‫پیوند
‫وقتی که به گذشته فکر می‌کنم ‫, می‌بینم که این قضیه خیلی وقت پیش شروع شد.
‫من, نوه داهیون, ‫همیشه از دست مرد‌ها در عذاب بودم.
‫- بهت گفتم از سر راهم برو کنار. ‫- بعضیا با
‫کسایی که در آینده سلبریتی می‌شن
‫- توی یک محله بزرگ می‌شن. ‫- ای بابا. تمومش کن.
‫ولی همینطور که می‌بینین…
‫برخلاف تمام مرد‌های باشخصیت و نجیب توی دنیا,
‫همه‌ی اونایی که به من رسیدن…
‫بیا مخلوطشون کنیم.
‫…حال‌بهم‌زن بودن.
‫مامانم بهم گفت باهات بهم بزنم. ببخشید!
‫- مامان… ‫- یه بچه‌ننه.
‫من اومدم.
‫- یه خیانتکار. ‫- هی, داهیون.
‫مردک دیوونه‌…
‫و به شکل مداوم، اطرافم با منحرفا محاصره شده بود.
‫و خیلی هم زیاد بودن.
‫فکر کردم که بالاخره ‫یک مورد درست ‌و‌حسابی پیدا کردم،
‫ولی مشخص شد عادتشه که مردم رو آزار بده.
‫مامان!
‫و اون مردم‌آزار دیوونه ‫من رو به یک قاتل تبدیل کرد.
‫پس به خودم قول دادم…
‫که دیگه هیچوقت درگیر یک مرد نشم.
‫ولی بعد…
‫تو وارد زندگیم شدی.
‫کی این کار رو باهات کرده؟ جوابم رو بده.
‫یکم غذا میل داری؟
‫باید چیکار کنم?
‫فکر کنم…
‫نسبت بهت احساساتی پیدا کردم.
‫شاید, این همون اعترافی بود که می‌خواستم بکنم.
‫ولی بجاش, گفتم…
‫من یک نفر رو کشتم.
‫اینجوری بهتره که بگم
‫عقلم رو از دست داده بودم.
‫بی‌مزه, ولی سرنوشت
‫می‌تونید یکی رو برام بُکشید؟
‫هی, نمی‌خوای با چربی شکمت کاری کنی؟
‫با آهنگ برقص. بجنب!
‫یک, دو.
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫چطور می‌تونیم جفتمون یک خواب رو ببینیم؟
‫لعنتی.
‫- مراقب حرف زدنت باش. ‫- منو نزن.
‫پس خواب نمی‌بینیم.
‫نه, نمی‌بینیم.
‫جوکم زیاده‌روی بود؟ ‫زیادی ترسناک بود؟
‫اینقدر جدی نگیر.
‫من اصلا بلد نیستم سلیقه‌ی مخاطبم رو بفهمم.
‫خیلی وقتا بیخود حرف می‌زنم.
‫و اگه بگم زیادی نوشیدم، بی‌راه نگفتم.
‫-و یکی رو هم زدی کشتی. ‫- درسته.
‫نه, درست نیست.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫گفتم که شوخی بود.
‫دیگه کی از این قضیه خبر داره؟
‫من همش عادتمه ‫حرف‌های بی‌خود از دهنم بپره.
‫ما همه اشتباه می‌کنیم.
‫البته. این رو به خوبی می‌دونم.
‫تو دروغ گفتی که نسبت بهم احساس داری.
‫تو بی اجازه وارد رستورانم شدی.
‫من می‌بینم تو و خانوادت همیشه قایمکی میایید اینجا.
‫تو هروقت پلیس رو می‌بینی ‫قایم می‌شی یا فرار می‌کنی.
‫مطمئنم که اینا همشون خطاهای غیر عمدن.
‫این فقط...
‫بله, البته که تا اینجای کار می‌تونم درکت کنم.
‫ولی آخه تو چطور… تونستی ‫یکی رو بکشی؟
‫چطور می‌خوای این قضیه رو درست کنی؟
‫اگر مردم بویی ببرن چی؟
‫اینطور نمیشه. ‫تو تنها کسی هستی که از این قضیه خبر داره.
‫پس اعتراف می‌کنی که این کار رو کردی.
‫نه نکردم.
‫اگر این رو مثل یه راز نگهداری ممنون میشم.
‫زمانی که درباره‌ی رازها صبحبت می‌کنی ‫مثل شعله‌ی آتش پخش می‌شن.
‫زمانی که با کسی راجع‌بهش صحبت می‌کنی ‫دیگه راز نیستن.
‫فقط بخاطر اینکه بهت اعتماد داشتم این رو گفتم.
‫چرا باید به من اعتماد کنی؟ ‫به هیچ‌کس اعتماد نکن.
‫اگر همینطوری به بقیه این قضیه رو بگی،
‫دیر یا زود پلیس دست‌گیرت می‌کنه.
‫می‌فهمی چی دارم می‌گم.
‫آره, می‌فهمم.
‫عالیه.
‫داری تهدیدم می‌کنی ‫و می‌گی که منو لو میدی.
‫- این که تهدید نیست... ‫- میدونی چیه؟
‫همه چیز برای بار اول خیلی سخته.
‫بعد از اون کم کم آسون میشه.
‫اون رو دیدی؟
‫آره.
‫وقتی یک زن متأهل روی بدنش ‫جای زخم داره, مشخصه چه اتفاقی افتاده..
‫از هر ده مورد در هشت مورد، مقصر…
‫خفه شو! خفه میشی یا نه?
‫عزیزم, خواهش می‌کنم!
‫هی, صبر کن ببینم. ‫فکر کنم قلقش دستم اومد.
