.
[بر اساس رویدادهای واقعی]
[آب] [طعم‌دهنده]
[ایرلند]
[مس] [بلوط]
[آتش]
[خانواده]
[پول]
[شورش]
[قدرت]
‫آقای رافرتی، قربان... ‫فکر می‌کنید امروز دردسری پیش بیاد؟
‫طرف اسمش گینسه.
‫معلومه که شر به پا می‌شه.
[خاندان گینس]
‫بتِ سقوط‌کرده را بنگرید.
[دروازه‌ی سنت‌جیمز]
‫امروز، اون‌ها بنجامین گینس رو به خاک می‌سپرن... [دوبلین، ایرلند - 27 می 1868]
‫...مظهر گناه و زشتی.
‫همانطور که روحش وارد بهشت نخواهد شد،
‫جسمش هم از این دروازه عبور نخواهد کرد!
‫پس... آقای گینس، بذار من ‫آخرین موجود زنده روی این زمین باشم
‫که لبخند روی لبت میاره.
[مخزن - دروازه 27]
‫همینه.
[گینس]
‫ای خداوند بزرگ... صداهای خشمگین ‫پشت این دیوار را نادیده بگیر،
‫و کارهای خیری که انجام داد
‫و میراثی که از خود به جا گذاشت رو به یاد بیار.
‫اگه مسیحی هستید، ‫راه رو برای یک روح در حال عزیمت باز کنید،
‫چون بقایای فانی اون تا نیم ساعت دیگه ‫از این مسیر عبور می‌کنه.
‫پس این سنگفرش‌ها ‫باید جاده‌ی جهنم باشن.
‫و از خیابون «بو لین وست» هم رد نخواهند شد،
‫حتی اگه جنازه‌شون باشه.
‫امروز، روز خیلی درازی در پیشه.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، صف رو حفظ کنید.
‫و به هر حال... اگه ما جلوی ‫این لاشه رو سر راهش نگیریم...
‫...فینیان‌ها می‌گیرن.
‫این مراسم تشییع جنازه ‫برای یک اتحادیه‌گرای ثروتمند
‫در این صبح دوبلین، بدون ‫مقابله باقی نخواهد موند...
‫...وقتی که ماشین‌آلات اون
‫و اشراف پروتستان
‫باعث رنج ما ایرلندی‌ها
‫به دست بریتانیایی‌ها می‌شن!
‫فرزندانی که سِر بنجامین از خود به جا گذاشته ‫ضعیف و متفرق هستن.
‫الان وقتشه که ما فینیان‌ها
‫از این ضعف استفاده کنیم و ایرلند رو آزاد کنیم
‫از دست انگلیسی‌ها!
‫آماده باش!
‫هر کدومتون یه وسیله برای متقاعد کردن بردارین
‫وظیفه‌ی خطیر ما در امروز اینه
‫که مطمئن بشیم مسیر کارفرمای سابق محبوبمون ‫به سوی بهشت...
‫هموار و بدون مانع باشه.
‫تمام موانع رو با دستی محکم بردارید.
‫اگه سواره‌نظام شمشیر کشید، ‫بالای سرشون شلیک کنید.
‫به اسب‌ها کاری نداشته باشید!
‫همه‌ی اسب‌ها کاتولیک هستن!
‫به فشار دادن ادامه بدید.
،سِر بنجامین گینس تا قبل از مرگش] [‫نوشیدنی‌سازی دوبلین را به...
برندی تبدیل کرد که در نیمی از] [ ‫جهان نوشیده می‌شد
رودهایی از پورتر سیاه در سراسر] [...‫ دریای ایرلند به
[...انگلستان]
[...و فراتر از آن]
[به امپرتوری بریتانیای کبیر جاری می‌شوند]
[...ایرلند تحت‌سلطه‌‌ی بریتانیاست اما]
شورش به رهبری فینیان‌ها] [‫درحال شکل‌گیری است
با مرگ پدر، حال وظیفه‌ی] [چهار فرزندش است که
از میراث او محافظت کنند و] [‫آتش شورش را خاموش کنند
[عمارت آیوی] [منزل خانوادگی گینس]
‫بگو «دوبلین».
‫دوبلین.
‫بگو «سنت‌شکن».
‫- سنت‌شکن. ‫- آها، همین‌جا.
‫«همین‌جا» چی؟
‫انقدر تو لندن موندی،
‫که اون همه نوشیدنی‌های گرون، ‫لهجه‌ی ایرلندی رو از زبونت شسته.
‫آره.
‫حالا، خدا به دادم برسه، که برگشتم.
‫- پس... تو هنوز هیچوقت راضی نمی‌شی؟ ‫- اگه چیزی درست نباشه، چه فایده‌ای داره؟
‫خب، درست انجام دادنش چه فایده‌ای داره
‫اگه امروز همه نتونن ‫واضح ببینن
‫به خاطر اشک‌هایی ‫که تو چشم‌هاشون حلقه زده؟
‫و این کنایه به کی بود، آرتور؟
‫- کدوم کنایه؟ ‫- کنایه‌ی طعنه‌آمیزت در مورد اشک‌ها.
‫خطاب به همه‌ی کسانی بود ‫که در مراسم امروز شرکت می‌کنن،
‫انگار که خط شروع ‫یک مسابقه‌ی اسب‌دوانیه.
