.
‫اون دیگِ پشمک‌سازی کجاست؟
‫من دیگ پشمک‌سازی رو می‌خوام.
‫ما دیگ پشمک‌سازی رو، مثلاً، ‫دیروز می‌خواستیم.
‫من... هیچ جا نمی‌بینمش.
‫ممنون. اینجاست.
‫ممنونم.
‫پشمکش کو؟ ‫این فقط یه دیگ معمولی لعنتیه.
‫متأسفم. متأسفم. ‫واقعاً متأسفم. متأسفم.
‫این اولین کار بزرگ منه.
‫خدای من. سلام.
‫- سلام. ‫- مهمونی فوق‌العاده‌ایه.
‫- ممنونم. ‫- اینجور چیزها معمولاً خیلی مزخرفن.
‫ممنونم.
‫من پنج تا بیشتر از حد مجاز نوشیدنی خوردم،
‫و، خوشگله، ‫باید بدونم بعدش کجا می‌ریم،
‫چون ونکوور یه کافه‌ی خیلی خفن داره ‫که بهترین صدف‌ها رو سرو می‌کنه.
‫می‌دونی، من... راستش، ‫دارم سعی می‌کنم به پرواز ساعت پنج برسم...
‫به امید اینکه بتونم بچه‌هام رو ‫قبل از خواب ببینم.
‫- ولی به نظر باحال میاد. ممنون. ‫- تو عجب مامانی هستی.
‫عاشق اینم. خیلی خوبه.
‫ولی بگو ببینم، کی برای خوش‌گذرونی ‫تمام آخر هفته‌ی بعد تو «آستین سیتی لیمیتز» هیجان‌زده‌ست؟
‫- این خانم! ‫- آره، و این جیگر.
‫- بیا خوش بگذرونیم. ‫- باشه.
‫قراره تو هر شهری تو آمریکای شمالی ‫خوش بگذرونیم و یه هفته هم تو سئول.
‫- این بیشتر شبیه تهدیده. ‫- هست، دختر.
‫باشه. من باید... ‫باید آدم خودم رو اینجا آماده کنم، ولی...
‫بزن بریم، دختر. عاشق این کوچولوی لعنتی‌ام.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫گیت پرواز تغییر کرده‌ است.
‫پرواز 216 اکنون از ‫گیت 41بی انجام خواهد شد.
‫لعنتی.
‫هی. می‌تونی مراقب وسایلم باشی؟
‫- چی؟ ‫- وسایلم. می‌تونی مراقبشون باشی؟
‫من... ترجیح میدم این کار رو نکنم.
‫ممنون.
‫چی؟ من...
‫عزیزم، یالا. ‫یالا. بیا بریم بخوابیم.
‫یالا. یالا، عزیزم.
‫باشه.
‫استراحت کن، باشه؟
[افلاطونی]
‫- اینجایی. سلام. ‫- سلام، هم‌‌خونه.
‫یه‌کم نوشیدنی درست کردم.
‫- واسه رفع کسلی، می‌دونی چی می‌گم؟ آره. ‫- باحاله، باحاله، باحاله.
‫امروز چی کار می‌کنی؟
‫چندتا کار کوچیک دارم که اگه ‫اشکالی نداره، می‌تونم ازت کمک بگیرم.
‫- آره. نه. مشکلی نیست. ‫- باشه، عالیه.
‫حداقل کاریه که می‌تونم بکنم، درسته؟
‫مثلاً، همین الان؟
‫- می‌تونی این رو بذاری تو اتاق زیر شیروونی من؟ ‫- آره. حتماً.
‫کدومش؟
‫همه‌شون.
‫- ممنون، رفیق. ‫- آره.
‫هی، جیگر. هیچی به معنای واقعی کلمه. ‫تو چه خبر؟
‫هی. حالا که اون بالایی، می‌تونی ببینی ‫فضله موش هست یا نه؟
‫دستکش یا ماسک یا ‫یه همچین کوفتی نداری بهم بدی؟
‫ماسک‌ها کار نمی‌کنن.
‫راستش یه چیز آخری هم هست ‫که می‌خوام جابه‌جا کنی.
‫- من نمیرم! نه، نه، نه! ‫- تو میری خانه سالمندان!
‫- من از اینجا نمیرم! ‫- مهم نیست می‌خوای بری یا نه!
‫تو میری، پیرزن!
‫- به نظر من سالمه. ‫- نه!
‫- منتظر چی هستی؟ برو بگیرش! ‫- ببخشید. متأسفم.
‫- این کیه؟ ‫- چه فرقی می‌کنه؟
‫- تو دیگه چه کوفتی هستی؟ ‫- رفیق دخترتون.
‫- فقط بیارش! ‫- تو اون دختره بی‌خود چی دیدی؟
‫تموم شد و رفت.
[خانه سالمندان کوستال اوکس]
‫نمی‌دونم چرا از این کار می‌ترسیدم.
‫می‌خوای بریم پاندا اکسپرس؟
‫من گرسنه نیستم.
‫باشه، بیشتر برای من می‌مونه.
‫کایوتی نفسش را حبس کرد ‫و کلید را در قفل چرخاند.
‫در با شدت باز شد.
‫لابی تاریک و خلوت بود.
‫تصویر داشت واضح می‌شد.
‫یک جنایت بی‌نقص بود، ‫به جز یک چیز.
‫کایوتی می‌دانست.
‫لعنتی.
‫یالا. تمرکز کن.
‫صدای وزوز سرورها ‫صدای پای کایوتی را محو کرد.
‫کایوتی دوباره به گنج رسیده بود.
‫اما آیا مهارت‌های کدنویسی او ‫هنوز برای این کار کافی بود؟
‫باشه. یالا. بفهمش.
‫مشاور ارشد گفت معامله تموم شده.
‫تموم شده بود.
‫یا نشده بود؟
‫چرا نوشتن اینقدر سخته؟
‫گیر کردم. مغزم قفل کرده.
‫دارم راحت پیش میرم، ‫و بعد یهو... به دیوار می‌خورم.
‫- ولی مگه این بخشی از فرآیند نیست؟ ‫- آره، فکر کنم.
‫ولی خیلی اعصاب خردکنه.
‫خب، سیلویا چی می‌گه؟
‫خب، ما الان خیلی ‫در مورد کتابم حرف نمی‌زنیم.
‫شاید این بخشی از مشکله.
‫آره، خب، اون کاملاً واضح گفت ‫که به من اعتقاد نداره...
‫و فکر می‌کنه برت کایوتی مزخرفه.
‫اون اساساً گفت ‫می‌خواد من برگردم سر کار...
‫و شروع کنم به گرفتن یه حقوق ثابت.
‫اون این رو گفت؟
‫خب، نه. نه با این کلمات.
‫خب، دقیقاً چی گفت؟
‫اون گفت از دستم ناامید شده ‫که قبل از استعفا باهاش مشورت نکردم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫راستش رو بخوای، منم از ‫روشی که استعفا دادی خوشم نیومد.
