.
[سال 1908]
‫بفرمایید جلو، مردم!
‫بفرمایید جلو و تالار ‫عجایب و موجودات عجیب ما رو ببینید!
‫دوقلوهای لی، که با یه شوخی بی‌رحمانه‌ی ‫روزگار به هم چسبیدن!
‫مراقب باش.
‫و پسر سگ‌چهره،
‫که بیشتر سگه تا پسر.
‫مرد اسکلتی،
‫که بیشتر مُرده‌ست تا زنده.
‫اسلوراک، انسان-میمون،
‫که بیشتر میمونه تا انسان.
‫یالا. همه‌شون اینجان.
‫بفرمایید جلو...
‫...به سوی منظره‌ای جهنم‌وار از وحشت، ‫فراتر از تاریک‌ترین تصورات شما.
‫بفرمایید جلو.
‫بفرما.
‫بفرمایید جلو.
‫به حرکت ادامه بدید.
‫سلام، پسر.
‫نزدیک‌تر بیا.
‫نترس. نزدیک‌تر بیا.
‫یالا. نزدیک‌تر بیا.
‫آره. درسته.
‫حالا دیدیش!
‫هی، هی، هی.
‫اینم از تو.
‫محض رضای خدا.
‫اینقدر بچه‌ننه نباش، فرانسیس.
‫بابات برات یه چیزی خریده.
‫یالا.
‫- بفرمایید جلو. ‫- ممنونم.
‫یالا.
‫خدایا.
‫این شهربازی کوفتی تیغم زد.
‫برامون یه‌کم آب بگیر.
‫یکی لطفاً.
‫یالا دیگه، عجله کن.
‫می‌شه 5 سنت.
‫این تمام چیزی‌ـه که دارم.
‫اون یه تیرکمونه؟
‫اون تیرکمون کوفتی کجاست؟
‫صبر کن! فرانسیس! نه! برگرد! صبر کن!
‫فرانسیس! برگرد!
‫چی می‌خوای؟
‫تنهام بذار!
‫سلام.
‫بدو، یالا!
‫عجله کن.
‫داره نزدیک‌تر می‌شه!
‫پشت سرت رو نگاه نکن!
[آن: به دری خوش آمدید] [فصل اول]
‫خانم بین‌بریج.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمتون.
‫دوز کلرپرومازین لیلی رو ‫بالا بردم،
‫اما اگه دوباره ‫اون حمله‌ها بهش دست بده،
‫شاید مجبور شیم در مورد یه ‫طرح درمان محدودکننده‌تر صحبت کنیم.
‫الان کجاست؟
‫لیلی تابستون گذشته رابطه‌ی خوبی ‫با مسئول بخش خدمات ما برقرار کرد.
‫می‌خواست قبل از رفتن ‫ازش خداحافظی کنه.
‫تا کن و بذار تو.
‫همه‌چی درست می‌شه، عزیزم.
‫تو دختر باهوشی هستی. ‫یه راهی براش پیدا می‌کنی.
‫آره، فقط...
‫تقصیر من بود که باباش افتاد زندان.
‫ما حتی همدیگه رو ‫اونقدر خوب نمی‌شناسیم.
‫و اگه حقیقت رو در مورد ‫چیزی که واقعاً دیدم بگم، اون‌وقت...
‫احتمالاً دوباره برمی‌گردی همین‌جا.
‫اگه جای من بودی چی‌کار می‌کردی؟
‫پدرم همیشه می‌گفت زندگی ‫در مورد مسیره.
‫اما من فکر می‌کنم بیشتر در مورد اینه که ‫با کی اون مسیر رو طی می‌کنی.
‫و اگه این رانی همونقدر که به نظر میاد ‫برات مهمه،
‫یه راهی پیدا می‌کنی ‫که اوضاع رو درست کنی.
‫یه جوری.
‫گوش کن.
‫اگه تو بهم بگی ‫یه چیز غیرممکن دیدی...
‫...اون‌وقت من باورت می‌کنم.
‫بیشتر مردم، خب...
‫...فقط چیزی رو باور می‌کنن ...که می‌تونن ببینن
‫...با چشم‌های خودشون.
‫آروم باش، رفیق.
‫با صلح اومدم.
‫مشکل چیه، مارک موردعلاقه‌ت نیست؟
‫من بیشتر اهل "امبسی گلد" هستم.
‫جداً؟ امبسی گلد.
‫این طرف آب زیاد محبوب نیست.
‫فکرش رو بکن، من فکر می‌کردم ‫اهل "پال مال" باشی،
‫مثل جیمز کابرن.
‫لی ماروین.
‫پال مال، ‫تبلیغاتش با لی ماروینه.
آهان
‫خب، ستاره‌های سینما رو خوب می‌شناسی، هنک. ‫حدس می‌زنم جزو کارت باشه؟
‫می‌دونی من چی می‌دونم، ‫...که... تخصص من چیه؟
‫دروغگوها.
‫از یه کیلومتری می‌تونم بوشون رو حس کنم.
