‫قطعا یک جلسه رسیدگی نه یک دادگاه
‫درسته، هیئت منصفه ای وجود نداره
‫فقط یک قاضی هست
‫ولی اگر قاضی تشخیص بده ‫ که باید قضیه دادگاهی بشه
‫اونموقع اوضاع خیلی خوب پیش نمیره
‫پس اگر در این مرحله ببازیم
‫احتمالا بعدا دوباره میبازیم
‫- اوضاع بی ریخته ‫- تو طرف کی هستی؟
‫وظیفه ما اینه که آقای راسل رو
‫برای سوالاتی که ‫ ازشون پرسیده میشه آماده کنیم
‫خب دیگه چه چیزهایی ‫ باید درمورد دیکسون بدونم؟
‫زیر هر سنگی رو گشتید؟
‫مطمئن نیستم چه چیزایی میشه راجع بهش گفت
‫اون تیمی که موتور رو میسازه رهبری میکنه
‫یک مدیر مورد قبول و متوسط
‫تا حالا خطایی ازش سر زده؟
‫تا حالا دزدی ای چیزی کرده؟
‫قطعا یه چیزایی هست که مخفیشون کرده
‫هنوز چیزی پیدا نکردن
‫صورت حساب های بانکیش رو چک کردین؟
‫یکم برامون خرج برداشت ولی بله چک کردیم
‫پس خلاصه قضیه اینه که
‫شماها همتون اینجایید تا به نفع من کمک کنید
‫ولی رسما ‫ هیچ اطلاعات به درد بخوری نیاوردید!
‫کاراگاه های بیشتری رو ‫برای این قضیه به کار بگیر
‫با خود پینرکرتون حرف بزنید ‫هرکاری که لازمه بکنید
‫ولی باید بهم یه چیزی بدید تا به دردم بخوره
‫موسیو، سریع باشید ایشون الانا میرسن
‫- آقای چرچ کجاست؟ ‫- اینجام، چی شده؟
‫خانم الان دارن به اتاق رقص میرن
‫- ده دقیقه زودتر اومده ‫- تقصیر من نیست
‫زود باشید
‫باید پیانو رو خارج کنید و سکو رو بسازید
‫تا گروه موسیقی روی اون اجرا کنن
‫کی قراره سکو رو بسازه؟
‫همین الانش ساخته شده و توی انباریه
‫وقتی ما نیستیم ‫چک کنید ببینید نصبش کردن یا نه
‫بله خانم
‫ما به مدت ده روز به نیوپورت خواهیم رفت
‫و وقتی برگردم میخوام منوی غذاهایی که
‫قراره در سلف سرویس سرو بشه رو ببینم
‫و همچنین منوی صبحانه برای مهمان ها
‫آماده‌شون میکنم
‫چرچ، سوالی داری؟
‫همه چیز تحت کنترله خانم
‫و لباس های رقص گروهی چی؟
‫دارم روشون کار میکنم
‫نیازی نیست دخترها لباس ها رو پرو کنن؟
‫معلومه که نیازه، ولی نگران نباش ‫ من برای مادرهاشون نامه میفرستم
‫فعلا کارهاتون همینه
‫بسیار خب خانم
‫- اون لباسی که بعد از رقص باید بپوشم چی؟ ‫- چی؟
‫- لباسی که بعد از رقص باید بپوشم چی؟ ‫- چی؟
‫نمیخوای بدونی چه لباسی میپسندم؟
‫نیازی نیست، همین الانش سفارش دادم و تو راهه
‫اوان سایزهای تورو دارن ‫و وقتی به نیویورک برگردیم
‫به دستت میرسن
‫من خانم فیش رو میشناسم
‫چطوره من خودم رو دعوت کنم ‫ و بعدش اونجا بهت ملحق بشم؟
‫از نظر اون اشکالی نداره
‫دوست نداری من بیام؟
‫معلومه
‫بهتره برم وگرنه از اون قطاری که
‫خانم فیش میخواد تا سوارش بشیم جا میمونیم
‫مشکل چیه؟
‫لری راسل بهم گفت که مادرش و خواهرش و خودش
‫دقیقا همون زمانی که من در نیوپورت خواهم بود ‫به اونجا میرن
‫هنوز به خواهرش علاقه داری؟
‫دارم
‫و دیدار کردن باهاش ‫در نیوپورت عالی خواهد بود
‫جان، منطقی باش
‫توقع داشتی چه اتفاقی بیفته؟
‫به این دلیل نیست که من میخواستم بیفته
‫من بهترین رو برای تو میخوام
‫و توام باید همین رو برای من بخوای
‫تفاوتش اینه که من بیشتر به تو اهمیت میدم
‫محض رضای خدا
‫- هیچ حواست هست چی میگی؟ ‫- ولی حقیقت داره
‫و نمیفهمم چرا دیگه ‫نمیتونیم مثل قبل بهترین دوست باشیم
‫چون من به اندازه کافی پول ندارم
‫تا جوری که دلم میخواد زندگی کنم
‫و رفتارهای یک مرد جوان ‫که توجه بقیه رو جلب نمیکنه
‫باعث میشه که هرچی پیرتر میشیم
‫مردم بیشتر نسبت بهمون کنجکاو بشن
‫نمیتونم همچین کاری بکنم
‫غذاتون تموم شد آقایون؟
‫بله فکرمیکنم
‫آقای بنیستر کجان؟
‫توی اتاق پذیرایی
‫فکرمیکنید اجازه میده ‫من امروز زودتر برم؟
‫شک دارم
‫وقتی میگه که عصر کارهاتون تمومه ‫یعنی عصر تمومه
‫پسرعمه اسکار
‫- برای ناهار اومدی؟ ‫- من زودتر ناهارم رو خوردم
‫فقط اومدم مادر رو ببینم
‫آقای راسل و من داریم
‫با قطار و کشتی مسافربری به نیوپورت میریم
‫پس من میام و بدرقه‌تون میکنم
‫روز بخیر آقای راسل
‫سلام خانم بروک ‫خیلی خوشحالم میبینمتون
‫ولی متاسفانه باید بگم ‫ که باید پسرعمه‌تون رو با خودم ببرم
‫وگرنه دیرمون میشه
‫دارید به نیوپورت میرید؟
‫پدر نمیتونست با ما بیاد
‫ولی اسکار و من قراره به خانم فیش ملحق بشیم
‫و گلدیس و مادرمم فردا میان
‫- تا پیش مک الیسترها بمونن ‫- آقای لری
‫آقای کلی این برگه ها رو ‫برای آقای راسل فرستادن