‫براش متأسفم ولی بازم…
‫این کار درستی نیست.
‫چطور جرئت کرده تهدیدمون کنه؟ ‫نمیدونم چی بگم.
‫اگر بگیم نه…
‫ما رو به پلیس گزارش میده.
‫لعنتش کنن.
‫من طرفداریش رو نمیکنم.
‫هر کسی که از این حادثه باخبر بشه
‫و بخواد کاری به داهیون داشته باشه…
‫از شرِّش خلاص میشم.
‫الان داری من رو تهدید به مرگ میکنی؟
‫البته که نه. همینجوری گفتم. ولی...
‫ولی?
‫بعضی وقت‌ها چیزایی که میگیم ‫حقیقت پیدا می‌کنن.
‫پس واقعا داری تهدیدم میکنی.
‫من فقط دارم میگم هردومون ‫باید مراقب باشیم چی از دهنمون در میاد.
‫گایهون.
‫من...
‫- یکی رو... ‫- کشتم.
‫گایهون, من...
‫- یکی رو… ‫- کشتم.
‫گایهون.
‫- من یکی رو… ‫- من یکی رو کشتم.
‫- من یکی رو کشتم.
‫من به مردی که برای اولین بار بعد از ‫سال ها باعث شد قلبم بال‌بال بزنه,
‫امرزو اعتراف کردم
‫که یک نفر رو کشتم,
‫و تازه اون رو هم تهدید به مرگ کردم ‫اگر لازم شد.
‫میگم لازمه که اون آشغال رو خاک کنیم؟
‫ما که نمیتونیم هروقت که ‫اذیت شدیم خاکشون کنیم.
‫ این کشور اونقدرا هم بزرگ نیست.
‫راست میگی. جای تأسفه که ‫توی همچین کشور کوچیکی زندگی می‌کنیم.
‫اگر مجبور بشیم, باید انجامش بدیم.
‫داهیون…
‫هیچوقت نباید سر در بیاره.
‫معلومه که نه، باید بی‌خبر بمونه.
‫قسمت 4
‫به اون جونور بگو بیاد غذا بخوره, مامان.
‫ای بابا. درستش نیست که درباره‌ی دخترت ‫اینطوری حرف بزنی.
‫داهیون, برای صبحانه آماده شو.
‫لطفا بهش بگو که ‫اون جونور گرسنش نیست, مادربزرگ.
‫به اون جونور بگو حواسش باشه چی میگه
‫و وقتی مهربون هستم غذاش رو بخوره, مامان
‫بهش بگو اون جونور ‫زیادی ترسیده که بخواد غذا بخوره, مادربزرگ.
‫از اون جونور بخواهفقط دهنش رو ببنده و غذاش رو بخوره, مامان.
‫ازش بپرس چجوری قراره غذا بخورم ‫اگر باید دهنمو ببندم, مادربزرگ.
‫اون با دهن بسته نمی‌تونه غذا بخوره.
‫- دختره‌ی... ‫- چیه؟ میخوا من رو هم خاک کنی؟
‫گفتم نمی‌خوام چیزی بخورم.
‫.تنهام بذارین
‫ تنهات بذارم؟ بگو ببینم.
‫- اصلا می‌تونی از پس خودت بربیایی؟ ‫- برو بابا.
‫مگه فقط به دنیا نیومدی که مادرت رو سربلند کنی؟
‫- می‌خوای برای خودت تصمیم‌گیری کنی؟ ‫- درد گرفت!
‫بعد بری و پاره‌وقت توی اون رستوران کار کنی؟
‫یک سگ توی خیابون هم اینو بشنوه می‌خنده ‫از خنده‌ی زیاد پس میافته.
‫اینجا رو نگاه کن! به من نگاه کن!
‫یک یخچال جدید هم نیاز داریم.
‫داشتم فکر می‌کردم یدونه دست دوم بگیرم..
‫چیزی که دنبالش می‌گشتی رو پیداکردی؟
‫الان یادم اومد.
‫اون روز,
‫من ترسش رو احساس کردم.
‫چیه? این چیه?
‫زهره‌ترکم کردی.
‫مگه چیکار کردم؟
‫چرا اینقدر زود اومدی؟
‫برای زود اومدن باید سرزنش بشم؟
‫مطمئنم اون اینجا بود. ‫کجا رفت؟
‫چی؟ داری درباره‌ی چی حرف میزنی؟
‫کار تو بود؟
‫من؟ چی داری میگی؟
‫داری چیزی رو از من پنهان می‌کنی؟
‫عجب. دقیقا چی رو باید ازت پنهان…
‫می‌خوام بدونم آیا این دو تا خواهر و برادرن یا نه.
‫این موضوع اهمیت بالایی داره. ‫سرنوشت یک نفر در میونه.
‫- اون چیه؟ ‫- چی؟
‫منظورت چیه؟
‫اعتراف کن دیگه.
‫من چیزی رو مخفی نمی‌کنم.
‫بهم بگو.
‫چیکار کردی؟
‫بعدا اعتراف می‌کنم.
‫همین حالا بگو.
‫گایهون, تو به من اعتماد نداری؟
‫وقتی زمانش برسه بهت میگم.
‫من به تو اعتماد ندارم.من به هیچ کس اعتماد ندارم.
‫از بین همسایه‌ها ‫کدوم از همه مشکوک تره؟
‫همشون. تک تکشون.
‫این خوب شد.
‫- خدافظ. ‫- می‌بینمت.
‫اما از همه مشکوک ترین‌شون…
‫- خدافظ. ‫- وایسا. هی.
‫خورش چونوک مامان‌پسند
‫- خدافظ. ‫- ول کن دیگه.