‫شب قتل کجا بودی، ‫هنک؟
‫بهتون گفتم، خونه بودم.
‫پس چرا من یه شاهد عینی دارم، ‫که می‌گه تو رو ساعت 11:30 تو خیابون جکسون دیده؟
‫آره، یه شاهد زنگ زد، ‫گفت عکس تو رو تو روزنامه‌ها دیده.
‫دو دو تا چهار تا کرد و فهمید ‫تو همون مردی هستی...
‫که اون شب دیده بود ‫تو تاریکی مخفیانه می‌چرخیده.
‫- یه شهادت‌نامه‌ی قسم‌خورده نوشته. ‫- آره، ولی این دلیل بر حقیقتش نیست.
‫خب، اون خیلی ناراحت بود.
‫خلاصه، ما رفتیم اونجا، ‫یه نگاهی انداختیم، و...
[امبسی گلد]
‫...این رو تو صحنه پیدا کردیم.
‫«دروغ نخواهی گفت»، هنک.
‫می‌دونی تو شاوشنگ ‫با قاتل بچه‌ها چی‌کار می‌کنن؟
‫من هیچ کاری با اون بچه‌ها نکردم،
‫و اصلاً دور و بر سینما نبودم.
‫پس کجا بودی، هنک؟
‫و دیگه از اون مزخرفات ‫که خونه تو تختت بودی تحویلم نده.
‫به شعورم توهین نکن.
‫باشه.
‫دلمون اینجا برات تنگ می‌شه، هنک.
‫حداقل خاطرات رو داریم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫من... این کار رو نکردم! من این کار رو نکردم!
‫برگرد! برگرد!
[!هنکِ وحشی قراره اعدام شه]
‫می‌تونی تصور کنی بابات ‫یه قاتل روانی از آب در بیاد؟
‫یعنی، حتماً مدرک داشتن ‫که دستگیرش کردن، مگه نه؟
‫اینجا آمریکاست. نمی‌تونن الکی ‫آدم رو بندازن زندان.
‫ما داریم در مورد یه کشور حرف می‌زنیم؟
‫اون فقط شبیه اونجور آدمی ‫به نظر نمیاد...
‫...که توسط یه قاتل بزرگ شده باشه.
‫همین.
‫سلام.
‫این رو از اتاق پرستار برداشتم. ‫باید کمک کنه اون پاک بشه.
‫من به کمک تو یکی احتیاج ندارم.
‫شانس آوردی که حسابت رو نمی‌رسم ‫به خاطر کاری که با بابام کردی.
‫فقط برو از اینجا.
‫- فقط برو. ‫- بهشون می‌گم، باشه؟
‫چیزی که واقعاً دیدم.
‫- می‌گی؟ ‫- هر کاری می‌کنم تا درستش کنم.
‫دوباره تو بقالی اتفاق افتاد.
‫بابام رو دیدم.
‫اون‌ها من رو برگردوندن جونیپر هیل.
‫حالا همه فکر می‌کنن من هنوز دیوونه‌ام یا،
‫نمی‌دونم، حتی دیوونه‌تر. ‫پس حتی اگه حقیقت رو بگم،
‫هیچ‌کس باور نمی‌کنه.
‫مردم فقط چیزی رو باور می‌کنن ‫که بتونن با چشم‌های خودشون ببینن.
‫مهم نیست ما چی بهشون بگیم ‫مگه اینکه بتونیم بهشون مدرک نشون بدیم.
‫چطوری قراره مدرک جور کنیم؟
‫تو واقعاً فکر می‌کنی این موجوده ‫قراره وایسه...
‫...و برای عکس ژست بگیره؟
‫چی رو داریم از دست بدیم؟ ‫ارزش امتحانش رو داره.
‫تا ثابت کنیم که من دیوونه نیستم ‫و بابای تو هم قاتل نیست.
‫باشه.
‫گیریم ما این کار رو کردیم ‫و واقعاً یه چیزی هم دستگیرمون شد.
‫قراره چی‌کار کنیم؟
‫بفرستیمش عکاسی "کین" تا ظاهرش کنه؟
‫هیچوقت اون عکس‌ها رو پس نمی‌گیریم.
‫و منم بلد نیستم ‫چطوری حلقه‌ی فیلم رو ظاهر کنم.
‫- تو بلدی؟ ‫- نه.
‫ولی حتماً یکی هست ‫که بشناسیم و بلد باشه.
‫ما اون کادیلاک رو تا پیچ آخر باز کردیم.
‫اگه چیزی توش مخفی شده بود، ‫پیداش می‌کردیم. تمیزه.
‫هیچی جز لکه‌های خون و سوراخ گلوله.
‫ما حتی محوطه‌ی ‫اطراف محل حفاری رو هم گشتیم.
‫باید نیم هکتار رو کنده باشیم. ‫هنوز شانسی نیاوردیم.
‫معلومه که نه.
‫چیزی که ما دنبالشیم ‫‏300 سال قبل از اینکه...
