.
‫[برخی از رویدادهای به تصویر کشیده‌شده [...در این مجموعه
ممکن است دقیقاً با تمام واقعیت‌های تاریخی و مذهبی] [مطابقت نداشته باشند
‫[با اینکه تلاش کرده‌ایم برخی جنبه‌های تاریخ را [...به‌درستی نمایش دهیم
برای اهداف داستان‌گویی] [.از خلاقیت‌هایی استفاده شده است
آنچه در "خاندان داوود" گذشت
‫به عنوان پاداش شجاعتت،
‫فرماندهی هزار مرد رو به تو میدم!
‫ما لایقش هستیم. همیشه بودیم.
‫و اگه واقعاً این رو باور داشتی، ‫چه چیزی درخواست می‌کردی؟
‫من دختر زیبایم رو برای ازدواج ‫به تو پیشکش می‌کنم.
‫میراب.
‫تو دختر من رو شرمنده کردی.
‫به دختر این مرد بی‌احترامی کردی؟
‫خب، احتمالاً، من...
‫من تصمیم گرفتم پسرم رو تبعید کنم.
‫اون هرگز نمی‌تونه برگرده ‫مگه اینکه دینش رو ادا کنه.
‫از جادوی سیاه استفاده می‌کردم.
‫اون قانون رو تغییر نمیده.
‫شاید تو مجبور بشی.
‫من و تو تنها دو نفری از ‫خاندان‌مون هستیم که زنده می‌مونیم.
‫باید من رو پادشاه کنی.
‫فعلاً این موضوع بین خودمون بمونه.
‫ما این کار رو از روی ضرورت انجام دادیم.
‫- پیامبر بزرگ. ‫- بفرستین دنبال خانواده‌ی «یَسی».
‫چیزی که من می‌دونم ارزشی ‫بیشتر از طلا داره.
‫با یه سؤال شروع می‌کنم.
‫آیا آدم‌ها می‌تونن تغییر کنن؟
‫می‌تونن از ذاتشون فراتر برن؟
‫زندگی بهم یاد داده که ما از دل آتیش بیرون میایم
‫ما با رنج کشیدن تغییر می‌کنیم.
‫بذارین داستانم رو براتون بگم.
‫تو اشبعل هستی؟ شاهزاده‌ی شام؟
‫که توسط خانواده‌ی خودش به «عین دور» تبعید شده. درسته؟
‫بله.
‫خوبه.
‫نمیای؟
‫اگه قصد داری برای آزادیم باج بگیری، ‫خبر ناامیدکننده‌ای برات دارم.
‫من در چشم پدرم هیچ ارزشی ندارم.
‫شاید، من خیلی بیشتر از اون می‌بینم.
‫بیا، دوست من، ‫نیازی به درگیری نیست.
‫من دوست تو یا اسطوره‌هات نیستم.
‫به وقتش یاد می‌گیری.
‫کاری که بهت گفته می‌شه رو انجام بده، ‫تا از شلاق در امان باشی.
‫این یه حقه نیست.
‫هر چقدر می‌خوای بخور.
‫بهم بگو، شاهزاده، ‫تا حالا فیل دیدی؟
‫از من چی می‌خوای؟
‫موجودات عظیم و قدرتمندی هستن، ‫ولی رام کردن‌شون آسونه.
‫وقتی جوون هستن، فقط کافیه ‫اون‌ها رو با یه طناب به یه تیرک ببندی.
‫هر چقدر هم تلاش کنن، ‫نمی‌تونن بندشون رو پاره کنن.
‫مقاومت می‌کنن، می‌جنگن، ‫ولی به مرور زمان تسلیم می‌شن.
‫وقتی بزرگ شدن،
‫اون حیوون غول‌پیکر رو می‌شه با یه ‫نخ ساده به همون تیرک بست.
‫چون در مورد خودش همون چیزی رو فکر می‌کنه ‫که بهش یاد دادن باور کنه.
‫قدرت در ذهن شروع می‌شه،
‫نه در جسم.
‫از من چی می‌خوای؟
‫تو رنج خواهی کشید تا وقتی که ‫بفهمی واقعاً کی هستی.
