.
می‌توانید پادکست رسمی ما را] [از شبکه‌ی هولو یا سایر پلتفرم‌ها بشنوید
[آنچه گذشت]
‫خب رندال، امروز یه روز بزرگ ‫برای آموزش خواهد بود.
‫- سال‌ها یادداشت اینجاست. ‫- اون چیه؟
‫هیچی نیست. ولی اگه مردی ‫با یه گل گاردنیای سفید اومد تو،
‫باهاش حرف نمی‌زنی. ‫فقط من می‌زنم، باشه؟
‫نمی‌خوای درگیر بشی. گرفتی؟
‫بچه‌ها، گزارش پلیس همین الان اومد.
‫مرگ تصادفی؟
‫- تو جوجه کوکوی دیوونه‌ای! ‫- کوکوی چی؟
‫لستر همه مستأجرها رو به پرنده‌ها تشبیه می‌کرد
‫چرا میگویی که دستته
‫ناخن داره؟
‫انگار یه نوع قارچ ‫سبز روی ناخنش هست.
‫شما در مورد ارتباطات خانوادگی من ‫با فعالیت‌های مجرمانه شنیدین.
‫می‌تونی توضیح بدی منظورت چی بود ‫وقتی گفتی
‫که شوهر گمشده‌ت ‫همه‌جوره به ساختمون ما ربط داره؟
‫ما صاحب "کلین‌آپ" هستیم، ‫خشک‌شویی تو آرکونیا.
‫انتظار چند تا مهمون داریم؟
‫فقط آلدیا، تیم، ‫و چند تا دوست از بِی‌پورت.
‫نیکی همیشه این دست کارت‌ها رو ‫با خودش همه جا می‌برد.
‫پشت یکی از کارت‌های نیکی ‫یه نقشه هست.
‫آهای؟
[خشک‌شویی کلین‌آپ]
‫جورج برنارد شاو یه بار گفت،
‫"در شرط‌بندی، بسیاری باید ببازند
‫تا عده‌ی کمی بتوانند ببرند."
‫اون یه سری چیزها در طرفداری از استالین هم گفت
‫و یه جورایی ضد گاو بود، ‫که الان به موضوع ربطی نداره.
‫- میبل، می‌تونیم این رو حذف کنیم؟ ‫- نه.
‫باشه، عالیه.
‫در آغاز دهه‌ی 1910، ‫ظهور خودرو
‫اصطبل‌های اسب زیر آرکونیا ‫رو از رده خارج کرد.
‫طولی نکشید که بعضی از ‫بدنام‌ترین گانگسترهای نیویورک
‫یه استفاده‌ی جدید و سودآورتری ‫برای این فضا پیدا کردن.
‫تا دهه‌ی 1920، مافیا ‫اتاق‌های بازی مخفی
‫در سراسر شهر داشت،
‫و هیچ‌کدوم در میزبانی ...به پای
‫"اتاق مخملی" نمی‌رسید.
‫برای بیش از یک قرن،
‫بعضی از مهم‌ترین تصمیمات ‫شهر اینجا گرفته می‌شد.
‫شایعه شده،
‫اینجاست که قرارداد ساختمان ‫امپایر استیت واگذار شد،
‫جایی که تصمیم گرفته شد بارها ‫تا ساعت 4 صبح باز باشن،
‫و جایی که، در لحظه‌ی آخر،
‫اسمِ "جزیره‌ی زکری تیلور"
‫به "جزیره‌ی روزولت" تغییر کرد.
‫حتی با تغییر مُد، دکور، ‫و مشتریان در طول سال‌ها،
‫یک چیز همیشه دائمی باقی موند؛ مافیا.
‫همه از لاکی لوچیانو ‫تا جان گوتی قدرت رو
‫بر پنج منطقه‌ی شهر ‫از این مکان اعمال می‌کردن،
‫که برای عده‌ی کمی برگزیده .شناخته شده بود
‫و این تا به امروز ادامه داره.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫"اتاق مخملی" یه افسانه‌ست،
‫ولی تمام این مدت همین‌جا بوده.
‫چطور متوجه نشدم؟
‫خب، انصافاً، ‫پایین یه راه پله‌ی مخفی بود
‫که فقط با یه دست کارت ‫جادویی باز می‌شد.
‫زیاد به خودت سخت نگیر.
‫می‌دونی، این یه پیچش داستانی خوب ‫برای شروع پادکستمون می‌شه.
‫باید فیلمبرداری کنم؟ ‫خیلی از پادکست‌ها
‫الان ویدیو هم دارن.
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫- این...؟ ‫- خدای من، خدای من!
‫- اولیور، تویی؟ ‫- میبل؟
‫حالت خوبه؟ ‫چه خبره؟
‫من تو خشک‌شویی‌ام. ‫نیکی کاچیملیو رو پیدا کردم.
‫عالیه! ‫می‌تونی همون‌جا نگه‌ش داری؟
‫نباید خیلی سخت باشه.
‫مُرده!
‫همه‌ی انگشت‌هاش سر جاشه؟
‫انگشت‌هاش؟
‫- وای. ‫- باشه، باشه، فقط آروم باش،
‫و بیا ما رو تو آپارتمان چارلز ببین!
‫و اولیور، هر کاری می‌کنی، ‫به جسد دست نزن!
‫آخرین چیزی که می‌خوای اینه که دی‌ان‌ای تو ‫همه جای جسد یه گانگستر مُرده باشه.
‫- هی، حواست باشه کجا می‌ری، رفیق! ‫- ببخشید.
‫- نه! ‫- هی!
‫چ... چی کار می‌کنی؟!
‫پول اضافه برای آهار دادم، ‫محض اطلاع‌تون!
‫اوما، خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫بوی این میاد که یکی اینجا مُرده.