‫...حتی اتومبیل اختراع بشه ‫تو "دِری" دفن شده.
‫اما اون ماشین باید یه چیزی ‫از خودش ساطع کرده باشه که هالوران تونسته پیداش کنه.
‫اون بخشی از چرخه‌ی 1935 هست.
‫قتل عام باند بردلی.
‫یه مشت آدمی که می‌خواستن دیلینجر بشن.
‫شهر قاطی کرد و همه‌شون رو آبکش کرد.
‫گزارش‌های شاهدان عینی اون زمان ‫نشون می‌ده که اون موجود رو دیدن...
‫...در یکی از شکل‌هاش.
‫هر چیزی که تا الان ‫پیدا کردیم...
‫...و هنوز به پیدا کردن ‫هدف نزدیک نشدیم.
‫و داریم زمان رو از دست می‌دیم.
‫توانایی‌های ذهنی هالوران ‫ثابت شده،
‫اما اون تو پایگاه گیر افتاده و ‫کار زیادی جز اشاره کردن به نقشه نمی‌تونه بکنه.
‫باید اون رو به هدف نزدیک‌تر کنیم.
‫اگه ممکن باشه، ببریمش درست بالای سرش.
‫بالای سرش، قربان؟
‫بفرستینش رو هوا.
‫هالوران کلید ‫تمام این عملیاته.
‫اگه اتفاقی براش بیفته...
‫الان سرگرد هانلون رو داریم ‫که مراقبش باشه.
‫خب، با تمام احترام، قربان،
‫از کجا بدونیم هالوران ‫تو میدون عملکرد بهتری داره؟
‫شاید اون فقط به یه ‫چیز اضافه‌تر برای راهنماییش احتیاج داره.
[سیگار فیلیز]
‫چیزی که خیلی وقت پیش ‫اثرش رو روی اون موجود گذاشته.
‫عمراً.
‫- چرت‌وپرت. چرت‌وپرت. ‫- عمراً.
‫امکان نداره. عمراً.
‫تو عمراً با آریتا فرانکلین ‫ملاقات کرده باشی.
‫به خدا قسم!
‫ما تو دیترویت هم رو دیدیم. تو یه کافه.
‫با هم شام خوردیم. لعنتی، ‫اون حتی یه آهنگ در مورد من نوشته.
‫آره، "طول نمی‌کشه."
!وای
‫لعنتی، رفیق.
‫کوفتی!
‫فکر می‌کردم تو قراره ‫امتیازات ویژه داشته باشی.
‫خب، که چی؟
‫خب، نمی‌تونی برامون ‫یه ارتقای کوچیک بگیری؟
‫هالوران. وقتشه.
‫ما اون ارتقاء رو می‌خوایم.
‫مسترز، عوضی. ‫دوست داشتم اون...
‫و رفیقاش رو تنها گیر بیارم، ‫بذار بهت بگم.
‫خیلی حیف شد، ‫چون مسترز و رفقاش...
‫...دیروز منتقل شدن، پس تموم شده. ‫- آره، این رو به شونه‌ی راستم بگو.
‫باید مرد باشی، پالی.
‫- "مرد باشم"؟ ‫- آره.
‫من داشتم اون دو تا یارو رو ‫له می‌کردم، در حالی که تو هنوز...
‫...زیر تخت دنبال فکت ‫می‌گشتی. "مرد باشم."
‫من یادم نمیاد تو کسی رو ‫له کرده باشی.
‫یادمه داشتی مثل بچه ‫پرت می‌شدی این‌ور اون‌ور.
‫من اهل صلحم، نه دعوا.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫پس چرا ‫تو ارتشی؟ چرا اومدی؟
‫- تو یونیفرم خیلی خوش‌تیپم. ‫- آره؟
‫- نه، به موهام نه. به موهام نه. ‫- برو بابا.
‫بهش دست بزنی، مُردی. خودت می‌دونی.
‫- سرگرد. ‫- سرهنگ.
‫خلبان هالوران، ایشون سرگرد هانلون،
‫کاپیتان روسو. اون‌ها خدمه‌ی تو ‫برای پرواز شناسایی امروز هستن.
‫اوضاع چطوره، بچه‌ها؟
‫قربان، ما دقیقاً قراره ‫چی رو امروز بعدازظهر شناسایی کنیم؟
‫کابین‌هاتون.
‫به هالوران اینجا ‫به چشم یه قطب‌نمای انسانی نگاه کنید.
‫شما هر جا اون بگه می‌رید.
‫- به نظر خوب میاد. ‫- بفرستیمتون رو هوا.
‫- خب، هالوران. ‫- بله؟
‫قضیه‌ی این سیگارها چیه؟
‫این تو سیگار نیست.
‫پس توش چیه؟
‫نمی‌فهمید.
‫شما... شما باید برید سمت شرق.
‫شرق. الان!
‫اطاعت می‌شه. می‌ریم شرق.
‫چرا... چرا وایسادی؟ ‫باید از اینجا بریم.