‫دیگه نه.
‫هر کاری می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بندهاش رو باز کنین. ‫اون دیگه تهدیدی محسوب نمی‌شه.
‫بشین.
‫بنوش.
‫چرا حالا بهم رحم می‌کنی؟
‫مثل اون فیل، اشبعل...
‫تو از مقاومت در برابر طنابی ‫که جلوت رو گرفته بود دست کشیدی.
‫تو مطیع شدی،
‫اجازه دادی آدم‌های پست‌تر ‫سرنوشتت رو انتخاب کنن،
‫ولی حالا...
‫وقتشه که تو مسیرت رو انتخاب کنی...
‫خودت برای خودت تصمیم بگیری.
‫من به خاندان پدرم، ‫شائول پسر قیس، وفادارم.
‫بنده‌ی هیچ‌کس نیستم.
‫من درنشکستم، پدر.
‫اسیرکننده‌هام رو کشتم، ‫بقیه‌ی زندانی‌ها رو آزاد کردم،
‫و با هم فرار کردیم.
‫داستان جالبیه، اشبعل.
‫من از دل آتیش گذشتم، پدر.
‫به نظرت متفاوت نشدم؟
‫ارزش یه مرد با کارهاش ثابت می‌شه، ‫نه با حرف‌هاش.
‫پس اجازه بده اعتمادت رو ‫به دست بیارم... با صداقت.
‫قبل از اینکه تو پیروزمندانه برگردی، ‫مادر به من تاج پادشاهی داد.
‫ما فکر می‌کردیم ‫شکست خوردی و کشته شدی،
‫که یکی باید قدم پیش می‌ذاشت و باقی‌مونده‌ی ‫مردمون رو رهبری می‌کرد، و من این کار رو کردم.
‫- تو از فرصتت استفاده کردی. ‫- برای محافظت از ملکه‌ام و میراث تو.
‫و با این حال هیچ‌کدومتون تا الان ‫کلمه‌ای در این مورد حرف نزدین...
‫فکر می‌کنی من پچ‌پچ‌ها رو در مورد ‫تاج‌گذاریت نشنیدم؟
‫هیچ رازی نیست ‫که زمان فاشش نکنه، اشبعل.
‫مادر به وقتش بهت می‌گفت.
‫ولی من دارم الان بهت می‌گم.
‫من تو زندگیم بیشتر از اونی که بخوام ‫اعتراف کنم اشتباه کردم،
‫ولی بهت قول میدم ‫که می‌خوام همه‌شون رو جبران کنم.
‫چطوری؟
‫زنی که بهش بی‌احترامی کردم و به خاطرش ‫تبعید شدم،
‫من باهاش ازدواج می‌کنم، ‫طبق قانون موسی.
‫این بار رو از روی دوش خانواده‌مون ‫و پادشاهی برمی‌دارم،
‫همه‌ش برای شکوه تو...
‫پادشاه من.
[خاندان داوود] [فصل دوم، قسمت سوم]
[قلعه‌ی جبعه] [پایتخت جدید شام]
‫داوود... داوود.
‫متأسفم.
‫نمی‌دونم چرا باید اون کار رو می‌کرد.
‫- پدرم فقط... ‫- می‌دونم.
‫نمی‌دونم الان باید چی کار کنم.
‫می‌دونم. ولی ما نمی‌تونیم تسلیم بشیم.
‫داری چی می‌خونی؟
‫داستان یوسف.
‫داستان مورد علاقه‌مه.
‫- برام می‌خونیش؟ ‫- بله. بله.
‫«و یوسف به آن‌ها گفت، ‫نترسید...
‫آیا من در جایگاه خداوند هستم؟
‫شما قصد آسیب رساندن به من را داشتید، ‫اما خداوند آن را برای خیریت به کار برد.
‫- تا... ‫- «تا آنچه را که اکنون در حال انجام است، به سرانجام رساند.»
‫قشنگه.
‫این کلمات، بهم امید میدن.
‫امید...
‫...الان هدیه‌ی خوشایندیه.
‫با میراب حرف زدی؟
‫هنوز نه.
