.
[براساس وقایع حقیقی]
‫فکر کردن می‌تونن من رو بفرستن برم.
‫وقتشه خانواده‌ی گینس ‫به سزای عملشون برسن.
‫موفق باشی، برادر.
[به سر آرتور گینس رأی بدید]
[نامزد حزب محافظه‌کار شهر دوبلین]
[به سر آرتور گینس رأی بدید]
‫...و من شب و روز کار خواهم کرد ‫تا دوبلین رو به شهری تبدیل کنم
‫که حسرت جهانیان باشه!
‫سِر آرتور گینس.
‫سخنرانی شما برای تظاهرات، قربان،
‫با فروتنی فرشته‌ای که به زمین اومده،
‫تا شگفتی‌هاش رو به نمایش بذاره.
‫این همه عکس کوفتی دیگه چیه؟
‫ببینید... در آمریکا،
‫اون‌ها کشف کردن ‫که تصاویر نامزد
‫باعث می‌شه رأی‌دهنده ارتباط بیشتری ‫با مردی که انتخاب می‌کنه برقرار کنه.
‫و این عکس‌ها، این...
‫- تصاویر؟ ‫- تصا... تصاویر.
‫بله.
‫اون‌ها معمولاً نامزد رو ‫شاید به عنوان یه موجود
‫بی‌نقص‌تر از چیزی که واقعاً هست نشون می‌دن.
‫خب... یه موجود بی‌نقص‌تر ‫وجود نداره.
‫لطف دارید.
‫اگه اجازه بدید، فقط... ‫تو این تصاویر این طرف...
‫امم...
‫من ریش دارم.
‫خب تو سال 1848... آره؟
‫یه دختر 11 ساله ‫از شهرستان چاتاکوآ، نیویورک،
‫تصویری از آبراهام لینکلن ‫رو روی یه پوستر دید.
‫بعد، به اون مرد بزرگ نامه نوشت
‫و پیشنهاد داد که ریش بذاره ‫تا برای رأی‌دهنده‌ها جذاب‌تر بشه.
‫اون ریش گذاشت. ‫و انتخاب هم شد.
‫و تا آخر عمرش ‫ریشش رو نگه داشت.
‫- انتخابات ما پنج هفته دیگه‌ست. ‫- تو می‌تونی تو دو هفته یه ریش انتخاباتی داشته باشی.
‫«یه ریش انتخاباتی»؟
‫ببین... هی.
‫من رو نگاه کن.
‫اینجا نیویورک نیست.
‫تجمع انتخاباتی سه روز دیگه‌ست.
‫و من آبراهام لینکلن نیستم.
‫نه سوت و نه بوق و نه رژه‌ای ‫در کار نخواهد بود.
‫خب، من... من در واقع قبلاً ‫رو سوت‌ها سرمایه‌گذاری کردم، پس...
[مزاحمت ایجاد نکنید] [خانه کشیش و دبستان کلیسای سنت مری]
‫کله‌پوک لعنتی.
‫اینجا تو ایرلند چه غلطی می‌کنی؟
‫من اینجام تا ببینم شایعاتی که ‫تو نیویورک در مورد خواهرم می‌شنوم درسته یا نه.
‫خب اون مردت الان کجاست؟
‫مردی که اومد اینجا ‫و... دلت رو برد
‫و بعد با یکی از خودشون ازدواج کرد.
‫اون مرد دلیلی‌ـه که تو آزادی.
‫حالا برو بیرون.
‫اِلن، تو اشتباه کردی.
‫- بهت گفتم برو بیرون. ‫- اون با وعده‌هاش تو رو به دام انداخت و...
‫نه.
‫من دعوتش کردم
‫به زندگیم.
‫حالا دلت شکسته.
‫من کارهام رو برای خودم توضیح دادم.
‫نیازی ندارم خودم رو برای تو توضیح بدم.
‫من اومدم اینجا تا بهت هشدار بدم.
‫نیومدم اینجا تا بهت آسیب بزنم.
‫یه انتخابات در پیشه.
‫و انجمن نقشش رو ایفا خواهد کرد.
داری تهدید می‌کنی که در طول انتخابات دست به خشونت بزنی، برادر؟
‫چه هیولایی...
‫باید باشه این عشق...
‫که تو حاضری اینقدر مشتاقانه...
از خط قرمزها عبور کنی
‫تو می‌تونی کسی رو دوست داشته باشی و هنوز ‫آرمان‌مون رو دوست داشته باشی بدون اینکه براش بُکشی.
