ترجمه از فاطمه
‫تقصیر منه.
‫اگه فقط...
‫من بعد از گرفتن اون پول ها نرفته بودم
‫اگه فقط اون گل ارکیده ها رو برنگردونده بودم.
‫در مورد چی داری حرف میزنی؟
‫چرا این اتفاقی که ‫ برای عمه ی بزرگ افتاده، تقصیر توئه؟
‫اینجو
‫بیدار شو اینجو
‫- اوه هی سوک ‫- اوه این یونگ
‫من شنیدم اون همه چیز رو دیده.
‫اون ساکت تر از هر زمان دیگه بود.
‫هیچی؟ هیچی نگفت؟
‫برای همینه که تحقیقات کند پیش میره.
‫تنها شاهدمون حرف نمیزنه.
‫ممکنه به هر طریقی توی مرگ اون دست داشته باشه؟
‫میشه دلیلش ارث و میراث باشه؟
‫من رئیس اوه رو میشناسم.
‫شخصیتش رو میشناسم.
‫.وقتی که بچه بودم، اغلب می اومد اونجا
‫اون پرستار خانوادگی‌مون بود.
‫اون کسی بود که همیشه کنارم بود
‫حتی روزی که مادرم فوت شد.
‫من همشه "خانوم سرنگ" صداش میکردم.
‫چرا اون ارکیده رو بهم دادی؟
‫تو بهم گفتی اون چیزی که
‫واقعا میخوام رو بهم نشون میده.
‫من یه خواب بد دیدم.
‫خیلی ترسیده بودم،
‫برای همین رفتم پیش عمه ی بزرگم.
‫و بعدش دیدم
‫در حالی که عمه ی بزرگم توی دست‌هام
‫در حال خونریزی بود، گریه میکردم.
‫چرا اون رو به من دادی؟
‫عمه‌ی بزرگ به خاطر اون
‫مرد؟
‫وقتی که مادرم مرد
‫.من فقط یه بچه دبیرستانی بودم
‫من هیچ ایده ای نداشتم که باید چی‌کار کنم.
‫اگه به خاطر خانوم سرنگ نبود
‫من نمیتونستم دوام بیارم.
‫عمه بزرگ من برای
‫کمک به تو چی‌کار کرد؟
‫بهم گفت در اتاق رو به سالن رو ببندم.
‫بهم گفت حتی اگه نمیدونم چرا ‫باید اینکار رو انجام بدم
‫فقط اون در رو بسته نگه دارم،
‫و به زندگیم ادامه بدم.
‫و وقتی بالاخره فهمیدم
‫که چه اتفاقی افتاده،
‫میتونم اون در رو رو به قلبم باز کنم.
‫"نذار این تو رو به هم بریزه."
‫"هر چیزی هم که باشه
‫زندگی تو بیشتر اهمیت داره."
‫اگه به خاطر نصیحت های اون نبود،
‫فکر نمیکنم میتونستم از پس این موضوع بر بیام
‫و این زندگی رو دوست داشته باشم
‫منم دوست دارم همین رو بهت بگم
‫اگه رئیس اوه زنده بود،
‫خودش این حرف ها رو بهت می‌گفت
‫مرگ رئیس اوه هیچ ربطی به اون ارکیده نداره.
‫باور کن.
‫اون ارکیده فقط
‫نمادی از دوستی‌مونه.
‫کی دوباره اون در رو باز کردی؟
‫.هرگز اون کار رو نکردم
‫من هنوز هم...
‫همونطوری که قبلا زندگی میکردم دارم زندگی میکنم
‫ولی همون آدمی کعه قبلا بودم، نیستم.
‫من هرگز اون در رو نبستم
‫و اون در رو باز ‫نگه میدارم تا یه توضیح براش پیدا کنم.
‫و تا اون موقع...
‫هیچ‌وقت بهت اعتماد نمیکنم مدیر وونگ سنگ.
‫از عمه بزرگ مرحوم یه خونه مونده
‫زمین، جنگل، ساختمون ها ‫اوراق سهام و نقدینگی ها بین بقیه تقسیم شده.
‫در مجموع بیست و هشت ‫بیلیون وون به شما تعلق گرفته.
‫اون خواهر زاده بزرگش ‫ خانوم اوه این یونگ رو به عنوان
‫تنها وارث خونش و سهام شرکتش
‫انتخاب کرد.
‫اون میخواست بقیه ی دارایی هاش
‫به طور مساوی بین بقیه اعضای خانواده توزیع بشه.
‫بدهی هاش پرداخت بشه
‫این لیست بدهی هاشه.
‫یک سند رهن دوازده بیلیون وونی
‫وام های تضمین شده و امانت های ‫ رهنی به ارزش نوزده و نیم میلیون وون
‫صبر کن، بدهی هاش.....
‫از همه ی دارایی هاش بیشتره
‫با اوراق قرضه، بدهی هاش به 36 بیلیون وون میرسه
‫مسخره است.
‫با این حساب اون هر چیزی که داشته قرض بوده.
‫بزار یه نگاه بندازم.
‫توی این پرونده، سریع ترین و ساده ترین ‫ راه نپذیرفتنه ارثه.
‫-من از گرفتن ارث صرف نظر میکنم ‫-متوجه ام.
‫من هم از گرفتن ارث چشم پوشی میکنم.
‫.اما این به این معنیه که پرداخت بدهی ها ‫باید توسط دیگر وارثان انجام بشه
‫اگه یکی از شما ارث رو ‫ به نفع دفتر دارایی تقبل کنه...
‫ما همین الان هم گفتیم که نمیخوایم ‫پس روی ما حساب نکن.
‫من اینکار رو میکنم.
‫میدونم عمه ی مرحوم هم همین رو میخواست
‫اگه بهم اجازه بدید ‫من از بقیه مراقبت میکنم.