‫یه‌کم عجیب بود.
‫فکر کنم فرانک حس کرد تو حاشیه قرار گرفته. ‫یه جورایی شب اون بود.
‫جدی؟ باید بهش پیام بدم؟
‫فکر نکنم ‫بخواد ازت خبری بشنوه.
‫اون تو یه سفر دریایی یک ساله‌ست.
‫همیشه با اون خانواده دومش ‫عکس پست می‌کنه.
‫یه مرد 60 ساله با یه نوزاد، ‫من با این قضیه راحت نیستم.
‫عجیبه.
‫هی، بعد از اینجا چی کار کنیم؟
‫من باید برگردم سر کار.
‫من یه شغل دارم.
‫من تمام روز کار می‌کنم.
‫درسته. آره.
‫سلام.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫خدای من. خیلی وقته ندیدمت.
‫- می‌دونم. ‫- چند هفته شده.
‫یعنی، ‫خیلی وقته بچه‌ها رو نرسوندم.
‫- خیلی خوبه. ‫- نه. یعنی، یه جورایی دلم تنگ شده.
‫من رسماً هیچوقت اینجا نیستم.
‫آخر هفته بعد باید برم ‫یه جایی به اسم «آستین سیتی لیمیتز».
‫گروه «آن‌ها شاید غول باشند» ‫قراره همه آهنگ‌های...
‫سریال «تین روبات» رو اجرا کنن، ‫و منم بعدش مهمونی می‌گیرم.
‫- به نظر خیلی باحال میاد. ‫- اولش یه جورایی باحال بود،
‫و الان فقط دلم برای بچه‌هام ‫خانواده‌ام و زندگیم تنگ شده.
‫داشتم شوخی می‌کردم. ‫اون اصلاً باحال به نظر نمیاد.
‫تو «تین روبات» رو دیدی؟ ‫اون سریال خیلی مزخرفه.
‫آره، دیدمش. ‫ما باید همه مهمونی‌هاشون رو بگیریم.
‫ضمناً، اون سریال برای ما نیست. ‫برای پسرهای ده ساله‌ست.
‫می‌دونم. سم من رو معتادش کرد.
‫هرچند، توری اسپلینگ در نقش ‫مامان-رباته خیلی من رو می‌خندونه.
‫عاشق بازگشتشم. #تابستان_داغ_توری.
‫تو چه‌ته؟ ‫چرا این سریال رو می‌بینی؟
‫دارم سعی می‌کنم از ویل دوری کنم.
‫ویل چه خبر؟
‫خدای من. نذار شروع کنم.
‫اون چند هفته‌ست با من زندگی می‌کنه.
‫نمی‌دونم این یارو چطور ‫تبدیل به مشکل من شد. من به زور می‌شناسمش.
‫کاری می‌کنه؟
‫می‌دونی، اون داره برای «کافه‌ی‌ کوچولوی مزخرف» ‫یه برنامه موقت راه می‌ندازه. من فقط...
‫راستش، حوصله‌ش رو ندارم.
‫داره برنامه موقت راه می‌ندازه؟
‫آره. من بهش پیشنهاد دادم. ‫داره سعی می‌کنه سرمایه‌گذار جذب کنه.
‫- در موردش بهت نگفت؟ ‫- نه.
‫ما... خیلی با هم در تماس نیستیم.
‫خب، می‌فهمم چرا انداختیش گردن من
‫تنها مشکل اینه که، ‫حالا نمی‌دونم چطور از شرّش خلاص بشم.
‫خلاص شدن از دست اون غیرممکنه.
‫من همه چیز رو امتحان کردم.
‫آره.
‫خب، یه چیزی هست که ‫فکر نکنم امتحان کرده باشی.
‫اون غیرمنتظره بود.
‫- آره. برای منم. ‫- آره.
‫باید بهت هشدار بدم، من خیلی زود وابسته می‌شم
‫من کلی کمبود محبت دارم.
‫جالبه.
‫- شاید دیگه نباید اینجا بمونم. ‫- نه.
‫- ولی اگه اینطوری حس می‌کنی درک می‌کنم. ‫- آره، شاید عجیب بشه.
‫- به هر حال ممنون. ‫- ممنونم.
‫هی. بازم ممنون که ‫گذاشتی اینجا بمونم، رفیق.
‫می‌دونم که، ‫تو کلی گرفتاری داری...
‫با حصر خانگی و همه این‌ها.
‫رفیق، اصلاً مشکلی نیست.
‫یعنی، من و تو، ما، ‫عملاً خانواده‌ایم، پسر.
‫کارمون همینه. ‫هوای هم رو داریم، می‌دونی؟
‫آره، کاملاً. ‫خانواده ناتنی سابق، ولی بازم قدردانم.
‫ولی یه لطفی ازت می‌خوام.
‫می‌شه بری فروشگاه ‫و برام بازم نوشیدنی انرژی‌زای سلسیوس بخری؟
‫- با کمال میل. ‫- عالیه. خیلی دمت گرمه، رفیق.
‫- ممنون. آره. ‫- ممنونم ازت، رفیق.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- دوستت دارم، رفیق.
‫هیچ بازی ویدیویی روش داری؟ ‫اون یه...
‫فکر می‌کنی کِی میری؟
‫می‌خوای همین الان برم؟
‫آره، رفیق. ‫مشکلیه یا چیزی؟
‫من رسماً 15 دقیقه پیش رسیدم.
‫وقتی اومدم برات یه بسته شش‌تایی خریدم.
‫خب، من تمومشون کردم، داداش.
‫شوخیت گرفته؟ ‫یعنی، حساب کتاب کن دیگه، ویل.
‫عمر، این یارو رو می‌بینی؟
‫اگه سلسی بیشتری نمی‌خواستم، ‫بیشتر درخواست می‌کردم؟
‫نه، نمی‌کردی.
‫خب، شاید باید کمتر سلسی بخوری. ‫تا حالا به این فکر کردی؟
‫چرا؟ یعنی، این یه نوشیدنی 100 درصد طبیعیه.
‫هیچ نگهدارنده مصنوعی نداره. ‫هیچ طعم‌دهنده مصنوعی نداره.
‫ذاتاً طبیعیه.
‫یعنی، سلسی 100 درصد ثابت شده که کار می‌کنه.
‫چه کوفتیه؟ اون رسماً ‫هیچ معنی کوفتی‌ای نمیده.
‫این یه نوشیدنیه. نمی‌تونه کار کنه. ‫این یه نوشیدنی لعنتیه.
‫معنیش اینه که سلسیوس ‫از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه.
‫«کار کردن» اصلاً یعنی چی؟ ‫این یه نوشیدنی لعنتیه.
‫- از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه. ‫- همه‌چی ثابت شده که کار می‌کنه.
‫- اگه تحقیق کرده بودی، می‌دونستی. ‫- کجا اون‌وقت؟
‫- تو یه کلینیک. ‫- داری چی می‌گی؟
‫هیچ‌کدوم از این‌ها معنی نمیده. ‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- این یارو رو می‌بینی؟ ‫- نمی‌تونم. نمی‌فهمم.