‫ما الان جامون امنه. نگاه کن.
‫اون از جنگل بیرون نمیاد.
‫اون موجود چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫وایسا، لطفاً.
‫چرا نمی‌تونه از جنگل بیرون بیاد؟
‫می‌تونی راز نگه داری؟
‫نمی‌دونم اونجا دارن ‫چه فکری می‌کنن.
‫زمین‌های آیینی ما ‫همیشه ممنوعه بودن.
‫- اگه اون‌ها زمین رو می‌خوان... ‫- اون‌ها همیشه زمین رو می‌خوان.
‫پس حداقل یه قیمت منصفانه بهمون بدن
‫تا بتونیم اوضاع ‫اطراف مرداب رو درست کنیم.
‫حق با اونه. ‫ما، چقدر، یه ساعتی "دِری" هستیم؟
‫انگار تو دو تا سیاره‌ی مختلفیم.
‫اون‌ها پول مالیات رو گرفتن ‫که خیابون‌هاشون رو سنگفرش کنن.
‫اون ماشینی که پیدا کردن؟
‫اینجا جای خالی کردن ‫عقده‌های قدیمی نیست...
‫مال "اَل بردلی" بود.
‫مال سال 35.
‫اون قتل عام.
‫اگه قراره نماینده‌ی ‫منافع ما باشی...
‫باید یه کاری بکنیم ‫الان، عمه جان.
‫- قبل از اینکه نزدیک‌تر بشن... ‫- نه.
‫و اون‌ها هم همینطور.
‫تو و دوست‌هات ‫قرار نیست دخالت کنید.
‫نه تو این مورد.
‫بهت نیاز هست.
‫می‌فهمی؟
‫این در مورد اینه که تو کاری رو بکنی ‫که براش انتخاب شدی.
‫اگه کسی پیشنهادی داره، ‫باید الان بگه.
‫جان، یه کاری باید انجام بشه. الان.
‫من درخواست ملاقات کردم،
‫و خواستار یه رابط ویژه ‫با جامعه شدم.
‫هیچ جوابی نشنیدیم، ‫خب پیشنهاد تو چیه؟
‫یه چیز قوی‌تر.
‫ما با یه نامه‌ی توقف عملیات شروع می‌کنیم.
‫- این چرت‌وپرته. ‫- بهشون یه‌کم وقت می‌دیم جواب بدن،
‫و اگه هنوز خبری نشد، ‫یه شکایت رسمی تنظیم می‌کنیم...
‫...از طریق دولت فدرال.
‫می‌دونی که اون‌ها فقط نادیده‌اش می‌گیرن.
‫تو می‌خوای متوقف‌شون کنی؟
‫من نمی‌خوام.
‫نه تا وقتی بفهمم
‫اون‌ها واقعاً اونجا ‫دارن چی‌کار می‌کنن.
‫هی، هالوران، اون پشت خوبی؟
‫هالوران!
‫چش شده؟
‫فکر می‌کنی من می‌دونم ‫چش شده؟
‫هالوران!
‫"قطب‌نمای انسانی"؟ این یارو رو نگاه کن.
‫به نظرت شبیه قطب‌نمای انسانیه؟ ‫داره غش می‌کنه.
‫یا عیسی مسیح.
‫مرکز، اینجا بوئینگ کی‌سی-135.
‫من یه رفیق تو فورت‌برگ دارم، ‫می‌گفت اون‌ها دارن، مثلاً،
‫کنترل ذهن رو بُزها یا یه همچین مزخرفی ‫انجام می‌دن.
‫اینم از همون‌هاست؟ ‫اینم از اون مزخرفات مربوط به بُزه، لی؟
‫به نظر میاد یه مشکلی ‫برای هالوران پیش اومده. جواب نمی‌ده.
‫- درخواست اجازه برای بازگشت. ‫- منفیه، سرگرد هانلون.
‫- مسیر فعلی رو حفظ کنید. ‫- دوباره دارم اعلام می‌کنم. جواب نمی‌ده.
‫درخواست اجازه برای بازگشت.
‫دارم اعلام می‌کنم که سرباز هالوران ‫جواب نمی‌ده!
‫درخواست اجازه برای بازگشت!
‫هالوران!
‫هی! هالوران!
[پنی‌وایز]
‫تو کی هستی؟
‫مامان‌بزرگ.
‫اون داره میاد، دیکی.
‫از اینجا برو. الان!
‫هالوران! برو عقب، هالوران!
‫- هالوران! هالوران! ‫- نه! نه!
‫- هی! هی! ‫- هردوتون داخلید؟
‫- اوضاعت چطوره، سرباز؟ ‫- حالم خوبه، قربان.
‫خب...
‫...دیدیش.
‫بیشتر شبیه این بود که اون من رو دید.
‫چه شکلی بود؟
‫سرد.
‫امروز اون بالا خوب کار کردی.
‫اگه کاری هست
‫...که بتونیم انجام بدیم تا ‫زمانت اینجا یه‌کم راحت‌تر بگذره،
‫بهم بگو.
