.
[سال 1908]
‫جمع بشید، دوستان کوچیک من! ‫جمع بشید و چشم‌هاتون رو بدوزید به...
‫پنی‌وایزِ شگفت‌انگیز، ‫دلقکِ رقصنده!
‫چه جمعیت پرشوری.
‫- شرط می‌بندم امشب جمعیت‌مون حتی بیشتر هم بشه. ‫- اوه، حالا دیگه اهل شرط‌بندی شدی، نه؟
‫دیگه خبری از گشتن با ‫ورق‌بازها نیست.
‫کاش می‌شنیدی چطوری ‫درباره‌ت حرف می‌زنن، بابا.
‫بابا، تو اون‌ها رو خیلی خوشحال می‌کنی.
‫آره، اینم حرفیه.
‫خوبه. خوبه.
‫خب، اون پشت داری چی کار می‌کنی، ‫عزیز دلم؟
‫داشتم روی صورتم کار می‌کردم. ‫می‌خواستم غافلگیرت کنم.
‫دختر زیبای من! ببینش توروخدا!
‫تعظیم کردنت رو نشونم بده.
‫خانم‌ها و آقایان!
‫برای سرگرمی شما،
‫کارناوال برادران سانتینی ‫با افتخار تقدیم می‌کند...
‫اولین اجرای مشترک پدر ‫و دختر در تاریخ این کارناوال...
‫نمایش پنی‌وایز و پری‌وینکل.
‫پری‌وینکل؟
‫این اسم هنری مامان بود.
‫آره. خب، اگه بخوای می‌تونی عوضش کنی.
‫نه. دوستش دارم.
‫- خوبه. ‫- بابا، هیچ‌وقت دلت برای سیرک تنگ نمی‌شه؟
‫گاهی اوقات.
‫دلم برای جمعیت زیاد تنگ می‌شه. آره.
‫برای هیاهوی مردم.
‫یک روز...
‫اون چادر بزرگ ‫دوباره صدامون می‌کنه. حالا می‌بینی.
‫اما این‌بار، نمایشم متفاوت خواهد بود.
‫یک چیز جدید. ‫چیزی که هیچ‌کس تا حالا ندیده.
‫تو. خب، این معرکه نیست؟
‫جمع بشید، دوستان. جمع بشید.
‫نمایش دلقک رقصنده، پنی‌وایز ‫دوباره شروع می‌شه...
‫تقریباً نیم ساعت دیگه، ‫نمی‌خواید از دستش بدید.
‫برید مادرها و برادرهاتون رو بیارید.
‫برید مادربزرگ‌تون رو بیارید ‫و به این نمایش بزرگ ملحق بشید.
‫لعنتی! همه‌ش داره پاک می‌شه. ‫همه‌ش داره پاک می‌شه.
‫گندش بزنن. گندش بزنن. گندش بزنن.
‫سلام؟
‫کی اونجاست؟
‫سلام، رفیق کوچولو.
‫به چی نگاه می‌کنی؟ نمایش از اون‌وره.
‫بزن به چاک.
‫انگار بچه‌ها جذب تو می‌شن.
‫این حرف برای یه مرد جوون ‫عجیبه.
‫من پدر و مادرم رو پیدا نمی‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫اون‌ها مُردن.
‫کمکم می‌کنی پیداشون کنم؟
‫نه.
‫نمی‌بینی سرم شلوغه؟
‫اون چی بود؟
‫اون مادرمه.
‫پدرم رو ندیدید؟
‫- یعنی مُرده؟ ‫- بیاید خونسرد باشیم.
‫ما دقیقاً نمی‌دونیم چه اتفاقی افتاده.
‫- مطمئنی مال خودشه؟ ‫- یا خدا. همون‌جاست.
‫- کار کی می‌تونه باشه؟ ‫- من هیچی نمی‌دونم...
‫- تا وقتی که ردی ازش پیدا کنیم. ‫- جسدی نیست؟
‫- وای خدای من. ‫- سپردم که جنگل رو بگردن،
‫ولی به احتمال زیاد ‫یه چیزی اون رو با خودش برده.
