.
[مرد در برابر نوزاد]
‫ای وای.
‫آها!
‫پترا گفت...
‫نظافتچی یه ریموت داره.
‫السا!
‫نظافتچی!
‫آره!
‫[به سفارش خود امتیاز دهید]
‫سلام. ببخشید مزاحم شدم.
‫من تروِر هستم.
‫من مسئولِ مراقبت از پنت‌هاوسِ ‫خانواده‌ی "شوارتزِن‌باخ" هستم.
‫و متأسفانه، ‫بدونِ ریموت اومدم بیرون.
‫نمی‌تونم برم بالا
‫و همینطور بدون گوشیم.
‫بله، من ریموت دارم.
‫عالیه.
‫خب، ببینید، ‫می‌دونم درخواست بزرگیه،
‫ولی امکانش هست برام بیاریدش؟
‫باید اول با پترا صحبت کنم.
‫اگه پترا بگه باشه، مشکلی نیست.
‫پس می‌شه به پترا زنگ بزنید، ‫بعدش به همین شماره خبر بدید؟
‫ممکنه؟
‫ممنون، السا. واقعاً لطف می‌کنید. ‫خیلی ممنون.
‫خب، مسئله اینه که، ‫اون قراره زنگ بزنه.
‫پس، می‌شه من...؟
‫محضِ رضای...
‫ممنون.
‫- هول نکنید، همگی. ‫- اوه، سلام.
‫آذوقه‌ی کریسمس رسید!
‫دمت گرم، لیونل.
یالا، یالا
‫- ...اسلحه که وارد نمی‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫- آب انار، لطفاً. ممنون. ‫- بفرما.
‫عالی شد.
‫- یالا، من سفارش میدم. ‫- بابا، تمومش کن.
‫می‌خوای یه صندلی بذاری بشینی؟
‫خیلی لطف دارید. ممنون.
‫مطمئن نیستم، امم...
‫خب...
‫خب، فرض کنیم که من یه "ان‌اف‌تی" بودم ‫و یه دونه...
‫اون شوارتزِن‌باخ، ‫یه آدمِ نفرت‌انگیزه.
‫ما بهش می‌گیم "اسکروچ".
‫سه سال پیش کلِ ساختمون رو خرید،
‫به همراه حقِ اجاره‌ی اصلی.
‫حالا داره... داره ما رو میندازه بیرون.
‫آقای بینگلی، من جورجیا هاکوپیان هستم ‫از خدمات اجتماعی وست‌مینستر.
‫من جلوی آدرس شما هستم، ‫در پاسخ به درخواستِ مراجعه‌ی حضوری.
‫اگه نتونم با شخصِ آسیب‌پذیر ‫ارتباط برقرار کنم،
‫موضوع رو به پلیس ارجاع میدم،
‫پس لطفاً در اسرع وقت با من تماس بگیرید.
‫ممنون. خدانگهدار.
‫بعدی نوبتِ فسخِ قراردادِ منه.
‫باید تا فردا تخلیه کنم.
‫بعد از 40 سال!
‫- الو؟ ‫- سلام، بابا.
‫کیه؟
‫- جیلیان! ‫- جیلیان؟
‫جیلیان، بچه‌ها!
‫کریسمس مبارک، جیلیان.
‫جیلیان! حالت چطوره؟
‫جیلیان!
‫خدایا.
‫- جیلیان داره دوقلوها رو میاره. ‫- ببخشید.
‫- چه موهایی. ‫- می‌تونم...
‫آره، از موهای تو بیشتره، کالین.
‫بالأخره!
‫ببخشید، جیلیان.
‫الو، السا؟
‫باشه، پترا گفت ریموت رو بهتون بدم.
‫این خبرِ فوق‌العاده‌ایه. ممنون.
‫- ‏30 دقیقه‌ی دیگه اونجام. ‫- باشه، عالیه. ممنون. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫ای بابا، ای بابا.
‫السا؟
‫خیلی ممنون که اومدید.
‫نمی‌تونم بگم چقدر ‫قدردانِ این کارتون هستم.
‫چیز دیگه‌ای نیست؟
‫نه. نه، نه، فقط...