‫تو... تو واقعاً ‫دلقک ساختمونی.
‫تا... تا حالا استندآپ ‫امتحان کردی؟
‫چرا عرق کردی؟
‫ببخشید؟
‫چرا عرق کردی؟
‫من... من متوجه نبودم ‫که دارم عرق می‌کنم.
‫سالخوردگی پیچیده‌ست، ‫حتی برای ما مردها.
‫باید از این ساختمون برم.
‫- اولیور؟ ‫- این لباس‌های خشک‌شویی چیه؟
‫خدای من، اولیور!
‫چه غلطی کردی؟!
[فقط قتل‌های این ساختمان]
[قسمت سوم: جمود]
‫خدای من، اولیور!
‫کدوم قسمت "به جسد مُرده دست نزن" ‫رو نفهمیدی؟
‫خب، روش عطسه کردم.
‫به گاردنیا و مواد خشک‌شویی ‫حساسیت دارم.
‫ببینین، م... م... می‌فهمم که این به نظر...
‫- مثل اینکه عقلت رو از دست دادی. ‫- مثل اینکه مرتکب جرم شدی.
‫می‌خواستم بگم "یه‌کم عجیب"، ‫ولی بله، اون‌ها هم درستن.
‫اولیور، چی کار کردی؟
‫خیلی ساده‌ست. ‫بعد از عطسه،
‫مجبور شدم اثرم رو از روش پاک کنم،
‫و بعد بیهوش شدم، ‫و چیز بعدی که می‌دونم،
‫داشتم یه جسد رو تو خیابون 86 هل می‌دادم.
‫و هیچ‌کس متوجه تو با یه جسد مُرده، ‫که داری تو یه چرخ لباس هلش می‌دی نشد؟
‫دست بردارید، اینجا منهتن‌ـه، ‫این حتی جزو
‫سه تا عجیب‌ترین چیزهایی که ‫تو این بلوک اتفاق می‌افته هم نبود.
‫ولی چرا آوردیش ‫تو آپارتمان من؟
‫خب، من... مشخصه، نمی‌خواستم ‫یه جسد مُرده تو آپارتمانم باشه.
‫تو فقط به خودت فکر می‌کنی. ‫همیشه همینی.
‫من هیچ‌وقت یه جسد مُرده ‫به خونه‌ی تو نیاوردم.
‫این چیه؟!
‫خب، تو اینجوری القا کردی که ‫قبلاً این کار رو کردم، که نکردم!
‫برو به جهنم!
‫باور کن، امتحانش کردم، ‫جواب نداد.
‫امتحانش کردی؟
‫- بچه‌ها! ‫- امتحانش کردی... چی؟
‫می‌تونیم تمرکز کنیم رو اینکه با این ‫انسان تاریخ مصرف گذشته‌ جلومون چی کار کنیم؟
‫- آره، آره، آره، آره. ‫- اون خیلی مُرده.
‫یعنی، همینه. ‫این چیزی‌ـه که همه‌مون قراره بشیم.
‫نه، نه. نه، نه، من نه. ‫من یه دستمال امضاشده دارم
‫از اون کسی که گریم ‫"سیاره میمون‌ها" رو انجام داده،
‫و ریک بهم گفت ‫مهم نیست چقدر له و لورده باشه،
‫قراره جسد من رو جوری درست کنه که ‫حداکثر 35 ساله به نظر بیاد.
‫احساس ضعف می‌کنم. گیجم.
‫گیج به نظر میام؟ ‫احساس گیجی می‌کنم.
‫باشه، آروم باش، گیج.
‫خشک‌شویی ‫تا ساعت 7 باز نمی‌شه.
‫هر کی نیکی رو اونجا گذاشته ‫انتظار داره که جسد
‫- فردا وقتی باز می‌کنن پیدا بشه. ‫- درسته، درسته، درسته.
‫پس، باید دی‌ان‌ای اولیور رو پاک کنیم ‫و جسد رو برگردونیم
‫قبل از اینکه بفهمن ما برداشتیمش. باشه؟
‫- نقشه‌ی خوبیه. بله. ‫- از این متنفرم.
‫حالا... کسی می‌دونه چطور ‫دی‌ان‌ای رو از یه جسد مُرده پاک کنیم؟
‫باشه، فکر کنم از روش پاک شد.
‫خوشحالم این دستمال‌های مرطوب رو ‫از اونجا که بال می‌فروختن گرفتم.
‫- تو بال می‌خوری؟ ‫- نه، البته که نه.
‫ولی هیچ جای دیگه‌ای نمی‌تونی ‫دستمال مرطوب بگیری.
‫خب، حداقل الان می‌دونیم ‫که همه‌ی انگشت‌هاش سر جاشه.
‫صبر کن.
‫یه چیز سبز ‫زیر ناخن‌هاشه،
‫درست مثل انگشت میگویی ما.
‫اون نَمد لاکلان درجه اِف1ـه،
‫ساخته شده از پشم گوسفند منقرض‌شده‌ی ‫دانفیس اسکاتلندی.
‫این همون نمدی‌ـه که تو ‫اتاق مخملی طبقه پایین دارن.
‫- در مورد چی حرف می‌... ‫- خب، من قبلاً تو شب‌های پوکر
‫کارت پخش می‌کردم، ‫و تعجب می‌کنی
‫اگه بدونی نمد‌های مختلف چقدر می‌تونن ‫رو سُر خوردن کارت تأثیر بذارن.
‫می‌خوای یه پرتاب خوب داشته باشی ‫و کارت...
‫خدای من، موفق شد ‫شرط‌بندی رو هم خسته‌کننده کنه.
‫می‌تونیم برگردیم سر نیکی؟
‫باید جسد رو ‫با اسمش صدا بزنیم؟
‫آخه، تو حتی نباید ‫اسم خرچنگ‌ها رو ببری.
