.
[بر اساس رویدادهای واقعی]
[خانم آدلاید گینس]
[خاندان گینس]
‫«برای درخواست همراهی از یک بانو،
‫در فاصله‌ی مناسب می‌ایستید،
‫بدن را با وقار خم می‌کنید،
‫همراه با حرکتی آرام ‫از دست راست در مقابلتان.»
‫- با خوشرویی به او نگاه می‌کنی. ‫- چی؟
‫«و بعد با احترام می‌گویی، ‫"مایل خواهید بود..."
‫یا افتخار همراهی ‫به من می‌دهید؟»
‫داری به من گوش می‌دی؟
‫وگرنه، کاملاً گند می‌زنی.
‫اون بانو اونقدر باهوش هست که بدونه
‫همراهی‌ای که درخواست می‌کنی ‫وسیله‌ای برای رسیدن به یه هدفه
‫و راهی برای معرفی کردن ‫از طرف کس دیگه‌ای.
‫اگه فکر می‌کرد ‫از طرف خودت درخواست می‌کنی،
‫بدون شک، بهت می‌گفت ‫گورت رو گم کنی.
‫کاملاً، کاملاً هوشیاری، درسته؟
‫مثل یه شاهین بودم ‫که بالای سر یه موش صحرایی بال می‌زنه.
‫من این همراهی رو می‌خوام، بن.
‫پس، برو و خانواده‌ی گینس رو ‫با وقاری سرگرم‌کننده معرفی کن.
‫محض رضای خدا.
‫آقای بنجامین گینس، ‫دنبال من می‌گشتید؟
‫مایل خواهید بود، قربان،
‫یا افتخار این همراهی را ‫به من می‌دهید، قربان؟
‫خب؟
‫باشه.
‫خب، چرا من رو به عنوان ‫همراه جشن‌تون انتخاب کردید، آقای گینس؟
‫اینجا زن‌های زیادی هستن، ‫جوون‌تر و زیباتر.
‫زیبایی یه نظر شخصیه.
‫و نظر شما در مورد من چیه؟
‫نظرم اینه که ای کاش همین الان ‫یه لیوان خیلی بزرگ نوشیدنی داشتم.
‫به نظر خیلی مضطرب میاید.
‫- همراه خوبی نیستم. ‫- پس چرا این کار رو می‌کنید؟
‫به هر حال، بنجامین، همونطور که شاید بدونی،
‫من یه زن مجردم، ‫و شما یه مرد مجرد.
‫ببینید، شاید بهتر باشه ‫اشاره کنم
‫که من در تمام این ماجرا ‫مثل یه برگ در بادم.
‫شما یه مرد مجردی.
‫- و به قول جین آستن... ‫- کی؟
‫«مرد مجردی که ‫صاحب ثروت خوبیه
‫باید نیازمند یه همسر باشه.»
‫به همین دلیل ازم خواستید همراهی‌تون کنم؟ ‫شما نیازمند یه همسر هستید؟
‫اول اینکه، در حقیقت، من... ‫صاحب ثروت زیادی نیستم.
‫همه‌ی پول‌ها دست برادرته؟
‫می‌شه حداقل یه‌کم حرکت کنیم؟
‫و شاید یکی از اون برادرها ‫به شما دستور داده
‫که به عنوان یه جور معرفی‌نامه ‫به من نزدیک بشید.
‫از اونجایی که برادر بزرگترتون ‫امروز نامزد کرده، گمان می‌کنم
‫شما اینجا از طرف ‫برادر بعدی در صف هستید.
‫ببینید، وقتی اتفاق حتمی بیفته
‫و ادوارد بهم بگه ‫که من کاملاً این رو به گند کشیدم،
‫بهش بگید تقصیر من نبود.
‫از طرف من به برادرتون بگید ‫که من یه اسم تو یه لیست نیستم.
‫من دنبال همسر نیستم.
‫و اون محصولی که تو کارخونه‌ش ‫تولید می‌کنه، برای من مزه‌ی...
‫خاکستر تلخ رو می‌ده.
‫خاکستر تلخ.
‫لعنتی.
‫ببین، می‌دونم این کار کاملاً اشتباهه،
‫و هرگز انجام نمی‌شه و همه دارن نگاه می‌کنن
‫ولی شما یه‌کم سردرگم به نظر می‌رسید. ‫گفتم شاید بتونم نجات‌تون بدم.
‫البته.
‫لعنتی!
‫وقتی تو چشم‌هاش نگاه کردم...
‫من... نتونستم متوجه ‫حضور شما دو نفر تو سالن نشم،
‫و باید بگم، ‫به نظرم کاملاً طبیعی به نظر می‌رسیدید...
‫واقعاً؟
‫عجیبه.
‫چون بنجامین داشت در مورد ‫دختری که تو لندن دیده بود بهم می‌گفت
‫با چشم‌هایی درخشان،
‫و کسی که ظاهراً ‫داره عاشقش می‌شه.
‫ببخشید.