‫کریسمس...
‫پوشک‌ها!
‫امم...
‫اوه.
‫آره!
‫نه.
‫نه! نه! نه! نه! نه!
‫نه!
‫السا! السا!
‫السا!
‫♪ کریسمس دوباره اومده ♪
‫♪ کریسمس... ♪
‫السا!
‫بیا، آرچی.
‫کی پسرِ خوش‌شانسه؟
‫کوچولو؟
‫بچه؟
‫کجایی؟
‫اوه!
‫پیدات کردم.
‫خانم هاکوپیان، ‫تروِر بینگلی هستم.
‫خیلی عذر می‌خوام که تماستون رو از دست دادم،
‫ولی بچه هنوز پیش منه،
‫و می‌خواستم بدونم کی می‌تونید ‫بیاید و تحویلش بگیرید.
‫حتماً بهم زنگ بزنید و خبر بدید.
‫باشه، ممنون.
‫سلام، بابا.
‫مدی!
‫اونجایی؟ باربادوسی؟
‫نه. لندنه. ما هنوز نرفتیم.
‫به خاطر آب و هوا ‫‏24 ساعت تأخیر خوردیم.
‫دخترم، خیلی متأسفم.
‫اشکالی نداره. امیدوارن بتونیم ‫توی یکی دو ساعت آینده پرواز کنیم.
‫ولی واسه این زنگ نزدم.
‫فقط می‌خواستم بدونی که ‫واقعاً کاش نمیرفتم این سفر.
‫خیلی دلم می‌خواست کریسمس رو ‫با تو بگذرونم، بابا.
‫منم همینطور، عزیزِ دلم. ‫این تنها چیزی بود که می‌خواستم.
‫پرواز بی‌ای 23،
‫مسافرانِ باربادوس، ‫لطفاً جهت سوار شدن...
‫ببخشید. بابا، دارن واسه پروازمون ‫پیج می‌کنن. باید برم. خداحافظ.
‫باشه، خداحافظ.
‫به هر حال عدس و نخود که داریم.
‫آره. آره. آره.
‫یه‌کم کراکر بخور.
‫خوب می‌شه.
‫آجیل هم هست. پسته و بادوم خام؟
‫از هر کدوم یه بسته بردار.
‫آقا و خانم شوارتزِن‌باخ؟
‫لطفاً زنگ نزنید پلیس...
‫- می‌تونیم همه‌ش رو بذاریم سر جاش. ‫- آره، ما واقعاً، واقعاً متأسفیم.
‫شما چه‌جوری اومدید اینجا؟
‫امم...
‫- ما از این استفاده کردیم. ‫- توی زیرزمین پیداش کردیم.
‫- ما اونجا زندگی می‌کنیم. ‫- یه جورایی غیررسمی.
‫- ما یه سری مشکلات مالی داشتیم. ‫- آپارتمان‌مون مصادره شد.
‫بعدش اتفاقی از اینجا رد می‌شدیم
‫و یه راه ورودی ‫از طریق ساختمون نیمه‌کاره پیدا کردیم.
‫ما فقط واقعاً به یه‌کم غذا نیاز داشتیم. ‫همیشه کلی غذا اینجا هست.
‫- ما واقعاً، واقعاً متأسفیم. ‫- دیگه تکرار نمی‌شه.
‫راستش منم خودم یکی از این‌ها دارم.
‫خب، مالِ من نیست. ‫راستش دارم سعی می‌کنم از شرّش خلاص شم.
‫خب، نه دقیقاً خلاص شدن.
‫اینکه تحویل مقامات بدمش.
‫مالِ شما پوره‌ی هویج دوست داره؟
‫- امم... ‫- چون مالِ من عاشقشه.
‫راستی، من تروِر هستم.
‫بریم.
‫ممنون.
‫راستی، اینجا یه‌کم پنیر هست، ‫اگه دوست داشته باشید.
‫پنیرِ گرویرـه. ‫و فکر کنم اینم پنیرِ کممبر باشه.
‫ما راستش لبنیات نمی‌خوریم.
‫خیارشور هست. ‫ریلتِ اردک با سس پرتقال.