‫فکر می‌کنی اشک‌های امروز ‫تو کلیسا واقعی نیستن؟
‫...بیشترشون نه، واقعی نیستن.
‫بیشترشون برای هدفی خاصیه. ‫حداقل بین کارگرها که اینطوره.
‫و اشک‌های ما چی؟
‫من گریه کردم.
‫باید همه‌مون اشک‌هامون رو ‫تو یه ظرف شیشه‌ای جمع می‌کردیم و غصه‌مون رو اندازه می‌گرفتیم.
‫فکر می‌کنی بنجامین هیچوقت به هوش میاد؟
‫فکر می‌کنی برای کسی مهمه که بنجامین ‫دوباره به هوش بیاد یا نه؟
‫پاتر.
‫یادداشتی از طرف آقای رافرتی
‫که می‌گه پیکر پدرتون ‫دروازه‌ی سنت جیمز رو ترک کرده
‫و داره به سمت کلیسا حرکت می‌کنه.
‫اما به دلیل ازدحام جمعیت خیرخواهان در خیابان،
‫آقای رافرتی فکر می‌کنه ‫ممکنه هیئت عزاداران با تأخیر برسن.
‫- امروز واقعاً روز حقیقت نیست. ‫- احتمال دردسر وجود داره؟
‫اون‌هایی که از نوشیدنی متنفرن و اون‌هایی ‫که از اتحاد با انگلیس متنفرن
‫چند تا آتیش کوچیک روشن کردن.
‫فینیان‌ها اون رو به خاطر خوش‌خدمتی ‫به بریتانیایی‌ها سرزنش می‌کنن.
‫مسیحی‌های متعصب هم اون رو برای بقیه‌ی چیزها سرزنش می‌کنن
‫مطمئنم آقای رافرتی آتیش اون‌ها رو ‫با ملاحظه خاموش می‌کنه.
‫همونطور که آقای رافرتی اغلب ‫در قلب مردم آتیش روشن می‌کنه.
‫آقای رافرتی پیشنهاد می‌کنه ‫که همگی ساعت ده در کلیسا باشید.
‫نگران بنجامین نباش.
‫اگه لازم شد، می‌تونیم مثل یه توپ گِردش کنیم ‫و قلش بدیم بره پایین راهرو.
‫در کلیسای امروز، ‫باید متحد به نظر برسیم.
‫بله. و برای اینکه متحد به نظر برسیم،
‫باید همه‌مون هوشیار باشیم.
‫آرتور، ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫آروم باش، بنجامین. چیزی نیست.
‫آروم باش، بنجی... آروم. یواش.
‫آروم باش! آروم باش.
‫- هی! ‫- آروم باش.
‫لعنتی!
‫احمق عوضی!
‫تقصیر من نیست!
‫لعنتی.
‫گوش کنید. کاروان تشییع پدر در حال حرکت مسالمت‌آمیز ‫به سمت میدان سنت استفان.
‫برای آزادی!
‫افسر! برگرد اینجا و یه کاری بکن!
‫شماها هم همینطور!
‫- خدا ایرلند رو حفظ کنه! ‫- برو. اون طرف.
‫تو جهنم بپوس!
‫چطور جرأت می‌کنن!؟
‫با رفتن پدر، ‫فینیان‌ها دردسرساز می‌شن.
‫مردم دوبلین باید ببینن ‫که ما به اندازه‌ی پدرمون قوی هستیم.
‫صلح ذره ذره به دست میاد.
‫هر کلمه‌ای که می‌گی ‫مثل یه کیسه میخ توی دلم می‌پیچه.
‫اون پیچش توی دلت به خاطر ‫اون شربت‌ها و داروهای خواب‌آوره.
‫می‌شه شما دوتا ساکت شید؟
‫همدیگه رو بکشید. تموم شه بره.
‫تمومش کنید. ‫پدر کنار تختش تپانچه داره. یه دوئل.
‫آره. چرا که نه؟
‫تبادل چند گلوله‌ی تفنگ سرپُر ‫قبل از خوندن وصیت‌نامه‌ی پدر.
‫شلوغی رو کم می‌کنه.
‫در همچین روزی، باید مثل ‫یک خانواده‌ی مسیحی متمدن رفتار کنیم.
‫که نیستیم.
‫که هستیم.
‫به روش خودمون.
‫خواهش می‌کنم.
‫آرتور.
‫اُمید من به خداوند است.
‫امید من به خداوند است.
‫و بالاتر از همه،
‫عشق، امید ماست.
‫‏20 دقیقه وقت داریم.
‫ادوارد،
‫تو پیرهنت رو عوض کن.
‫بنجامین،
‫یه لباسی بپوش ‫که باهاش نخوابیده باشی.
‫و، آرتور...
‫تو فقط عوض شو.
‫بذارید رد شم!
‫خدا ایرلند رو حفظ کنه!
‫اگه مراقب نباشیم، ‫این آقایون فینیان باعث می‌شن دیر کنیم.
‫دیگه قرار نیست برای یه‌ذره نوشیدنی، ‫نوکری انگلیسی‌های ستمگر رو بکنیم!
‫و من از دیر کردن متنفرم.
‫خدا ایرلند رو حفظ کنه!
‫لعنتی.
‫عزیزان گرامی، ‫امروز اینجا جمع شده‌ایم
‫تا برای مرگ مردی سوگواری کنیم
‫که صلح و رفاه را ‫برای مردم دوبلین به ارمغان آورد.
