‫استیون، چیکار کردی؟ ‫[آنچه گذشت...]
‫نمیدونم چطوری توضیح بدم ‫ چه اتفاقی اینجا افتاده
‫- آخه تو کی هستی؟ ‫ - من خادم خونسوئم.. کالبدشم.
‫ما از ضعیفا دفاع می‌کنیم ‫و عدالتِ "خونسو" رو اجرا می‌کنیم
‫مجازات خونسو خیلی دیر اتفاق میفته
‫آمیت با ریشه ‌کن کردن انتخاب شر ‫راه نیکی رو نشون می‌ده
‫آمیت رو پیدا کردیم
‫درحالی که خیلی مردم شرور ‫این دنیارو با گناه پر می‌کنن
‫حقشون اینه که با قضاوتش رو در رو بشن
‫خدایان دیگه؟ اونا چطور؟
‫همین‌جوری دست رو دست می‌ذارن ‫ که یکی آمیت رو آزاد کنه؟
‫واسه تشکیل جلسه با خدایان، ‫باید خشمشون رو برانگیزیم.
‫آمیت در خفا دفن شد. مکانش حتی ‫برای خدایان هم پوشیده‌ است
‫- ولی حتما یکی اطلاعاتی داشته دیگه. ‫-یه مرد، یکی به نام مدجای سنفو
‫تابوت سنفو رو پیدا کنین ‫و مقبره مورد نظرتون پیدا میشه
‫یه نقشه است، به سمت یه چیز خیلی بزرگ
‫اگه از شکل آسمون تو همون روز خبر نداشته باشیم،
‫به فنا میریم
‫خدایان که حبسم کردن، ‫به مارک بگو آزادم کنه.
‫- مارک؟ ‫ - می‌خوام یه مسئله ‌ای رو یادت باشه:
‫من با عذاب و شکنجه تو شکل گرفتم. ‫پیروزیم رو مدیون خودتم
‫استیون. پاشو. بجنب. پاشو دیگه!
‫یکی رو در حال فرار دیدم!
‫اطراف ماشین رو بگردین!
‫ظاهرا مُرده.
‫برگرد! برگرد!
‫اوناهاشش!
‫چیه؟
‫نمی‌تونیم وقت بیشتری از دست بدیم ‫هارو حتما داره می‌ره مقبره
‫ببین، اگه همین‌طور باشه، ‫باید مارک کمکمون کنه، خب؟
‫کاملا درسته. دیدی؟ خودش میفهمه
‫- نه. ‫ - نه؟
‫نه. آخه جریان از این قراره ‫که من و مارک قراری گذاشته بودیم...
‫که وقتی کارش با خونس ‫ تموم شد، کلا بذاره و بره.
‫ولی اون قرار شامل این نمیشد که تو، ‫لایلا و ما رو به کشتن بدی، مگه نه؟
‫- من چنین کاری رو قبول نمی‌کنم ‫ - با هم قرار گذاشته بودین؟
‫قرار گذاشتین که دیگه تو ‫ زندگی من نقشی نداشته باشه؟
‫و به فکرتون نرسید که ‫شاید من هم باید مطلع می‌شدم؟
‫اوه
‫خب، مگه خودش از قبل ‫باهات قطع رابطه نکرده بود؟
‫آره. اصلا مهم نیست. بهترین ‫خصوصیتش زرهش بود دیگه، مگه نه؟
‫دیگه حتی اون رو هم نداشت
‫استیون، زود باش جسم رو بهم بده. ‫این ماموریت خودکشیه
‫به‌علاوه، خودم می‌شناسمش. ‫ اگه باشه، می‌خواد تنهایی همه کارها رو بکنه.
‫قرار نیست اینطوری بشه ‫قرار نیست این کار رو بکنیم
‫چنین کاری نمی‌کنیم، فقط ‫من و تو هستیم و جاده دراز
‫- بقیه مسیر رو پیاده می‌ریم. ‫ - باشه، خیلی‌خب.
‫اوناهاشن. بریم جلوتر.
