.
‫عزیزم، هنوز ساعت 7 نشده.
‫می‌شه بغلت کنم مامان؟
‫باشه.
‫چرا یه سفینه فضایی تو حیاط پشتی ماست؟
‫عزیزم، فقط داری خواب می‌بینی.
‫نه، خواب نمی‌دیدم.
‫یه چیزی تو حیاط پشتی‌مونه.
‫نگاه کن.
‫خب، این یه اتفاق جدیده.
[افلاطونی]
[قسمت هفتم: مهمونی دفتر]
‫سوفیا یه آدم خیلی سمیه،
‫و داره کل گروه دوستی رو ‫به جون هم می‌ندازه،
‫ولی هر وقت سعی می‌کنم با اولیویا، ‫ویوین و اَدی در موردش حرف بزنم
‫اون‌ها خیلی رقابتی می‌شن...
‫هی، عزیزم، به این فکر کردی که ‫مستقیماً با خود سوفیا
‫با صداقت و محبت صحبت کنی؟
‫بابا دوباره داره از زبون مشاوره‌هاش استفاده می‌کنه
‫خب، اگه نیاز‌هات رو ‫واضح بیان کنی،
‫ولی از روی محبت،
‫معمولاً طرف مقابل همین رو لازم داره.
‫- تو سوفیا رو ندیدی. ‫- اون خیلی بدجنسه.
‫فرانسیس! ولی خب بدجنسه دیگه.
‫سوفیا خیلی جذابه.
‫سایمون، متوجه می‌شی که ‫این چیزها معمولاً با هم جور در میان.
‫خب، شاید سوفیا به مشاوره احتیاج داره. ‫برای من که خیلی مفید بوده.
‫دوباره سر کارم رو دور افتادم،
‫و همه‌ش به لطف مامان‌تونه ‫که من رو تشویق کرد برم.
‫مشاوره رفتن، آدم‌های بدجنس رو خوب می‌کنه؟
‫فکر نکنم.
‫آره.
‫خدای من!
‫داداش، امکان نداره.
‫اون کیه؟ چه خبره؟
‫فقط، می‌دونی، مسائل بزرگترهاست.
‫بهتره تو حریم خصوصی‌شون دخالت نکنیم.
‫- ایول. ‫- سایمون، دیگه کسی این رو نمی‌گه.
‫موهای قشنگی داره.
‫هی، عزیزم، می‌شه من رو تا ماشین همراهی کنی؟
‫- باید ناهار میو رو آماده کنم. من... ‫- فقط یه لحظه طول می‌کشه.
‫باشه.
‫عزیزم، ویل به زودی از اینجا میره. ‫قول میدم.
‫خوبه. خوبه. خوشحالم که ‫در این مورد هم‌نظریم چون،
‫اگه بخوام حرف دلم رو بلند، واضح ‫و با محبت بگم،
‫- می‌خوام که بره. ‫- آره. منم می‌خوام بره. با محبت.
‫- باشه. خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫همچنین، امیدوار بودم که تو
‫بتونی تو جلسه‌ی مشاوره‌ی بعدی ‫با من بیای.
‫آره. باشه.
‫یه سری چیزها هست ‫که می‌خوام باهات در موردشون حرف بزنم،
‫و فکر می‌کنم اگه با حضور مشاورم باشه، ‫می‌تونه مفید باشه.
‫- آره. آره. آره. ‫- خوبه. خوبه.
‫- آره. ‫- عالیه. ممنونم. باشه.
‫خیلی‌خب.
‫فقط برای اینکه آماده باشم،
‫چیزی هست که مثلاً ‫باید بهش فکر کنم؟
‫مثلاً، می‌دونی، با محبت، ‫یه سرفصلی چیزی؟ از این چیزها؟
‫آره. ببخشید. من کاملاً ‫دیدگاه خودم رو در اولویت قرار دادم.
‫نه، چیز مهمی نیست.
‫فقط یه سری مسائل ساختاری در رابطه با ‫تعادل بین کار و زندگی خانوادگی‌مونه
‫و نقش من توی مسائل ‫در ارتباط با نقش تو توی مسائل
‫و یه سری بازخورد‌های منفی احتمالی.
‫گفتگویی که خیلی وقته باید انجام می‌شد.
‫آره. عالیه.
‫- باشه. دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫باشه. حرفت رو کاملاً واضح و روشن شنیدم. ‫یه جای دیگه برای زندگی پیدا می‌کنم.
‫- ببین، همین الان که داریم حرف می‌زنیم دارم می‌گردم. ‫- باشه. خوبه. آره.
‫نمی‌دونم با خودت چی فکر کردی، ‫که هر روز با یه مهمون جدید
‫جلوی بچه‌ها رژه میری. ‫پس، می‌دونی، تقصیر خودته.
‫فقط یه نفر بود، ‫اون هم رابطه‌مون جدی بود.
‫- من مجبورش نکردم. ‫- خب...
‫من که به زور باهاش قرار نذاشتم.
‫اون خودش هم راضی بود.
‫باشه. خب، هرچی. ‫می‌شه فقط اینجا رو تمیز کنی؟
‫اینجا شده جای قرار و مدارهات.
‫به حریم خصوصی من کار نداشته باش.
‫باشه، می‌دونی چیه؟ ‫خونه‌ی تو، قوانین تو.
‫فقط وقتی آپارتمان پیدا کردی ‫بهم خبر بده.
‫و می‌شه لطفاً برای قهوه‌ات ‫از زیرلیوانی استفاده کنی؟
‫- باشه. حتماً. آره، حله. ‫- برای فنجون قهوه‌ات.
‫- لطفاً، فقط از یه... لطفاً. ‫- آره، ها.
‫- بس کن. باشه، می‌شه فقط... ‫- آره. باشه.
‫اگه این میز برات مهم بود، ‫تو اتاق مهمون نمی‌ذاشتیش.
‫تو خونه‌ی اصلی با وسایل ‫اصلی‌ت می‌ذاشتیش.
‫- من حواسم به مهمون‌هام هست. ‫- آره.
‫درسته. فقط برام سوال شده بود.
‫تو و جنا هیچوقت پیش ‫مشاور خانواده رفتین؟
‫نه. من و آدری یه بار ‫پیش مشاور خانواده رفتیم
‫و فاجعه بود.