‫- وای خدا. ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫رئیس، رئیس.
‫توی جنگل پیداش کردیم.
‫شاید کار گرگ‌ها باشه.
‫تو این مناطق زیادن.
‫بابا! بابا!
[آن: به دری خوش آمدید] [فصل اول]
[قسمت هفتم: کانون سیاه]
‫هی، «رج». دردسر داریم.
‫شب به‌خیر.
‫بابت مزاحمت عذر می‌خوام، حضار محترم.
‫خب...
‫خیلی ساده‌ش می‌کنم.
‫چیزی که می‌خوایم رو بهمون بدید، ما هم می‌ریم.
‫«نورما»؟ «نورما پرایس»؟
‫باید خجالت بکشی.
‫برو خونه. همین الان!
‫یالا.
‫چی می‌خواید؟
‫«هنک گروگن». ‫می‌دونیم همین‌جا قایم شده.
‫تحویلش بدید، ‫بعدش می‌تونید به جشن‌تون برسید.
‫نه، نه، نه.
‫انگار به شما رفقا اطلاعات غلط دادن. ‫ببینید، اینجا فقط یه مرکز تفریحیه
‫مخصوص پرسنل نظامی.
‫خب، پس حتماً اشکالی نداره ‫اگه ما یه نگاه سریع بندازیم؟
‫- فرض کنیم که اشکال داره. ‫- ما اجازه نگرفتیم.
‫- ببین، من اینجام. ‫- پدر، نه!
‫- دخترم. عزیزم. ‫- نه! نه!
‫ببین، من نمی‌خوام به خاطرم خونی ریخته بشه!
‫من میام. فقط کاری به کار ‫این آدم‌های محترم نداشته باشید.
‫داری کار درست رو انجام میدی.
‫فکر نمی‌کنم.
‫خب، پسرم، نیازی نیست ‫کار به جاهای باریک بکشه.
‫خب، این رو باش. ‫ما هم اسلحه داریم.
‫فقط مال ما اموال دولتی محسوب می‌شه.
‫پیشنهاد می‌کنم شما رفقا برید بیرون.
‫امروز قرار نیست کسی اعدام بشه.
‫بندازیدش پایین، بچه‌ها. ‫بندازید پایین. بندازید پایین.
‫راست می‌گه.
‫راهش این نیست.
‫همه بیرون. یالا.
‫حالا باید با تو چی کار کنیم؟ ‫می‌دونی که برمی‌گردن.
‫ما یه ماشین اون پشت داریم. ‫ببرش اونجا، یواشکی ردش کن.
‫- لعنتی. با زنجیر بستنش. ‫- راه دیگه‌ای برای خروج هست؟
‫پشت رو چک کن. پشت رو چک کن!
‫زن‌ها و بچه‌ها ‫بیان وسط سالن، همین الان!
‫هی، به بچه‌های پایگاه زنگ بزن. ‫من تلفن‌ها رو چک می‌کنم.
‫نه، تلفن کار نمی‌کنه. ‫یه مشکلی داره.
‫آروم باشید. آروم باشید.
‫- هوشیار باشید. هوشیار باشید. ‫- مراقب خودتون باشید، رفقا.
‫- انجامش بده! ‫- یه خبرایی هست.
‫- آروم باشید. ‫- مواظب باش!
‫بیارینشون بیرون! بیارینشون بیرون!
‫برو، برو! پشت رو چک کن. پشت رو چک کن.
‫- «رجی»، برو، برو، برو، برو! ‫- بریم! عجله کنید، یالا! یالا!
‫زود باشید! هی! در هم بسته شده!
‫بدبخت شدیم!
‫آهای. مهمات می‌خوام. مهمات!
‫بخوابید زمین!
‫- بیاید اینجا! ‫- برید پایین!
‫برو! برو، برو، برو! تکون بخور!
‫از اون طرف نرو. اون‌ها هر دو طرف هستن.
‫وای!
‫بخوابید زمین! بخوابید زمین!
‫- «رانی»! ‫- بابا!
‫«ویل»، بلند شو. حالت خوبه؟
خوبی؟ - !هیچی نمی‌بینم -
‫- «رانی»! «ویل»! ‫- «رانی»!