‫گویا رفتن داخل
‫باید راه دیگه‌ای پیدا کنیم ‫ که زودتر به آمیت برسیم.
‫سلام.
‫ببینیم تدارکاتی پیدا می‌کنیم یا نه.
‫- ظاهرا ترسیدی. ‫ - نخیرم
‫خب، باید بترسی
‫بدون خونسو، دیگه از لباس خبری نیست، ‫ از شفابخشی خبری نیست، از قدرت خبری نیست
‫آره، فکر کردم از تو هم ‫ دیگه خبری نیست مگه این رو نگفتی؟
‫ولی لابد با باور کردن حرف‌هات...
‫نشون میدم چه آدم احمقی هستم
‫ببین، کاش می‌تونستم ‫ یهو ناپدید بشم. جدی می‌گم.
‫ولی متاسفانه، هنوز اینجام
‫و اگه می‌خوای این کار رو بکنی، ‫باید باهوش باشی. حداقل به خاطر لایلا
‫قبلا تو همچین شرایطی بودم
‫من هم دارم. جسممون یکسانه دیگه، مگه نه؟
‫تجربیاتت تو همین جسمه دیگه. ‫ تو حافظه عضلانی نهفته شده.
‫راستش مطمئن نیستم اینطوری باشه، فقط...
‫- حالا هرچی. ‫ - من هستم.
‫- تنها نیستی. ‫- خودم می‌دونم تنها نیستم.
‫خودم می‌دونم اصلا تنها نیستم. لایلا همراهمه.
‫- هوام رو داره. ‫- حسی بهش داری؟
‫حسی به همسرم داری؟
‫ممنون برای نگرانیت رفیق. واقعا می‌گم. ‫ ولی از اینجا خودمون می‌تونیم
‫استیون، قسم می‌خورم...
‫اگه دستور تهیه شیک پروتئین و این‌جور ‫ چیزها رو لازم داشتم، خبرت می‌کنم.
‫از یه دره، خودمون رو می‌اندازم پایین!
‫باید اعتراف کنم که کل ‫عمرم منتظر چنین کاری بودم.
‫همین ماجراجوییمون رو می‌گم.
‫- متوجهم. آدم دنبال کارهای نکرده است دیگه. ‫ - آره.
‫بوی تو شبیه اونه
‫- البته باید هم باشه دیگه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫مارک داره سعی می‌کنه ‫ ازت جلوی خونسو محافظت کنه
‫- چی؟ ‫- واسه همین تو رو از خودش پس می‌زده.
‫فکر می‌کنه که خونسو تو رو به عنوان ‫ کالبدش می‌خواد و اون نمی‌خواد بذاره
‫چیزی نیست. صرفا حس ‫کردم بهتره خبر داشته باشی.
‫متاسفم
‫چرا الان داری این رو بهم میگی؟
‫نمی‌دونم. به نظرم این حق ‫ رو داشتی که بدونی
‫خب، تصمیمش با اون نبود
‫من به محافظت نیاز ندارم ‫ به صداقت نیاز دارم
‫- آره. درک می‌کنم. ‫- خودت این‌جوری هستی، مگه نه؟
‫چه‌جوری؟ صادق... بودنم رو میگی؟
‫آره. صادق بودنت رو میگم.
‫آره.
‫- من اول می‌رم پایین. ‫ - خیلی‌خب. باشه. چه عالی.
‫- بعدش طنابمون رو محکم می‌کنم. ‫ - ممنون. با چی محکمش می‌کنی؟
‫هنوزم نمی‌تونم بفهمم ‫کی داری شوخی می‌کنی
‫خیلی‌خب.
‫اوه، لعنتی
‫- حالت خوبه؟ ‫- عالی‌ام. آره.
‫خیلی‌خب.
‫- بفرما. ‫- کاش شاهد چنین اتفاقی نبودی.
‫آره، تموم سال‌ها‌‌‌...
‫اوه، وای، تو رو نگا!
‫آره، خیلی... قشنگن، مگه نه؟ ‫ واقعا خیلی...