‫بهم گفتن اونجا یه فضای امنه، ‫برای همین اعتراف کردم که یه بار خطا کردم،
‫و الان جدا شدم ‫و تو اتاق مهمون تو زندگی می‌کنم.
‫پس، می‌تونم بگم که خوب پیش نرفت.
‫آره. می‌تونم بفهمم که این یه جورایی ‫اعتراف پر ریسک و پر سودی بوده.
‫اگه بخوام صادق باشم، می‌گم ‫یه اعتراف پر ریسک و بی‌سود بوده.
‫چرا؟ تو و چارلی... ‫همه چیز بین‌تون خوبه؟
‫آره. فقط...
‫یکی از دوست‌هام ازم پرسید ‫برای همین دارم براش نظرسنجی می‌کنم.
‫دوستت ازت خواسته از گروه دوست‌هات ‫نظرسنجی کنی
‫که تصمیم بگیرن برن ‫مشاوره خانواده یا نه؟
‫- آره. دقیقاً. آره. ‫- عالیه. کاملاً منطقیه.
‫باشه. من میرم بچه‌ها رو ‫برسونم مدرسه.
‫راستش، می‌شه منم باهات بیام؟
‫می‌خوای مدرسه‌ی بچه‌های من رو ببینی؟
‫نه. اونجا با کیتی قرار دارم.
‫قراره کمکم کنه ‫یه پروفایل همسر‌یابی درست کنم.
‫درسته.
‫تا بتونم به قرارهام ادامه بدم.
‫مشاوره فقط قرار بود کمکش کنه ‫تا با مسابقه‌ی تلویزیونی کنار بیاد.
‫نه اینکه تبدیل بشه به یه کالبدشکافی ‫کامل از ازدواجمون.
‫مشاوره همین‌طوریه.
‫جو برای ترسش از پرواز رفت.
‫شش ماه بعد، ‫داشتیم برای طلاق اقدام می‌کردیم.
‫مشاوره مثل اینه که ‫با سرماخوردگی بری دکتر،
‫و اون‌ها بهت بگن ‫سرطان مرحله چهار داری.
‫- فکر نکنم به این بدی باشه... ‫- قراره بد باشه.
‫فکر می‌کنی چون از ازدواجتون ‫خیلی راضیه ازت خواسته بری؟
‫یعنی، احتمالاً می‌خواد ‫یا از ازدواج بیاد بیرون
‫یا شاید بخواد یه نفر دیگه رو ‫وارد ازدواج کنه. یا شاید مشکل دیگه‌ای داره.
‫- فهمیدم. ‫- شاید یه خانواده‌ی پنهانی جایی داره.
‫یا شاید یه جایی پول پنهان کرده. ‫این یکی خوبه، خیلی رایجه.
‫- یا شاید یه مریضی بهت داده. ‫- بیا بحث رو عوض کنیم.
‫باشه. اوضاع تو "لا سیه‌نگا هاسیِندا" ‫چطور پیش میره؟
‫نتونستم بگیرمش. ‫پس به همون شرایتون می‌چسبم.
‫کسل‌کننده‌ست و دلگیر، ‫و کسی رو تحت تأثیر قرار نمیده ولی،
‫تنها جاییه که می‌تونه این همه ‫وکیل رو جا بده.
‫هی. دستشویی‌های ‫اینجا خیلی کوچیکه لامصب.
‫خیلی عجیبه. دستشویی مردونه‌ش، مثلاً، ‫دو اینچ از زمین فاصله داره.
‫چون تو دستشویی‌های ‫مهدکودکی‌ها بودی.
‫این توضیح میده چرا همه جا ‫کثیف بود.
‫- نپرسی، گیرت نمیاد. ‫- مرسی، دختر!
‫جمله‌ی کوچولوی من داره ‫تو حیاط مدرسه معروف می‌شه.
‫«نپرسی، گیرت نمیاد.»
‫آره. یعنی نپرسی، گیرت نمیاد.
‫شرکت «مامان رئیس» در حال مذاکرات سطح بالا ‫با سایت تیشرت‌سازی دات کامه
‫که این جمله رو روی چندتا محصول چاپ کنه.
‫منظورت اینه که به یه شرکت تیشرت‌سازی ایمیل زدی؟
‫«نپرسی، گیرت نمیاد.»
‫- واقعاً از این خوشم اومد. ‫- ممنونم.
‫- چون اگه نپرسی، گیرت نمیاد. ‫- گیرت نمیاد.
‫- ولی اگه بپرسی، شاید گیرت بیاد. ‫- آره.
‫باشه. تو واقعاً... ‫داری این رو تشویق می‌کنی؟
‫فقط می‌گم، هوشمندانه‌ست. ‫اون کلی چیزهای عاقلانه برای ارائه داره.
‫- اون تو پروفایل همسر‌یابی بهم کمک کرد. ‫- ممنونم!
‫- خیلی بهتر شده. نگاه کن. ‫- بذار پروفایل رو ببینم.
‫- آره. ‫- باشه. عالیه. عالیه. خیلی نازه.
‫- این‌ها راحت مال 15 سال پیشه. ‫- آره.
‫اشکالی نداره. همه این کار رو می‌کنن. ‫بیا، مال من رو نگاه کن.
‫یه علامت گور-لیبرمن ‫پشت اون عکسه.
‫- ای وای. باید فوتوشاپش کنم. ‫- ولی خوب افتادی.
‫- سلام به همه! ‫- سلام، دایان.
‫- پادکست عالی از آب در اومد. ‫- ممنون، دایان.
‫چیزی که واقعاً در موردش دوست داشتم این بود ‫که کاملاً بداهه بود.
‫انگار همون لحظه داشتید تصمیم می‌گرفتید ‫در مورد چی حرف بزنید.
‫- ممنون. ‫- دایان، ویل دنبال یه آپارتمانه.
‫درسته. آره. هستم.
‫چیز خاصی مد نظرته؟ محله‌ی ‫خاصی می‌خوای باشی؟
‫نه. چیز خاصی نه. محله‌ی خاصی نه. ‫واقعاً هر جایی.
‫- من نمی‌گم واقعاً هر جایی، ولی... ‫- نه. هر جایی.
‫اگه سقف داشته باشه، و خالی باشه، ‫و اتاق مهمون من نباشه، می‌گیرتش.
‫یه جوری می‌گی انگار ‫من قاتل زنجیره‌ای ام.
‫تنها مشکل اینه که ‫یه‌کم از نظر مالی مشکل داره.
‫آره. می‌تونم بفهمم.
