.
[بر اساس رویدادهای واقعی]
‫[جاده قلعه اَشفورد] ‫[شهرستان گالوی - آگوست 1868]
‫هی. هی. هی.
‫چرا داریم توقف می‌کنیم؟
‫اون مردها کی هستن؟
‫پوزش می‌خوام، بانو گینس. ‫داریم از «کلونبو» رد می‌شیم.
‫کلونبو... دیگه کجاست؟
‫قبیله‌ای که تو کلونبو زندگی می‌کنه، ‫با عرض معذرت، همه‌شون یه دنده و عصبانی هستن.
‫اون‌هایی که از گرسنگی نمردن ‫یا به بوستون نرفتن
‫از اینکه اینجا گیر افتادن و گرسنه‌ان، ‫تقریباً دیوونه شدن.
‫این مردها اسکورت هستن. ‫اون‌ها ما رو از کلونبو رد می‌کنن.
‫اون‌ها انگلیسی بلد نیستن، فقط ایرلندی. ‫پس با حرف زدن مزاحمتون نمی‌شن.
‫خبر پخش می‌شه که یه بانوی گینس از دوبلین اومده
‫ممکنه بعضی‌ها تو کلونبو بخوان ‫در مورد عدالت با شما صحبت کنن.
[خاندان گینس]
‫تو قلعه‌ی من، در ماکروم، ‫سلول‌های زندان قدیمی وجود داره،
‫و راهروهای سیاه‌چال‌های ما ‫از این عریض‌تره.
‫اگه می‌دونستم قراره بیام ‫یه کلبه‌ی روستایی رو ببینم،
‫لباس مناسب می‌پوشیدم.
‫این قسمت قدیمی خونه‌ست، بانو.
‫تو قسمت جدید، ‫می‌تونید یه فیل رو رژه ببرید.
‫شما تا حالا فیل دیدید؟
‫نه، بانو.
‫اون‌ها حیوانات بسیار باهوشی هستن،
‫و احتمالاً دعوت به چای رو
‫از یه خانواده که کارش تولیده قبول نمی‌کنن.
‫ولی... من که الان اینجام.
‫چطور به نظر می‌رسم؟
‫بسیار خوب.
‫پیشخدمت‌های این خانواده ‫حداقل قوانین رو بلدن.
‫از این طرف، بانو.
‫بانو اولیویا شارلوت هجز-وایت،
‫دختر سومین اِرلِ بانتری.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، باید بدونید ‫من برای صداقت بیش از هر چیز دیگه‌ای ارزش قائلم.
‫چیزی که در پیشه ممکنه ناخوشایند ‫و شرم‌آور باشه.
‫بیایید تظاهر به چای نوشیدن رو کنار بذاریم ‫و حداقل یه بطری نوشیدنی باز کنیم.
‫از اونجایی که خاندان گینس در مورد رازها ‫حسابی دهن‌لق هستن،
‫شاید وقتی بطری باز شد، ‫بهتر باشه ما رو تنها بذارید تا خودمون از خودمون پذیرایی کنیم.
‫وایسا!
‫وایسا.
‫وایسا...
‫وایسا، وایسا!
‫برید عقب!
‫- لطفاً یه دکتر خبر کنید. ‫- تو کلونبو دکتری نیست.
‫پس حداقل یه زن خبر کنید.
‫همه‌تون برید بیرون.
‫بیرون! ‫همین الان برید بیرون!
‫آروم بگیرید!
‫هیس!
‫- فوراً به یک پرستار نیاز داریم ‫- بله
‫چندتا زنِ جون‌دار پیدا کنید
‫ببریدش به کلیسا...
‫بعدش همه شما مردها گم‌شید!
‫زود باشید!
‫فکر می‌کردم ‫خون شما گینس‌ها سیاهه.
‫بچه‌ت رو از دست دادی.
‫ولی همه چی درست می‌شه.
‫کدوم بچه؟
‫آرتور.
‫این... این...
‫این نوشیدنی یه هدیه بود.
‫ما با تمام تولیدکننده‌های انگلیسی ‫در پرتغال روابط فوق‌العاده‌ای داریم.
‫تابستون‌ها، ‫می‌ریم و تو قلعه‌هاشون اقامت می‌کنیم.
‫باد از اقیانوس اطلس می‌وزه،
‫و، خب،
‫بوی آزادی می‌ده.
‫نمی‌دونستم که آزادی ‫بویی هم داره.
‫پرتغال رو می‌شناسید، بانو اولیویا؟
‫همونطور که مطمئنم می‌تونید تصور کنید، ‫سفر بزرگ اروپایی
‫این روزها از توان ‫اِرل‌های بانتری خارجه.
‫خب پس، پرتغال یه غافلگیری ‫خوشایند خواهد بود.
‫شاید جایی برای ماه عسل ‫اگه تصمیم بگیرید که...
‫که با... ما موافقت کنید.
‫با چیِ شما موافقت کنم؟
‫اسمش رو چی می‌ذاریم؟
‫خواستگاری؟
‫- این یه خواستگاریه. ‫- اون همیشه به جای شما حرف می‌زنه؟
‫در مسائل قلبی.
‫قلبی. خدای من.
‫- شکار می‌کنید؟ ‫- و سوارکاری.
‫در لندن، به لهجه‌ی بانتری شما ‫می‌خندن.
‫در لندن، من خودم رو با روش‌های ‫اون وحشی‌های ساکسونِ ترسناک وفق می‌دم.
