.
‫بریم سراغ راند "جئوپردی!".
‫موضوعات این‌ها هستن.
‫"دنیای شگفت‌انگیز دیزنی"،
‫بعدش "زندگی‌های به هدر رفته"، "فانی بودن"،
‫"چارلی گریوز"، "پشیمونی‌ها"،
‫و در آخر، "راه برگشتی نیست".
‫موریس، نوبت توئه.
‫"فانی بودن" رو 400 تا می‌خوام.
‫"تا وقتی زندگیش کنی، ‫سرعتش مدام بیشتر و بیشتر می‌شه."
‫زمان؟
‫درسته. ‫امتیاز گرفتی موریس.
‫کن، "زندگی‌های به هدر رفته" رو 200 تا می‌خوام.
‫"این شریک ارشد شرکت بوسالیس و ادینگتون ‫تو خواب از دنیا رفت."
‫- آندریا. ‫- چارلی پردساسر؟
‫درسته. چارلی، لطفاً دهنت رو ببند.
‫چارلی. حتی رویاهات هم کلیشه‌ایه.
[افلاطونی]
[قسمت ششم: سفر جاده‌ای]
‫- کمک نمی‌خوای؟ ‫- نه حله. از پسش برمیام.
‫مطمئنی این کار درستیه؟
‫معلومه. می‌دونی، ‫می‌خوام برگردم سر کار.
‫- دلم برای یه زندگی روتین تنگ شده. ‫- آره، کاملاً می‌فهمم.
‫فقط آخه، می‌دونی،
‫تو همین تازگی پریدی
‫- دم خونه اون یاروی مجری جئوپردی! ‫- اِد... اِد لیتل.
‫... دم خونه اِد لیتل، ‫اون هم یه جوری که، خب،
‫ممکنه بعضی‌ها بگن "تهدیدآمیز" بوده.
‫می‌دونی، شاید بهتره یه کم ‫به خودت استراحت بدی تا آروم بشی یا...
‫با یکی حرف بزنی یا...
‫چی؟ با یکی حرف بزنم؟ مثلاً مشاوره؟
‫آره.
‫خب، تو که هیچوقت پیش مشاور نرفتی، ‫چرا من باید برم؟
‫چون تو، خب... تو...
‫تو پریدی تو خونه یه غریبه.
‫عزیزم، من خوبم. قول میدم.
‫می‌دونی، مثل اون موقعی که ‫تازه فرانسیس به دنیا اومده بود،
‫اون همه هورمون‌های بعد زایمان بالا پایین شده بود، ‫ولی بالأخره خودت رو جمع و جور کردی.
‫خب، من که همینجوری خودم رو جمع و جور نکردم.
‫تازه هنوزم یه حس دمغی کلی دارم ‫که هیچوقت،
‫هیچوقت کامل از بین نمیره.
‫ولی... منظورت رو می‌فهمم.
‫باشه، خب، من حالم خوبه،
‫پس نظرت چیه این ماجرا رو فراموش کنیم؟
‫کدوم ماجرا رو؟
‫- دیدی؟ منم همین رو می‌گم. ‫- باشه.
‫- رسوندن فرانسیس خوش بگذره. ‫- باشه.
‫هی. می‌تونم ماشینت رو برای امشب قرض بگیرم؟
‫- فردا بعد از ظهر برش می‌گردونم. ‫- نه.
‫آخه باید خودم رو برسونم لا کینتا
‫برای اردوی شرکتی "جانی 66".
‫- جنا هم تو این اردو هست؟ ‫- معلومه که هست.
‫- اون مدیرعامل شرکته. ‫- و بازم می‌خوای بری؟
‫خواسته‌ی من که مهم نیست.
‫وظیفه‌مه که اونجا باشم، ‫پس میرم. می‌تونم ماشینت رو بگیرم؟
‫چارلی باید بره سر کار، پس ماشین لازمه.
‫منم الان دارم میرم پالم دزرت تا فرانسیس رو
‫به مسابقه مناظره برسونم، پس ماشین نداریم.
‫پالم دزرت که نزدیک لا کینتاست. ‫می‌تونید من رو هم برسونید.
‫فکر کنم بتونیم برسونیمت.
‫ولی ما همین الان داریم راه میفتیم، ‫و فرانسیس هم رانندگی می‌کنه،
‫- پس عواقبش پای خودته. ‫- مشکلی نیست.
‫- داری با خودت جنازه حمل می‌کنی؟ ‫- نه.
‫این‌ها... این‌ها وسایل کاره.