‫- این پیراهن 400 دلار قیمتشه. ‫- و برای همینه که ورشکسته‌ست.
‫اطلاعاتت رو می‌گیرم ‫و دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫- عالیه. ‫- حالا دیگه من باید برم.
‫دارم یه آپارتمان دوبلکس تو ونیز بیچ ‫به یه سلبریتی نشون میدم که نمی‌تونم اسمش رو بگم،
‫ولی اسمش شبیه «اشمارلیز ترون»ـه.
‫خداحافظ!
‫حتی زحمت نداده به خودش ‫بخش «ترون» اسمش رو عوض کنه.
‫کله‌گنده‌ها همیشه تنبل می‌شن زیادی خوشی زده زیر دلشون
‫اشمارلیز ترون کیه؟ ‫چارلی شینه؟
‫نه. اون برای فیلم «اشمانستر» اسکار گرفت.
‫هلی بری؟
‫اون فیلم اشمانسترز بال بود.
‫خب، خیلی ساده و بی‌آلایشه،
‫- همونطور که می‌بینی، ولی... ‫- آره.
‫... صاحب‌خونه‌ش یه آدم خیلی ماهیه.
‫و اون هم مثل خودت سابقه‌داره.
‫من سابقه‌دار نیستم.
‫نه.
‫معذرت می‌خوام. فقط این حس رو گرفتم.
‫- عالیه، ممنون. ‫- یه بار دیگه میگی شغلت چیه؟
‫راستش من نوشیدنی‌سازم. ‫قبلاً تو جانی 66 مقام بالایی داشتم.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- آره.
‫اینجا خوبه.
‫راستش من دنبال ‫یه فضای تجاری‌ام،
‫که یه کافه‌ی کوچیک باز کنم، ‫اگه چیزی سراغ داری.
‫- خوبه. آره. واقعاً قشنگه. ‫- قشنگه، نه؟
‫خب، این یه فضای تاریخیه ‫که در اصل سال 1922 ساخته شده،
‫و این حیاط، که شاملش می‌شه، ‫کاملاً برای پذیرایی در فضای باز مجوز داره.
‫- وای. این فوق‌العاده‌ست. ‫- یه نکته‌ی جالب.
‫- قبلاً به عنوان یه اردوگاه کار اجباری استفاده می‌شده. ‫- وای.
‫آجرنما، ‫دو تا دستشویی استاندارد،
‫یه پشت‌بوم، رفت و آمد زیاد،
‫دسترسی راحت به ال.ای لایو ‫و منطقه‌ی هنری.
‫صادقانه بگم، ملک‌های مشابه ‫بیشتر از دو برابر این قیمت ماهانه دارن.
‫اینجا واقعاً یه مورد تکه.
‫آره. این نرخ ماهانه. درسته؟
‫- بله، درسته. ‫- چرا اینقدر ارزونه؟
‫قبلاً کافه گیاهی ‫راسل برند بوده.
‫برای همینه که بوی حمص ‫و حرف و حدیث‌های ناجور میده.
‫- آره. آدم خیلی بدیه. ‫- آره.
‫- وای. ‫- چه منظره‌ای.
‫آره. صادقانه بگم، اینجا جای ‫عالی‌ای برای کافه‌ی نقلی منه.
‫برای چی شما؟
‫برای کافه‌ام. آره.
‫خب، مدارک رو آماده کنم؟
‫دوست داشتم بگم آره، ولی من... ‫صادقانه بگم، بیشتر به آپارتمان احتیاج دارم،
‫و فکر نکنم از پس هردوش بربیام.
‫باشه. شماره‌ت رو دارم. ‫حواسم بهش هست.
‫- این کار رو برام می‌کنی؟ ‫- حتماً.
‫ممنون.
‫چه منظره‌ای.
‫موقع غروب آفتاب حتی بهتر هم هست.
‫مامان فِردی اینجا چی کار می‌کنه؟
‫خدای من.
‫دایان؟
‫- خدای من. ‫- سلام.
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫منم همینطور. سلام، بچه‌ها.
‫قهوه می‌خوای؟
‫نه، ممنون. خداحافظ.
‫چی؟ چیه؟ چی شده؟
‫هیچی نیست، سایمون.
‫- چی اینقدر خنده‌داره؟ ‫- خدای من.
‫هیچی.
‫چی؟
‫معلومه که یه چیزی هست.
‫- خب، نیست. ‫- آره، هست.
‫چه غلطی کردی؟ ‫مگه من چی بهت گفتم؟
‫اول از همه، سلام. باشه.
‫من دقیقاً داشتم همون کاری رو می‌کردم ‫که تو ازم خواستی.
‫داشتم دنبال یه جای جدید برای زندگی می‌گشتم.
‫اول دایان داشت بهم ‫آپارتمان‌های جدید نشون می‌داد،
‫و بعد یهو بحث کشید به اینکه ‫بیشتر باهم آشنا شیم.
‫دایان از دنیای منه. می‌فهمی؟
‫نه. این چه حرفیه؟ ‫دنیای تو؟
‫- یعنی تو اون رو از طریق من شناختی. ‫- خب که چی؟
‫بالأخره، این قضیه خراب می‌شه. ‫دودش تو چشم من میره.
‫باشه، یه نفر از دنیای من ‫برای تو ممنوعه.
‫اینجا مگه آواتاره؟
‫اون یه خانم بالغ و عاقله، ‫با یه مدل موی بالغ و عاقلانه،
‫و یه کت شلوار رسمی کرم رنگ بالغ و عاقلانه،
‫و می‌تونه خودش تصمیم بگیره.
‫و ما توافقانه باهم آشنا شدیم،
‫یا همونطور که من از این به بعد می‌گم، ‫ «هم‌نظری».
‫اصلاً نمی‌فهمم ‫چرا داری سر من عصبانی می‌شی. می‌دونی؟
‫تو که می‌دونی من اینجا ‫هیچ اراده‌ای از خودم ندارم.
‫ظاهراً، هنوز یه‌کم اراده داری.
‫قشنگ بود.
‫ببین، وقتی دایان داشت ‫بهم آپارتمان نشون می‌داد،
‫در واقع یه جایی رو بهم نشون داد که برای ‫یه کافه‌ی نقلی عالیه.
‫یه جورایی مثل یه مورد تکه.
‫کل قضیه اینه که، ‫من از پس هزینه‌ی فضای کافه
‫- و یه آپارتمان جدید برنمیام... ‫- نه. نه. نه.