‫تو نامه، فکر می‌کنم واضح گفته شده بود ‫چه نوع ازدواجی رو پیشنهاد می‌دیم.
‫یک ازدواج صوری.
‫برداشت شما از ‫این عبارت چیه؟
‫یعنی اگه من رو انتخاب کنید،
‫ما نامزد می‌کنیم،
‫و من نام شما رو می‌گیرم.
‫ولی مجبور نخواهم بود براتون فرزندی بیارم.
‫آرتور، شاید بتونیم یه لحظه ‫خصوصی صحبت کنیم.
‫دقیقاً همینه، اولیویا.
‫ازدواج صوری، ازدواج در ظاهره، ‫نه در عمل.
‫بدون اینکه بی‌ادبانه باشه،
‫شما همچنان آزاد خواهید بود ‫که به بقیه‌ی زندگی‌تون برسید.
‫- داریم جلو جلو حرف می‌زنیم. ‫- بله.
‫من،
‫هر از گاهی، «زندگی» خواهم کرد
‫در جاهای دیگه...
‫و به روش خودم.
‫ولی تکلیف من چی می‌شه؟
‫ممکنه زمانی برسه ‫که من اون نوع زندگی رو بخوام.
‫این چیزها معمولاً درک می‌شه،
‫ولی با صدای بلند گفته نمی‌شه.
‫فکر می‌کنم من و آرتور ‫هر دو آدم‌های رکی هستیم.
‫اگه زمانی برسه
‫که شما... بی‌سر و صدا،
‫محتاطانه،
‫تصمیم بگیرید که بخواید زندگی کنید...
‫با شرایطی که ما دو طرفه توافق کنیم...
‫نه، نه، نه.
‫شما حق وتوی مطلق نخواهید داشت.
‫شما به قضاوت من اعتماد دارید.
‫آرتور، باید فوراً این جلسه رو ‫قبل از اینکه تموم کنیم...
‫قبل از اینکه همه‌مون شروع کنیم ‫به بلند بلند گفتن حقیقت.
‫خب، اینم از این.
‫اگه فرصتی پیش بیاد ‫که لبخندی به لبم بیاد،
‫تضمین می‌خوام ‫که آزاد خواهم بود تا...
‫که هر طور که دلم می‌خواد زندگی کنم، ‫تا وقتی که خدمتکارها نفهمن.
‫آرتور، بهت یادآوری می‌کنم ‫اسم‌های دیگه‌ای هم تو لیست هست.
‫- لیست رو بسوزون. ‫- آرتور...
‫تا چهار ماه دیگه، ‫من برای انتخابات...
‫به عنوان نماینده‌ی محافظه‌کار پارلمان نامزد می‌شم.
‫در باطن من یه لیبرالم، ‫ولی مطمئنم عشق پیروز می‌شه.
‫برای مراسم‌های حزب محافظه‌کار، ‫مهمونی‌های روتاری، مهمونی‌های شکار،
‫شام‌های بعد از شکار، تو کنارم خواهی بود.
‫و وقتی انتخاب شدی؟
‫سفرهای بزرگی در پیشه.
‫لندن، اروپا،
‫شاید نیویورک.
‫و برای همه‌ی اون‌ها، تو دست در دست من ‫به عنوان همسر وظیفه‌شناسم خواهی بود.
‫من بدهی‌های پدرت رو پرداخت می‌کنم.
‫و تو یه درآمد سالانه‌ی...
‫‏10,000 پوندی خواهی داشت.
‫- پونزده. ‫- دوازده.
‫- همون پونزده. ‫- آرتور.
‫در این صورت،
‫پیشنهاد پذیرفته شد.
‫خب، من برای این کار ‫یک ساعت و نیم وقت گذاشته بودم.
‫و بعدش هم بازی کروکت.
‫کروکتی در کار نخواهد بود.
‫خدا رو شکر که کروکتی در کار نیست.
‫آقای گینس، قربان...
‫نه. الان نه. الان نه.
‫بله، قربان.
‫وقت قبلی دارید؟
‫بایرون هجز.
‫برای وقت قبلی گرفتن زیادی عجولم.
‫من اینجا هستم برای جایگاه خالی ‫پیشاهنگ بین‌المللی.
‫پس به نظر می‌رسه برای شغلی ‫درخواست می‌دید که وجود نداره.
‫قربان...
‫ولی من معتقدم که وجود داره.
‫ولی در حال حاضر، ‫این جایگاه خالی فقط تو سر شما وجود داره.
‫حداقل برای شروع، مربوط می‌شه به...
‫آمریکا.
‫اجازه بدید توضیح بدم.
‫من یه دوستی دارم که خدمتکاره.
‫- این چه ربطی به آمریکا داره؟ ‫- اون خونه‌ی شما رو تمیز می‌کنه، آقای گینس.
‫و... گاهی اوقات کاغذهایی رو مرتب می‌کنه ‫که شما روی میزتون باز گذاشتید.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫خب، اسم کوچیکم بایرونه، ‫به خاطر اون شاعر.
‫فامیلیم هجزه، به خاطر پدرم.
‫ولی نام مادرم...
‫گینس بود.
‫مادرم پاتریشیا وایت گینس بود.
‫از شاخه‌ی بانکی خانواده.
‫پاتریشیا وایت گینس یه ازدواج پنهانی داشت. ‫با یه... فنیان.
‫چه وحشتناک.
‫و یه بچه‌ی بی‌اصل و نسب به دنیا اومد.