‫بابا؟
‫بابام کجاست؟
‫خواهش می‌کنم! بابام کجاست؟
‫- بابا! ‫- گرفتمت!
‫ولم کن!
‫دستم!
‫«ریچ»! داغه!
‫تکون نخور!
‫وای خدای من! وای خدای من! وای خدای من!
‫«فرانکی»! «فرانکی»!
‫«فرانکی»! به خودت بیا!
‫زود باش.
‫بجنب.
‫حله. برو عقب.
‫بدبختی.
‫بابا! بابام کجاست؟
‫هی!
‫این طرف! هی!
‫نه، نه، نه.
‫«نورین». این طرف.
‫دستم رو بگیر.
‫من یه راه خروج بلدم.
‫بابا! «ویل»!
‫چی شده؟
‫روی صورتم، صورت دارم؟
‫هی. چیزی نیست. چیزی نیست. ‫حالت خوبه. حالت خوبه.
‫گرفتمت. می‌بریمت بیرون.
‫سلام، «دیکی».
‫چی شده؟
‫چیزمیز می‌بینی؟
‫فکر کنم اون‌ها هم تو رو می‌بینن.
‫بچه‌ها کجان؟ نشونم بده.
‫وقت رفتنه.
‫نه تا وقتی که بفهمم «گروگن» مرده.
‫هیچ‌کس از اون تو زنده بیرون نمیاد.
‫راست می‌گه. کارشون تمومه.
‫یالا. سوار شو، سوار شو.
‫- بیاید پایین. برو، برو، برو! ‫- عزیزم.
‫پس «ریچ» و «مارج» چی؟
‫- سقف داره خراب می‌شه، پسر! ‫- من میارمشون.
‫- من میارمشون. شما برید. ‫- نه! نه!
‫وایستا! وایستا! لعنتی، پیداشون می‌کنم.
‫برو!
‫برو داخل!
‫بچه‌ها! بچه‌ها! اینجا! بیاید این طرف! بیاید
‫خیلی‌خب، برید اون پشت.
‫«مارج»، بیا کمکم کن.
‫یالا، کمکم کن.
‫کمکم کن!
‫باید بریم این تو.
‫این تنها راهیه ‫که می‌تونیم زنده بمونیم.
‫- خیلی کوچیکه. ‫- کلی جا داره.
‫سقف داره می‌ریزه! یالا، «مارج»!
‫باشه، باشه.
‫واسه جفت‌مون جا نیست...
‫- نه! ‫- «مارج»... «مارج»، بس کن!
‫نه، «ریچ»! خواهش می‌کنم، نه!
‫بذار بیام بیرون! خواهش می‌کنم!
‫«مارج»، گوش کن!
‫بذار بیام بیرون!
‫- «مارج»! ‫- بذار بیام بیرون!
‫یادته چی گفتی؟
‫درباره‌ی شوالیه‌ها؟
‫- چی؟ ‫- شوالیه‌ها.
‫که با یه چیزی کنار تخت‌شون می‌خوابن؟
‫آره.
‫خب، ما فقط توی لگن دستشویی نمی‌کنیم.
‫ما از دوشیزگان زیبا هم محافظت می‌کنیم.
‫یادته اون روز،
‫اون روزی که تمام خوکچه‌هندی‌ها ‫توی راهرو ول شده بودن
‫چون «رابی مولر»، ‫رفته بود توی آزمایشگاه علوم؟
‫هفته‌ی اول مدرسه‌ی من بود، ‫و همه رفته بودن بیرون تماشا کنن.
‫تو با یه ژاکت زرد و دامن خاکستری ‫از کلاس اومدی بیرون
‫و یه نخ به انگشتت بسته بودی.
‫یادت میاد؟
‫خیلی خوشگل بودی.
‫یادمه با خودم گفتم: «اون کیه؟»
‫و تو دیدی دارم نگاه می‌کنم و گفتی:
‫«یه عکس بگیر، موندگارتره.»
‫با بدجنسی نگفتی یا همچین چیزی. ‫من حتی نمی‌دونستم معنیش چیه.