‫اصلاً و ابداً، باشه؟ ‫نمی‌خوام بشنوم.
‫- چارلی می‌خواد بری. منم می‌خوام بری. ‫- آره. باشه.
‫اصلاً چطوری این اتفاق باهاش افتاد؟
‫بهت می‌گم، ‫ولی اول بهت هشدار میدم.
‫- ممکنه حسابی هیجان‌زده‌ات کنه. ‫- همه وسایلت رو می‌ریزم تو یه ساک،
‫- و می‌ندازمت بیرون... ‫- باشه. ببین...
‫اون داشت بهم آپارتمان نشون میداد ‫و ما یه جورایی با هم جور شدیم.
‫و بعد من رو به یه جای، ‫شیک و باکلاس برای شام دعوت کرد.
‫لا سیه‌نگا «هاسینگاس» ‫یا یه همچین چیزی.
‫و اونقدر برام پول خرج کرد.
‫احساس گناه کردم. ‫حس کردم بهش مدیونم که باهاش آشنا شم.
‫همه‌ش تقصیر اونه.
‫دایان عضو لا سیه‌نگا هاسینداسه؟
‫آره. خیلی باکلاس بود. خیلی شیک.
‫مردم هی می‌گفتن هری استایلز اونجاست،
‫ولی فکر کنم فقط یه ‫مرد کچل دیگه با لباس زنونه بود.
‫من می‌خواستم مهمونی دفتر چارلی رو ‫اونجا برگزار کنم،
‫- ولی اون‌ها خیلی آدم‌های بدجنسی بودن. ‫- آره. خیلی آدم‌های بدجنسی هستن.
‫ولی یه جورایی هیجان‌انگیز بود، ‫که چقدر بدجنس بودن.
‫یه حس خاصی داره. ‫باعث شدن از خودم متنفر بشم.
‫اون‌ها خیلی باحالن.
‫اگه زودتر می‌دونستم دایان ‫عضوه، ازش می‌خواستم.
‫باید یه عضو رو بشناسی ‫تا بتونی یه مراسم برگزار کنی.
‫نمی‌دونستم یه عضو رو می‌شناسم.
‫تو یه عضوی رو می‌شناسی که اونم من رو می‌شناسه
‫خوبه.
‫- هنوز دیر نشده. ‫- آره، شده.
‫هی. نپرسی، گیرت نمیاد. واقعیه.
‫من تو حیاط مدرسه خیلی آدم بی‌اهمیتی‌ام ‫که از دایان درخواست لطف کنم.
‫من می‌تونم بپرسم، بنابراین، می‌تونم بگیرم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. بی‌خیال. من پارتی دارم.
‫- هم داخل، هم بیرون. ‫- باشه. باشه.
‫ولی حتی اگه اونم بگه آره،
‫من دو روز وقت دارم تا، مثلاً، ‫کل قضیه رو دوباره سازماندهی کنم،
‫- به همه بگم مکانش فرق کرده. ‫- خدای من.
‫باید یه دعوت‌نامه الکترونیکی برای ‫مردم بفرستی که بهشون بگه
‫مراسم تو یه آدرس دیگه‌ست ‫به جای آدرس قبلی،
‫و انجام دادنش دو ثانیه طول می‌کشه. ‫بی‌خیال!
‫تو لیاقت داری که مراسمت رو ‫تو لا سیه‌نگا هاسینداس برگزار کنی.
‫شرایتون رو بی‌خیال. ‫می‌خوای ازش بپرسم یا نه؟
‫این رسماً یه میز لمینت ‫درب و داغونه.
‫حتی چوب هم نیست.
[ملک برای فروش] [مشاوره املاک والکن و شرکا]
‫سلام.
‫نه. تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- این یه قرار نیست، هست؟ ‫- نه. یه قرار نیست.
‫- چون خیلی واضح گفته شد که... ‫- نه، نیست... باشه.
‫- ... یه شام یه باره بود. ‫- می‌دونم.
‫- چرا هر مردی بهم وابسته می‌شه؟ ‫- من بهت وابسته نشدم، باشه؟
‫- حتماً که نشدی. ‫- نشدم.
‫گوش کن، خوش گذشت که یه بار ‫با یه سطح پایین‌تر از خودم بودم،
‫ولی من دیگه هیچوقت به اون ‫خونه‌ی پشتی درب و داغون سیلویا نمیرم.
‫باشه. آروم باش، تام ولف.
‫من فقط یه لطف ازت می‌خوام، ‫و اگه انجامش بدی،
‫- دیگه هیچوقت مجبور نیستی من رو ببینی. ‫- امشب چی کاره‌ای؟
‫- چی؟ ‫- هیچی. بی‌خیال.
‫امشب وقتت آزاده؟
‫چی؟
‫- یه لطفی در حقم می‌کنی یا نه؟ ‫- بگو بشنوم.
‫لا سیه‌نگا هاسین... داس.
‫ببخشید. می‌شه مطمئن بشید ‫این فضا کاملاً خالی می‌شه؟
‫همونطور که دیروز درخواست کردم. فقط برای اینکه ‫فضای کافی برای همه‌ی مهمون‌ها باشه.
‫فقط اینه که این جزو وظایف ما نیست،
‫چون ما برای جابه‌جایی ‫تجهیزات نداریم.
‫- پس متأسفم. ‫- آره.
‫آره. من همه‌ی این‌ها رو ‫قبل از رسیدنم درخواست کردم.
‫می‌دونم، و متأسفم.
‫آره.
‫شما باید این درخواست رو طبق ‫قرارداد تکمیل کنید،
‫در غیر این صورت من بیعانه‌ام رو پس می‌گیرم. ‫پس متأسفم.
‫ولی من وکیلم ‫و این مراسم برای وکلاست،
‫اگه منظورم رو بفهمی. پس، آره.
‫آره.
‫اون کیه؟
‫- سیلویا، تو یه فرشته‌ای. ‫- بله.
‫نمی‌دونم چطوری از پسش براومدی.
‫دوآ لیپا هفته‌ی پیش دقیقاً اینجا بود.
‫فقط یه سوال. ‫همه قراره کجا بشینن؟
‫آره. صندلی‌ها باید ‫به زودی تحویل داده بشن.
‫نمی‌دونم مشکل از کجاست. ‫پیگیری می‌کنم.