‫- چندین قرنه که محافظ اینجان. ‫ - دقیقا. ببین، اصلا نمی...
‫اگه الان یهو زنده می‌شدن...
‫و ازم معمایی می‌پرسیدن که بذارن رد بشم، ‫ خیلی خوش‌حال می‌شدم.
‫از ترس سکته می‌کردم، ‫ولی خیلی خوش‌حال می‌شدم.
‫این چیه؟
‫- تو کشیدیش؟ ‫ - چی؟
‫آها. آره. به یاد پدرم کشیدمش. ‫خیلی دوست داشت که اینجا باشه
‫عه، جدی؟ عاشق تاریخ بود، مگه نه؟
‫خیلی بدتر. روح و روانش باستان‌شناسیه
‫چه باحال
‫و برای اون، این رویا ارزش ‫ مردن رو داشت و آخر هم مرد
‫اِم...
‫خیلی تسلیت میگم.
‫- ممنون. نه بابا، اشکالی نداره. ‫- باشه.
‫اشکالی نداره. پیش میاد دیگه.
‫شرط می‌بندم از خوش‌حالی بال در می‌آورد
‫اگه تو رو اینجا می‌دید
‫آره. فکر کنم
‫خب، چندان راه بدی برای ‫ مردن هم نیست، مگه نه؟
‫بریم بفهمیم؟
‫آره، آره بریم بفهمیم
‫مرگ خیلی قشنگیه.
‫چه عجیب.
‫- هزارتوئه. ‫- هزارتوی شگفت‌انگیزیه.
‫- نه، منظورم اینه که شیش مسیر داره. ‫- آره، آره، آره.
‫- درسته. شش مکان مختلف داره. ‫ - اینجا به چی شلیک می‌کردن؟
‫تمام این سازه
‫یه نماد‌ه
‫- چشم حوروسه. ‫ - آره.
‫ببینش
‫- چی؟ ‫ - دیدی؟
‫نماد سلطنتیه؛ نماد محافظت ‫تو زندگی پس از مرگه.
‫یعنی، به منابعی که برای ‫ساخت این اتاق نیاز بوده، فکر کن
‫- آخرین کالبدش از فراعنه بوده. ‫- وای! کالبدش فرعون بوده.
‫- خب، نظرت چیه؟ به نظرت نقشه است؟ ‫- آره، خب...
‫خیلی‌خب. چشم حوروس چشم ذهن ‫ هم محسوب می‌شه، درسته؟
‫شیش حس انسان رو با ‫ شیش نقطه مختلفش ترسیم می‌کنه.
‫پس ابرو رو داری که نشون‌دهنده‌ی افکاره
‫مردمک چشم مشخصا نشون‌دهنده‌ی بیناییه. ‫این ناحیه نشون‌دهنده‌ی شنواییه
‫این نشون‌دهنده ی بویایی این لامسه و ‫ این خط دراز که آخرش مارپیچ میشه
‫نشون‌دهنده‌ی زبانه
‫کالبدش حرف‌های آمیت رو بیان می‌کنه.
‫درسته.
‫اوه، وای.
‫اوه، کشیش‌های هِکا
‫از نقاب و حالت بدنشون مشخصه.
‫اونا رو اینجا دفن میکردن ‫تا از فرعون محافظت کنن
‫هکا دیگه چه کوفتیه؟
‫جادوگرهای زمان خودشون ‫اونا قرن‌هاست که این پایین هستن
‫اینا هم باید افراد بدبختی باشن ‫که گذرشون به این جادوگرها خورده
‫که این‌طور. چه مرگ خارق‌العاده‌ای.
‫اوه، خدای من، اوه، خدا. این خون تازه‌‌ست؟
‫اینا تیکه‌های گوشت نیست؟
‫اوه
‫- بریم جلوتر. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اِم، یه دقیقه وایستا. یه دقیقه وایستا.
‫صرفا دارم مشاهداتم رو بیان می‌کنم؛ ‫آخه کلی خون و استخون این طرفی ریخته.
‫اینه که به نظرم شاید بتونیم از طریق دیگه‌ای...
