫فیلم «وایکارو» رو بسازن؟
‫و لطفاً بگو تو سینماهای واقعی اکران می‌شه، ‫نه تو شبکه «لایف‌تایم».
‫باید بدین «آی‌ال‌ام» شن‌روان رو بسازه،
‫وگرنه گند از آب درمی‌آد، ‫ببخشید رُک حرف زدم.
‫و سوم: یه نکته کوچیک ولی خیلی حیاتی،
‫«مرکیتور» به عنوان یه کشتی دو دکله، ‫نمی‌تونه دکل میانی داشته باشه. پس...
‫کریگ، باید اون رو ‫برگردونی تو کیفت
‫قبل از اینکه مدیر فروشگاه ببینتش.
‫چشم.
‫- خدمتگزار شمام. ‫- ممنون.
‫همینه.
‫خیلی ممنونم.
‫- تو کتاب بعدی می‌بینیمتون. ‫- از خوندنش لذت ببرین.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫سلام، خانم‌ها. مقصد ما ‫هتل «هایت ریجنسی دالاس» هست.
‫سلام. بله. ممنون، عالیه.
‫عجب بدرقه‌ای بود. ‫ببخشید، من باید شما رو بشناسم؟
‫بستگی داره. طرفدار چرت‌وپرت‌های بی‌محتوا هستی؟
[‏29 روز و 23 ساعت و 49 دقیقه و 58 ثانیه]
‫صبح به‌خیر، دکتر.
‫خب، قطعاً صبحه.
‫- سلام، مِل. ‫- سلام.
‫این‌ها از کجا اومدن؟
‫بنده آوردم.
‫بفرمایید. ‫فکر کنم بیشترشون ساده‌ن،
‫ولی یه جعبه‌ش باید شکری و ‫پودری و این‌ها باشه.
‫مگه ما چی کار کردیم که لایق این باشیم؟
‫دختر 14 ساله‌م داره ‫برای گروه مارش مدرسه می‌فروشتشون.
‫خب، چه پدر خوبی هستی.
‫- چی می‌زنه؟ ‫- ترومبون.
[مؤسسه‌ی تحقیقات پزشکی بیماری‌های عفونی]
‫- دکتر دی! ‫- شب به‌خیر. صبح به‌خیر. هر چی.
‫- ببین مِل چی آورده. ‫- برای ما؟
‫آره، بفرمایید.
‫شما دو تا رو تا دیروقت نگه داشتن.
‫آره. باید یه مشت موش رو بذارم تو گاز.
‫خب، پروژه بزرگه چطور پیش می‌ره؟
‫تو چی شنیدی؟
‫نمی‌دونم. یه چیزهایی.
‫خب...
‫تیم ما تقریباً مطمئنه ‫یه توالی پیدا کرده
‫که یه ویروس لیزوژنیک رو کدگذاری می‌کنه.
‫ولی بعد از هشت ماه تمام ‫آزمایش حیوانی...
‫ماکاک، خرگوش، موش...
‫- خوکچه هندی. ‫- خوکچه هندی. حالا هم موش صحرایی.
‫هیچ نشونه بالینی‌ای وجود نداره.
‫به عبارت دیگه...
‫هیچی دستمون رو نگرفته.
‫خب، می‌خوای چطور انجامش بدیم؟
‫من می‌تونم بخوابونمشون ‫اگه تو بخوای تزریق قلبی رو انجام بدی.
‫از تزریق قلبی متنفرم.
‫خب، خیلی هم خوشحال می‌شیم ‫شما زحمت گاز رو بکشی.
‫از گاز دادن بهشون متنفرم.
‫شاید شغل اشتباهی رو انتخاب کردی.
‫باشه، همون تزریق قلبی.
‫بیا تمومش کنیم بره.
‫این رو نگاه.
‫لعنتی.
‫فکر می‌کنی چی شده؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظر من که کاملاً مُرده.
‫ضربان قلب داره؟
‫با این دستکش‌ها هیچی کوفتی حس نمی‌کنم.
‫چیه؟
‫قطعاً ضربان قلب داره.