‫عمه هیه سوک همیشه به این یونگ علاقه داشت نه؟
‫این یونگ همیشه دختر باهوشی بود
‫چه مدته که اینجایی؟
‫کی این‌کار رو کرد؟
‫نمیدونم
‫،تو اون شب بهم هشدار دادی ‫گفتی که من در خطرم
‫این نشون میده تو قبل از هر کسی اونجا بودی
‫تو میدونستی قراره یه اتفاقی بیوفته، مگه نه؟
‫حالا که بهش فکر میکنم ‫.تو هیچوقت از این موضوع وحشت زده نشدی
‫چرت و پرت نگو
‫هر دوتامون میدونیم که این حرفت مسخره است.
‫من شخصا برای غم از دست دادنت، متاسفم
‫اما واقعا هیچی نمیدونم
‫برای اینکه حقیقت رو بدونی، ‫. منم به اندازه تو ناراحت شدم
‫بهم بگو کی این کار رو کرد ‫ وگرنه به سنگاپور برنمیگردم
‫فکر میکنی این یه ناراحتی سطحیه ‫و من میتونم تحملش کنم؟
‫.من همین الان هم برای برنگشتنت برنامه چیدم
‫لازم نیست به خودت فشار بیاری.
‫اما یه بار هم که شده،
با من همدردی کن‫
‫نمی‌بینی که چقدر ناراحتم؟
‫بیا 90-10 تقسیمش کنیم نه 100-0
‫ همه اش میتونه مال تو باشه.
‫من همه ی اون پول رو بهت میدم
‫.تو هم بفهم که کی عمه ی بزرگ رو کشته
‫.ببین کی هوا یونگ و عمه ی بزرگ رو کشته
‫به محض اینکه پیداشون کردی
‫همه ی پول مال تو میشه.
‫یه هفته وقت دارم به سنگاپور برگردم
‫تا اون موقع نمیتونم مجرم رو پیدا کنم
‫حتی اگه پیداش کنم،
‫نمی‌تونیم شواهد محکمی پیدا کنیم.
‫حتی اگه شواهدی هم پیدا کنیم،
‫پول 60-40 تقسیم میشه
‫همونطوری که قبلا توافق کردیم.
‫من قول دادم، تا زمانی که برگردم سنگاپور
‫ تو رو امن نگه دارم، یادته؟
‫یعنی میخوای بگی
‫تو دنبال مجرم میگردی؟
‫من بهت میگم آماده باشی
‫که هر لحظه به سنگاپور برگردی.
‫من فعلا عذاداری برای اون رو کنار میزام
‫چون خیلی کارا هست که باید انجام بدم
‫میخوام بعد از اینکه که فهمیدم ‫. چرا عمه ی بزرگ فوت شد، گریه کنم
‫ولی این دیگه زیادی بود
‫اون به خاطر من ورشکسته شد.
‫تقصیر تو نیست
‫تقصیر پارک جا سانگه.
‫برای عمه ی بزرگ، شرکتش مثل بچه اش بود
‫دیدن سقوط کسب و کارش، ‫حتی از مردنش هم ناراحت کننده تره.
‫اون از من میخواست که مدیریت شرکتش رو به عهده بگیرم ‫و همیشه اون رو موفق نگه دارم
‫برای همین اون من رو بزرگ کرد.
‫چه‌جوری براش جبران کنم الان؟
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی ‫تو هیچ کار اشتباهی کردی.
‫من احساس ناراحتی نمیکنم
‫احساس درد دارم
‫خیلی درد میکنه
‫این یونگ
‫اگه هرکسی باید احساس مسئولیت کنه ‫اون منم، نه تو.
‫من از اینجا مراقب همه چیز هستم
‫پس نزار این موضوع تو رو به عقب ببره ‫ و زندگیت رو نابود کنه
‫"سلام این یونگ"
‫این رمز حساب های بانکیشه.
‫این کلید های خونه هاشه
‫این برای ماشبن سدانه
‫و این هم برای ماشین اس یو وی
‫این برای چیه؟
‫.چیزی در این مورد نگفت
‫اتاق این یونگ
‫میدونم تو از این چیزها متنفری عمه ی بزرگ
‫من هم همینطور، ولی دارم می‌نویسمش دیگه.
‫مرسی که من رو بزرگ کردی
‫هی، این جو
‫این یونگ، شبکه خبر رو روشن کن
‫کسی که عمه ی بزرگ رو کشته خودش رو تحویل داده.
‫برای پیونگ چانگ دونگ لطفا
‫-آقای شن سان هیوک! ‫-صبر کنید
‫-چرا کشتیش؟ ‫-حرفی داری به خانواده اش بزنی؟
‫اشتباهه که یه نفر رو بکشی
‫ولی من یه دلیل خوب برای این کار داشتم.
‫،اگه کانال یوتیوب من رو چک کنید ‫"افت بازار ملک و املاک"
‫بهتون دلیل کاری که کردم رو نشون میده.
‫.مطمعنم به محض دیدن اون فیلم، متوجه میشید چرا.
‫اون لعنتی در مورد چیه؟
‫گندش بزنن
‫من این رو باور نمیکنم.
‫اون مسئول وعده های غذایی عمه ی بزرگ بوده.
‫آقای چان سان یوک
‫رئیس اوه هیه سوک گفته ‫بازار ملک و املاک هیچوقت سقوط نمیکنه
‫اما من در نهایت ورشکست شدم
‫طی چند سال گذشته ‫با تمرین های ذهنی و بدنی
‫برای همچین روزی آماده شده بودم
‫من...
‫امروز جهان اهریمنی املاک رو مجازات میکنم
‫آیا نیت اون برای کار کردن با عمه ی بزرگ، ‫برای آسیب زدن به او بود؟
‫ دو سال وعده‌های ‫غذایی اون رو آماده می‌کرد، تا یک روز اون رو بکشه؟
‫چان سان یونگ ‫ در انجمن بدبینان بازار مسکن شناخته شده بود
‫یک نفر باید اون رو استخدام کرده باشه ‫ تا عمه ی بزرگ را بکشه
‫به هرحال
‫بگو ببینم
‫اون گل ارکیده که ‫ کنار عمه ی بزرگ پیدا کردیم چی بود؟
‫چرا گفتی تقصیر تو بود که اون مرد؟
‫چیز دیگه ای در مورد مرگش میدونی؟
‫اون روز، مادر هیو رینز
‫اون رو به من داد
‫ ازم خواست که براش پولشویی کنم.