‫خب، اسمش تنها چیزی‌ـه ‫که در موردش می‌دونیم.
‫یه جورایی عجیبه.
‫اولین باره که یه قربانی رو نمی‌شناختیم.
‫حدس زدن اینکه چه جور آدمی بوده ‫آسونه، فکر کنم.
‫- نمی‌تونم نگاهش کنم. ‫- مشکل چیه؟
‫داری به این فکر می‌کنی که جسدت ‫تو این آپارتمان چه شکلی می‌شه؟
‫حدس می‌زنم قراره تنها بمیری،
‫تو اتاق خواب.
‫یا رو توالت.
‫اون هم انتخاب محبوبی‌ـه.
‫چرا این همیشه برای من اتفاق می‌افته؟
‫یا شاید اوضاع رو ‫واقعاً جالب کنی
‫و تنها تو یه چرخ لباس بمیری، ها؟ ‫عین من!
‫به جز اینکه من تنها نمردم.
‫من یه زن جذاب داشتم.
‫ولی لازم نیست در موردش ‫به تو بگم، نه؟
‫بی‌تربیت.
‫باشه، و این قسمت از ‫"سی‌اس‌آی: آپارتمان من" به پایان می‌رسه.
‫بیاین جسد رو برگردونیم.
‫واقعاً؟
‫به حرفم گوش کنین.
‫ما پاکت رو پیدا کردیم،
‫پس می‌دونیم که لستر ‫تو اتاق بازی بوده.
‫اگه در مورد نمد درست بگی، ‫نیکی هم اونجا بوده.
‫و اگه احتمالاً ‫این مرگ‌ها به هم ربط داشته باشن،
‫فکر نمی‌کنین به لستر ‫مدیونیم که بفهمیم؟
‫ربط دارن؟ ‫اون‌ها با فاصله‌ی یه هفته از هم مُردن.
‫اون همون لباس‌های روز ‫عروسی من رو پوشیده.
‫ممکنه از اون موقع مُرده باشه.
‫به گاردنیاش نگاه کن. ‫پژمرده نیست.
‫اون اخیراً مُرده.
‫موافقم، یه جای کار نمی‌خونه.
‫ببینین، ما جسد لستر رو ‫تحویل پلیس دادیم،
‫و اون‌ها گفتن "یه تصادف" بوده.
‫واقعاً می‌خوایم همین کار رو ‫با نیکی هم بکنیم؟
‫می‌دونم یه‌کم حال‌بهم‌زنه، ‫ولی این یه فرصته
‫که دنبال سرنخ‌هایی بگردیم ‫که در غیر این صورت هیچ‌وقت پیدا نمی‌کردیم.
‫به علاوه، برای پادکست خوبه.
‫یعنی، فکر نکنم ‫هیچ‌کس این کار رو بکنه.
‫من عاشق یه "اولین" خوبم.
‫خب، فکر کنم یه نگاه کوچیک ‫ضرری نداشته باشه.
‫داریم کالبدشکافی می‌کنیم؟
‫گفتم یه نگاه، یه نگاه کوچیک!
‫باشه، بله، بله.
‫مرحله اول کالبدشکافی، علت مرگ.
‫خب، من می‌خوام یه حدسی بزنم ‫و بگم ساطور تو سینه.
‫"ساطور."
‫قشنگه.
‫می‌دونی، همیشه می‌خواستم ‫تو یه باجه عوارضی تیر بخورم،
‫به سبک سانی کورلئونه.
‫ولی اون رویا با دستگاه‌های ‫عوارض الکترونیکی به باد رفت.
‫با این حال، این بد نیست. ‫بهتر از هر روش خسته‌کننده‌ایه
‫که تو قراره بمیری، درسته، سوج؟
‫زمان مرگ.
‫"جسد کریستی است."
‫اون پادکست در مورد کریستی تخاس،
‫دانشجویی که تو ‫کورپس کریستی، تگزاس مُرد.
‫خیلی خوش‌شانس بودن.
‫کل پرونده حول ‫زمان مرگش می‌چرخید.
‫یکی باید چک کنه ‫ببینه جمود نعشی داره یا نه.
‫باشه، من انجامش می‌دم.
‫ها! جمود نعشی نداره.
‫پس، تو چند ساعت اخیر مُرده.
‫یا جمود نعشی قبلاً تموم شده ‫و دوباره نرم شده.
‫آره، به نظر می‌رسه خون ‫کنار مچ پاهاش جمع شده.
‫فکر نکنم این قرار باشه ‫بلافاصله اتفاق بیفته.
‫احتمالاً یه‌کم سس ‫از اون ساندویچ کوفته قلقلیه
‫که قبلاً داشتم می‌خوردم. ‫بادا-بینگ!
‫جداً، اینجوری تصور می‌کنی ‫من حرف می‌زنم؟
‫یعنی، می‌دونم که ‫من عضو خانواده‌ام،
‫ولی شخصاً بهم برخورد.
‫من کرنل رفتم، می‌دونی.
‫باشه، قبوله، من کرنل نرفتم، ‫ولی تو که نمی‌دونستی.
‫صبر کن.
‫و این ماده‌ی سفید ‫رو آستینشه.
‫- شاید کوکائینه؟ ‫- اوه، بذار بو کنم.
‫من تو دهه‌ی 80 تئاتر کارگردانی کردم، ‫احتمالاً می‌تونم بهت بگم
‫دقیقاً از کدوم خیابون تو کلمبیا ‫اومده.
‫فکر کنم شبیه رنگه.
‫آره.
‫وای، دلم برای کوکائین تنگ شده.
‫مطمئنم اونم دلش برات تنگ شده، رفیق.
[ماده‌ی سفید]
‫هیچ اثری از کرم حشره یا تخم مگس نیست.