‫تو.
‫ببین، من قاطعیت گینس‌ها رو ‫از مادرم به ارث بردم
‫و غریزه‌ی شورشی رو از پدرم.
‫و آمریکا کجای...
‫این داستان فوق‌العاده‌ی ‫پیشرفت یک بچه‌ی بی‌اصل و نسبه؟
‫این مقصد از پیش تعیین‌شده‌ی منه، ‫پسردایی ادوارد.
‫پسردایی؟
‫ببین، طبق کاغذهای خاصی ‫که دوستم روی میزت پیدا کرده،
‫تو تصمیم گرفتی پرچم سیاه ‫گینس رو...
‫در خاک آمریکا بکاری.
‫تو می‌خوای سواحل رو مستعمره کنی،
‫بیابون‌ها رو سیلابی کنی، ‫کوهستان راکی رو تو محصول غرق کنی.
‫دقیقاً اونطوری که من تو دست‌نوشته‌هام ‫بیان کردم نیست.
‫ولی تو دست‌نوشته‌ها، ‫شور و اشتیاق وجود داره.
‫شور و اشتیاق برای گسترش.
‫شایعاتی شنیدم، پسردایی ادوارد،
‫که از وقتی تو و برادرت ‫این هیولای عظیم رو به دست گرفتید،
‫تصمیم گرفتید کارها رو متفاوت انجام بدید.
‫و... از اونجایی که من هم همفکر شما هستم
‫و مثل شما، یه عضو عجول
‫از همون نسل از همون خانواده‌ام،
‫من قبلاً یه گذرنامه برای سفر ‫جور کردم...
‫...و یه جا در کشتی‌ای ‫به اسم ماژلان،
‫که یه هفته‌ی دیگه از لیورپول به نیویورک ‫حرکت می‌کنه.
‫در نیویورک توسط پسرعموم ‫در منطقه‌ی باوری اسکان داده می‌شم.
‫...مثل پدرم، اون هم یه فنیانه ‫و عضو انجمن فنیان.
‫که... روابط ما باهاشون ‫خیلی خیلی بده.
‫ولی شما قصد دارید این رو تغییر بدید.
‫باز هم اطلاعات از خدمتکارت؟
‫نه.
‫اطلاعات از هوش خودم.
‫تو هم مثل من خوب می‌دونی
‫که برای اینکه کارخونه در نیویورک ‫و بوستون پذیرفته بشه،
‫برای اینکه محصولت حتی ‫از اسکله‌ها رد بشه،
‫به کمک و تأیید ‫انجمن فنیان نیاز خواهی داشت.
‫حالا... با اینکه بی‌اصل و نسبم،
‫من پلی هستم که می‌تونید از روش عبور کنید
‫از قایق به اسکله ‫بدون هزینه یا تعهد.
‫دیر یا زود، باید با فنیان‌ها ‫دوست بشی، پسردایی.
‫ما نمی‌تونیم به شورشی‌های ‫فنیان پول بدیم.
‫اگه اجازه بدی رک باشم...
‫شنیدم برادر بزرگترت براش مهم نیست.
‫پس به کسی نیاز داری که براش مهم باشه.
‫بذار بخش‌های اصیل ‫و بی‌اصل و نسب خانواده
‫با هم آمریکا رو فتح کنن، پسردایی ادوارد.
‫رفقا، به اون ساعت بزرگ نگاه کنید.
‫ساعت یک، ‫بیرون زندان نیوگیت در لندن،
‫رفیق‌مون مایکل بَرِت به دار آویخته می‌شه
‫به خاطر بمب‌گذاری در لندن
‫در حالی که پنج شاهد قسم خوردن
‫که اون موقع در اسکاتلند بوده.
‫یه مرد بی‌گناه در مقابل ‫جمعیت وحشی اعدام می‌شه
‫برای جرمی که مرتکب نشده.
‫بریتانیایی‌ها سعی کردن ‫در قحطی ما رو از گرسنگی بکشن.
‫و حالا می‌خوان ما رو دار بزنن.
‫اون به خاطر اینکه یه ایرلندیه ‫که عاشق آزادیه، به دار آویخته می‌شه.
‫خدا رحمتش کنه.
‫و خدا لعنت کنه اون‌هایی رو ‫که آزادی ما رو انکار می‌کنن!
‫دستگیرش کنید!
‫راه رو باز کنید.
‫وایسید!
‫این یه اعتراض مسالمت‌آمیز و قانونیه. ‫شما حق ندارید.
‫اِلن کاکرن، با ما بیا.
‫چیزی برای دفن کردن بود؟
‫نه. به سختی دو ماه بود، ‫به سختی چیزی بود اصلاً.
‫دو ماه...
‫می‌بینم که زمان، احساسات رو مشخص می‌کنه.
‫من نمی‌دونستم.
‫ولی اون می‌دونست.
‫اون من رو به اینجا آورد...
‫تا من رو تنبیه کنه...
‫...برای یه گناه.
‫نگهبان‌ها هنوز بیرونن؟
‫نیازی به نگهبان نیست. ‫من فرستادمشون برن.
‫من هر چی از کلونبو باقی مونده رو اداره می‌کنم.
‫از تو کالسکه،
‫خیلی آدم‌های فقیری رو دیدم.
‫خیلی قبرها.
‫از قحطی بزرگه، درسته؟
‫فنجونت رو تموم کن.