‫چی؟
‫اون بهم گفت
‫میتونم عضو گروهشون بشم اگه ارکیده رو برسونم
‫بهش میگن جامعه جونگران.
‫"جامعه جونگران؟"
‫دیدیش؟
‫ویدیو چان سانگ یوک رو؟ آره.
‫تا آخر دیدیش؟
‫بزرگ اعظم من رو درک میکنه
‫پس خدانگهدار
‫اون یه ارکیده است
‫تو بای اون ارکید رو به صحنه بیاری
‫چطور جرئت میکنی این کار رو با مرد بکنی؟
‫اون تصادف مسخره با کامیون قطعا کار تو بود.
‫اون ها باید دوازده هفته در بیمارستان ‫و بیش از هشت هفته در مرکز توانبخشی باشند
‫یکی تازه عروس ‫و یکی دیگه تازه پدر شده.
‫نمیتونم بازم این کار رو انجام بدم
‫وقتی این همه مدت برات سرپوش گذاشتم روش؟
‫بهت هشدار داده بودم ‫ که خانوم اوه این جو رو تنها بزاری
‫منم همین کار رو کردم، هیچ کاری باهاش نداشتم
‫پس ببین چه اتفاقی افتاده
‫من هنوز حتی شروع نکردم
‫من تاریخچه معاملات ‫ نزدیک ترین دوستان تو و خانواده اون ها رو
‫رمزنگاری و ایمن کردم
‫میدونی دیگه وقتی بحث ‫ پول میشه، آقای پارک چقدر بی رحمه.
‫چرا تو...
‫گوش کن عوضی بیچاره
‫حدس میزنم رفاقت برای ‫ یه پسر خیانتکار هیچ معنایی نداشته باشه
‫آقای پارک و اقای تو چی می‌گن
‫وقتی بفهمند تو پولشون رو به جیب زدی؟
‫رفاقت به کنار،
‫اون ها فکر می‌کنند که از پشت بهشون چاقو زدی
‫پس همین الان برو ببین موضوع چیه
‫وگرنه کسی که ‫ دفعه ی بعدی به توانبخشی نیاز داره
‫تو خواهی بود.
‫اون باید همین دور و اطراف باشه.
‫تونسته برش گردونه؟
‫اگه یکی دزدیده باشه اون رو چی؟
‫اینجا یه اتاق مخفی هست
‫یکی گاو صندوق رو خالی کرده.
‫فکر میکردم اینجا گذاشته باشند اون رو.
‫شاید به همین دلیل کشته شده.
‫پیداش کردم.
‫پس دلیلش ارکیده بوده.
‫نه اون ارکیده ای که من آوردم
‫چطور یه گیاه مرداب میتونه انقدر ترسناک باشه؟
‫اینجو من...
‫مصمم شدم بفهمم داستان ‫جامعه جونگران.
‫و راز ارکیده آبی
‫چیه.
‫مردم با بودن کنار این ارکیده دارن کشته میشن
‫اون ها کی بودن؟ چرا مردن؟
‫اون ها چه ربطی به هم داشتند؟
‫و کی
‫عمه ی بزرگ ما رو کشته؟
‫اگه نفهمم داستان چیه
‫احتمالا نفر بعدی که میمیره منم.
‫مردم حرفت رو باور میکنن؟
‫بعیده که حرف ارکیده رو وسط بکشم
‫ما یه مدرک قطعی نداریم
‫این کیونگ.
‫من هفتاد بیلیون وون در سنگاپور دارم.
‫تو هفت میلیون در سنگاپور داری؟
‫هفتاد بیلیونه!
‫این پول وا یونگه؟
‫توی یه حساب در سنگاپور به اسم منه.
‫من تنها کسی ام که الان میتونم اون رو انتقال بدم
‫پس مال منه
‫من میرم تا توی یه هفته بیارمش.
‫می‌دونم از این موضوع خوشت نمیاد
‫اما این پول کمکمون ‫ میکنه بعد از منتشر کردن اون داستان
‫یه جای امن برای خواهرمون پیدا کنیم.
‫ما باید با این‌یه به سنگاپور بریم
‫بعدش به تو دفتر کل رو میدم
‫موقع استفاده ازش، یه داستان خفن بنویس
‫و همه شون رو نابود کن.
‫نظرت چیه؟
‫پس من چی؟
‫من توی خطر نخواهم بود؟
‫قول میدم نه.
‫-پارک جا سانگ! ‫-پارک جا سانگ!
‫اعضای عزیز این میهمانی
‫و شهروان گرامی سئول
‫چه کسی در این انتخابات دشمن من بود؟
‫هیچ‌کس به جز خودم.
‫من کی هستم؟
‫یه قاتل سریالی
‫پسر یک معدنچی، یک نان‌آور
‫یک وکیل که برای بیماران مبتلا به مشکلات ریوی و
‫قربانیان نارنجی مامور، جنگید.
‫-من پارک جا سانگ برای سئول خواهم جنگید ‫-این براتون آشنا نیست؟
‫-چرا هست. ‫-من بیخیال هیچ چیز نمیشم.
‫-در این جنگ کی دشمن ماست؟ ‫-کی در این انتخابات دشمن من بود؟
‫-خودمون بودیم ‫-هیچکس به جز خودم مخالف نبود.
‫قبل از اینکه به میدان جنگ بیایم کی بودیم؟
‫من کی هستم؟
‫جمله‌ها همون ساختار مشابه رو دارند.
‫-کارگران کارخانه... ‫-کفش ها رو عوض کردیم
‫-معدنچی‌ها ‫-کشاورزان
‫-نجار‌ها ‫-ملوانان
‫چند دقیه صبر کنید.
