‫پیوند
‫گی یونگ، تحمل کن، باشه؟
‫چطور دوباره برگشتم؟
‫و چه اتفاقی برای یون گی یونگ که با من از اونجا فرار کرد اُفتاد؟
‫داهیون!
‫واقعاً اون شب چه اتفاقی اُفتاد؟
‫هجده سال پیش!
‫(راز مامان)
‫خاطراتم دوباره یادم اومده، مامان
‫کامل نه
‫اما بیشترش رو چرا
‫برای اولین بار بعد از مدت‌ها خواب دیدم
‫خواب؟
‫راجع به اون روز، هجده سال پیش
‫روزی که داهیون ناپدید شد
‫مُدام داد و بیداد میکرد و میگفت: چیزی هست
‫که باید بهش بگیم یا ازش مخفی ‌کنیم؟
‫بخاطر همین نمی‌تونم خوب بخوابم
‫از اونموقع زمان زیادی گذشته،
‫اما هنوز خوب یادم مونده
‫انگار همین دیروز بود
‫متأسفم
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫نمیدونم
‫(آن جونگ هو)
‫چی شده؟
‫تو بودی؟
‫چی؟
‫تو بودی؟
‫چی میگی تو؟ خودتو معرفی کن
‫استاکر لی جینگ اون
‫تو کُشتیش؟
‫چی؟
‫کی؟
‫اون مُرده؟
‫تو نبودی؟
‫نه؟
‫دستش سُر خورد
‫دستش از لای دستم سُر خورد
‫منم همونجا ولش کردم، گی هون
‫ببخشید
‫بیا از هم جدا شیم
‫بیا بهم بزنیم
‫گی هون
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم ...
‫باشه
‫چی شده؟
‫اونا لی جینگ اونو ...
‫پیدا کردن
‫کجا؟
‫توی یخچال
‫چی؟
‫جسدشو توی یخچال پیدا کردن
‫خدای من!
‫یه جسد توی یخچال پیدا شده؟ چطور ممکنه؟
‫کیه؟ کی مُرده؟
‫کی میدونه؟
‫اصلاً فایده‌ش چیه؟
‫هیچ مدرکی اینجا باقی نمونده
‫ولی هنوز باید پروتکلو رعایت کنیم
‫اما میدونی که تمام دوربین‌های مداربسته‌ی این محلّه یا شکستن یا خراب شدن
‫کی اونو شکسته؟
‫اگه اون کار میکرد، می‌تونستیم قاتلو فوراً دستگیر کنیم
‫لی جینگ اون
‫احتمالاً فکر نمیکرده همچین اتفاقی بیفته
‫هیچوقت نمیدونیم چی قراره پیش بیاد
‫- ببخشید ‫- چی شده؟
‫چی داری میگی؟
‫اون لی جینگ اون بود؟
‫اون مُرده؟
‫اون مُرده ... آها ...
‫لی جینگ اونو میشناسی؟
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫چی؟
‫چطور مگه؟
‫اون استاکر داهیون بود
‫چی؟
‫اکثر اهالی شهر اونو می‌شناسن
‫- درسته عزیزم؟ ‫- آره
‫- همه می‌شناسنش، درسته؟ ‫- بله البته
‫- درسته؟ ‫- نه، من نمی‌شناختمش
‫- منم همینطور ‫- منم
‫شماها باید بیشتر مراقب محلّه‌ی ما باشید
‫- استاکر بوده؟ ‫- استاکر؟
‫جمع شین
‫برای دستگیری مُجرم
‫باید یه آدمِ با انگیزه پیدا کنیم
‫- یعنی میگی داهیون اینکارو کرده؟ ‫- وای
‫به نظرم سرآشپز از داهیون مشکوک‌تره
‫منطقیه
‫یه چیزایی بینشون بود
‫- درسته ‫- آره
‫حتی ممکنه شریک جُرم هم باشن
‫- نه بابا! مسخره‌ست ‫- خدایا
‫بله، واقعاً ممکنه شریک جُرم باشن
‫چه وحشتناک!