‫بله، خب، یهویی بود.
‫یه خدمتکار.
‫نام تو گینسه.
و این نام خانوادگی فراتر از هویت فردیتـه
موقعیت و جایگاه اجتماعیت رو مشخص می‌کنه
‫حالا، تو می‌تونی هر چقدر ‫خدمتکار که می‌خوای داشته باشی...
‫- من از همونی که دارم راضی‌ام. ‫- ...ولی تو با کسی از همین اتاق نامزد خواهی شد.
‫مشخصاً نه بانو کریستین اومادن،
‫که بی‌پوله و دیوونه‌ست.
‫من یه مرد عاشقم.
‫اما،
‫اگه واقعاً می‌خوای من فارغ بشم،
‫پس پیشنهاد می‌کنم خانواده ‫یه فکری به حال درآمدم بکنه.
‫خدمتکاری در کار نیست، هست؟
‫سالانه چهار هزار. این تمام چیزی‌ـه که می‌خوام. [معادل 600 هزار پوند امروزی]
‫و یه خونه تو چلسی ‫برای خودم و عروسم،
‫که از همین اتاق انتخاب خواهد شد، ‫و خیلی خیلی هم مناسب خواهد بود.
‫تو واقعاً یه گینسی.
‫معامله‌ قبوله، عمه اگنس؟
‫ولش کن.
‫البته که یه نقشه بود. ‫بنجامین قرار بود درخواست رو مطرح کنه
‫تا ادوارد بتونه در صورت رد شدن ‫آبروش رو حفظ کنه.
‫خب، ‫اگه رد شده،
‫دومین مرد مهم ایرلند ‫باید ازش بگذره.
‫نه، نه. نه، نه.
‫اون ادوارده.
‫اگه اون ردش کرده باشه، ‫اون رو دنبال می‌کنه و این رد شدن...
‫اگه آدلاید رو انتخاب کرده باشه، ‫دنبالش می‌کنه...
‫با تمام هوش و انرژیش دنبالش می‌کنه،
‫شاید برای همیشه،
‫تا وقتی که تسلیم بشه.
‫آدم‌ها همیشه چیزی رو می‌خوان که نمی‌تونن داشته باشن
‫آقای پلانکت.
‫خانم پلانکت.
‫شنیدم به کالسکه نیاز دارید.
‫همسرم وسط جشن زمین خورد.
‫امیدوارم آسیب ندیده باشید، بانو.
‫ویلیام، من هدیه‌ی عروسیمون رو ‫به برادرم ندادم.
‫می‌شه بری و مطمئن بشی ‫قبل از رفتن‌مون به دستش می‌رسه؟
‫شاید شنیده باشید که من در راه ‫کلونبو حالم بد شد.
‫من چنین چیزی نشنیدم، بانو.
‫در راه
‫و در یک کالسکه،
‫من یه بچه رو از دست دادم.
‫فوراً به کالسکه برای برگشتن به خانه ‫نیاز دارید، بانو؟
‫هیچ‌چیز در این اتاق اونطوری که به نظر می‌رسه نیست
‫باید کارت‌هایی وجود داشته باشه ‫که روش یه لیست باشه
‫از کسانی که باهاشون آشنا می‌کنی ‫و بعد ازشون می‌گذری.
‫شما هیچ محبتی به من ندارید.
‫ما برای مدت کوتاهی در جوانی با هم بودیم،
‫و بعد از هم جدا شدیم.
‫و حالا هر دومون به راهمون ادامه می‌دیم.
‫حالا به سختی می‌تونم بایستم، چه برسه به قدم زدن
‫از بین همه‌ی کارهای احمقانه‌ی کوفتی،
‫چیزی که الان بیشتر از همه می‌خوام،
‫و هر وقت که می‌افتم...
‫اینه که کسی من رو نگه داره.
‫من هدیه رو تحویل دادم ‫و کالسکه رو هماهنگ کردم.
‫شاید، آقای رافرتی،
‫بهتره شما به عروس و داماد بگید ‫که ما مجبور شدیم بریم.
‫رافرتی! آقای رافرتی!
‫آقای رافرتی!
‫بیا.
‫من...
‫من تازه شما رو به همسر جدیدم
‫به عنوان سرکارگرم معرفی کردم.
‫که واقعاً کلمه‌ی ‫بسیار ناکافی‌ای هست
.‫برای چیزی که شما هستید ...شما بیشتر شبیه یه
‫...محور اصلی هستید.
‫محافظ.
‫سلاح کنترل.
‫به نظر میاد خیلی ضروریه.
‫من یه کالسکه و چهار اسب دارم ‫تا شما رو بعداً به پارک سنت آن ببرم.
‫چه ساعتی قصد رفتن دارید؟
‫اون زمان‌سنج شما هم هست؟
‫خب، شاید حالا که آقای گینس ‫همسری داره که ازش مراقبت کنه،
‫من از وظایف ‫شخصی‌تر معاف بشم.