‫محض رضای خدا، اِلن.
‫این آرمان ماست.
‫درست همین‌جا تو دستم.
‫یه گلوله برای کی؟
‫پسرک دیوونه. مهم نیست ‫چه دستوراتی بهت دادن،
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم کار دیوانه‌واری نکن
‫من به تو زنده نیاز دارم.
‫روزهای آینده پر از خطره. ‫اینجا بمون که امنه.
‫آره.
‫ادوارد،
‫من هیچ قصدی برای شکستن ‫سکوت بین‌مون نداشتم،
‫ولی خیلی نگران برادرمم.
‫و شاید تو هم باید ‫نگران برادرت باشی.
[خاندان گینس]
‫ادوارد.
‫متأسفانه بهترین قسمت رو از دست دادی.
‫متأسفانه الان اومدم ‫و با خودم... بدترین قسمت رو آوردم.
‫من از یه منبع خیلی معتبر ‫اطلاعاتی دریافت کردم...
‫که دردسر در راهه.
‫رافرتی رو فرستادم تا بیشتر بفهمه. ‫یالا.
چی شنیدی؟
[هیچکس حرفی نمی‌زنه]
‫- خبری هست؟ ‫- تمام شهر رو گشتم.
‫هیچ‌کس اعتراف نمی‌کنه که ‫کاکران اصلاً اینجاست.
‫که من رو وادار می‌کنه یه بار دیگه ازت بپرسم
‫اصلاً کی بهت گفت ‫که اون به دوبلین برگشته؟
‫- یالا، ادوارد. من می‌دونم کیه. ‫- پس چرا می‌پرسی؟
‫کار توئه که بفهمی اون کجاست ‫و چرا به دوبلین برگشته.
‫- محصول جدید، آقای گینس. ‫- ممنونم.
‫اگه کاکران رو از نیویورک ‫تا اینجا فرستادن،
‫پس دارن برای یه چیز ‫خاصی برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫می‌شه یه دقیقه ما رو تنها بذاری، شین؟
‫کاکران از خانواده کینه به دل داره.
‫حدس من اینه که برای این کار داوطلب شده.
‫داوطلب برای چی؟
‫سوءقصد به جان برادرت.
‫نه. کار ما... رافرتی؟
‫کارهای خیر ما در این شهر
‫هم حامیان کاتولیک ‫و هم لیبرال برامون آورده.
‫و این چیزی‌ـه که ‫دشمنان شما بیشتر از همه ازش می‌ترسن.
‫مهربانی برای قابل تحمل کردن وضع موجود.
‫راستی، اون بطری یه‌کم شیرینه.
‫بله.
‫چه ضرری داره اگه من ‫پیش اون زن برم و...
‫من با اون هیچ کاری ندارم.
‫و تو جایی نمی‌ری.
‫خودم میرم.
‫مطمئن شو برادرم خونه بمونه. ‫بیا این قضیه رو حل کنیم، رافرتی!
‫زیادی شیرینه.
[نوشیدنی شیرین‌شده‌ی گینس]
‫دوست جنتلمن شما اینجاست.
‫- نگران نباش. نمی‌خوام بیام تو. ‫- خوبه، چون منم نمی‌خوام بیای تو.
‫من کتم رو برمی‌دارم، ‫و می‌تونی من رو پایین ببینی.
‫می‌تونی کمکم کنی لباس پهن کنم.
‫این لباس‌ها تو تاریکی ‫اصلاً خشک می‌شن؟
‫کارخونه‌ی شما شب‌ها ‫دود سیاه کمتری تولید می‌کنه.
‫پس صبح، این شانس وجود داره
‫که لباس‌هام... خشک و هنوز سفید باشن.
‫کمپین چطوره؟
‫- اِلن... ‫- نزدیک نیا، لطفاً.
‫متأسفم.
‫چرا فقط سؤالی که برای پرسیدنش ‫اومدی اینجا رو ازم نمی پرسی؟
‫من نمی‌دونم برادرم کجاست.
‫دیگه به رازهاشون اعتماد ندارم. ‫دیگه به... هیچ طرفی اعتماد ندارم.
‫من به دو دلیل اومدم اینجا.
‫که اون سؤال رو ازت بپرسم ‫و به یکی از سؤال‌های خودم جواب بدم.
‫حالا جواب رو دارم.
‫اِلن، وقتی الان در اتاقت رو باز کردی، ‫فهمیدم...