‫تو داری رد میدی ‫چون به سلسیوس معتادی.
‫روزی چندتا از این کوفتی ‫می‌خوری؟
‫- یازده‌تا، جیگر. ‫- خیلی زیاده، جیگر.
‫اون‌ها 100 درصد ثابت شده که کار می‌کنن.
‫- اون هیچ معنی کوفتی‌ای نمیده. ‫- داری چی می‌گی؟
‫اینقدر این رو نگو. داری ‫عقلت رو از دست میدی، پسر. خدایا!
‫رو جعبه‌اش نوشته ‫فقط باید دوتا بخوری.
‫بفرما. ‫سلسیوس می‌گه سلسیوس نخور.
‫- اون‌ها مجبورن این رو بگن. ‫- اون‌ها مجبور نیستن این کوفتی رو بگن.
‫این، مثلاً، یه قانون دولتیه ‫یا یه همچین چیزی.
‫کدوم نوشیدنی رو کره زمین ‫بهت می‌گه نخوریش؟
‫ویل! بچه‌ها. ویل، بس کن!
‫من این اعتیاد لعنتی تو ‫به سلسیوس رو تقویت نمی‌کنم.
‫بگو اون برات یه‌کم سلسیوس لعنتی بخره.
‫نه، تو تازه اومدی، ‫پس تو سلسیوس‌بیار هستی.
‫پس، اگه می‌خوای دیگه ‫سلسیوس‌بیار نباشی،
‫باید یه آدم جدید پیدا کنی که بیاد اینجا، ‫و بعدش اون‌ سلسیوس‌بیار می‌شه.
‫پس اگه من یه نفر دیگه رو پیدا کنم ‫که بیاد تو آپارتمان تو،
‫دیگه مجبور نیستم برات سلسیوس بخرم؟
‫- آره، موفق باشی. ‫- با این منطق،
‫تو هزار نفر آدم لعنتی ‫قراره اینجا داشته باشی،
‫فقط چون هیچ‌کس نمی‌خواد ‫تمام روز برات سلسیوس بخره.
‫- اون عالی می‌شه. ‫- من از دوست بدم نمیاد.
‫- عالی می‌شه. ‫- خوش می‌گذره.
‫عالی می‌شه که آدم‌های بیشتری ‫برای «بازی رجی» داشته باشیم.
‫رفیق، جدی می‌گی؟ تو... رسماً...
‫ویل، داری با این قضیه زیرلیوانی ‫ما رو می‌ترسونی.
‫- کی اهمیت میده؟ ‫- راست می‌گی. من که نه.
‫می‌دونی کی فوق‌العاده‌ست؟ کیتلین کلارک.
‫- یعنی، من عاشق کیتلین کلارکم. ‫- رفیق، تو قاطی کردی.
‫نمی‌تونی روی یه موضوع واحد ‫بیشتر از دو ثانیه بمونی.
‫می‌خوام کاری که رایان رینولدز با فوتبال کرد رو
‫برای بسکتبال زنان انجام بدم.
‫- عالی می‌شه. ‫- آره. تو می‌خوای صاحب یه تیم بسکتبال بشی.
‫تو نمی‌تونی بری بیرون، عوضی.
‫هی، عمر.
‫این آخر هفته یه برنامه موقت دارم.
‫می‌تونی کمکم کنی ‫چندتا دیگ نوشیدنی‌سازی رو جابه‌جا کنم؟
‫نه.
‫من تو یه بالون هوای گرمم.
‫این یارو داره مجازی با یکی ‫تو اتاق نشیمن تو، پیش ما، قرار می‌ذاره.
‫جدی؟ چی می‌بینی؟
‫بیشتر صحرا و کاکتوس‌های ساگوارو.
‫من خیلی خوشحالم، می‌دونی.
‫به صندلی عشق سفید خوش آمدی ‫دوست عزیزم سیلویا گریوز.
‫خب، سیلویا، از مسیرت برامون بگو.
‫من در حال حاضر یه برنامه‌ریز رویداد داخلی ‫تو یه شرکت تولید فیلم هستم.
‫ما عاشق «اسرار دارسی جوان» هستیم.
‫ما از طرفدارای پروپاقرص میسون گرند هستیم.
‫خب، سیلویا، می‌شه گفت تو این مقطع ‫تو خونه شما، شما نون‌آور هستی؟
‫فکر کنم آره.
‫بله. این هیچوقت قبلاً اتفاق نیفتاده بود.
‫و چه حسی داره؟
‫و یادت باشه، از واقعی بودن نترس.
‫تو روی صندلی عشق سفیدی. ثبت هم شده.
‫تو باید داستانت رو بگی. ‫برای مامان‌ها خیلی معنی داره.
‫حس خوبی داره.
‫آره. می‌تونه چالش‌برانگیز ‫و بعضی‌ وقت‌ها یه‌کم همراه با تنهایی باشه،
‫گردوندن کسب و کار خودت... ‫یه کسب و کار کوچیک،
‫ولی حس می‌کنم تأیید شدم.
‫می‌دونی، مردم در موردش حرف نمی‌زنن،
‫ولی برگشتن به ‫محیط کار، می‌دونی،
‫بعد از بزرگ کردن سه تا بچه واقعاً...
‫«شکستن سقف شیشه‌ای» ‫با کیتی فیلدز
‫توسط زیپ‌رکروتر برای شما پخش می‌شود.
‫تو زیپ‌رکروتر رو به عنوان اسپانسر برنامه داری؟
‫نه، ولی خیلی خوب به نظر نمیاد؟
‫و برگشتیم.
‫وای.
‫- واقعاً لازمه؟ ‫- آره، لازمه.
‫داره بهت خوش می‌گذره؟
‫داره خیلی بهم خوش می‌گذره.
‫- نه، فقط طبیعی رفتار کن. ‫- باشه، ببخشید.
‫سلام. بعد از ظهر به‌خیر.
‫وای، این یه معجزه‌ست.
‫دیگ‌های نوشیدنی‌سازی بالأخره دارن ‫از حیاط خلوت من میرن.
‫آره... همه چی آماده و مهیای رفتنه.
‫- فقط تویی؟ ‫- آره. هیچ‌کس کمکم نکرد.
‫ولی از پسش برمیام. همه چی خوبه.
‫عالیه.
‫لعنتی.
‫یالا.
‫- لعنتی. یالا. ‫- هی، هی، هی.
‫می‌تونم کمکت کنم؟ ‫داری باغچه‌ام رو نابود می‌کنی.
‫نه... چارلی هست؟
‫این کوفتی خیلی سنگینه، ‫و اون به طرز عجیبی قویه.
‫اون اینجا نیست. ولی من می‌تونم کمک کنم.
‫راستی، تا حالا سلسیوس امتحان کردی؟ ‫این کوفتی فوق‌العاده‌ست.