‫فکر میکنم همین الان عمه ی بزرگ رو دیدم.
‫تاحالا ویتنام بوده؟
‫پدرم نفسش رو حبس میکرد؟
‫ما تلویزیون رو روشن نگه می‌داشتیم ‫. چون فکر میکردیم فرمانده از این کار خوشش بیاد
‫و درست در این قسمت از سخنرانی
‫من کی هستم؟
‫پسر یک معدنچی
‫پارک با 42.5 درصد آرا، مرحله مقدماتی را پیروز شد.
‫یک نان‌آور
‫یک وکیل که برای بیماران مبتلا به مشکلات ریوی و
‫قربانیان نارنجی مامور، جنگید
‫اون حدود بیست دقیقه نفسش رو حبس کرد.
‫بعیده که سطح هوشیاری اش رو برگردونه
‫اما کاملا تحسین برانگیزه.
‫اون داشته به ما گوش می‌داده.
‫اون بهترین کاری که ‫ میتونسته رو انجام داده تا به این دنیا برگرده.
‫پدر تو این ها رو به من در روز ازدواجم گفتی.
‫"از این بعد من پدر تو هستم."
‫تو نفست رو حبس کردی ‫ وقتی من مرحله مقدماتی رو برنده شدم.
‫پس وقتی که شهردار شدم بیدار شو.
‫شهردار شدن نمیتونه نفسش رو قطع کنه
‫باید رئیس جمهور بشی.
‫تا اون موقع زنده میمونه درسته؟
‫ما مطمعن میشیم زنده بمونه.
‫-بزارید ادامه پیدا کنه ‫-ما نجاتش میدیم.
‫فرمانده به نظر از این موضوع خوشش بیاد.
‫اون همچنان باید بهت گوش بده
‫تا زمانی که رئیس‌جمهور بشی؟
‫بسیار خوب، من تمام ‫تلاشم رو میکنم که سریع‌تر این اتفاق بیوفته.
‫دیروز به مراسم خاکسپاری رئیس اوه رفتی؟
‫آره.
‫ما قرار بود که به مرکز معلولین سر بزنیم.
‫نگران بودم که به خاطر سردردت کنسلش کردی.
‫اما من سر درد داشتم.
‫میتونی ببینی؟
‫ببین به خاطر تو تا کجا اومدم،
‫شکست دادن دشمن ها و پیدا کردن دوستان جدید در مسیر.
‫میخواستم برات آدم ارزشمندی باشم.
‫پس لطفا یکم بهم کمک کن.
‫تنها دلیلی که تو با من ازدواج کردی
‫این بود که من دختر فرمانده بودم.
‫تو فکر میکردی که ‫،حتی اگه یه پسر راننده با من ازدواج کنه
‫میتونه رئیس جمهور بشه.
‫این حقیقت نداره
‫من با تو ازدواج نکردم که رئیس‌جمهور بشم.
‫میخوام یه رئیس‌جمهور بشم چون عاشق تو هستم.
‫تو همیشه آرزوی من بودی
‫و تو الان حتی از ‫ .زمانی‌که با من ازدواج کردی هم زیبا تری
‫نمیتونم تنهایی انجامش بدم
‫ما امروز اولین پیروزیمون رو به دست آوردیم.
‫امشب
‫من واقعا بهت نیاز دارم
‫تو تنها کسی هستی که میتونی بهم کمک کنی.
‫لطفا
‫میتونی در همچین شرایطی من رو درک کنی؟
‫کی بهم این اجازه رو میدی که بهت نزدیک بشم پس؟
‫بعضی وقت ها...
‫تو من رو یاد پدرت میندازی.
‫تو خیلی پیگیر هستی
‫و منزجر کننده
‫متاسفم
‫بیدارت کردم؟
‫صدای چیه؟
‫پدر و مادر باز هم دارند دعوا میکنن.
‫گندش بزنن.
‫-ولم کن ‫-مشکل چیه؟
‫-ولم کن ‫-بیا بریم داخل
‫تنهام بزار، ولم کن.
‫لطفا ولم کن
‫برو کنار
‫گفتم ولم کن!
‫بیا بریم اونجا
‫جایی که قبلا نمی‌تونستیم بریم.
‫مطمعنی همینه؟
‫آره
‫مطمعنم اینجا همون جاییه که دیدمش.
‫عمه ی بزرگ مثل یک آمریکایی جنگید.
‫"ستوان اوه یه سوک"
‫او در سال 1970 ترخیص شد.
‫اون ها در جنگ ویتنام با هم آشنا شدند؟
‫کیم دال سو
‫ترخیص شده در سال 1970
‫همه شون در جنگ ویتنام حضور داشتند ‫اما در گردان ها و واحد های متفاوت.
‫پس چه‌جوری همدیگه رو ملاقات کردند؟
‫کیم جونگ گو, گانگ دو هان, ‫پاترک ایل بوک, لی ایل وا, جونگ گو میون
‫در بیمارستان
‫دوازده نفرشون اونجا بودند
‫اون فرمانده وون گی سئونه.
‫اینجا یک بیمارستان صحرایی آمریکاییه.
‫چرا سربازان کره ای اونجا بودند؟
‫آریادنه جوان با چیزی که الان هست تفاوت زیادی کرده.
‫چطور؟
‫اون خوشحال و بی آلایش
‫و به شکلی مهربون به نظر میرسه.
‫الان مادرم چهره ی خشنی داره؟
‫برام سواله چه اتفاقی افتاد.
‫این چیه؟
‫یه نفر باید زخمی شده باشه
‫این جا هم
‫و اینجا.
‫کی میتونه باشه؟
‫گو جو وون, پارک ایل بوک
‫زمان های قدیم، در زمان جنگ ویتنام
‫یک جوخه با دوازده سرباز و یک پرستار اونجا بود.
‫وقتی به کره برگشتند، تک تکشون مردن
‫انگار در یک جنگ نا برابر کشته شدند.