‫توی این محلّه آدما رو بدون هیچ مدرکی مُتهم می‌کنین؟
‫اگه حتی یه بارم به اون یخچال دست زدین، دستتونو ببرین بالا
‫من می‌تونم با بررسی اثر انگشتتون بفهمم کیا به یخچال دست زدن
‫- دستتو بلند کن ‫- نه من نبودم
‫من دیدمت
‫نه، من نبودم
‫- فقط دستتو بلند کن ‫- ولی …
‫شماهایی که دستتونو بردین بالا، همه‌تون مظنونین
‫- چی؟ ‫- مظنونیم؟
‫ببخشید، شما همه از این جریان مُطلع هستین؛ یادتون باشه
‫یه کارآگاه به صورت انفرادی شما رو ملاقات میکنه یا میگه بیاین کلانتری
‫- داری به ما میگی مُجرم؟ ‫- چطور می‌تونی با ما اینکارو کنی؟
‫- من فقط یه بار به یخچال دست زدم ‫- چه مسخره!
‫گی هون؟
‫چراغ سبز شد
‫چی؟
‫اوه. ببخشید
‫حالت خوبه؟
‫نه
‫بذار چند لحظه وایسم. ذهنم خیلی مشغوله
‫قاتل لی جینگ اون
‫احتمالاً اون بوده
‫احتمالاً اون بوده که من و گی یونگو بُرد
‫درسته
‫و شاید ...
‫من مُتهم ردیف اول بشم
‫چرا؟
‫من آخرین کسی بودم که لی جینگ اونو دیدم،
‫و اون روز کُتکش زدم
‫دی ‌اِن ‌اِی منو روی جسدش پیدا میکنن
‫اما نگران نباش
‫من به پلیس گزارش دادم و تحقیقات نمی‌تونه دیگه اینقدر شیر تو شیر باشه
‫حق با توئه
‫اتفاقی برات نمیفته
‫تعجبی نداره که ذهنت درگیر باشه
‫از همه مهمتر،
‫تو میخوای باهام بهم بزنی
‫دیگه راه میفتم
‫- خدای من ‫- لطفاً برین کنار
‫- اون داخله ‫- آمبولانس اینجاست
‫چطور این اتفاق اُفتاده؟
‫- باور نکردنیه! ‫- جداً
‫- میدونم ‫- اومدن اینجا
‫- وای! ‫- اون واقعاً مرده!
‫مثل یه صحنه از یه فیلم بود
‫اتفاقات گذشته از جلوی چشمام رد شد
‫پای کس دیگه‌ای در میونه؟
‫- بوو! ‫- وای خدا!
‫مامان!
‫کسی که خیلی دلم میخواست از زندگیم بره بیرون ...
‫واقعاً ناپدید شد
‫گی هون!
‫شنیدی که اون استاکر مُرده؟
‫شنیدی داهیون؟
‫آره
‫آره، شنیدیم
‫اون چطوری تو یخچال ما بوده؟
‫همینجا ...
‫درست بیخ گوشمون ...
‫خیلی مسخره‌ست
‫من خیلی می‌ترسم گی هون
‫آه، لعنتی
‫چیه؟
‫باز چی شده؟
‫ماهی
‫ماهی؟
‫اُختاپوسا و میگوهام
‫میدونم دارین به چی فکر می‌کنین
‫شاید فکر کنین که
‫الان وقت نگرانی در مورد گوش‌ماهی و آماده کردنِ اُختاپوس و میگو نیست
‫اما دیگه به اینجاش رسیده
‫این اتفاقیه که هر بار میفته؛
‫برای خودش کارتراشی میکنه
‫به هرحال، تو حال خودش نیست
‫جواب میده
‫منم همینطورم
‫سرم درد میکنه، معنیش اینه که به اونجای منم رسیده
‫وای نه!
‫همش آب شده
‫دیگه نمی‌تونیم فریزشون کنیم؛ پس بیاین بخوریمشون
‫باید دوباره افتتاحیه رو عقب بندازیم
‫اول میرم پیغام کنسل شدنو برای مهمونا بفرستم
‫باشه، بیاین مشغول شیم
‫"بعداً بهتون اطلاع میدم"
‫چرا گوشیشو بر نمیداره؟ پیامامو هم جواب نمیده
‫پس این موبایل بدرد چی میخوره؟
‫داره دیوونم میکنه
‫سرگیجه گرفتم
‫سرم داره گیج میره
‫سر تو گیج نمیره؟
‫نه، چون الان سر ندارم!
‫بیا بریم
‫کجا؟
‫بیا بریم یه سر به رستوران بزنیم
‫یا تو کوچه منتظرش باشیم؛ اینطوری بهتره
‫چرا به ذهن خودم نرسید؟
‫- فکر کنم برگشته ‫- کو؟
‫آره
‫چشم سفید! چرا گوشیتو برنمیداری ...