‫- برای ناهار پایونیرتاون وایمیستیم؟ ‫- چرا که نه؟
‫راستی، بهتره یه‌کم نوشیدنی زنجبیلی هم بگیریم ‫آخه دلم یه‌کم...
‫خدای من. فقط گم‌شو ‫برو تا پشیمون نشدم.
‫من تو ماشین منتظرم. باشه.
‫سلام.
‫چی شده؟ رفیق، خوبی؟
‫یه بچه. شوهر سابقم رسماً داره بچه‌دار می‌شه؟
‫صبر کن. گیج شدم.
‫اندی داره بچه‌دار می‌شه؟
‫نه! شوهر سابقم، جو. ‫همون اولی.
‫این بده مگه؟
‫اگه از زن جدید و جوون‌ترِ شوهر سابقم باشه، آره، بده
‫می‌دونی چیه؟ اون احمق بره حالش رو ببره ‫و تا دو سال دیگه پوشک عوض کنه
‫و بشه اون بابای پیرِ چندش ‫تو حیاط مهدکودک.
‫و حالا جو دوباره همون کارها رو تکرار می‌کنه،
‫و نائومی یه نسخه بهتر از اون گیرش میاد!
‫باید برای آموزش دادنش بهت ‫خسارت پرداخت کنن.
‫خب، تو که نفقه می‌گیری، ‫پس یه جورایی داری خسارت می‌گیری، نه؟
‫یا شایدم نه. راستش اصلاً ‫نمی‌دونم سیستمش چه‌جوریه.
‫کیتی، مثلاً، تو کی فهمیدی ‫که ازدواجت به جایی نمی‌رسه؟
‫وقتی فهمیدم که اون ‫یه پسربچه‌ی کوفتیه
‫که هیچوقت بزرگ نمی‌شه.
‫من هیچوقت، هیچوقت با این قضیه کنار نمیام.
‫صبر کن. مگه تو نبودی ‫که رابطه رو تموم کردی؟
‫- بزن به چاک! ‫- گم‌شو بابا! خفه شو!
‫- من فقط می‌گم... ‫- از ماشین برو بیرون!
‫- آخه... ‫- خفه شو!
‫- این ربطی به موضوع نداره! ‫- اصلاً به این قضیه ربطی نداره.
‫باشه، باشه. ربطی نداره.
‫اون فقط می‌تونه با یکی باشه ‫که خیلی ازش جوون‌تره
‫چون هرکی همسن و سال خودمون باشه می‌فهمه
‫که اصلاً هم آش دهن‌سوزی نیست.
‫آدم جوون‌تر، چه مصیبتی.
‫می‌دونی چیه؟ خفه شو، باشه؟ ‫هیچ کمکی نمی‌کنی.
‫- تو اصلاً تو این ماجرا نیستی. ‫- باشه، حق با توئه.
‫باشه. منم نمی‌خوام کمک کنم.
‫باشه. باشه عزیزم.
‫- تو مسابقات موفق باشی. ‫- ممنون.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- سلام جما. ‫- سلام خانم گریوز.
‫خدای من، خدا رو شکر که اینجایی.
‫بقیه تو این مسابقه ‫یه مشت بچه مثبت بازنده‌ان.
‫حالم داره به هم می‌خوره از بس ما ‫همیشه از همه باحال‌تریم.
‫می‌دونم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- خب. ‫- می‌خواید به پادکست من گوش بدید؟
‫- حتماً. ‫- باشه. فقط اگه خودتون می‌خواید.
‫کیتی فیلدز اینجاست.
‫با من همراه باشید ...تا با تغییرآفرینان صحبت کنم
‫چرا اینطوری حرف می‌زنی؟
‫این "شکستن سقف شیشه‌ای" ـست...
‫- لعنتی، این خیلی بلنده. ‫- این... خدای من.
‫... بخشی از شبکه صنایع "مامان رئیس"...
‫شبکه صنایع "مامان رئیس" چیه؟
‫شرکت منه.
‫سلام.
‫لعنتی... فکر نکنم ‫این درست میکس شده باشه، می‌دونی؟
‫آره، یه‌کم بلنده.
‫باشه، این رو برای بعد نگه می‌دارم
‫- که بتونیم تمرکز کنیم. ‫- آره.
‫- عالیه، آره. ‫- باشه.
‫باورم نمی‌شه تونستی دایان رو بیاری.
‫آره، یه مشاور املاک محلی آوردی. عجب.
‫رفیق، مطمئنی می‌خوای بری ‫این اردوی "جانی 66"؟
‫فقط دارم می‌گم. ‫چرا نریم یه ناهاری بزنیم و بریم خونه؟
‫بله، مطمئنم، باشه؟ من شغل دارم، سیلویا.