‫اون کلاهو دربیار.
‫- سلام, خانم‌ها. ‫- سلام.
‫سلام.
‫کار پیدا کردی؟
‫بله, باید سریع برگردم.
‫توی یک رستوران همین اطراف؟
‫آره. چطور مگه؟
‫چرا با وجود توانایی‌هات و سوابق آکادمیکت ‫باید اونجا کار کنی؟
‫زندگی همیشه بر وفق‌ مراد پیش نمیره.
‫ولش کن. صورتت چی شده؟
‫چه خبره؟
‫اون دایره‌های سیاه رو ببین.
‫نگاه کردن بهشون قابل تحمل نیست.
‫دیشب خواب به چشمام نیومد.
‫- می‌دونی… ‫- چیو؟
‫بیخیال.
‫می‌دونی, یک پسره‌ای هست.
‫باهام خوب رفتار می‌کنه.
‫ولی میگه که دوستم نداره و بهم میگه ‫منم نباید دوستش داشته باشم.
‫- ولی هنوز باهام خوبه ‫- به این میگن همدردی.
‫ولی آخه اون مدلی نیست که با کسی همدردی کنه.
‫اون یکم خطرناک, سرد,
‫و ترسناکه.
‫من رو تهدید هم می‌کنه.
‫- مثل خودت؟ ‫- من؟
‫آره. تو با آقای لی جینگان چیکار کردی؟
‫چی؟
‫یعنی تو هیچ دستی تو این ماجرا نداری؟
‫منظورت چیه؟
‫اون گفت که شماها اون‌موقع قرار میذاشتین
‫ولی تو گفتی که اون مخفیانه دنبالت می‌کرد.
‫بعد از ادعاهای مختلف,
‫اون ناپدید شد.
‫تقریبا میشه گفت که توی هوا محو شد.
‫خب...من کاملا مطمئنم اون حالش خوبه.
‫یک نفر اومده بود.
‫و می‌گفت که نمی‌تونست اون رو پیدا کنه ‫و نمی‌دونست که اصلا زنده‌ست یا نه.
‫کی؟ اون کی بود؟
‫فکر کنم گفت خانوادشه.
‫چرا اصلا به ذهنم خطور نکرد
‫که لی جینگان خانواده داشت؟
‫من جزئیاتش رو نمیدونم
‫ولی مراقب باش.
‫اون یارو یکم عجیب بنظر می‌امد.
‫از توی چشماش جنون حس کردم.
‫هی, عزیزم.
‫عزیزم!
‫سلام.
‫به چیزی متهم هستی؟
‫- بله؟ ‫- خیلی وحشت‌زده بنظر رسیدی.
‫خدایا. امروز یکم خسته بنظر میای, ‫ولی همچنان خوشگلی.
‫ممنون.
‫بیا بریم. من مصاحبه رو گذروندم.
‫قراره باهمدیگه کار کنیم. ‫عالی نیست؟
‫دارم میبینم.
‫باید چیکار کنم? الان از خوشحالی تو اَبرام.
‫ببینیم توی سه ماه آینده چی پیش میاد.
‫بعد دربارش صحبت می‌کنیم.
‫البته. این زمان از حد کافی هم بیش‌تره.
‫از خیلی جهات.
‫ضمنا, ‫اسم رستورانمون چیه؟
‫هنوز به چیزی نرسیدم..
‫کی افتتاح می‌کنیم؟
‫هنوز تاریخی رو مشخص نکردم, ‫ولی به زودی افتتاح می‌کنیم.
‫مشتریان مورد نظرتون کیان؟
‫مشتریان مورد نظرم؟
‫هنوز برای اون تصمیم نگرفتم.
‫ولی احتمالا آدمای خوش‌گذرونی که ‫از فرهنگ و هنر لذت می‌برن رو هدف قرارمیدم.
‫- همچین کسایی توی این محله وجود نداره. ‫- دقیقا.
‫با همچین منوی باکلاسی؟
‫- اصلا میتونی سود کنی؟ ‫- همینو بگو.
‫هنوز حسابش رو نکردم, ‫ولی سعی می‌کنم بودجه رو متناسب کنم.
‫عجیبه.
‫بیش‌تر سرآشپز‌ها با تیمشون جابجا میشن
‫حتی وقتی که یک کار جدید پیدا می‌کنن یا ‫رستوران خودشون رو باز میکنن
‫ولی چرا شما فقط خودتون دوتایید؟
‫من چطور باید کارکنای عزیزم رو
‫بیارم اینجا درحالی که حتی نمی‌تونم ‫ موفقیتمون رو تضمین کنم؟
‫این چطور من رو جلوه می‌ده؟
‫تو… تو هم اینجایی ‫چون که من انقدر دوستت داشتم که
‫نمیتونستم به هوای خودت ولت کنم.
‫بهمون که حقوق میدین, مگه نه؟
‫به انداره‌ی کافی سود می‌کنید؟
‫باید وضعش خوب باشه.
‫تا جایی که من می‌دونم ‫, زندگیش خیلی راحته.
‫مادر و پدر باید ثروتمند باشن.
‫این دنیا واقعا ناعادلانه است..
‫می‌تونی یبار دیگه بگیش.
‫خوب گفتی.
‫ولی چرا از بین این همه مکان اینجا اومدین؟
‫وقتی که پولدار و معروف هستی چرا ‫باید بخوای اینجا رستوران باز کنی؟
‫خب...
‫می‌خوام اقتصاد این محله رو رونق بدم.
‫و به جوانان بیکار کمک کنم.
‫تو یک سیاستمداری؟
‫توی اشتغال‌زایی کار میکنی؟
‫خانم نوه, حتما دستورالعمل رو بخون.