‫همه‌اش طبیعیه. ‫از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه.
‫- این یعنی چی؟ ‫- از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه.
‫- این یعنی چی؟ ‫- معنیش...
‫اگه می‌خوای بدونی کار می‌کنه یا نه،
‫جوابش آره‌ست ‫چون اون‌ها از نظر بالینی ثابت کردن که اینطوریه.
‫- ولی برای چی کار می‌کنه؟ ‫- فقط کار می‌کنه.
‫- از نظر بالینی ثابت شده. ‫- نمی‌فهمم چی می‌گی!
‫بیا. باید امتحانش کنی.
‫- انبه؟ ‫- حال و هوای کهکشانی.
‫- وای. ‫- آره.
‫- از گازدار بودنش خوشم میاد. ‫- خوبه.
‫باشه. راستش، ‫اینقدر سریع اینقدر زیاد ازش نخور.
‫کافئین زیادی توشه.
‫- آره. ‫- کافئین واقعاً روم تأثیری نداره.
‫- امیدوارم. ‫- خیلی‌خب.
‫- بریم. ‫- یک، دو...
‫آره. بیا...
‫باید تکونش بدی. باید تکونش بدی بیاد بیرون.
‫تکونش بده!
‫باورم نمی‌شه این همه‌اش طبیعیه.
‫- رسماً همه‌اش طبیعیه. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- می‌دونم. عجیبه. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫- برو بابا چای سبز. ‫- برو بابا چای سبز!
‫خیلی‌خب! داره کار می‌کنه. ‫از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه.
‫- از نظر بالینی ثابت شده که کار می‌کنه. ‫- عاشقشم. تازه‌‌ست.
‫باشه. دوتا رفت. دوتا دیگه مونده.
‫- و همه این کثافت‌های دیگه. ‫- بله.
‫راستی، خیلی ممنون ‫که کمکم کردی.
‫- این ورزش این ماه من بود. ‫- خوبه.
‫چطور می‌خوایم این پسر بد رو جابه‌جا کنیم؟
‫تو جلوش رو بگیر، من عقبش رو؟
‫- فکر باحالی بود. آره! ‫- ایول!
‫کیتی بهم گفت که این آخر هفته ‫یه برنامه موقت داری.
‫آره. فکر کردم راه خوبی برای ‫جمع کردن پول برای «کافه‌ی کوچولوی مزخرف» باشه.
‫عالیه. مردم هیجان‌زده می‌شن ‫که دوباره داری نوشیدنی درست می‌کنی.
‫آره. این فضای صنعتی رو تو مرکز شهر ‫اجاره کردم، لیست ایمیل «لاکی پنی» رو گرفتم.
‫دارم همه رو دعوت می‌کنم، ‫کل کارهای شبکه‌های اجتماعی رو انجام میدم.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- باشه. این خیلی بزرگه.
‫صبر کنیم چارلی بیاد؟
‫نه. من به خاطر سلسیوس قوی‌ام.
‫آره، درسته. همینه.
‫- خیلی‌خب. بلندش کن، بلندش کن... ‫- بیا انجامش بدیم. یک، دو، سه...
‫لعنتی!
‫- ببندش! ببندش! ‫- لعنتی! نه!
‫نمی‌تونم! گیر کرده! لعنتی! لعنتی!
‫- حالت خوبه؟ حالت خوبه؟ ‫- خدای من. خدای من.
‫- حالت خوبه؟ ‫- من خوبم. من خوبم.
‫خوبه. حالا باید نوشیدنی من رو نجات بدیم!
‫- خدای من. ‫- اگه نوشیدنی نداشته باشم نمی‌تونم برنامه موقت بذارم!
‫- یا خدا. ‫- بس کن، احمق!
‫- عجب چیزی بود. ‫- کمکم کن. ظرف بیار.
‫- خودت رو جمع کن و چندتا ظرف بیار! ‫- آوردم. آوردم.
‫- خدایا! نوشیدنی من. ‫- خدای من. یه سطل آوردم.
‫- یه سطل کوچیک آوردم. ‫- لعنتی. ممنون.
‫لعنت به من!
‫نگاه کن. ‫این‌ها کوچیکن! این‌ها کوچیکن!
‫داغون شدی!
‫- کمکم کن! ‫- دارم میام. دارم میام.
‫- نه! نوشیدنی من! ‫- خدای من.
‫هنوزم طعمش خوبه.
‫فکر کنم نوشیدنیم رو نجات دادیم. ‫حداقل، 70 درصدش رو.
‫بیا، یه قلپ بزن. حقت بود.
‫تمام حیاط خلوت من پر از نوشیدنی شده.
‫آره، اون هم 30 درصد دیگه‌شه.
‫بچه‌های من اینجا بازی می‌کنن.
‫بوی یه خونه دانشجویی رو میده ‫که رو چمن چپه شده.
‫می‌دونم. ببین، فقط آروم باش، می‌دونی. ‫خورشید خشکش می‌کنه.
‫- تو الان به من گفتی آروم باشم؟ ‫- آره. خورشید همه‌ش رو خشک می‌کنه.
‫- نگرانش نباش. ‫- خنده‌دار نیست.
‫ببین، تو سلسی خونت افتاده. ‫پیش میاد.
‫فقط به سلسیوس بیشتری احتیاج داری. ‫حالت مثل روز اول می‌شه.
‫- من جدی‌ام. ‫- راستش خیلی خنده‌دار بود.
‫باید می‌دیدی ‫چقدر دور پرت شدی.
‫فوق‌العاده بود.
‫اگه دوربینی چیزی داری، ‫می‌تونی وایرال بشی، اصلاً معروف بشی.
‫ولی چیزی که واقعاً اول لازم دارم اینه که بفهمم ‫چطور همه این نوشیدنی‌ها رو ببرم مرکز شهر.
‫من... من خیلی ازت خسته شدم ‫که فقط میای...
‫و همه‌چی رو خراب می‌کنی ‫و بعدش میری.
‫تو الان حیاط خلوت من رو ‫تبدیل به کافه کردی.
‫گفتم که متأسفم!
‫خب، این رو نگفتی.
‫راست می‌گی.
‫- هنوزم نگفتی متأسفم. ‫- به خاطر اینکه تقصیر من نبود.
‫تو به اون کوفتی ضربه زدی. ‫خودت باعث شدی، باشه؟
‫- داری من رو مقصر می‌دونی؟ ‫- من مقصر نمی‌دونمت.
‫فقط می‌گم اگه ‫اینجا دادگاه بود،
‫تو مسئول ‫پاشیدن نوشیدنی بودی.
‫تو زندگی همه‌ رو به هم می‌ریزی!
‫هر کی سر راهت قرار بگیره... ‫زندگیش آشوب کامله.
‫- این چه معنی کوفتی میده؟ ‫- من خیلی ازت خسته‌ام که زندگیم رو خراب می‌کنی!
‫- داری چه کوفتی می‌گی؟ ‫- تو شوهرم رو داغون کردی.