‫- همه‌ی اون آدم‌ها از گرسنگی مردن. ‫- ما در مورد اون چیزها حرف نمی‌زنیم.
‫من یه چیزی برات میارم که بپوشی، ‫و می‌تونی سفرت رو تموم کنی.
‫براش لباس تمیز ببر
‫اسم واقعی شما چیه؟
‫من رو به اسم سلطان می‌شناسن.
‫پدرم یه خونه‌ی بزرگ ‫در کناخت برای بچه‌هاش گذاشته.
‫من یکی از اون‌هام.
‫من می‌دونم شما کی هستید.
‫و وقتی حالم بهتر شد،
‫خیلی دوست دارم ‫به کلونبو برگردم
‫و ازت بخوام اینجا رو بهم نشون بدی.
‫چون فکر می‌کنم خدا باعث شد این اتفاق ‫اینجا به دلیلی بیفته.
‫شاید داره بهم می‌گه ‫که با زندگیم چی کار کنم.
‫فنجونت رو تموم کن، ‫وگرنه زندگی‌ای برات نمی‌مونه که بخوای کاری کنی.
‫- بیاید تو! ‫- غذا! اینجا غذا لازم داریم! [کیلمنهام گائول، دوبلین]
‫بیا تو عزیزم.
‫- بیاریدش تو. ‫- برو عقب!
‫برو تو، زنیکه‌ی فنیان.
‫حالت خوبه؟
‫بهشون گفتم آسیبی بهت نرسونن.
‫تو بهشون گفتی؟
‫تو به پلیس گفتی، و اون‌ها اطاعت می‌کنن؟
‫بله.
‫این یه واقعیت ناعادلانه‌ست.
‫اون طرف دریا، ‫یه مرد بی‌گناه تازه به دار آویخته شد.
‫دوازده نفر در انفجار ‫بمبی که اون کار گذاشته بود کشته شدن.
‫اون اراجیف ساکسون‌ها رو قورت می‌دی ‫با اینکه خودت کاتولیکی؟
‫یه کاتولیک رنج‌دیده.
‫چی می‌خوای؟
‫چرا من رو به اینجا آوردی؟
‫من تو رو به اینجا آوردم ‫تا ذهنت رو متمرکز کنی.
‫روی چی؟
‫روی این.
‫«آقای ادوارد گینس از شما دعوت می‌کند ‫تا برای صرف چای به او بپیوندید
‫در هتل امپریال، خیابان سکویل، ‫این جمعه ساعت 4 بعد از ظهر.»
‫- امپریال؟ ‫- برای چای و کیک.
‫و گفتگو.
‫می‌تونی به آقای ادوارد گینس بگی ‫که من هیچ تمایلی به گفتگو ندارم.
‫و من مخالفت‌های سیاسی، اخلاقی ‫و غذایی دارم
‫با ملاقات در اون هتل.
‫مجبور نیستی چیزی بخوری.
‫اون‌ها آدم‌هایی مثل من رو راه نمی‌دن تو.
‫اگه لباس مناسبی ‫برای اونجا نداری،
‫من اجازه دارم که... کمکت کنم.
‫اون پول کوفتیت رو بذار تو جیبت. ‫من گدا نیستم.
‫ولی، می‌بینی که،
‫من هستم.
‫اون‌هایی که بالاتر از من هستن، ‫بهم پول می‌دن تا ازشون محافظت کنم،
‫تا براشون بجنگم.
‫حتی اگه بخوان، براشون هر کاری می‌کنم.
‫تو به آقای ادوارد گینس بگو ‫که اون شرایط من برای تعامل رو می‌دونه.
‫و ما فنیان‌ها در مورد کارهای ‫برادرش سکوت خواهیم کرد
‫اگه برادرش ذهنش رو ‫نسبت به آرمان فنیان باز کنه.
‫برای فهمیدن یه چیز به این سادگی ‫نیازی به چای و کیک کوفتی نیست.
‫فکر می‌کنم چیزی که آقای گینس ‫می‌خواد بفهمه، تویی.
‫اون یه شروع جدید می‌خواد.
‫اون می‌خواد قبل از انتخابات ‫دهن من رو ببنده.
‫فکر می‌کنم امروز ثابت شد ‫که اگه می‌خواستیم دهنت رو ببندیم،
‫دهنت بسته می‌شد،
‫تو جایی مثل اینجا، ‫برای یه مدت خیلی طولانی.
‫و اگه پیرمرد زنده بود...
‫خدا بیامرزدش.
‫این کاری بود که من می‌کردم
‫و حتی تو اعتراف هم بهش اشاره نمی‌کردم.
‫ولی آقای ادوارد گینس ‫می‌خواد یه دیدگاه متفاوت رو بشنوه.
‫پولم رو نگه دارم؟
‫راحت باش.
‫اون 5 پوند کوفتی رو بده.
‫بیا.
‫خب؟
‫نظرت در موردش چی بود؟
‫اون هم همین سؤال رو از من پرسید.
‫اون ازم پرسید نظرم در موردش چیه.
‫در مورد ظاهرش.
‫و تو چی گفتی؟
‫که به عنوان یه خدمتکار، ‫من حق نظر دادن ندارم،
‫پس هیچی نگفتم.
‫ولی اگه قرار بود نظری بیان کنی
‫در مورد زنی که تقریباً مطمئنه ‫همسر آینده‌ی من می‌شه؟
‫تصمیم گرفته شده؟
‫خب، عمه اگنس روی یه سری تحقیقات لازم ‫در مورد اصل و نسبش اصرار داره،
‫و اینکه هر دومون یه هفته ‫برای فکر کردن وقت داریم، ولی...