‫مخصوصا دستورالعمل نظافت.
‫سرآشپز لی, شما چاقوی مخصوص خودتون رو دارید ‫, درسته؟
‫یدونه جدیدشو لازم دارم.
‫اگر مشکلی نیست, می‌تونید از مال ما استفاده کنید.
‫حتما. میبینمش.
‫درسته. چاقو.
‫ببخشید. چاقو.
‫خودشه.
‫همین.
‫شما این چاقوهای کمیاب ساخته از چوب درخت ‫زیتون رو از سیسیلی خریدید.
‫- درسته. ‫- یکی از چاقوها گم شده؟
‫هیچ‌جا پیداش نکردم. کجاست؟
‫چی؟
‫نه, من از چاقو استفاده نکردم.
‫- کجایی؟ ‫- اینجام. چیه؟
‫چیکار میکردی؟
‫دنبال این می‌گشتم. ‫میری قهوه بگیری؟
‫آره, میرم.
‫- آب میذارم جوش بیاد. ‫- گرفتم.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫ببخشید؟
‫تو من رو اگر مراقب حرف زدنم نباشم ‫ تهدید به مرگ می‌کنی
‫ولی خودت داری همه‌چیز رو لو میدی.
‫- درسته. ‫- و از چاقو استفاده نکردی؟
‫پس از چی استفاده کردی؟
‫صحیح.
‫چت شده؟ ‫چرا یکدفعه به همه راجع‌بهش نمیگی؟
‫- صحیح. ‫- این چه واکنشیه دیگه؟
‫بهم نگو یک اتفاق دیگه هم افتاده.
‫ "خانواده اونی که مرده دارن دنبالم می‌گردن."
‫"مادر و مادربزرگم دارن برنامه ریزی میکنن ‫که یکی دیگه رو بکشن."
‫ "درسته. و خود تو هم مستثنا نیستی."
‫نمیتونم اینا رو بهت بگم, مگه نه؟
‫اتفاقی نیافتاده. من حالم کاملا خوبه.
‫بهم دروغ نگو. ‫میتونم بفهمم که عصبی و مضطربی.
‫- نیستم. ‫- سر من رو نمی‌تونی کلاه بذاری.
‫میشه افکار و احساساتت رو...
‫افکار و احساساتم رو چی؟
‫می‌تونم با نگاه کردن به صورتت بفهممشون.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫فهمیدن تو خیلی راحته.
‫در هر صورت,
‫بیا هر دومون مراقب باشیم.
‫باشه؟
‫من یک سوال دارم.
‫چیه؟
‫چرا شما اینقدر…
‫درباره‌ی من نگرانید؟
‫داری باعث میشی اشتباه راجع‌بهت فکر کنم.
‫به چی داری نگاه میکنی؟
‫چیزی بین اون دوتا هست؟
‫به هیچ وجه. اصلا.
‫که اینطور.
‫باید هم اینطور باشه.
‫هرجی نباشه تو دوست‌دختر لی جینگانی.
‫آخه کجا قایمش کردی؟
‫یونجونگ.
‫تو به گایهون احساسی داری؟
‫- نه. ‫- پس حتما به داهیون احساسی داری؟
‫خیلی بامزه‌ای.
‫یک دفعه انقدر دوستانه با من رفتار نکن.
‫تو داری من رو دست‌پاچه و سرگرم می‌کنی.
‫اون چیه؟
‫چیزی نیست.
‫"سلام, این نتیجه‌ی تست دی ان ای ‫ که درخواست کرده‌بودید."
‫خیلی عصبیم.
‫تو یک مرد بالغی. چرا میخوای من ‫تو این هوای سرد باهات بیام؟
‫بهت که گفتم. ‫این محله کلا من رو میترسونه.
‫چرا بهم نمیگی. ‫من میدونم میخوای یک چیزی بهم بگی.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫دلیل واقعی چیه؟
‫چرا انقدر کنجکاوی؟
‫واقعا بخاطر این بود ‫که میخواستی خواهرت رو پیدا کنی؟
‫نه.
‫پس چی؟
‫دنبال یک نفر میگردم.
‫ولی نه خواهرم.
‫پس کی؟
‫بهم بگو.
‫باید خسته شده باشی. برو استراحت کن.
‫باشه. فردا بازم صحبت می‌کنیم.
‫باشه.
‫میدونم…
‫تو کی هستی.
‫همینطور هم
‫تو من رو میشناسی, مگه نه؟
‫بله.
‫می‌شناسم.
‫آیا…
‫تو هم برگشتی که من رو بکشی؟
‫اگه کشتم چی؟
‫میدونی چرا…
‫هنوز کاری نکردم؟
‫اگر واقعا کار تو بوده باشه…
‫اگه مدرک پیدا کنم که کار تو بوده…
‫همین که مطمئن شدم…
‫اونوقت...
‫خودم میکشمت.
‫چه خبره؟
‫چیکار داری میکنی؟
‫اون احوالم رو پرسید, منم بهش سلام کردم. ‫مشکلی داره؟
‫آقای هان, با من بیایید.
‫و شما, سرآشپز.
‫برید خونه.
‫حواسم بهت هست.
‫چهارچشمی حواسم هست.
‫بفرمایید, خانم.
‫ممنون.
‫قاتل ویلای گومدو هنوز دستگیر نشده؟?
‫مطمئن نیستم. عمرا اگه بدونم.
‫…خانم. و کنجکاو هم نیستم که بدونم, خانم.
‫انگار نه انگار که سر انجام وظیفه‌ای.
‫دارم فکر میکنم که حقوقم رو زیاد کردن یانه.
‫الانش هم به‌زور بهم چیزی پرداخت میکنن.