‫باید با پدرم صحبت کنم، ولی خیلی خوب ‫می‌دونم که نتیجه‌اش چی می‌شه.
‫پس بذار من باهاش حرف بزنم.
‫تو اون رو مثل من نمی‌شناسی، داوود.
‫اون... اون لج‌بازه.
‫گوش نمیده.
‫چرا اینقدر سخته؟
‫ما مشکلی نخواهیم داشت، نگران نباش.
‫انگار دنیا دست به یکی کرده ‫تا جلوی ما رو بگیره.
‫مدام ما رو خلاف جریان ‫هل میده.
‫نه.
‫خب، پس ما... به شنا کردن ادامه می‌دیم.
‫یا بهتر از اون، ما مسیر ‫رودخونه رو کلاً عوض می‌کنیم.
‫میکال، خداوند به من کمک کرد تا یه غول رو ‫شکست بدم،
‫مطمئنم به من کمک می‌کنه ‫تا با پدرت صحبت کنم.
‫خب، پدر من،
‫به این راحتی‌ها شکست نمی‌خوره.
‫چه خبر، ابنر؟
‫سموئیل از شهر فرار کرده.
‫حتماً برای رد شدن از دیوارها ‫کمک داشته.
‫ما سموئیل رو اسیر کرده بودیم؟
‫برای اینکه بهش کمک کنیم روزهای گذشته رو ‫به یاد بیاره، بله.
‫جاسوس‌هام رو فرستادم دنبالش.
‫هر کار علنی‌تری ‫می‌تونه عواقب داشته باشه...
‫مردم بهش احترام می‌ذارن. منم همینطور.
‫اون مار پیر تو علف‌ها می‌خزه ‫و منتظر فرصتش می‌مونه.
‫مطمئناً تو خیمه‌ی عبادت پیداش می‌شه؟
‫و اونجا انگشتر من رو خواهد بوسید.
‫و اگه امتناع کنه؟
‫نه.
‫تو نمی‌تونی به سموئیل آسیب بزنی، پدر.
‫مردم قیام می‌کنن.
‫پادشاه من.
‫الان وقتش نیست، داوود.
‫چی ناراحتت کرده؟ بیا.
‫یه اشتباه بزرگ رخ داده.
‫من نمی‌تونم با میراب ازدواج کنم...
‫وقتی این میکاله که من دوستش دارم.
‫اون می‌خواد ما با هم باشیم.
‫مطمئناً خواسته‌های اون مهمه، ‫و انتخاب من...
‫- انتخاب؟ ‫- باشه، تو باید الان بری.
‫نه، نه، نه، ابنر. ‫بذار یه چیزی در مورد «انتخاب» بهت بگم.
‫مردها وقتی من بهشون دستور میدم ‫به جنگ و به کام مرگ میرن.
‫من به مردمم غذا میدم، وگرنه گرسنگی می‌کشن.
‫اون‌ها آزاد زندگی می‌کنن یا به بردگی گرفته می‌شن ‫چون من یکی از این دو راه رو انتخاب می‌کنم.
‫هیچ‌کس جرأت نمی‌کنه ‫درستی کارهای من رو زیر سؤال ببره.
‫کی به تو این حق رو داده؟
‫- من فقط می‌خوام که تجدید نظر کنین. ‫- تجدید نظر؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. دیگه کافیه.
‫قدردانی پادشاه ‫جامیه که نصیب هر کسی نمی‌شه.
‫سعی کن تو گلوت گیر نکنه.
‫برو.
‫باورت می‌شه؟ چرا باید این کار رو بکنه؟
‫تو که می‌شناسیش چطوریه. ‫مطمئنم دلایل خودش رو داره.
‫چه دلایلی؟ داوود من رو دوست داره ‫و منم اون رو دوست دارم. پدر این رو می‌دونه.
‫هیچ... هیچ دلیل خوبی وجود نداره ‫که بخواد داوود با تو ازدواج کنه.
‫باید بریم.
‫باید بریم و باهاش حرف بزنیم. ‫می‌دونی، با هم.
‫می‌تونیم متقاعدش کنیم،
‫- کاری کنیم که به عقل بیاد... ‫- می‌شه تمیزکاری رو بس کنی؟
‫- پدر تصمیمش رو گرفته. ‫- نه.