‫باید برم این برنامه رو. خدایا.
‫رفیق، چرا داری خودت رو ‫اذیت می‌کنی؟
‫اولاً کلی جای دیگه هست ‫که استخدامت کنن.
‫یا می‌تونی برای خودت کار کنی.
‫حق با جناست.
‫سال‌هاست در مورد باز کردن کافه‌ی خودم ‫حرف زدم و اتفاق نیفتاده،
‫- پس هیچوقت هم اتفاق نمیفته. ‫- قول میدم، جنا منظوری نداشت.
‫اون فقط به خاطر اینکه ‫خیلی ناراحت بود اون حرف رو زد
‫چون تو سر سفره عقد ولش کردی.
‫عجب تیکه‌ای انداختی، سیل.
‫جنا یه تاجره، ‫می‌فهمه.
‫می‌خوام چی کار کنم؟ ‫یه کافه‌ی درب و داغون باز کنم؟
‫- "لاکی پنی" رو ببین. ‫- بعد از اینکه من رفتم بهتر شد.
‫آره، ولی به خاطر نوشیدنی تو.
‫من میرم اون برنامه. باشه؟ ‫می‌شه دیگه در موردش حرف نزنیم؟
‫من میرم اردو.
‫قول میدم، جنا دلش نمی‌خواد ‫الان یا احتمالاً هیچوقت دیگه تو رو ببینه.
‫ما قبل از رابطه‌مون ‫با هم کار می‌کردیم،
‫بعد از این ماجرا هم ‫می‌تونیم خوب با هم کار کنیم.
‫می‌شه فقط بذاری اون دوران بعد از ‫جداییش رو
‫- اونطوری که خودش می‌خواد بگذرونه؟ ‫- آره.
‫به دلت رجوع کن.
‫این اولین قدم تو پروسه سه‌مرحله‌ای ‫بعد از جدایی "مامان رئیس"ـه.
‫باحاله. دو قدم دیگه چیه؟
‫دنبال قلبت برو ‫و هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫چه قدم‌های جالبی که شبیه همن
‫ولی من فکر می‌کنم رفتن به اردو ‫کار بیهوده‌ایه.
‫این رو کسی می‌گه که هیچوقت طلاق نگرفته.
‫آره، دقیقاً. آره.
‫کیتی، تو بعد از طلاقت چی کار کردی؟
‫گوش کن، دوران بعد از طلاق و جدایی ‫دوران عجیبیه، مگه نه؟
‫واقعاً هست. من نمی‌دونم ‫از یه لحظه تا لحظه‌ی بعد
‫چه حسی خواهم داشت.
‫می‌دونی چیه؟ میام عقب ‫تا بتونیم حرف بزنیم.
‫- عالیه. آره. ‫- وایسا. یه لحظه.
‫وای. من تو اتوبانم. ‫وای. خطرناکه، خطرناکه.
‫- من کلی حرف در این مورد دارم. ‫- عالیه.
‫می‌دونم تو اونی بودی که همه چیز رو تموم کردی
‫ولی این به این معنی نیست ‫که حق نداری احساس دیوونگی کنی.
‫نه. من همه‌ش احساس ناراحتی می‌کنم راستش.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، من فقط ‫تیکه تیکه حرف‌هاتون
‫رو این جلو می‌شنوم می‌تونید بلندتر حرف بزنید؟
‫ولی تموم می‌شه. ‫فقط باید ازش عبور کنی.
‫- فقط حس می‌کنم، کی قراره تموم بشه؟ ‫- البته.
‫خب، راستش منم خیلی حالم بد شد ‫وقتی دین باهام به هم زد.
‫- دین؟ ‫- آره.
‫از گروه سرود؟
‫آره.
‫از سال اول دانشگاه؟
‫نه، نه. دین تو رو ‫وارد باشگاه طلاق‌گرفته‌ها نمی‌کنه.
‫- ببخشید. ‫- نه، تلاش خوبی بود.
‫من سال سوم باهاش نامزد بودم، ‫نه سال اول.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫من سال سوم باهاش نامزد بودم، ‫نه سال اول.
‫پس هنوز تازه‌ست.
[کافه‌ی رِد وُلف]
‫دین. پیر شده.
‫پیر شده؟ آره. ‫دیگه مثل سال‌های گروه سرود نیست.
‫ولی تو بخش منابع انسانی گوگل کار می‌کنه.
‫باحاله.
‫- می‌تونست تو باشی. ‫- می‌تونست من باشم.