‫و گفتن حیاتیه که ‫ هر چه سریعتر به دستشون برسونید
‫قطعا به دستشون میرسونم
‫- اون کی بود؟ ‫- تندنویس پدرم
‫اون به منشی پدرم یعنی آقای کلی کمک میکنه
‫بذارید این برگه ها رو به چرچ بدم
‫وقتی قبول کردی به نیوپورت بری
‫میدونستی که گلدیس هم به اونجا میاد؟
‫یادم نمیاد
‫ممنونم
‫اگه میشه حواست به خواهرت باشه
‫حق با تو ه ‫اسکار خواستگار سمجیه
‫ولی برای رسیدن به گلدیس ‫باید از سد مادرم رد بشه
‫و باید تمام تلاش خودش رو ‫برای این به کار بگیره
‫حتما همینطوره ‫خوش بگذره
‫خانم بروک
‫پس اونجا هرطوری که باشه زیباست
‫آرورا، تو کی اومدی؟
‫یک دقیقه پیش
‫آرورا فردا به نیوپورت میره
‫اوه چه جالب
‫همین الان داشتم در مورد ‫ نیوپورت با لری راسل صحبت میکردم
‫اون و اسکار دارن میرن ‫تا به خانم فیش ملحق بشن
‫چرا همه دارن به نیوپورت میرن؟
‫مشکل فصل بهار در ساراتوگا چیه؟
‫وقتی که من نوعروس بودم ‫ساراتوگا خیلی جای باکلاسی بود
‫دقیقا
‫هر تابستون درمورد اینکه ‫ یک ویلا در ساراتوگا بگیریم صحبت میکنیم
‫ولی هیچوقت نمیخریم
‫و الان آقای مک آلیستر ازم خواست ‫به مدت ده روز به نیوپورت برم
‫تنهایی که نمیتونی به اونجا بری؟
‫مشکلی پیش نمیاد میتونم برم
‫با این حال
‫لری گفت خواهر و مادرشم به نیوپورت میبره
‫واجبه هر جمله ای که از دهنتون در میاد
‫کلمه راسل داخلش باشه؟
‫و خانم مک آلیستر هم اونجا خواهد بود
‫خانم راسل قبول کرده که بره؟
‫شک دارِی؟
‫پاش به زور به نیویورک رسیده
‫قطعا داره از ذوق میمیره ‫که بتونه یه قدم وارد نیوپورت بشه
‫آقای استور به تازگی ‫ نوسازی خانه ساحلی رو تموم کرده
‫پس قراره تابستونش رو در اونجا بگذرونه
‫تو از کجا میدونی؟
‫من روزنامه ها رو میخونم اگنس
‫زیر سنگ زندگی نمیکنم که
‫ولی یه جوری حرف میزنی که انگار زندگی میکنی
‫برای ناهار میمونی عزیزم؟
‫نمیتونم عمه اگنس
‫به جان گفتم که میتونه امروز زودتر بره
‫پس من خودم باید قهوه رو آماده کنم
‫بهتره ازش چندتا نکته یاد بگیری که چطور
‫قهوه ها رو دفعه پیش بهتر از تو سرو کرد
‫همه چیز رو خیلی خوب و کافی انجام داد
‫حتما خانم
‫به نظر میرسه تمام خدمتکارهای ما
‫بیرون از این خونه کلی مشغله و کار دارن
‫خدمتکارها هم زندگی خودشونو دارن عمه اگنس
‫چرا؟
‫ماریان؟
‫چی شده؟
‫نمیخوام یکی از اون دوست های افتضاحی باشم
‫که میاد خبرهای بد رو بهت میده
‫بگو ببینم
‫درمورد آقای ریکسِ تو نگرانم
‫اون آقای ریکس من نیست
‫اگه نیست پس خوشحالم
‫این روزها به نظر میاد همه جا پرسه میزنه
‫میدونی وقتی ادیسون چراغ هاش رو روشن کرد
‫ما توی یه مهمونی مشترک بودیم
‫بهم گفته بود
‫من فقط نگران تو ام
‫- لطفا نباش ‫- ماریان نمیای؟
‫بهتره من برم
‫هروقت از نیوپورت برگشتی میبینمت
‫خوش بگذره
‫بذارش اونجا و برو
‫آقای بنیستر گفت ‫ امروز خودش به قهوه ها رسیدگی میکنه
‫- کجا داری میری؟ ‫- جای خاصی نمیرم
‫باید برم لباس هام رو عوض کنم
‫اگه جای خاصی نمیره
‫پس چرا گل خریده؟
‫- میتونی اینو توضیح بدی؟ ‫- میتونم
‫داره چاخان میکنه
‫ولی هرکاری میکنه به خودش مربوطه ‫نه به ما
‫پس راحتش میذاریم هرکار میخواد بکنه
‫ممنونم
‫اگه اومده به کسی سر بزنه
‫توی انباری چیکار میکنه؟
‫بریجت میتونه کمکتون کنه
‫خانم اسکات اینجا نیست؟
‫شما اومدید خانم اسکات رو ببینید؟
‫طبقه بالا در اتاقشه
‫میشه اینو بدی بهش؟
‫بگو آقای ریکس اینو داد
‫الان عجله دارم باید برم ‫ولی بعدا براش توضیح میدم
‫- من براشون میبرم جناب ‫- ممنونم
‫من دارم میرم بالا
‫سرت شلوغه؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫به جز اینکه فکرکنم بدونم ‫میخوام به آقای ریکس چی بگم
‫چی میخوای بگی؟
‫فقط میخوام بگم که آماده‌م
‫قبلا خیلی درمورد فرار کردن مطمئن نبودم
‫ولی تام فکرمیکنه که عمه ‫ اگنس عمرا قبول کنه من با ریکس ازدواج کنم
‫مگر اینکه مخفیانه برم و باهاش ازدواج کنم
‫اگه این چیزی هست که میخوای ‫برات خوشحالم
‫من توسط کلی آدم شکاک احاطه شدم
‫عمه اگنس، آرورا فین
‫تنها راه ساکت کردنشون اینه که ازدواج کنم
‫و همه چیز رو فیصله ببخشم
‫نمیشد برای مدت نامعلومی توی برزخ بمونی
‫حداقل الان تصمیمت رو گرفتی
‫آقای ریکس براتون فرستاده
‫به نظرت این یه نشونه‌ست؟
‫ممنونم
‫آقایون!
‫زن ها رو مثل کیسه یونجه نچرخونین!