‫باورت میشه اون یارویی که دستشویی کرده بود ‫تو ملاءعام انجامش داده؟
‫مظنون یک پرونده‌ی حل نشده؟
‫- هنوز... ‫- جیهوامادانگ-31.
‫یک مرد مست دعوا کرده,
‫- بالا اورده, و بیهوش شده. ‫- دوباره؟
‫پاترول 11 هستم. میریم سراغش.
‫بزن بریم.
‫این سومین باریه که یک مرد مست امشب بالا اورده.
‫خدایا, از همین الان حالم داره به هم میخوره.
‫من که برای چند وقت اشتهام کوره.
‫هی, لعنت بهش!
‫شما میدونید من کی‌ام؟
‫حالتون خوبه, جناب؟ پاشو.
‫در رو باز کن!
‫شماها کی هستید؟
‫کار احمقانه ای نکن.
‫سرکار جی.
‫بلند شید, جناب.
‫شما کی هستی؟
‫هی, تویی.
‫خانوم پلیسه.
‫پاشو و برو خونه.
‫بزن بریم. من باید برم خونه.
‫سرکار جی.
‫متأسفم.
‫ببخشید.
‫خدایا. متأسفم.
‫خورش چونوک مامان‌پسند
‫توی تموم این سال‌ها ما هیچ خبر نداشتیم.
‫قدیما, میتونستم زخم‌هام رو پنهان کنم.
‫ولی اخیرا یه جور دیگه شده.
‫بدتر از همیشه شده.
‫مخفی کردن زخم‌هات دست‌ِبزن اون رو عوض نمیکنه.
‫چرا باید مخفیشون کنی درحالی‌که ‫اون کسیه که باید سرزنش بشه؟
‫اون رو به پلیس گزارش کردی؟
‫و اگر بعد ولش کنن که بره چی؟
‫"بیا باهم بمیریم. ‫اول تو رو می‌کشم و بعد خودم رو."
‫همیشه این رو میگه.
‫میتونستی فرار کنی از دستش.
‫فکر می‌کنی به فکر خودم نرسید؟
‫می‌دونی, خانواده‌ی من پرجمعیتن.
‫مادرم هنوز زنده و سرحاله.
‫چندتا هم خواهر دارم,
‫و یک برادر, و بچه‌هاشون.
‫معلومه که اگر فرار کنم ‫اونا رو اذیت میکنه.
‫پس چطور می‌تونم انقدر خودخواه باشم و فرار کنم برای نجات خودم؟
‫چطور می‌تونم؟
‫اگر مادرم بفهمه اون منو میزنه ‫قلبش میشکنه.
‫اون تنها کسیه که نباید از این ماجرا چیزی بفهمه.
‫وزن اضافه کردی.
‫شما هم همینطور, مادربزرگ.
‫داشتین بدون من غذای خوش‌مزه میخوردید؟
‫من چون کل شب گریه کردم باد کردم.
‫تو چرا گریه کردی؟
‫بخاطر تو. ‫چون جدا از من غذا می‌خوری.
‫کسی به رستورانمون نیومد؟
‫کی؟ برای چی؟ تو کاری کردی؟
‫فراموشش کن.
‫- چی شده؟ ‫- چیزی نیست.
‫خود تو چی؟
‫چیزی شنیدی؟
‫درباره اینکه کسی استخدام بشه یا تهدید بشه؟
‫برای چی استخدام یا تهدید بشه؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫- نه. ‫- یک چیزی شده.
‫- چیزی نیست. ‫- چرا هست.
‫دارم میگم چیزی نیست!
‫فقط ساکت باش و غذات رو بخور.
‫این چیه؟
‫هی, بذارش همونجا.
‫من از این که بنظر میاد قوی ترم.
‫نه, لازمش ندارم. ‫الانش هم به اندازه کافی کود دارم.
‫لعنتی. می‌تونستی زودتر بهم بگی.
‫میدونستی فروشگاه پر سبزیجاته، مگه نه؟
‫اینا به چه درد میخورن؟
‫همه‌ی سرآشپزها عاشق اینن که از ماود خوبی که ‫خوشون پرورش دادن استفاده کنن..
‫شاید باید ماهی‌گیری هم بری.
‫از کجا فهمیدی؟ ‫من هر از چندگاهی ماهی‌گیری هم میکنم.
‫معلومه که میکنی.
‫از طرز بیل زدنت میتونم نارضایتیت رو احساس کنم.
‫درست نیست.
‫بذار قضیه رو روشن کنم.
‫کسی بهت نگفت که بیای کمکم کنی.
‫اون دوتای دیگه پایین مشغول ‫درست کردن دستورالعمل بودن.
‫ولی به عنوان یک پیشخدمت, ‫من هیچ کاری برای انجام ندارم
‫با توجه به اینکه هنوز حتی افتتاح هم نکردیم.
‫این شبیه گذاشتن یک میز وسط راهروی دفتر
‫و هیچ کاری به من ندادنه. ‫انگار که بخوایید مجبورم کنید استعفا بدم.
‫پس باید تمام تلاشم رو بکنم.
‫از لحاظ تجربه؟
‫خب من کلی تجربه تو زمینه ‌های مختلف دارم.
‫دختر لوس. چطور جرئت میکنه؟
‫ببخشید که این رو میگم.
‫ولی شما تنها امید من اید.
‫من هیچ انتخاب دیگه ای ندارم ‫بجز اینکه با استفاده از داهیون تهدیدتون کنم.
‫حتی وقتی که گریه میکرد هم مارو تهدید میکرد.
‫چقدر آزاردهنده.
‫تو بزرگی کن.