‫و من تازه داشتم گرسنه می‌شدم، اَه.
‫به من "اَه" نگو.
‫چیه، جسد تو برای ‫کرم حشره‌ها خیلی خوبه،
‫یا هر چیز دیگه‌ای که ‫این دختر گفت هستن؟
[اثری از کرم حشره یا مگس نیست]
‫جای طناب. ‫اوه، این می‌تونه یه جرم جذاب باشه.
‫احتمالاً باید بقیه‌ی بدنش رو چک کنیم.
[جای طناب دور مچ‌ها]
[بقیه جاها عادی]
‫- این چیه؟ ‫- نه، انبر "سور لا تابل" نه!
‫خواهش می‌کنم نگو کرم حشره. ‫خواهش می‌کنم نگو کرم حشره.
‫نه، یه جورایی شبیه سوختگیه.
[سوختگی؟]
‫در حالی که جمود نعشی نشون می‌ده ‫نیکی روزهاست مُرده،
‫سطح تجزیه نشون می‌ده که ‫اون اخیراً مُرده.
‫وای، خیلی باحال بود.
‫می‌دونم، انگار حس و حال ‫مردیت گری رو دارم.
‫تو خیلی خوشحال به نظر می‌رسی
‫در مورد این کالبدشکافی.
‫می‌دونم گفتن این بالای سر یه جسد ‫عجیبه،
‫ولی حس می‌کنم الان تو جای ‫خیلی خوبی تو زندگی هستم.
‫هستی.
‫داری اولین کالبدشکافی‌ت رو انجام می‌دی.
‫- آپارتمان جدیدت واقعاً داره شکل می‌گیره. ‫- می‌دونم.
‫حس می‌کنم جایگاهم رو تو این ‫ساختمون به دست آوردم.
‫و حس می‌کنم... صبر کن، ببخشید، ‫ما هنوز زمان مرگ رو نداریم.
‫ها! چیزی که لازم داریم غذای مونده‌ست.
‫چارلز، تو یخچالت ‫چی داری؟
‫فکر کنم یه‌کم غذای ‫چینی تو فریزر دارم،
‫- ولی مال چند ماه... ‫- عالیه!
‫تمام بزرگترین پیشرفت‌های ‫خلاقانه‌ی من اتفاق افتاده
‫با خوردن غذای چینی گرم‌شده.
[پیام به لستر: لستر میگویی که سفارش دادم کو؟] [میگو چی شد؟]
[هنوز خبری از میگو نیست؟] [!لستر بهتره یا مُرده باشی یا ناقص‌العضو]
[بازم منم! میگو چی شد!؟] [!مجبورم نکن بیام شاهرگت رو بزنم]
‫نکنه این آخرین چیزی باشه که ‫لستر قبل از مرگش دیده؟
‫- من، که دارم سر میگو سرش داد می‌زنم. ‫- اولیور.
‫بعد از تمام کارهایی که برام کرد. ‫من خودشیفته‌ام؟
‫نه! یعنی، فقط از نظر بالینی.
‫چی؟
‫میبل، اولین کلمه‌ای که ‫به ذهنت می‌رسه
‫- وقتی به من فکر می‌کنی چیه؟ ‫- خودشیفته.
‫چه خبره؟
‫چطور من تو 55 سالگی تازه این رو می‌فهمم؟
‫ببین، نمی‌تونی آخرین حرف‌هایی که ‫به لستر زدی رو عوض کنی،
‫و نمی‌تونی خودت رو عوض کنی.
‫ما شخصیت‌های پیچیده‌ای هستیم. ‫ما قهرمان‌های ناقصی هستیم.
‫آدم‌های ناقص. ناقص...
‫... آدم‌های خوش‌شانس.
‫ببخشید، نمی‌خواستم ‫فلسفی بشم.
‫آره، این از کجا اومد؟
‫هر وقت یه جسد مُرده ‫تو آشپزخونه‌م دارم اینجوری می‌شه.
‫هی، رفیق.
‫از دامپلینگ‌های معروف ‫مایکروویوی اولیور لذت می‌بری؟
‫موفق شده بیرونش رو ‫داغ داغ کنه،
‫- ولی داخلش هنوز یخ‌زده‌ست. ‫- ولم کن.
‫اولیور، تو یه نابغه‌ای. [سوختگی؟]
‫وای، این کلمه دو دقیقه پیش ‫کجا بود؟
‫نکنه اون سوختگی پشت گوش نیکی
‫یه سوختگی معمولی نباشه، ‫سرمازدگی باشه؟
‫این توضیح می‌ده چرا جسد ‫تجزیه نشده.
‫ممکنه روزها پیش کشته شده باشه، ‫یخ زده، و تازه یخش آب شده باشه.
‫می‌رم لب‌هاش رو چک کنم ‫ببینم ترک خورده یا نه.
‫قدرت خلاقه‌ی غذای چینی ‫همچنان شکست‌ناپذیره.
‫پسر، اگه برای هر بار که
‫با خوردن یه‌کم غذای چینی به یه نتیجه‌ی ‫بزرگ رسیدم یه سکه می‌گرفتم...
‫میبل، چه غلطی می‌کنی؟
‫یه تیکه کاغذه.
‫یعنی، خیلی خیسه، ولی...
‫اون لوگوی آرکونیاست؟
‫نیکی سربرگ آرکونیا ‫تو دهنش داشته؟ چرا؟
‫خب، این رو به لیست ‫سوالاتمون اضافه می‌کنیم.
‫باید کم‌کم به فکر برگردوندن ‫این جسد باشیم.
‫ساعت 6:45 صبحه.
‫تمام شب رو کالبدشکافی کردیم؟
‫لعنت به تو، قتل، ‫که اینقدر جالبی!