‫عالیه. خب، من میرم ‫همه جا سلفی بگیرم.
‫- باشه. خوش بگذره. ‫- سعیم رو می‌کنم، باشه؟
‫اینجا خیلی بده.
‫شرکت اجاره‌ی های سوسایتی. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام. سیلویا گریوز هستم.
‫فقط می‌خواستم در مورد ‫یه سفارشی که منتظرشم سوال کنم.
‫خدای من. این یه فاجعه‌ست.
‫شرکت اجاره‌ای صندلی‌ها رو ‫به شرایتون تحویل داده.
‫و حاضر نیستن بیان تحویل بگیرن ‫و بیارن اینجا.
‫هیچوقت نباید لقمه‌ی ‫بزرگتر از دهنم برمیداشتم.
‫معلوم شد من یه خانم شیک و باکلاس ‫لا سیه‌نگا هاسینداسی نیستم.
‫من فقط یه آدم معمولی شرایتونی‌ام.
‫هی. این رو در مورد خودت نگو.
‫من بوی کلر و اتاق کنفرانس ‫و قرارهای سفر کاری میدم.
‫این رو کائنات داره بهم می‌گه.
‫تو فقط یه مشت ‫صندلی تاشو لازم نداری؟
‫نه. این قضیه بزرگتر از این حرف‌هاست.
‫دارم سعی می‌کنم چارلی رو ‫تحت تأثیر قرار بدم
‫و بهش ثابت کنم ‫که کارم رو جدی می‌گیرم.
‫باشه. ببین، بچه‌های لاکی پنی، ‫اون‌ها یه کامیون دارن.
‫اجازه میدن قرضش بگیرم. می‌تونم ‫تو این قضیه صندلی‌ها کمکت کنم، باشه؟
‫- خدای من. مطمئنی؟ ‫- آره.
‫تو داری اجازه میدی من تو اتاق مهمونت ‫مجانی بمونم.
‫- این کمترین کاریه که می‌تونم بکنم. ‫- رفیق. خیلی ممنونم.
‫- ممنونم. ‫- مشکلی نیست.
‫ضمناً، یه جورایی به چیزی ‫برای پرت کردن حواسم احتیاج دارم.
‫تو اسنورف پنج تا جواب مثبت گرفتم ‫و یه‌کم دارم دیوونه می‌شم.
‫اسنورف چیه؟
‫این یه اپلیکیشن همسر‌یابی جدیده ‫که اگه با کسی مچ بشی،
‫برای دو هفته به هم ‫کارت پستال می‌فرستید،
‫بعد اگه توافق کنید همدیگه رو حضوری ببینید، ‫تضمینی با هم آشنا می‌شید.
‫آره. حال بهم زنه.
[شرکت نوشیدنی‌سازی لاکی پنی]
‫باشه. برای این مدیونمی.
‫- تو خونه‌ی من زندگی می‌کنی. ‫- اون که آره.
‫آره.
‫لعنتی.
‫- نه. ‫- چیه؟ [جلسه مشاوره با چارلی]
‫خیلی دیره. نمی‌تونم به ‫جلسه‌ی مشاوره‌ی چارلی برسم.
‫مشاوره‌ی چارلی؟
‫آره، چارلی ازم خواست باهاش ‫برم مشاوره،
‫ولی آماده‌سازی مهمونی ‫کل بعد از ظهر رو گرفت برای همین من...
‫- خب. ‫- «خب»؟
‫چارلی می‌خواد تو مشاوره باهات حرف بزنه
‫این باید یه چیز، مثلاً، ‫خیلی مهم باشه، درسته؟
‫بله، می‌دونم. ‫ولی، مثلاً، چی کار کنم؟
‫نمی‌تونم به اونجا برسم. اون باید درک کنه.
‫نمی‌تونی مشاوره‌ی چارلی رو از دست بدی.
‫شاید این همون چیزی‌ـه که می‌خواد ‫در موردش باهات حرف بزنه؟
‫که چطوری تو به نیاز‌های اون ‫اهمیت نمیدی یا یه همچین چیزی.
‫این ترافیک رو نگاه کن. باشه؟
‫و ما یه ون پر از صندلی ‫داریم که...
‫باشه. ببین، من تو رو دم ‫دفتر مشاوره‌ی چارلی پیاده می‌کنم
‫- بعد خودم صندلی‌ها رو می‌برم. ‫- نه، تو اون کافه رو نمی‌شناسی.
‫- تو آدم رابط تو کافه رو نمی‌شناسی. ‫- خب رابط رو بهم بده.
‫- به کارت شناسایی احتیاج داری. ‫- کارت رو بده به من!
‫- و یه رمز عبور داره. ‫- برام مهم نیست. این‌ها...
‫تو فقط داری بهونه میاری ‫که مجبور نباشی بری.
‫معلومه که دارم! چه انتظاری داری؟
‫وحشت کردم. ‫نمی‌دونم قراره چی بهم بگه.
‫چرا نمی‌تونه فقط رو در رو بهم بگه
‫به جای اینکه یه ‫ناظر عجیب و غریب اونجا باشه؟
‫تو گفتی که مشاوره به ازدواجت پایان داد.
‫نه. بودن تو یه ازدواج افتضاح ‫به ازدواجم پایان داد.
‫خب، شاید این همون چیزی‌ـه که ‫چارلی قراره بهم بگه.
‫فکر نکنم. شما رابطه‌تون خیلی خوبه.
‫خب، من نمیرم. من نمیرم. ‫نمی‌خوام برم. نمی‌تونی من رو مجبور کنی برم.
‫- به هر حال خیلی دیره. ‫- نیست.
‫- نمی‌تونیم به بربنک برسیم. ‫- ما 15 دقیقه وقت داریم تا به اونجا برسیم.
‫من این کوچه‌ها رو مثل ‫کف دستم می‌شناسم. باشه؟
‫لعنتی. از این متنفرم که هم مهربونی ‫و هم حق با توئه. ازش متنفرم.
‫حتماً همیشه خیلی عصبانی هستی. ‫چون من یه آدم مهربون و حق‌گو هستم.
‫- قشنگ بود. ‫- درسته؟
‫باشه. یه‌کم اینجا تنگه، ولی...
‫- نه. نه! ‫- لعنتی. گندش بزنن!
‫گندش بزنن.
‫- نه. ‫- یالا. یالا!
‫- نه! ما گیر کردیم. ‫- ببین. فقط تو برو.