‫من هنوز دوستت دارم.
‫باید بری.
‫اون نگران می‌شه که کجایی.
[گینس]
‫گفتی تا دیروقت تو دفتر ‫کار می‌کنی، پس...
‫فکر کردم بیام ‫و همدمت باشم.
‫کجا بودی؟
‫تحقیرآمیز بود.
‫ببین، من رفتم پیش اون ‫چون به اطلاعات نیاز دارم.
‫می‌دونم.
‫پاتر وضعیت رو بهم گفت.
‫هیچ فایده‌ای داشت؟
‫- نه. ‫- نه...
‫من... من تو اتاقش نرفتم.
‫آفرین.
‫ببخشید، آقای گینس.
‫به نظر می‌رسه هیچ‌کس تو این خانواده ‫نمی‌تونه با کسی که واقعاً دوستش داره باشه.
‫این شامل تو هم می‌شه؟
‫من کاری که انجام می‌دم رو دوست دارم.
‫اینکه حالا که ازدواج کردیم، ‫می‌تونم اوضاع رو به سمت بهتر شدن تغییر بدم رو دوست دارم.
‫ولی...
‫توانایی من برای دوست داشتن یه انسان دیگه ‫چیزی‌ـه که بهش شک دارم.
‫تو نزدیک به اون آدم هستی که دوستش داشته باشم
‫تو هم نزدیک به اون آدم هستی.
‫ولی من اون آدم نیستم.
‫همه‌ی مصالحه‌ها ناقصن.
‫ولی یه نقصیه که می‌تونیم باهاش زندگی کنیم، آره؟
‫من رفتم بیرون و سنجاق خریدم.
‫ما داریم مقدار زیادی سنجاق ‫برای سنجاق کردن نقشه‌هامون مصرف می‌کنیم.
‫می‌تونستی فضیلت ما رو ‫با وزن کردن سنجاق‌هامون اندازه بگیری.
‫تو واقعاً رفتی تو مغازه و خودت ‫با پول سنجاق خریدی؟
‫با سکه.
‫بدون دستکش.
‫یه شوخی در مورد هوا کردم.
‫مردم دوبلین...
‫من رو دوست دارن.
‫آن...
‫حدس بزنید چرا اینجایید.
‫- چون عشق کوره. ‫- بله، عشق کوره.
‫من نیستم.
‫مردم دوبلین نیستن.
‫فکر کنم ما محتاط بودیم.
‫یه دیدار در هتل امپریال
‫با نام آقا و خانم گینس.
‫- من ناخوش بودم. ‫- من نبودم.
‫یه صورت‌حساب هتل به بزرگی ‫حقوق سالانه‌ی یه کارگر،
‫شامل پنج بطری نوشیدنی گازدار،
‫دو بطری نوشیدنی، خاویار.
‫و، بن، دقیقاً چطور شاخ‌های ‫سر گوزن تاکسیدرمی شده رو شکستی؟
‫بن سر گوزن رو از دیوار برداشت، ‫و... وقتش بود که کمی تفریح به پا کنه.
‫من به سمتش دویدم و...
‫...خطا رفتم.
‫ما عاشقیم، آنی.
‫خب، به نظر می‌رسه شما هر دو لاعلاج‌اید.
‫من هم همینطور.
‫پس همه‌مون باید محدودیت‌هایی که ‫دردهامون بهمون تحمیل می‌کنه رو بپذیریم.
‫می‌تونم...
‫اگه قول بدی از این به بعد ‫محتاط باشی،
‫خانواده تو رو به عنوان ‫همسر دوم رسمی بنجامین قبول می‌کنه.
‫زندگی یه همسر دوم رسمی گینس ‫ناخوشایند نیست.
‫این فکر ادوارده؟
‫من و عمه اگنس و دودو.
‫ما خودمون رو منصوب کردیم
‫به عنوان نگهبانان رسمی ‫آبروی خانواده.
‫چون همین الان، ‫یه اتفاق خیلی جدی داره می‌افته.
‫چیزی که یه زمانی فقط یه کارخونه بود ‫حالا تو این شهر به یه نماد تبدیل شده،
‫و ما نماینده‌ی نام گینس هستیم.
‫هر اتفاقی که بعداً بیفته، ‫خانواده باید دوام بیاره.
‫پس ما به دوست نیاز داریم.
‫ما نیاز داریم آرتور انتخاب بشه.