‫یه ضربان قوی. همین‌طور بوم، بوم، بوم.
‫عجیبه. ‫اگه نمی‌دونستم، می‌گفتم...
‫خدایا. لعنتی. نه.
‫داری با من شوخی می‌کنی.
‫- لعنتی. ‫- پوستت رو پاره کرد؟
‫آره، نمی‌دونم... ‫آره، از دستکش رد شده.
‫لعنتی. سریع بذارش تو محلول.
‫کامل زیر آب نگه‌ش دار.
‫اگه خون میاد، ‫حواست باشه خوب فشارش بدی بیاد بیرون.
‫به محض اینکه بگیرمش گزارش می‌دم، ‫باشه؟
‫همون‌جا بمون.
‫بیا شماره 3:36 رو علامت بزنیم و...
‫جِن؟
‫با من حرف بزن، جِن. جِن!
‫جِن! جِن! جِن!
‫همین الان می‌ریم بیرون.
‫حواسم بهت هست. باشه، یالا.
‫حواسم بهت هست.
‫طاقت بیار.
‫جِن، صدام رو می‌شنوی؟ همه چی درست می‌شه.
‫همه چی درست می‌شه.
‫یالا. همه چی درست می‌شه. ‫همه چی درست می‌شه، می‌شنوی؟
‫یالا، یالا، یالا. ‫با من حرف بزن. یالا، جِن، یالا.
‫جِن! تو خوبی؟
‫جِن؟
‫فقط یه چیزی بگو.
‫جِن. حواسم بهت هست.
‫حواسم بهت هست.
‫جِن؟
‫هی، هی، هی، جِن. صدام رو می‌شنوی؟
‫جِن، یه چیزی بگو.
‫لعنت بهش.
‫مسخره‌م می‌کنی؟
‫جداً؟
‫لعنتی.
‫باورت می‌شه این خراب شده رو؟
‫تو دست‌هات لاغره. ‫فکر می‌کنی بتونی شاید...
‫هی.
‫بله؟
[!نوش جان]
[‏3 ساعت و 6 دقیقه و 37 ثانیه]
[آلبوکرکی]
‫می‌رم یه آدامس بگیرم.
[کارول استورکا - نغمۀ خونین وایکارو]
[دایانا گابالدون - به زنبورها بگو من رفته‌ام]
‫جداً؟
‫من تو «سالت لیک» فقط یه نوشیدنی خوردم. ‫اونم مثلاً دو ساعت پیش بود.
‫یه نوشیدنی مخصوص...
‫و یه پپسی رژیمی.
‫ممنون.
‫می‌تونیم با تاکسی برگردیم خونه.
‫نگو که به یه چیزی احتیاج نداری، ‫چون احتیاج داری.
‫- من به چیزی احتیاج ندارم. ‫- تو احتیاج داری.
‫من به چیزی احتیاج ندارم.
‫من که می‌گم داری دروغ می‌گی.
‫من به خواب احتیاج دارم، ‫این چیزی‌ـه که لازم دارم.
‫هی، به افتخار بهترین تور تا امروز.
‫- می‌خوای من رو اینجا معطل بذاری؟ ‫- من لیوانم رو
‫به پپسی رژیمی لعنتی نمی‌زنم.
‫بهترین تور کتاب؟ این دیگه چیه؟
‫مثل اینه که بگی بهترین سرطان معده؟
‫تو تحملش می‌کنی، به افتخارش چیزی نمی‌خوری.
‫چقدر من از اون مشتری‌هایی که پول می‌دن ‫و من رو غرق عشق و احترام می‌کنن متنفرم.
‫و چرا من باید اینقدر پول دربیارم؟
‫چطور تحمل می‌کنی؟
‫یه مشت احمق.
‫وای. یه کشتی که روی... شن حرکت می‌کنه؟
‫شن بنفش؟ این... این نابغه‌ست.
‫دنیا به این احتیاج داشت.
‫و دنیا به یه شخصیت زن دیگه احتیاج داشت
‫که تمام وقتش رو صرف غش و ضعف برای ‫یه دزد دریایی مغرور و متکبر لعنتی کنه.