‫- این یعنی چی... نه، نکردم. ‫- چرا.
‫تو به چارلی گفتی از کارش استعفا بده.
‫آره. راستش آره. همین الان یادم اومد.
‫بله، داشتیم قدم می‌زدیم، ‫و مچ پاش پیچ خورد،
‫و من... آره، بهش گفتم ‫باید از کارش استعفا بده.
‫چرا باید این رو بگی؟
‫تمام زندگیم هیچ‌کس هیچوقت گوش نکرده...
‫به یه دونه از نصیحت‌هایی که ‫تا حالا دادم.
‫من چه می‌دونم.
‫اون بهم گفت می‌خواد از کارش استعفا بده، ‫منم بهش گفتم از کارش استعفا بده.
‫از من چه کوفتی می‌خوای؟
‫چرا اصلاً داره این ‫صحبت‌ها رو با من می‌کنه؟
‫باید با تو صحبت کنه. ‫تو باید روی ارتباطتون کار کنی.
‫- قضیه اینه. ‫- تو واقعاً...
‫- تو می‌خوای به من مشاوره ازدواج بدی؟ ‫- فکر کنم آره. یکی باید بده، پس، آره.
‫آره. تو آدم کاملی هستی ‫برای دادن مشاوره ازدواج.
‫خودت رو نگاه کن. زندگیت فاجعه‌ست.
‫- این چه معنی کوفتی میده؟ ‫- چی فکر می‌کنی...
‫دقیقاً همون معنی رو میده که به نظر میاد.
‫قبل از اینکه تو پیدات بشه، ‫من حالم عالی بود.
‫داشتم تو یه عمارت کنار ساحل زندگی می‌کردم.
‫با یه زن دوست‌داشتنی نامزد بودم.
‫و بعد تو همه‌چی رو خراب کردی!
‫و همه‌اش تقصیر منه.
‫بله. بدون تو اتفاق نمی‌افتاد.
‫باشه. می‌دونی چیه؟ فکر کنم ‫اگه واقعاً اینطوری حس می‌کنی...
‫- همینه. ‫- آره، پس باید یه استراحتی بدیم.
‫منم داشتم می‌گفتم باید یه استراحتی بدیم ‫قبل از اینکه تو بگی.
‫- من اول گفتم! ‫- لعنتی! خدا لعنتت کنه.
‫بیا. این کوفتی رو بگیر. ‫جمعش کن.
‫چی... من... من با این همه ‫نوشیدنی چی کار کنم؟
‫نمی‌دونم. نمی‌تونم سِروِش کنم.
‫مجوز آشپزخونه تجاری‌ام رو از دست میدم.
‫تا وقتی برنامه موقت برگزار بشه ‫خراب میشه.
‫- منم نمی‌خوامش! ‫- منم نمی‌خوام!
‫- سلام. ‫- سلام، چی شده؟
‫ماجراهای ویل. باغچه یه افتضاحه. ‫من... من جمعش می‌کنم.
‫باشه. خب، من دارم میرم هوندا ‫تا مینی‌ون رو بفروشم.
‫چطور می‌خوای برگردی؟
‫نمی‌دونم. اوبر می‌گیرم.
‫خب، من می‌تونم مینی‌ون رو برونم. ‫تو دنبالم بیا، می‌تونیم با هم برگردیم.
‫- اذیت نمی‌شی؟ ‫- نه. فقط باید تمیزکاری کنم.
‫آره، باشه.
‫بوی نوشیدنی میاد.
‫نوشتن چطور پیش میره، عزیزم؟
‫راستش، یه جورایی گیر کردم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫مگه طبیعی نیست؟
‫یعنی، بعضی روزها ‫یه جورایی رو دورم.
‫حس می‌کنم دارم می‌فهممش.
‫ولی بعضی روزها فقط... نمی‌دونم.
‫حس می‌کنم خودخواهانه‌ست. حس می‌کنم...
‫کار بیهوده‌ایه.
‫نمی‌دونم، شاید باید کل ‫قضیه رو ول کنم.
‫نه، نه. نه. نباید ولش کنی.
‫مجبور نیستی این رو بگی.
‫من فقط همینجوری نمی‌گم. باشه؟
‫من بهت ایمان دارم، عزیزم.
‫- عزیزم، تو حتی کتاب رو نخوندی. ‫- من کتاب رو خوندم.
‫خوندمش، و عالیه.
‫ممنونم.
‫توی بیشتر زندگی‌مون، ‫تو تکیه‌گاه بودی.
‫تو از من حمایت کردی. باشه؟ ‫و حالا نوبت منه که از تو حمایت کنم.
‫فقط برو دنبالش. ‫می‌خوام دنبال رویاهات بری.
‫و اگه این یعنی دعوت کردن برت کایوتی ‫به زندگی‌مون،
‫پس فکر کنم الان تعدادمون بیشتره.
‫ممنونم. این... این واقعاً...
‫- این خیلی برام معنی داره. ‫- آره.
‫ولی فقط محض اطلاع، ‫برت کایوتی هیچوقت آروم و قرار نمی‌گیره.
‫می‌دونم، می‌دونم. داشتم استعاره می‌گفتم.
‫- باشه. فقط خواستم مطمئن بشم. ‫- آره.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫می‌تونید وسایل باقیمانده ‫تو وسیله نقلیه‌تون رو خالی کنید...
‫قبل از اینکه برای پردازش تحویلش بگیریم؟
‫- حتماً. ‫- آره.
‫وای.
‫باشه.
‫آره.
‫ای خدا.
‫دیگه به این احتیاج نداریم.
‫- مام-مام‌های بچه. ‫- مام-مام‌های بچه.
‫یادته میو فقط همین‌ها رو می‌خورد؟
‫اون فقط همین‌ها رو می‌خورد.
‫من...
‫خدای من.
‫بع!
‫- وای! ‫- خدای من.
‫- وای. ‫- سایمون خیلی خوشحال می‌شد...
‫اگه این رو، مثلاً، پنج سال پیش پیدا می‌کردیم
‫آره.
‫گم شدن «بع» کل اون ‫سفر به کارمل رو خراب کرد.
‫وحشتناک بود.
‫خدای من. چوب‌دستی.
‫این باید ده سالش باشه.
‫یادته فرانسیس اون لباس رو می‌پوشید؟
‫اون لباس پری رو برای ‫یه شش ماه کامل درنمی‌آورد.
‫خیلی بامزه بود.
‫خیلی کثیف بود.
‫باید این ماشین رو بیشتر تمیز می‌کردیم.
‫آره.
‫این خیلی غم‌انگیزه.
‫- دیگه نمی‌خوام این کار رو بکنم. ‫- آره.
‫این اتفاق زیاد میفته. فقط راحت باشید.
‫هی.
‫فقط برای اینکه بدونی، ‫تو همیشه تکیه‌گاه من بودی.
‫تکیه‌گاه دیوونه و روان‌رنجور من.
‫دوستت دارم.