‫نیاز داریم کارهای خیریه‌مون پذیرفته بشه،
‫و نیاز داریم هر دو طرف شکاف ایرلند ‫ما رو به عنوان یه پل ببینن.
‫ما دشمنانی با بمب و اسلحه داریم.
‫ما دشمنانی با ‫کتاب‌های مقدس زیر بغلشون داریم.
‫پس همه‌مون باید متحد باشیم.
‫کالسکه‌ی برادرتون ‫تازه داره می‌رسه، قربان.
‫می‌دونید، بایرون هجز ‫پیشنهاد داد من ریش بذارم
‫تا بیشتر شبیه آبراهام لینکلن بشم.
‫شاید بهتر باشه به آقای هجز یادآوری کنید ‫که آبراهام لینکلن ترور شد.
‫پس تو هم شنیدی؟
‫یه توطئه هست و یه مرد مسلح.
‫همه می‌دونن.
‫همه نگران شما هستن.
‫همه به جز من.
‫- من نگران همسرمم. ‫- بله.
‫پاتر، آخرین بار کی ‫ظرف نوشیدنی پر شد؟
‫اوایل دیشب، قربان.
‫بله.
‫- من مهمون داشتم. ‫- چه مهمون‌هایی؟
‫شک، عدم قطعیت.
‫ولی ترس نه، خودشون می‌گن.
‫ترس از یه گلوله نیست که باعث شده ‫ظرف نوشیدنی رو خالی کنی؟
‫خب؟
‫خب، امم...
‫همسرم تو لندنه، ‫داره به خواهرهاش سر می‌زنه،
‫و بین رفتن به تئاتر ‫و پیش خواهرهاش، اون...
‫- ببخشید، ساعت چنده؟ ‫- تازه از ظهر گذشته.
‫- قرار ساعت 11:30 بود. ‫- البته.
این مشکل هم مثل ظهر، می‌گذره
‫«همسرم به لندن رفته، ‫آقای رافرتی.»
‫«می‌فهمید؟ ‫داره به خواهرهاش سر می‌زنه، آقای رافرتی.»
‫- «همین کافیه، آقای رافرتی.» ‫- تازه از ظهر گذشته و تو ناخوشی.
‫خاندان گینس ‫پر از فریبه.
‫ولی من نمی‌تونستم بچه‌ی ناخواسته‌ای رو ‫به عنوان وارث خودم جا بزنم.
‫خفه شو.
‫این ناجوره.
‫نه، نه. ما کلی کار داریم.
‫باشه؟ من دلشکسته‌ام. خب که چی؟
‫ما کار مهمی داریم.
‫حالا، یالا. باید قوی باشی.
[سر آرتور گینس] [درستکاری، نیکوکاری و رهبری]
‫خواهرهات رو تو لندن دیدی؟ ‫خوب بودن؟
‫اون‌ها نقل مجلس چلسی بودن.
‫و یه نمایش دیدی؟
‫یه بانوی آمریکایی اثر بایرون.
‫خوب بود؟
‫من واقعاً حواسم نبود.
‫ببین، شب قبلش بود.
‫من خیلی ترسیده بودم.
‫بله، ولی...
‫در آخر،
‫هیچ... هیچ نیازی نبود ‫که بترسی.
‫بود،
‫می‌دونی.
‫دلیل برای ترسیدن وجود داشت،
‫چون روز بعد...
‫نبود...
‫خیلی تنها بودم.
‫متأسفم.
‫خیلی احساس تنهایی کردم.
‫باید باهات میومدم.
‫اون‌ها اجازه نمی‌دادن بمونی.
‫فقط یه جراحی کوچیک بود.
‫فقط دکتر...
‫و من.
‫و برای مدت کوتاهی، اون یکی...
‫اولیویا، اون بهترین دکتر ‫تو خیابون هارلی بود.
‫تصور می‌کنم همینطوره.
‫شاید وقتی تنها بودی، ‫دلت نمی‌خواست من پیشت باشم.
‫- فکر کنم امشب زود می‌خوابم. ‫- آره؟
‫همه پرسیدن می‌تونن امشب ببینتت یا نه.
‫چون من با همه جز خودم مهربونم، ‫گفتم بله.
‫معلمت هم تو کتابخونه‌ست، ‫داره اعلامیه آماده می‌کنه.
‫مشکلی نیست. می‌دونم.
‫تو مجبور نیستی حتماً من رو دوست داشته باشی ‫چون من دوستت دارم.