‫- یه تاکسی اینترنتی بگیر. من صندلی‌ها رو تحویل میدم. ‫- تو چطوری می‌خوای بیای بیرون؟
‫نگران اون نباش. ‫تو یه ازدواج داری که باید نجاتش بدی.
‫- برو! ‫- مطمئنی؟
‫- مطمئنم. فقط برو. ‫- باشه. دارم میرم.
‫- دارم میرم. ‫- باشه.
‫- من گیر کردم. ‫- لعنتی.
‫- نمی‌تونم برم... هیچ جا نمیرم. ‫- شیشه رو بده پایین.
‫- از پنجره بیا بیرون. برو! ‫- مطمئنی؟
‫مطمئنم. فقط برو!
‫می‌تونی! برو!
‫چقدر دیگه تا برسیم؟
‫بیست و پنج دقیقه.
[جلسه مشاوره با چارلی ساعت 4]
‫- سلام. ‫- سلام، عزیزم.
‫من تو ترافیک گیر کردم، البته.
‫فقط چند دقیقه دیگه می‌رسم. ‫می‌تونم از طریق فیس‌تایم بهتون ملحق بشم؟
‫حتماً. بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫تو ترافیک گیر کرده.
‫سلام، خیلی متأسفم، عزیزم. ‫فقط تو این ترافیک وحشتناک گیر کردم.
‫ولی، می‌دونی، بیا فقط وانمود کنیم ‫که من اونجا تو دفتر مشاورم
‫و آره، می‌تونیم حرف بزنیم.
‫سیلویا، تو یه پاندایی.
‫ببخشید. نمی‌دونم چطوری این رو خاموش کنم.
‫واقعاً... من...
‫ببخشید، این خیلی رو اعصابه. ‫من فقط... نمی‌تونم...
‫لعنتی. نمی‌دونم چطوری...
‫هنوز یه پاندام؟
‫- هنوز یه پاندایی. ‫- باشه. ببخشید.
‫باید...
‫- الان چطور؟ ‫- الان یه مرغی.
‫باشه، من... فقط... خیلی متأسفم.
‫خیلی رو اعصابه، ولی بیا فقط ادامه بدیم. ‫بیا فقط ادامه بدیم و حرف بزنیم.
‫می‌دونی چیه، من عذرخواهی ‫از یه مرغ رو قبول نمی‌کنم.
‫الو؟ الو؟
‫عالی بود.
‫بهت افتخار می‌کنم. مرز محکمی بود.
‫ممنونم.
‫لعنتی! ببخشید.
‫- اشکالی نداره. خوبه. ‫- نه، خیلی بلند بود. ببخشید.
‫- تو خوبی. ‫- معذرت می‌خوام.
‫یالا.
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫صداش اینجوریه.
‫باشه.
‫می‌بینمت، عوضی کوچولو.
‫بگیرش!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫به من نگاه نکن.
‫عوضی کوچولو. دفعه بعد می‌گیرمت!
‫خدای من. خیلی متأسفم که دیر کردم.
‫من... دوستم ویل این ایده‌ی دیوانه‌وار رو داشت
‫که مهمونی رو به اون طرف شهر منتقل کنیم ‫و... معذرت می‌خوام.
‫بله، در مورد ویل شنیدم.
‫تو می‌دونی ویل کیه؟
‫به هر حال، من اینجام، پس، ‫می‌تونیم در مورد اینکه چه خبره بحث کنیم.
‫می‌دونی، چرا اول چند دقیقه ‫وقت نذاریم
‫تا دلیل واقعی دیر کردنت رو ‫بررسی کنیم؟
‫از چی داری فرار می‌کنی؟
‫من اونی نیستم که تو مشاوره‌ست.
‫چرا از حرف زدن در مورد ‫دلیل واقعی دیر کردنت فرار می‌کنی؟
‫اون چی بود؟
‫چرا از حرف زدن
‫در مورد دلیل واقعی دیر کردنت فرار می‌کنی؟
‫من از هیچی فرار نمی‌کنم.
‫تو رسماً «مرغ شدی» و جا زدی.
‫باشه.
‫چارلی، اینجا چه خبره؟
‫- این... ‫- باشه. باشه.
‫- سیلویا. ‫- بله.
‫- من داشتم روی خودم کار می‌کردم... ‫- متأسفانه، وقتمون تمومه.
‫و من یه مراجع دیگه‌ای دارم که میاد.
‫باشه. ممنونم. ممنون از وقت‌تون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- ممنونم.
‫دیدی؟ هیچ مراجعی نیست.
‫معلومه که می‌تونست ‫به حرف زدن با ما ادامه بده.
‫این تقصیر دکتر ملفی نیست.
‫اسمش واقعاً دکتر ملفیه؟
‫بله.
‫- دکتر ملفی. چرا؟ ‫- چی؟
‫باشه. ببین، من فقط فکر می‌کنم ‫اگه واقعاً براش مهم بودی،
‫اجازه می‌داد بمونیم.
‫تو نمی‌خواستی اینجا باشی.
‫اصلاً اینطور نیست، عزیزم. نه. می‌خواستم.
‫تو به مشاوره دیر رسیدی، ‫درست مثل اینکه به مسابقه دیر رسیدی!
‫تو برای همه چیز دیر می‌کنی.
‫می‌دونی، اون یه باری که بهت احتیاج داشتم ‫که اونجا باشی، تو با ویل بودی.
‫- درست مثل اینکه امروز با ویل بودی. ‫- عزیزم، من...
‫من نباید محل مهمونی رو ‫دقیقه‌ی آخر عوض می‌کردم.
‫من فقط داشتم سعی می‌کردم یه کار ‫خیلی خاص برای شرکت تو و برای تو انجام بدم.
‫و، الان که فکر می‌کنم، ایده‌ی احمقانه‌ای بود، ‫و خیلی متأسفم. واقعاً.
‫و من الان اینجام، و بیا در مورد ‫هر چیزی که می‌خوای حرف بزنیم، حرف بزنیم.
‫عزیزم، می‌دونم.
‫و من نباید این قرار رو ‫برای همون روز مهمونی شرکت می‌ذاشتم.
‫نگرانش نباش. ‫می‌دونم سرت خیلی شلوغه.
‫باشه، ولی می‌تونستیم...
‫مراجع نداشت. می‌دونستم.