‫بعداً که فهمیدم،
‫یادمه فکر کردم ‫که چی باید جواب می‌دادم.
‫«کاش می‌تونستم.»
‫دوستت دارم، «ریچ».
‫منم دوستت دارم، «مارج».
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نه، یالا. نه، یالا!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، صبر کنید!
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه. نه، الان نه. الان نه! لعنتی!
‫بجنب. بجنب.
‫«اینگرید»؟
‫سلام، «استنلی».
‫تویی؟
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫این چه کوفتیه پوشیدی؟
‫این منم، «استنلی».
‫این شخصیت واقعی منه.
‫اگه برنگردی تو خونه و این آشغال‌های ‫مسخره رو از روی صورتت پاک نکنی
‫من صورتت رو با کبودی یکی می‌کنم!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫سلام، بابا.
‫چی؟
‫چه خبره؟
‫تو دیگه کدوم خری...
‫می‌دونستم اگه فکر کنن اون اینجاست ‫پیداشون می‌شه.
‫و خون به پا می‌شه، ‫و... و درد، و ترس.
‫و می‌دونستم که تو ‫نمی‌تونی در برابرش مقاومت کنی.
‫و برمی‌گردی.
‫و بهم می‌گی که دختر خوبی بودم.
‫تعظیم کردنت رو نشونم بده.
‫بیا پیش بابا.
‫بابا. بابا.
‫دوستت دارم.
‫کارت خوب بود. کارت خیلی خیلی خوب بود.
‫حالا، می‌خوام بخوابم.
‫چی؟
‫نگران نباش.
‫برمی‌گردم.
‫- نه، نه، نه. ‫- همیشه برمی‌گردم.
‫نه. نه، تنهام نذار. خواهش می‌کنم. نه.
‫من رو ول نکن.
‫تو اون نیستی.
‫کی هستی؟
‫خب، من پنی‌وایزم، بابای رقاص تو.
‫تو پدر من نیستی.
‫- چرا هستم. ‫- چی کارش کردی؟
‫من... خوردمش.
‫ولی اون هنوز درون من زنده‌ست!
‫- نه! ‫- چرا، هست!
‫خب، من... همین الان حسش می‌کنم، آره.
‫بس کن.
‫- داره دستش رو سمت دختر کوچولوش دراز می‌کنه. ‫- خفه شو!
‫تمومش کن! خفه شو! خفه شو!
‫تمومش کن!
‫خفه شو!
‫بیا پیش بابا.
‫کمک!
‫هی، هی. حالت خوبه؟
‫بیا، عزیزم. خوبی؟
‫بیا، مراقب باش. جلو پات رو نگاه کن.
‫صبر کن، صبر کن.
‫خیلی‌خب، من خوبم. برو.
‫«ویل»!
‫پسرم.
‫وای خدای من.
‫پسرم.
‫پسرم، ممکن بود ‫ خودت رو به کشتن بدی.
‫می‌دونم. من... متأسفم.
‫- آسیب دیدی؟ ‫- خوبم.
‫آقای «هالوران»، اون ما رو آورد بیرون.
‫- «هالوران»؟ ‫- «هنلون»!
‫شما همین‌جا بمونید. ‫من فوراً برمی‌گردم، باشه؟
‫پدرم. توی جنگله.
‫باشه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫فقط منم. چیزی نیست. همه چی روبه‌راهه.
‫- «لیروی»؟ «لیروی»؟ ‫- همه چی روبه‌راهه. آره. آره.
‫خوبی؟
‫نه. نه.
‫مجبور شدم با یکی‌شون حرف بزنم.
‫مجبور شدم.
صداشون
‫داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫- خیلی درد داره. ‫- دارم با تو حرف می‌زنم.
‫بهمون نگاه کن، برادر. ‫چی کار باهامون کردن؟
‫باید درستش کنم.
‫درستش کنم...
‫- بابا. ‫- عزیزم.
‫فکر کردیم بهتره همین‌جا قایمش کنیم ‫تا وقتی شما برسید.
‫زخمی شدید، آقای «گروگن»؟
‫نه، جون سالم به در بردم.