‫و
‫از زمانی که عمه ی بزرگ ما فوت شده
‫به جز فرمانده وون گی سئون, ‫تنها بازمانده
‫چوی هی جائه بود, کسی که در سال 1998 مفقود شد.
‫چوی هی جائه؟
‫باید باهاش حرف بزنم
‫چه‌جوری میخوای کسی که گم شده رو پیدا کنی؟
‫میدونی چیه؟
‫بعد از گم شدن، پسرش زمینش رو به ارث برده
‫و اسم پسرش چوی دو ایله.
‫میتونه همون چوی دو ایلی باشه که میشناسیم؟
‫اون ها در یک سال مشابه به دنیا اومدن.
‫چی؟
‫چوی دو ایل ‫123-1, هونگسین-دونگ, گواناک-گو, سئول
‫از اونجایی که میدونیم مادر چوی دو ایل دقیقا کجاست.
‫بریم اول اون رو ببینیم.
‫اینه.
‫وقتی بچه بودم همیشه با این بازی میکردم.
‫دقیقا شبیه همونیه که من داشتم
‫"اتاق بسته"
‫به ذهنم رسید
‫هیچ دری وجود نداره
‫به خدمتکار خونه گفتم امروز رو مرخصی برسه.
‫همه ی برنامه های صبح ام رو هم کنسل کردم.
‫باید یه چیزی بهت بگم
‫مادرت
‫مریضه.
‫اون یه سردرد مزمن داره
‫اون برای مدتی در اتاقش می‌مونه
‫دکترش گفته تا زمانی که حالش بهتر بشه
‫نباید با هیچکس ملاقات کنه.
‫مامان باید ‫ تنهایی خودش توی یه اتاق
‫بمونه؟
‫.اون به زودی حالش خوب میشه
‫ما باید بهش کمک کنیم
‫چه‌طوری این کار رو بکنیم؟
‫با لذت بردن از هرروز، این چیزیه که داریم
‫این هیه
‫میتونی به هیو رین کمک کنی؟
‫واقعا ممنونت میشم.
‫شما دو نفر کی هستید؟
‫درمورد پسرم چی میخواید بهم بگید؟
‫میخواید از من باج بگیرید؟
‫نه اصلا.
‫ما حتی برای مذاکره هم اینجا نیستیم.
‫دوست ندارم بزرگنمایی کنم.
‫من اینجام تا حقیقت رو به شما بگم.
‫زودباش بگو
‫میتونم با صحبت کردن در مورد شما شروع کنم؟
‫و طبیعتا بحث به سمت پسر شما کشیده میشه.
‫کوتاهش کن وگرنه خسته میشم.
‫قتل رئیس کمیته غرامت ساکن هونگسین-دونگ
‫در 9 آگوست, 1998, ساعت 9 صبح,
‫یک مرد در هونگشین-دونگ در سن هفتاد سالگی .
‫در دفتر انجمن توسعه مجدد کشته شد.
‫ اون با سه ضربه چکش از ناحیه پشت سر مجروح شده
‫و درجا فوت شده.
‫شما کل شب رو ‫در کوه پنهان شدید و صبح روز بعد دستگیر شدید.
‫اسلحه در صحنه جرم پیدا شده.
‫چون اعتراف شما با شواهد مطابقت داشتند.
‫و از اون جایی که قتل ‫ از پیش طراحی شده و وحشیانه بوده
‫شما محکوم به سی سال حبس شدید.
‫هدفتون از گفتن این حرف ها چیه؟
‫چیزی که خیلی عجیبه
‫شما قادر به گرفتن جون کسی نیستید.
‫هیچ میدونی؟
‫همه ی قاتل ها یه روزی مردم عادی بودند.
‫اغلب قاتل های زن ‫ مسموم کردن و خفگی رو انتخاب میکنند.
‫اون ها ترجیح میدن که مضنون ‫ رو با بالشت یا به کیسه پلاستیکی خفه کنن
‫ولی اگه ناراحت باشم
‫ و اطرافم نه سم پیدا کنم نه بالش،
‫و همه ی اون چیزی که دم دستم دارم یه چکش باشه؟
‫هیچکس قبلا و ‫ تا به حال اون چکش رو در اونجا ندیده بوده
‫پلیس همچنین یه رسید پیدا کرد
‫که نشون میداد شما یک ماه قبلش یک چکش خریدید.
‫از پیش طراحی شده بوده.
‫و این برام از همه چیز عجیب تره.
‫همه ی قتل های از پیش تعیین شده یه هدفی دارند
‫اما ببین چی‌شد
‫توسعه مجدد دوباره سرعت گرفت
‫اما شما بیش از بیست سال در زندان سپری کردید
‫من فکر نمیکردم گیر بیوفتم.
‫مسخره است
‫جوون ها متوجه نیستن
‫که زندگی همیشه ‫ اونجوری که برنامه ریزی میکنی پیش نمیره
‫من بارها و بارها فکر کردم
‫تا راهی برای پاک کردن ‫ سو ظن اون ها نسبت به خودم پیدا کنم
‫و فقط یک توضیح برای من خیلی منطقی به نظر می‌رسید
‫تو داشتی بخشی از فیلمی ‫رو بازی میکردی که در هونسین-دونگ نوشته شده بود
‫و یک نفر در پشت پرده ‫ ماجرا داشت همه چیز رو مدیریت می‌کرد
‫"وقتی به بالاترین طبقه محوطه پارکینگ رسیدی,
‫مطمعن شو کسی اون اطراف نباشه."
‫"به دفتر زنگ بزن ببین کسی جواب میده یا نه."
‫درست سه ماه قبل از قتل تو به اون جا اثاث کشی کردی.
‫همسایه‌های شما ‫ تایید کردن به مدت یک ماه صدای ضربه‌ی چکش می‌شنیدن
‫داشتی تمرین میکردی؟
‫همه با انجام قتل اولشون اشتباهاتی می‌کنن
‫اما صحنه جرم واقعا تمییز بود
‫و پسر شما که به نظر اون روز پیش دوستش خواب بوده
‫بورسیه ای از آمریکا دریافت میکنه ‫تا طی چندماه آینده در دانشگاه مشغول بشه.