‫- حالا که صحبتش شد... ‫- چه زود.
‫من و رفقام تو پایگاه، یه‌کم سخته ‫جایی رو پیدا کنیم که یه‌کم استراحت کنیم.
‫اگه می‌تونید برامون ‫یه جایی پیدا کنید که
‫...شاید بارون رو سرمون نریزه، ‫می‌دونم بچه‌ها ممنون می‌شن.
‫متوجه شدم. می‌بینم چی‌کار می‌تونم بکنم.
‫قربان.
‫قرار نبود ما رو ببینه.
‫قرار نبود بفهمه.
‫یه حسی بهم می‌گه
‫اگه اینطوری که داریم ادامه می‌دیم ‫پیش بریم، یه اتفاق بدی میفته.
‫شاید بهتر باشه ‫این موجود رو به حال خودش بذاریم.
‫استراحت کن.
‫بفرمایید، آقایون.
‫قرار بود سفر کوتاه باشه،
‫اما پرتاب ‫بیشتر از سه ساعت تأخیر داشت
‫بعد از اینکه شپرد وارد موشک شد.
‫خلاصه شپرد پرسید ‫می‌تونه بره بیرون دستشویی،
‫و اون‌ها گفتن نه، ‫اما مجبور شدن موقتاً...
‫قطعات برقی لباسش رو خاموش کنن
‫تا بتونه تو شلوارش دستشویی کنه ‫بدون اینکه خودش رو جزغاله کنه.
‫پس، داری می‌گی اولین انسانی
‫که به فضا رفته، ‫با شلوار خیس رفته اونجا؟
‫آره.
‫می‌تونست بدتر از این هم باشه.
‫رفیق، بس کن!
‫ریخته رو صورتت.
‫ بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫به نظرت کی ‫خوشگل‌ترین دختر کلاسه؟
‫چی؟
‫جایی که تو ازش میای ‫بهش این رو نمی‌گید؟
‫- نه، می‌گیم. ‫- خب، برای من، دلورس.
‫حتی با اینکه مارج ترومن ‫قیافه‌ی بهتری داره.
‫رانی گروگن؟
‫اون با تو چی‌کار داره؟
‫- می‌تونم چی‌کار کنم؟ ‫- فیلم ظاهر کنی.
‫یعنی، اونطوری که ‫در مورد اون بمب بدبو حرف می‌زدی،
‫فکر کردم شاید بدونی ‫چه نوع مواد شیمیایی‌ای...
‫...تو یه تاریک‌خونه لازمه.
‫نمی‌تونی فقط بفرستیش ‫یه لابراتوار؟
‫نه. می‌تونی کمک‌مون کنی یا نه؟
‫شاید، ولی چرا؟
‫اگه بهت بگیم باورمون نمی‌کنی.
‫امتحانم کن.
‫خب، نظرت چیه؟
‫چرا من با این موافقت کردم؟
‫نمی‌تونم بهش کمک کنم.
‫خب، تو باورش می‌کنی؟
‫باور می‌کنم که اون باورش کرده.
‫اما وقتی ازم پرسید، ‫انگار مغزم قفل کرد.
‫- عشق باهات این کار رو می‌کنه. ‫- آره.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- رانی. تو ازش خوشت میاد.
‫- من علائمش رو می‌شناسم. ‫- هیچ علائمی وجود نداره.
‫معلومه که داره.
‫عشق می‌تونه مجبورت کنه ‫کارهای احمقانه‌ای بکنی، رفیق.
‫مثل بالا رفتن از بالکن یا... یا...
‫یا نوشتن یه شعر ‫داخل کفشت...
‫...تا هیچ‌کس در موردش نفهمه.
‫کی داخل کفشش ‫شعر می‌نویسه؟
‫یه نفر دیگه.
‫یه نفر که عاشقه.
‫باشه، ولی من عاشق رانی نیستم.
‫هر چی تو بگی، رومئو.
‫اگه کمکی خواستی خبرم کن.
‫امروز دنبال چیز خاصی می‌گردی؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫در ازای یه سکه چی دارید؟
‫- فرانسیس شاو. ‫- واقعاً 50 سال گذشته؟
‫باورکردنی نیست.
‫نه، نیست.
‫خیلی عجیبه.
‫قبل از اینکه بیام اینجا، من... ‫من اصلاً تو رو یادم نمی‌اومد.
‫- تو واقعاً بلدی چطور به یه خانم لطف کنی. ‫- منظورم اینه که، هیچی یادم نمی‌اومد.
‫- تو. این شهر. ‫- تو اولین نفر نیستی.
‫"دِری" اینطوریه.
‫مهم نیست چقدر اینجا وقت بگذرونی، ‫هر چی دورتر می‌شی،
‫انگار همه‌چی بیشتر محو می‌شه.
‫بعضی‌ها می‌گن اینطوری بهتره.
‫نمی‌دونم.
‫جذابیت‌های خودش رو داره.