‫فقط بیشتر نگران اون‌هایی‌ام ‫که نتونستن بیان بیرون.
‫باید از اینجا ببریمش.
‫- اگه بابا ببینه چی؟ ‫- اون می‌دونه.
‫واقعاً؟
‫لباس‌هاتون رو بدید به من، ‫آقای «گروگن». اگه اشکالی نداره.
‫ببخشید؟
‫ما باید کمکش کنیم.
‫می‌تونیم با برگردوندنِ خودش ‫و خودمون به پایگاه کمکش کنیم.
‫اون... موجود هنوز بیرونه،
‫و من اصلاً تمایل ندارم ‫صبر کنم تا...
‫اون دیگه ‌اینجا نیست.
‫- چی گفتی، سرباز؟ ‫- دیگه‌ اینجا نیست.
‫من قبلاً همیشه حسش می‌کردم، ‫ولی الان انگار...
‫انگار چراغ خاموش شده. انگار...
‫انگار این عوضی ‫همین الان خوابش برد.
‫خواب یا بیدار، ‫ژنرال می‌خواد ما رو ببینه.
‫هفده‌تا نیروی هوایی مُرده، کلی غیرنظامی، ‫بدون هیچ ردی از اینکه ستون‌ها کجان.
‫- بدبخت شدیم، سرگرد! ‫- باشه، سرهنگ. باشه.
‫نه، نه، شاید هم نه.
‫من می‌تونم کمک کنم یکی از اون ستون‌ها رو پیدا کنیم
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چطوری؟
‫توی سر اون دختر سرخپوست دیدمش.
‫یکی از ستون‌ها رو جایی گذاشتن ‫که رئیس قبیله‌شون مُرده.
‫دقیقاً نمی‌دونستم کجاست، ولی الان...
‫الان فقط باید دنبال اون دختره بریم.
‫دنبال کی؟
‫اون...
‫با «هنک» چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم، عزیزم. ‫یه فکری براش می‌کنم.
‫ولی فعلاً، شاید بهتر باشه ‫ببریش خونه.
‫- خونه‌ی ما؟ ‫- آره.
‫- شهر «دری»؟ ‫- آره.
‫اونجا کسی دنبالش نمی‌گرده.
‫- اون موجود... ‫- «دیک» فکر می‌کنه
‫که این موجود خوابیده، ‫یا رفته تو خواب زمستونی‌، یا همچین چیزی.
‫- خواب زمستونی؟ ‫- دلیلش هرچی که هست.
‫- «لیروی»، هرکی این کار رو کرده باید تاوان پس بده. ‫- این وظیفه‌ی ما نیست، «شارلوت».
‫چطور انقدر آرومی؟
‫- وظیفه‌ی ما نیست. ‫- آدم‌ها مُردن.
‫- غیر از محافظت... تنها کاری که می‌تونیم... ‫- پسر ما جنازه دید، «لیروی».
‫بعد از این مأموریت،
کارمون با اینجا و تمام این ماجراها تموم میشه
‫و خانواده‌مون رو برمی‌داریم
‫و از این شهر می‌ریم یه جای امن.
‫بدترین قسمتِ این ماجراها رو پشت سر گذاشتیم.
‫بهت قول میدم.
‫صبح به‌خیر، «دری».
‫ساعت 7:15 صبحه و این اخباریه ‫که به دردتون می‌خوره.
‫گزارش‌هایی داره می‌رسه
‫درباره‌ی آتش‌سوزی ناشی از اختلال برق که دیشب
‫در مکانی که «باب مک‌کورمیک»، ‫سخنگوی آتش‌نشانی،
‫اون رو به عنوان ‫«پاتوق غیرقانونی رنگین‌پوستان»
‫در حاشیه‌ی شهر توصیف کرده، رخ داده.
‫این آتش‌سوزی جان افراد زیادی رو گرفته.
‫در میان اون‌ها، ‫مشتریان سیاه‌پوست که مسئول بودن...
‫«لی‌لی»، تقریباً به صبحونه‌ت لب نزدی.
‫...به همراه چندین شهروند...