‫- خانم گوگل. ‫- خانم منابع انسانی گوگل.
‫خانم منابع انسانی گوگل.
‫هی، من همین الان ‫افتضاح‌ترین خبر دنیا رو شنیدم.
‫اینکه داری میری اردوی ‫شرکتی که باید ازش استعفا بدی؟
‫نه. هاها.
‫- اینه که "رِد" داره ورشکست می‌شه. ‫- رِد کیه؟
‫رِد، یارویی که صاحب کافه‌ی "رِد وُلف"ـه،
‫جایی که همین الان توش نشستیم.
‫- باید برامون مهم باشه؟ ‫- بله.
‫رِد تو دنیای نوشیدنی‌سازی یه افسانه‌ست.
‫خب، موقعیت مکانیش اینجا ‫خیلی کمکی نمی‌کنه. خیلی دلگیره.
‫قضیه اون نیست. قضیه اینه که نوشیدنی‌سازها ‫همه جا الان واقعاً دارن اذیت می‌شن.
‫می‌دونی، روند مصرف نوشیدنی بین ‫‏21 تا 34 ساله‌ها، خیلی پایین اومده.
‫- فوق‌العاده افسرده‌کننده‌ست. ‫- مصرف کمتر نوشیدنی افسرده‌کننده‌ست؟
‫- بی‌شک. ‫- آره.
‫نوشیدنی‌ها خودشون افسردگی‌آورن.
‫اینطوری نیست که اون‌ها دارن نوشیدن رو ‫با یه چیز سالم و باحال جایگزین می‌کنن.
‫فقط دارن وقت بیشتری رو ‫صرف چرخیدن آنلاین می‌کنن. این بده.
‫احتمالاً بازم از ‫نوشیدنی خوردن سالم‌تره.
‫- بچه مثبت. ‫- بچه مثبت.
‫خب، در مورد دیشب. حال چارلی خوبه؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، ما یه جورایی ‫شب جالبی داشتیم.
‫چی شده؟
‫دوست داری تو بگی یا من بگم؟
‫خیلی بدتر از چیزی ‫که واقعاً بود به نظر میاد.
‫مشتاقم برداشت تو رو از این ماجرا بشنوم.
‫چارلی با ایشون رفت بیرون،
‫و آخرش، نمی‌دونم، ‫نوشیدنی خوردن و وقت گذروندن
‫و دویدن تو خونه ‫یه مدیر اجرایی "جئوپردی!".
‫- فقط پسرونه‌بازی بود. ‫- صبر کن. چی؟
‫درست شنیدی.
‫ما پریدیم تو خونه یه ‫مدیر اجرایی کوفتی تو "جئوپردی!"
‫و چارلی می‌خواست قانعش کنه ‫قسمت اون رو پخش نکنه.
‫- رسماً دیوونگی بود. ‫- چی؟
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫- دیوونگی نبود. پسرونه‌بازی بود. ‫- چرا. دیوونگی بود.
‫- پسرونه‌بازی؟ ‫- چرا هی این رو می‌گی؟
‫ولی آدم‌ها خیلی کارهای ‫دیوونه‌وارتر از این رو همیشه می‌کنن.
‫- کی؟ ‫- مایکل جکسون.
‫- مایکل جکسون؟ ‫- ادامه بده.
‫بچه رو از لبه‌ی ‫بالکن آویزون کرد.
‫چه مثال خوبی از چیزی ‫که عادی هست و نیست. مایکل جکسون.
‫- ببخشید. حال چارلی خوبه؟ ‫- خوبه. راستش عالیه.
‫فقط باید یه مدتی چکمه بپوشه.
‫- نه. منظورم اینه حالش خوبِ خوبه؟ ‫- خوب نیست. اصلاً خوب نیست.
‫- اون خیلی هم خوب نیست. ‫- نه، نه، نه. حالش خیلی خوبه.
‫- هیچوقت حالش بد نبوده. ‫- خدای من، دیوونه‌ای؟
‫اون خیلی واضح داره ‫یه چیزی رو از سر می‌گذرونه.
‫- نه، اینطور نیست. ‫- داری شوخی می‌کنی؟
‫من متخصص حال بد بودنم ‫و اون مرد، حالش خوب نیست.
‫اصلاً خوب نیست.
‫اون امروز برگشته سر کار، ‫پس مشخصه که حالش خوبه.
‫- فکر کنم فقط یه لحظه حالش بد شد. ‫- نه.
‫باید قبول کنی که این ‫خیلی بیشتر از یه لحظه‌ست.