‫مثلا از طریق...
‫اونجا بازه. می‌بینی؟
‫آره.
‫- بریم ببینیم چه خبره؟ ‫- باشه. بریم
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب. تو برو.
‫- من برم؟ ‫ - برو.
‫باشه، خیلی‌خب. باشه.
‫- موفق شدم. رسیدم بالا. ‫- خوبی؟
‫آره.
‫خب، باتوجه به نوشته‌های باستانی ‫ آمیت باید به یه اوشابتی متصل باشه
‫این مجسمه‌‌ها رو میگم
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- اوضاع حرف نداره.
‫منظورم اینه... این شبیه یه ظرف تازه ‫ پر شده از اندام بدن، و پوست مار‌
‫- و ترمیم‌پذیری... ‫ - استیون؟
‫- استیون؟ ‫ - چیه؟
‫خروجی
‫آره، آره، میتونیم از این طرفی بریم
‫- صدای هاروئه. ‫- دارن به چی شلیک می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫قایم شو. قایم شو.
‫فرار کن! پیدات میکنم
‫لهش کردم. لهش کردم
‫استیون؟
‫وای خدایا
‫اولین کسی‌ام که میاد اینجا. ‫مقبره درخور فراعنه است.
‫مقبره تاتموس دومه.
‫شاید هم مقبره نفرتیتی باشه. ‫وای، حتما مقبره شخص مهمیه.
‫پس، باهاش بودی
‫این‌دفعه می‌خوای چیکار کنی؟ ‫ سعی کنی غرقمون کنی؟
‫آره، همین کار رو باید بکنم
‫ولی خب درضمن تو بهش راستش رو گفتی ‫ که چرا اون رو از خودم دور میکردم
‫و این غیرمنتظره بود
‫آره
‫وای اینجا رو ببین. ‫این آثار باستانی رو ببین
‫به زبان مقدونیه؟ ‫نه بابا. چی؟
‫امکان نداره. نباید این‌طور باشه. ‫ امکان نداره این‌طور باشه. به زبان مقدونیه.
‫ولی تنها فرعونی که...
‫آخه خودش اصرار داشت مصری خطاب بشه.
‫ولی...
‫فکر کنم داریم به آرامگاه گمشده‌ی...
‫اسکندر کبیر نگاه می‌کنیم
‫به زیبایی از پسش بر اومدی
‫چرا همه‌ی مردای مثل تو
‫احساس میکنن نیازه ‫که متکبرانه رفتار کنن؟
‫اسکرب کوچولوی من
‫پدرت همین‌طوری صدات می‌زد؟
‫عبدالله الفولی رو می‌گم.
‫یکی از منحصربه فردترین ‫باستان‌شناس‌های مصر
‫خیلی بهت افتخار میکرد
‫اگه می‌دید جزو اولین کسانی بودی،
‫که آنچه باور داشت رو ‫ به جهانیان اثبات کردی.
‫این که خدایان مصری در بین ما هستن
‫ترازوها
‫با آشکار کردن لحظات گناه و درد ‫ به قضاوت خودشون دست پیدا میکنن
‫شوهر تو هم...
‫شدیدا در عذابه.
‫بیشتر از تحمل افراد دیگه درد میکشه
‫ولی هنوز حقیقت رو به من نگفته
‫تو که انگار خیلی دلت می‌خواد بهم بگیش.
‫پس چرا ساکتی؟ حرفت رو بزن.
‫من ترازوها رو خوندم
‫ترازوها دروغ نمیگن
‫تموم وجودم داره داد ‫میزنه این چیز رو باز نکن
‫تو میخوای هارو اول دستش به آمیت برسه؟
‫خب، خب، باشه.
‫وای پسر.
‫- پس اوشابتی کو؟ ‫- خب...
‫اگه بخوای یه چیزی رو برای همیشه ‫ مخفی کنی احتمالا جایی میذاریش که
‫غارتگرای معمولی به ‫فکرشون نرسه اونجا رو ببینن
‫پس به نظرت کجاست؟
‫اِم...