‫من به شخصه، فکرهام رو کردم.
‫ولی قبل از اون،
‫نظر تو در مورد اون ‫برام جالبه.
‫- اگه مجبور بودم... ‫- تو مجبوری.
‫می‌گفتم که، ‫بعد از یه برخورد خیلی کوتاه،
‫اون زیادی حاضرجوابـه.
‫همین کافیه.
‫و مُهر عدم تأیید پاتر ‫همه‌ی شک‌ها رو برطرف می‌کنه.
‫من می‌رم به کلیسای جامع سنت پاتریک
‫و با رئیس کلیسا صحبت می‌کنم ‫تا هماهنگی‌ها رو انجام بده.
،‫تو خدمتکارها، پیشخدمت‌ها ...مهترها رو آماده کن
‫برای یه عروسی گینسی.
[گینس]
‫جورجی.
‫این قضیه‌ی سن چیه؟ چه خبره!
‫نامه چی می‌گه؟
‫شماها باورتون نمی‌شه ‫رافرتی چی به دیوار چسبونده.
‫نامه‌ای که ‫آقای رافرتی بهم داد،
‫می‌گه که...
‫وقتی من از کارهام بازنشسته بشم ‫این جمعه‌ی آینده،
‫با اینکه اون روز تولد ‫‏65 سالگیمه،
‫و برای کار کردن زیادی پیر می‌شم...
‫...اون‌ها به هر حال به من حقوق ‫خواهند داد.
‫اون‌ها به من حقوق خواهند داد،
‫با اینکه... من کنار آتیش تو خونه‌ام
‫و دیگه استخدام نیستم...
‫نامه می‌گه اسمش هست، امم...
‫«مستمری بازنشستگی».
‫آقای رافرتی، ‫اعلامیه رو زدید؟
‫اعلامیه‌تون رو به دیوار چسبوندم، ‫ولی نتونستم خودم رو راضی کنم که اعلامش کنم.
‫- این... دیوانگی محضه. ‫- این آینده‌ست، آقای رافرتی.
‫برادرم به زودی نامزد انتخابات می‌شه،
‫و قوانین جدید انتخاباتی ‫یعنی کارگران عادی بیشتری
‫اجازه‌ی رأی دادن خواهند داشت.
‫پس شما بهشون پول مفت می‌دید؟
‫و هفته‌ی آینده، فاز دوم رو اعلام می‌کنیم
‫طرح جدید بهداشت و مزایای ‫کارگران گینس.
‫فاز دوم دیگه چه کوفتیه؟
‫برای امروز به اندازه‌ی کافی ‫بهتون شوک وارد شده، آقای رافرتی.
‫بله، پدر.
‫من کاملاً جدی هستم.
‫سه بار هورا برای آقای ادوارد گینس ‫و مستمری کوفتیش.
‫- هیپ، هیپ... ‫- هورا!
‫کریستین؟
‫تو چطور اومدی اینجا؟
‫من اومدم اینجا تا بهت بگم که تصمیم گرفته شده
‫- چی؟ ‫- من و تو.
‫وصیت پدرت تو رو بی‌پول گذاشته.
‫تو به صدقه‌ی برادرت وابسته خواهی بود.
‫«بی‌پول» و «وابسته» ‫مثل دو ببر دوقلو هستن
‫که هر زن ثروتمندی رو
‫که دنبال همسره، فراری می‌دن.
‫ولی اگه با من نامزد بشی،
‫نه به پول پدرت نیاز داری ‫نه به صدقه‌ی برادرت.
‫ارثیه‌ی من کمه، ‫ولی اگه عاشق باشیم، می‌تونیم خوشبخت باشیم.
‫و اگه بخوای می‌تونیم تو لندن زندگی کنیم.
‫یه دکتری هست، و می‌تونه کمکت کنه ‫اعتیادت رو ترک کنی.
‫- من ترک کردم. ‫- من بهش نامه نوشتم.
‫و اون گفت چیزی به اسم ‫مورد ناامیدکننده وجود نداره.
‫مگر اینکه پای عشق در میون باشه.
‫وقتی پای دوست داشتن من در میونه، کریستین،
‫تو یه مورد ناامیدکننده‌ای.
‫می‌شه لطفاً بشینی؟
‫امروز بعد از ظهر، من راه افتادم،
‫هوشیار و مصمم،
‫به سمت پادگان پورتوبلو،
‫جایی که اسمم رو زیر این مدرک ‫برای درخواست اعزام نوشتم.
‫تاریخ تولد و نام من باید برام ‫تضمین‌کننده‌ی...
‫یه درجه و رتبه‌ی سروانی باشه.
‫هنوز دارن درخواست رو بررسی می‌کنن،
‫ولی... باید نظر مساعدی ‫به کسی داشته باشن
‫که اسمش روی یک میلیون بطریه.
‫یه زمانی، از اسمم به عنوان مجوز استفاده می‌کردم
‫باید ثابت کنم که ‫می‌تونم کارها رو خودم انجام بدم.
‫می‌خوام ثابت کنم پدرم اشتباه می‌کرد.
‫وصیت‌نامه‌ش...
‫بهم هدف داده.
‫برای این کار، شاید یه روزی ازش تشکر کنم.