‫چقدر در نیوپورت میمونی؟
‫ده روز
‫پس اونجا میبینمت
‫جمعه هفته بعد منم به اونجا میرم
‫و تا آخر فصل هم همونجا میمونم
‫و وقتی جفتمون برگردیم
‫کلی وقت هست تا برای رقص تمرین کنیم
‫همگی یادتون باشه
‫رقص گروهی یک رقص بازیگوشانه نیست
‫از اول لطفا
‫متاسفم ولی باید رقص رو تموم کنید آقای وان
‫ما صبح زود فردا راه میفتیم
‫و گلدیس هنوز چمدون هاش رو کامل نبسته
‫چون شما خودتون ندیمه من رو به کار گرفتید
‫الان تو اتاقت منتظرته
‫وقتی برگردیم همتون لباس‌های
‫رقص گروهیتون رو پرو خواهید کرد
‫- من طراحی لباس ها رو انتخاب کردم ‫- مادرم اینو قبول کرده؟
‫لباس ها به عنوان هدیه بهتون داده میشه
‫بله همینطوره
‫از همون اولش کری ایده‌ی
‫رقص گروهی رو داد
‫و همه شما میتونید ملحق بشید
‫- لطفا ‫- اگه مطمئنید؟
‫معلومه مطمئنم ‫و الانم میام تا بدرقه‌تون کنم
‫- روز بخیر خانم راسل ‫- ممنون خانم راسل
‫خیلی بده که همه ما داریم میریم
‫کاش حداقل لری میموند
‫من درمورد پدر نگرانم
‫وقتی ما نیستیم از پس خودش برمیاد؟
‫معلومه که برمیاد
‫ولی یکم پیش خیلی نگران به نظر میرسید
‫نگران نبود
‫فقط داشت به یه سری چیزا فکرمیکرد
‫به نظر میرسه یه عالمه مشغله داره
‫که باید بهشون فکرکنه
‫زود برگشتی جان
‫میتونستی یکم بیشتر بیرون بمونی
‫بهت خوش گذشت؟
‫واقعا میخواید بدونید؟
‫کجا رفته بودی؟
‫- یه جایی که ازش لذت میبرم ‫- خیلی مرموز شدیا
‫به هرحال، بیا یکم چای بخور
‫وای هرچی میخوام بجز چای خانم بائر
‫من تو اتاقمم ولی اگر کاری ‫ باهام داشتید در بزنید آقای بنیستر
‫ممنونم
‫یه چیزی رو مخفی میکنه
‫اگرم مخفی کنه ‫فقط اون نیست که اینکار رو میکنه
‫مگه نه خانم اسکات؟
‫اوه مچکرم
‫خانم راسل برای جلسه بررسی
‫- به مقدمات خاصی نیاز دارن؟ ‫- ایشون نمیاد
‫فردا به مقصد نیوپورت از اینجا میرن
‫اینجوری احتمالا بهتره
‫دردسر رو کمتر میکنه
‫اگه این قضیه به دادگاه کشیده بشه
‫تمام رشته‌هاش پنبه میشه
‫هیچکس به مراسم رقص نمیاد
‫و ما از همه طرد میشیم
‫این قضیه برای من نگران کننده نیست ‫اما برای خانم راسل هست
‫شک دارم خانم راسل اونقدر ضعیف باشن
‫اگه میدونست اینقدر بهش ‫اعتماد داری خوشحال میشد
‫خبر تازه‌ای از دیسکون نشد؟
‫هنوز چیز به درد بخوری پیدا نکردن
‫تا چند لحظه دیگه از اینجا میرم
‫عیبی نداره، چی توی نامه نوشته بود؟
‫- امیدوارم خبرای خوب ‫- متاسفانه باید بگم نه
‫- ولی این بدترین قسمت نیست ‫- پس چیه؟
‫فکرمیکنم خانم آرمسترانگ ‫ قبل اینکه نامه رو بهم بده
‫- خودش خوندتش ‫- چرا اینو میگی؟
‫- نامه یکم پاره شده بود
‫و طبقه پایین که بودم یه چیزی بهم گفت
‫- اگه خونده باشه بد میشه؟ ‫- خوب هم نمیشه
‫چی خوب نمیشه؟
‫خانم اسکات فکرمیکنه که آرمسترانگ
‫یکی از نامه‌هاش رو خونده
‫قطعا اونقدر موذی هست که این کار رو بکنه
‫روزتون بخیر
‫حرفتون خیلی جدی بود عمه ایدا
‫من از آرمسترانگ خوشم نمیاد
‫هیچوقت هم خوشم نمیومد
‫آقای جانسون تا ده دقیقه دیگه
‫- کالسکه رو میاره ‫- هر دو آماده‌ی رفتنن
‫- خیلی هم خوب ‫- روز بخیر آقای بنیستر
‫خانم بروس ‫کسی داره به سفر میره؟
‫خانم و دخترشون گلدیس ‫ دارن به نیوپورت سفر میکنن
‫شنیدم دارید توی خونتون ‫ یه سری تغییرات ایجاد میکنید
‫- اوه؟ ‫- خانم ترنرتون هنوز نرفته؟
‫شما خانم ترنر رو میشناختید؟
‫زیاد نه ‫ولی قبل از اینکه بره برام نامه نوشت
‫فکرمیکنم دوست خوبی برای شما نبود آقای چرچ
‫چرا؟ چی گفته بود مگه؟
‫چیزی نگفته که نگرانش باشی
‫حداقل نه امروز
‫ببین
‫اون سرآشپز شما نیست؟ موسیو...
‫موسیو بودان، بله خودشه
‫روز بخیر آقای بنیستر
‫خانم مک نیل مایلن بدونن که
‫شما میخواید چیزی ازشون بپرسید؟
‫چرا اینو گفتی؟
‫چون شما رو قبلا هم اینجا دیده بودن
‫کاری هست که من بتونم کمکتون کنم؟
‫متوجه شدم شما منو زیرنظر دارید
‫شما منو نمیشناسید؟
‫باید بشناسم؟
‫آقای..؟
‫کالیر
‫فلورا
‫خوش اومدید خانم مک نیل
‫چه سورپرایزی
‫- امیدوارم از نوع خوبش باشه ‫- از نوع خیلی خوبشه
‫چی باعث شده به اینجا بیای؟
‫همینجوری اومدم سر بزنم
‫میخوام باهات تنها باشم
‫درمورد چیزی که گفتم فکر کردی؟
‫وقتی خونه‌ی خانم چمبرلین بودیم؟
‫تو راجع به یک چیزی حق داشتی
‫عمه اگنس هیچوقت عوض نمیشه
‫بدم میاد که ناراحتش کنم ‫واقعا میگم
‫ولی عوض بشو نیست
‫نه حداقل تا بعد از ازدواجمون، به هیچ وجه
‫وقتی ما ازدواج کرده ‫ باشیم بالاخره کوتاه میاد
‫ولی تا قبلش اینطور نیست
‫پس الان وقتشه
‫وقتشه که خودمون ‫افسار کارها رو به دست بگیریم
‫و فرار کنیم؟
‫ملت قبلا هم از اینکارا کردن
‫ولی اگه فرار کنیم ‫اعتبار تو خراب نمیشه؟
‫وبال گردنت نمیشم؟
‫میشی یک وبال خیلی زیبا ‫ دور گردنی که خودش دلش میخواد
‫لطفا ماریا
‫من میدونم این کارمون درسته
‫همونقدر که مطمئنم پشیمون میشیم
‫اگه هی این کار رو به تعویق بندازیم ‫وقتی میشد زودتر انجامش بدیم
‫امروز حسابی سرت شلوغ بود موسیو
‫میخوام از نبود خانم استفاده کنم
‫و زودتر چندتا از ‫ کارای مراسم رقص رو انجام بدم
‫تا جایی که بتونم
‫خیلی عاقلانه‌ست ‫ولی آقا هنوز تو خونه مونده
‫- و باید براش غذا بپزی ‫- پختن غذا برای اون کاری نداره
‫هرچی جلوش بذارم میخوره
‫پس همه چیز رو به راهه؟
‫چرا میپرسی؟
‫چون امروز توی خیابون دیدمت
‫به نظر میرسید داری با یکی جر و بحث میکنی
‫درسته
‫نمیخوای بهمون بگی که چی شده موسیو؟
‫نه
‫دارم میرم بخوابم
‫اینجا خیلی زیباست
‫چند وقته که به اینجا میای؟
‫ما حداقل بیست ساله که ‫توی مزرعه بی ساید
‫میایم و مخفی میشیم
‫ولی الان نیویورک داره میاد تا پیدامون کنه
‫فکرمیکنم بهترین اقامتگاه ها رو اشغال کردن
‫هنوزم چندتا خوبش در خیابان بلویون هست
‫که من پیشنهادشون میکنم
‫فکرمیکنم آقای استور ‫خونه ساحلی رو تکمیل کرده
‫خرید خوبی بود
‫اصلا مجبور نبود بکوبه از نو بسازه
‫فقط یه کوچولو نوسازی و تمیزکاری میخواست
‫خیلی دوست دارم خونه رو ببینم
‫متاسفانه ایشون در شهر نیست
‫کل روز اینجا چیکار میکنید؟ ‫زندگی روالش در اینجا چه جوریه؟
‫خیلی شبیه به نیویورکه
‫ولی منظره خورشید ‫ و دریا هم در پشت زمینه داره
‫جوونا به بار و زمین تنیس میرن
‫ما هم میتونیم باهاشون بریم؟
‫تو از اون کارها خوشت میاد مگه نه گلدیس؟
‫ممکنه لری رو هم ببینیم
‫قطعا، پسر شما در خونه خانم فیش میمونه
‫- خانم فیش رو خوب میشناسی؟ ‫- من اصلا اونو نمیشناسم
‫ولی لری قبلا هم چندباری اونجا مونده
‫فردا باهم به کافه میریم
‫شاید این کمکمون کنه
‫از خانم فیش میپرسم که ‫کی مهمونیش رو برگزار میکنه
‫خانم فیش ده بار برنامه رو عوض میکنه
‫و بعد از هرمون رو به گند میکشه
‫پس عزیزم ‫ما بهتره پافشاری کنیم
‫زود میام
‫عجله نکن عزیزم
‫- چه چیزی در رنگ حنایی دارید؟ ‫- اوه نه!