‫اسکندر صدای آمیت بود.
‫خیلی‌خب، میخوام یه چیزی رو امتحان کنم ‫یه چیزی رو اینجا امتحان میکنم
‫متاسفم، اوه، خدا، خیلی متاسفم. ‫ببخشید، آقای اسکندر کبیر
‫خیلی‌خب. باز شو. متاسفم آقای کبیر
‫متاسفم، بیشتر از این نمیشد شرمنده باشم
‫اه!
‫همینه. ببر داخل. همه‌جاش رو بگرد پسر.
‫اوه...
‫پدرت به دست مزدوران کشته شد.
‫هیچ‌کسی هم اون‌ها رو نمی‌شناخت، مگه نه؟
‫یعنی میگی مارک هم جزوشون بوده؟
‫خودت گفتی. چی فکر میکنی؟
‫مارک تموم چیزایی که ‫اون روز اتفاق افتاد رو یادشه
‫تمام کسانی که مُردن رو یادشه.
‫ولی یکی‌شون تو خاطرش حک شد.
‫مردی که روسری فوشیا داشت.
‫با اسکرب‌های ریز
‫که دست‌ساز بود. احتمالا ‫ کارِ دست دخترش بود.
‫تموم شد؟
‫امیدوارم با این مصیبت کنار بیای
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫قربان، یه مسیر دیگه پیدا کردیم.
‫لایلا، ببین، ما برنده شدیم
‫و اوشابتی به ما میرسه
‫مجبور شدم دستم رو بکنم توی ‫ گلوی اسکندر کبیر، ولی پیداش کردم.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫صدام رو میشنوه؟
‫اسکندر؟ فکر نکنم ‫امیدوارم که نشنوه
‫چه اتفاقی برای پدرم افتاد؟
‫- با توئم. ‫- جان؟
‫دارم با تو حرف میزنم مارک
‫- بیا. زود، زود. ‫ - نه.
‫- باید زود بریم. ‫- مارک، نه. نه.
‫- چه بلایی سر پدرم اومد؟ ‫ - گوش کن.
‫باید الان بریم. بعدا همه چیز رو برات توضیح میدم، قول میدم، ولی الان باید بریم
‫تو بودی که عبدالله الفولی رو کشتی؟
‫معلومه که نه. معلومه که نکشتم.
‫ولی اونجا بودی
‫- اونجا بودی. ‫ - من...
‫آره، تو اونجا بودی.
‫اونجا بودم، آره اونجا بودم
‫آره. بعد چطوری مُرد؟
‫همکارم طمع کرد و...
‫و هرکی که تو محل حفاری بود رو کشت
‫سعی کردم پدرت رو ‫نجات بدم. ولی نتونستم. بعدم...
‫نه نتونستی، ولی تونستی ‫ یه قاتل رو ببری پیشش، نه؟
‫- آره. ‫ - آره.
‫به منم شلیک کرد ‫ اون شب منم می‌خواستم بمیرم
‫اما نمردم، ولی باید میمردم
‫از همون اول که دیدمت ‫می‌خواستم بهت بگم.
‫- آخه نمی‌دونستم... ‫ - وای خدا.
‫اصلا علت آشناییمون همین بود.
‫چون تو احساس عذاب وجدان داشتی
‫اومدن.
‫- حتما یه راه خروج دیگه هم هست. ‫ - برو پیداش کن. من معطلشون می‌کنم.
‫زود باشین!
‫فقط تویی؟
‫از اینجا بعد دیگه فقط سکوته
‫اولین روزی که بیدار شدم و دیدم ‫ که خونسو نیست رو یادم میاد
‫سکوتی رهایی‌بخش احساس کردم.
‫الان شدی یک مرد آزاده.
‫و البته که آزاده بودن، ‫ حق انتخاب به همراه داره.
‫الان هم باید تصمیم خیلی مهمی بگیری.
‫خیلی‌خب.