‫فقط دلت به حالش بسوزه, همین و بس.
‫براش واقعا متأسفم.
‫البته که همینطوره ‫میدونم چون خودم هم کتک خوردم.
‫البته. تو هم یک قربانی بودی.
‫حتی با این حال,
‫بازم قابل قبول نیست.
‫اگه داهیون آسیب ببینه چی؟
‫تو بزرگی کن. ‫از عصبانیت چیز خوبی نمیرسه.
‫شما همیشه همینو میگید.
‫تو باید آدم بزرگ تری باشی. ‫باید باشی.
‫ولی نمیتونم!
‫بزرگی کن.
‫تو میتونی.
‫فراموشش کن. نمیتونم.
‫وایسا. مادر.
‫مادر, وایسا.
‫بیا بی فکر نباشیم. ‫نظرت چیه راجع‌بهش فکر کنیم؟
‫صبر کن. مادر. دست نگه دار. مادر!
‫لعنت بهش!
‫یاخدا!
‫بجنب!
‫مادر, کجا داری میری? دست نگه دار!
‫لعنتی…
‫هی!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫کوچولوی… دوست داری بمیری؟
‫مامان!
‫- مامان! ‫- مامان, داری کجا میری؟
‫- چرا داری تعقیبمون میکنی؟ ‫- برید, جفتتون!
‫- بیا صحبت کنیم! ‫- برو!
‫- دست نگه دار! ‫- مادربزرگ!
‫بهم بگو کجا داری میری!
‫مامان, وایسا!
‫مامان!
‫چرا دارم دنبالش میگردم؟
‫لعنت بهش.
‫- متأسفم. ‫- متأسفم.
‫دوباره هم رو ملاقات کردیم.
‫متأسفانه, بله.
‫مامان!
‫چرا...
‫خوشحالم که اومدید. اینجا...
‫همونجابمون! اون رو بذاز پایین!
‫نه, اشتباه متوجه شدی.
‫ما اینجا پشتیبانی نیاز داریم.
‫- این یک سوءتفاهمه. ‫- پشتیبانی نیاز داریم.
‫- اون رو بذار پایین! ‫- زودباش.
‫منظورم اینه که, میذارمش پایین.
‫اون داره اینجا میمیره. چقدر خسته کننده.
‫- اونا دوباره برگشتن؟ ‫- دوباره؟
‫خدایا, شما انقدر دلتون برامون تنگ شده؟
‫شما همیشگی‌های اینجایید.
‫این دفعه چی شده؟ بگید ببینم!
‫حمله‌ی مسلحانه.
‫این همه رو اسلحه رو ببین.
‫چرا این کار رو کردید؟
‫کار ما نبود.
‫دارم راستش رو میگم. ‫وقتی که ما رسیدیم خودش افتاده بود.
‫تمام مدت.
‫پس اینا چین؟
‫خب... میدونی… این موقعی اتفاق افتاد که…
‫شما فقط ما رو با این ابزار تو ‫ دست هامون پیدا کردین.
‫میدونم باورش سخته, ‫ولی واقعیته.
‫پس خودتون هم میدونید ‫. بله, باورش سخته.
‫خیلی خب. شما با قربانی مشکلی داشتید؟
‫شاید, مشکلات مالی؟
‫نه, من اون مرد رو نمیشناسم.
‫شما دوتا چی؟
‫پس تو میشناسیش.
‫چی؟ میشناسیش؟
‫ما فقط قیافش برامون آشنائه.
‫همش همین.
‫واقعا هیچی یادتون نمیاد؟
‫هرجیزی میتونه کمک کنه.
‫بله, قربان.
‫باشه.
‫هروقت خواستید تماس بگیرید.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫که اینطور. همیشگی ها اینجان.
‫سلام.
‫- ساکت. ‫- بله, قربان.
‫قربانی قبول نمیکنه که شهادت بده.
‫من همین الان با اونی نه گزارش داد ‫صحبت کردم. همون شاهد.
‫اصل مطلب رو بگو.
‫مظنون…
‫مرد بود.
‫قد بلند بود.
‫یک کت و کلاه مشکی هم پوشیده بود.
‫- متأسفم. ‫- متأسفم.
‫بلند شید.
‫چطور تونستید مارو بیارید اینجا و تهدیدمون کنید ‫درحالی که بیگناهیم؟
‫اینه ذات اصلی پلیس کره؟
‫چطور جرئت میکنید؟ فکر میکنید ما کی هستیم؟
‫رفتار توهینآمیز جزئی, ‫بند سه, بخش دو.
‫ "حمل و جاسازی سلاح."
‫"کسانی که ابزاری را بدون دلیل حمل و جاسازی میکنند
‫موظف به پرداخت جریمه تل سقف 100000وون, ‫بازداشت, یا تنبیه میشوند."
‫درسته. میتونیم هر کدومتون رو جریمه کنیم.
‫- باید جریمشون کنم؟ ‫- هی!
‫قربان, ما عذر میخوایم. واقعا میگم.
‫این اتفاق هیچ وقت تکرار نمیشه.
‫بیش تر مراقب خواهیم بود.
‫- صدهزار وون؟ ‫- احترام بذارید.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چرا هنوز دارن تعقیبمون میکنن؟
‫و چرا اون اونجائه؟
‫فقط برید. خوتون رو نشون ندید. آبروم رفته.
‫اون یکم مشکوک میزنه.
‫اینجا.
‫استخدام شدی؟
‫باید بهم میگفتی.
‫از به تو گفتن که خیری بهم نمیرسه.
‫همش تقصیر منه.
‫بخاطر من ازت خواسته شد که ‫یک قاتل قراردادی بشی.
‫تقصیر تو نیست.