‫عذرمیخوام خانم؟
‫ببخشید؟ من میتونم بهش بدم اگه بخواید
‫شما خانم دیکسون رو میشناسید؟
‫نه ولی میدونم که کارمندشون کجا زندگی میکنه
‫خیلی لطف میکنید خانم
‫نه این چه حرفیه
‫و الان دوتا جفت از اونا میبرم لطفا
‫سایز هفت ‫الان میخرمشون
‫وقتی برگشتیم باید یه سر
‫به خونه راسل ها بزنم
‫- منتظرم نمون ‫- باشه
‫به اگنس هم چیزی نمیگم
‫میشه اینو بدید به خانم دیکسون؟
‫خانم دیکسون؟
‫سلام خانم بروک ‫میتونم کمکتون کنم؟
‫فقط میخواستم اینو برسونم به دست خانم دیکسون
‫وقتی توی مغازه بلومینگدیلیز ‫بودم اینو جا گذاشتن
‫و من توی صف پشت ایشون بودم
‫فروشنده سعی کرد پیداشون کنه
‫ولی دیگه رفته بود
‫- خانم دیکسون؟ ‫- تندنویس شما دیگه
‫وقتی چندتا برگه براتون اورد دیدمش
‫و برگه ها رو به لری داد
‫گفت که باید حتما اون برگه ها رو سریع ببینید
‫میدونم، درست زمانی بود ‫ که لری داشت به نیوپورت میرفت
‫حتما منظورتون خانم اینزلی بوده
‫ایشون چندتا دستکش خرید و فکرمیکنم
‫به حساب فردی به اسم دیکسون پول داد
‫عذرمیخوام که بخاطر این مزاحمتون شدم
‫مزاحمتی نبود اصلا
‫اتفاقا برعکس
‫خدا نگه دار و ممنونم خانم بروک
‫ممنونم چرچ
‫جک دوباره برای عصر مرخصی گرفته؟
‫اونم مثل ما یک هفته میتونه مرخصی بگیره
‫فکرکنم دوباره مثل دفعه پیش گل خریده بود
‫وقتی رفت طبقه بالا تا سرو کنه ‫قایمشون کرد
‫داری زیادی فضولی میکنی
‫- بذار تعقیبش کنم ‫- چی؟
‫میتونی به آقای بنیستر بگی
‫که منو فرستادی چندتا چیز برات بخرم
‫تو فقط الان به جک علاقمند شدی
‫چون اون یه نفر دیگه رو پیدا کرده
‫بیخیال! خودتم میدونی که فضولیت گل کرده
‫نباید خوش گذرونیشو خراب کنی
‫اون داره میره ‫یه خانم جوان دیگه رو ملاقات کنه
‫اگه ببینتت چی میخوای بهش بگی؟
‫یه چیزی سر هم میکنم
‫خیلی خب ‫برو ژاکتت رو بردار
‫این آخریش بود ‫پس من برم اگه ایرادی نداره
‫- آقای بنیستر اجازه داد؟ ‫- آره میتونه بره
‫پس میرم لباس عوض کنم
‫- باهات حرف نمیزنه هنوز؟ ‫- بعضی وقتا میزنه
‫بعضی وقتها هم با خانم ایدا حرف میزنه
‫و خانم ایدا هم به من میگه
‫اینم میگذره
‫- میخوای برم؟ ‫- نه
‫میدونید که من هر هفته ‫ یک دلارم رو میارم و به خانم ایدا میدم
‫ممنونم خانم بائر
‫امیدوارم این کار خیلی معذبتون نکنه
‫چیز دیگه ای میخوای بگی؟
‫شاید اشتباه میکنم خانم
‫ولی فکرمیکنم خانم آرمسترانگ برنامه چیده
‫تا به خانم اسکات ضربه بزنه
‫متعجبم نکردی
‫نمیدونم چه نقشه ای داره
‫ولی هربار که بهش فکرمیکنه لبخند میزنه
‫فکرکردم شاید بهتره شما بدونید اینو
‫ممنونم
‫به نظرت نقشه‌ش چیه؟
‫یه شکی دارم آره
‫پس اگه میتونی به خانم اسکات هشدار بده
‫از وقتی نامه رو خونده هی بهم طعنه میزنه
‫که اونقدری از داستانم میدونه
‫تا بتونه اوضاع رو برام سخت کنه
‫این یعنی نقشه داره که به خانم ون راین بگه
‫خانم بائر هم تقریبا همینو به عمه ایدا گفت
‫ولی..چه چیزی در مورد داستانت ‫ هست که اینقدر وحشتناکش میکنه؟
‫خیلی خب
‫به اندازه کافی صبر کردی
‫بهت گفته بودم مردی به اسم ‫ الیاس فین زندگیم رو دگرگون کرد
‫آره
‫ولی بهت نگفته بودم که من زن اون مرد بودم
‫و مادر بچه‌مون
‫چی؟؟ تو بچه داری؟
‫بچه داشتم
‫یه پسر
‫درواقع، تقریبا سر زایمان مُردم
‫ولی وقتی بالاخره برگشتم..