‫نه، نه، نه. ‫من لازم نیست چیزی رو قبول کنم، باشه؟
‫اینطور نیست که همه، مثلاً، داغون باشن.
‫و شاید مثلاً تو داری،
‫مشکلات خودت رو به بقیه نسبت میدی؟
‫داری سر به سرم می‌ذاری؟ ‫من فرافکنی می‌کنم؟
‫فقط می‌گم، زندگی من یه‌کم ‫با زندگی شما دوتا فرق داره.
‫- این یعنی چی؟ ‫- چی؟ آره. چطوری؟
‫- فقط از نظر سازماندهی. ‫- سازماندهی؟
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- من فقط...
‫زندگی من... ‫زندگی من باثبات و قابل پیش‌بینی‌ـه،
‫مثلاً می‌دونم تا پنج سال دیگه ‫کنار کی زندگی می‌کنم...
‫تو هیچی حالیت نیست، دختر.
‫- تو هیچی نمی‌دونی. ‫- می‌دونی، من هیچوقت طلاق نگرفتم.
‫این‌ور و اون‌ور آدم‌ها رو ‫سر سفره عقد ول نمی‌کنم.
‫خدای من.
‫الان داری شوخی می‌کنی؟ ‫تو فکر می‌کنی از ما بهتری.
‫خودت گفتی، نه من.
‫تو هم به اندازه‌ی ما داغونی!
‫- آره! ‫- نه، راستش نیستم. نیستم.
‫تو داری شوهرت رو ‫با مایکل جکسون مقایسه می‌کنی.
‫- این خوب نیست. این یه زنگ خطره. ‫- آره! می‌فهمی چی می‌گی؟
‫تازه، ما دوتا جالب‌ترین آدم‌های ‫زندگی تو هستیم.
‫آره، دقیقاً. حق نداری ما رو قضاوت کنی.
‫تو همچنین حق نداری بیای ‫یه جایی به اسم "کافه‌ی کوفتی رِد"
‫با یه مرد بی‌دندون پشت پیشخوان ‫و همبرگر پیچیده تو کاهو سفارش بدی.
‫فکر می‌کنی کلاست به نون نمی‌خوره.
‫- نه، اینطور نیست. نه، اینطور نیست. ‫- چرا، هست. چرا، هست.
‫- مشخصه که اینطوره. اینطوره. ‫- نه. بحث خوب و بد نیست یا...
‫تو فکر می‌کنی کلاست به نون نمی‌خوره.
‫- خیلی بالاست. ‫- نه. نه، این فکر رو نمی‌کنم! من...
‫باشه، باشه، باشه، باشه.
‫حالا خوشحال شدی؟
‫خیلی نرماله. این‌ها همه خیلی نرماله.
‫فقط رفتار نرمال.
‫... کلمه "جبران خسارت" نهایی خواهد شد
‫و اینکه آیا شرایط پلکانی برای ‫اعضا پذیرفته خواهد شد
‫از کمیته‌های مشورتی
‫چون انطباق با مقررات ممکنه ‫وارد عمل بشه. باید دوباره تشکیل جلسه بدیم...
‫باید برم دستشویی.
‫خیلی بامزه‌ای. می‌تونی تمومش کنی.
‫گفتم می‌تونی تمومش کنی.
‫بی‌مزه‌ست، رفیق.
‫جدی می‌گم.
‫جدی؟ داری ادامه میدی؟
‫هی، رفیق. خوبی؟
‫داشتی سوت می‌زدی؟
‫نه، داشتم کارم رو می‌کردم.
‫الان میرم تمومش کنم، باشه؟
‫من متوجه شدم که به طور کلی ‫رونق در بین صاحب‌خانه‌ها وجود داره.
‫- مردم... ‫- سم، لعنتی!
‫این یه پادکست آشفته‌ست.
‫اون اسنک کجاست؟
‫همین الان خوردیش.
‫اسنک که همه‌ش هواست.
‫فقط می‌خوام دهنم بجنبه.
‫عجب تیکه‌ای!
‫اون عقب بازم هست.
‫باشه. ببخشید. برگردیم سر بحث، دایان.
‫من این رو درستش می‌کنم. باشه.
‫باید برای بچه‌ات پرستار بگیری ‫وقتی ضبط می‌کنی.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- هی!
‫تو وسایل کوفتی من چی کار می‌کنی؟
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- این پنگوئن منه!
‫چطور جرأت می‌کنی وسایل من رو بگردی؟
‫- دوباره تو و پنگوئن‌ها؟ ‫- آره، این چیزی‌ـه که تو... این یه...