‫[قلعه اشفورد] ‫[کاناکت]
‫چکمه‌ی راه رفتن داری؟
‫براتون بزرگه.
‫می‌خوام لطفاً قرضشون بگیرم.
‫خب...
‫...بهم نشون بده.
‫سؤال این بود که حاکم کجا بود؟
‫جواب این بود که، هیچ‌جا نبود.
‫وقتی شوهرم تا سوینفورد پیاده رفت،
‫با لباس‌های ژنده، تا بذر بگیره،
‫اونقدر بارون اومد که غسل تعمید داده بشی.
‫بهم خبر رسید ‫که تا قلعه برگشته.
‫و پیداش کردم که از گرسنگی مرده بود،
‫پوشیده از کلاغ و زاغی.
‫سه تا بچه به دنبالش رفتن.
‫دونال،
‫برین و نیو.
‫بچه‌هات اینجا دفن شدن؟
‫ما برای کندن قبر خیلی ضعیف بودیم.
‫یه چاله کندن.
‫باز گذاشتنش، و اون‌ها رو انداختن توش.
‫وقتی اونقدر گرسنه‌ای، نمی‌تونی گریه کنی.
‫تو سال 48 از کلیسا به ما بذر دادن،
‫ولی ما اونقدر گرسنه بودیم که بذر رو پختیم.
‫چیزی برای کاشتن نمونده بود.
‫تیفوس بود، اسهال خونی بود.
‫حالا، دیگه هیچی برای اجاره نداشتیم.
‫پس اون بارون براون ‫از اون خونه‌ای که پدرت خریده بود،
‫شروع به بیرون کردن کرد.
‫«شکست‌ناپذیران دیلم به دستش» رو فرستاد.
‫ما رو انداختن تو دشت.
‫دو تا بچه‌ی دیگه، مُردن.
‫کیت و فیون.
‫بعدش صف اسکلت‌ها بود،
‫با لباس‌های ژنده، که به سمت اسکله‌ی کیللا می‌رفتن
‫جایی که سربازها اون‌ها رو سوار قایقی ‫به مقصد کبک کردن.
‫و اون‌ها رفتن.
‫و ما موندیم.
‫دیگه چی می‌خوای بهت نشون بدم؟
‫چرا اینجا موندی؟
‫اون‌ها.
‫وقتی راه می‌ری... یه قدم رو جا می‌ندازی.
‫- چی؟ ‫- نحوه‌ی راه رفتنت.
‫این چکمه‌ها برام بزرگه.
‫خب، یه ضعفی تو سمت چپت هست.
‫چه ضعفی؟
‫وقتی راه می‌ری، ‫گاهی اوقات باید قدم به جلو بذاری.
‫بعد، وقتی زانوت رو خم می‌کنی، ‫تقریباً از کار می‌افته.
‫اخیراً یه ضعفی احساس کردم.
‫ولی یه دکتری تو دوبلین ‫روی خونم آزمایش انجام داد،
‫و گفت هیچ مشکلی ندارم.
‫خب، پس مشکل از منه.
‫باید برگردی به کالسکه‌ت. ‫الان بارون می‌گیره.
‫مهم اینه که،
‫من اومدم اینجا تا بهت کمک کنم.
‫دارم برنامه‌ریزی می‌کنم که چی کار می‌تونم ‫برای کمک به شما مردم انجام بدم.
‫آرتور و ادوارد عزیز،
‫من به قلعه‌ی اشفورد آمدم
‫تا ملکی که پدرمون برامون به جا گذاشته ‫رو بررسی کنم.
‫در راه، حالم بد شد.
‫به دلایلی که نیازی به فاش کردن‌شون نیست،
‫در روستایی که بخشی از ‫املاک اشفورده، معطل شدم.
‫ویرانی‌ای که به وجود اومده بود رو دیدم
‫توسط قحطی 20 سال پیش.
‫همچنین شرایطی رو دیدم ‫که مردم اینجا هنوز تحمل می‌کنن.
‫دیگه گرسنگی مطلق نیست، ‫ولی نزدیک به اونه،
‫فقط چند مایل دورتر از در خونه‌ی خودمون.
‫وقتی به دوبلین برگردم...
‫«...پیشنهاد می‌کنم یه جلسه داشته باشیم. ‫من به نام خدا پیشنهاد خواهم داد،
‫که از این به بعد، ‫حداقل 10 درصد از تمام سودها...»
‫آنی.
‫«...10 درصد از تمام سودهای حاصل از ‫کسب و کار تولید، اختصاص داده بشه
‫به تأمین غذا، مسکن و نجات روح
‫فقرای مستحق ‫در تمام املاک ما.»
‫«همچنین در دوبلین، ‫و در نهایت در لندن و فراتر از اون.»
‫پس ما کل دنیای کوفتی رو نجات می‌دیم.
‫«شعار خانواده‌ی ما هست...»
‫- «امید من به خداوند است.» ‫- «امید من به خداوند است.»
‫«امید من به خداوند است.»
‫«با کمک خداوند، بیایید امید رو به ارمغان بیاریم
‫برای همه‌ی اون‌هایی که در حال حاضر ‫بدون امید زندگی می‌کنن.»
‫«با تمام عشقم، خواهر فداکارتان، آن.»
‫خب، 10 درصد مقدار زیادیه، ‫حتی برای آنی کوچولو.
‫در مورد این زنی که قراره ‫زن‌برادر جدیدم بشه بهم بگو.