‫پسرم مُرده بود
‫بعد از اون ‫پدرم من رو به نیویورک برگردوند
‫پس این اتفاق اینجا نیفتاد؟
‫نه
‫من با لایاس در بروکلین آشنا شدم
‫ولی پدرم از اون خوشش نمیومد
‫از نظر پدرم الیاس هیچ آینده ای نداشت ‫و تحصیل کرده هم نبود
‫پس وقتی دیدم فایده نداره ‫به فیلادلفیا فرار کردیم
‫و وقتی پدرم پیدامون کرد ‫من ازدواج کرده بودم و حامله هم بودم
‫هنوز متاهلی؟
‫نه
‫پدرم الیاس رو مجبور کرد که یه برگه امضا کنه
‫تا بگه که قبلا ازدواج کرده بوده
‫و بعدشم قاضی ازدواج ما رو باطل کرد
‫چرا پدرت همچین کاری کرد؟
‫واقعا ترجیح میداد تو یک مادر مجرد باشی؟
‫شاید خیلی درست فکرنمیکرد
‫به هرحال، منو برد خونه
‫و بهم گفت که هر اتفاقی افتاده رو فراموش کنم
‫که بچه خودم رو فراموش کنم
‫چطور اخه میتونستی؟
‫سعیمو کردم
‫به مدت یک سال یا بیشتر
‫ولی در نهایت بخاطر این بود که برگشتم
‫تا ماما رو پیدا کنم
‫نیاز داشتم بیشتر درمورد پسرم بدونم
‫بهم گفتن به شهر دولستون نقل مکان کرده
‫ولی نتونستم اونجا پیداش کنم
‫پس به ایستگاه راه آهن رفتم
‫و با یک زن جوان آشنا شدم ‫ که بلیطش رو گم کرده بود
‫و الانم همون زن رو خیلی شوک زده کردم
‫من شوکه نشدم
‫فقط ناراحت شدم
‫خیلی بیشتر از ناراحت
‫و الان درک میکنم ‫چرا به آقای ریکس نیاز داشتی
‫ولی اون قطعا همه اینا رو ‫ توی نامه‌ش ننوشته بوده که
‫ولی به اندازه کافی که بقیه بفهمن نوشته بود
‫میخواست بهم بگه
‫نتوسنته ماما رو پیدا کنه
‫خانم آرمسترانگ ممکنه هرچیزی باشه
‫ولی احمق نیست
‫ای کاش اینا رو زودتر میگفتی
‫فقط یه کار باید بکنی
‫باید به عمه اگنس اینا رو بگی
‫- چی؟ کِی؟ ‫- همین امشب
‫هنور نمیدونیم ‫ که ارمسترانگ چیزی گفته بهش یا نه
‫ولی به هرحال، ‫ باید اینا رو از زبون خودت بشنوه
‫پس فکرمیکنم باید ازت خدافظی کنم
‫حالا بذار ببینیم
‫آماده
‫- اوه! ببخشید ‫- بازی خیلی خوبی بود گلدیس
‫چرا باقی شما بازی نمیکنید؟
‫فکرمیکنم دارن از خورشید لذت میبرن
‫اینجا همش همه دارن ‫ درمورد لذت بردن از خودشون حرف میزنن
‫مگه برای همین اینجا نیستیم؟
‫من که نه
‫خانم فیش عزیز ‫شما خیلی متناقضید
‫حال همسرتون چطوره خانم راسل؟
‫عذر میخوام؟
‫مگه بخاطر اون تصادف قطار
‫دادگاهیشون نمیکنن؟
‫فکرکردم بخاطر همینم هست که در نیویورک موندن
‫اگه اینطور بود منم کنارش میموندم
‫- اوه پس توی دردسر نیفتادن؟ ‫- نه اصلا
‫چون خیلی جلسه کاری داشت نتونست با ما بیاد
‫- دوست داره درگیر شغل باشه ‫- اوه متوجه‌ام
‫آقای رینولد ‫برو و برام یه نوشیدنی بیار
‫گند که نزدم، زدم؟
‫اوه نه، اون بیشتر ازت خوشش میاد
‫اوه
‫آقای ون راین و خانم راسل برنده شدن
‫میبینم که خوب آموزش دیده اید
‫- بازی خوب بود راسل ‫- قطعا
‫- عذرمیخوام ‫- اوه بله
‫- ممنونم ‫- ممنونم
‫دختر شما در بازی کردن حرف نداره خانم راسل
‫نظر لطفتونه ‫شما همه توپ ها رو میگرفتید
‫آقای ون راین خیلی چابک هستن
‫چی میتونم بگم؟ برنده شدن رو دوست دارم
‫اسکار
‫- اوه آقای آدماز ‫- اون کیه؟
‫سلام خانم فیش ‫و خانم فین
‫آقای مک الستر و...
‫میتونم آقای جان آدامز رو معرفی کنم؟
‫ایشون خانم جورج راسل هستن
‫و پسرم لری راسل ‫و دخترم گلدیس راسل
‫حس میکنم هر دو شما رو از طریق اسکار میشناسم
‫خیلی ازتون تعریف میکنه
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫با وت مور ها میمونم ‫در یک خونه کنار دریا
‫به خونه خانم فیش زنگ زدم و بهم گفتن
‫که شماها اینجا هستید
‫نیوپورت رو به خوبی مینشاسید خانم راسل؟
‫نه، نه اصلا ‫اولین باره که به اینجا میایم
‫برنامتون برای شام چیه؟
‫با کی بودین؟
‫با تو و دوستای جدیدت
‫- تو نه آرورا ‫- من دعوت نیستم؟
‫تو جدید نیستی
‫تو بیا و آقای ادامز رو هم با خودت بیار
‫اون عضو دوستان من نیست
‫از ریخت و قیافه‌ش خوشم اومد
‫آقای آدامز ‫نظرتون درمورد شام امشب چیه؟
‫فکرنمیکنم خانم وت مور ‫مشکلی داشته باشه که بیام
‫پس قرارمون مشخص شد
‫امیدوارم قرارمون برای شما ‫قابل قبول باشه خانم راسل
‫اوه حتما قابل قبوله نگران نباش
‫قطعا حق با خانم فیشه
‫فکرکردی داری چه غلطی میکنی؟
‫فقط میخوام یکم خوش بگذرونم
‫خانم راسل عزیز ‫بذارید من کمکتون کنم
‫- آقای راسل ‫- روز بخیر
‫از این طرف
‫من درمورد نتایجی که به دستم رسیده
‫تا زمانی که مرتبط به پرونده نباشن ‫قضاوت نمیکنم
‫فقط میخوام تصمیم بگیرم که
‫به اندازه کافی مدرک وجود داره
‫تا این پرونده دادگاهی بشه یا نه
‫- مشکلی وجود داره؟ ‫- عذرمیخوام عالی جناب
‫ما منتظر یک جزئیات خیلی مهم بودیم
‫- و اون جزئیات الان اینجاست ‫- اعتراض دارم آقای قاضی
‫اگه هر مدرک جدیدی هست
‫باید در دادگاه ارائه بشن
‫- اعتراض وارد نیست ‫- ما انتظار داشتیم زودتر به دستمون برسه
‫ولی چندتا تاخیر خورد
‫مدرکی هست که ممکنه نتیجه رو تغییر بده؟
‫بله ممکنه عالی جناب
‫چه چیزی اوردید تا نشونم بدید؟
‫بهتره بگید چه کسی
‫رو اوردیم تا نشون بدیم عالی جناب
‫چی شده؟
‫فکرنمیکردم این ‫عصر به من نیاز داشته باشید قربان
‫و یه سری کارهای دیگه داشتم ‫ولی برگه ها رو اوردم
‫امیدوارم خیلی دیر نشده باشه
‫نه خیلی دیر نکردی
‫مایلم خانم ایزنلی رو معرفی کنم
‫تندنویس آقای راسل
‫- آقای راسل من ن... ‫- خانم اینزلی
‫لطفا
‫- ولی من.. ‫- سریع باشید آقای برند
‫به اطراف این اتاق نگاه کنید خانم اینزلی
‫شما آقای راسل رو قطعا میشناسید
‫آقای کلی، آقای لوییس ‫و خود من رو
‫شخص دیگه ای هست باهاش آشنا باشید؟
‫نه
‫آقای دیکسون
‫میشه لطفا بیاستید؟
‫این مرد رو میشناسی؟
‫- نه ‫- مطمئنی؟
‫بله
‫پس چرا اون روز در
‫مغازه بلومینگ دیلز باهم دیده شدید؟
‫- این حقیقت نداره ‫- فکرمیکنم که داره
‫- نه نداره ‫- ما منبع موثق داریم
‫نه من قبلا حسابدارش بودم ‫ ولی ما اونجا باهم..