‫اون یه «راهزن»ـه، نه یه دزد دریایی.
‫«میوه ادویه‌ای ماندوویایی.»
‫خدایا. این... من...
‫مثل یه اپیزود بد از «پیشتازان فضا» می‌مونه.
‫خب چطوره یه حرکت غیرمنتظره بزنی؟
‫شن سبز به جای بنفش؟
‫شاید وقتش رسیده کتاب جدی‌ت رو منتشر کنی.
‫چرا که نه؟ پنج ساله داری روش جون می‌کَنی.
‫- چهار سال و نیم. به زور. ‫- ببخشید.
‫خب پس منتشرش کن دیگه.
‫من نمی‌تونم همین‌طوری... اون...
‫نیاز به پرداخت و ویرایش داره.
‫معلومه. منظورم اینه که داره، مگه نه؟
‫باشه، چند ماه آینده رو وقت بذار و ویرایشش کن
‫من ردیفش می‌کنم.
‫برات یه‌کم زمان می‌خرم ‫قبل از «وایکارو»ی بعدیت.
‫تو واقعاً فکر می‌کنی ‫«شفیره تلخ» اینقدر خوبه؟
‫فکر می‌کنم مردم عاشقش می‌شن.
‫تو هیچ‌وقت «شب‌زنده‌داری فینگن‌ها» رو خوندی؟
‫نه.
‫سعی کردم. زمان فوق لیسانس.
‫احتمالاً عالیه. نمی‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫خوندنش من رو بدبخت کرد.
‫به نظرم...
‫اگه تو حتی یه نفر رو خوشحال کنی، ‫شاید این هنر نباشه.
‫ولی یه چیزی‌ـه.
‫به افتخار رابان.
‫رابان مغرور و متکبر.
‫بسته‌ی سیگارت رو آوردی؟
‫از کِی تاحالا سیگار می‌کشی؟
‫از الان.
[خبر فوری: پایگاه هوایی قرنطینه شده]
‫داری سعی می‌کنی جنگل آتیش بزنی؟ ‫گاز فندک من رو هدر نده.
‫هی به من نگو چطور سیگار بکشم.
‫من تو راهنمایی سیگار می‌کشیدم.
‫راستی، تو باید اول سیگار ‫طرف مقابلت رو روشن کنی.
‫- این ادابشه. ‫- آره؟ تو هواپیما،
‫اول ماسک اکسیژن خودت رو می‌زنی؟
‫می‌خوای بشنوی «مامان‌هیوستونی78» ‫در مورد «نغمه‌ی خونین» چی گفته؟
‫«بهترین وایکاروی تمام دوران!» همه‌ش با حروف بزرگ.
‫و...
‫- ‏16، 17 تا علامت تعجب. ‫- وای.
‫- این یه رکورد جدیده؟ ‫- باید باشه.
‫«هشدار اسپویل، رابان برگشته ‫و از همیش جذاب‌تر شده.»
‫فکر کنم منظورش «جذاب‌تر از همیشه» بوده.
‫«بهتره باور کنید که اجازه من رو ‫برای ورود به کشتی داره.
‫من هر موقعی باشه حاضرم براش هر کاری بکنم.»
‫دارم یه تم دریایی حس می‌کنم.
‫- یه‌کم. فکر می‌کنی «مامان‌هیوستونی» باز داروهاش رو نخورده؟ ‫- فکر کنم «مامان‌هیوستونی»
‫به یه ساندویچ پنیر گریل شده هم راضیه.
‫اون رو نگاه کن.
‫چی رو؟
‫فکر می‌کنی دارن چی کار می‌کنن؟
‫- کی داره چی کار می‌کنه؟ ‫- هواپیماها. بالا. نگاه کن.
‫نمی‌دونم. چیه، عجیبه؟
‫آره، عجیبه. نیست؟
‫همه‌شون اونطوری موازی هم‌اَن.
‫کس دیگه‌ای هم نظر داده؟
‫همون همیشگی‌ها، ‫به علاوه چند تا جدید.
‫همه عاشقش شدن.