‫مثل تصمیم‌گیری در مورد ساعت خوابش.
‫از طرف خودم می‌گم،
‫من هنوز کاملاً برای خواب آماده نیستم،
‫آقای رافرتی.
‫- کالسکه رو برای نیمه‌شب آماده کنید. ‫- بله، بانو.
‫و چراغ‌ها رو کم‌نور کنید، ‫تا عروس و داماد راحت باشن.
‫هوپ!
‫خب... اوضاع بقیه‌ی ‫خانواده چطوره؟
‫بنجامین هوشیاره. ‫ادوارد رد شده.
‫فعلاً، بله.
‫در هر دو مورد.
‫عموتون هنری وحشت‌زده‌ست
‫که به برگزاری این جشن‌ها ‫اجازه داده می‌شه.
‫بهش گفتم این به خاطر دوران شرورانه‌ایه ‫که الان درش زندگی می‌کنیم.
‫واقعاً گفتی؟
‫حداقل فنیان‌ها ‫دارن درست رفتار می‌کنن.
‫چی؟
‫فکر می‌کنی چه ساعتی قابل قبوله ‫که این خوک‌ها رو با آخورشون تنها بذاریم؟
‫ما برای هدفی اینجا هستیم.
‫اوهوم... خب...
‫من برای یه هدف دیگه‌ اینجام.
‫- می‌خوای بدونی هدفم چیه؟ ‫- چی؟
‫شناسایی این ساختمون ‫با هدف اینکه یه روزی برگردم و
‫یه کیسه دینامیت کوفتی ‫زیر پله‌هاشون کار بذارم.
‫به نظر می‌رسه هدف من ‫داره میاد که من رو ببینه.
‫می‌خوام شما دوتا همین الان برید. ‫می‌خوام همین الان برید.
‫ما...
‫هیس!
‫می‌خوام شما دوتا همین الان ‫گورتون رو گم کنید،
‫بدون هیچ سر و صدایی، ‫هیچ الم‌شنگه‌ای.
‫برادرتون بهم گفت ‫که با هم کار داریم.
‫اگه نرید،
‫می‌گم آقای رافرتی شما دوتا رو ‫تا یه پنجره‌ی اسکورت کنه،
‫و هر دوتون رو ازش پرت کنه بیرون.
‫ما با دعوت اینجا هستیم.
‫واقعاً؟
‫فکر کردم نمی‌خوای الم‌شنگه به پا کنی.
‫بهم گفته شده تو کی هستی. ‫اون دیگه کدوم خریه؟
‫برادرشه.
‫می‌دونم که رسم شماست،
‫شما مردمی که تو اسکله‌ها ‫و چاله‌های دوبلین زندگی می‌کنید،
‫که برای شماها... برادر و خواهر فرقی نداره.
‫- نه، نکن. وایسا! ‫- مردک عوضی، لعنتی!
‫- مردک مُرده‌ی عوضی. ‫- وایسا!
‫حالت رو جا میارم. کارت تمومه.
‫برو وسط مجلس.
‫- نمی‌خوام. ‫- پس برو وایسا و معذب به نظر برس.
‫اگه ببینم داره به سمت ‫هیچ پنجره‌ی بسته‌ای برده می‌شه،
‫یه جور مجلس کوفتی دیگه‌ای ‫به راه می‌افته.
‫هه.
‫- فکر می‌کنم برادرت باید به ما ملحق بشه. ‫- این عروسی کوفتی منه!
‫برادرت به هر حال به ما ملحق می‌شه.
‫لعنتی.
‫تو خاندان گینس رو آلوده می‌کنی
‫جلوی تمام جامعه.
‫ما واقعاً جلوی ‫تمام جامعه هستیم،
‫پس می‌شینی، ‫یه‌کم نوشیدنی می‌خوری،
‫و سیگارت رو می‌کشی، ‫چون اینجا، از بین همه‌جا،
‫و در این روز از بین همه‌ی روزها، ‫نمی‌تونی میز رو چپه کنی.
‫فهمیدی؟ ‫قبل از اینکه یه هفته از ازدواجت بگذره،
‫حقیقت در موردش می‌تونه فاش بشه.
‫حقیقت، آرتور، و آینده ‫قراره اینجا مورد بحث قرار بگیرن،
‫به طور خلاصه، به عنوان یه قدم اول.
‫پس... تو از روز عروسی من به عنوان یه تله استفاده می‌کنی
‫تله‌ای که ازش آزاد خواهی شد
‫درست ثانیه‌ای بعد از اینکه ‫با این بانو وارد گفتگو شی.
‫بانوی کوفتی؟!
‫که من فهمیدم منطقیه
‫و کسیه که ما دیر یا زود ‫باید باهاش کنار بیایم.
‫- من زودتر رو انتخاب کردم. ‫- من حتی نمی‌تونم حرف بزنم.
‫پس فقط گوش کن.
‫من هیچ علاقه‌ای ‫به نابودی آبروی شما ندارم.