‫مامان!
‫اینا چیه؟
‫به موقع اومدین
‫لطفاً بفرمایین
‫این گرونترین نوشیدنی اینجاست؛
‫مهمون من
‫راستی،
‫همه‌تون می‌دونین اونجا چه خبره، درسته؟
‫میدونین لی جینگ اون مُرده، نه؟
‫آره
‫همه‌مون میدونیم
‫به خاطر همین جشن گرفتیم
‫ولی
‫اشکالی نداره این کارو کنیم؟ چون اون آدم بدی بود
‫به نظر شما اشکالی نداره جشن بگیریم؟
‫و بخاطر مرگش خوشحالی کنیم؟
‫بعضیا حتی برای جشن کیک‌های برنجی میدن
‫اگه این ماجرا یه فیلم بود،
‫با مرگ شرورترین آدم قصّه، تموم میشد
‫پس چرا نتونیم جشن بگیریم یا از گلها لذت ببریم؟
‫در هر حال که ما از این مواد غذایی و گلها استفاده‌ای نمی‌کنیم
‫البته که می‌تونیم جشن بگیریم
‫مؤافق نیستی مامان؟
‫من چیزی نمیدونم،
‫اما حیفه بذاریم همچین غذاهای لذیذ و گرون قیمتی هدر برن
‫صد البته
‫زیاد نیست ولی اُمیدوارم لذت ببرین
‫خیلی هم زیاده
‫ما آشپزی کردیم!
‫میدونم
‫از روی عادت گفتم
‫ولش کن
‫لطفاً بفرمایین و بخورین
‫این چیه؟
‫این چیه؟ خیلی خوشمزه‌ست
‫این چیه؟ از چی درست شده؟
‫وَووی ...
‫صبر کنین
‫قاتل
‫اون یکی از ماها که نیست، درسته؟
‫صادقانه میگم
‫ای کاش من کشته بودمش
‫اما متأسفانه من نبودم
‫تو چطور؟
‫نه
‫متأسفانه منم نبودم
‫شما دو تا چی؟
‫نه
‫پس کار کی بوده؟
‫(واحد گشت جیهوا)
‫این غذاها زیاد نیستن؟
‫- عیبی نداره ‫- خداحافظ
‫اون جونگ حالت خوبه؟
‫البته
‫حالم خیلی خوبه
‫اما من اینطور فکر نمیکنم؛ بیا خونه‌ی ما بمون
‫میتونم برگردم خونه؛ خیلی هم زیاده‌روی نکردم
‫هی، ولی ...
‫نگران من نباشین
‫خداحافظ!
‫به سلامت برسی خونه
‫اوه
‫فکر میکردم تقریباً شدم
‫میدونم کی خواهرتو بُرده
‫پدرت چطوره؟
‫فقط بگو کی بهت دستور داده گی یونگ رو ببری اونجا؟
‫کی بوده؟
‫کسی که دنبالشی …
‫من خیلی فرصت داشتم
‫خیلی فرصت داشتم!
‫واقعاً ...
‫تو نبودی، نه؟
‫نه
‫چرا من باشم؟
‫اگه یکی از ما اونو کشته باشه، یا تو بودی یا مامان ‌بزرگ، نه من
‫هی
‫اون جونگ حتماً الان داره گریه کنه
‫داجونگ، امروز خوشگل‌تر شدی
‫امروز حس خیلی خوبی داشتم،
‫بخاطر همین یه نوشیدنی خوردم
‫چون لی جینگ اون مُرد
‫پس بهتره الان در آرامش بخوابی
بلایی که سرت اومده رو فراموش کن و دیگه عذاب نکش
و دیگه نترس
فقط در آرامش بخواب داجونگ
دلم برات تنگ شده...