‫چرا اینقدر برات مهمه ‫که من مراجع نداشتم؟
‫خب، چرا در مورد داشتن ‫مراجع راست نگفتی؟
‫حس می‌کنی لیاقت دوچرخه‌سواری ‫رفتن رو نداری؟
‫انگار داری از چیزی فرار می‌کنی ‫به جای اینکه باهاش روبه‌رو بشی؟
‫از کجا می‌دونی من الان ‫با دوچرخه پیش یه مراجع نمیرم؟
‫چون این کار دیوانگیه.
‫باشه.
‫من رو تشخیص نده. باشه؟ ‫چون تو اصلاً صلاحیتش رو نداری.
‫جلسه‌ی عالی‌ای بود. هفته‌ی بعد می‌بینمتون.
‫بله. ممنونم.
‫- ممنون که اومدین. ‫- باشه.
‫- اون خوبه. ‫- سال اولت چطور می‌گذره؟
‫خب، شماها گفتین حدوداً ‫سه ساله اینجا کار می‌کنین، درسته؟
‫شما چند وقته اینجا کار می‌کنین؟
‫اون رژی که زدی چیه؟
‫- قشنگه. ‫- نمی‌دونم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- اینجا عالی به نظر می‌رسه.
‫- ممنون. ‫- به جلسه‌ی مشاوره رسیدی؟
‫احساس بدی دارم.
‫مطمئنم مشکلی نیست. آره.
‫- ممنون که قضیه صندلی‌ها رو حل کردی. ‫- مشکلی نیست.
‫ممنون که من رو دعوت کردی.
‫شرکت تو مهمونی بازنشستگی ‫یه غریبه جالبه.
‫- یه نوشیدنی بخور. باشه. ‫- حتماً. برای همین اینجام.
‫هی.
‫هی، عزیزم. ممنون، ولی نمی‌تونم.
‫- من سر کارم. ‫- خب، مهمونی عالی به نظر می‌رسه.
‫خوبه. آره، هست...
‫سلام، ونسا.
‫مهمونی عالیه، سیلویا.
‫انگار یه میلیون ساله که ندیدمت.
‫یه میلیون سال.
‫عاشق این یکی‌ام. خیلی بامزه‌ست.
‫خب...
‫- گردنش چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- دیگه زیاد باهاش حرف نمی‌زنم. ‫- شرط می‌بندم که نمی‌زنی.
‫آره.
‫استوارت.
‫هی، همه، گوش کنید.
‫ما می‌خواستیم فرانک رو با شکوه بدرقه کنیم.
‫پس یه چیز کوچیک و خاص ‫آماده کردیم.
‫بیاین همه یه نگاهی بندازیم. پخشش کن.
‫فرانک، ما یه مشکلی داریم.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونیم خلاصه‌ی پرونده‌ی مک‌کالیستر علیه ‫یونایتد پترول رو پیدا کنیم.
‫اگه یه بار بهت گفته باشم، ‫انگار یه میلیون بار گفتم.
‫مک‌کالیستر علیه یونایتد پترولیوم.
‫بدون تو چی کار کنیم؟
‫انگار که من...
‫من یه حسی تو استخون‌هام دارم
‫برقی می‌شه، عزیزم ‫وقتی روشنش می‌کنم
‫تو کل شهرم
‫- تو کل خونه‌ام ‫- یه‌کم عجیبه، آره.
‫ما داریم پرواز می‌کنیم، سقفی نیست ‫وقتی تو منطقه‌ی خودمونیم
‫نمی‌شه فرانکینگ رو متوقف کرد
‫فرانک، فرانک، فرانک ‫نمی‌شه فرانکینگ رو متوقف کرد
‫صدایی می‌شنوم؟
‫- ستاره‌ی سینما. وای. اون پسره رو نگاه کن. ‫- وای.
‫اینجا چه خبره؟
‫فقط یه‌کم فرانکینگ؟
[ممنون، فرانک]
‫سیلویا. سیلویا؟ بیا اینجا.
‫می‌خوام تو رو با دوستم کری آشنا کنم.
‫اون تقریباً مثل همسر/دختر/ ‫دوست/بهترین رفیق/دکتر شخصی منه.
‫صبر کن، این همون کری‌ـه ‫که باهاش میری کابو؟
‫خود خودشه.
‫- این کری کابوئه. ‫- آره.
‫این کری کابوئه.
‫می‌دونی، من سال‌هاست که ‫می‌خواستم تو رو ببینم، سیلویا.
‫منم همینطور، کری کابو.
‫- اگه اجازه بدی... ‫- آره.
‫می‌دونی، می‌دونم تازه همو دیدیم، ‫ولی شرکتی که من توش کار می‌کنم،
‫ما یه مهمونی بزرگ داریم ‫و برنامه‌ریزش رسماً پیچونده.
‫- آره. ‫- اوضاع خیلی خرابه.
‫وقت خالی‌ای داری که، مثلاً، ‫اساساً از دیروز وارد عمل بشی؟
‫خدای من. من کاملاً وقتم آزاده.
‫شماره‌ت رو از استوارت می‌گیرم. ‫این هفته بهت زنگ می‌زنم.
‫این فوق‌العاده‌ست. حتماً. ‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫- بزن بریم بترکونیم، رفیق! ‫- بزن بریم.
‫به زودی حرف می‌زنیم.
‫- بیا این رو هماهنگ کنیم. ‫- عالیه.
‫- خدای من، اون خیلی دوست‌داشتنیه. ‫- عاشقشم.
‫هیچ عمل زیبایی‌ای نکرده.
‫چه شانسی داره لامصب.
‫می‌دونم. خوش به حالش، درسته؟
‫آره، تابستون آینده دندون‌های جدید می‌ذارم.
‫آدری.
‫هی، تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من عضو مؤسس‌ام.
‫باید حدس می‌زدم.
‫- چطوری؟ همه چیز چطوره؟ ‫- خوبم. همون همیشگی.
‫- آره. ‫- می‌دونی.
‫تازه یه دفتر تو نیویورک باز کردم، ‫پس الان دو ساحلی‌ام.
‫وای. نگاه کن.
‫با بچه‌های لاکی پنی حرف زدی؟ ‫اون‌ها واقعاً دارن می‌ترکونن.
‫آره، مرتب باهاشون حرف می‌زنم.
‫اون‌ها دارن عالی کار می‌کنن. ‫واقعاً براشون هیجان‌زده‌ام.