‫اگر کسی وجود داشته باشه
‫که بتونه پروتستان‌ها ‫و کاتولیک‌های این شهر بزرگ رو
‫کنار هم جمع کنه، ‫اون شخص همین مرد بود.
‫همین مرد.
‫مرد پروتستانی که هزینه کرد ‫تا این کلیسای جامع که زمانی کاتولیک بود،
‫به شکوه امروزش بازسازی بشه.
‫مردی که با نیروی کارش ‫با خیرخواهی رفتار می‌کرد،
‫که بحث در مورد ‫مذهب و سیاست رو
‫در محل کارش ممنوع کرده بود.
‫همچنین، یک مرد تاجر
‫که برای تمام اقشار جامعه ‫در شهر ما ثروت به ارمغان آورده.
‫او مردی بود ‫که عمیقاً به این شهر اهمیت می‌داد.
‫او شهردار دوبلین بود.
‫و نماینده‌ی پارلمان ‫برای شهر دوبلین.
‫و در پایتخت ما، لندن بود
‫که در نهایت به او ‫لقب...
‫«اولین بارونت اشفورد» اعطا شد.
‫اما مهم‌تر از همه،
‫او یک مرد خانواده‌‌دار فداکار بود.
‫امید من به خداوند است
‫و البته، افکار و دعاهای ما
‫بیش از همه
‫با چهار فرزندِ سِر بنجامین لی گینس است.
‫از زمانی که مادر مرحومشان درگذشت،
‫این پدرشان بود ‫که آن‌ها را بزرگ کرد.
‫این وارثان میراث او
‫اکنون مسئولیت خواهند داشت تا ‫با دستاوردهای عظیم
‫و بهتری از دستاوردهای عظیم پدر عزیزشان،
‫برابری کنند.
‫با کمک خداوند،
‫و با عزم و شجاعتی
‫که از خود آن مرد بزرگ ‫به ارث برده‌اند،
‫ما شکی نداریم که فرزندان ‫سِر بنجامین لی گینس
‫از پس این وظیفه برخواهند آمد
‫و این کسب و کار ‫به خصوص ایرلندی را
‫به چهار گوشه‌ی زمین خدا خواهند رساند.
‫اکنون سرود اول را خواهیم خواند،
‫«جاودان، نادیدنی».
‫بلند شو. یالا.
‫♪ جاودان، نادیدنی ♪
‫- ♪ و ای یگانه پروردگار فرزانه ♪ ‫- هی، پاشو
‫♪ در نوری دست‌نیافتنی ♪
‫♪ از دیدگان ما پنهان شدی ♪
‫♪ ای پربرکت‌ترین و پرجلال‌ترین ♪
‫♪ ای ازلی‌ترین... ♪
‫همون بلایی که سرمون آوردن رو ‫سرشون میاریم.
‫- شک نکن. ‫- بهشون حمله می‌کنیم؟
‫بهشون حمله می‌کنیم. ‫و بدجور هم حمله می‌کنیم.
‫انتقامتون رو می‌گیرید.
‫- خواهر! ‫- خدایا.
‫- خدا رو شکر که سالمی. ‫- چه وضعی بود.
‫ما تازه جلسه‌ی ‫کمیته‌ی بانوان رو تموم کردیم.
‫داریم پاسخی به این ‫اعمال خشونت‌آمیز آماده می‌کنیم
‫که توسط مردان به نام ‫شرکت انجام شده.
‫ما مردها هم شروع به ‫آماده‌سازی کردیم،
‫و این آماده‌سازی‌ها محکم و قاطع خواهند بود.
‫و از چه «آماده‌سازی‌های محکمی» ‫حرف می‌زنی؟
‫- طعنه‌ی ماجرا رو نمی‌بینی؟ ‫- طعنه‌ای در کار نیست.
‫این کافه فقط محصول سرقتی گینس رو می‌فروشه.
‫از محوطه‌ی بشکه‌سازی توسط ‫بشکه‌سازان فینیانِ صادق دزدیده شده.
‫دزدهای شما صادق هستن.
‫آره.
‫دزدهای صادق امشب دروازه‌ها رو باز می‌کنن
‫تا بتونیم آتیش‌مون رو روشن کنیم.
‫و آتیش رو کجا روشن می‌کنید؟
‫یک میلیون بشکه‌ی خالی... ‫که منتظر پر شدن هستن.
‫پس بشکه‌سازی رو آتیش می‌زنید؟
‫برای شروع.
‫مخت کار نمی‌کنه، برادر.
‫محصول رو ‫توی چی می‌خوان بریزن؟
‫اگه بشکه نباشه؟
‫اگه بشکه‌هاشون رو آتیش بزنی،
‫بهونه دستشون میاد که بگیرنت،
‫و دارت می‌زنن.
‫و اون وقت نصف مردهای دوبلین ‫از پاهات آویزون می‌شن
‫تا اون گردن احمقت رو بشکنن
‫چون جلوی سهمیه‌ی روزانه‌شون رو گرفتی.
‫دعوا و آتیش‌سوزی ما رو به هیچ‌جا نرسونده.
‫فکر کن.
‫با من بیا، کله‌پوک.
‫ما می‌دونیم که مرگ سِر بنجامین ‫به ما یه فرصت داده.
‫کبریت داری؟
‫نه برای آتیش زدن بشکه‌ها، کله‌پوک.