‫تقصیر اون آشغالاست.
‫بیاید دیگه بحث نکنیم.
‫بیا.
‫بحث کافیه, باشه؟
‫من واقعا متأسفم.
‫از صمیم قلب بخاطر شرایطی که ‫توش قرارتون دادم متأسفم.
‫تو چرا متأسفی؟
‫من به عنوان یک مادر خیلی کم طاقتم.
‫یکم هم بالغ نشدم.
‫نه, من متأسفم.
‫- نه, من متأسفم. ‫- مامان...
‫خدایا.
‫خنگولا.
‫شرمنده‌ام, مامان.
‫شرمنده نباش.
‫اون چی بود؟
‫چرا باید اینطوری بزنی تو حس و حالمون؟
‫خدا.
‫خدایا, بی ریختیا.
‫دماغتو پاک کن.
‫یه نگاهی تو آیینه بنداز.
‫اون چشه؟
‫چه اتفاقی داره میافته؟
‫چرا اینجا همه انقدر عجیبن؟
‫DNA تست
‫نمونه A: مرد, نمونه B: زن
‫احتمال خویشاوندی: منفی
‫ببخشید بدون اینکه بهت بگم این کار رو کردم.
‫یکم قهوه میخوای؟ یا چای؟
‫بده من انجامش میدم.
‫- مشکلی نیست. ‫- نه, من...
‫گفتم انجامش میدم!
‫حالت خوبه؟
‫من خودم از قبل میدونستم.
‫میدونستم
‫امکان نداره اون گایونگ باشه.
‫هیچ چیز مشترکی ندارن.
‫خیلی وقته که میدونستم
‫این خودش نیست.
‫گایهون.
‫من داشتم خودمو گول میزدم.
‫فکر میکردم, "چی میشه اگه واقعی باشه?"
‫شاید, میخواستم تو خواب بمونم.
‫والدینم از غم نابود شدن.
‫خانوادم نابود شد.
‫عزیزم, امروز دیکه میتونیم غذا بخوریم؟
‫- آره. دیگه کارم تمومه. ‫- ما گشنمونه.
‫ممنون که صبر کردید.
‫- بریم غذا بخوریم. ‫- خوب بنظر میاد.
‫- نه! ‫- چرا نه؟
‫خوشگل بنظر میاد.
‫امید داشتم که شاید دوباره بتونیم لبخند بزنیم.
‫نیمخواستم از اون خواب پاشم, پس عقب انداختم.
‫ولی الان زمانشه که بیدار شم.
‫پس اون دختر وای فای کیه دیگه؟
‫چرا تو قادری که
‫احساساتش رو حس کنی؟
‫هیچ نمی دونم.
‫ولی دیگه کنجکاو نیستم.
‫هرچند, یک چیزی آزارم میده.
‫یک سوال دارم.
‫چیه؟
‫چرا تو اتقدر…
‫راجع‌به من نگرانی؟
‫تو داری باعث میشی برداشت اشتباه کنم.
‫این زمانیه که
‫احساست رو به خودم حس کردم.
‫اینجا, عزیزم.
‫هی. خیلی وقته منتظری؟
‫نه, همین الان رسیدم.
‫از الان به بعد خیلی شبیه یک خانوده هستیم.
‫ازت خواستم امروز بیایی که ‫بتونیم همدیگه رو بهتر بشناسیم.
‫میدونی این عشق در نگاه اول بود.
‫تو سلیقه‌ی لطیفی درباره‌ی خانم ها داری.
‫بامزه‌ای.
‫- جناب. ‫- بله?
‫واقعا؟ ‫هیچوقت از مردا شانس نیاوردی.
‫ "بدشانس" اسم وسطمه.
‫و من بدترین شانس رو با مردا دارم.
‫یک مرد خوب یعنی یکی از این دوتا.
‫یا بایکیه یا داره ادای خوبا رو درمیاره.
‫- باید دوباره اون رو بگی. به سلامتی. ‫- درسته.
‫خب بهم بگو. ‫جدیدا پسری رو دیدی؟
‫نه.
‫- واقعا? ‫- آره.
‫خیلیم دیدی.
‫کیه؟
‫چرا؟ من میخوام بدونم. ‫دوست‌پسرت کیه.
‫واقعا میخوام ببینمش.
‫بهم معرفیش کن.
‫اونطوری که فکر میکنی نیست.
‫نمیتونی ببینیش.
‫چرا نه؟
‫دلیلش چیه؟ کجا قایمش کردی؟
‫داره حسودیم میشه. ‫از طرفی, من خیلی تنهام.
‫من زیادی از خودم گفتم. ‫تو چطور؟
‫کسی هست مه تو دوست داشته باشی ‫یا دلت براش تنگ شده باشه؟
‫البته که هست
‫برادر کوچک ترم.
‫هر شب گریه می‌کنم.
‫چون خیلی دلتنگش میشم.
‫واقعا دلتنگ میشم.
‫خوشحالم که تو اینجایی. ‫این رو برای تو خریدم.
‫مارماهی خوشمزه بود.
‫خوردن غذاهای خامه‌ای باعث میشه ‫بعضی وقتا یه چیز تند بخوای.
‫باید غذاهای کُره‌ای هم بخوری ‫اگر کره‌ای باشی.
‫- نه, ممنون. ‫- واقعا دلچسبه.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫داری منو تنها میزاری؟بله.
‫میخواستن به عنوان تشکر چیزی بهت بدم
‫بخاطر غذاهای خوشمزه‌ای که بهم میدی.
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫نه.
‫پس چرا اینطوری رفتار میکینی؟
‫دارم سعی میکنم اوضاع رو درست کنم.