‫گردوی شیرین.
‫آهای؟
‫هی؟
‫ممنون، تروِر!
‫صبح به‌خیر، کوچولو.
‫سومین شب متوالیِ سرمای بی‌سابقه
‫باعثِ هرج و مرجِ بیشتر در سفرهای کریسمس شده
‫و هواشناسان پیش‌بینی کردن ‫یه موجِ گرمای خفیف میاد
‫که فقط یخ‌های شفاف رو با برف سنگین جایگزین می‌کنه
‫- الو؟ ‫- آقای بینگلی.
‫جورجیا هاکوپیان هستم ‫از خدمات اجتماعی وست‌مینستر.
‫بله. سلام.
‫- می‌تونم سر ظهر برسم خدمت‌تون. ‫- عالیه!
‫تأیید می‌کنید که ‫با بچه اونجا خواهید بود؟
‫بله. بله، ما اینجاییم.
‫- عالیه، ممنون. ‫- باشه.
‫- خدانگهدار. ‫- ممنون. خداحافظ.
‫خوبه.
‫خب، فکر کنم وقت هست ‫قبل از رفتنت یه پیاده‌روی بکنیم.
‫فقط اینکه...
‫ای جانم.
‫- سلام. صبح به‌خیر. ‫- خیلی نازه.
‫اسمش چیه؟
‫امم...
‫عیسی.
‫چند وقتشه؟
‫امم...
‫حدوداً سه ماه.
‫ولی واسه سه ماه خیلی هیکلیه.
‫خب، باید مادرش رو ببینید.
‫ای دادِ بیداد.
‫جل‌الخالق...
‫خوبه.
‫هی! هی! ولش کن! مالِ منه!
‫ول کن... کفش رو ول کن! بده‌ش من!
‫آها!
‫نه!
‫پسش بده. لطفاً پسش بده.
‫بیا، برو بیارش.
‫آفرین!
‫خوبه.
‫نه! ولش کن... نه. نه.
‫برو کنار.
‫اوه! اوه! آی!
‫نه، لطفاً.
‫کاریش نداشته باش. ‫ولش کن. ولش کن.
‫آها، فهمیدم
‫بفرما. بفرما.
‫برو این رو بیار. آفرین.
‫آرچی! بشین!
‫درسته.
‫پسرِ خوب! پسرِ خوب!
‫بفرما.
‫هاپو!
‫کجا رفت؟
‫سلام.
‫سلام، تروِر. ببخشید مزاحم شدیم.
‫فقط می‌خواستیم دوباره تشکر کنیم ‫که دیشب انقدر باهامون مهربون بودی.
‫خواهش می‌کنم.
‫و یه چیزی برات آوردیم، ‫اگه مشکلی نیست؟
‫اگه برید توی آسانسور، می‌زنم بیاید بالا.
‫عالیه.
‫ما، امم، فقط می‌خواستیم این رو بدیم بهت.
‫اوه!
‫ایناهاش.
‫هوا خیلی سرد شده، فکر کردیم ‫واسه بچه‌ت به کار میاد.
‫خیلی لطف کردید. ‫ما داشتیم از دم‌کن قوری استفاده می‌کردیم.
‫خب، دارید میرید پیاده‌روی؟
‫نه، امم، ما یکی از ‫آخرین وقت‌های ملاقات رو گرفتیم
‫توی اداره مسکن ‫قبل از اینکه واسه تعطیلات ببندن.
‫اگه مصاحبه خوب پیش بره،
‫شاید یه جایی بهمون بدن ‫که بتونیم فوراً بریم توش.
‫اوه!
‫الان وقتِ خوابشه، ‫ولی مجبوریم با خودمون ببریمش.
‫خب، می‌خواید من مراقبش باشم، ‫تا شما برید به قرارتون برسید؟
‫این‌کار رو می‌کنی؟
‫حتماً. من که جایی نمیرم.
‫امم...
‫خب دیگه...
‫آره!
‫- بله؟ ‫- خدمات اجتماعی.
‫الان میام پایین.
‫ممنون.
‫خانم هاکوپیان، خوشحالم می‌بینمتون.