‫من نمیتونم کسی رو نجات بدم ‫که نمیخواد خودش رو نجات بده
‫چیزی نیست، راسر چیزی نیست. استخوانای ‫قدیمی که نمیتونن بهت آسیبی برسونن
‫خب، حداقل الان می‌دونیم ‫ چی به سر مونتالبان بیچاره اومد.
‫آره، عاقبت همه طمع‌کارها همینه.
‫- یعنی گنج هم دیگه در کار نیست؟ ‫ - گمون نکنم.
‫متوجه چیز عجیبی توی اون مجسمه نشدی؟
‫مجسمه کویول‌شاوکی، ‫خدای قمری آزتک‌ها.
‫نه، من صرفا سعی می‌کنم ‫ کارم رو درست انجام بدم.
‫تو دکتر استیون گرانتی.
‫شاید اینطور باشه، ولی دل و جرات داری
‫حالا ببینیم از این دوستمون ‫ چی دستگیرمون می‌شه.
‫خب بعدی. شماره بی-22 رو داریم
‫بی-22
‫بی-22. کسی بی-22 رو داره؟ ‫نترسین حرف بزنین
‫بی-22. زود باشین، نخوابین دیگه
‫بازی تازه جذاب شده. بی-22. ‫ الانه که یکی ببره، دارم حسش می‌کنم.
‫امروز حالت چطوره دانا؟
‫اگه بین حرفاش چهارتا "او" ‫هم درمیاورد، یکم خوش‌حال‌تر میشدم
‫.میریم بعدی. ‫جی-15 کسی جی-15 داره؟
‫جی-15؟ نبود؟ خب پس 16. 16-تی
‫16تی یا تی-16
‫وای
‫نشونم بدین. بذارین ببینم
‫این خیلی قشنگه. فوق‌العاده‌ست
‫آفرین
‫حالا او-73 مهمونمون شده. ‫ نبود؟ ادامه می‌دیم.
‫بی-7، نبود؟ بی-7؟ بی-7؟ بی-7؟
‫خب، مرد جوان. قفلش هم وصل کردم. ‫ گذاشتمت جای مورد علاقه‌ت.
‫اِن-39. اِن-39
‫- فیلمه رو عوض کردم، خب؟ ‫- ها؟
‫این هفته پنج بار دیدیش. ‫خیلیه دیگه. خب...
‫ترسوندمت؟ ای وای. ‫ ببخشید. شرمنده.
‫- آی-2، آی-2، آی-2 نبود؟ ‫- اینجا رو ببین.
‫- برگه‌هاتون رو نشون بدین. ‫ - بُردی که.
‫- مطمئنم یکی بُرده. ‫- بُردیم.
‫مثل اینکه یه بینگو داریم
‫- من برنده شدم. ‫ - اینم از برنده.
‫این‌بار جایزه رو تقسیم می‌کنیم. قول می‌دم.
‫استیون؟
‫چیزی نیست. بیا، بلند شو.
‫آها. خیلی‌خب
‫.مارک، نمیشه که همش این کار رو بکنی
‫میدونم که خیلی برات سخته
‫که بین چیزی که واقعیت داره
‫و چیزی که تو سرته فرق بذاری
‫امیدوارم ناراحت نشی، ولی بی‌اجازه، ‫اون فیلمی که آوردی رو قرض گرفتم
‫خیلی بامزه بود که دیدم ‫ پخش‌کننده وی‌اچ‌اسم هنوز سالمه.
‫گفتی چندبار این فیلمه رو دیدی؟ تقریبا؟
‫ها؟
‫من از شخصیت شرورش خوشم اومد
‫"هیچ درختی اگر ریشه‌هایش ‫در قعر جهنم فرو نرفته باشد
‫نمیتواند به بهشت برسد."
‫جمله قشنگیه. آره. ولی طرح ‫داستانش خیلی صرف خدای قمری شده.
‫و گفته بودی واسه‌ی یکیشون کار میکنی، نه؟
‫ها؟
‫از این شباهت چه نتیجه‌ای می‌گیری؟
‫یعنی خب با توجه به، ‫کیفیت داغونی که فیلم داره
‫گمون نمی‌کنم مخاطب‌های ‫زیادی دیده باشنش.