‫باشه، از پسش برمیایم. ‫فقط مطمئن می‌شیم
‫که جسدش رو برمی‌گردونیم ‫به خشک‌شویی
‫- تو کمتر از 15 دقیقه. ‫- باشه.
‫خب، الان شد 14 دقیقه.
‫کمکی نمی‌کنی، چارلز.
‫باشه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- خیلی‌خب.
‫چطوری؟
‫- بوی اولیوره. ‫- منطقیه.
‫فقط دارم می‌رم خشک‌شویی. ‫هیچ چیز غیرعادی‌ای نیست.
‫عالیه! ‫من یه‌کم عجله دارم.
‫اشکالی نداره این پیراهن‌ها ‫رو برای من تحویل بدی؟
‫در عوض می‌تونم یه جلسه‌ی ‫مشاوره‌ی رایگان بهت بدم.
‫این واقعاً خوب می‌شه.
‫بیمه‌ی انجمن کارگردانان من ‫اوایل دهه‌ی 80 باطل شد.
‫منم! من بو می‌دم!
‫پس، لطفاً همگی این بحث رو تموم کنین! ‫ممنون.
‫رندال.
‫آسانسور دوباره داره ‫اون صدای وزوز عجیب رو می‌ده.
‫باشه... نه! ‫این... این بده.
‫صدا، بیشتر شبیه ‫یه "ایـــــی" ـه، یا بیشتر شبیه یه "اومـــــ"؟
‫باشه.
‫می‌دونی چیه، بذار ببینم لستر ‫در مورد اون چی گفته.
‫هی، م... می‌شه این کار رو ‫یه جای دیگه انجام بدی؟
‫ممنونم.
‫ببخشید.
‫چی کار می‌کنی؟
‫دفتر ثبتی که لستر بهش داد،
‫شبیه همون کاغذی‌ـه که ‫تو دهن نیکی پیدا کردیم.
‫باید به اون دست پیدا کنیم.
‫شما دو تا برین. ‫من... من با جذابیتم ازش می‌گیرم.
‫- نقشه‌ی خوبیه. ‫- آره.
‫صبر کن، اون ما رو با یه جسد مُرده ‫که خودش آورده اینجا تنها گذاشت؟
‫اون خوبه. ‫خیلی خوبه.
‫صبر کن، چرا اینجا پاپاراتزی هست؟
‫بالأخره آدرس من رو پیدا کردن.
‫برای تو نیست، چارلز.
‫خدای من.
‫- میبل مورا؟ ‫- آلدیا؟
‫تو اینجا...
‫در واقع، الان "دی" هستم. ‫کوتاهش کردم، د-ی.
‫این همون "دا" نیست؟
‫نه، نیست، چون "ی" یه، ‫خط کوچولو بالاش داره.
‫تیمم فکر کردن اینجوری ‫برای طرفدارهام راحت‌تره،
‫و حق با اون‌ها بود.
‫از وقتی اسمم عوض شده...
‫من هنرمند شماره یک ‫بیشترین جستجو تو "واندیفای" هستم.
‫چه لوس.
‫میبل، من می‌رم... ‫این لباس‌ها رو تحویل بدم.
‫چطور ممکنه؟
‫چون باحال به نظر می‌رسه
‫و مرموز.
‫و همچنین، هر وقت ‫کسی یه گروه موسیقی رو جستجو می‌کنه
‫که با "دِ" شروع می‌شه، ‫اسم من اول میاد.
‫نابغه‌ست، درسته؟
‫یعنی، می‌خوای به ‫بیتلز گوش بدی؟
‫"دی" میاد.
‫اسپایس گرلز؟ ‫بازم "دی"ـه.
‫- آره. ‫- چیکس؟ "دی"!
‫خدا رو شکر من تحت تأثیر ‫تغییر اسمشون قرار نگرفتم.
‫ولی کافیه در مورد من و موفقیتم. ‫تو چطوری، میبل؟
‫من عالی‌ام.
‫و خیلی عجیب و غریبه
‫که به تو برخوردم، ‫ولی باید... بهتره برم.
‫خدای من، ‫تو یه ذره هم عوض نشدی.
‫همیشه من رو می‌بینی. ‫من تازه پنت‌هاوس رو خریدم.
‫ببخشید، تو تو ساختمون من ‫یه واحد گرفتی؟
‫- آره. ‫- خریدی، مثل یه سرمایه‌گذاری،
‫یا خریدی، مثل اینکه اینجا زندگی می‌کنی؟
‫زندگی. و با حیوون خونگی مشکلی ندارن؟
‫چون من یه سمور آبی دارم، ‫و تو مجتمع قبلیم،
‫خیلی در موردش عوضی‌بازی درآوردن.
‫اون میبل خونینه! ‫میبل خونین!
دی! می‌تونیم یه عکس ‫از شما دو نفر بگیریم؟
‫یالا.
‫یالا. بهش عادت می‌کنی. مشکلی نیست.
‫میبل خونین! تو فوق‌العاده‌ای!
‫واقعاً؟ دوباره می‌خوای ‫دی‌ان‌ای تو رو من بریزی؟
‫خدایا، فکر کردم شماها ‫قرار بود تو این کار خوب باشین.
‫آره.
‫الان داره چی کار می‌کنه؟
‫آره؟
‫یا خدا!
‫فقط دارم باهات شوخی می‌کنم. ‫من مُرده‌ام.
‫چی؟
‫باشه، باشه.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده، م... من... ‫می‌تونم از لای...
‫عقب برین، حیوون‌ها! ‫عقب گفتم!
‫همه‌تون به موقع به ژاکت‌های واکس‌خورده‌تون ‫و کیف‌های نیویورکرتون می‌رسین!
‫پخش شین!
‫ممنونم، آقای پاتنم.