‫عشق؟
‫خیلی غم‌انگیز و عجیبه، مگه نه؟
‫تو برو به کتابخونه، ‫وانمود کن داری اعلامیه آماده می‌کنی،
‫و من می‌رم به تختخواب و وانمود می‌کنم که می‌خوابم
‫برو.
‫ولی یادت باشه، تو همیشه عشق منی.
‫گفت تو هم خواستی من رو ببینی؟
‫می‌خواستم ببینم حالت خوبه.
‫نیستم.
‫نگران بودم.
‫فهمیدم وقتی اینجا نیستم ‫کاملاً تنهام.
‫همه چیز فقط یه نمایش روی صحنه‌ست ‫خودِ واقعیم نیستم.
‫پس بچه‌ات رو از دست دادی.
‫نه، اون کلمه رو نگو.
‫لندن همیشه روشن بود. ‫خسته‌کننده بود.
‫خب، احتمالاً باید بخوابی.
‫من نمی‌خوابم
‫مگر اینکه خیالم راحت باشه.
هر شب دارم کابوس می‌بینم به خاطر قوانین این خانواده
‫دوستی تو برام ارزشمنده.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم زندگیم انقدر سخت بشه.
‫ولی اگه بخوام از اینجا برم زندگیم سخت‌تر می‌شه
‫چون اون‌ها خیلی قدرتمندن.
‫برو بخواب.
‫به این چیزها فکر نکن.
‫من خیلی می‌ترسم.
‫نترس.
‫همه‌چیز درسته میشه.
‫...خطاهای ما را ببخش،
‫همانطور که ما می‌بخشیم
‫کسانی را که به ما خطا می‌کنند.
‫ما را در آزمون میاور،
‫بلکه ما را از شریر رهایی ده.
‫آمین.
[سر آرتور گینس]
‫پس من سوتم رو می‌زنم،
‫و جشن و سرور شروع می‌شه.
‫جشن و سرور؟
‫آره! شش مرد با لباس سبز، ‫شش مرد با لباس نارنجی.
‫بایرون، این تهش به کجا می‌رسه؟
‫اون‌ها کلاه‌های سیاهی دارن، ‫به رنگ...
‫بطری گینس.
‫محصول.
‫و دنبالت میان، آره؟
‫آره، از کافه‌ای به کافه‌‌ی دیگه، ‫و سر راه مردها رو جمع می‌کنن.
‫و این هنوز کمپین ‫حزب محافظه‌کاره، درسته؟
‫تو هنوز می‌خوای من ‫باعث انتخاب شدنت بشم، درسته؟
‫که می‌شه، آرتور.
‫و در مورد... تحقیق دیگه‌ت چی؟
‫خب من از همکاران سابقم ‫تو دوبلین تحقیق کردم.
‫اون‌ها دوست‌های قدیمی پدرم هستن.
‫من به آدم‌های خاصی پول دادم ‫تا تو جاهای خاصی باشن
‫وقتی جلسات برگزار می‌شه. حالا...
‫مشخصاً، این بار ‫هیچ‌کس هیچی نمی‌دونه.
‫اسم کاکران رو که می‌گی،
‫مثل راهبان کارتوزی ‫ساکت می‌شن.
‫ولی من نگاه تو چهره‌هاشون رو می‌شناسم.
‫هیچ ایده‌ای نداریم کی یا کجا ‫سوءقصدی انجام می‌شه، ولی داریم بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫با این حال، من هنوز نمی‌ترسم.
‫اگه گلوله‌ای شلیک بشه،
‫چه زندگی‌ای رو پشت سر می‌ذارم؟
‫برادر، اینطوری حرف نزن.
‫من یه چیزی فهمیدم.
‫من شجاعم.
‫- کی فکرش رو می‌کرد؟ ‫- من.
‫من فکرش رو می‌کردم.
‫رافرتی کاکران رو پیدا می‌کنه.
‫ببینیم چی می‌شه.
[تجمع انتخاباتی] [ظهر، چهارم آگوست]
[در عمارت اربابی سرآرتور گینس]
‫کاکران کجاست؟
برو به درک
‫پاتر گفت کار داری.
‫کار مهم.
‫می‌خوام پدرم شاهد باشه ‫چون از صمیم قلب تأیید می‌کنه.
‫چی رو؟
‫ما یه معامله کردیم، و تو ‫شرایط اون معامله رو زیر پا گذاشتی.