‫تو چی فکر میکنی؟ این جریان تصادفیه؟
‫فکر... نکنم...
‫- چی؟ ‫ - فکر کنم یه نفر...
‫- فکر کنم یه نفر... ‫ - می‌دونم. واقعا هم شرمنده‌ام.
‫ولی یادت نره به‌خاطر رفتار ‫ خودته که بهت آرام‌بخش می‌زنن.
‫تاثیرش به زودی از بین میره
‫مارک، ما توی یه دنیای مادی زندگی نمی‌کنیم، بلکه توی یه دنیای معنوی هستیم
‫خب؟ ما صرفا قادر به استنتاج غیرمستقیم...
‫از ماهیت جهان هستیم. مثلا، ‫ این خودکار رو درنظر بگیر. خب؟
‫برای من، فقط حکم یه ابزار ‫برای نوشتن رو داره، درسته؟
‫برای سگم، یه اسباب بازیه که میتونه بجودش، جفتشم درست و دقیقه
‫خب؟ صرفا بحث سر تعریفات و دیدگاه‌هاست.
‫و تنها چیزی که ازت میخوام اینه ‫ که یه ارزیابی صادقانه از وضعیتت بهم بدی
‫همه‌چی من رو یادِ...
‫- من رو یاد... ‫ - یاد چی می‌اندازت؟
‫ها؟
‫یاد گذشته‌ات؟
‫یاد استیون؟
‫می‌دونی استیون کیه؟
‫معلومه که استیون رو میدونم کیه. ‫اما مارک، الان میخوام با تو حرف بزنم
‫و توی جلسه‌هایی که باهم داشتیم، ‫متوجه یه الگوی رفتاری شدم
‫هر بار که ازت سوال مستقیم می‌پرسم، ‫ تأثیر عاطفی و برانگیختگی روت می‌ذاره.
‫و این عادیه، خب؟ ‫ خیلی‌هامون وقتی ازمون خواسته میشه
‫که به درونی‌ترین تجربه‌هامون فکر کنیم، ‫ به هسته‌ی شخصیتی و وجودیمون،
‫چشمامون رو به روش میبندیم. قابل درکه
‫اگه نخوای به خودت کمک کنی، ‫پس از منم کمکی ساخته نیست.
‫تو بهم شلیک کردی
‫مارک؟ مارک؟ هی، هی، ‫اگه نتونی آروم اینجا بشینی
‫اختیار احساساتت رو دستت بگیری... مارک.
‫- مارک، گوش کن. می‌دونم... ‫ - نه، برو عقب!
‫واقعا میگم، میدونم چه حسی داری
‫من هم سابقه بیماری روانی داشتم، ‫وقفه در آگاهی ذهنی رو تجربه کردم،
‫دوره‌های شیدایی و ‫به دنبالش از افسردگی رنج بردم
‫- می‌دونم چه حسی داره. ‫- در رو باز کن.
‫- ولی می‌شه درمانش کرد. ‫- می‌گم بازش کن!
‫مطمئنم که می‌شه درمانت کرد. ‫ مارک. مارک، خواهشا...
‫بهت گفتم برو عقب!
‫مارک این کار رو نکن، تو فقط...
‫خیلی‌خب. باهاش آروم برخورد ‫کنین بهش صدمه نزنین. باشه؟
‫- خوبی؟ حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بذارین بیام بیرون!
‫بذارین بیام بیرون! بذارین بیام بیرون! بذارین ‫ بیام بیرون! لطفا! لطفا! یکی من رو از اینجا دربیاره
‫استیون؟
‫- مارک؟ ‫- استیون؟
‫مارک!
‫- ولی آخه چه‌جوری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آخرین چیزی که یادت میاد چیه؟
‫- هارو با تیر ما رو زد. ‫- آره!
‫آره. دقیقا. دقیقا. خب دیگه...
‫باید از اینجا بزنیم بیرون، ‫دنبالم بیا. یالا
‫سلام.