‫اگه دلیلی که اینجایی اینه، نمیخوام بشنوم.
‫-تو داری وقتم رو ... ‫-پسر شما...
‫شنیدم هیچوقت به ملاقات شما در زندان نیومد
‫من بهش گفتم نیاد
‫چون در اینده جونش به خطر میوفته
‫
‫از چی حرف میزنی؟
‫دفاتر کل حاوی سوابقی در دست افشا هستن
‫دو نفر تا الان مردن
‫دفترداری که به مدت 25 سال دفترکل رو مدیریت می‌کرد
‫و مدیر حسابداری.
‫فکر می‌کنید نفر بعدی که قراره کشته بشه کیه؟
‫همونطور که خودتون می دونید
‫پسر شما الان مدیر حسابداریه.
‫وکسی که مسئول دفتر کله هم، منم.
‫
‫حالا متوجه شدید چرا اصرار به ملاقات شما داشتیم؟
‫خوب؟
‫نقشه تون چیه؟
‫ما جامعه جونگران رو به کل جهان
‫نشون میدیم.
‫این غیر ممکنه.
‫امکان پذیره اگه شما به ما کمک کنید.
‫اگه این کار رو بکنید
‫در نهایت می‌میرید.
‫تمام این سال ها
‫شما نخواستید کسی رو ببینید
‫فکر میکنم دلیلش این باشه ‫ که شما پشیمون شدید از کاری که کردید
‫و در ندامت به سر می‌بردین.
‫ولی چی باعث شد که شما
‫همه ی اون سال ها دووم بیارید؟
‫اگه اتفاقی قرار بود برای پسرتون بیوفته...
‫از اون موقع من فقط یه بار پسرم رو دیدم.
‫وقتی که توی حبس بودم
‫اون مدام از من همین سوال رو می‌پرسید
‫اما
‫نمی‌تونستم جوابی بهش بدم
‫چون
‫نمیتونستم بهش دروغ بگم.
‫من بیشتر از بیست سال برام سوال بود
‫چون بهش جواب سوالش رو ندادم
‫دیگه به دیدن من نیومد؟
‫لطفا به دو ایل این رو بگید.
‫جوابم برای سوالش اینه...
‫"نه."
‫بهش بگید اگه میخواد مدرکی پیدا کنه,
‫اون باید از بارامجائه شروع کنه
‫و به اندازه یک کیلومتر با درجه ی 23
‫به سمت شمال شرقی حرکت کنه.
‫من مطمعنم
‫میفهمه منظورم چیه.
‫-پارک جائه سانگ! ‫-پارک جائه سانگ!
‫اوه این جو و اوه این یونگ یک ساعت پیش.
‫در کانون اصلاح ‫ و تربیت چئونگ جو، سو یونگ رو ملاقات کردند.
‫- چی؟ ‫-لازمه دخلشون رو بیارم؟
‫اون ها مشکل ساز نیستند.
‫ بهترین نیروی تو دنبال چوی دو ایله؟.
‫بله آقا.
‫من رفتم و مادرت رو ملاقات کردم
‫کی رو؟
‫مادرت، خانوم آن سو یونگ
‫اونجا چه غلطی می‌کردی؟
‫اون ازم خواست بهت بگم
‫که جوابش طی این بیست سال "نه" بوده.
‫
‫و تو باید اینجا بری
‫که مدرک رو پیدا کنی.
‫سنگاپور رو فراموش کن
‫قرارمون منتفیه.
‫دیگه بهم زنگ نزن
‫قبل از اینکه عمه ی بزرگ فوت بشه
‫در مورد پارک ایل دوک ازش پرسیدم
‫تو یه چیزایی میدونی نه؟
‫در مورد پدر پارک جائه سانگه؟
‫اون مرد نباید بهت ‫ اجازه‌ی ورود به این خونه رو میداد
‫فقط برای اینکه خاطرات کودکیش رو به اشتراک بزاره
‫راز های دیگه ای وجود داره نه؟
‫پارک ایل بوک مرد نظیفی بود
‫متنفر بود از این که ‫ بببینه کسی بی دلیل داره زجر میکشه.
‫به همون دلیل
‫به آدمهای زیادی کمک کرده
‫این همه ی اون چیزیه ‫ که در مورد پارک ایل بوک میتونم بهت بگم
‫میگن صحنه ی قتل هونسین-دونگ
‫به طرز عجیبی تمییز بوده.
‫قربانی بدون زجر کشیدن
‫درجا فوت شده است.
‫این نقشه ‌ی منه.
‫زمانی که هفتاد بیلیون وون از سنگاپور انتقال بدم,
‫خواهر من داستانش رو در مورد جامعه جئونگران
‫به همراه جعبه‌ی لجن بری دفتر کل منتشر میکنه.
‫هیچ مذاکره ای در کار نخواهد بود.
‫و من هم چشمم رو به روی مرگ هوا یونگ نمی‌بندم
‫تو هم میتونی انتقامت رو بگیری
‫مقصر اصلی پدر پارک جائه سانگه ‫پارک ایل بوک.
‫زمانی که مدرک رو نشون بدیم,
‫حرفه ی سیاسی پارک جائه سانگ تموم شده است.
‫همیشه برام سوال بوده که چرا مردم دنبال انتقام هستن
‫وقتی یک راه امن تر وجود داره، ‫یک جایگزین بهتر از انتقام.
‫پس چرا خودشون رو به خطر میندازن؟
‫نمیفهمم...
‫ولی بهت اینو میدم
‫دختر و همسر سابق چئون سانگ هیوک ‫ماه آینده به یه آپارتمان جدید نقل مکان میکنن.
‫جزئیاتش رو میتونی اینجا پیدا کنی
‫اینو بهت میدم چون دیگه امنیتت برام اهمیتی نداره.