‫من یه حرکت تدریجی بدون ضرب‌الاجل ‫پیشنهاد دادم...
‫...به سمت یه موضع ‫تعامل سازنده.
‫و خاندان گینس، به قول شما،
‫جایی خواهد بود که هر دو طرف ‫بحث می‌تونن مطرح بشن.
‫و ما ممکنه مردم شما رو ‫به سمت موضعی حرکت بدیم
‫که چشم‌انداز یه ایرلند متحد ‫و آزاد تبدیل بشه به...
‫یه امر حتمی.
‫و تو چی؟
‫تو هم فکر می‌کنی حتمیه
‫که هر چیزی که پدرمون براش ایستاد ‫نابود بشه؟
‫نظر من بی‌ربطه، آرتور.
‫این یه معامله‌ست.
‫هر چیزی که تو این اتاق می‌بینی ‫در مورد ظواهر و آداب و رسومه.
‫پس یه باج‌گیر رو به مهمونی دعوت می‌کنی؟
‫این کار به من نمی‌سازه.
‫ساقدوش کوفتی من...
‫...برادر خودم...
‫این کار رو با من می‌کنه.
‫برادرت داره کاری رو می‌کنه ‫که به نفع توئه.
‫با همسرت مشورت کن. ‫اون یه زن واقع‌بین‌ـه.
‫آرتور، انتخابات ‫فقط چند ماه دیگه‌ست.
‫و برای بردنش، باید بی‌عیب باشی.
‫همه‌چیز در خطره.
‫و عصبانیت تصمیمات بدی می‌گیره.
‫خیلی از کارگرها برای اولین بار ‫رأی می‌دن،
‫از جمله حامیان این بانو.
‫برای بُردن، حداقل به ‫مقداری از رأی‌هاشون نیاز داری.
‫وقتی از ماه عسلت برگشتی،
‫می‌خوام یه سری پیشنهاد مطرح کنم
‫در مورد اینکه چطور به بهترین شکل ‫منافع فنیان رو در پارلمان مطرح کنیم.
‫آرتور؟
‫این پیشرفت بود؟
‫تو نباید بیرون بین خانواده‌ت باشی ‫و برای خودت یه همسر پیدا کنی؟
‫یه زن همسن و سال شما ‫نباید تا الان برای خودش یه همسر پیدا کرده باشه؟
‫من منتظرم کسی ‫من رو جدی بگیره.
‫کی فنیان‌های کوفتی رو دعوت کرده؟
‫من دعوت کردم، عمو هنری.
‫«خوشا به حال صلح‌جویان،
‫زیرا آن‌ها فرزندان خدا خوانده خواهند شد.» ‫(انجیل متی)
[نیویورک] [منطقه‌ی بوری، در همان زمان]
‫ببخشید!
‫ببخشید، ببخشید. ‫من دنبال خیابون الایزا می‌گشتم.
[آتش‌نشانی نیویورک]
‫جایی که خیابون الایزا به خیابون اول می‌رسه.
‫تازه رسیدم نیویورک.
‫فکر کردم چون شماها آتش‌نشانید، ‫خیابون‌ها رو بلد باشید.
‫ایرلندی هستی؟
‫هستم. آره، آره، آره، هستم. ‫من اهل دوبلینم.
‫کاتولیکی؟
‫لعنتی.
‫بجنب!
‫جلوی اون ایرلندی لعنتی رو بگیرید!
‫جلوی اون کاتولیک کثافت رو بگیرید!
‫لعنتی!
‫برگرد اینجا!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫تو! هی!
‫وایسا!
‫بگیریدش!
‫جلوی اون کاتولیک کثافت رو بگیرید!
‫صبر کن.
‫برای خدای کاتولیکت دعا کن، ایرلندی.
‫خیلی‌خب، آقایون! ‫شما الان به مرز رسیدید.
‫اجازه‌ی ورود داده نمی‌شه.
‫حالا برگردید ‫و گورتون رو از اینجا گم کنید!
‫یالا، برید!
‫گم‌شید از اینجا!
‫قلدرهای آشغال!
‫گم‌شید از اینجا!
‫- گم‌شید! عقب! ‫- یالا، گم‌شید از اونجا!
‫یالا، آشغال‌ها!
[خیابان الایزا]
‫گم‌شید از اینجا!
‫اون عوضی‌ها.
‫یالا.
‫ایرلندی هستی؟
‫می‌دونی، از وقتی از کشتی پیاده شدم...
‫جواب این سؤال
‫بیشتر و بیشتر بستگی داره به ‫اینکه با کی دارم حرف می‌زنم.
‫به نیویورک خوش اومدی. یالا.
‫سبک سفر می‌کنی.
‫مجبور شدم از چمدونم ‫به عنوان اسلحه استفاده کنم.
‫دوبلین خشنه، و... کورک هم هیجان خودش رو داره
‫ولی من تازه مثل یه خرگوش توسط ‫آتش‌نشانی کوفتی نیویورک تعقیب شدم.