‫ممنون، عزیزم.
‫خداحافظ، هوندا اودیسه 2012.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب. من باید برم.
‫- یه پرواز دارم که باید بهش برسم. ‫- درسته. آره. کارت پرواز گرفتی؟
[ نوشیدنی‌ساز محلی، کافه‌ی کوچولوی مزخرف خود را افتتاح می‌کند]
‫لعنتی.
‫آماده‌ای امضا کنی؟
‫هستم.
‫تبریک می‌گم.
‫خیلی‌خب. بفرما.
‫خوبه.
‫آره.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب. بزن بریم!
‫هی! [کافه‌ی کوچولوی مزخرف]
‫آره. کری، یادته بهت گفتم...
‫نمی‌تونم برای اولین نمایش «فمیلی استینک» ‫روز یازدهم بیام. اون روز تولد مِیوه.
‫خب اون دختره رو بیار.
‫اون هفت سالشه!
‫خب، شوهر که داری، درسته؟
‫لعنتی. ببخشید، عزیزم. ‫راستش باید این رو جواب بدم.
‫نمی‌خوام پز بدم، ولی معاون ‫بخش فروش جهانیه.
‫باشه.
‫آره، من و اون قراره امشب تو مراسم ‫«جوایز انتخاب کودکان» حسابی بترکونیم، پس...
‫حسودیت می‌شه؟
‫خداحافظ، جیگر!
‫سلام، کله‌خراب. ‫آماده‌ای خوش بگذرونی؟
[ویلیام زیسمن]
‫سلام!
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم. واقعاً خوبم. عالی. آره.
‫چند هفته دیگه «کافه‌ی کوچولوی مزخرف» رو ‫باز می‌کنم.
‫- وای. چه هیجان‌انگیز. ‫- آره. آره. خیلی باحاله.
‫- تو لس‌آنجلس تایمز در موردش خوندم. ‫- تو چی؟ مهمونی می‌گیری؟
‫آره. داریم برای چارلی ‫یه مهمونی کتاب می‌گیریم.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫وایسا. اون کتابی که داشت می‌نوشت رو ‫چاپ کرد؟
‫خب، با هزینه شخصی چاپ کرد.
‫آها. این منطقی‌تره.
‫آره، اون یه وب‌سایتی پیدا کرد ‫که فایلت رو آپلود می‌کنی...
‫و اون‌ها تبدیلش می‌کنن به این چیز ‫سیمی‌شده که شبیه کتابه!
‫آره. این یه کتابه.
‫- خیلی خوشحاله. آره. ‫- عالیه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫بقیه چیزها چطوره؟
‫خوبه. سرم شلوغ بوده. یه عالمه ‫مهمونی شرکتی گرفتم.
‫- کلی سفر می‌کنم. خیلی سرم شلوغه. هیچوقت خونه نیستم. ‫- خوبه. شرکتی شدی.
‫- خب... آره. خیلی ممنونم. ‫- به هر حال، بفرمایید... آره.
‫ممنونم. و... آره.
‫- برای همه‌چی موفق باشی. ‫- تو هم موفق باشی. آره.
‫برای زندگیت و خانواده‌ات ‫و همه این‌ها موفق باشی.
‫- خیلی‌خب. می‌بینمت. آره. ‫- باشه.
‫چه کوفتیه؟
‫نه! خدای من!
‫لعنتی! گندش بزنن!
‫عوضی‌ها! خدای من. نه.
‫چرا این اتفاق داره برای من میفته؟
‫چرا از من متنفری، خدا؟
‫این مشکل تو نیست. ‫این مشکل اونه. نه مال تو.
‫- چرا؟ ‫- نرو بیرون.
‫درسته، پسرم؟ ‫باشه، اون میره پی کارش، مگه نه؟
‫لعنتی!
‫خوبی؟
‫جانی 66 برام یه قرارداد عدم رقابت فرستاده.
‫چی می‌گه؟
‫می‌گه که من نمی‌تونم کافه‌ام رو باز کنم.
‫من چند هفته باهاش فاصله داشتم. ‫همه اون پول و زمانی که گذاشتم...
‫باورم نمی‌شه جنا ‫این کار رو با من بکنه.
‫متأسفم، رفیق.
‫- حتماً هنوزم خیلی عصبانیه. ‫- آره.
‫چی کار کنم؟
‫فکر کنم باید هر طور که ‫می‌خوای پیش بری، پیش بری.
‫این یعنی چی؟
‫نمی‌خوام حرف اشتباهی بزنم ‫و دوباره زندگیت رو خراب کنم.
‫تو زندگی من رو خراب نمی‌کنی، باشه؟
‫تو... تو کمک می‌کنی زندگیم بهتر بشه.
‫تو تنها کسی هستی ‫که با من صادقه،
‫و فقط راحت‌تره که سر تو داد بزنم ‫تا اینکه خودم رو جمع و جور کنم.
‫ممنون.
‫فقط حس می‌کنم دقیقاً همون بازنده‌ای هستم ‫که جنا همیشه می‌گفت.
‫نه، نیستی.
‫- واقعاً هستم. ‫- نه، نیستی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫راستش، فکر کنم باید...
‫باید سعی کنی نظرش رو عوض کنی.
‫کار سختی به نظر میاد.
‫من یه مدیر ارشد تو این شرکت بودم،
‫بعلاوه‌ی تموم ماجراهای شخصی‌مون،
‫اون‌ها هیچوقت من رو از این قرارداد آزاد نمی‌کنن
‫نمی‌دونی چی ممکنه اتفاق بیفته.
‫من چشم باباش رو ترکوندم ‫و بعدش پای سفره عقد ولش کردم.
‫هنوزم نمی‌دونی چی ممکنه اتفاق بیفته، ‫و تو بهم این رو یاد دادی.
‫تو اونی بودی که ‫بهم گفتی برم دنبال کار شرکتی،
‫و الان دارم یه مهمونی ‫تو مرکز همایش‌های آناهیم برنامه‌ریزی می‌کنم...
‫برای «گروه کاراته لیزری».
‫«گروه کاراته لیزری» چیه؟
‫مثل پاور رنجرز،
‫ولی، می‌دونی، نسل جدید هستن.
‫منظورم اینه که من به خاطر ‫تو دارم این کار رو می‌کنم.
‫واقعاً این کار رو می‌کنی؟
‫البته. می‌تونیم ماشین جدید من رو ببریم.
‫دیگه مینی‌ون نداری؟
‫- نه، یه چیز شیک‌تر گرفتم. ‫- چی؟
‫یه هوندا سی‌آر وی.
‫نمی‌دونم اون چیه.
‫فقط معمولی‌ترین ایده‌ای که از یه ‫ماشین داری رو تصور کن. همونه.
‫- گرفتم. ممنون. ‫- آره.
‫خدای من.
‫آره! من انجامش دادم!
‫این یه نشونه‌ست!
‫تو اون ربات کوچولو رو شکست دادی.