‫و من خواهر بزرگترم، ‫پس این منطقیه.
‫میراب.
‫شاید پدر فکر می‌کنه ‫تو برای داوود زیادی دل‌رحمی،
‫برای چیزی که اون باید بشه.
‫- دل‌رحم؟ ‫- نه، آروم باش.
‫قصد توهین نداشتم.
‫مطمئنم تو هم نداشتی.
‫درسته.
‫من نمی‌تونم با میراب ازدواج کنم. ابداً.
‫داوود.
‫نمی‌تونی بذاری سرخوردگی حواست رو پرت کنه.
‫دیدی؟ حواس‌پرت.
‫شما فرمانده‌ی جدید ما هستین؟
‫- من داوود هستم. ‫- بله، بله، می‌دونم شما کی هستین.
‫باعث افتخاره که زیر دست شما خدمت کنم.
‫اورایا.
‫و من اُواز هستم.
‫اُواز.
‫از دیدن هر دوتون خوشوقتم.
‫ممنون بابت کمکت، اورایا.
‫شماها همه وظیفه‌ای ندارین؟
‫شاهزاده‌ی من.
‫- داری بهتر می‌شی. ‫- واقعاً؟
‫نه.
‫منم وقتی داشتم یاد می‌گرفتم، ‫بیشتر از چند بار خلع سلاح و تحقیر شدم.
‫بله، خب، تو یه پسر بودی، ‫نه یه فرمانده.
‫همه‌ی ما قادریم که بهتر بشیم.
‫شمشیرت رو بردار.
‫کمتر تمرین مبارزه، بیشتر حرکت پا...
‫و تعادل.
‫می‌بینی؟
‫یه سرباز فقط نیروی بی‌رحمانه نیست.
‫اون ظرافته.
‫تو امتحان کن.
‫وزنت رو پایین نگه دار، پاهات رو سبک.
‫با اعتماد به نفس.
‫باید باور داشته باشی که لایق این هستی.
‫ببین، پدرم خیلی وقت پیش بهم یاد داد...
‫یه رهبر باید باور داشته باشه ‫که از اون جنس ساخته شده.
‫چه از ابریشم اعلا شروع شده باشه یا از پشم،
‫یه پادشاه رو می‌شه از هر دوش ساخت.
‫کی بهت گفت وایسی؟ ‫به حرکت ادامه بده.
‫- بله. ‫- دوباره.
‫بله. بذار روان باشه.
‫از لگنت استفاده کن.
‫قوی باش.
‫بزن بریم.
‫دوباره.
‫تعادل.
‫- آماده‌ای؟ ‫- حتماً.
‫بهتر شد.
‫همیشه به سمت دشمنت ‫اشاره کن. خوبه.
‫و با همون پا به جلو، ضربه بزن.
‫خوبه.
‫این پسر یه استعداد ذاتیه.
‫یه قهرمان در حال ساخت.
‫بله.
‫ولی اگه بیش از حد بدرخشه ‫حتی یه پادشاه هم ممکنه کور بشه.
‫می‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫و با این حال تو هرج و مرج رو به خونه‌مون دعوت کردی
‫دختران ما...
‫چرا باید این تصمیم‌ها رو ‫بدون مشورت با من بگیری؟
‫یادت باشه.
‫حق با توئه.
‫بخشی از عشق، اعتماد و صداقته.
‫یه زن و شوهر نباید ‫هیچ رازی از هم داشته باشن.
‫موافقی؟
‫کی بهت گفت؟
‫فرقی هم می‌کنه؟
‫قصد داشتم خودم بهت بگم ‫وقتی زمانش مناسب بود.
‫و با این حال، نگفتی.
‫می‌فهمم. ‫کاری رو کردی که حس می‌کردی باید بکنی.
‫ولی اعتراف کن، ‫یه‌کم زود برام سوگواری کردی.
‫امیدوارم دیگه مجبور نشم.
‫عشق من...
‫دیگه هیچوقت بهم دروغ نگو.
‫ذخایر سنگ معدن کمه.