‫از این به بعد
‫زندگی تو در خطر خواهد بود
‫من...
‫من از اول زندگیم همیشه پر ریسک بودم
‫من با یه اسب چهار نعل می‌تازم و زندگیم رو به خطر میندازم
‫اما هنوز باور دارم
‫که اسب من میتونه از حصار بپره
‫بهم زنگ بزن
‫ما تنها کسانی نیستیم که دنبالش میگردیم
‫این نمایشگاه فارغ التحصیلیه
‫برای رشته هنر طراحی صحنه در مدرسه تئاتر نیویورک
‫هنرمندش وونگ سانگ آئه.
‫در سال 1995 ساخته شده
‫اون یه راهه قبل از این که هوا یونگ بمیره
‫چرا مادرم یک چیز رو انقدر ترسناک نشون میده؟
‫"اتاقی که من خیلی وقت پیش خودم رو در اون حبس کردم"
‫"من هیچوقت نمیتونم...
‫این اتاق رو ترک کنم."
‫چی میشه اگه...
‫مامانم اینجوری بمیره؟
‫اون الان توی یه اتاق زندانیه.
‫اون نمی‌میره
‫چون الان میدونیم چه خبره
‫باید جلوش رو بگیریم
‫من میترسم
‫
‫این وانگ سانگ آئه.
‫من زندانی شدم.
‫شوهرم الان خیلی خطرناکه.
‫من از اینجا فرار میکنم هر اتفاقی هم که بیوفته
‫برو سنگاپور و برای من پول نقد جور کن.
‫من با بچه ها به زودی بهت ملحق میشم.
‫این ساختمون سال های زیادی ‫ متروکه بوده تا زمانی که من خریدمش.
‫این ساختمون به زودی تخریب میشه.
‫بهتره از جاهایی که آسیب دیده ‫بازسازی بشه قبل از اینکه کامل تخریب بشه
‫میخواستم قبل از اینکه ‫ این اتفاق بیوفته به شما نشون بدم
‫چرا؟
‫امیدوار بودم شما بتونید ‫ تصور کنید که به جای این ساختمون در حال تخریب
‫یه ساختمون کاملا مجلل قرار میگیره.
‫من به اندازه ای که بفهمم ‫ شما منظورتون چیه باهوش نیستم
‫من تحت هیچ شرایطی به هیو رین و مادرش آسیب نزدم
‫من حاظرم همه چیزم رو برای اون دو نفر فدا کنتم
‫و تو هم میتونی جزئی ‫ از خانواده ما باشی اگه خودت هم بخوای
‫اما باید بدونی اینجا ‫ فقط یه دونه ساختمون میتونه باشه نه دو تا.
‫ساختمون قدیمی کاملا باید تخریب بشه.
‫فقط اون موقع است ‫که میتونیم یه ساختمون مجلل و زیبا جایگزینش کنیم.
‫چند روز آینده اتفاقات زیادی میوفته
‫کنجکاوم بدونم چه‌جوری قراره تحملشون کنی
‫کسی خونه نیست؟
‫آقا ما گم شدیم ‫میتونی راه رو به ما نشون بدی؟
‫هشتصد متر به سمت شرق برید تا به یه حصار برسید
‫همون رو ادامه بدید تا راهتون رو پیدا کنید.
‫بیا اینجا عزیزم
‫این کیونگ
‫اینکیونگ حالت خوبه؟
‫تو باید کهنه سرباز جنگ ویتنام باشی
‫-به اون دست نزن ‫-متاسفم
‫مدیر لی یونگ وی
‫تموم شد
‫ممنون
‫میتونیم یه فنجون چای با هم بخوریم؟
‫هرگز دیگه نزدیک اینجا هم نشید
‫آقای چوی هی جائه
‫اسم من اوه این یونگه
‫من الان کار خودم رو دارم
‫اما قبلا یه گزارشگر بودم
‫من دارم یه داستان ‫ در مورد جامعه جئونگران و فرمانده وو می‌نویسم
‫و فکر نمیکنم این داستان مخفی بمونه
‫چیزی هست که شما بخواید به من بگید؟
‫بهتون قول میدم اسمی از شما برده نشه.
‫اون سگ ممکنه هاری داشته باشه.
‫کی میدونه به چی مبتلائه ‫و چرا این همه پارس میکنه؟
‫من جای شما بودم سر راهم دارو میگرفتم
‫اگه کزاز بگیری مجبوری دستت رو قطع کنی.
‫سریع از اینجا برید
‫اگه بلد بودم هم شما رو درمان نمیکردم.
‫باید بریم
‫اما چه‌جوری اجازه میدی اون سگ گازت بگیره؟
‫اگه این کار رو نمیکردم ‫ نمیتونستیم وارد اون خونه بشیم
‫همه چیز رو برداشتی؟
‫تو باید دیوونه شده باشی
‫میخواستم بهش نشون بدم که چه‌جور گزارشگری هستم
‫صبر کن و ببین
‫اون بهم زنگ میزنه.
‫من تو رو به نزدیک ترین بیمارستان می‌برم
‫ممکنه از عفونت بمیری
‫میدونی ما طوفان سخت رو گزارش دادیم؟
‫تو قشنگ میری وسط اون قرار میگیری.
‫اگه ممکن باشه نزدیک به دریا قرار میگیری ‫و از موج ها عکس میگیری؟
‫میدونی چه حسی داره وقتی اونجا وایمیسی؟
‫احساس برنده شدن داری.
‫احساس میکنی میتونی ‫ طوفان رو شکست بدی و ازش زنده بیرون بیای
‫واسه همین من همیشه یه طناب دار دور گردنمه.
‫چون نمیخوام مردم من رو سرگردون کنند.
‫و اینکه ندونند من برنده میشم.
‫اگه می‌مردی چی؟
‫بعضی سال ها من فقط ‫ حس میکنم که بین طوفان‌ها زندگی میکنم.