‫می‌خوای به چند تا از سوال‌هاشون جواب بدی؟
‫- چی، الان؟ نه. نه، نه. ‫- یه دونه سریع جواب بده.
‫بذار بفهمن حواست بهشون هست.
‫«کارول، شوهرم می‌گه ‫رابان می‌تونه "رقیب" من باشه،»
‫«که به نظرم منصفانه نیست ‫چون رابان یه آدم واقعی نیست،»
‫«اگرچه آرزو می‌کردم کاش بود.»
‫«تو زندگی واقعی، مرد واقعی‌ای وجود داشت
‫که موقع خلق رابان بهش فکر می‌کردی؟»
‫خیلی خنده‌داره.
‫می‌خوای حقیقت رو بهش بگی؟
‫چی رو از دست می‌دی؟
‫بنویس جورج کلونی.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫- مگه‌ اون چشه؟ ‫- هیچی. فقط...
‫منظورم اینه که، ‫یه فوتبالیست جذاب برزیلی چطوره؟
‫یکی با موهای بافته. یه‌کم امروزی‌ش کن.
‫فقط...
‫بنویس جورج کلونی.
‫امن‌تره.
‫لعنتی.
‫رفیق، تو... تو خوبی، رفیق؟
‫خدایا.
‫هِلن، باید به کسی زنگ بزنیم؟
‫هلن؟
‫هلن، دست از نگاه کردن به اون... لعنتی بردار.
‫هلن؟
‫خدای من. هلن!
‫هلن؟
‫کمک!
‫یکی به ما کمک کنه!
‫کمک!
‫فقط دووم بیار. دووم بیار.
‫فقط دووم بیار.
‫با 911 تماس بگیر...
‫خدایا.
‫یالا، لطفاً.
‫لطفاً، لطفاً.
‫- شما با پلیس آلبوکرکی... ‫- بله. سلام. من...
‫- ...شماره اضطراری... ‫- لعنتی!
‫- لطفاً پشت خط بمانید. ‫- لعنتی!
‫- اپراتور به زودی پاسخگوی شما خواهد بود. ‫- لعنتی!
‫شما با پلیس آلبوکرکی...
‫یالا، یالا، یالا.
‫یالا، یالا، یالا!
‫لعنت بهت.
‫لعنت بهت. لعنت بهت. لعنت بهت.
‫لعنت بهت!
‫هی، باید بری بیرون. ‫یالا، برو بیرون. برو بیرون! خدایا.
‫نه! لعنتی!
‫برو دیگه لعنتی!
‫خدا رو شکر.
‫هی. هی.
‫بیدار شو.
‫دکتر «نگوین»، باید بیدار شین.
‫لطفاً بیدار شین.
‫دکتر.
‫دکتر نگوین، بیدار شین.
‫بیدار شین.
‫لطفاً بیدار شین.
‫دکتر نگوین، بیدار شین!
‫باشه.
‫خیلی متأسفم! لعنتی.
‫باشه.
‫خب. بریم.
‫هلن؟
‫هلن؟ هلن؟
‫هلن. هلن.
‫سلام.
‫عزیزم.
‫سلام عزیزم.
‫نه، نه، نه.
‫لعنتی.
‫باشه.
‫یالا.
‫یکی لطفاً کمکم کنه.
‫نه، نه، نه. خدایا، نه. نکن...
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫هی! هی! بهش دست نزنید!
‫بذاریدش زمین. بذاریدش زمین.
‫برو بیرون! برو گم‌شو!
‫شماها دیگه چتون شده؟
‫ما فقط می‌خوایم کمک کنیم، کارول.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خدایا، نه.
‫یالا، یالا، یالا.
‫یالا، یالا، خواهش می‌کنم.
‫یه کلید یدک هست.
‫می‌تونیم نشونت بدیم.
‫نه. نه، وایستین. جلوتر نیان.
‫نمی‌خوایم بترسونیمت، کارول.
‫تو در خطر نیستی.
‫ما واقعاً می‌خوایم کمک کنیم.
‫یادت نیست؟ آوریل 2016.