‫وقتی قرارداد ازدواج‌مون رو تنظیم کردیم،
‫تو خواستی هرطور دلت می‌خواد زندگی کنی.
‫و زندگی من مورد تأیید تو نبوده، همینطوره؟
‫بله.
‫تو می‌تونی زندگی کنی...
‫ولی نه با من.
‫پس قرارداد باطله؟ ‫به وکلا اطلاع داده می‌شه؟
‫اون به تو بستگی داره.
‫می‌تونی،
‫اگه بخوای...
‫از اینجا بری.
‫می‌تونی بری، ‫ولی هر جا بری پیاده خواهی بود
‫چون کالسکه‌ای در کار نیست.
‫نهایتاً بیکاری بهت فشار میاره، ‫و تو برمی‌گردی
‫به وضعیت مالی‌ای که ‫قبل از امضای قراردامون داشتی.
‫هیچکس قرار نیست تو کل کشور بهت کار بده.
‫دلیل...
‫وضعیت جدیدت...
‫در سرتاسر شهر می‌پیچه.
‫بی‌مبالاتی من.
‫عدم عاطفه‌ی تو.
‫به همه‌ی این‌ها بچه‌ای که نمی‌خواستیم هم اضافه کن
‫که در نتیجه‌ی عدم توافق‌مون،
‫قربانی این زندگی بی‌احساس شد.
‫با وجود این نقض قرارداد...
‫بازم قرارداد ‫می‌تونه مثل قبل ادامه پیدا کنه،
‫با شرایط تغییر یافته.
‫ببین...
‫صمیمیت...
‫بین دو نفر ممنوع خواهد بود...
‫برای جلوگیری از هرگونه اشتباه
‫و برای جلوگیری از هر گونه آسیب بیشتر.
‫در این صورت...
‫من شرایط تغییر یافته‌ی ‫توافق‌مون رو قبول می‌کنم.
‫بسیار خوب.
‫بهش گفتم باید باهاش صحبت کنی.
‫- کی؟ ‫- الان.
‫- الان نه. ‫- الان!
‫من وسط یه‌ کمپین هستم. ‫باید این کار رو تموم کنیم.
‫من به تو نیاز دارم
‫در کنارم،
‫در حال لبخند زدن.
‫امم...
‫یه کالسکه بیرون منتظره ‫تا تو رو به خونه ببره.
‫در آینده، ‫من همیشه یادم می‌مونه که چطور زندگی کنم.
‫بله.
‫همه چیز همونطوریه که تو می‌خوای.
‫و همیشه همین خواهد بود.
‫این برای من تسکین بزرگیه
‫که من هرگز این باری که تو ‫به دوش من گذاشتی رو بر دوش کسی نمی‌ذارم.
‫- گفتم پنج دقیقه. ‫- کاملاً کافیه.
‫- بفرستش. ‫- بله، بانو.
‫پاتر.
‫برو و تو یه اتاق دور کاری انجام بده.
‫بله، بانو.
‫و در رو ببند.
‫بله، بانو.
‫البته، چشم‌هایی همه‌جا دنبالمه.
‫پاتر می‌ره و یه جایی ‫برای مشاهده پیدا می‌کنه.
‫ولی اون‌ها نمی‌تونن صدامون رو بشنون ‫اگه خیلی آروم صحبت کنیم.
‫جز اینکه تو حرفی نمی‌زنی. ‫فقط سرت رو تکون می‌دی و غمگین به نظر می‌رسی.
‫من غمگینم.
‫به من دستور داده شده که بهت بگم
‫که ما نباید دیگه کلاسی باهم داشته باشیم.
‫ولی من تصمیم گرفتم...
به زورگویی اون‌ها پشیزی اهمیت ندم
‫باید سریع باشم، ‫پس مختصر می‌گم.
‫من یه پسرعمو دارم که یه‌کم شیطان‌صفته، ‫ولی می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫اون یه ملکی تو دانی‌بروک داره.
‫- اولیویا، من... ‫- فقط غمگین به نظر برس.
‫من می‌گم دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
از دست دادن بچه رو بهونه می‌کنم
‫نیازی نیست زیاد نقش بازی کنم.
‫- ما چهارشنبه‌ها تمرین موسیقی می‌ذاریم. ‫- یه روز.
‫بله. اولش هفته‌ای یه روز.
‫چیزی که می‌خواستم بگم اینه که،
‫یه روز، من بالأخره حقم رو ازشون می‌گیرم.