‫بریم «کافه‌ی کوچولوی مزخرف» رو پس بگیریم! آره!
‫گور باباش
‫اگه، مثلاً، خیلی مهربون برم تو چی؟ ‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫باشه. مثلاً چطوری؟
‫«سلام، می‌دونم اختلافاتی داشتیم،
‫ولی این واقعاً داره به ‫زندگیم لطمه می‌زنه، پنگوئینی.»
‫- «پنگوئینی»؟ دیوونه شدی؟ ‫- راست می‌گی. نباید می‌گفتم.
‫همین که از دهنم درومد، ‫با خودم گفتم، «نه. تو...
‫- تو این لحظه یه پنگوئینی ننداز.» ‫- اون می‌کشتت.
‫- «تو دیوونه شدی؟» ‫- نه.
‫شاید برعکسش رو انجام بدم. ‫مثلاً، پرخاشگرانه برم، درسته؟
‫- باشه، آره. ‫- مثلاً،
‫«بهتره من رو ...از این قرارداد لعنتی بذاری کنار
‫«وگرنه تیم حقوقی لعنتی من ‫پدرت رو درمیارن.»
‫باشه. فکر کنم وقتی ببینیش ‫می‌دونی چی کار کنی، باشه؟
‫- هیچ‌کس بهتر از تو اون رو نمی‌شناسه. ‫- راست می‌گی.
‫- واقعاً فکر می‌کنی این جواب میده؟ ‫- صد در صد.
‫- باشه. ممنونم. ‫- آره.
‫نه، اون برای این مسخره‌بازی‌ها ‫زیادی سرش شلوغه.
‫نه، نه، نه. نمی‌تونی بری اون تو.
‫آقا؟ شما نمی‌تونید برید اون تو.
‫جنا، باید حرف بزنیم.
‫چائو. آریوِدِرچی. (خداحافظ به ایتالیایی)
‫یا خدا. اینجا چی کار می‌کنی؟
‫باید من رو از این قرارداد عدم رقابت بذاری کنار
‫هی! خدای من. ‫چی شد؟ انجامش دادی؟
‫یه جورایی.
‫ما با هم دوستانه صحبت کردیم و بعدش ‫اون بهم گفت گم‌شو.
‫- وای. ‫- آره.
‫خیلی عجیبه ‫که اون حاضره با تو دوستانه صحبت کنه.
‫هیچوقت نفهمیدم چی تو سرش می‌گذره. ‫اون تو یه تماس کنفرانسی بود...
‫- تمام مدت. ‫- باشه.
‫- حتی بی‌صدا هم نکرده بود. ‫- نه، ممنون.
‫- من باید کاملاً آروم حرف می‌زدم. ‫- نه.
‫که برام سخت بود چون من ‫آدم خیلی پرسروصدایی هستم.
‫- نه. ‫- هستم.
‫- تو پرسیدی. ‫- من نپرسیدم.
‫- تو پرسیدی. ‫- من قطعاً نپرسیدم.
‫نمی‌دونم الان چی کار کنم.
‫تو کافه‌ی خودت رو باز می‌کنی.
‫نمی‌دونم چطور، ‫ولی این اتفاق میفته، رفیق.
‫- من بهت ایمان دارم. ‫- ممنونم.
‫می‌خوای بیای خونه من ‫و یه روخوانی زنده ‌از برت کایوتی بشنوی؟
‫می‌دونی چیه، راستش می‌خوام.
‫- هی، می‌خوای یه چیز خنده‌دار بشنوی؟ ‫- همیشه.
‫من با کیتی قرار گذاشتم.
‫- یا خدا! ‫- خدای من.
‫این یه ماشین کاملاً جدیده!
‫چرا باید این رو بهم می‌گفتی؟
‫- ببخشید. ‫- چه‌ته تو؟
‫- فکر کردم خوشحالت می‌کنه. ‫- داشتم تمرکز می‌کردم!
‫- زمان‌بندیش بد بود. ‫- لعنتی.
‫«واتسون پارس کرد.»
‫«کایوتی به او رو کرد ‫و گفت، "ساکت دیگه."»
‫«کایوتی به ساعت نگاه کرد. ‫ساعت 4:58 بعد از ظهر بود.»
‫«او اسناد حل اختلاف جایگزین ‫را برداشت...»
‫«و به سمت دادگاه استیناف دوید،»
‫«امیدوار بود قبل از اینکه دفتر کارمند ‫ساعت 5 بسته شود، به آنجا برسد.»
‫وای.
‫وای. نمی‌تونی اینجا تمومش کنی، پسر. یالا.
‫هی، اینجا تمومش نکن.
‫خب، شما می‌تونید یه نسخه ‫از کتاب رو اینجا تهیه کنید...
‫یا می‌تونید کلش رو از ‫اپلیکیشن «دودلی‌دو» دانلود کنید.
‫ولی، من واقعاً، واقعاً می‌خوام ...از همسرم تشکر کنم
‫که اینقدر حمایتگر و صبور بود ‫وقتی داشتم این کتاب رو می‌نوشتم.
‫و از بچه‌هام. ممنونم.
‫و دایان، ممنون برای همه کمکت ‫در مورد سوالات حقوقی...
‫در خصوص املاک و مستغلات.
‫کاری نکردم.
‫سوالی قبل از اینکه نوشیدنی رو باز کنیم هست؟
‫بله؟
‫چطور این چیزها به ذهنتون می‌رسه؟
‫خب، می‌دونید، ‫یه جورایی همینجوری به ذهنم میاد.
‫برای من منطقی‌تر بود ‫اگه کایوتی از یه وی‌پی‌ان استفاده می‌کرد.
‫شبکه خصوصی مجازی.
‫- باشه. ممنون، پل. ‫- خواهش می‌کنم.
‫عمر.
‫چطور اینقدر زیاد می‌نویسید ‫بدون اینکه مچتون سندروم تونل کارپال بگیره؟
‫من راستش یه کیبوردی دارم ‫که موقع تایپ از مچ‌ها حفاظت می‌کنه.
‫می‌تونم لینکش رو تو آمازون برات بفرستم.
‫نه.
‫عمر، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫تو تقویم کاری گذاشته بودی، ‫منم اومدم.
‫وقتی «شرکت مامان رئیس» رو راه‌اندازی کردم،
‫فهمیدم که مستقل کار کردن ‫بهم آزادی خلاقانه‌ای میده...
‫تا همه علاقه‌مندی‌هام رو ‫باهم دنبال کنم.
‫ببخشید. سوالی بود؟
‫نه. همین بود.
‫- بله؟ ‫- مامانم از داستان‌های من یه کتاب درست کرد...
‫و دقیقاً شبیه کتاب شماست.
‫- عالیه. ‫- ما هر دو نویسنده‌ایم. ما مثل همیم.
‫آره. بله.
‫باشه. خب، سوال دیگه‌ای هست؟
‫باشه، فکر کنم وقتش باشه ‫نوشیدنی رو باز کنیم!
‫- آره. ‫- ممنون که اومدید، همگی!