‫این یه پنگوئن غول‌پیکره، باشه؟ ‫حالا خوشحالی؟
‫- این یه هدیه آشتی‌کنونه. ‫- تو...
‫- تو دیوونه‌ای، ویل. ‫- من دیوونه نیستم.
‫تو می‌فهمی دارم چی کار می‌کنم.
‫- دارم به دلم رجوع می‌کنم. آره! ‫- نه! دلت اشتباه می‌کنه.
‫- نمی‌کنه! داری چی می‌گی... ‫- این دیگه زیاده‌رویه!
‫چرا زیاده‌رویه؟
‫- تو دیوونه‌ای. ‫- اینکه به یکی یه هدیه‌ی خوب بدی دیوونگیه؟
‫ببین، من حالم بده. احساس گناه می‌کنم.
‫نمی‌خوام ازم متنفر باشه، باشه؟
‫و این احساسات همه نجیب ‫و قابل درک و طبیعی
‫و کاملاً خوبه ‫تو محدوده‌ی این مینی‌ون‌ـه.
‫ولی نمی‌تونی عروسی رو ‫با یکی به هم بزنی
‫و بعدش بهش یه پنگوئن عروسکی بدی. ‫نمی‌تونی.
‫من دقیقاً برعکس این رو استدلال می‌کنم.
‫وقتی با یکی عروسی رو به هم می‌زنی، ‫دیگه نمی‌تونی بهش چیزهای خوب بدی؟
‫- نمی‌تونی بهش پنگوئن غول‌پیکر بدی؟ ‫- نه!
‫- نمی‌تونی اون رو بهش بدی. ‫- موفق باشی بخوای جلوی من رو بگیری.
‫ما نمی‌ذاریم. ‫کیتی، بندازش بیرون از پنجره.
‫- نه، هی! نه! نه! ‫- قفل کودک روشنه.
‫پنگوئن کوفتی من رو ‫از پنجره ننداز بیرون.
‫- من 400 دلار برای این پنگوئن کوفتی دادم. ‫- نه. پنجره رو باز کن.
‫- این برای صلاح خودته. ‫- بازش کن.
‫نه! در رو باز نکن.
‫- دارم سعی می‌کنم. ببخشید. دارم سعی می‌کنم. ‫- نه، نه. ما نمی‌ذاریم...
‫- بیارش اینجا بالا. ‫- سیل، بگیرش. سیل!
‫- گیرت نمیاد! نه! ‫- پنگوئن من. اون مال منه!
‫بگیرش! بگیرش!
‫لعنتی!
‫نه!
‫می‌تونیم باهاش رانندگی کنیم، مگه نه؟
‫نه با این شیشه‌ی جلو. ‫این یه شیشه خیلی تخصصیه.
‫خب، می‌تونی عوضش کنی؟
‫سفارش مخصوصش ‫‏48 ساعت طول می‌کشه.
‫چی؟ چهل و هشت ساعت؟ بی‌خیال.
‫و متأسفانه قبل از دستمزد ‫براتون 4000 دلار هزینه داره.
‫- باشه. ‫- تقصیر من نبود. محض اطلاع.
‫بیمه دوست نداره این ‫شیشه‌های جلوی خاص رو پوشش بده،
‫ولی ما نقد قبول می‌کنیم.
‫یه مسافرخونه‌ی رد روف اون طرف ‫خیابونه که می‌تونید پیاده برید.
‫داداشم صاحبشه. ‫بهتون یه تخفیف خیلی خوب میده.
‫آره، ما... ما شاید ببریم ‫جای دیگه یه نگاهی بهش بندازن.
‫کاش می‌تونستم، ولی قانوناً نمی‌تونم بذارم ‫با این ترک از محوطه خارجش کنید.
‫فکر کنم بتونیم تا تعمیرگاه بعدی ‫برسیم بدون اینکه جریمه بشیم.
‫فکر می‌کنن می‌تونن این ماشین ‫رو با این شیشه جلو از جاده خارج کنن.
‫خب، نمی‌تونیم بذاریم این کار رو بکنید.
‫نه امنه و نه قانونی.
‫آره، همونطور که گفتم،
‫مسافرخونه‌ی رد روف داداشم ‫اون طرف خیابونه.
‫تو یه مجتمع تجاری با یه "جک این د باکس" ‫که خواهرم صاحبشه.
‫من کلیدها رو براتون نگه می‌دارم.
‫باشه. خب، ما فقط یه ‫گپ سریع می‌زنیم ولی ممنون بچه‌ها.
‫- بله، ممنون. ‫- ممنون.
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- خب، من به چارلی زنگ می‌زنم.