از این به بعد باید چیکار کنم؟
‫من فقط برای گیر انداختن و کشتن ‫اون آشغال حرومزاده زندگی کردم
‫الان دیگه باید چیکار کنم؟
‫ دیگه چطوری میتونم زندگی کنم؟
‫چه راز هایی باهات دفن شدن؟
‫لی جین گون، زودباش بگو
‫...کی
‫تو رو کشت؟
‫میدونی چیه؟
‫!دیگه کشتن من فایده ای نداره
‫چرا فایده نداره؟
‫تقریبا همه اش برگشته
‫حافظه ی داهیون تقریبا برگشته
‫اون
‫به زودی تو رو یادش میاد
‫یا شاید هم...همین الان هم به یاد اورده باشه
‫پس همین الان باید برم و داهیون رو ببینم
‫برای چی؟
‫به محض اینکه ببینمش میفهم که
‫واقعا منو یادش میاد
‫یا اینکه
‫داری به من دروغ میگی
‫اگه یادش بیاد چی؟
‫...اگه یادش بیاد
‫داهیون رو دوست داری، مگه نه؟
‫میذارم دوباره همو ببینین
‫بیا از هم جدا بشیم
‫بیا از هم جدابشیم
‫الان یادم اومد که
‫امروز با گی هون بهم زدم
‫به خاطر لی جین گون، فرصتی برای احساس ناراحتی ‫ به خاطر بهم زدنمون نداشتم
‫تا آخرشم یه مزاحم بود
‫(یک پیام خوانده نشده)
‫خوابی؟
‫(سرآشپز اون گی هون)
‫(خوابی؟)
‫فکر میکنم هنوز بیداری چون پیامم رو دیدی
‫نه، خوابم
‫از آخرین باری که دروغ گفتی ‫خیلی وقته میگذره
‫چی؟
‫میتونی بیای رستوران؟
‫برای چی؟
‫باید یک مسئله ای رو باهم حل کنیم
‫تو گفتی که باید یه چیزایی مشخص و حل بشه
‫دلم نمیخواد ازت جدا بشم
‫چی؟- ‫- هرچی میخواستم بگم رو گفتم
‫قهوه یا چای؟
‫شاید یکم برای قهوه دیر باشه
‫نوشیدنی
‫نمیتونی تنهایی درموردش تصمیم بگیری
‫تو چی؟
‫چی؟- ‫اول خودت همین کارو با من کردی-
‫ولی من دلیلم رو برات توضیح دادم
‫دلیلت رو؟
‫آها، دلایلت
‫تقریبا ۲۰ سال بود که نمیشناختمت
‫فقط چند ماهه که شناختمت
‫...ولی تو همین چند ماه
‫برای من از ۲۰سال معنی دار تره
‫الان دیگه زمان برای من معنی متفاوتی داره
‫قبل اینکه تورو ببینم، همه چیز برام خیلی گنگ بود
‫فقط حس میکردم به سختی زنده میمونم
‫میدونم که به خاطر گفتن این حرف ‫ ممکنه ضعیف به نظر بیام
‫ولی حتی اگه زندگیم هر لحظه تموم می شد
‫جز اینکه مادرم رو تنها میذارم ‫ چیز دیگه ای برام مهم نبود
‫اینطوری حس میکردم
‫ولی
‫همه چیز بعد اینکه تورو دیدم تغییر کرد
‫تو این مدت کوتاه
‫ تبدیل شدم به کسی که بدون تو نمیتونه زندگی کنه
‫و حتی فکر کردم
‫که زندگی
‫میتونه کاملا لذت بخش باشه
‫پس ازت خواهش میکنم
‫لطفا ولم نکن
‫...نمیخوام ترکت کنم
‫ولی واقعا باهاش مشکلی نداری؟
‫هر بار که منو میبینی عذاب نمیکشی؟
‫نه
‫خوب میشم
‫قراره خیلی دردناک باشه
‫ولی از پسش برمیام
‫راستش
‫منم نمیخواستم ازت جدا بشم
‫میدونم
‫خیلی متاسفم
‫منم همینطور
‫گی یونگ، تو اول برو
‫چی میگی؟
‫نمی شنوم چی میگی
‫چی؟
‫دوباره، گی یونگ؟
‫اون گی یونگ، دوباره بگو
‫مامان بزرگ
‫بیدار شدی؟ بیا صبحونه بخوریم
‫مشکل چیه؟ بازم کابوس دیدی؟
‫آره
‫این دفعه چه خوابی دیدی؟