‫پیرمرد بی‌نقص بود.
‫- اون کبریت کوفتی رو بده من. ‫- آتیشت رو روشن می‌کنم.
‫ولی کبریت‌ها پیش خودم می‌مونه ‫چون بهت اعتماد ندارم.
‫وقتی می‌گم پیرمرد بی‌نقص بود، ‫منظورم عیب و ایراد نیست.
‫منظورم رازهاشه.
‫سِر بنجامین لی گینس هیچ رازی نداشت ‫که بتونه بهش آسیب بزنه.
‫ولی بچه‌هاش یه قضیه‌ی دیگه‌ان.
‫خدمتکارها، آشپزها، پیشخدمت‌ها.
‫نسل جدید جلوی اون‌ها طوری حرف می‌زنن ‫انگار که از شیشه ساخته شدن.
‫خدمتکارها با من حرف می‌زنن.
‫و چه رازهایی ‫فاش کردن؟
‫بچه‌های پیرمرد رازهایی دارن که ‫سریع‌تر از یک میلیون بشکه‌ی در حال سوختن،
‫اون‌ها رو از مقام و قدرت به زیر می‌کشه.
‫داری از اخاذی حرف می‌زنی، ‫اِلن عزیز؟
‫طبیعتاً، من این رو به رأی گذاشتم.
‫اخاذی کار شرافتمندانه‌ای نیست، خواهر.
‫من با آتیش زدن بشکه‌ها حس بهتری دارم.
‫ولی ما زن‌های غیرشرافتمند ‫رازهاشون رو جمع می‌کنیم.
‫و وقتی پسر بزرگتر ‫کرسی پدرش رو در پارلمان بگیره،
‫مطمئن می‌شم که مسائل رو ‫از دیدگاه ما ببینه.
‫و اینگونه می‌شه
‫که اِلن کوچولو گره‌ای ‫‏700 ساله را باز می‌کند
‫بدون اینکه حتی یک گلوله شلیک بشه.
‫هر چهارتاشون راز دارن؟
‫نه هر چهارتا.
‫همه‌شون راز دارن به جز یکی.
‫ولی حواسم بهش هست.
‫ممنونم.
‫گفتی امروز باید متحد به نظر برسیم.
‫پس بن و آن کدوم گوری هستن؟
‫قرار بود برای تسلیت گفتن ‫با هم در یک صف بایستیم.
‫- متشکرم. ‫- تسلیت می‌گم.
‫- متشکرم. ‫- دیگه مثل اون پیدا نمی‌شه.
‫بنجامین رفت پایین.
‫گفت می‌خواد با پرتره‌ی ‫پدر تنها باشه.
‫با یه بطری نوشیدنی. آن کجاست؟
‫- لطفاً تسلیت ما رو بپذیرید. ‫- متشکرم.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- متشکرم.
‫من تو این کوچه منتظرش می‌مونم.
‫این کار عاقلانه‌ست، بانو؟
.زیادی به عقل اهمیت میدی ‫برو بیارش
‫- تسلیت می‌گم، بانو. ‫- متشکرم.
‫چه چیزی شما رو به اینجا کشونده، خانم پلانکت؟
‫فکر کردم یه جمع خانوادگیه.
‫همینطوره، ولی من با شما کار دارم.
‫این پول رو به افرادتون بدید
‫برای کاری که امروز برای ‫پاکسازی مسیر پدر انجام دادن.
‫پول خونه، ولی امیدوارم ‫خون زیادی ریخته نشده باشه.
‫شما با 50 پوند پول نقد ‫در خیابان‌ها راه می‌رید؟
‫هفتاد.
‫آرتور تصمیم گرفته نرخ شما رو افزایش بده.
‫و من همراه داشتم.
‫بله.
‫و حالا پیشخدمت شما یک شاهده.
‫نمی‌تونست کسی رو بفرسته ‫تا پول رو تحویل بده؟
‫من گفتم خودم این کار رو می‌کنم.
‫به چه دلیلی؟
‫می‌خواستم بهم اطمینان بدید
‫که افرادتون امروز از ‫خشونت بیش از حد استفاده نکردن.
‫هیچ مرگی در کار نبود.
‫چند تا درس عبرت یاد گرفته شد.
‫من حد و حدود رو می‌دونم.
‫چه حدودی؟
‫سه شب پیش، ‫از تمام حد و حدودها گذشتید.
‫دلیل دیگه‌ای که به‌خاطرش اومدم
‫این بود که بهتون بگم از حرفی که زدم ‫پشیمونم.
‫- بله، ولی کاریه که شده. ‫- از خدا طلب بخشش کردم.
‫اون درک می‌کنه.
‫من هر صبح و هر شب دعا می‌کنم، ‫ولی گاهی شیطان وسوسه می‌کنه.
‫- شما به خاطر غمتون کور شده بودید. ‫- یا یه چشم‌بند برداشته شده بود.
‫خانم پلانکت.
‫حداقل بیایید با هم صادق باشیم.
‫وجدان‌هامون خیلی کوتاه مقاومت کردن،
‫اگه درست یادم باشه.
‫و اگه قرار بود فردا دنیا به آخر برسه...
‫دوباره این رو بهتون می‌گفتم.
‫در همین کوچه.
‫کنار گربه‌ها.
‫ما گربه نیستیم.