‫آره، باید قوانین رو بدونی.
‫نقشه‌ی مذهب‌ها.
‫ببین، اون مردهایی که تازه باهاشون روبه‌رو شدی، ‫اون‌ها پسران معروف بوری هستن.
‫آتیش روشن می‌کنن و برای پول خاموشش می‌کنن.
‫یا پولت رو می‌گیرن ‫تا اول آتیش روشن نکنن.
‫عوضی‌ها.
‫آره، از ایرلندی‌ها متنفرن، ‫و کاتولیک‌ها رو می‌سوزونن.
‫ولی این‌ها چیزهاییه که بهشون عادت می‌کنی. ‫اون‌ها رو وارد برنامه‌ی روزمره‌ت می‌کنی.
‫اگه قراره این برنامه‌ی روزمره‌م باشه، ‫یه جفت کفش سبک‌تر می‌خرم.
‫یا یه اسلحه بخر.
‫- ویلیام. ‫- باشه.
‫این مرد می‌گه ‫پسرعموت از دوبلینه.
‫چه عجب!
‫این بایرونه، پسر بدِ بالی‌باک.
‫هی.
‫به انقلاب خوش اومدی، رفیق.
‫من تقریباً مطمئن بودم ‫اون نامه‌هایی که برام فرستادی
‫وقتی نامیزون بودی نوشته شده چون...
‫یه جورایی دیوانه‌وار به نظر می‌رسیدن.
‫آره. من می‌نوشم، ولی نامیزون نمی‌شم.
‫پس کارت اینجا واقعیه؟
‫آخرین بطریمه.
‫من ده جعبه دارم که در اسکله‌ی باتری ‫برای استفاده به عنوان نمونه تخلیه می‌شه.
‫- فردا از اسکله تحویلشون بگیر. ‫- این دور و برا دیدمشون.
‫مثل دارو برای پیرزن‌ها می‌فروشنش.
‫بیا، در باز کن داری؟
‫- عجب! ‫- ببخشید.
‫معمولاً اینقدر کف نمی‌کنه. ‫داشتم می‌دویدم.
‫بیا. یالا، هر چی مونده رو امتحان کن.
‫به نظر میاد برات مهمه چی فکر می‌کنم.
‫شنیدم نفوذ داری
‫بین جامعه‌ی ایرلندی ‫در این شهر زیبا.
‫من طعم تلخی ایرلند رو می‌چشم.
‫باید از این جمله ‫تو پوسترهای تبلیغاتی استفاده کنم.
‫ها!
‫و من اینجام تا به مردم بگم ‫این چیزی بیشتر از دارو برای پیرزن‌هاست.
‫- این یه اکسیر برای روحه. ‫- پس این چیز برای تو چیه؟
‫برای من واقعاً نوشیدنی نیست.
‫این خون منه.
‫من و تو از طرف پدرم پسرعمو هستیم. ‫تو هیچوقت مادرم رو ندیدی.
‫بهت می‌گم، خانواده‌ی گینس وحشی‌ان.
‫و مادر تو یکی از اون‌ها بود.
‫آره.
‫منم هستم.
‫ولی اون‌ها پروتستانن.
‫اون‌ها روی یه بند راه می‌رن.
‫و قسم می‌خورم...
‫مردی که اون کاغذ رو امضا کرده ‫تمام چک‌ها رو امضا می‌کنه.
‫برادرش آرتور ‫به زودی نماینده‌ی پارلمان دوبلین می‌شه.
‫ادوارد می‌خواد با فنیان‌ها ‫صلح کنه. برای همین من اینجام.
‫من بهش گفتم نقشه‌م چیه. ‫بهش گفتم تو کی هستی.
‫اون بازم امضاش کرد.
‫آره.
‫پس من کی هستم؟
‫می‌گن تو نیویورک، ‫تو برای ما حرف اول رو می‌زنی.
‫برای «ما»؟
‫برای انجمن فنیان.
‫و این «ما» برای تو هم هست؟
‫چون پدر من برای این آرمان مرد.
‫و من پسر پدرم هستم.
‫ولی دلیل تو برای اینجا بودن...
‫اینه.
‫باید بدونی، پسرعمو، که...
‫چیزی که خانواده‌ی گینس ‫بیشتر از همه بهش مشهوره
‫پول دادن به کارهای خیره
‫از طرف ستمدیدگان ‫و کسانی که مورد بی‌عدالتی قرار گرفتن.
‫پس...
‫تو فکر می‌کنی این پروتستان‌های اهل شرط‌بندی ‫به ما پول می‌دن؟
‫به نظرم دوستی با آدم‌هایی که ‫محصول مرغوب تولید می‌کنن، نعمتـه
‫چیه؟
‫این منم که دارم تصمیم می‌گیرم، پسرعمو.
‫هی.
‫- بیا اینجا. این رو بگیر. ‫- چه خبره؟
‫ببرش به اسکله‌ی باتری. ‫به یه باربر بگو،
‫هر بطری‌ای با اون برچسب، ‫اصلاً بهش دست نزنید.