‫خواب 18 سال پیش که دزدیده شدم رو دیدم
‫چیزی نیست
‫نه همش، ولی بیشتر حافظمو به دست آوردم
‫نمیدونم چرا تو و مامان
‫اون اتفاق رو از من مخفی میکنین
‫ولی خودم سعی میکنم بفهممش
‫داهیون- ‫الان میفهمم چرا بهم گفتی-
‫سرمو برنگردونم
‫میترسیدی آسیب ببینم و نتونم به راهم ادامه بدم
‫ولی مامانبزرگ
‫من خوبم، پس لطفا نگرانم نباش
‫ولی
‫مطمئنم اون گی یونگ یه چیزی بهم گفت
‫چی؟ اون گی یونگ؟
‫آره
‫مطمئنم وقتی من و گی یونگ رو دزدیدن
‫یه چیزی بهم گفت
‫ولی خوب یادم نمیاد
‫یعنی چی میتونه باشه؟
‫بوک هی- ‫بله؟-
‫چیه؟ داری میترسونیم
‫هروقت حالت صورتت اینطوری میشه قلبم وایمیسته
‫چه خبره؟
‫چیکار کنیم؟
‫بلند شو
‫وقت ناهاره
‫پاشو بقیه‌ رو بین همسایه ها پخش کن
‫کلی رو دستمون مونده
‫چیشده؟ داری گریه میکنی؟
‫به خاطر جشن دیروز نتونستم چیزی بگم
‫ولی افتتاحیه رستورانمون دوباره عقب افتاد
‫خیلی ناراحتم
‫نمیفهمم چرا هردفعه میخوایم باز کنیم یا ‫یه نفر چاقو میگیره دستش
‫!یا یکی میمیره؟ مسخره‌ست
‫دیدی بعضی جاها
‫هربار که میری یه مغازه جدید باز کردن؟
‫مهم نیست کی همچین جاهایی رو اداره کنه ‫چون هیچوقت درست و حسابی کار نمیکنن
‫اینجا هم اونطوریه
‫انقدر نفوس بد نزن
‫همین الانش هم کلی بدشانسی آوردیم
‫پس بیا بریم
‫تو، من و گی هون
‫ما یه خانواده ایم ‫بیاین بریم یه جای دیگه و از اول شروع کنیم
‫از کی من، تو و اون یه خانواده شدیم؟
‫تو چی فکر میکنی؟
‫زود باش بگو اون گه هون
‫هی، اسمش این نیست ‫چرا باید با فامیلی من صداش کنی؟
‫چون تو پدرشی منم مادرشم
‫نخیرم
‫هیونگ، توروخدا بهش فکر کن
‫بله
‫آره، درسته
‫لطفا ساعت و روزش رو برام بفرست
‫ممنون
‫بهم گفتن برم به چند تا سوال جواب بدم
‫پس به زودی به منم زنگ میزنن
‫من برم اینو بدم به یه نفر بیام
‫به کی؟
‫به همون مظنون چند سال قبل
‫چی؟
‫...میخوام
‫ازش معذرت خواهی کنم
‫پلیس) ‫ (واحد گشت جیهوا
‫راستشو بگو
‫دیروز و پریروز کجا بودی و چیکار میکردی؟
‫!مجبورم نکن تکرارش کنم
‫چرا هیچی نمیگی؟
‫!یالا، بگو
‫!دارم بهت میگم ‫!هان اوچان قاتله
‫واقعا که
‫چی؟ هوی، جی ون تاک
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫!هی
‫دیوونه شدی؟ ‫چه مرگته؟
‫عوضی، چته؟
‫...کثافت عوضی
‫...سه
‫(آمبولانس)
‫بهم بگو
‫چه خبره؟
‫چرا اینجوری میکنی؟
‫چرا هیچی نمیگی؟
‫برای درمان بیشتر میفرستیمتون بیمارستان
‫حالت خوبه؟
‫اون عوضی یواشکی اومد و یهو از پشت بهم حمله کرد
‫هی جونگهو، میدونی که چقدر حرفه ایم
‫تا حالا از یه بچه فسقلی کتک نخورده بودم
‫هنوزم بدنم سالمه و زور بازو دارم
‫!نیازی هم به این ندارم
‫بیخیال، هیونگ
‫کجا سرتو انداختی داری میری؟ ‫باید بری بیمارستان
‫هی، من قوی تر از چیزیم که نشون میده
‫به خاطر همچین چیز کوچیکی لازم نیست ‫ برم بیمارستان، باشه؟
‫ببین؟ عالی عالیم