‫خفه شو!
‫و دقیقا چه زمانی ‫ نوت رو به آقای دیکسون دادی؟
‫بعد از تصادفی که رخ داد
‫یکمی قبلش اونو نوشته بود
‫ولی وقتی خوندمش ‫ فکرمیکردم شاید یه روز به درد بخوره
‫پس نگه‌اش داشتم
‫میدونستی آقای دیکسون داشت چیکار میکرد؟
‫فکرمیکنم
‫یعنی اولین باری نبود که یک پولی رو
‫- برای هدف دیگری بالا بکشه؟ ‫- من هیچوقت از جزیئات خبر نداشتم
‫فقط میدونستی که آدم صادقی نیست
‫چرا اون نوت واقعا نوشته شده بود؟
‫خانم راسل از برادران هرتر استفاده کرده بود
‫تا چندتا از دکوراسیون های
‫خونه جدید در خیابان 5م رو انجام بدن
‫و بعد آقای راسل ازشون خواست تخمین بزنن
‫چقدر پولش میشه تا دفترش رو نوسازی کنن
‫ولی در نهایت ‫آقای راسل گفت قیمت هاشون خیلی گرونه
‫و رفت یه جای دیگه
‫یکی از سوال ها جواب داده شد
‫آقای راسل
‫شما بی گناهید
‫میتونید با شهرت دست نخورده خودتون برید
‫آقای دیکسون و خانم اینزلی
‫من این موضوع رو ‫در دفتر دادستان مطرح خواهم کرد
‫تعجبی نداره اگر شما رو
‫خیلی زود باز در این دادگاه ببینم
‫دادگاه تمامه
‫تبریک میگم آقای راسل
‫خیلی شانس بزرگی اوردم
‫یه زن میره تا دستکش بخره ‫و یه دردسر حل میشه
‫اگه اون روز یه مغازه ‫متفاوتی رو انتخاب میکرد چی؟
‫نیازی نیست ‫درمورد اهمیت شانس بهمون چیزی بگید
‫آقای راسل
‫چی میخوای؟
‫فقط میخوام بگم خیلی متاسفم
‫که همچین کاری کردم آقای راسل
‫یعنی قبلش فکر میکردی کارت خوب بوده؟
‫و الان فقط چون گیر افتادی متاسفی؟
‫به نظرم باید بیفتی زندان خانم اینزلی
‫چه هیئت منصفه با من موافقت بکنه یا نه
‫الان بهت میگم تصمیم من چیه
‫که چه عاقبتی برات بهترینه
‫هرچیزی، فقط ازم بخواید
‫خوبه
‫تمام حرکاتت رو زیر نظر میگیرم
‫و هروقت بخوای برای شغلی اقدام کنی
‫یعنی شغلی بالاتر از خدمتکاری
‫به رئیست از سابقه درخشانت میگم
‫و امکان گرفتن اون شغل رو برات غیرممکن میکنم
‫فقط میتونی زمین بسابی تا نون در بیاری
‫ولی نه بیشتر از این
‫اینو از ته دل نمیگید
‫فکرکنم بدونی که میگم
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫بریجت، تو منو تعقیب میکنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫تا بتونی توی خونه منو مسخره کنی؟
‫- نه ‫- پس چرا میای؟
‫خانم بائر و من...
‫ما سوال برامون پیش اومده بود ‫ که برای کی گل میبری
‫چون من جای تو رو در قلبم
‫با یه اون عوض کردم؟
‫یه همچین چیزی
‫خب..اوناهاش
‫اون نامزد جدیدمه
‫می تروتر؟
‫می تروتر
‫درواقع باید گفت ‫خانم جان تروتر
‫در هشتم اکتبر سال 1871 فوت کرد ‫در سن سی سالگی
‫مادرم..
‫خیلی جوون بود
‫چرا فوت کرد؟
‫وقتی 9 سالم بود زنده زنده سوزونده شد
‫چی؟
‫هیچوقت از آتیش سوزی ‫ پشتیگو در سال 1871 نشنیدی؟
‫- نه ‫- نه
‫هیچکس یادش نیست واقعا
‫همون روزیه که آتش سوزی بزرگ شیکاگو رخ داد
‫و مردم فقط اونو یادشونه
‫هیچوقت پشتیگو رو هم نشنیده بودم
‫توی ویسکانسنه
‫مادرم یه خواهر متاهل ‫ داشت که اونجا زندگی میکرد
‫و رفته بود تا بچه جدیدش رو ببینه
‫و آتش جنگل به داخل شهر هم کشیده شد
‫چقدر وحشتناک!