من قبول می‌کنم یه مدت با تعصبات لعنتی‌شون کنار بیام
‫ولی یه روز،
‫حق همه رو می‌گیرم.
‫حالا برو.
‫غمگین به نظر برس.
‫من غمگینم.
[روز تجمع انتخاباتی]
[به سر آرتور گینس رأی بدید]
‫یه‌کم فوریت کوفتی بیشتری ‫تو این اتاق نیاز داریم، لطفاً، آره؟
‫تا پنج ساعت دیگه، آرتور گینس ‫روی این صحنه خواهد ایستاد.
‫و نماینده‌ی محافظه‌کار پارلمان شما، آرتور گینس.
‫آینده‌ی... ‫شهر بزرگ ما...
‫- آرتور، آرتور. خیلی زیاده. ‫- ببخشید. بله.
‫...شهر بزرگ ما در ترازویی قرار گرفته.
‫آیا با زمانه پیش می‌ریم،
‫یا به تعصبات ‫منجلابی عقب برمی‌گردیم؟
‫- منجلابی. ‫- منجلابی. ممنونم.
‫آیا به تعصبات منجلابی ‫گذشته برمی‌گردیم؟
‫وقتی به من نگاه می‌کنید،
‫هیچ رادیکالی نمی‌بینید.
‫ولی چیزی که می‌بینید
‫مردیه که ذهنش...
‫ذهن من... ‫مردیه که ذهنش بازه به...
‫باز. بله.
‫- ذهن من بازه... ‫- بله.
‫لعنتی! ذهن من... ‫ذهن من به چی بازه، ادوارد؟
‫به بهبود زندگی ‫تمام شهروندان‌مون.
‫که در نتیجه استنباط می‌شه که برای بهبود ‫وضعیت کاتولیک‌ها هم خواهد بود.
‫حالا، می‌رسیم به اون بخش از سخنرانی
‫که ایده‌های جدیدت رو در مورد ‫قانونی کردن ازدواج با طبقات متفاوت رو می‌گی.
‫کارت درسته.
‫من به تمام اعضای خانواده گفتم که، امم...
‫فقط با بودن با تو روی سکو، ‫اون‌ها... ممکنه خودشون رو به خطر بندازن.
‫بهشون گفتم که در هر لحظه...
‫ممکنه گلوله‌ای شلیک بشه.
‫و؟
‫خب، اون‌ها گفتن ‫که می‌خوان با تو باشن.
‫ما توافق کردیم که مهمه در برابر ‫هر تحمیل یا تهدیدی متحد باشیم.
‫و ما کنارت هستیم...
‫با وجود همه چیز.
‫لعنت بهش. تصمیم گرفتم ‫یه چیزی به همه‌تون بگم.
‫- آرتور... ‫- بله. بله، بشین. بشین.
‫قبل از اینکه راه بیفتیم، به عنوان برادر بزرگتر، ‫می‌خوام چند کلمه‌ای حرف بزنم.
‫می‌شه لطفاً تأکید روی ‫کلمه‌ی «چند کلمه» باشه، آرتور؟
‫روز تشییع جنازه‌ی پدر، ‫همه‌مون تو این اتاق جمع بودیم،
‫و آن مجبورمون کرد ‫مثل بچه‌مدرسه‌ای‌ها دست هم رو بگیریم.
‫من نوشیدنی تو صورت بنجامین پاشیدم. ‫بنجامین به ادوارد کله زد.
‫- من از شوک سرم رو عقب بردم. ‫- تو یه دندون رو لق کردی.
‫ساکت، وگرنه نکته‌ای که می‌خوام بگم رو ‫کاملاً بی‌اثر می‌کنی.
‫چه نکته‌ای؟ ده دقیقه مونده.
‫نکته اینه که از اون روز، ‫همه‌مون تغییر کردیم...
‫بهتر شدیم.
‫بنجامین، روز تشییع جنازه‌ی پدر، ‫تو ناخوش بودی.
‫حالا یه‌کم کمتر ناخوشی.
‫آن،
‫بهتر شدن ما با تو شروع شد.
‫همونطور که می‌بینی، آرتور، ‫جسم من بهتر نیست.
‫بله، ولی با اراده ‫و اصرارت، مطمئن شدی
‫که نام گینس ‫فقط برای نوشیدنی به یاد نمونه،
‫بلکه برای مهربونی هم به یاد بمونه.