‫خواهش می‌کنم، قهرمان.
‫رندال.
‫رندال، قهرمان.
‫فقط می‌خوام، بگم که ‫تو کار خیلی خوبی انجام می‌دی.
‫اینطور به نظر نمیاد.
‫تو ذاتی این کار رو بلدی.
‫احتمالاً حتی به اون هم احتیاج نداری.
‫اون اصلاً چیه؟
‫یه دفتر ثبت. بیا، فقط...
‫شما به من لطف دارین، آقای پاتنم. ‫واقعاً میگم.
‫یه چیزی رو می‌دونین؟
‫کاش همه‌ی ساکنین ‫به اندازه‌ی شما مهربون بودن.
‫من اونقدر مهربون نیستم.
‫خب، شما دوست دربان‌ها هستین.
‫نه، در واقع اصلاً نیستم.
‫در مورد چی حرف می‌زنین؟ ‫شما همین الان...
‫این اولیور پاتنم واقعیه!
‫ببخشید.
‫و با اینکه، می‌دونی، ‫من خونه‌ی خودم تو ویلیج رو دارم،
‫و غارم رو تو شمال ایالت، ‫تیمم بهم توصیه کردن
‫که یه جای خسته‌کننده‌تر بخرم.
‫و منم گفتم، "خدای من، معلومه. ‫آرکونیا."
‫همه‌ش آدم‌های پیرن.
‫و میبل.
‫هنوز با خاله‌ت زندگی می‌کنی؟
‫آر... نه! ‫در واقع، من آپارتمان خودم رو دارم.
‫آره، یه استودیوئه، ‫ولی همه چیزهایی که لازم دارم رو داره.
‫یه تخت، یه جا برای ضبط ‫پادکستم دیگه.
‫تو هیچ‌وقت پادکست من رو نشنیدی.
‫خب، دارن یه فیلم در موردش ‫می‌سازن، پس نمی‌دونم.
‫شاید چیز مهمی باشه، ‫ایوا لانگوریا نقش من رو بازی می‌کنه.
‫واو. ‫من فقط برای خوابیدن به پادکست گوش می‌دم.
‫- مال تو چیه؟ ‫- فقط قتل‌های این ساختمان.
‫مطمئنی اسمش همینه؟
‫چون من تو 10 تا برتر ‫نمی‌بینمش.
‫شاید باید روی "بیشتر ببینید" کلیک کنی.
‫نمی‌دونستم همچین چیزی هست.
‫باشه، دارم کلیک می‌کنم، ‫دارم اسکرول می‌کنم، دارم اسکرول می‌کنم...
‫شماره 17، عالیه.
‫ایده.
‫چی می‌شه اگه به عنوان مهمان بیام؟
‫مستقیم می‌ری به صدر جدول.
‫واو...
‫می‌دونی، فکر نکنم ما احتیاجی
‫به هیچ، می‌دونی، صعودی ‫به هیچ‌جا داشته باشیم.
‫ما... ما خیلی موفقیم.
‫کاملاً.
‫این مشاور منه، ‫و خیلی لوسه.
‫چند روزه داریم به هم زنگ می‌زنیم، ‫ولی پیشنهاد هنوز پابرجاست.
‫ساندرا؟ ‫عزیزم، مشکلی نیست.
‫چطور بودی؟
‫پیس، میبل. ‫من طرفدارتم.
‫آسیب روحی سخته، ساندرا. ‫همه‌مون داریم.
‫"مرگ در تنهایی"؟
‫این مالِ پابلو نرودا نیست؟
‫چی؟
‫گانگستر بزرگ و ترسناک نمی‌تونه شعر دوست داشته باشه؟
‫- ببخشید، فقط فکر کردم شاید... ‫- می‌دونی چی خنده‌داره؟
‫چند سال اخیر رو به این فکر کردم ‫که چقدر پیرم.
‫و حالا که مُرده‌ام، ‫همه قراره بگن،
‫"خدای من، خیلی جوون مُرد."
‫مطمئن نیستم این در مورد من صدق کنه.
‫خب، بهتره بجنبی، رفیق، ‫چون مرگ قطعاً داره میاد.
‫اگه سیگار داری، بِکش.
‫راستی، من چرا اصلاً ‫سیگار رو ترک کردم؟
‫"گورستان‌های تنهایی هست...
‫"مقبره‌هایی پر از استخوان‌های بی‌صدا،
‫"قلب در حال عبور از یک تونل،
‫"یک تونل تاریک، تاریک.
‫"مرگ به صدا کشیده می‌شود.
‫"مانند دمپایی بدون پا،
‫"کتی بدون صاحبش، ‫می‌آید تا با حلقه‌ای در بزند،
‫بی‌نگین و بی‌انگشت."
‫هیس!
‫فکر کردم جسد قرار بود ‫آویزون باشه.
‫کی اهمیت می‌ده؟ ‫فقط چیزی که گفتن رو بنویس.
‫زمان مرگ، امروز صبح.
‫مظنون اصلی، ‫خانواده‌ی تبهکار کاپوتو.
‫هر چی کمتر بدونیم، بهتره.
‫- اون چه صدایی بود؟ ‫- با دست‌های بالا بیا بیرون!
‫هی، حتماً داریم خیالاتی می‌شیم.
‫بیا از اینجا بریم ‫قبل از اینکه کسی ما رو ببینه، باشه؟
[!صفحه‌ی دی: واقعاً از این کوچولوها سیر نمی‌شم]
‫نیکی رو برگردوندم.
‫این پلیس‌هایی که پیداش کردن ‫قطعاً فاسدن.
‫- فکر کنم یه لاپوشونی در کاره. ‫- چی... چارلز، این خیلی مهمه.
‫و ببخشید که تنهات گذاشتم.