‫خیلیا کشته شدن؟
‫بیش از 2000 نفر
‫مادرم، خاله‌‌ام و بچه تازه به دنیا اومده‌ش
‫- چطور جسدهاشونو پیدا کردن؟ ‫- پیدا نکردن
‫بیشتر مُرده ها رو نمیشد شناسایی کرد
‫پس کی توی این قبره؟
‫هیچکس
‫پدرم تابوتش رو با لباس‌های مادرم پر کرد
‫و یکمم سنگ گذاشت تا سنگین بشه
‫یه جایی رو میخواست تا ‫بتونه بیاد سر خاکش و بهش فکر کنه
‫و این کارو کرد ‫روز و شب
‫بیش از اینکه خونه باشه ‫اینجا بود
‫- پدرت الان کجاست؟ ‫- مُرده
‫5 سال بعد از مادرم
‫اونموقع 14 سالم بود
‫اوه جک
‫خیلی متاسفم
‫توی ماه تولدش ‫هر هفته میام به دیدنش
‫وقتی بابام اینکار و میکرد بهش میخندیدم
‫و الان اون مُرده ‫و من اینجام
‫- بامزست نه؟ ‫- نه نیست
‫خواهر یا برادر داری؟
‫دوتا برادر دارم ‫ولی باهم ارتباطی نداریم
‫حتما دلت برای بابات تنگ شده
‫نه واقعا ‫رابطه نزدیکی نداشتیم
‫آخرین کسی که منو دوست داشت
‫همین زنیه که الان توی این قبر نیست
‫مطمئنم این حقیقت نداره
‫نه نیستی
‫بهتره دیگه برگردیم
‫تنهات میذارم
‫چطور میتونم فرانسوی برقصم
‫اگه حینش دارم همش به پاهام فکر میکنم؟
‫مادرت خیلی خوشحال به نظر میاد
‫قبل اینکه برسیم ‫ یه سری خبرهای خوب از نیویورک بهش رسید
‫چی شده خانم راسل؟
‫خبرهای خوب از نیویورک؟
‫شوهرت آزاد شد؟
‫نه نه
‫فقط میخواست بهم خبر بده ‫که چقدر همه چیز عالی پیش میره
‫و برای همه شماها بهترین‌ها رو آرزو کرد
‫خب بهم بگو آقای مک الیستر
‫گولش زدین که یه خونه اینجا بخره؟
‫یا هنوز میخواد یکی بسازه؟
‫من فقط میتونم ‫ به خانم راسل گزینه ها رو نشون بدم
‫هیچوقت نمیخوام ایشون رو برای چیزی گول بزنم
‫زن سرسختیه
‫اینو قبول دارم
‫لبخند بزن و به عنوان تعریف قبولش کن
‫تعریف هست
‫اگه میدونستی چندبار ‫ تظاهر کرده که من اصلا وجود خارج ندارم
‫و حالا سر یک میز باهاش نشستم چون سرسختم
‫دقیقا همونطور که خودش گفت
‫و چون تو بیش از چیزی که فکرشو میکرد
‫سرگرمش میکنی
‫برنامه های مراسم رقص چطور پیش میره؟
‫بسیار خوب به نظرم
‫نگرانم که نکنه برای این کار خیلی زود باشه
‫- نه برای گلدیس ‫- گلدیس رو نمیگم..تو رو میگم
‫نگران نباش من یه سری فکرا دارم
‫اوه اهمیت نده
‫تکنیک اینه که ‫ سرتو تکون بدی و تظاهر کنی که موافقی
‫و همه فکرمیکنن که تو خیلی باهوشی
‫فکرمیکنم شما واقعا باهوش هستید
‫ولی مثل تمام آقایون ‫ سعی میکنید این رو مخفی کنید
‫چرا؟
‫چون زندگی بدون کمک من
‫به اندازه کافی جدی هست
‫دوستتون خیلی خوب بلده
‫با یک خانم جوان چطور برخورد نه آقای ون راین
‫حق باشماست ‫به نظر میرسه دارن باهم صحبت میکنن
‫همه اینا برای گلدیس جدیده
‫فقط توی این فصل پیش رو بیرون میاد ‫
‫و هنوز فرصت نکرده از این معاشرت‌ها خسته بشه
‫پس بهتره از نزدیک ازش مواظبت کنیم
‫و امیدوار باشیم که هیچوقت خسته نشه
‫زیادی هم نزدیک نشید، اون وظیفه منه
‫آقای راسل، شما رهبر گروه خواهید بود
‫ولی اگه خرابکاری کردم تقصیر خودتونه ها
‫لری میدونه چطور باهاش رفتار کنه
‫همینطوره مگه نه؟
‫خب غذاهاتونو تموم کنید ‫و به اتاق نشیمن بیاید
‫اوه خدا ‫بازی های بیشتر
‫اعتراضی دارید خانم راسل؟
‫نه اصلا خانم فیش
‫نمیشه ذهنیتت رو نسبت به خانم راسل عوض کنی؟
‫بخاطر من مامان، لطفا
‫معلومه که نمیتونم دختر
‫اون از خانم جی گولد که بدتر نیست
‫من که با خانم جی گولد وقت نمیگذرونم
‫و در مهمونی‌هاش شرکت نمیکنم
‫خانم آگدن میلز چی؟ پیش اون که میری
‫کری
‫خانم میلز یک لیوینگسونه
‫خاندانش ‫ بیش از دو قرنه که صاحب زمین و املاکن
‫تقصیر من نیست که اون ‫با یک تازه به دوران رسیده ازدواج کرده
‫درضمن مادرش ازم خواست ‫ تا بخاطر ازدواجش طردش نکنم
‫- و نمیکنم ‫- پس چرا خانم راسل رو طرد میکنی؟
‫چون اون هیچ اصالتی نداره
‫و همسرش هم همینطور
‫ولی تو گفتی که ‫شوهرش بعدها قدرتمند و مشهور میشه
‫ولی این به این معنا نیست که میخوام
‫توی اتاق پذیرایی زنش بشینم
‫به نظرم داری نامهربونی میکنی
‫عزیزم برای رهبر بودن ‫ باید یه وقتایی نامهربون باشی
‫رهبر بودن برای دل رحم ها نیست
‫خوب بخوابی عزیزم
‫خانم اسکات
‫خانم ون راین درک میکنن ‫که میخواید ایشون رو ببینید
‫- اگر امکانش هست ‫- بله هست
‫ایشون با خانم ایدا و ماریان ‫ در اتاق پذیرایی هستن
‫خانم آرمسترانگ ایشون مایلن شما هم
‫تا ده دقیقه دیگه بهشون ملحق بشید
‫- من؟ ‫- شما
‫و این ماما ‫اون بچه رو خاک کرد؟
‫کسی اونو غسل تعمید داد؟
‫ای موجود بی گناه
‫نمیدونم چون هیچوقت نتونستم ماما رو پیدا کنم
‫امیدوارم بودم آقای ریکس بتونه کمکم کنه
‫ولی برام نامه نوشت و گفت
‫اونم نتونسته ماما و پیدا کنه
‫پس این همون نامه‌ایه که آرمسترانگ خونده؟
‫- خب من نگران بودم.. ‫- ساکت!
‫نوبت توام میشه
‫بله همون نامه بود
‫مشخصه که خیلی چیزها درباره داستان تو بود
‫که آرمسترانگ نتونست پیداشون کنه
‫اون گفت تو یک بچه به دنیا اوردی
‫و بعدشم ترکش کردی
‫این چیزی نیست که..