‫باید این رو یه وقت دیگه ادامه بدیم.
‫- چند روز به ما فرصت بدین. ‫- بله.
‫ما رو احضار کردین، پدر؟
‫مسائل زیادی برای حل شدن هست.
‫که کم‌اهمیت‌ترینش بازگشت اشبعل نیست.
‫پس چطور اختلاف با یاهیر ‫رو حل می‌کنیم؟
‫اشبعل با دینا، دختر ‫یاهیر از قبیله‌ی دان، ازدواج خواهد کرد.
‫این تصمیم من بود.
‫به قانون موسی احترام گذاشته خواهد شد.
‫پادشاهی با این کار قوی‌تر خواهد شد.
‫تو و مردانت برادرت رو ‫برای مذاکره همراهی خواهید کرد.
‫عاقل و محترم باشین.
‫به یاهیر نشون بدین که اون رو جدی می‌گیریم.
‫داوود باید رهبری کنه.
‫بله، بهش یاد بده.
‫یه رهبر مردان ‫بیشتر از فقط یه جنگجوئه.
‫تو باید قادر به ‫برقراری صلح هم باشی.
‫ممنونم، پادشاه من.
‫دستورهاتون رو گرفتین.
‫واقعاً می‌خوای باهاش ازدواج کنی؟
‫فکر کردم گفتی کمرش قوز داره.
‫راستش، یادم نمیاد.
‫همه چیز رو برداشتی؟
‫مواظب باش.
‫شاید بخوای حواست بیشتر بهش باشه.
‫موفق باشی تو ماجراجویی کوچیکت.
‫وقتی برگشتی، ‫می‌تونیم شروع کنیم به آماده کردن مقدمات.
‫نمی‌تونیم بذاریم اشبعل ‫اولین کسی باشه که ازدواج می‌کنه، می‌تونیم؟
‫من باید برم.
‫سلام.
‫ملکه‌ی من.
‫دوست من.
‫پادشاه بازگشته.
‫حالا زمانیه که جادو و جادوگری ‫باید به سایه‌ها برگردن.
‫متأسفانه دیگه موندن تو ‫اینجا تو «جِبعه» برات امن نیست.
‫پس قراره تبعید بشم؟
‫نه. نه، این یه مجازات نیست.
‫من دارم از هر دومون محافظت می‌کنم.
‫من به تو مدیونم...
‫برای دوستیت...
‫و رازداریت.
‫اگه دوباره بهم احتیاج پیدا کردی...
‫پیدات می‌کنم.
‫اتاق قبلاً تمیز شده.
‫جواهرساز گردنبندتون رو تعمیر کرده.
‫داشتم برش می‌گردوندم.
‫وظایف تو با شاهزاده‌هاست. ‫به اون‌ها رسیدگی کن.
‫بله، ملکه‌ی من.
‫مطمئن باشم که هر گوشه‌ای رو ‫برای عقرب‌ها چک کردی؟
‫عقرب، ملکه‌ی من؟
‫بله، موجودات کوچولوی گریزان.
‫از کوچکترین شکاف می‌خزن،
‫به امید اینکه شکارشون رو غافلگیر کنن.
‫باید مراقب باشیم تا لهشون کنیم ‫قبل از اینکه بتونن آسیبی برسونن.
‫دارید اذیتم می‌کنید.
‫مردم از وصلت داوود ‫با هر کدوم از شاهدخت‌ها استقبال می‌کنن.
‫چرا من نباشم؟
‫حتی در پیروزی هم ‫هنوز گرگ‌ها دم در خونه‌م هستن.
‫من به غول‌کش کنارم احتیاج دارم.
‫اون نماد اعتماد خدا به منه.
‫و من می‌تونستم خوشحالش کنم.
‫این در مورد ‫خوشحال کردن اون نیست.
‫این در مورد شکل دادنش به مردیه ‫که باید بشه تا در خدمت اراده‌ی من باشه.
‫- ولی، پدر... ‫- میکال.
‫من تو رو به اندازه‌ی ‫نور هزاران ستاره دوست دارم.
‫ولی خواهرت راست می‌گه.
‫اون انتخاب بهتریه.