‫آخرین باری که پشت در موندی.
‫یه کلید یدک زیر گلدون گذاشتی.
‫اون سمت راستی.
‫اون پشت.
‫بفرما.
‫تنهام بذارین.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- حتماً، کارول.
‫فقط چند دقیقه به ما فرصت بده ‫تا اینجا رو خلوت کنیم.
‫ما بابت اتفاقی که افتاد متأسفیم.
‫خودشه!
‫خدا آمریکا رو حفظ کنه.
کارول، هر وقت آماده بودی] [می‌تونی از طریق این شماره با ما تماس بگیری
هیچ اجباری نیست] [.می‌دونیم سؤالات زیادی داری
‫سلام، کارول. ممنون که تماس گرفتی.
‫بله.
‫این اتفاقات باید برات خیلی گیج‌کننده باشه.
‫خیلی وحشتناکه.
‫تمام این مرگ و ویرانی که ‫امشب شاهدش بودی.
‫مخصوصاً درگذشت هلن. ‫لطفاً بدون که هیچ‌کدوم از این‌ها عمدی نبود.
‫تسلیت صمیمانه‌ی ما رو بپذیر.
‫و باز هم می‌گیم که تو در خطر نیستی.
‫تو کاملاً در امانی.
‫- باشه. ‫- زندگی تو مال خودته.
‫لطفاً این رو بدون.
‫سلامتی تو برای ما ‫اهمیت فوق‌العاده‌ای داره.
‫باشه.
‫البته کاملاً به خودت بستگی داره،
‫ولی شاید بهتر باشه ‫چند روز آینده نزدیک خونه بمونی.
‫ما کلی کار تمیزکاری داریم، ‫و دیدن این صحنه‌ها ممکنه برات ناراحت‌کننده باشه.
‫ولی ما اوضاع رو درست می‌کنیم.
‫در همین راستا، اگه بتونیم ‫در مورد بقایای هلن کمکی کنیم...
‫- نه. ‫- باشه.
‫اگه هر کمکی از دستمون برمی‌اومد ‫لطفاً بهمون بگو.
‫می‌تونیم غذا، دارو، ‫یا هر چیزی که لازم داری برات بیاریم.
‫فقط شماره صفر رو بگیر، شب یا روز.
‫بهتره با تلفن ثابت تماس بگیری ‫چون تمام شبکه‌های موبایل قطع شدن.
‫ولی ما به‌خاطر تو اینجا هستیم.
‫احساس می‌کنیم فقط ما داریم ‫اینجا حرف می‌زنیم.
‫آیا سوالی هست ‫که بخوای از ما بپرسی، کارول؟
‫هر چیزی.
‫آره. آره، حتماً.
‫فکر کنم برای شروع،
‫چه کوفتی داره اتفاق می‌افته؟
‫خب، اصولاً...
‫این یه حمله بیگانه‌هاست، مگه نه؟
‫یعنی، واضحه که یه حمله بیگانه‌هاست.
‫در واقع، نه. نیست.
‫معلومه که هست. تو اسم من رو می‌دونی.
‫اسم هلن رو می‌دونی.
‫داری از توی تلویزیون من باهام حرف می‌زنی!
‫و اون قضیه‌ی... همه چیه؟
‫یه چیزی مثل این...
‫و اون دو تا... ‫بچه‌های عجیب همسایه بغلی.
‫اون‌ها می‌دونن جای اون کلید لعنتی...
‫اون‌ها از کجا باید بدونن؟
‫- داری ذهنم رو می‌خونی؟ ‫- نه. مطلقاً نه.
‫اگه می‌خواستیم هم نمی‌تونستیم این کار رو بکنیم
‫«ما» کیه؟ ‫چرا یهو همه شدن «ما»؟
‫می‌دونی، می‌تونیم این بحث رو ‫بعد از اینکه یه خواب راحت کردی ادامه بدیم.
‫«ما» کیه؟
‫«ما» یعنی ما. فقط ما.
‫«ما» کدوم کوفتیه؟
‫ما. هیچ بیگانه‌ای وجود نداره.
‫حداقل روی این سیاره.