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫چی میخوای؟
‫چرا یهو از ناکجا آباد سر و کله ات پیدا شد و ‫ همه جا دنبالم میای؟
‫محض احتیاط دارم میام
‫نمیخوام به خاطر ضربه مغزی از حال برین
‫منو دست کم نگیر
‫میخوای بگی اینطوری خوشحال نمیشی؟
‫دلت نمیخواد یه گوشه بیفتم بمیرم؟
‫شاید این چیزیه که جی وون تاک میخواد
‫ولی چرا باید من همچین چیزی بخوام؟
‫گم شده؟
‫تو روز روشن گم شده؟
‫راستش من میتونم احساسات گی یونگ رو حس کنم
‫الان خیلی ترسیده
‫مطمئنم یه اتفاق وحشتناک براش افتاده
‫عجب... این بچه شیطونارو ببین
‫شوخی نکنین
‫شوخی نمیکنم- ‫داره راستشو میگه-
‫هی، ایستگاه پلیس زمین بازی نیستا
‫برین یه جای دیگه بازی کنین، خب؟
‫بیا بریم
‫باشه
‫فراموشش کن
‫...جی وون تاک و من
‫داریم دنبال مجرمی میگردیم
‫که 18 سال پیش خواهرمو دزدید
‫چی؟
‫...و قاتل لی جینگ اون
‫احتمالا همون آدم 18 سال پیشه
‫...دارم بهتون میگم
‫اشتباه کردین
‫بیا بریم
‫همه چی خوب بود؟
‫آره
‫سرم شلوغ نیست، بخاطر همین دارم قدم میزنم
‫منم بیام؟
‫فکر بدی هم نیست
‫بیا بریم گه هون
‫بار گوم جی راک
‫اینجوری جلوی من لال نشین
‫این بخشی از شغل منه ‫برای اینکه آدم بدا رو بگیرم
‫کتکشون زدم و این وسط خودمم کتک خوردم
‫چیز مهمی نیست
‫خب کی کتکت زده؟
‫!هی
‫بیا فقط بنوشیم
‫سه جین، لطفا تمومش کن. باشه؟
‫سه جین، لطفا تمومش کن
‫هان سه جین
‫اون دونگ نام نیست؟
‫آره خودشه
‫هیونگ نیم، بهت زنگ زدم ولی جواب ندادی
‫چه خبرا؟ دارین نوشیدنی میخورین؟
‫بیا تو هم یکم بخور
‫پس من زودتر میرم ‫زود بخورین و برین خونه
‫ای بابا
‫خانومی شما چرا نمیای یک نوشیدنی با ما بزنی؟
‫خانوم، مشتاق دیدار
‫یه لیوان دیگه لطفا- ‫چشم-
‫یک نفر مرده
‫نباید هی اینور اونور بشینین نوشیدنی بخورین
‫الان دیگه کارآگاه ها قضیه رو دست گرفتن ‫ از این به بعد ربطی به ما نداره
‫ولی میگم چرا همش یکی میمیره؟
‫درباره‌ش بهم بگو
‫ولی اون حقش بود بمیره
‫چی؟- ‫آخه استاکر بود-
‫پسر بدی بود، میدونی که؟
‫میدونین کی کشتتش؟
‫از کجا باید بدونیم؟
‫اوه، بیخیال. خیر سرتون شماها پلیسین
‫یعنی به هیچکس مشکوک نیستین؟
‫مثلا کی؟
‫معلومه، یا کار یون گی هونه یا رستوران خورش اینا
‫چی؟
‫مسخره اس
‫چرت و پرت نگو، فهمیدی؟
‫حرف بدی که نزد
‫یخچالی که استاکر توش بود مال یون گی هونه
‫اون دختره رستورانی هم مشکوکه
‫کاملا منطقیه که همونا میخواستن بکشنش ‫ چون داشته داهیون رو تعقیب میکرده
‫اون زنا همش با خودشون بیل و چماق برمیدارن ‫ و اینور اونور میچرخن
‫حرف بدی که نزد
‫بسه قربان
‫باشه؟
‫ما 18 سال پیش هم همینکارو کردیم
‫همیشه‌ی خدا بهم شک داشتیم
‫دوباره همونو میخواین تکرار شه؟
‫البته که نمیخوای
‫تو هم حواست به حرفایی که میزنی باشه
‫خدایا، باشه
‫...الان که به 18 سال پیش فکر میکنم
‫فقط دونگسوک خوشحال بود