‫ولی گاهی اوقات، خانم پلانکت،
‫وقتی شب‌ها صدای میو کردنشون رو می‌شنوید،
‫آرزو نمی‌کنید که...؟
‫آرزوی چی؟
‫من 20 ساله که برای خانواده‌ی شما کار می‌کنم
‫و می‌دونم
‫که همه‌تون آدم‌های خوش‌قلب و سخاوتمندی هستید
‫ولی درون هر کدوم از شما...
‫...یک گربه‌ی،
‫سیاه...
‫وحشی وجود داره
‫که داره می‌میره تا از پشت‌بوم بالا بره
‫و زوزه بکشه.
‫از برادرهاتون تشکر کنید.
‫من می‌رم و پول افرادم رو می‌دم.
‫به دلایلی که کاملاً نمی‌فهمم،
‫حقوق همه‌ی شما عوضی‌ها اضافه شد.
‫من رو به بدبختی خودم برگردونید، آقای پاتر.
‫بله، بانو.
‫اوناهاش. ‫پاتر شاهد چه ماجرای جدیدی بوده؟
‫این چاشنی توی صدات چیه؟
‫همسر عزیزم...
‫چه ماجرایی؟
‫وقتی تو در لندن بودی، ‫آنی اینجا در دوبلین کشف کرده
‫که فقط پسرهای خانواده‌ی گینس نیستن ‫که نفرین شدن.
‫همه منتظر تو بودیم. ‫کجا بودی؟
‫آرتور. ادوارد.
‫فقط می‌خواستم تسلیت ‫صمیمانه‌ی خودم رو ابراز کنم.
‫- اون مردی بی‌نظیر بود. ‫- دیگه مثل اون پیدا نمی‌شه.
‫ولی ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫همچنین، وصیت‌نامه‌ی نهایی اون، ‫کی خونده می‌شه؟
‫نه، عمه اگنس...
‫در میان این همه غم... تقریباً فراموش کرده بودم ‫که اصلاً وصیت‌نامه‌ای برای خوندن وجود داره.
‫و یک کرسی خالی پارلمان ‫که باید پر بشه.
‫گمان می‌کنم، آرتور، تو قراره مسئولیت‌هات ‫رو قبول کنی
‫و نماینده‌ی پارلمان دوبلین بشی.
‫پس خیلی چیزها رو گمان می‌کنی.
‫عمه اگنس... وصیت‌نامه فردا خونده می‌شه، ‫ولی اگه دعوت نشدید،
‫به این دلیله که چیزی در اون ‫به شما مربوط نمی‌شه.
‫وقتی وصیت‌نامه خونده بشه، ‫امیدوارم بفهمیم
‫که پدرتون به اندازه‌ی کافی ‫فرزندانش رو می‌شناخته
‫که بدونه کدومتون «اوگما» هست
‫و کدومتون «داگدا».
‫اوگما و داگدا دیگه کدوم خری هستن؟
‫در اساطیر ایرلندی، ‫اون‌ها برادر هستن، پسران یک اسطوره.
‫به یکی می‌شه اعتماد کرد.
‫به اون یکی نمی‌شه اعتماد کرد. سلام.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- متشکرم.
‫خیلی ممنون که تشریف آوردید.
‫متشکرم.
‫خب تو کدومشونی، برادر؟
‫من این پنج سال گذشته رو در لندن بودم.
‫- دیگه به سختی تو رو می‌شناسم. ‫- ممنون که اومدید.
‫آقای گینس. تسلیت می‌گیم.
‫خب... وقتی تو نبودی،
‫من در کارخونه کار می‌کردم،
‫بشکه‌بندی، بطری‌بندی و فروش محصول.
‫من کار کردن رو دوست دارم.
‫و تو فکر می‌کنی من دوست ندارم؟
‫فکر می‌کنم تولید محصول ‫با دستکش‌های ساتن سفید سخته.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- دیگه مثل اون پیدا نمی‌شه.
‫و با این حال فردا، ‫در زمان خوندن وصیت‌نامه،
‫چون من پسر بزرگترم،
‫کارخونه به طور کامل ‫به من واگذار می‌شه.
‫- اون مرد فوق‌العاده‌ای بود. ‫- متشکرم.
‫چه ضایعه‌ی بزرگی.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫بله.
‫سنگینی این بار ‫روی دوش تو خواهد بود.
‫مثل اطلس که آسمون رو نگه داشته.
‫من این کار رو خیلی خسته‌کننده می‌دونم.
‫البته، به عنوان برادرت، ‫من این بار رو باهات تقسیم می‌کنم.
‫- مراسم تأثیرگذاری بود. ‫- قربان، متشکرم. متشکرم.
‫یا حتی این بار رو از دوشت برمی‌دارم.
‫- یک لحظه لطفاً. ‫- بله، البته.
‫من ازت می‌خرمش.
‫همه‌ش رو.
‫با چی؟
‫با توافقی که ‫‏30 درصد از سود رو بهت بدم.
‫در ازای هیچ کاری؟
‫در ازای نمایندگی منافع ما ‫در پارلمان.
‫پدر فقط چند روز بیمار بود.
‫تو به همه‌ی این‌ها ‫در این مدت کوتاه فکر کردی.
‫- مرگ برای همه‌ست. ‫- و کارخونه به من می‌رسه.
‫ولی تو به من می‌فروشیش.
‫برخلاف میل پدرمون.
‫در بهشت، به آرامش می‌رسه.