‫تو موافق نیستی که 10 درصد زیاده؟
‫فکر می‌کنم اصلش درسته، ‫ولی باید روی یه مبلغ توافق کنیم.
‫نه، نه. نه، ما در قبال مردمی ‫که برامون کار می‌کنن وظیفه‌ی مراقبت داریم،
‫نه در قبال مردمی که اتفاقاً ‫کنار جاده ایستادن
‫و گرسنه به نظر می‌رسن وقتی ‫کالسکه‌ی خواهرمون خراب می‌شه.
‫کالسکه‌ش نبود.
‫پس ذهنش بود که خراب شده.
‫ما به یه سری ارزش نیاز داریم.
‫این تویی که داری یه ایده برای بحث ‫مطرح می‌کنی،
‫یا از قبل تصمیم گرفتی؟
‫آرتور، اگه می‌خوای انتخاب بشی... ‫به چیزی بیشتر از یه همسر کنارت نیاز داری.
‫- انتخابات من چه ربطی به این داره؟ ‫- خب...
‫فکر می‌کنی تصمیم ما
‫برای معرفی مستمری‌های بازنشستگی ‫چه تأثیری روی رأی تو خواهد داشت؟
‫افزایشش می‌ده. شاید دو برابرش کنه.
‫این تصمیم کوفتی من نبود. ‫تو به من ارائه دادیش.
‫بله، به عنوان بخشی از یه برنامه‌ی بزرگتر، آرتور
‫- بگو تو و آن علیه من هستید. ‫- این که قایم‌موشک‌بازی کوفتی نیست.
‫نه، نه، نه، و من چی هستم؟
‫اون لجبازه. اون بی‌حوصله‌ـه. ‫اونی که فقط نصفه و نیمه گوش می‌ده.
‫- بیشترش آره. ‫- خب، حالا توجهت رو جلب کردم.
‫ده درصد کوفتی توجه من رو جلب می‌کنه.
‫توجهت رو جلب کردم؟
‫خوبه.
‫این رو بخون.
‫«بایرون هجز.»
‫بایرون هجز دیگه کدوم خریه؟
‫این یه کپی از...
‫یه حکم اختیاره ‫که من به اون دادم تا به نیویورک ببره.
‫تو بهش دادی؟
‫خب، تو توی کلیسا مشغول بحث در مورد... ‫گل‌آرایی بودی.
‫شبیه برادر کوچیک‌تری شدی ‫که کار اشتباهی کرده.
‫چه کار اشتباهی کردی، اِدی؟
‫بایرون هجز یه فنیانه.
‫ارتباطاتش تو نیویورک ‫با انجمن فنیانه.
‫یک، دو، سه.
‫حالا تو منفجر می‌شی.
‫ها.
‫تقصیر منه، واقعاً...
‫به خاطر اینکه حواسم خیلی پرت بود.
‫اون فقط یه کپی‌ـه، آرتور.
‫اصلش سوار یه کشتیه ‫که قبلاً لیورپول رو ترک کرده.
‫وقتی از پرتغال برگشتم، ‫بعد از عروسی،
‫شروع می‌کنم به اعمال ‫یه جور کنترل منطقی.
‫آره. آره، آره، آره، آینده، آرتور.
‫در آینده، ما هر دو طرف ‫بحث خودمختاری رو خواهیم دید.
‫فعلاً، ما وسطیم. ‫نگرانی ما مردم هستن.
‫مردم چه اهمیتی ‫برای من دارن؟
‫- من یه محافظه‌کارم. ‫- خیرخواهی مساوی‌ست با رأی.
‫رأی مساوی‌ست با قدرت.
‫قدرت مساوی‌ست با گسترش، ‫و گسترش مساوی‌ست با سود بیشتر.
‫بعد از عروسی، می‌شینیم ‫و منطقی صحبت می‌کنیم، برادر.
‫نه 10 درصد.
‫‏5 درصد.
‫و مقداری از اون رو ‫تو نیویورک و بوستون خرج می‌کنیم.
‫اسلحه و مهمات ‫برای دوستان فنیان جدیدمون.
‫نه، آرتور، البته که نه. ‫کارهای خیریه.
‫و از اونجایی که توجهت رو جلب کردم، ‫پیشنهاد خواهم داد
‫که از این به بعد،
‫در آمریکا و جاهای دیگه دنیا،
‫نماد جدید گینس
‫این خواهد بود.
‫این علامت تجاری ما خواهد بود، ‫و نشون می‌ده ما چی هستیم.
‫چنگ ایرلندی قهرمان برایان بورو،
‫نماد تمام ایرلند.
‫ایرلند سلتیک.
‫ایرلند کاتولیک.
‫می‌خوای بندازیش تو آتیش؟
‫ای خدا!
‫این همه خوبی،
‫این همه مهربونی، ‫مستمری و چنگ، این فقط...
‫داری تسلیم اخاذی کوفتی می‌شی!
‫برو گم شو! برو گم شو!
‫فنیان‌ها رأی من رو می‌خوان، و تو ذره ذره، ‫من رو به سمت اون‌ها هل می‌دی
‫فقط برای نجات یه کارخونه‌ی کوفتی!
‫کارخونه‌ی سودده!
‫آره، و برای نجات نامت، آرتور.
‫شجاعی؟
‫اونقدر شجاعی؟
‫اونقدر شجاعی که ‫بذاری همه‌چیز فاش بشه؟
‫پس می‌خوای من به راه رفتن ‫روی این بند ادامه بدم؟
‫همه‌ی موافقان
‫برای انتخاب چنگ ایرلندی
‫به عنوان علامت تجاری گینس،
‫بگن آری.