‫جوری بذاریدش رو اسکله ‫انگار یه بچه‌ی خوابیده‌ست.
‫- فقط بهش بگو من گفتم. ‫- چشم، رئیس.
‫باشه.
‫همچنین، پسرعمو...
‫هی. ‫من به یه جا برای موندن نیاز دارم.
‫تو...
‫تشکر نمی‌کنی؟
‫آره. من تو رو تو سود شریک می‌کنم.
‫پس به نفع خودته.
[دروازه‌ی سنت‌جیمز] [دوبلین، دو ماه بعد]
‫شما برو اسب‌هات رو از زیر بارون بیار. ‫من بهش کمک می‌کنم.
‫راننده‌ی من کاملاً خوب کارش رو بلده، ‫ممنونم.
‫برو. به اسب‌ها برس.
‫این وقت شب اینجا چه کار می‌کنی؟
‫این وقت شب؟
‫شما از چنین کلمات کفرآمیزی ‫برای خواهر کارفرماتون استفاده می‌کنید؟
‫من رو ببخشید، بانو.
‫بخشیده شدی.
‫دلیلی که این وقت شب اینجا هستم
‫دیدن برادرم ادوارده، ‫که اون هم این وقت شب اینجاست.
‫در واقع، اون تقریباً ‫هر وقت شبی اینجاست.
‫و گمونم تو هم همین وضع رو داشته باشی
‫ما خیلی سرمون شلوغه، بانو.
‫بانو؟
‫داریم سفارشات ‫پیش از کریسمس رو دریافت می‌کنیم.
‫- بعضی‌ها از جاهای جدید. ‫- از آمریکا. بله، شنیدم.
‫هر چه زودتر این گسترش ادامه پیدا کنه،
‫نه شما و نه ادوارد هرگز به خونه نخواهید رفت
‫البته، نه اینکه هیچ‌کدومتون ‫خونه‌ای برای رفتن داشته باشید.
‫برادرتون رو بیارم پایین؟
‫و چرا باید این کار رو بکنید؟
‫آن.
‫هنوزم اگه بیوفتی، من می‌گیرمت
‫و نگهت می‌دارم.
‫می‌دونید، آقای رافرتی،
‫دارم به این شک می‌کنم که شاید شما ‫واقعاً تو روحتون شفقت داشته باشید...
‫که این شما رو حتی خطرناک‌تر از ‫چیزی که هستید می‌کنه.
‫آن؟ اینجا چه کار...
‫...من اینجا چه کار می‌کنم؟
‫نام من گینسه. ‫اینجا کارخانه‌ی گینسه،
‫و با این حال همه از دیدن من ‫انگار شگفت‌زده شدن.
‫دکتر بهت خبری داد؟
‫همیشه این منم ‫که به دکتر خبر می‌دم،
‫و از یه چیز جدیدی بهش می‌گم ‫که دیگه نمی‌تونم انجام بدم.
‫اون هیچ ایده‌ای نداره چرا.
‫تنها خبر خوبی ‫که بهم داده اینه که،
‫با وجود سقط جنین اخیرم،
‫اون هیچ دلیلی نمی‌بینه
‫که من نتونم ‫بچه‌ی دیگه‌ای به دنیا بیارم.
‫آن، محض رضای خدا، ‫تقریباً ساعت ده شده.
‫یه چیزی هست که نمی‌تونه منتظر بمونه.
‫آخرین بار کی ‫با آرتور صحبت کردی؟
‫من اینجا مشغول بودم. ‫اون هم مشغول کمپین انتخاباتیش بوده.
‫تو هیچ دخالتی در کمپین اون ‫به هیچ وجه نداشتی؟
‫نه، نداشتم. ‫اون گفت نه به من نیاز داره نه من رو می‌خواد.
‫و به لطف کار ‫نماینده‌مون تو نیویورک،
‫این گسترش تمام تمرکز من رو گرفته.
‫تو پاکت چیه؟
‫مدرکی که نشون می‌ده اون بهت نیاز داره.
‫لعنتی.
‫در غیاب تو، برادر همسرم ‫به عنوان همکارش عمل می‌کرده.
‫و به نظر می‌رسه که آرتور ‫و تیمش...
‫چیزی رو که فکر می‌کنن یه سیستم خیلی هوشمندانه‌ست ‫برای تقلب در انتخابات توسعه دادن.
‫این یه بلیت قطاره.
‫مگه تو نمی‌خواستی اون انتخاب بشه ‫تا پل بسازه به جای اینکه پل‌ها رو خراب کنه؟
‫حزب محافظه‌کار مخفیانه ‫محلی رو در خیابان کیپل به دست گرفته،
‫قرار بود یه چاپخونه باشه.
‫هر کسی که قبل از انتخابات ‫رأی پستی بده
‫به نفع سِر آرتور ادوارد گینس
‫یه بلیت قطار استفاده شده بهش داده می‌شه.