‫تو چی یادت میاد؟
‫زیاد نیست.
‫پدرم، زندگی تو پایگاه، ‫ولی بیشتر از همه تو رو یادمه.
‫یه تابستون بود، فرانسیس. ما 12 ساله بودیم.
‫شک دارم حتی اسم من رو یادت مونده باشه.
‫یادم نمونده بود.
‫تا همین هفته.
‫تو مسئول اون حفاری‌هایی؟
‫اونجا داری چی‌کار می‌کنی، فرانسیس؟
‫بررسی خاک.
‫داریم سعی می‌کنیم بفهمیم ‫کجا لوله بذاریم...
‫...تا از کنداسکیگ آب بیاریم.
‫و جامعه‌ی ما نگران اینه...
‫...که حفاری تو به بقایای مقدس ‫آسیب بزنه.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫محوطه‌های دفن بی‌نام و نشون نابود بشن.
‫پس بیا با هم کار کنیم.
‫شما می‌تونید دقیقاً بهمون نشون بدید ‫از کدوم مناطق دوری کنیم.
‫می‌دونم شاید از زبون یه مرد ‫تو جایگاه من زیاد معنی نده،
‫ولی می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫دوست دارم این رو باور کنم.
‫من با شورای شهر صحبت می‌کنم.
‫قولی نمی‌دم.
‫باهات در تماس می‌مونم.
‫از دیدنت خوشحال شدم، رُز.
‫منم همینطور.
‫مشکل چیه؟ ‫چرا اینقدر ناراحت به نظر میای؟
‫دستور انتقال بابام اومده.
‫فردا صبح می‌ریم.
‫می‌خواستم صبر کنم ‫بعداً این رو بهت پس بدم، ولی...
‫فکر کنم باید پیش تو باشه. ‫یه چیزی که من رو باهاش یادت بیاد.
‫باید یه قولی بهم بدی، باشه؟
‫بهم قول بده هیچوقت ‫من رو، این تابستون رو،
‫و دوستی‌مون رو فراموش نمی‌کنی.
‫فرانسیس، تو هنوز این رو نمی‌دونی، ولی...
‫...اینجا یه جوریه که ‫باعث می‌شه آدم‌ها فراموش کنن،
‫حتی اگه نخوان.
‫یا خدا! اینجا دیگه ‫آخرشه، رفیق!
‫تو اصلاً از کجا اینجا رو می‌شناسی؟
‫اینجا جای دوست‌هامه. پاتوق‌شونه.
‫یا... بود.
‫عمراً! من عاشق این‌هام!
‫خب، چطوری ازش عکس بگیریم؟
‫خب، حدس می‌زنم یا می‌تونیم ‫منتظرش بمونیم...
‫...تا دوباره بیاد سراغمون یا... ‫نمی‌دونم، یه جوری بکشونیمش بیرون؟
‫این موجوده تا حالا ‫از چه راه‌هایی اومده سراغت؟
‫متی، بابام.
‫- مامان رانی. ‫- آره، ولی اون‌ها نیستن.
‫یه چیزی‌ـه که تظاهر می‌کنه اونه، ‫تا ما رو بترسونه.
‫سوال درست اینه که، ‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- اون یه "اُریچا"ـست. ‫- چی؟
‫می‌دونی، یه روح خبیث.
‫خب، همه‌شون خبیث نیستن، ‫ولی این یکی خیلی بد به نظر میاد.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫خب، مطمئن نیستم، ‫ولی عموی من یه "بابالائو" بود.
‫اون قدیما تو کوبا، ‫یه کشیش "سانتریایی".
‫بهم می‌گفت هروقت ‫یکی زیر قولش می‌زد،
‫می‌دونی، ‫پولش رو پس نمی‌داد و این‌ها،
‫اون این "اوریچا" رو احضار می‌کرد ‫و می‌فرستاد سراغشون.
‫و اون‌هایی که واقعاً پست بودن...
‫...همیشه شکل ‫اجداد مُرده‌شون رو می‌گرفتن.
‫می‌دونی، تا واقعاً زهره‌ترکشون کنن.
‫و اون می‌تونست ‫همین‌طوری احضارشون کنه؟
‫آره، ولی باید می‌رفت ‫قبرستون، شمع روشن می‌کرد.
‫خیلی دنگ و فنگ داشت.
‫دیوونگیه، نه؟
‫برو! برو! برو!
‫نه! باد لعنتی!
‫ریچ...
‫اون هیچوقت بهت گفت چطوری؟
‫عصر به‌خیر، خانم.
‫- ممنونم. بفرمایید تو. ‫- بله، خانم.
‫سرگرد.
‫خودتون رو دست کم نگیرید. ‫شما تو این زعفران اسپانیایی ریختید؟
...من
‫متأسفانه این دور و بر ‫غذاهای "کیجن" زیاد پیدا نمی‌شه.
‫اوضاع اینجا قطعاً متفاوته،
‫این رو قبول دارم.
‫ولی داریم ‫قلقش رو یاد می‌گیریم.