‫و الان فهمیدم که تو یک مادر متاهل بودی
‫که بچه‌ش مُرده
‫منم بچه از دست دادم
‫میدونم چه حسی داره
‫درسته اگنس
‫- و ما باید.. ‫- آره آره
‫ولی الان باید تصمیم بگیریم ‫ با آرمسترانگ چه کنیم
‫من فقط میخواستم ‫از آبروی این خونه محافظت کنم
‫اره حتما همینطوره ‫حالا برو
‫میخوای چیکار کنیم خانم اسکات؟
‫با تمام احترام ‫من نمیتونم اینجا بمونم خانم
‫نه الان
‫- من امشب میرم ‫- امیدوارم اینو جدی نگی
‫متاسفانه جدی گفتم
‫جوری که اون با من در طبقه پایین رفتار میکنه
‫موندنم در اینجا رو غیر ممکن میکنه
‫و حالا بدتر هم میشه
‫ولی از لطف و مهربونی شما ممنونم
‫و براتون آروزی بهترین‌ها رو دارم
‫و ما از تو برای سخت کوشیت تشکر میکنیم
‫- مگه نه اگنس؟ ‫- قطعا
‫ولی امیدوارم تصمیمت رو عوض کنی خانم اسکات
‫میرم بالا و چمدونم رو میبندم
‫میشه یه روز دیگه برای باقی وسایلم بیام؟
‫قطعا
‫بهتر نبود آرمسترانگ رو اخراج کنیم؟
‫از کجا میخواستیم یه ندیمه جدید
‫که کامل منو میشناسه پیدا کنیم؟
‫شاید خانم اسکات نظرش رو عوض کنه
‫نمیکنه
‫ولی احتمالا حق با اونه
‫احتمالا وقت یک فصل جدید رسیده
‫برای همه ما
‫چقدر قطعی اینو گفتی
‫میتونم قانعت کنم تا بمونی خانم اسکات؟
‫نمیتونم ‫نه با این شرایط
‫واقعا حق با خانم ایدا ه
‫باید آرمسترانگ میبود که از اینجا میرفت
‫حس میکنم هیچ کاری نتونستم برات بکنم
‫نمیتونستم اجازه بدم این کار رو بکنید ‫خیلی اختلال ایجاد میشد
‫من چیزیم نمیشه
‫امیدوارم با دلخوشی از ما از اینجا بری
‫حتما
‫من هنوزم برای مدتی که اجازه دادید
‫تا توی این خونه بمونم قدردان هستم
‫تو زن جوان تاثیر گذاری هستی
‫همه نمیتونن جاه طلبی تو رو حمایت کنن
‫البته این کمترین تعریفیه که میشه ازت کرد
‫ولی تو اونقدر قوی هستی که از پس خودت بربیای
‫ممنونم، سعی میکنم همینطور باشم
‫بهتره سریعتر بری ‫ تا بتونی به آخرین کشتی برسی
‫خداحافظ خانم ون راین
‫خداحافظ خانم اسکات
‫خدا به همراهت
‫چطور میتونی اینهمه مدت رو نیویورک بگذرونی
‫وقتی میتونی اینجا باشی؟
‫چی بگم؟ من یک حیوون اجتماعی هستم
‫اگه خانم استور هر تابستون ‫ به اینجا بیاد اوضاع عوض میشه؟
‫فکرمیکنم اگه بیاد
‫همه چیز زیادی خوب میشه
‫والا
‫فکرمیکنم چالش برانگیز باشه
‫که مطمئن بشیم نیویورک و نیوپورت
‫در انجام کارها از هم جدا میمونن
‫میدونید استورها ‫چقدر برای خونه ساحلی پول دادن؟
‫قطعا کمتر از دویست هزار دلار نیست
‫فکرنمیکنم خانم استور خوشحال بشه
‫اگه بفهمه به ما گفتی این قضیه رو
‫- کاش میشد خونه رو ببینم ‫- چرا؟
‫خب، جدا از هرچیزی
‫میخوام بدونم با دویست هزار ‫ دلار میشه توقع چه چیزی داشت
‫خیلی حیف شد که اینجا نیست
‫چرا من نبرمت؟ این عصر میریم اونجا
‫من سرخدمتکار اونجا رو میشناسم ‫مشکلی پیش نمیاد
‫آقای هفتی افسانه ای؟
‫فکرمیکردم اون توی نیویورک باشه
‫نه الان یه برنامه جدید دارن ‫حالا که کار خونه تمومه
‫دو روز زودتر از خانم استور میاد
‫و اونم فردا میاد ‫مشکلی پیش نمیاد
‫- عاقلانه هست؟ ‫- منم باید بیام؟
‫تو میتونی اینجا با من بمونی عزیزم
‫شاید اینجوری بهتر باشه
‫بهتر نیست صبرکنیم تا خود خانم استور بیاد؟
‫نه امروز راحت‌تره که بریم
‫ولی بهتر نبود خانم ارمسترانگ بره
‫تا اینکه تو بذاری بری؟
‫شاید
‫ولی ماریان بهم گفت که خانم ون راین گفته
‫هیچوقت نمیتونه بدون ندیمه خودش زندگی کنه
‫ماریان؟
‫در نهایت باهم دوست شده بودیم
‫دلش برات تنگ میشه
‫توی اون خونه با دوتا پیرزن گیر افتاده
‫خیلی هم پیر نیستن
‫و به هرحال، ‫ فکرنمیکنم خیلی زیاد دیگه اونجا بمونه
‫داره ازدواج میکنه
‫تو چی؟ من میخوام این رو بدونم
‫خیلی چیزا در آینده تو هست
‫فقط اگه بری بیرون و بذاری برات اتفاق بیفته
‫من میدونم
‫تو منو یاد خانم ون راین میندازی
‫اگه اینطوره، پس احترام براش قائلم
‫ولی میخوای چیکار کنی؟
‫اگه اجازه بدی، اینجا بمونم
‫و کارم با "گلوب" رو ادامه بدم
‫شاید با پدرت به مشکل بخوریم
‫هروقت مشکل شد میرم از اینجا
‫هنوز نیازی به دعوای لفظی نیست
‫هیچی نمیگم ‫مگر اینکه دنبال دعوا باشه
‫ولی اگه دنبال دعوا باشه ‫بهش دعوا میدم
‫شاید..ولی برای فعلا
‫میشه شمشیرت رو بندازی زمین و قهوه بخوریم؟
‫میتونیم طبقه اول رو یه نگاه سریع بندازیم
‫مگه نه هفتی؟
‫خانم استور مشکلی نداره
‫میتونی بهش بگی من با خانم فین اینجا بودم
‫اگه از این کار مطمئنید آقای مک الیستر
‫پس بفرمایید
‫حدود سی سال پیش ساخته شده
‫برای مردی به اسم دنیل پریش
‫و پیارسال توسط
‫ویلیام بکهوس استور خریداری شد
‫هرچند درواقع برای زنش اینجا رو خرید
‫اون هیچوقت از کشتی خودش دل نمیکنه
‫و زنشم هیچوقت سوار اون کشتی نمیشه
‫- اون اینجاست ‫- زود رسیده!
‫اوه خدای من
‫بهتر نیست بریم اون پشت؟
‫نه، اون میدونه شما داخل خونه اید
‫حتما کالسکه‌تون رو دیده
‫خانم راسل رو ببر
‫با من بیاید
‫ولی..
‫لبخند بزن
‫از این طرف
‫- خانم لطفا از این طرف ‫- عذرمیخوام
‫سریع
‫- ببخشید
‫رسیدیم
‫لینای عزیز ‫به خونه خودت خیلی خوش اومدی
‫چقدر خوشحالم از دیدنت ‫و همچنین تو آرورا
‫امیدوارم از زحماتم خوشتون اومده باشه
‫همه چیز به هر زبانی بسیار دوست داشتنیه
‫تو خیلی باهوشی