‫تو بلیتت رو ‫به چاپخونه می‌بری،
‫و یه مردی که پشت کمد قایم شده ‫بهت 5 پوند می‌ده.
‫این استراتژی مخفی درخشان‌ایه ‫که آرتور بهش رسیده
‫تا به بردن اتحادطلبان ‌دوبلین کمک کنه.
‫اگه این موضوع علنی بشه، ‫آبروی خانواده ‌از بین می‌ره.
‫تقصیر توئه، ادوارد. ‫تو باید باهاش می‌بودی.
‫تقصیر منه؟
‫من راه کوفتی رو باز کردم.
‫من جلوی فنیان‌ها رو گرفتم که ‫آینده‌ی سیاسیش رو به باد ندن،
‫ولی به نظر می‌رسه اون خودش کاملاً توانایی ‫نابود کردنش رو داره.
‫اون رو نباید تنها گذاشت، هیچوقت.
‫من به اون زنجیر شدم.
‫اون...
‫اون من رو به آرتور زنجیر کرد تا جلوی
‫فرو رفتنش تو چاله‌ی ‫تکبر کوفتی خودش رو بگیره،
‫ولی اون من رو هم با خودش پایین می‌کشه.
‫من نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫و کجا می‌ری، اِدی؟
‫می‌رم برادر کوفتیم رو پیدا کنم!
‫این دروازه‌ها رو باز کنید.
‫خودتونید، آقای گینس.
‫اون رو می‌شنوی؟
‫اون صدا رو؟
‫من کل این اسکناس 5 پوندی رو شرط می‌بندم
‫که اون صدای یه زندگی تازه‌ست ‫که توسط خدا ثبت می‌شه.
‫همین‌جا تو اصطبل ‫پشت محوطه‌ی گینس،
‫یه زندگی جدید...
‫برای این دنیای فلاکت‌بار و تاریک کوفتی.
‫و در جواب سؤال ناگفته‌ت،
‫من می‌دونم برادرت کجاست،
‫ولی 5 پوند تو رو به منطقه‌ی پستی ‫درست نمی‌رسونه،
‫چه برسه به خیابون یا شماره پلاک.
‫پس اون یه جایی تو یه خونه‌ی شخصیه.
‫شما به نامه‌هاتون جواب نمی‌دادید، آقای گینس.
‫من وقتی کمپین انتخابات شروع شد ‫بهتون نامه نوشتم،
‫با وجود برادرتون که اینقدر بلند ‫در مورد گناهان دیگران فریاد می‌زنه.
‫سکوت داره ‫بیشتر و بیشتر گرون می‌شه.
‫شما قبلاً برای سکوت‌تون پول گرفتید.
‫آره، ولی این...
‫مثل یه وضعیت سیاسی ‫در حال جریان و ادامه‌داره.
‫مخصوصاً که دارم شایعاتی می‌شنوم
‫در مورد بلیت‌های قطار.
‫بهم بگو برادرم کجاست،
‫و من به نظر قبلی شما ‫در مورد بلیت‌های قطار رسیدگی می‌کنم
‫وقتی فردا صبح ‫به دفترم برسم.
‫شما شنبه‌ها کار می‌کنید؟
‫من هر روز کار می‌کنم.
‫من هم همینطور.
‫خیابان هوپ شماره 9.
‫شما به مردم نوشیدنی می‌دید، آقای گینس.
‫من بهشون بچه می‌دم.
‫و یکشنبه، استراحت می‌کنیم!
‫گندش بزنن!
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫چه کار می‌کنی؟ ‫چرا اینجایی؟ اینجا پاتوق منه.
‫من به خاطر این اینجام.
‫بهم گفته شده اینطوری انجام می‌شه. شما به جای ‫نوشتن یادداشت، با بلیت این کار رو می‌کنید.
‫کی بهت گفته؟
‫من با زیرپیرهنی دم درم.
‫اگه قراره گندکاری ‫کوفتی تو رو جمع کنم،
‫باید بدونم. کی بهت گفته؟
‫چه گندکاری‌ای؟ ‫از چه گندکاری‌ای حرف می‌زنی؟
‫آدم‌هایی بهم گفتن ‫که قبلاً این کار رو کردن.
‫اون‌ها گفتن، «تو داری کاری رو می‌کنی ‫که لیبرال‌ها می‌کنن.»
‫- تو واقعاً نیازی نیست دخالت کنی. ‫- آرتور، واقعاً باید دخالت کنم.
‫اون‌هایی که از این چیزها سر در میارن ‫بهم گفتن که من حالا راحت می‌برم.
‫کشتی شکسته‌ی ازلی کوفتی!
‫- فاجعه‌ی تموم‌نشدنی کوفتی! ‫- وایسا!
‫- مظهر آشوب و جنونی! ‫- ادوارد!
‫هرج و مرج کوفتی به من زنجیر شده.
‫باید اون زنجیرها رو ‫تو یه کوره‌ی کوفتی بندازم.