‫داره حس خونه رو پیدا می‌کنه.
‫شما زیاد از اینجا ‫خوشتون نمیاد، نه، خانم هانلون؟
‫برام خوبه.
‫می‌دونید، سخته که دلتنگ ‫چیزهایی که پشت سر گذاشتی نشی.
‫لازم نیست وارد اون بحث بشیم.
‫من معلم تاریخ بودم.
‫مدرسه‌ی رنگین‌پوست‌ها؟
‫مگه نوع دیگه‌ای هم اونجا هست ‫که اجازه بده من تدریس کنم؟
‫حرف حساب.
‫ما سعی کردیم یه کاری ‫تو یه مدرسه اینجا پیدا کنیم،
‫اما همه‌ش کارهای دفتری بود. ‫اون تواناییش بیشتره.
‫چیزهای دیگه‌ای هم بود. ‫جلسات، راهپیمایی‌ها.
‫- لطفاً. ‫- جنبش.
‫سرگرد نگران اینه ‫که فعالیت‌های من...
‫...بازتاب بدی ‫روی اون پیش همکارهاش داشته باشه.
‫جلوی صعودش ‫تو سلسله‌مراتب ارتش رو بگیره.
‫می‌تونم درک کنم که این چطور ‫می‌تونه مایه‌ی نگرانی باشه، خانم.
‫رنگین‌پوست بودن تو ارتش ‫به اندازه‌ی کافی سخته.
‫و اگه جاه‌طلبی واقعی‌ای داشته باشی، ‫باید بخوای...
‫...که زندگی شخصیت ‫از یونیفرمت هم تمیزتر باشه.
‫خب، تعجب نمی‌کنم ‫که شما دو تا خلبان هوای هم رو دارید.
‫ببخشید، ‫می‌رم دسر رو آماده کنم.
‫خب، پسرتون امشب کجاست؟
‫ویل؟
‫یه وقتی می‌بینیش.
‫ولی الان خونه‌ی دوستشه.
‫این دوربین خیلی خفنه.
‫پسر. من تاحالا ‫یکی از این‌ها ندیده بودم.
‫ویل.
‫چرا پکری؟
‫هیچی.
‫هی، رانی.
‫فیلم رو هدر نده.
‫ما به هر عکسی که بتونیم بگیریم احتیاج داریم.
‫- باشه، ببخشید. ‫- خوب به نظر میاد؟
‫- همه‌چی رو همونطور که گفتی انجام دادیم. ‫- آره، عالیه. بیست.
‫باشه.
‫- شروع کنیم؟ ‫- آره، حتماً.
‫چرا که نه؟ یالا.
‫عجب غذایی بود، سرگرد.
‫همسرتون کارش تو آشپزخونه درسته.
‫من هیچوقت بهت نگفتم ما یه پسر داریم.
‫حتماً از یکی تو پایگاه شنیدم.
‫اون بالا چه اتفاقی افتاد؟
‫منظورم اینه که، بستن چشم‌هات...
‫...برای گشتن دنبال یه چیزی.
‫اون چی بود؟
‫مادربزرگم می‌گفت این مثل...
‫...مثل دیدن چیزها ‫بدون دیدن چیزهاست.
‫آره، می‌دونم. احمقانه به نظر میاد، نه؟
‫جایی که من بزرگ شدم، همه یکی رو می‌شناختن ‫که یکی رو می‌شناخت که اینطوری بود.
‫فقط خودم تاحالا از نزدیک ندیده بودمش.
‫عجیبه، درست قبل از اینکه،
‫...تو در مورد پسرم بپرسی، ‫من یه چیزی حس کردم.
‫آره، یه جایی ته مغزم.
‫واقعاً نمی‌تونم توصیفش کنم، ‫جز اینکه عجیب‌ترین...
‫...کوفتی‌ایه که تو کل عمرم ‫حس کردم.
‫و فقط یه بار دیگه حسش کرده بودم.
‫شبی که بهم حمله شد...
‫...تو اونجا بودی.
‫اونی که لوله دستش بود تو نبودی، ‫ولی می‌دونم چی حس کردم.
‫از ذهن من برو بیرون. متوجه‌ای؟
‫می‌رم. می‌رم. ‫لازم نیست نگران اون باشی.
‫این دیگه چه معنی‌ای می‌ده؟
‫من دیدم آدم‌ها وقتی ‫با مرگ روبه‌رو می‌شن به چی فکر می‌کنن.
‫به خانواده‌هاشون فکر می‌کنن. ‫به حسرت‌هاشون فکر می‌کنن.
‫ولی تو؟
‫اسلحه رو سرت، انگشت رو ماشه.
‫تو داشتی تحلیل می‌کردی.
‫تو فقط داشتی...
‫...اطلاعات جمع می‌کردی.
‫انگار اون بخشی از مغزت ‫که قراره بترسه،
‫اصلاً اونجا نیست.
‫پس، تو...