‫- تروِر هستم. ‫- سلام.
‫- خیلی خلاقانه. ‫- خب، می‌دونید...
‫سلام. ‫یه عکس فوری واسه سوابق.
‫بله.
‫اگه می‌شه این رو امضا کنید، لطفاً. ‫نام و امضا در قسمت پایین.
‫- بفرمایید. ممنون. ‫- حله.
‫نسخه رویی رو پیش خودتون نگه دارید.
‫- ممنون، آقای بینگلی. ‫- باشه.
‫کریسمس خوبی داشته باشید.
‫بهم خبر میدید...
‫...چه اتفاقی... واسه بچه میوفته؟
‫اون بچه شما نیست، آقای بینگلی.
‫کلِ نکته‌ش همینه.
‫هر اطلاعاتی راجع به ‫نوزادِ تحتِ سرپرستی کاملاً محرمانه‌ست.
‫درسته.
‫متأسفم.
‫بذارید در رو براتون باز کنم.
‫خداحافظ، «نوزاد مسیح».
‫سلام.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- تا فردا صبح معلوم می‌شه.
‫کلی دعا کردیم که بشه.
‫خب، بیاید بالا.
‫راستی، آقا پسرِ کوچولوتون سالم و سلامته.
‫دو بار بهش غذا دادم.
‫یه پوشک تازه تنش کردم. ‫و، می‌دونید، مثل ماه آروم بود.
‫این بچه‌ی ما نیست.
‫عیسی!
‫این دیگه چیه؟!
‫- یه سوال ساده‌ست! ‫- این یه برگه جریمه‌ست، خانم.
‫می‌دونم جریمه‌ست، ‫ولی چرا روی ماشین منه؟
‫شما روی خط ممتد دوبل پارک کردید، پس...
‫- آره، با مجوز پارک. ‫- ببخشید؟
‫- فرقی نمی‌کنه. ‫- بله. نه.
‫- من با مجوز پارک، پارک کردم. ‫- ببخشید می‌پرم وسط حرفتون، ولی...
‫مسئله اینه که، من بچه اشتباهی رو دادم بهش.
‫هیچ استثنایی واسه پارک ‫روی خط ممتد دوبل وجود نداره.
‫با مجوز پارک! ‫این یه محدوده‌ی مشخص شده‌ی دوبل...
‫می‌شه وقتی حرفش تموم شد بهش بگید ‫که من این بچه رو پس می‌گیرم
‫و بچه‌ی درست رو از بالا میارم؟
‫- فهمیدنِ حرف‌هاتون سخته. ‫- این، اون رو خنثی می‌کنه.
‫- اگه می‌خواید، بهش اعتراض بزنید. ‫- نه، تو بهش اعتراض بزن!
‫یه دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم.
‫- شما اشتباه کردید. ‫- نه خیر.
‫- پس این واسه چیه؟ ‫- به من ربطی نداره، داره؟
‫اسم شما چیه؟
‫بدو!
‫اوه!
‫نه! نه! نه! نه! نه! نه! نه!
‫یا خدا.
‫فقط یه دقیقه.
‫ببخشید! ببخشید! ببخشید!
‫بچه‌ی ما رو کجا بردی؟
‫سعی کردم بدمش به خدمات اجتماعی.
‫اون فقط گازش رو گرفت و رفت.
‫نه.
‫بردار. بردار. ‫بردار. بردار. بردار.
‫من همین الان آخرین توقفم رو انجام دادم، عزیزم
‫پس اینم تحویل میدم، ‫و بعدش واسه کریسمس خونه‌ام.
‫باشه عشقم. می‌بینمت.
‫لطفاً پیغام خود را پس از شنیدن صدای بوق بگذارید
‫شما بدونِ بچه رفتید!
‫بچه هنوز اینجاست.
‫می‌شه لطفاً برگردید و بگیریدش؟
‫خانم هاکوپیان؟
‫نه، منم.
‫پترا. اون‌ها دارن میان.
‫کی داره میاد؟
‫شوارتزِن‌باخ‌ها!
‫اون‌ها بالأخره واسه کریسمس ‫دارن میان لندن.