‫ادوارد،
‫این تویی که یه موفقیت رو ‫گرفتی و به یه معجزه تبدیلش کردی.
‫یه هیولای بین‌المللی.
‫تبدیل کردن محصول به طلا.
‫و من، که... اون موقع ‫با اکراه اینجا بودم...
‫چی شد اون چند کلمه؟
‫...حالا می‌تونم بگم ‫که هیچ‌جای دنیا نیست
‫که ترجیح بدم باشم جز این اتاق،
‫با این خانواده، ‫به عنوان بخشی از این شرکت.
‫پس...
‫...فقط بذارید بدونیم که تو این اتاق...
‫فقط خودمون،
‫شاید...
‫پدرمون رو سربلند کردیم.
‫بله!
‫یالا!
‫- هی! ‫- خودشه!
‫صف رو حفظ کنید، بچه‌ها. صف رو حفظ کنید.
‫شما مایه‌ی ننگید! [گینس = فساد مالی]
‫زیباست! زیبا!
‫سلام، شما...
‫خیره کننده‌ای. فوق‌العاده شدی.
‫فوق‌العاده!
‫و خدا شما رو حفظ کنه!
‫- من به شما ایمان دارم، سِر آرتور! ‫- بله، بله.
‫- تا آخر با شماییم، آقای گینس! ‫- ممنونم. ممنونم.
‫عالی به نظر می‌رسی، گینس.
‫بله.
‫برای دوبلین!
‫- این داره خیلی خوب پیش می‌ره. ‫- تا اینجا که خوب بوده.
‫حالا،
‫می‌خوام بری داخل،
‫کنار جمعیت بایستی، ‫دیگه بهش فکر نکنی.
‫من بانو اولیویا از خلیج بانتری هستم.
‫من کنار جماعت کوفتی نمی‌ایستم.
‫هی، بیدار شو!
‫هر دو بالکن رو بپایید.
‫بله، قربان.
‫قربان...
‫شما در امانید.
‫آدم‌های رافرتی دم هر دری هستن.
‫کت‌تون، قربان.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫وقت درخشیدنه.
‫...اجازه بدید بهتون معرفی کنم...
‫...نامزد محافظه‌کار...
‫...برای شهر دوبلین،
‫سِر آرتور گینس!
‫برو کنار.
‫برو کنار!
‫گفتم برو کنار!
‫مردم دوبلین...
‫...ما اینجا با هم ایستادیم...
‫- تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام برادرم رو از چوبه‌ی دار نجات بدم.
‫...در قلب شهر بزرگمون.
‫شهری با تاریخی پرافتخار.
‫اگه دیدیش، قبل از اینکه کاری بکنه ‫دستگیرش کنید.
‫یه شهر...
‫و... این اسلحه رو تو جیبت نگه دار ‫و از دستت دور.
‫منم دنبالش می‌گردم.
‫اگه دیدمش، سوتم رو می‌زنم، ‫و تو و آدم‌هات به کمکم میاید.
‫ولی نمی‌کشیدش.
‫موفقیت ما از طریق شفقت
‫و همچنین صرفه‌جویی به دست اومده.
‫و از زمان مرگ پدرم،
‫با اتحاد خانواده‌م،
‫کارخانه‌ی گینس کار ‫فتح دنیا رو شروع کرده!
‫هی! تو بهم پول بدهکاری!
‫و حالا،
‫من و خانواده‌م تلاش خواهیم کرد...
‫- دهنت رو ببند. ‫- من تو رو نمی‌شناسم!
‫...تا این شهر رو
‫به حسرت جهانیان تبدیل کنیم!
‫هی. هی!
‫همینطور که صحبت می‌کنم،
‫آینده‌ی...
‫شهر بزرگ ما
‫در ترازویی قرار گرفته.
‫آیا با زمانه پیش می‌ریم؟
‫یا به تعصبات منجلابی ‫گذشته برمی‌گردیم؟
‫وقتی به من نگاه می‌کنید، هیچ رادیکالی نمی‌بینید
‫ولی چیزی که می‌بینید
‫مردیه که ذهنش بازه...
‫- ...به راه‌های جدید... ‫- برو کنار!
‫...برای بهبود زندگی ‫تمام شهروندان‌مون!
[پایان فصل اول]
[این داستان از واقع حقیقی الهام گرفته است]
صحنه‌ها، خطوط داستانی، رویدادها و شخصیت‌ها] [جهت اهداف نمایشی، تغییر داده شده‌اند