‫اونجور آدمی نیستی ‫که من بخوام باهاش در بیفتم، سرگرد.
‫اما تو اون بالا تو اون هلیکوپتر جونم رو نجات دادی
‫پس قطعاً بدم نمیاد ‫تو سنگرها کنارم باشی.
‫باشه.
‫خب، کی برای دسر آماده‌ست؟
‫کیک شکلاتی تقریباً آماده‌ست.
‫- من که عاشق کیک شکلاتی‌ام. ‫- عالیه.
‫یالا، لی.
‫ریچ، تو فقط داری حرف خودت رو تکرار می‌کنی.
‫اون چیه؟ چی داری می‌گی؟
‫سانتا ماریا؟
‫دعای مردگان؟
‫حالا منتظر می‌مونیم.
‫حس می‌کنم باید پشتمون به هم باشه ‫تا بیرون رو ببینیم، درسته؟
‫آره، عموم گفت همین کار رو بکنیم.
‫آره. آره، فکر خوبیه.
‫ببخشید.
‫باید برم دستشویی.
‫نه. صبر کن، صبر کن، فکر کردم گفتی
‫نمی‌تونیم دایره رو ترک کنیم ‫تا وقتی تموم بشه.
‫نه، می‌تونی. ‫فقط باید زود برگردی.
‫پسرعموم بهم گفت.
‫تو گفتی عموت این کار رو کرده.
‫خب، آره، ولی من بیشترش رو ‫از پسرعموم شنیدم، خب...
‫تو از خودش نشنیدی؟
‫خب، نه همه‌ش رو.
‫- این خیلی مسخره‌ست. ‫- باشه، ما داریم می‌ریم.
‫صبر کنید، بچه‌ها، ‫اون فقط سعی می‌کرد کمک کنه.
‫با سر هم کردن این همه چرت‌وپرت؟
‫یالا. هیولاها، روح‌ها، ‫همه‌ش چرت‌وپرت‌های بچه‌گانه‌ست.
‫پس، تو هنوز من رو باور نداری؟
‫فکر می‌کنی همه‌ش توهم منه؟
‫من... باور می‌کنم که تو باورش داری.
‫متأسفم، باشه؟ من... من نمی‌...
‫- را... ران! ‫- صبر کن، رانی!
‫دوست پیدا کردن سخته.
‫- می‌دونی؟ ‫- می‌دونم، رفیق. می‌دونم.
‫تو خوبی؟
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫یالا، ریچ! باید بهش برسیم!
‫تو هم داری این رو می‌بینی؟
‫فکر کنم یه مشکلی هست.
‫هی، ران، آروم‌تر. ران، وایسا.
‫واو!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫برو، برو، برو!
‫دیگه تقریباً رسیدیم!
‫عمو؟
‫نه، عمو!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫این نمی‌تونه واقعی باشه. .این نمی‌تونه واقعی باشه
‫گرفتمش! گرفتمش!
پرتقال و لیمو ♪ ‫زنگ‌های سنت کلمنت می‌گن ♪
‫ریچ! دوربین رو بردار!
‫دارم می‌بینمش!
!برش داشتم! برش داشتم
‫چراغ قوه.
‫لعنتی!
‫لعنتی! وای!
‫- ریچ؟ ‫- ویل، دوربین رو بردار!
‫خدای من، اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫ویل کجاست؟ ‫بچه‌ها، بچه‌ها! هی، بچه‌ها، وایسید!
‫ویل کجاست؟ ‫همین الان پشت سر من بود.
‫- یالا! ‫- عجله کن!
‫- یالا! خدای من! ‫- عجله کن، از اونجا بیا بیرون!
‫یالا!
‫- باید حرفت رو باور می‌کردم. ‫- معلومه که باید باور می‌کردی!
[دبیرستان]
‫کمک لازم داری؟
‫لعنتی، فکر کنم ‫جفت استخون پاهام شکست.
‫باشه، خب اول ‫سه تا سینی آماده می‌کنیم...
‫...و یه ظرف آب.
‫- یکی از سینی‌ها رو با داروی ظهور پر کن. ‫- بوی نوشابه گازدار می‌ده.
‫- می‌شه این‌ها رو خورد؟ ‫- نه.
‫یکی با محلول ثبوت ‫و اون یکی با داروی توقف.
‫ریچ، به اون دست نزن.
‫چراغ قرمز.
‫تایمر.
‫و حالا منتظر می‌مونیم.
‫یا خدا.
‫اون رو من گرفتم.
‫بچه‌ها، یالا.
‫بیا.
‫تدی!
‫موفق شدیم.
‫- واقعاً موفق شدیم. ‫- خدای من.
‫یالا، بعدی. ‫بریم. صبر کن، این‌وری، درسته؟
‫- نه، اون‌وری. ‫- باشه. بیا.
‫سوزی!
‫آره! خدای من.
‫آره.
‫- رانی. ‫- دارم میام.
‫این همون عکسیه که تو سرداب گرفتم.
‫اون چیه؟
‫یه دلقکه.