‫- متشکرم. ‫- گابریل. متشکرم.
‫- چهل درصد. ‫- سی و پنج.
‫قبوله.
‫نیازی به وکیل ‫و حسابدار نداریم، برادر.
‫عشق ما، پیمان ماست.
‫- جاش خیلی خالی خواهد بود. ‫- متشکرم. دیگه مثل اون پیدا نمی‌شه.
‫بله؟
‫آقایان.
‫عموی شما، ‫کشیش هنری گراتان گینس،
‫درخواست ملاقات خصوصی ‫با هر دوتون رو داره.
‫- لعنتی. ‫- یا حضرت مسیح... چه مصیبتی.
‫در رو قفل کن.
‫خیلی‌خب، بده به من.
‫بن، نصف اشراف ‫دوبلین اون بالا هستن،
‫و تو از من می‌خوای ‫برات یه تپانچه بدزدم.
‫چرا؟
‫می‌تونی بری.
‫من گلوله نیاوردم.
‫چـ... چرا؟ چرا، چرا؟ ‫چرا گلوله نیاوردی؟
‫من مسئول پایان دادن ‫به زندگی زیبای تو نخواهم بود، بن.
‫فکر کردی تفنگ رو برای ‫استفاده روی خودم خواستم.
‫من واقعاً اونقدر شجاع نیستم، کریستین.
‫پس برای چیه؟
‫یه مردی هست. یه مرد بد.
‫به اسم بانی چمپیون.
‫اون صادرات خانواده رو اداره می‌کنه ‫ولی کارهای جانبی هم داره.
‫شرط‌بندی. کارش تو اسکله‌هاست.
‫من بهش 170 پوند بدهکارم.
‫هر بدهی‌ای بالای 150 باشه،
‫با غل و زنجیر به ته ‫بندر دوبلین فرستاده می‌شی.
‫پس لطفاً گلوله‌ها رو برام بیار،
‫چون میان سراغم.
‫تو 170 پوند نداری؟
‫آرتور می‌گفت: «پول تو رو می‌کشه».
‫پول دادن به من مثل اینه که
‫بهم یه هفت‌تیر پُر بدی.
‫بن.
‫به من گوش کن، ‫چون یه پیشنهاد جدی دارم.
‫و امروز روز عالی‌ای برای این کاره.
‫من یه ارثیه دارم.
‫من اون 170 پوند رو بهت می‌دم ‫به شرطی که وقتی نامزد شدیم...
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم یه مهره ‫تو بازی خانوادگی اون‌ها نباش...
‫به شرطی که وقتی با هم نامزد شدیم...
‫...این دیوانگی تموم بشه.
‫من با پدرم صحبت کردم.
‫پدر تو مُرده، ‫و آرتور هم مخالفت نمی‌کنه.
‫چی می‌گی؟
‫من می‌گم...
‫نمی‌ذارم کسی به این شیرینی ‫زندگیش رو با کسی به این تلخی هدر بده.
‫باید بفهمی، کریستین.
‫من خودِ دیوانگی هستم.
‫لعنت بهت.
‫شما در یک مراسم تشییع، نوشیدنی‌های گرون ‫سرو می‌کنید و موسیقی پخش می‌کنید.
‫فکر کی بود؟
‫در واقع، فکر پدرم بود.
‫ببخشید، شما نمی‌رقصید، عمو هنری؟
‫من روی قبر کسی نمی‌رقصم، نه.
‫نه. نه، شما خودتون رو وقف مبارزه ‫با شیطان در تمام اشکالش کردید.
‫بهم بگو، نبرد چطور پیش می‌ره؟
‫خب، کالج هارلی در حال پیشرفته.
‫مُبلغانی که اونجا آموزش می‌دیم ‫به سراسر جهان سفر می‌کنن،
‫و کلام خدا رو منتشر می‌کنن.
‫و شیطان رو فراری می‌دن.
‫در واقع، شاید بتونید مبلغانتون رو ‫مجهز کنید
‫به نمونه‌هایی از محصول ما و ازشون بخواید ‫کلام خوب گینس رو هم منتشر کنن.
‫فکر خوبیه، مخصوصاً اگه به سمت ‫قاره‌ی آمریکا می‌رن.
‫- داریم به قاره‌ی آمریکا فکر می‌کنیم. ‫- جداً؟
‫تا جایی که من می‌دونم، در حال حاضر،
‫آمریکایی‌ها نوشیدنی‌هاشون رو ‫از کاکتوس درست می‌کنن.
‫کاکتوس‌.
‫پس شما برادرها در یک مراسم تشییع می‌رقصید ‫و مُبلغان رو مسخره می‌کنید.
‫بهم بگید.
‫این روزها یه مُبلغ چقدر درمیاره؟
‫من به یه تضمین نیاز دارم که هر کس فردا ‫از وصیت‌نامه بهره‌مند بشه،
‫قلبش مثل قلب پدرتون ‫باز باقی بمونه
‫وقتی پای کمک به ما در میون باشه.
‫پدرمون سالانه چقدر به شما می‌داد؟
‫پدرتون همیشه به ما ‫دقیقاً یه‌کم کمتر از کافی می‌داد.
‫این یه مسئله‌ی خانوادگیه؟
‫این مسئله‌ی خدایی‌ـه.
‫پس مربوط به منه، ‫شاید بیشتر از برادرانم.