‫از یه جایی به بعد اون ها ‫ دیگه هیچ داستلانی برام تعریف نمی‌کنند
‫از تصادف های ماشینی ‫موارد حمله, و آتش سوزی میگن.
‫به جاش من خواستم داستان‌های مهمتری رو پوشش بدم
‫اون‌هایی که عمیق ترن و سر و صدای بیشتری میکنند.
‫داستانهخایی که زندگی مردم رو زیر و رو میکنه
‫خیلی جدی.
‫یه روز تو باعث مرگ من میشی.
‫صبر کن
‫مدیر لی یونگ گویی
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردیم..
‫این جو
‫به دقت گوش کن این هی
‫میخوام یه چیز مهم بهت بگم
‫من چند روز دیگه میرم سنگاپور
‫تو و این یونگ هم باید بیاید ‫و نباید دیگه برگردیم.
‫تو باید از تلفن استفاده کنی
‫من هرچقدر که بتونم براتون پول نقد میفرستم
‫پی هیو رین ومادرش چی میشن؟?
‫اون ها هم میان
‫ما میریم اونجا و منتظرشون میمونیم
‫نمیدونم داری از چی حرف یزنی.
‫من بعدا با این یونگ حرف میزنم.
‫هی در قفل شده.
‫-لعنت بهش کی قفلش کرده؟ ‫-همینجا بمون من کلید رو میارم.
‫امروز تولدته آره
‫امروزه؟
‫نمیدونستم برات چی بخرم.
‫اما پیش خودم گفتم شاید دلت این رو بخواد
‫من میرم
‫من از وقتی بچه بودم عاشق شمارش پول بودم.
‫من توی ذهنم برای سرگرمی پول می‌شمردم
‫وقتی پول زیادی بود، ‫ من اون رو تبدیل به یه عالمه غذا میکردم.
‫صدتا کنسرو لوبیا قرمز ‫صد تا کاسه جاجانگمیون.
‫فقط اونجوری می‌تونستم ‫ بفهمم اون همه پول چقدر ارزش داره
‫من امروز رو فراموش نمیکنم.
‫این آخرین تولد من توی دوران فقر منه..
‫روزی که هرچی دلم خواست برای خودم خریدم.
‫چرا یکی رو فرستادی دنبال من ؟
‫نمیتونی بهم اعتماد کنی؟
‫چون پدر من یه خیانتکار بود؟
‫اینجا من بیشتر از تو به کسی اعتماد دارم؟
‫این آدرس پدرمه
‫میدونم دنبالشی
‫هرکاری باهاش بکنی
‫من دخالت نمیکنم.
‫اون یه شکارچی متولد شده
‫یه سرباز
‫هر سربازی نمیتونه دشنمنش رو بدون تردید بکشه
‫به جز دو درصد اون ها
‫چوی هی جائه تنها تک تیراندازی بود ‫که وقتی یکی رو هدف میگرفت
‫به چشم‌های اون شلیک می‌کرد
‫شایعه شده بود
‫یک دلیل خاص و اجباری ‫ اون رو به همچین مردی تبدیل کرده بود
‫ارتش آمریکا به همین خاطر ‫اون رو برای ماموریت های ویژه انتخاب می‌کرد.
‫مخفیگاه 1084
‫خدای من آقای چوی
‫اون چه لباسیه؟؟
‫امروز تولدمه
‫میدونم مردم ازش متنفرن
‫اما این لباسیه که وقتی 12 سالم بود دوست داشتم بپوشم
‫چون دخترهایی که از این ‫ لباس ها می پوشیدن یعنی جشن تولد می‌گرفتن.
‫برام مهم نیست اگه بهم بخندی
‫من با اعتماد به نفس اینو پوشیدم
‫من یه زنم با 70 بیلیون وون سرمایه توی سنگاپور
‫من یه وظیفه مهم بهت میدم
‫که بهت نشون بدم هنوز بهت اعتماد دارم
‫خانوم اوه این جو رو بکش
‫هرچی سریعتر بهتر
‫من یه ایمیل از سنگاپور دریافت کردم
‫همه اش انگلیسیه
‫یه مقاله است از پیش نمایش بنیاد ای او اف
‫میگه پیش نمایش حراجی توسط بسیاری افراد از جمله
‫خانوم اوه این جو در کره فروخته شده
‫اون
‫هوا یونگ
‫این خانوم جین هوا یونگه؟
‫واقعا مرده؟
‫اره.
‫من خودم جسدش رو دیدم.
‫اون مرده
‫ما یه مشکل داریم
‫شایعاتی هست که میگه شرکتی که من با اسم تو ساختم
‫قراره مورد بررسی قرار بگیره
‫چه اتفاقی میوفته بعدش؟
‫احتمالا حساب رو بلوکه کنند.
‫اما مشکل بزرگتر اینه
‫و اوه این جو ی تقلبی ‫ میتونه اون 70 بیلیون وون رو برداره
‫این واقعا ممکنه؟
‫اون هوا یونگ هنوز زنده است؟
‫من توی راه به سمت فرودگاهم
‫میرم سنگاپور که بفهمم داستان چیه.
‫باهام میای یا نه؟
‫میام
‫یه نفر که دقیقا شبیه منه، دیده شده
‫هیچکس دقیقا شبیه تو نیست
‫باید بهم قول بدی ازم محافظت میکنی
‫هر اتفاقی هم بیوفته
‫این حساب ها همش مال تو هستن؟
همین الان که حرف میزنیم مردان من در سنگاپور در حال حرکتن
‫حتی فکر خیانت به من به سرت نزنه
‫من پارک جائه سانگ رو جلوی چشم همه میکشم.
‫میتونیم این کار رو با اخبار انجام بدیم ‫اون تیر خلاصی که تواحتیاج داری.
‫بهنظر میرسه این جو توی خطر جدی باشه
‫چی‌کار کنیم؟
‫به هیچکس اعتماد نکن هرگز
‫به جز پولت و تفنگت
زیرنویس از فاطمه