‫چه اوضاعی رو؟
‫سوءتفاهمی که برات پیش اومد.
‫من هیچوقت نگرانت نبودم.
‫اما من صددرصد نگرانیت رو متوجه شدم.
‫پس اون چی بود؟
‫قبول دارم که گاهی ‫باهات همدردی میکردم.
‫ولی در همین حد بود.
‫من میخوام…
‫به اون هم پایان بدم.
‫من دیگه هیچوقت…
‫نگرانت نمیشم.
‫این واقعا گیج کننده‌ست.
‫اگر اون خواهر دوقلوت نیست, ‫چرا احساساتش رو حس میکنی؟
‫شایدم بخاطر این باشه. سرنوشت.
‫سرنوشت؟
‫این کلمه دیگه از دورخارج نشده؟
‫البته, یکمی بیخوده. ‫ولی از دور خارج نشده.
‫سرنوشت ابدیه.
‫چقدر مزخرفات.
‫درسته.الان یادم میاد.
‫یک مرد درست‌و‌حسابی توی زندگیم بود.
‫وقتی کوچک بودم سرم ضربه دید, ‫پس از گذشته‌ام زیاد یادم نیست.
‫الان به سختی چیزی بخاطر میارم.
‫ولی یک چیزی هست که هنوز به یاد دارم.
‫همین یک پسر درکنار تمام پسرای کثیفی که ‫دیدم به وضوح میدرخشه.
‫فقط برو خونه!
‫ما اول رسیدیم اینجا.
‫بهت گفتم بکش کنار!
‫خدایا.
‫هی!
‫یه پسر معرکه هست ولی چیزی ازش یادم نمیاد.
‫بذار برم! گفتم ول کن!
‫همیشه برای نجاتم میامد.
‫نوه داهیون
‫فکر کنم…
‫دوستم داشت.
‫هی! بیا این سمت!
‫- تکون بخور! ‫- نه, ت تکون بخور!
‫بعضی وقتا بهش فکر میکنم.
‫با خودم میگم یعنی…
‫اون بچه الان چیکار میکنه.
‫یکی از چاقو ها گم شده. ‫هیچجا نمیتونم پیداش کنم.
‫کجا میتونه باشه؟
‫یک چاقوی گم شده.
‫یک چسد گم شده.
‫این به تو مربوط نیست.
‫فضولی نکن.
‫جینهو
‫هی, گفتی چاقو کی گم شد؟
‫من هیچوقت نگفتم که کشتمش.
‫فقط یکم عصبیم. همین.
‫اون به چه جرئتی بهم پرید در صورتی که ‫حتی به احساساتم اعتراف هم نکرده بودم.
‫- به چه جرئتی دلش برام میسوزه؟
‫باید یه چیزی بگم.
‫منم همینطور.
‫قضیه چیه؟
‫تو اول بگو.
‫نه.
‫بذار من اول بگم.
‫شاید چیزی که میخواستم بشنوم
‫عذرخواهیش بود.
‫ولی شاید چیزی که می‌خواستم ‫ بیشتر از اون بشنوم
‫این بود که اجازه داشته باشم اون رو ‫دوست داشته باشم, یعنی اجازش.
‫ولی...
‫فکر کنم...
‫اون هنوزم زنده‌ست.
‫چی؟
‫میدونم که اینجا محله‌ی عجیبیه.
‫ولی چرا باید یه جسد رو بدزده؟
‫و چرا چاقوم گم شده؟
‫همش به یه جواب ختم میشه.
‫فکر کنم که اون مرد...
‫هنوزم زنده‌ست.
‫خب؟ بعدش چی؟
‫منظورم اینه که, چرا هنوز خودشو نشون نداده؟
‫اگه زنده بود, ‫می‌خواست که تلافی بکنه.
‫تا این حد بهش فکر نکرده بودم.
‫باید دنبال جواب بگردیم.
‫ما بعدا جواب این سوال رو پیدا کردیم.
‫باید روی کولت میذاشتیش و فرار میکردی!
‫شب حادثه...
‫- چرا نه؟ ‫- خیلی مسخره‌ای.
‫اون‌موقع که اونا هول کردن ‫بعد از این‌که یخچال رو برداشتم
‫اون چی بود؟
‫آقا...آقا.
‫آقا.
‫خون.
‫یه اتفاقی برای لی جینگان...
‫افتاده بود.
‫انتظار چی رو داشتم؟
‫حالت خوبه؟
‫انتظار شنیدن چی رو داشتم؟
‫ولی در هر صورت, ممنونم که بهم گفتید.
‫اسمم نوه داهیونه.
‫ "بدشانس" اسم وسطیمه
‫و درباره مردها بدترین شانس رو دارم.
‫تقدیرم نیست که
‫با مردی باشم.
‫ "پیوند"
‫اگه اون مرد هنوزم زنده باشه,
‫هیچ دلیلی برای قایم شدن از دست پلیس نداری.
‫تو یه قاتل نیستی.
‫حق با توئه.
‫پس اون همه چیز رو میدونه؟
‫زندگی‌هامون به اون وابسته‌ست.
‫پس باید بریم سمت قسمت خوبه اون.
‫اسمتون چیه, آقای سرآشپز؟
‫اسمم, یون گایهونه.
‫این بچه همونه.
‫بهت نگفته بودم که تو دردسر میوفتی؟
‫من واقعا فکر کرده بودم تو دوستم داری.
‫ولی جریان این نبود.
‫تو فقط فکر کردی من ممکن بود ‫ خواهرت بوده باشم, مگه نه؟
‫می‌تونی لطفا این‌بار رو بهم بگی چی شده؟
‫اصلا معلومه که اون روز چه اتفاقی افتاد؟