‫میراب این رو ازت خواست؟
‫آره.
‫این چیزی‌ـه که به بهترین شکل به ملت ما خدمت می‌کنه
‫میـ... میکال.
‫- میراب. ‫- میکال؟
‫فقط... مردها نیستن ‫که برای رسیدن به جاه‌طلبی‌شون از نردبون بالا میرن.
‫خواهرهای حقیر هم هستن.
‫چقدر دیگه تا «دان» مونده؟
‫اسب‌سواری برات ناخوشاینده، برادر؟
‫همیشه می‌تونیم یه ‫الاغ برات ترتیب بدیم.
‫یا می‌تونی فقط پیاده بیای.
‫برادرت حسادتش رو ‫خوب پنهان نمی‌کنه.
‫من نخواستم که فرمانده‌اش باشم.
‫فقط می‌خوام فکر کنه من لایقش هستم.
‫خب، اگه پیش کسایی دنبال احترام می‌گردی ‫که بهت نشونش نمیدن،
‫این بیشتر ایراد تو رو نشون میده تا اون‌ها.
‫خب، می‌دونی چقدر دیگه تا «دان» مونده؟
‫راه رو برای شاهزاده‌های شام، ‫یوناتان و اشبعل، باز کنین.
‫به چه علت؟
‫ملاقات با سرورتون، یاهیر از قبیله‌ی دان.
‫اون رو تو دربارش پیدا نمی‌کنین.
‫اون تو جنگل‌های اون طرفه.
‫هر اتفاقی افتاد، عصبانی نشو.
‫مگه من کی عصبانی شدم، شاهزاده‌ی من؟
‫یاهیر از دان.
‫شنیدم که یه سگ کوچولو ‫دوباره ول شده.
‫اومدی به پام بیوفتی؟
‫ما به دستور ‫پادشاهت اینجا هستیم.
‫همون پادشاهی که زنش ‫دستور تبعید پسرش رو داد
‫به خاطر گناهانش علیه خاندان من؟
‫با این حال اون اینجاست.
‫ما فقط می‌خوایم حرف بزنیم.
‫ما حرف نمی‌زنیم.
‫ما شکار می‌کنیم.
‫شکار چی؟
‫گراز وحشی.
‫گراز حرامه.
‫تو برای من از قانون حرف می‌زنی در حالی که ‫کنار برادرت که اون رو شکسته وایسادی؟
‫با این حال، ما نمی‌خوریمش،
‫ولی کنعانی‌ها می‌خورن، ‫و اون‌ها برای معامله باهاش فلز دارن.
‫برادر.
‫من چیزی رو پیشنهاد میدم که اول درخواست کردید
‫یه وصلت از طریق ازدواج بین دو خاندان‌مون.
‫نه، من علاقه‌ای به ‫پاک کردن ننگ تو ندارم.
‫به شاهزاده‌ات پشت نکن.
‫شاید، من بتونم با دینا صحبت کنم.
‫- نظرش رو بپرسم؟ ‫- از کی تا حالا نظر اون مهم شده؟
‫فکر کنم راه زیادی رو ‫برای هیچی اومدین.
‫بهتره راهتون رو بکشین و برین.
‫تو همونی هستی که ‫غول‌کش صدات می‌کنن؟
‫در واقع، غول‌کُشه.
‫بله، من داوود هستم.
‫کنجکاوم بدونم با شمشیر هم به اندازه‌ی ‫قلاب‌سنگت سریع هستی یا نه؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫بهم ملحق شو.
‫من حیوون حرام شکار نمی‌کنم.
‫بسیار خب.
‫ولی راه که میری، مگه نه؟
‫بیا.
‫بریم شکار!
‫حالا ساکت.
‫گرازها حیوون‌های باهوشی هستن.
‫خطرناک هم هستن، وقتی گیر بیوفتن.
‫خیلی شبیه پادشاه.
‫با شمشیر من کشته شد!
‫دینا،
‫ما مهمون سلطنتی داریم.
‫اومدن برای قلب ظریفت التماس کنن.
‫من رو یادت نمیاد؟
‫خب، پادشاه به یه ‫پیروزی بزرگ دست پیدا کرده.