‫که برای کمک به درمان زخمی‌ها ‫حاضر شده بودند.
‫از جمله قصاب محبوب محلی، ‫«استنلی کرش».
[تعطیل]
‫پلیس «دری» همچنین گزارش داد ‫که در میان بقایا
‫جسد سوخته‌ی قاتل بچه‌ها،
‫فراری بدنام، «هنک گروگن» هم دیده شده.
‫دست‌مریزاد به نیروهای پلیس. ‫و روحت شاد، «استنلی».
‫هیچ‌کس نمی‌تونست مثل تو ‫راسته گوساله رو فیله کنه. [ه.گروگن : متوفی]
‫حالا می‌ریم سراغ «فرانک» برای وضعیت آب و هوا
‫پیشگویی به سرانجام رسید.
‫چرخه‌ی تغذیه‌ش کامل شد.
‫اون خوابیده.
‫چند نفر توی «کانون سیاه» مُردن؟
‫گزارش‌ها هنوز داره میاد، ‫ولی طبق گفته‌ی پزشکی قانونی، 23 نفر.
‫و چندتا بچه ‫برای... برای چرخه‌ی کامل؟
‫هفده‌تا. هفده روح جوون.
‫این همه آدم.
‫و ما هیچ غلطی نتونستیم بکنیم ‫جز تماشا کردن.
‫حس بدی داره.
‫ما تا جایی که بتونیم ‫برای هر تعداد که بتونیم تلاش می‌کنیم.
‫روی زندگی‌های نجات‌داده‌شده تمرکز کن.
‫اون‌هایی که محافظت شدن چون ما ‫این موجود رو توی قفس نگه می‌داریم.
‫خب...
‫‏27 سال دیگه می‌بینم‌تون عوضی‌ها.
‫نگران اون نباش. می‌دونم.
‫- در چه حالیم؟ ‫- از ساعت 07:00 مشغولیم، قربان.
‫اگه اون پایین باشه، زود می‌فهمیم.
‫- «هالوران» کجاست؟ ‫- توی چادر.
‫- چطوری دووم آوردی، سرباز؟ ‫- به نظرتون چطوری میاد؟
‫ببخشید، قربان. فقط اینکه...
‫اون صداها، قربان. معذرت می‌خوام.
‫چرا برنمی‌گردی پایگاه، سرباز؟ ‫یه‌کم استراحت کن.
‫کارت خوب بود.
‫پس این دوستت، ‫واقعاً فکر می‌کنی بهمون کمک می‌کنه؟
‫اگه کسی بتونه تو و خانواده‌ت رو ‫از «دری» ببره بیرون،
‫خودشه. به من اعتماد کن.
‫این کار شدنیه.
‫البته به شرطی که یکی تلفن رو برداره.
‫بجنب دختر. بجنب.
‫خودمون می‌ریم اونجا.
‫- تو نمیای. ‫- نه، می‌خواستم برم خونه‌ی «لی‌لی»
‫با «رانی» و «مارج».
‫فکر کردیم بهتره قضیه «ریچ» ‫رو از خودمون بشنوه.
‫فکر نمی‌کنم، عزیزم.
‫ولی بابا گفت اون موجوده خوابیده.
‫اون موجود نبود که دیشب آتیش راه انداخت.
‫خودِ این شهر هیولاست! ‫تو هیچ‌جا نمیری!
‫«رانی» هم همین‌طور.
‫مطمئنی این کار لازمه؟
‫مگه اینکه بخوای همسایه‌هام کنجکاو بشن
‫که چرا یه مُرده داره تو پارکینگم راه میره.
‫یعنی فکر می‌کنی متوجه می‌شن؟
‫من دقیقاً شبیه آقای «هنلون» نیستم.
‫تو این شهر؟
‫آره، حق با توئه.
‫بریم. تو بمون. ‫من یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫«لی‌لی»، عزیزم. مهمون داری.
‫سلام.
‫باید حرف می‌زدیم.
‫دیشب، یه اتفاقی افتاد.
‫ما آخرش بدون تو رفتیم سمت «کانون سیاه».
‫آتیش‌سوزی.