‫ممنونم!
‫خب، نظرت چی بود؟
‫عالیه. کلی کلمه داره.
‫می‌دونم خیلی خوب نیست.
‫ببین، می‌شه یه‌کم کوتاهش کرد.
‫استوارت، من احمق نیستم. ‫ولی بهتر می‌شم.
‫می‌دونی، من یه سخنرانی تد دیدم...
‫که دین آر. کونتز گفت ‫باید حداقل پنج تا رمان بنویسی...
‫قبل از اینکه آماده‌ی چاپ بشی.
‫و در عین حال،
‫فکر کنم آماده‌ام که برگردم سر کار.
‫جدی؟ عالی می‌شه.
‫ولی برت کایوتی چی می‌شه؟
‫نمی‌دونم. شب‌ها، آخر هفته‌ها.
‫حقیقت اینه، دلم برای بودن کنار آدم‌ها تنگ شده
‫همچنین، وقتی خونه کار می‌کنم، من...
‫زیاد با خودم حرف می‌زنم.
‫رفیق، می‌فهمم. دوران قرنطینه وحشتناک بود.
‫آره.
‫می‌تونیم یه کاریش کنیم. ‫خوشحال می‌شیم برگردی. همه‌مون.
‫ببخشید، لطفاً کتابم رو امضا می‌کنید؟
‫آره، حتماً.
‫من هیچوقت یه نویسنده واقعی ندیده بودم.
‫من هیچوقت قبلاً بهم نگفته بودن نویسنده.
‫ممنونم.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫نه. نه.
‫چرا همه همیشه ازم می‌پرسن ‫که دارم گریه می‌کنم؟
‫- چون، راستش، تو زیاد گریه می‌کنی. ‫- خب، من آدم احساساتی‌ای هستم.
‫گواهینامه‌ام با پست اومد. ‫عکسش عجیب به نظر میاد، درسته؟
‫- عمراً. خیلی جذاب به نظر میای. ‫- آره. کاملاً راست می‌گی.
‫باید با گواهینامه‌ات یه عکس بگیریم.
‫خدای من. آره. فوق‌العاده‌ست.
‫پل، تو خیلی مهربونی. مجبور نیستی ‫با بچه من بازی کنی. اشکالی نداره.
‫نه، همه چی خوبه. داره بهم یاد میده ‫چطور سرش رو بکَنم.
‫نه! داری اشتباه انجام میدی. تو...
‫- داری «ضربه شهاب‌سنگ» رو می‌زنی... ‫- خب، فقط...
‫...و قرار بود «خشم یخبندان باستانی» رو ‫بزنی. این...
‫خب، باید توضیح... ‫نگیرش. من...
‫بیا مؤدب باشیم، رفیق. ‫بیا مؤدب باشیم.
‫- باشه. این رو بگیر و بعدش بِکَنِش. ‫- می‌تونم انجامش بدم. می‌تونم انجامش بدم.
‫- داری اشتباه انجام میدی. ‫- ببین...
‫- فقط بذار بهت نشون بدم. ‫- دارم کاری که بهم توضیح دادی رو می‌کنم.
‫- من رفتم. تموم شد.
‫تا حالا به این فکر کردی ‫که پادکست خودت رو داشته باشی؟
‫فقط حس می‌کنم ‫جربزه‌اش رو داری.
‫خب، خیلی ممنونم. ‫واقعاً نمی‌دونم آیا...
‫سلام.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫دولت از اون موقع اعتراف کرده ‫که یوفوها وجود دارن، پس... فقط...
‫- می‌دونم. ‫- ویل.
‫- هی، خیلی وقته ندیدمت. ‫- هی. خوشحالم می‌بینمت.
‫- آره. چه خبر؟ آره. ‫- خوشحالم می‌بینمت. آره.
‫اوضاع چطوره؟
‫نه چندان عالی. تازه از جانی 66 ‫یه قرارداد عدم رقابت گرفتم.
‫قرار بود کافه‌ی خودم رو باز کنم، ‫ولی الان یه جورایی گند زده شده توش.
‫قراردادهای عدم رقابت. ‫همه امضا می‌کنن، همه پشیمون می‌شن.
‫آره، من یه اتاق پر از وکیل اینجا دارم.
‫- کسی راهی برای خلاص شدن از این چیزها داره؟ ‫- آره.
‫راستش، قراردادهای عدم رقابت پیچیده‌ان.
‫تنها راه مطمئن برای دور زدنش...
‫اینه که یه نفر دیگه رو ‫به‌عنوان چهره‌ی شرکت معرفی کنی.
‫- باشه. ‫- آره، می‌تونی شریک بشی...
‫تو کافه‌ی جدید با یکی از ‫دوست‌های قدیمیت از «لاکی پنی».
‫اون‌ها همه‌شون منتظر محاکمه ‫برای جرایم فدرال هستن،
‫پس احتمالاً بهترین ‫شرکای تجاری نیستن.
‫آره.
‫کس دیگه‌ای هست که بتونی باهاش شریک بشی؟
‫ببین، ببین!
‫- نه. باشه، نه، نه، نه. ‫- عزیزم.
‫ما نمی‌خوایم جسیپا ‫و سگ کنار هم باشن.
‫- جسیپا. یالا. یالا. ‫- می‌تونی لطفاً به اون رسیدگی کنی؟
‫یعنی...
‫- یعنی، رفیق... ‫- رفیق.
‫من و تو با هم وارد تجارت بشیم، ‫این بدترین ایده‌ست.
‫- درست نمی‌گم؟ ‫- آره، فاجعه‌بار می‌شه.
‫- ایده‌ی وحشتناکیه. ‫- آره.
‫اینطوری می‌تونی وقت بیشتری ‫با خانواده‌ات بگذرونی.
‫ولی همچنین، من از نوشیدنیت خوشم نمیاد
‫پس اگه بخوایم این کار رو بکنیم، ‫باید یه‌ مدل نوشیدنی دیگه هم اضافه کنیم.
‫یعنی، این یه امتیازیه که ‫حاضرم بدم.
‫باشه. پس دارم یه جورایی می‌فهمم ‫اگه من چهره‌ی شرکت باشم،
‫ از نظر فنی رئیس تو هستم.
‫- تو برای من کار می‌کنی. باشه؟ ‫- تو واقعاً رئیس من می‌شی.
‫باشه؟ پس من دارم استخدامت می‌کنم.
‫- دقیقاً، آره. ‫- هیچ معرفی‌نامه‌ای داری؟
‫آره، ما واقعاً داریم در مورد ‫با هم وارد تجارت شدن حرف می‌زنیم؟
‫- جدی؟ ‫- فکر کنم آره.
‫من پایه‌ام. می‌تونه باحال باشه.
‫می‌تونه یه فاجعه باشه.
‫ما؟ یه فاجعه؟ من... ‫فکر نکنم اینجوری بشه.
‫چه اتفاق بدی ممکنه بیفته؟
[پایان فصل دوم]