‫منظورت چیه؟
‫همه‌مون مظنونای بالقوه بودیم
‫دونگ نام تنها کسی بود که عذر موجهی داشت. نه؟
‫چون برای کارش اطراف شهر زندگی میکرد
‫چیز زیادی یادم نیست
‫از اونجایی که یه لیوان خوردم، دیگه میرم ‫شمام خیلی نخورین
‫آیگو
‫داشتن درباره ی چی حرف میزدن؟
‫خیلی زر میزنن
‫اصلا چی میدونن؟
‫خیلی حرف میزنن. چقدر رو مخن
‫خیلی خوردی؟
‫خیلی مسخره بودن
‫داری درمورد چی حرف میزنی؟
‫شنیدی چی گفتن؟
‫گفتن، حتما باید خوشحال باشم
‫از اونجایی که وقتی یون گی یونگ گم ‫ شد جیهوا دونگ نبودی
‫خب که چی؟
‫اون روز جیهوا دونگ بودی
‫من زنتم
‫فقط با بو کردن هوای خونه میتونم بگم
‫که خونه بودی یا نه
‫حرفت رو رک و راست بزن
‫از وقتی یون گی هون برگشته ‫هر روز داری نوشیدنی میخوری
‫هیچوقت انقدر رقت انگیز نبودی ‫اینجوری کاملا تسلیم نشده بودی
‫هر روز همش بیحالی
‫و با خودت چرت و پرت میگی
‫من... زنتم
‫طرف توئم
‫پس بهم بگو
‫فقط بهم همه چی رو بگو. بهت کمک میکنم
‫بهم کمک میکنی؟
‫همه چی رو درک میکنم
‫واقعا؟
‫...حتی اگه کسی رو کشته باشم
‫هنوزم منو درک میکنی و بهم کمک میکنی؟
‫آره
‫...من
‫یه نگرانی بزرگ دارم
‫فقط یه چیزه که مهمه
‫ولم نمیکنه
‫و همش جلوم ظاهر میشه
‫چیه؟
‫درست پشتته
‫داشت سعی میکرد چی بهم بگه؟
‫میخوای باهام نوشیدنی بخوری؟
‫نوشیدنی؟
‫پایین منتظرت میمونم. بیا پایین
‫داهیون
‫بله، مامان بزرگ؟- ‫یه لحظه بیا اینجا-
‫چی شده؟
‫مهم نیست مامانت چی میگه، سعی کن درکش کنی
‫باشه؟
‫چرا فقط تو خونه یا رستورانمون نمی نوشیم؟
‫دارم سعی میکنم‌ حال و هواش رو آماده کنم
‫اگه مشتری نباشه صاحبش میذاره ‫ تا هر وقت دوست داشتی نوشیدنی بخوری
‫و اینجا رو می سپره دست خودت
‫خوب و ساکته
‫ترکیب سوجو و آبجو؟- ‫البته، خوب به نظر میاد-
‫به محض اینکه بچشیش
‫دیگه ترکیب هیچکسی راضیت نمیکنه، میدونی؟
‫فکر کنم هیچوقت مال من رو نخوردی ‫برای منم خیلی خوبه
‫چیزی نیست که بهش افتخار کنی
‫جای تعجب نداره. به خودم رفتی
‫معلومه، مثله خودتم
‫باورم نمیشه انقدر بزرگ شدی
‫خیلی خوبه
‫درمورد آشپزیت چیری نمیدونم ‫ولی نوشیدنیت خیلی خوبه
‫شیرین زبونی نکن
‫با خیال راحت هرچقدر خواستین بنوشین
‫ممنونم. شب بخیر
‫میبینی؟- ‫خیلی خفنه-
‫هرچیزی که 18 سال پیش اتفاق افتاد رو
‫میگم بهت
‫از الان تو خیلی جوون تر بودم
‫تو رو حامله شدم و داشتم با پدرت زندگی میکردم
‫...اون موقع ها
‫برام مثل جهنم بود
‫یه جورایی برنامه چیدم که از پدرت دور شم
‫ولی هیچ تحصیلات یا مهارتی نداشتم
‫یک شغل حال بهم زن داشتم
‫...و بدون یه قرون پول. زندگیم
‫خیلی داغون بود
‫تو
‫منبع امید و
‫همینطور ناامیدیم بودی
‫مراقبت از خودم به اندازه کافی سخت بود
‫خیلی کوچولو بودی ‫و نمیدونستم چطور یسری چیزا برات فراهم کنم
‫و در برابر خطرات دنیا ازت مراقبت کنم
‫کم کم داشتم خسته میشدم