‫رهبرانی که تو لحظه‌ی نیاز ازش ‫حمایت نکردن، با عواقبش روبه‌رو می‌شن.
‫داری من رو تهدید می‌کنی؟
‫ما داریم بهت یه فرصت می‌دیم.
‫ازدواج اشبعل و دینا ‫می‌تونه به نفع هر دو طرف باشه.
‫بعد از یه جنگ، یه پادشاه بدهی‌هایی داره.
‫چه راهی بهتر از تکیه کردن به ‫ثروتمندترین رهبر کل سرزمین برای پرداخت‌شون؟
‫و با این حال مادر تو...
‫...بهم بی‌احترامی ‌کرد.
‫آره، اشتباهی که ازش پشیمونه. بهتون اطمینان میدم
‫تو چی، غول‌کش؟
‫چه حکمتی برای من داری؟
‫قبلاً از بی‌احترامی حرف زدی.
‫این حسیه که من خوب می‌شناسم.
‫تمام زندگیم، خیلی صداها بهم می‌گفتن ‫من کمتر از اونی‌ام که می‌دونم هستم.
‫ولی من انتخاب کردم که از حرف‌هاشون ‫قدرت بگیرم، و ازشون زخمی نشم.
‫که فراتر برم.
‫خوب گفتی.
‫می‌تونید پیشنهاد پادشاه رو رد کنید، ‫و هیچی به دست نیارید.
‫یا می‌تونید قدرت نشون بدید ‫و ببینید چی برای به دست آوردن هست.
‫مطمئناً، سود زخم‌های زیادی رو شفا میده.
‫مثل یه مرد واقعی دنیای تجارت حرف زدی.
‫من باشم، مواظب می‌بودم.
‫این یکی بیشتر از اون چیزی که هنوز ‫می‌فهمه یه رهبره.
‫تو این کار خیلی ماهری.
‫برای یه زن؟
‫برای هر کسی.
‫تو به جشن ملحق نشدی؟
‫بالأخره شکار تو بود.
‫پدرم که اینطور تعریف نمی‌کنه.
‫متأسفم، دینا...
‫برای تمام شرمی که برات به بار آوردم.
‫مراقب باش، اشبعل...
‫امروز شکم یه گراز رو پاره کردم.
‫داستان‌هایی در مورد رفتار پدرت ‫با تو شنیدم.
‫من پسری نبودم که اون می‌خواست.
‫من نماد پایدار ‫شکست‌هاش هستم.
‫خب، تو این یکی مشترکیم.
‫شاید با هم بتونیم تغییرش بدیم؟
‫من باهات ازدواج نمی‌کنم، اشبعل، ‫فقط برای اینکه تو از قانون موسی فرار کنی.
‫نه، این یه فرار برای هر دومون خواهد بود.
‫از من خوشت نمیاد. منصفانه‌‌ست.
‫ولی ازدواج لازم نیست برای عشق باشه.
‫- در گوشم نجوا کن، شاهزاده‌ی شیرین. ‫- دینا.
‫دینا، من دارم بهت شانس ‫آزادی از این مکان رو میدم.
‫قبولش کن.
‫من برات وارثی به دنیا نمیارم.
‫و یه اسب نر می‌خوام،
‫همراه با لطف پادشاه ‫برای اینکه هر چقدر دوست دارم برم شکار.
‫این‌ها شرایط من هستن.
‫البته.
‫و، اشبعل...
‫تظاهر به دوست داشتنت نمی‌کنم.
‫تو وجودم نیست.
‫ابنر...
‫کار به اینجا کشید؟
‫کاش راه دیگه‌ای بود.
‫پس تو فقط یه خنجر دیگه برای پادشاهی؟
‫ابزاری برای خشم بی هدفش؟
‫من قسم خوردم.
‫ما فامیلیم، ابنر. ‫خون از قسم مهم‌تره.
‫تو قبلاً نجیب بودی.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم، ابنر.
‫از اینجا برو بیرون. از شام برو.
‫به هیچ‌کس کلمه‌ای نگو، ‫وگرنه پیدات می‌کنم و می‌کشمت.