‫آخرین باری که شنیدم تو یه نوشیدنی‌ساز ‫کله‌گنده تو یه شرکت زنجیره‌ای ملی بودی؟
‫آره. یه جورایی. اوضاع یه‌کم عوض شده.
‫آره.
‫راستش دارم سعی می‌کنم کافه‌ی خودم رو باز کنم
‫- این فوق‌العاده‌ست. کجا؟ ‫- آره.
‫هنوز نمی‌دونم کجا.
‫این فعلاً نامشخصه چون من هنوز...
‫یه جورایی اول راه این پروسه‌ام. ‫آره.
‫باشه، خب، سرمایه‌گذاری داری؟
‫اون پروسه هم یه جورایی ‫اول راهشه پس...
‫- خب، باحاله. ‫- خیلی باحاله.
‫به هر حال، از دیدنت خوشحال شدم.
‫مطمئنم تو هاسینداها ‫دور و بر هم می‌بینمت.
‫آره.
‫تازه برای انجام یه کار دیگه استخدام شدم.
‫- وای، این عالیه. آره. ‫- می‌دونم.
‫خیلی زوده ‫و یه کار بزرگ دیگه‌ست مثل این،
‫ولی می‌تونه به کارهای بیشتری منجر بشه.
‫دوباره کمکم می‌کنی؟
‫فکر نکنم می‌تونستم این یکی رو ‫بدون تو انجام بدم.
‫آره. بله. خیلی دوست دارم کمک کنم.
‫راستش... شاید، تا وقتی کمک می‌کنم، ‫بتونم تو اتاق مهمونت بمونم، می‌دونی؟
‫اینطوری پول خواهم داشت ‫که فضای کافه‌ام رو اجاره کنم.
‫بله. ازش خوشم اومد.
‫- عالیه. ‫- بذار فقط با چارلی حرف بزنم، ولی...
‫کاملاً درک می‌کنم. ‫ولی اگه کمک می‌کنه معامله شیرین‌تر بشه،
‫قول میدم دیگه هیچ ‫مهمون خاصی رو
‫تو مهمون‌خونه‌ات نیارم.
‫- خیلی لطف داری. حلش می‌کنم. ‫- آره.
‫- ممنونم. عالیه. ‫- این رو بهش می‌گم.
‫- باشه؟ ‫- عالیه. می‌تونی از همین کلمات هم استفاده کنی.
‫- حتماً. چه عالی. ‫- باشه.
‫هی، همه، فقط می‌خواستم ازتون تشکر کنم
‫که به مهمونی بازنشستگی من اومدین.
‫می‌دونید، اولش، فکر کردم ‫فقط یه مهمونی کوچیک و خودمونی داشته باشیم،
‫ولی بعد فکر کردم،
‫«نپرسی، گیرت نمیاد.» درسته؟
‫عجب.
‫واقعاً دلم برای... اکثرتون تنگ می‌شه.
‫برای همینه که احتمالاً ‫برای چند سالی تو اسلک سرک می‌کشم.
‫می‌دونید که من تو اسلک خواهم بود.
‫به هر حال، از همه‌تون ممنونم که این ‫بدرقه‌ی فوق‌العاده رو رقم زدید.
‫واقعاً قدردانم.
‫ممنون. ممنون.
‫- خیلی دوست‌داشتنیه. ‫- سلام.
‫من...
‫منم یه چیز کوچیکی برای اضافه کردن دارم.
‫قراره بگه که ترکوندی.
‫این فقط بازنشستگی فرانک نیست.
‫مال منم هست.
‫درسته. من هم بازنشسته می‌شم.
‫پس، به فرانک و خودم تبریک می‌گم.
‫باشه.
‫نه. این چیز خوبی نیست.
‫فکر کنم از این خبر داشتی؟
‫فکر کنم نه.
‫این همون چیزی بود که می‌خواستی ‫تو مشاوره بهم بگی؟
‫نه، اون موقع برنامه‌ش رو نداشتم.
‫فقط می‌دونستم که خیلی ناراحتم.
‫سیلویا، برای مدت خیلی طولانی حس می‌کردم ‫که باید یه جور خاصی زندگی کنم.
‫که باید تو این جعبه‌ی کوچیک ‫و تنگ وجود داشته باشم، و بعد فهمیدم
‫مجبور نیستم همون کار رو ‫برای تمام عمرم انجام بدم.
‫یعنی، این همه مسیر دیگه هست.
‫چه مسیری... مسیر خاصی مد نظرته؟
‫نه. کاملاً مطمئن نیستم ‫مسیر چی قراره باشه،
‫ولی اینقدر مسیرهای زیادی هست که ‫حس می‌کنم دارم وارد جنگل می‌شم.
‫برای اولین بار... احساس آزادی می‌کنم.
‫وای، حتی نمی‌دونم چقدر وقته.
‫می‌دونی، فهمیدم ‫زندگی باید بیشتر از این‌ها باشه
‫تا فقط 60 ساعت در هفته ‫رفتن به یه دفتر وکالت مثل فرانک.
‫آره.
‫ما کلی هزینه در پیش رو داریم.
‫می‌دونی، ‫فرانسیس داره میره دانشگاه،
‫- می‌دونی، و... ‫- آره، خب، می‌دونی،
‫یعنی، صندوق کالجش تقریباً پر شده ‫و ما به اندازه‌ی کافی پول پس‌انداز کردیم
‫که ما رو از این برهه‌ی بعدی عبور بده،
‫ولی کمربندهامون‌ رو محکم‌تر می‌بندیم ‫و یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫- می‌تونم باهات صادق باشم، عزیزم؟ ‫- بله.
‫می‌تونی باهام صادق باشی. ‫اینجا همیشه یه فضای امنه.
‫باشه. من... این به نظر...
‫چطوری بگم؟
‫بی‌فکرانه و نسنجیده‌ست.
‫عزیزم، من به این احتیاج دارم.
‫واقعاً... من به این احتیاج دارم. ‫و یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫و می‌دونی چیه؟ تو داری عالی کار می‌کنی.
‫می‌دونی، تو امشب اون کار بزرگ رو گرفتی. ‫کسب و کارت واقعاً داره راه میفته.
‫اینقدر بزرگش نکن. من یه مهمونی دیگه گرفتم. ‫باشه؟
‫از کجا معلوم، ‫شاید این آخریش باشه.
‫فکر نکنم.
‫عزیزم...
‫من این حس رو تو استخون‌هام دارم.