‫هیس!
‫همسایه‌های کوفتی رو بیدار می‌کنی.
‫همسایه‌ها؟
‫بله، همسایه‌ها.
‫دست از بازی با اون سگ کوفتی بردار!
‫باید ساکت باشی، می‌بینی.
‫بیشتر مردم همسایه دارن.
‫دو تا بالا دو تا پایین.
‫نه گاز. نه آب.
‫توالت نیست.
‫ولی بهش می‌گن آزادی.
‫صداهایی شنیدم. اینجا چه خبره؟
‫خیلی‌خب، پس...
‫آرتی، این برادرم، ادوارده.
‫و، ادوارد،
‫این لرد آرتور پلهام کلینتونه،
‫پسرخوانده‌ی رهبر حزب لیبرال، ‫ویلیام گلدستون.
‫دوستِ یکی از دوست‌هام اینجا رو اجاره کرده.
‫ما میایم اینجا وقتی آرتی...
‫وقتی آرتی تو دوبلینه.
‫ما تو کالج ایتون آشنا شدیم.
‫از دیدنتون خیلی خوشحالم.
‫باعث خوشحالیه.
‫- خدای من، بیرون دیگه روشن شده؟ ‫- فکر کنم آره.
‫داره خیلی دیر می‌شه. ‫یا زود.
‫من باید برگردم.
‫آرتور، تو آماده شو. ‫من بیرون منتظر می‌مونم.
‫هیس... خفه شو.
‫هیس.
‫هیس...
‫پیداش کردم.
‫و من هیچوقت، ‫هیچوقت اون رو اینقدر خوشحال ندیده بودم.
‫راستی، لطفاً، در مورد ‫بلیت‌های قطار یا پاتوق به همسرم چیزی نگو.
[عمارت سنت آن] [خلیج دوبلین]
‫ما برای خودمون می‌ریزیم، ممنون.
‫خب،
‫کجا پیداش کردی؟
‫- اولیویا. ‫- داشت با چندتا آقا کارت بازی می‌کرد.
‫من می‌تونم به جای خودم حرف بزنم.
‫و همچنین می‌تونم انتخاب کنم ‫که اگه بخوام اصلاً حرف نزنم.
‫کاملاً درسته.
‫اون هیچ تعهدی نداره، ‫همونطور که من هیچ تعهدی ندارم.
‫من فقط کنجکاوم بدونم ‫با کی داره کارت بازی می‌کنه.
‫نگران نباش.
‫اشراف‌زاده‌ها. حداقل لرد هستن.
‫شما با شاه و ملکه بازی می‌کنید، نه سرباز؟
‫هیچ آدم پستی در کار نیست، عزیزم. نه، نه، نه
‫من از روی نگرانی دنبالش رفتم، نه کنجکاوی.
‫نگرانی؟ در مورد چی؟
‫ببین، ادوارد ماهیت پیچیده‌ی ‫سیاست مدرن رو نمی‌فهمه.
‫نگاهش کن، اون یه آرمان‌گراست.
‫اون می‌خواد من انتخاب بشم ‫تا بتونم به اداره‌ی کسب و کار کمک کنم.
‫اون نگرانه که من ببازم.
‫ادوارد، نام اون گینسه، ‫و اینجا دوبلینه.
‫البته که نمی‌بازه.
‫شما دوتا در قطعیت‌تون ‫خیلی به هم میاید.
‫بله، همینطوره. خیلی به هم میایم.
‫و چیزی که سر این میز صبحانه می‌بینید ‫یه چیز خیلی نادره.
‫یه ازدواج بر پایه‌ی صداقت مطلق.
‫تو زیادی مشغول کاری هستی که توش خوبی. ‫شما دوتا برای چیزهای متفاوتی به دنیا اومدید.
‫به عنوان برادر بزرگتر، ‫آرتور به دنیا اومده تا به ارث ببره
‫و از همراهی حاکمان ‫امپراتوری در لندن لذت ببره.
‫به عنوان برادر کوچکتر، ‫تو به دنیا اومدی تا کار کنی و به دست بیاری.
‫توانایی تو در تجارته.
‫شاید برای همینه که، در روز عروسیمون، ‫وقتی از خانم آدلاید گینس،
‫بانویی که بین اشراف ‫فرانسوی و اسپانیایی بزرگ شده، درخواست همراهی کردی،
‫اون... ناگهان کار دیگه‌ای داشت.
‫خب، من شما رو با پاتوق‌تون
‫و بلیت‌های قطارتون تنها می‌ذارم.
‫چی گفتی؟
‫روز خوش، بانو اولیویا.
‫لطفاً اون لباس کارخونه‌ای ‫که تنت بود رو هم با خودت ببر
‫آرتور...
‫در جمع، من همیشه تکیه‌گاه تو خواهم بود.
‫ولی... حالا که تنها هستیم.
‫کدوم بلیت قطار کوفتی؟
‫کدوم کمد کوفتی؟