‫تو اخبار شنیدم.
‫شما...
‫- پدرت... ‫- حالش خوبه.
‫ما خوبیم.
‫«ویل» خوبه. فقط...
‫«ریچ» کجاست؟
‫چی؟
‫نه.
‫حالت خوبه؟
‫هیچ‌وقت نتونست یه دونه‌ش رو تا خیابون اصلی برسونه، نه؟
‫یه چیزی پیدا کردم!
‫یا خدا. «هالوران» راست می‌گفت.
‫می‌تونید دست نگه دارید، سرگرد.
‫دست نگه داریم؟
‫سرهنگ، ما دستور داریم ستون رو سه کیلومتر به شمال ببریم
‫برنامه عوض شد. ‫ستون برمی‌گرده پایگاه
‫- برای آزمایش‌های بیشتر. ‫- صبر کنید.
‫برنامه همیشه این بوده که به سمت داخل حرکت کنیم. ‫به سمت مرکز «دری».
‫نه، ما این موجود رو ستون به ستون گیر می‌اندازیم
‫چیزی که شما پیشنهاد میدید، ‫مثل باز گذاشتن در قفسه.
‫شنیدی که «هالوران» چی گفت. موجود خوابه.
‫حالا می‌تونیم ویژگی‌های فیزیکی ‫ستون رو آنالیز کنیم.
‫ببینیم «دیک» یا دانشمندان ‫می‌تونن از اون داده‌ها استفاده کنن
‫تا اون 12 ستون دیگه رو حتی سریع‌تر پیدا کنن
‫آروم باش، سرگرد. تو مرحله‌ی آخریم.
‫کارت رو خوب انجام دادی.
‫«شارلوت»؟
‫گفتی اگه یه روز به یه دوست نیاز داشتم...
‫چرا شما دوتا نمیاید تو؟
‫«هنک».
‫«رُز».
‫خبر خوب اینه که اوضاع آروم می‌شه.
‫اون‌ها همین الانش هم فکر می‌کنن «هنک» مُرده.
‫من دوستانی توی «مک‌گیل» در «مونترال» دارم.
‫اون‌ها می‌تونن برای خانواده «گروگن» ‫مدارک جدید و همه چی جور کنن.
‫- خبر بد چیه؟ ‫- باید از مرز ردش کنیم.
‫تا اونجا که یادمه، ‫گمرک خیلی با آدم‌های...
‫مُرده راه نمیاد.
‫فقط یه خط روی نقشه‌ست.
‫مگه نه؟
‫خاله!
‫شاید یه مشکلی داشته باشیم.
‫فرآیند کوره رو آغاز کنید.
‫همون‌جا نگه‌ش دار!
‫خاموشش کن!
‫خاموشش کن! همین الان!
‫بیاریدش بیرون.
‫از اون تو بیاریدش بیرون!
‫فکر می‌کنی چه غلطی داری می‌کنی؟
‫گفتی فقط داریم ویژگی‌های فیزیکی رو بررسی می‌کنیم
‫دستور دستوره، سرگرد.
‫«لیروی».
‫اون اسلحه‌ی لعنتی رو بذار زمین.
‫سلاح‌ها پایین. همه‌تون.
‫یالا!
‫یه لحظه، لطفاً، سرگرد؟
‫متأسفم زودتر بهت نگفتم، سرگرد، ‫اما امنیت عملیات اولویت داره.
‫شما فقط باید چیزی که لازم بود رو می‌دونستید
‫این قضیه اصلاً ربطی به روسیه نداره، مگه نه؟
‫بزرگترین تهدید برای این ملت ‫از خارج نیست، سرگرد.
‫از داخله.
‫می‌بینی اون بیرون چه خبره، «لیروی»؟
‫آمریکایی‌ها به جون هم افتادن، ‫و اوضاع فقط داره بدتر می‌شه.
‫دیوونه‌های ضد هسته‌ای، ‫جنبش زنان، شورش‌های نژادی.
‫این کشور داره آروم آروم می‌شکنه
‫به هزار تیکه تیز و ناهماهنگ.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫جلوی یه جنگ داخلی دیگه رو بگیرم.