‫با این حال، ما از تکنولوژی ‫فرازمینی بهره‌مند شدیم.
‫چهارده ماه پیش، ‫ستاره‌شناس‌ها یه سیگنال رادیویی کشف کردن
‫از فاصله 600 سال نوری.
‫معلوم نیست چقدره که داره تکرار می‌شه.
‫شاید در تمام طول تاریخ بشریت.
‫این سیگنال، از چهار تُن تشکیل شده
‫که نماینده‌ی گوانین، اوراسیل، ‫آدنین و سیتوزین هستن.
‫معلوم شد که این یه دستورالعمله، ‫برای یه توالی نوکلئوتیدی.
‫آر.اِن.اِی. (RNA)
‫دانشمندها این توالی رو ‫توی آزمایشگاه ساختن.
‫این به خودی خود یه موجود زنده نیست. ‫بیشتر شبیه به یه ویروسه.
‫اگرچه دقیقاً اونم نیست.
‫یه جورایی مثل یه چسب ذهنیه ‫که می‌تونه همه ما رو به هم پیوند بده.
‫باشه.
‫خب، اگه شماها بیگانه نیستین...
‫من الان دارم با کی حرف می‌زنم؟ ‫شما کی هستین؟
‫این شخص خاص؟
‫من «دیویس تافلر»ام.
‫معاون وزیر کشاورزی ‫در امور تولید و حفاظت مزرعه.
‫ولی تو در حال حاضر داری ‫با تمام آدم‌های روی زمین حرف می‌زنی،
‫از جمله دیویس تافلر.
‫ما همه یکی هستیم.
‫چطوری این کار می‌کنه؟
‫دقیقاً نمی‌دونیم. فقط کار می‌کنه.
‫می‌تونم با رئیس جمهور حرف بزنم؟
‫اون شخص متأسفانه امشب فوت کرد.
‫همراه با تعداد زیادی از اعضای ارشد ‫دولت ایالات متحده.
‫دیویس تافلر اتفاقی ‫اون نزدیکی و سالم بود.
‫و کت و شلوار هم تنش بود. پس...
‫پس، الان شما مسئولین؟
‫- معاون وزیر... ‫- نه.
‫هیچ‌کس مسئول نیست. ‫یا شایدم همه مسئولن.
‫راستش، دیگه همچین چیزی وجود نداره.
‫ولی باید آدم‌های دیگه‌ای مثل من باشن.
‫وضعیت تو یه مورد نادره.
‫به نظر می‌رسه ‫‏11 نفر دیگه مثل تو وجود دارن.
‫تو آلبوکرکی؟
‫نه. در کل دنیا.
‫ما باهاشون تماس گرفتیم.
‫اون‌ها هم مثل تو گیج شدن. ‫قابل درکه.
‫مطمئن باش، کارول.
‫ما می‌فهمیم ‫چی باعث می‌شه تو متفاوت باشی.
‫می‌فهمین که چی بشه؟
‫که بتونیم درستش کنیم.
‫که تو هم بتونی به ما ملحق بشی.
‫خدایا.
‫کارول، هنوز اونجایی؟
‫تو...
‫تو گفتی زندگی من مال خودمه.
‫همینطوره. صد در صد.
‫خب، چی می‌شه اگه من بگم نه؟
‫کارول، وقتی بفهمی ‫این چقدر فوق‌العاده‌ست...
‫کارول؟
‫سلام! شما با شماره 505-796-6933 ‫تماس گرفتید.
‫ما تو «ریویرای فرانسه» داریم ‫نوشیدنی می‌خوریم.
‫اینجا با لباس راحتی ننشستیم ‫که تماستون رو رد کنیم.
‫پس پیام خوبی بذارین.
‫کارول، الو؟
‫ماییم. الو؟
‫متأسفیم که ناراحتت کردیم، کارول.
‫ما فقط می‌خوایم خوشحالت کنیم.
‫خفه شو! خفه شو! خفه شو! خفه شو!
[‏59 دقیقه و 58 ثانیه]
[‏1 ساعت]
[پلوریبوس]