‫نه. من از ریسک کردن ‫ده سال زندان
‫تو خشک‌شویی محله‌م لذت بردم.
‫ولی خوشحالم که تونستی ‫با دوستت وقت بگذرونی.
‫اون دوست من نیست.
‫اون... یعنی، قبلاً دوستم بود، ‫ولی اون بد تموم شد.
‫اون بدترین وجه من رو بیرون می‌کشه.
‫درست وقتی که دارم حس خوبی ‫در مورد خودم پیدا می‌کنم،
‫اون به پنت‌هاوس نقل مکان می‌کنه.
‫اون به معنای واقعی کلمه داره ‫تو خونه‌ی خودم بهم از بالا نگاه می‌کنه.
‫به درک! ‫تو بهش احتیاج نداری.
‫تو تمام زندگیت پیش روته.
‫من، از طرف دیگه، ‫خیلی شبیه شعر پابلو نرودا،
‫احتمالاً "مرگ در تنهایی" رو تجربه خواهم کرد.
‫چه تیره و تار. حالت خوبه؟
‫بله.
‫پیداش کردم!
‫از جذابیت قدیمی ‫اولیور پاتنم استفاده کردی
‫تا ازش بگیری؟
‫ی... یه چیزی شبیه اون. ‫متن پرباریه.
‫یادداشت‌هایی در مورد همه مستأجرها هست، ‫یادداشت‌های پرنده‌نگری.
‫حتی یه شعر در مورد یه دربان هست،
‫به اسم "بفرمایید".
‫یه تلاش مضبوحانه. ‫سعی می‌کنه "سرفه" رو با "از طریق" قافیه کنه.
‫- صفحه‌ی گمشده. ‫- صبر کن.
‫اوه، مقادیر پول.
‫"تفنگ، بلایند." ‫این هیجان‌انگیزه.
‫"گاومرغ سرقهوه‌ای، ‫جیجاق اوراسیایی،
‫کاکاپو، مرغ کریچ‌ساز."
‫شوخیت گرفته، ‫بازم یادداشت‌های پرنده‌ای؟
‫پس، نیکی یه لیست ‫از پرنده‌ها تو دهنش داشته.
‫ولی چرا همه‌شون تو یه دایره‌ان ‫با مقادیر دلار زیرشون؟
‫خب، "تفنگ، بلایند، ریور،" ‫اون‌ها اصطلاحات پوکرن.
‫پس چی، لستر داشته رو یه نسخه‌ی ‫پرنده‌ای از
‫"سگ‌ها در حال بازی پوکر" کار می‌کرده؟
‫خدایا، این از شعر هم ‫خجالت‌آورتره.
‫زن لستر گفت اون دوست داشته ‫آدم‌ها رو با پرنده‌ها مقایسه کنه.
‫پس، شاید این‌ها ‫اسم‌های رمز باشن
‫برای آدم‌هایی که زیر نظر داشته؟
‫و اون مقادیر دلار ‫مبلغی بوده که شرط می‌بستن؟
‫وای، خیلی زیاده.
‫اوه، و اوضاع دوباره ‫هیجان‌انگیز شد.
‫به نظر می‌رسه هر صفحه ‫بازی یه هفته‌ی متفاوته.
‫اون‌ها شنبه ‫نصفه شب بازی می‌کنن،
‫که یعنی ممکنه امشب ‫یه بازی باشه.
‫- باید بریم. ‫- نصفه شب شروع می‌شه؟
‫من تا نصفه شب سه بار ‫برای دستشویی بلند شدم.
‫خب، یه فکری به حالش بکن، ‫چون بازیکن‌هایی که اونجا بودن
‫شبی که نیکی و لستر مُردن ‫ممکنه برگردن.
‫پس، من می‌گم زودتر بریم، ‫یه جا برای قایم شدن پیدا کنیم،
‫و ببینیم کی هستن.
‫باشه، ولی اگه قراره به یه بازی ‫نصفه شبی نفوذ کنیم
‫با حضور ترسناک‌ترین و قدرتمندترین ‫گانگسترهای نیویورک،
‫اول، باید بخوابیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫رفیق، تو می‌تونی این کار رو بکنی می‌تونی، رفیق
‫یالا، رندال. می‌تونی.
‫از پسش برمیای.
‫- رندال؟ ‫- چطور می‌تونم کمک...
‫آقای پاتنم.
‫فقط، دارم دفتر ثبت‌تون رو ‫برمی‌گردونم.
‫و من... من در مورد ‫سوءتفاهم قبلی متأسفم.
‫خب، شما اون رو از دستم قاپیدین.
‫بله، سوءتفاهم این بود ‫که شما فکر نمی‌کردین من این کار رو بکنم.
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره.
‫نه.
‫ساختمون بدون لستر ‫داره از هم می‌پاشه.
‫و راستش، من دوره‌ی آموزشیم رو ‫تموم نکردم،
‫پس هیچ راهی نیست که بتونم جاش رو پر کنم.
‫تا حالا داستان زمانی که ‫شینا ایستون نقش موسی رو بازی کرد
‫تو تئاتر موزیکالم با تغییراتی شگرف ‫از "ده فرمان" رو برات تعریف کردم؟
‫نه، دفتر ثبت اشاره کرده ‫ممکنه این اتفاق بیفته.
‫خب، باشه، شب افتتاحیه‌مون بود، ‫و شینای اون موقع ناشناخته
‫داشت سعی می‌کرد جای خالی ‫ناپُرشدنی آقای چارلتون هستون رو پر کنه.
‫و اون... اون... اون فقط ‫خیلی بد پیش رفت. مردم شورش کردن.
‫و قطعاً هیچ ربطی ‫به فیلمنامه نداشت.