‫- اون یه فکری به حالش می‌کنه. ‫- آره، عالیه.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫- سفر جاده‌ای چطوره؟ ‫- خب. جالبه که پرسیدی.
‫ما یه مشکل کوچیک داریم.
‫آره، حرفش رو نزن.
‫چی شده؟ کار خوبه؟
‫- من سر کار نیستم. اومدم خونه. ‫- نه. مادرت طوریش شده؟
‫نه. چرا هی در مورد مادرم می‌پرسی؟ ‫حال مادرم خوبه.
‫الان داری چی کار می‌کنی؟
‫رو کاناپه دراز کشیدم.
‫به سقف زل زدم.
‫فکر کنم آماده نبودم.
‫فکر کنم حق با توئه.
‫شاید واقعاً باید برم مشاوره.
‫چیزی لازم داشتی؟
‫هیچی. نه، هیچی.
‫همه چیز خوبه. من...
‫من... من... من زود می‌بینمت.
‫زود میام خونه. باشه. خداحافظ.
‫- خب، چارلی چی گفت؟ ‫- آره. چی کار می‌کنیم؟
‫- نتونستم بهش بگم. من... ‫- چی؟
‫فکر کنم...
‫فکر کنم ممکنه واقعاً ‫دچار فروپاشی عصبی شده باشه.
‫بهم گفت امروز مجبور شده کار رو ول کنه ‫چون... نقل قول می‌کنم، "هنوز آماده نیست."
‫نه. این خوب نیست.
‫یعنی، من...
‫اعتراف بهش واقعاً ترسناکه ‫چون من بهش تکیه می‌کنم، می‌دونید،
‫تا حواسش به همه چیز باشه.
‫اون همیشه تکیه‌گاه بوده، می‌دونید؟
‫چون فکر کنم من بهش نیاز دارم که اینطور باشه
‫واسه همین نمی‌تونم این ماجرای گند ‫ماشین رو هم الان روش تلنبار کنم.
‫ولی منم... منم بهش نیاز دارم که تکیه‌گاه باشه.
‫و... حواسش بهش باشه.
‫خدای من. همینه.
‫زندگی ما الان همینه. ‫دیگه اینجا تو این شهر زندگی می‌کنیم
‫که مال این مکانیک و ‫همه خواهر و برادرهاشه.
‫- یعنی، ما هیچوقت قرار نیست بریم. ‫- خب، این درست نیست.
‫آره.
‫یعنی، من که میرم.
‫یه اوبر هفت دقیقه دیگه ‌اینجاست. ‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫ببین، تو هر رابطه‌ای،
‫زن و شوهر باید نوبتی ‫تکیه‌گاه باشن،
‫و حالا نوبت توئه که ‫تکیه‌گاه باشی. همین.
‫من بلد نیستم تکیه‌گاه باشم. ‫من نمی‌تونم تکیه‌گاه باشم.
‫تو می‌تونی تکیه‌گاه باشی، ‫تو کاملاً می‌تونی تکیه‌گاه باشی.
‫فقط از خودت بپرس ‫اگه الان چارلی بود، چی کار می‌کرد؟
‫احتمالاً یه عالمه پودر پروتئین می‌خورد.
‫باشه.
‫- داره چی کار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫سلام، من... من همین الان مینی‌ونم رو پس می‌خوام.
‫باشه.
‫اگه پول نقد کافی نداری می‌تونی بری ‫سمساری پایین خیابون.
‫مال ناپدریمه.
‫نه، نه. من هیچی بهت نمیدم.
‫فقط می‌خوام... فقط...
‫فقط می‌خوام... ‫و دارم ازت می‌خوام که ماشینم رو بدی.
‫می‌تونیم... داشته...
‫مگه اینکه بخوای کلاهبرداری کنی.
‫چی گفتی؟ من اصلاً نمی‌شنوم ‫چی می‌گی.
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم کمکتون کنیم، خانم
‫- من فقط... ماشینم رو پس بده. ‫- نمی‌تونم.
‫- من ماشینم رو پس می‌خوام. ‫- همونطور که گفتم،
‫نمی‌تونم بذارم با این ترک رانندگی کنی.
‫به نظر میاد اون ترک رفته.
‫- شکستن سقف شیشه‌ای. ‫- بیا بریم.
‫- عالی بود. ‫- فوق‌العاده بود!
‫- تو رسماً دیوونه‌ای. ‫- عالی بود.
‫- آره. ‫- تو یه تکیه‌گاهی.
‫- فوق‌العاده‌ست! ‫- لعنتی. نمی‌تونیم سوار شیم.