‫کشیش گراتان، از طرف خودم می‌گم،
‫من کاملاً قصد دارم ‫از تمام نفوذم استفاده کنم
‫تا مطمئن بشم که کارهای خیر و خیریه‌ای
‫که خانواده‌ی گینس به اون مشهوره ‫ادامه پیدا کنه.
‫و اون نفوذ چی می‌تونه باشه، ‫آنی عزیز؟
‫فکر می‌کنید، به عنوان یک دختر، ‫من هیچ نفوذی نخواهم داشت؟
‫«باشد که پسران پدر ‫همچون گیاهان کاملاً رشد کرده باشند،
‫اما باشد که دختران ‫همچون ستون‌های گوشه‌ای باشند
‫که برای ساختار یک کاخ تراشیده شده‌اند.»
‫مزمور 144 آیه‌ی 12، اگه اشتباه نکنم.
‫که نشون می‌ده شاید این من باشم ‫که سنگ بنای اصلی
‫برای خاندان گینس خواهم بود.
‫خوش آمدید...
‫به اسکله‌ی صادراتی گینس
‫و باغ‌های تفریحی‌اش.
‫من دنبال کسی به اسم ‫بانی چمپیون می‌گردم.
‫اگه دنبال کار در یکی از ‫مراکز آقای چمپیون هستی،
‫من دروازه‌بانش ام.
‫من تصمیم می‌گیرم که آیا یه دختر
‫شرایط لازم برای کار تو مرکز ‫رو داره یا نه
‫که از ملوان‌ها، استقبال و مراقبت کنه
‫بیا جلو ببینم، ‫تا یه نگاهی بهت بندازم.
‫من این امتیاز رو هم دارم
‫که اولین رئیس باشم.
‫اولین رئیس؟
‫معمولاً برای صدور اجازه‌ی عبور و مرور.
‫اِلن کاکرن، کمیته‌ی بانوان.
‫از طرف انجمن فینیان. ‫اون زبون کوفتیت رو ببُر.
‫نه.
‫می‌خوای اولین رئیس باشی؟ ‫اون زبون کوفتیت رو ببُر.
‫جرأت داری یه کلمه حرف بزن.
‫نه.
‫تو عرضه‌ی اولین رئیس بودن رو نداری.
‫پس این دروازه‌ی کوفتی رو باز کن ‫وگرنه مغزت رو منفجر می‌کنم.
‫گم شدی، بانو، ‫در این شب تاریک؟
‫دنبال بهتر کردن بختت هستی؟
‫یکی از همکاران‌تون امروز مُرد. ‫کراوات سیاه نزدی.
‫اون مرد همکار من نبود.
‫برای امثال من زیادی بزرگ بود.
‫من فقط برای مردهایی که براش کار می‌کنن ‫خدمات ارائه می‌دم
‫و مردهایی که تو کشتی‌ها ‫و لوکوموتیوهاش کار می‌کنن.
‫ولی تو...
‫حدس می‌زنم یه منشی ‫تو دفتر رئیس اسکله باشی.
‫- اگه اون نگاه تو چشمت نبود. ‫- چه نگاهی؟
‫هر فینیانی که تا حالا دیدم ‫از بالا بهم نگاه کرده،
‫انگار که من یه شرِ لازمم.
‫من در مورد شما شنیدم، خانم کاکرن.
‫یک موجود خطرناک. یک زن باهوش.
‫من قبلاً مالیاتم رو ‫به انجمن پرداخت کردم.
‫من دنبال مالیات نیستم.
‫- پس دنبال چی هستی؟ ‫- من دنبال راز هستم، آقای چمپیون.
‫رازهای خانوادگی.
‫در حال حاضر، شما 10 درصد از تمام سودتون
‫از مراکز تفریحی و بنگاه‌های شرط‌بندی ‫و کارهای خلاف رو به انجمن می‌دید.
‫و از طرف انجمن،
‫من به شما یک سال معافیت کامل ‫از پرداخت هرگونه مالیات پیشنهاد می‌دم.
‫دست به کار شید، بچه‌ها.
‫سریع!
‫سرهاتون رو پایین نگه دارید، بچه‌ها. ‫همه‌جا بریزید.
‫بریم. یالا!
‫بنجامین جوان بر اساس ‫صداهایی که تو سرش می‌شنوه شرط‌بندی می‌کنه.
‫اون صدای پریان و ارواح رو می‌شنوه.
‫چقدر بهت بدهکاره؟
‫اونقدر که هر مرد دیگه‌ای رو به ته آب بفرسته
‫پس چرا اون رو نمی‌فرستی؟
‫چون اسمش گینسه.
‫درآمد امشب.
‫حالا، من یه آدم شرورم. ‫خیلی زیاد به ماهی‌ها غذا دادم.
‫مردهایی به اسم اورایلی و اولیری.
‫ولی گینس‌ها رو نه.
‫هیچ‌وقت یه گینس رو غرق نمی‌کنی.
‫چون اگه این کار رو بکنی، ‫یه یارویی به اسم رافرتی میاد سراغت
‫و تو رو با زنجیر لنگر می‌فرسته ‫بین کشتی‌های غرق‌شده.
‫که باعث می‌شه
‫کنجکاو بشم بدونم،
‫کار شما ‫با این رازهای خانوادگی چیه؟
‫به تو ربطی نداره.
‫ببخشید اگه این مکالمه ‫رو تموم می‌کنم.