‫پس، من نشوندمش،
‫و بهش گفتم، "شینا-بینا، ‫سعی نکن چاک باشی
‫و سعی کن فیله مینیون باشی."
‫و از اون به بعد، ‫بقیه‌ش به تاریخ پیوست.
‫پس، موزیکال موفق بود؟
‫گفتم به تاریخ پیوست.
‫نکته اینه، دنبال کردن یه اسطوره سخته،
‫پس سعی نکن لستر باشی.
‫نمی‌تونی کسی باشی که نیستی.
‫هنوز کلی سوال تکمیلی ‫در مورد این موزیکال دارم،
‫ولی فکر کنم می‌فهمم ‫چی سعی دارین بگین.
‫ممنونم، آقای پاتنم.
‫و برام مهم نیست چی می‌گین، ‫شما آدم خوبی هستین.
‫خب، ممنونم.
‫و می‌دونم شاید باورش ‫سخت باشه،
‫با توجه به ظاهر جوون من، ‫ولی،
‫من در واقع مدت زیادی ‫تو این ساختمون زندگی کردم.
‫پس، اگه می‌خواستی، می‌تونستم سعی کنم ‫بهت کمک کنم
‫که بخشی از اون آموزش رو تموم کنی.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫ه... هر سوالی داری، ‫لطفاً بیا پیش من.
‫در واقع کلی سوال دارم. ‫می‌تونیم همین الان شروع کنیم؟
‫نه. همین الان، باید یه چرت ‫خیلی مهم بزنم.
‫ولی، می‌گم هر وقت دیگه‌ای،
‫قول می‌دم، من هستم برات.
‫- ممنونم، آقای پاتنم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫"مرگ در تخت‌های ما خفته است:
‫"در تشک‌های تنبل، ‫پتوهای سیاه،
‫"کش و قوسی کامل می‌آید ‫و سپس ناگهان می‌وزد...
‫"صدایی ناشناخته می‌وزد، ‫و ملافه‌ها را پر می‌کند.
‫"و تخت‌هایی هست ‫که به سوی بندری در حرکتند
‫"جایی که مرگ منتظر است،
‫در لباس یک دریاسالار."
‫سلام.
‫بیمار ناشناس ‫ژنرال کاستر هستم،
‫و من در گروه آزمایشی دکتر تایدیمن هستم، ‫و می‌خوام چهار دوز بعدی رو بگیرم
‫از 4-8-3-7-6-3-2-8-ایکس-وای-تی.
‫و پنج‌شنبه تمومش می‌کنم،
‫پس می‌خوام که ‫فوراً تحویل داده بشه.
‫ژنرال کاستر.
‫خوبه که زودتر رسیدیم.
‫مردم هویت‌های کاملاً جدید می‌گیرن ‫تا از مافیا قایم بشن،
‫و ما داریم قانون رو می‌شکنیم تا ببینیمشون.
‫قفل شده.
‫کشف کردم با کارت کلید ‫باز می‌شه.
‫بده به من.
‫ظرافت.
‫این واقعاً تمام این سال‌ها ‫زیر آرکونیا بوده؟
‫بله، و لستر و نیکی ‫هر دو اینجا بودن.
‫این اتاق باید یه سری جواب ‫برامون داشته باشه.
‫صبر کن، صبر کن. ‫اون‌ها شبیه گانگسترها نیستن.
‫اون‌ها گانگستر نیستن. ‫اون‌ها مدیرعامل هستن.
‫درسته، می‌شناسمشون.
‫اون کسی‌ـه که ‫اون یه چیزه رو اختراع کرد.
‫و اون با گیل و اپرا ‫به فضا نرفت؟
‫بیا، من تو سافاری سرچش می‌کنم.
‫اچ-تی-تی-پی-اسلش-اسلش.
‫تو... تو لازم نیست ‫قسمت "http" رو تایپ کنی.
‫بده به من، پیرمرد.
‫- دبلیو-دبلیو-دبلیو... ‫- اون هم لازم نیست تایپ کنی.
‫بیا، من انجامش می‌دم.
‫باشه، خب این میلیاردر تکنولوژی ‫سباستین استیده،
‫- که بهش می‌گن "بَش". ‫- آره، آره، آره.
‫همین رو بهت گفتم. ‫همون کسی که اون چیزه رو اختراع کرد.
‫باشه، پس اون یکی جِی فلوگه.
‫وارث خانواده‌ی داروسازی فلوگ.
‫اون‌ها داروهای به شدت اعتیادآور می‌سازن
‫که زندگی خیلی‌ها رو خراب کرده.
‫اون‌ها داروی فشار خون منم می‌سازن، ‫پس الان دو دلم.
‫این کامیلا وایت‌ـه.
‫اون صاحب نصف هتل‌های نیویورکه.
‫و خدایا، چقدر لباس ‫پشمی رنگ خنثی بهش میاد.
‫اون مثل تجسم انسانی ‫آشپزخونه‌ی نانسی مایرزه.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، همه‌شون میلیاردرن.
‫این مافیا نیست، ‫این مافیای جدید نیویورکه.
‫خواهش می‌کنم بگو این رو ضبط کردی. باشه.
‫- من یه نوشیدنی لازم دارم. ‫- بیا پیشخون رو چک کنیم.
‫همونطور که شهر تغییر کرده،
‫صاحبان قدرت هم تغییر کردن.
‫"مافیا"، اونطور که ما می‌شناختیمش، ‫شاید دیگه وجود نداشته باشه،
‫ولی ایده‌ی اینکه بسیاری ببازند
‫تا عده‌ی کمی برگزیده ببرند ‫هیچ‌وقت اینقدر واقعی نبوده.
‫گرمکن‌های مخملی ‫و زنجیرهای طلا رفته‌اند،
‫و حالا جایگزین شدن با کفش‌های قایقی ‫و دوج‌کوین.