‫آمریکایی‌ها دیگه حرف هم رو نمی‌شنون.
‫اون‌ها فقط می‌خوان دعوا کنن ‫سر اینکه کی کدوم تیکه از کیک رو برداره
‫در حالی که بقیه دنیا داره ما رو زنده زنده می‌خوره
‫و تنها چیزی که باعث می‌شه مردم واقعاً حرف گوش کنن، ترسه
‫حرف گوش کنن؟ یا منظورت اطاعته؟
‫منظورم اینه که یه ملت قانون‌مند نیاز به سیستمی داره ‫که مردم واقعاً ازش پیروی کنن.
‫هر چیز دیگه‌ای یعنی هرج و مرج. ‫این رو خوب می‌دونی، سرگرد.
‫تو هیچ‌وقت برنامه نداشتی زندانیش کنی.
‫همیشه برنامه داشتی آزادش کنی،
‫تا توی حیاط خلوت کوفتی خودت رهاش کنی!
‫به این شهر نگاه کن. ‫دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫وحشتناک بود. ولی حدس بزن چی شد؟
‫خیابون‌ها امروز آرومن.
‫نه شورشی، نه غارتی، نه ناآرامی.
‫ترس.
‫مثل مه روی هر موجود زنده‌ای ‫که لمسش می‌کنه می‌شینه،
‫مثل یه داروی بیهوشی لعنتی.
‫پس می‌خوای آمریکا رو تبدیل به «دری» کنی؟
‫به چه قیمتی؟
‫چندتا بچه‌ی مُرده تو این مسیر؟
‫کمتر از کسایی که هر سال !توی تصادفات می‌میرن
‫ما سربازیم، سرگرد! ‫ما تلفات جانبی رو می‌پذیریم.
‫تو رسماً دیوونه‌ای.
‫و این دقیقاً همون چیزی‌ـه که بازرس‌های
‫وزارت دفاع وقتی بهشون ‫این چرت و پرت‌ها رو بگم، خواهند گفت.
‫تو داری در طویله رو می‌بندی ‫اونم وقتی اسب فرار کرده.
‫تمومش کن.
‫دستور رو لغو کن.
‫انجامش بده!
‫بذارش زمین، «هنلون».
‫شاید هنوز متوجه نباشی، سرگرد،
‫ولی کارهایی که امروز کردی
‫ممکنه این کشور رو نجات بده.
‫می‌خواستی قهرمان باشی.
‫انجامش دادی، پسرم.
‫حالا برگرد به خوابگاهت.
‫مطمئن شید این مرد ‫از پایگاه خارج نمی‌شه.
‫بله قربان، ژنرال.
‫- الو؟ ‫- سلام، منم «ران».
‫«ران»، معذرت می‌خوام. ‫مامانم نذاشت بیام بیرون.
‫اشکالی نداره.
‫ما همه رفتیم سمت «استندپایپ»،
‫فقط واسه اینکه وسایل «ریچ» رو برداریم و...
‫هی، «را»... «ران»، اشکالی نداره.
‫- اون... ‫- نه، داره.
‫خیلی هم اشکال داره.
‫می‌دونم.
‫متأسفم.
‫فقط نمی‌تونم با این واقعیت کنار بیام ‫که اون رفته.
‫که اون‌طوری مُرد. جوری که به نظر می‌رسید.
‫جوری که حتماً خفه شده.
‫ریه‌هاش مثل پاپ‌کورن ترکیدن.
‫باعث می‌شه دهنم آب بیفته.
‫چی؟
‫من می‌تونم بوی ‫بدن کوچیک و شکسته و بدبوش رو حس کنم.
‫تو نمی‌تونی؟
‫خفه شو.
‫- خفه شو! ‫- من صدات رو نمی‌شنوم.
‫می‌دونم کی هستی!
‫- نمی‌تونی من رو بترسونی! ‫- بلندتر بگو، «ویلی» جون!
‫- می‌شنوی؟ ‫- من صدات رو نمی‌شنوم!
‫دیگه نمی‌ترسم!
‫من صدات رو نمی‌شنوم!