‫آری.
‫آقای گینس، ‫می‌خواید چیزی سفارش بدید
‫تا وقتی منتظر مهمون‌تون هستید؟
‫بله.
‫- دو بطری گینس. ‫- البته، قربان.
‫بانو، ورودی کارکنان ‫پشت ساختمون تو سکویل پلیسه.
‫نه، کالین، منتظر این بانو هستیم.
‫دنبال من بیاید.
‫آقای گینس، خانم اِلن کاکرن.
‫خانم کاکرن.
‫لطفاً بنشینید.
‫اون اینجا با این ‫چی کار می‌کنه؟
‫همونطور که می‌بینید، من تو شهر شناخته شده‌ام
‫تصور می‌کنم می‌دونستید ورودم ‫چه تأثیری خواهد داشت.
‫من خیلی خوب می‌دونستم ‫ورود شما چه تأثیری خواهد داشت.
‫بازوبند سیاه برای ‫مایکل بَرِته‌ست، به گمانم؟
‫برای یه مرد بی‌گناه ‫که در ملاء عام اعدام شد، بله.
‫من در واقع یه نامه ‫به وزیر کشور فرستادم
‫و پیشنهاد عفو اون رو دادم.
‫ولی در لندن،
‫برخلاف دوبلین،
‫گینس‌ها همیشه به خواسته‌شون نمی‌رسن.
‫فعلاً، بله.
‫- می‌خواید من بریزم، قربان؟ ‫- نه، خودم می‌ریزم.
‫من در طول روز نوشیدنی نمی‌خورم.
‫این‌ها برای نوشیدن نیستن.
‫این‌ها صرفاً ‫برای توضیح یه موضوعه.
‫چه موضوعی؟
‫ببینید، یه تکنیک خاصی وجود داره
‫وقتی پای ریختن گینس در میونه.
‫وقتی شروع به ریختن می‌کنید،
‫نوشیدنی، کاملاً به حق، ‫از آزاد شدن خیلی هیجان‌زده‌ست.
‫و تو لیوان کف می‌کنه.
‫پس وقتی لیوان اول آروم می‌گیره ‫و به وضعیت عادت می‌کنه،
‫شما شروع به ریختن بعدی می‌کنید.
‫و بعد صبر می‌کنید
‫تا نوشیدنی آروم بگیره.
‫من بهش می‌گم دقیقه‌ی گینس.
‫بهم گفته شد که شما می‌خواستید من رو ببینید. ‫می‌شه برید سر اصل مطلب؟
‫اصل مطلبم همینه.
‫این دو لیوان نیمه‌پر گینس
‫نمایانگر وضعیت ایرلنده.
‫در این لحظه، ‫هیجان‌زده از رویای استقلال شما،
‫ولی نیازمند کمی زمان... برای تأمله.
‫و شما مبارزات ما رو به نوشیدنی تقلیل می‌دید؟
‫این چیزی‌ـه که من بلدم، خانم کاکرن.
‫من همچنین می‌دونم... ‫که وقتی ریختن رو کامل می‌کنید،
‫تا لیوان رو پر کنید، مهمه
‫که این کار رو آروم انجام بدید،
‫با دقت...
‫به طور یکنواخت.
‫و، همانند مبارزه‌ی سیاسی شما،
‫شما تنها زمانی موفق خواهید بود
‫که... خونسردی... خودتون رو... حفظ کنید.
‫من هنوز چیزی که برام ریختید رو ‫نمی‌نوشم، آقای گینس.
‫خانم کاکرن، چیزی که من پیشنهاد می‌دم
‫اینه که ما به عنوان آدم‌های شریف ‫وارد یه سفر بشیم.
‫و این سفر رو با هم بریم.
‫یه قدم زدن طولانی و آروم، دست در دست ‫سرمایه‌دارها و اتحادیه‌گراها؟
‫وضعیت ساده‌ست.
‫وقتی برادرتون انتخاب بشه،
‫اون از تمام اون قدرت و نفوذ ‫معروف گینس استفاده خواهد کرد
‫تا پارلمان انگلیس رو به درایت ‫استقلال ایرلند متقاعد کنه.
‫ما می‌تونیم با نشون دادن اینکه ‫فنیان‌ها راهزنان وحشی نیستن، بهش کمک کنیم.
‫من می‌خواستم شما رو اینجا، ‫در یه مکان عمومی ببینم،
‫تا بیانیه‌ای بدم ‫که تمام جامعه‌ی دوبلین بتونن بفهمن.
‫همچنین... برادرم داره نامزد می‌کنه.
‫و ما داریم اهالی دوبلین رو ‫که با دقت انتخاب شدن دعوت می‌کنیم
‫که نماینده‌ی بخش‌های مختلف جامعه هستن.
‫من به یه عروسی گینسی دعوت شدم؟
‫می‌دونم که شما متأهل نیستید،
‫ولی می‌تونید برادرتون رو بیارید. ‫مشتاقم اون رو هم ببینم.
‫من قوانین خاصی دارم
‫که بیشترشون رو رعایت می‌کنم.
‫گاهی اوقات، قوانینم رو می‌شکنم.
‫فرض می‌کنم یه پارچه‌ی نخی سبز ‫و یه شال پشمی کاملاً مناسب خواهد بود؟
‫و روز باشکوهی خواهد بود.