‫طوفانی در راهه. ‫هر کی بیرون باشه رو غسل تعمید می‌ده.
‫طوفانی در راهه،
‫چون رازهای بنجامین ‫چیزی نیست که ما می‌خوایم.
‫علاقه‌ی ما، آقای چمپیون،
‫به رازهای به مراتب ‫جالب‌ترِ...
‫برادر بزرگتر، آرتوره...
‫...که معتقدیم از بخش‌هایی ‫از کسب و کار شما استفاده می‌کنه
‫که به شرط‌بندی مربوط نمی‌شه.
‫آقای چمپیون! بیا ببین!
‫چیه؟
‫بشکه‌سازی آتیش گرفته.
‫پمپ‌ها و اسب‌های ما رو ‫درخواست کردن.
‫عجله کن برو سراغ ماشین آب‌پاش!
‫کله‌پوکِ لعنتی.
‫اون بشکه‌ها رو از آتیش دور کنید!
‫شماها که اونجایید!
‫بشکه‌های خالی رو قل بدید تو اسکله ‫و بذارید شناور بشن!
‫فردا صبح می‌تونیم از آب درشون بیاریم!
‫هی! کی این دروازه‌ی کوفتی رو باز کرده؟
‫نمی‌دونم، قربان! من پیش دیگ‌های پخت بودم.
‫یهو پنجره‌ها نارنجی شدن.
‫تکون بخور! برو!
‫هی!
‫هی، برگرد تو!
‫سریع‌تر!
‫به حرکت ادامه بدید!
‫اون‌ها رو ببرید سمت اسکله! یالا!
‫یالا!
‫یا حضرت عیسی و مریم و یوسف.
‫امشب اینجا هیچ فینیانی دیدی، بانی؟
‫فینیان‌ها؟
‫نه.
‫فقط یه منشی رئیس اسکله ‫که راهش رو گم کرده بود.
‫و عقلش رو هم از دست داده بود.
‫اون شلنگ کوفتی رو بیارید بیرون!
‫تازه اول ماجراست.
‫به پمپ زدن ادامه بدید، بچه‌ها!
‫بجنبید، رفقا!
‫یالا! اون بشکه‌ها رو ببرید تو اسکله!
‫یالا، بنجامین. ‫گرفتمت.
‫و بنگرید که چه شد،
‫یک روز قبل از خواندن وصیت‌نامه،
‫بنجامین می‌فهمه که یک گزینه‌ی مناسبه.
‫دختره واقعاً اون رو دوست داره.
‫یا کسی رو که قبلاً بوده.
‫یا هر چی ازش باقی مونده.
‫یا پنج سال زندگی در لندن ‫باعث شده نتونی به عشق باور داشته باشی؟
‫عشق سریع میاد.
‫مثل یه موج سهمگین.
‫بعد، به همون سرعت،
‫می‌شه: «گور بابای خروپف ‫و جوش‌ها و موها.»
‫گور باباش.
‫این تجربه‌ی تو بوده؟
‫تجربه‌ی بسیار بد زندگی متأهلی.
‫گاهی اوقات، دوباره ایرلندی حرف می‌زنی.
‫آره.
‫وقتی غمگینم.
‫چرا غمگینی؟
‫چون از فردا صبح،
‫همه‌چیز واقعی می‌شه.
‫کار تولید، سیاست.
‫تو کرسی پدر رو ‫در مجلس عوام می‌گیری.
‫همه این رو می‌گن، ‫پس حتماً درسته.
‫باید بگیری.
‫این یه لحظه‌ی حساسه.
‫من کنارت خواهم بود.
‫برادر، من کارخونه رو ‫مثل کف دستم می‌شناسم.
‫و در مورد سیاست هم،
‫مردم دوبلین به محصول رأی می‌دن، ‫نه به حزب.
‫و با این حال من دنبال انرژی‌ای هستم ‫که مطمئن نیستم دارم.
‫من دارمش.
‫و ایده دارم.
‫در مورد آمریکا جدی بودم.
‫جمعیت 36 میلیون نفر،
‫‏14 درصد برده‌های آزاد شده.
‫دیگه یه بیابان نیست.
‫دو تا ساحل، ثروتمند و عالی،
‫با یه ارتش تشنه بین‌شون.
‫و از زمان قحطی، ‫ساحل شرقی نصفش ایرلندیه.
‫و من نصفم در شعله‌های ‫جهنم می‌سوزه.
‫از چه شعله‌هایی حرف می‌زنی؟
‫آرتور.
‫چه شعله‌هایی تو رو می‌سوزونه؟
‫لیدی کریستین، بنجامین رو ‫انگار که یه توله سگ ترسو باشه با خودش می‌بره.
‫باهم ازدواج می‌کنن، ‫بچه‌دار می‌شن،
‫و کل خانواده‌ی اشرافیش ‫یه خرج اضافه تو حساب‌های من می‌شن.
‫اون فقط داره تظاهر ‫به کله‌شقی می‌کنه، آن.
‫در حقیقت، این آرتوره
‫که توله سگ ترسوئه.
‫اوه، آرتور.
‫بهتره همه‌مون یه‌کم بخوابیم.
‫فردا روز بزرگیه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها!
‫بذارید بارون کار شما رو انجام بده.
‫شاید این عوضی‌ها واقعاً ‫خدا رو طرف خودشون دارن.