‫...روزی که گم شدی
‫حتی متوجه نشدم که رفتی
‫من برگشتم
‫هنوز خوابی؟
‫داهیون، دارم میرم
‫دختره ی لوس، قرار نیست ‫ یه خداحافظی کنی؟
‫سر صبحی کجا رفته؟
‫میرم سرکار
‫حتما غذاتو بخوریا
‫داهیون، من اومدم خونه
‫!داهیون
‫باشه، معلم
‫دوباره بهتون زنگ میزنم. باشه
‫ببخشید، یه لحظه
‫بله؟ میتونم کمکتون کنم؟
‫دخترم داهیون رو دیدین؟
‫دوباره داره تو خونتون بازی میکنه؟
‫نه، نیست. ندیدمش
‫اینجام نیست؟
‫چرا؟
‫اوه، نه! داهیون هم گم شده؟
‫منظورت چیه؟
‫دختر دکتر یون هم گم شده ‫خیلی اوضاعه داغونیه
‫پلیس و همه‌ی همسایه‌ها
‫دارن دنبالش میگردن ‫پس کل شهر خالیه
‫در موردش نمیدونستی؟
‫خدایا
‫مامان، منم
‫جونگهو، لطفا داهیون رو برام پیدا کن
‫صبر کن بیام. الان میام اونجا
‫جونگهو، داهیون نیست
‫چی؟
‫داری درمورد چی حرف میزنی؟ ‫منظورت چیه، داهیون نیستش؟
‫مامان، نمیدونم چی شده
‫منظورت چیه داهیون نیست؟
‫داهیون
‫!داهیون
‫داهیون
‫!داهیون
‫داهیون
‫!داهیون
‫وقتی داشتم دنبالت می گشتم به کلی خل و چل شده بودم
‫و یه معجزه شد
‫خیلی زودتر از چیزی که
‫انتظار داشتم پیدات کردم
‫یادته‌؟
‫آخرین خاطره‌ای که دارم
‫بعد فرار کردن از اون جاست
‫دست تو دست گی یونگ میدوییدیم
‫هی فرار میکردیم و فرار میکردیم
‫ولی دست گی یونگ از دستم لیز خورد
‫بعدش، بعد اینکه با آخرین سرعتی که ‫ میتونستم بدوئم فرار کردم، زمین خوردم
‫ولی اینکه بعدش چه اتفاقی افتاد یادم نمیاد
‫وقتی‌ پیدات کردم
‫رو زمین دراز کشیده بودی
‫و
‫تنها نبودی
‫بلند شو
‫بیا بریم خونه
‫!داهیون! یا خدا
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫اگه نمیخوای بمیری
‫بکش کنار
‫چرا اینکار رو میکنی‌؟
‫گمشو کنار
‫!هی
‫...لعنتی
‫داهیون
‫بیدار شو، عزیزم
‫اوه، دخترم
‫ولی
‫...اون آدم
‫مرد
‫....من
‫یه نفرو کشتم
‫مامانم مجرم رو کشت؟
‫پس لی جینگ اون رو کی کشت؟
‫بیشتر از یه نفره
‫چی؟
‫اونجا بیشتر از یه نفر هست
‫بیشتر از یه نفر بود
‫یون گی یونگ چطور؟
‫چه اتفاقی برای یون گی یونگ افتاد؟
‫کی میخوای دیگه دنبالم نیای؟
‫لطفا کمکم کنین
‫چی؟
‫آجوشی، لطفا کمکم کن
‫ای خدا، کی میخوای دست از ‫دنبال کردنم برداری؟
‫من زودتر میرم
‫نگران نباش، بعد یکم قدم زدن میرم خونه
‫ داهیون
‫نمیدونم حالش خوبه یا نه
‫بیشتر از یه نفر هست
‫بیشتر از یه نفر اون بیرونه
‫بهم بگو تو اون کارو نکردی
‫متاسفم
‫چرا؟
‫نباید به یاد میاوردیش
‫اگه خودمو تحویل میدادم، ممکن بود ‫بشه اونم پیدا کرد
‫اگه میخواین کاراتونو با بهونه ی عشق مادرونه ‫،توجیه کنین
‫نمیخوام چیزی بشنوم
‫میخوام تا آخر عمر با احساس پشیمونی و گناه زندگی کنین
‫رفتن از اینجا انتخاب عاقلانه ای بود
‫برگشتن به اینجا بدترین تصمیم ممکن بود
‫پس داهیون چی؟
‫نمیتونم باهات بهم بزنم
‫اما نمیتونم هم باهات باشم ‫اگه تو بخوای باهام بهم بزنی