‫- کلی شیشه شکسته ریخته. ‫- همه جا شیشه‌ست.
‫- این امن نیست. ‫- بهمون آسیب می‌زنه.
‫یه جاروبرقی دارید که بتونیم قرض بگیریم؟
‫کسی اینجا نوشیدنی می‌خواد؟
‫من دارم چی کار می‌کنم؟
‫چی؟
‫کل این سفر، یعنی...
‫من نمی‌تونم الان با جنا ‫برم اردوی شرکتی.
‫- این رسماً دیوونگیه. ‫- آره.
‫آره.
‫من به یه جدایی کامل نیاز دارم.
‫سلام، ویل زیسمن‌ام،
‫و می‌خوام به طور رسمی ‫استعفام رو اعلام کنم.
‫درسته. من استعفا میدم.
‫خب، چطور فرم پی45 رو بگیرم؟
‫عالیه. آره، باشه. نه، من فقط... ‫آره، یه لحظه.
‫آروم‌تر، بذار من فقط... ‫می‌ذارمت رو بلندگو. یه ثانیه.
‫- بذار من... آره. ‫- خودکار می‌خوای؟
‫- دارم. باشه، رو بلندگویی. ‫- باشه.
‫دارم تو گوشیم یادداشت می‌کنم. ‫بفرمایید.
‫- چرا به کیتی پیامکش نمی‌کنی؟ آره. ‫- می‌تونم تو یه ایمیل بذارمش.
‫ببخشید، فقط، ‫یکی از شما یه یادداشت صوتی باز کنه.
‫بذار من تو... من تو یادداشت‌هام هستم.
‫تو... باشه. ولی می‌تونستی پیامک بدی...
‫- اگه به... پیامک بدی... ‫- من وب‌سایت منابع انسانی رو گوگل می‌کنم، و من...
‫- نه، اون کار رو نکن. ‫- چی؟
‫می‌خوام صدات رو تو یه یادداشت صوتی ضبط کنم.
‫- بذار من یه یادداشت صوتی بگیرم. ‫- آره، آره.
‫- بذار من... و بعدش صدات رو ضبط می‌کنم. ‫- آره.
‫- بگو. ‫- باشه.
‫- داره میاد. سلام. ‫- باشه، قبول کرد؟
‫آره. قیمت عالی هم گرفتم.
‫- عالیه. ‫- نه بابا!
‫حالا می‌خوای با تجهیزات ‫نوشیدنی‌سازی رِد چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم. یه فکری به حالش می‌کنم، ‫ولی انرژی خوبی داره.
‫- انرژی خوبی داره. آره. ‫- داره؟
‫- آره، کاملاً. کاملاً. ‫- آره، داره.
‫خب حرکت بعدی رِد چیه؟
‫گفت راستش قراره شروع کنه ‫به پختن و فروختن متامفتامین.
‫نه، واقعاً قراره چی کار کنه؟
‫قراره متامفتامین بپزه و بفروشه.
‫- باحاله. حال و هوای بیابونی. ‫- آره، آره.
‫دیوونه‌بازی تو بیابون.
‫- کار زیادی اینجا نمی‌شه کرد. ‫- نه. چرا که نه؟
‫خب، مینی‌ون به اندازه کافی بزرگ هست ‫که همه تجهیزات رو حمل کنه یا...
‫نه. باید یه وانت ‫یا یه چیزی بگیرم.
‫من می‌تونم بمونم و کمک کنم.
‫- امشب سم پیشم نیست. ‫- عالیه، آره. خوبه. آره.
‫منم می‌تونم کمک کنم. فقط به چارلی ‫می‌گم که یه‌کم دیر میام.
‫- عالیه. ‫- نه. مشکلی نیست. من و کیتی حلش می‌کنیم.
‫تو... تو برگرد پیش چارلی. ‫اون مهم‌تره.
‫مطمئنی؟ نمی‌خوام شماها رو ‫تو بیابون تنها بذارم.
‫- نه، ما حالمون خوبه. آره. ‫- آره، جدی می‌گم.
‫باید بری خونه پیش چارلی.
‫- باشه. آره. ‫- باشه. عالیه. باحاله.
‫- خیلی‌خب. ‫- بزن بریم.
‫باید ببینی چقدر می‌تونم نوشیدنی بخورم.
‫- یه‌‌سره. ‫- رفیق. هیجان‌زده‌ام.
‫- باید از شرّ همه نوشیدنی‌ها خلاص بشن. ‫- من شیر رو باز می‌کنم،
‫یه سوراخ تو کنارش ایجاد می‌کنم.