‫برو!
‫خداحافظ، ابنر.
‫نوشیدنی بیشتر.
‫به نظر می‌رسه دیگه چیزی ‫برای گرفتن نمونده، خواهر.
‫من این کار رو می‌کنم. ممنون.
‫پدرت کجاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫کاش می‌تونستم کارها رو ‫برات راحت‌تر کنم، ولی...
‫همه‌ی ما تعهداتی داریم.
‫خواهش می‌کنم، مادر، احتیاجی ندارم یه نفر ‫دیگه هم بهم بگه با این قضیه کنار بیام.
‫این خیلی فراتر از اونه.
‫تو پدرت رو قبل از نبرد دیدی؟ ‫که چقدر سقوط کرده؟
‫و بخشی از عذابش ‫کار تو بود.
‫- طلسم و جادوگری... ‫- ساکت باش حالا.
‫حتی قانونی هم نبودن، ‫ولی تو صلاح دیدی که اون رو تغییر بدی،
‫مگه نه؟
‫این رو از کجا شنیدی؟
‫اخیملک. اون...
‫ما رو تنها بذار.
‫تو دیگه هیچوقت در این مورد ‫با هیچ‌کس حرف نمی‌زنی.
‫می‌دونم چی کار کردی، مادر.
‫و اخیملک بیچاره مجبور شد ‫گناه تو رو رونویسی کنه.
‫یه روزی تو هم می‌فهمی ‫چه حسی داره
‫که برای نجات دادن کسایی که دوستشون داری ‫تصمیم‌های وحشتناکی بگیری.
‫تو به این خانواده ‌اهمیت میدی؟
‫معلومه که میدم.
‫پس به تصمیم پدرت ‫احترام می‌ذاری...
‫و این قضیه رو رها می‌کنی.
‫باشه.
‫خوب مدیریت کردی، داوود.
‫اگه تو نبودی، یاهیر ‫ما رو رد می‌کرد.
‫من فقط حقیقت رو بهش گفتم.
‫نه. نه، تو بهش یه راه حل دیگه پیشنهاد دادی. ‫یه راه میانه پیدا کردی.
‫فکر کنم این رو از مادرم یاد گرفتم. ‫اون زن صبوری بود.
‫شاید، ولی تو یه چیزی داری ‫که نمی‌شه یادش داد.
‫باور و اعتقاد.
‫ببین، سربازها، اون‌ها بدون احترام به ‫رهبرشون از دستورات پیروی می‌کنن.
‫ولی اگه بتونی متقاعدشون کنی که ‫به همون اندازه که برای هدف خودت حاضری بمیری
‫برای هدف اون‌ها هم حاضری،
‫اون مردها تا آتش جهنم هم ‫دنبالت میان.
‫فکر کردم برای صبحانه دعوتم کردی، ‫فقط ما دو نفر.
‫مگه توافق نکردیم دیگه رازی نباشه؟
‫و با این حال تو انگشتر خاتم من رو ‫وقتی در رنج بودم از انگشتم درآوردی.
‫قانون من رو بدون رضایت تغییر دادی!
‫هیچ انتخاب دیگه‌ای نداشتم. ‫داشتم ازت محافظت می‌کردم.
‫بهت گفتم بهم دروغ نگو، ‫و با این حال دوباره اینجاییم.
‫تو احمق بودی که فرض کردی ‫کسی حقیقت رو برام فاش نمی‌کنه.
‫بالأخره... یه عقرب.
‫شائول...
‫من اشتباه کردم. این من رو آزار میده.
‫تو من و خانواده‌مون رو به ‫خیمه‌ی عبادت همراهی نخواهی کرد.
‫در عوض، تو قصر می‌مونی ‫و فکر می‌کنی که چطور می‌خوای ادامه بدی...
‫از بین تمام خطراتی که باهاشون روبه‌رو هستم،
‫هیچوقت باور نمی‌کردم تو یکی از اون‌ها باشی.
‫- شائول... ‫- برو!
‫همین الان!
‫کِزیا.
‫تو بمون.
‫هی، هی، هی.
‫چیه؟
‫چرا نگهبان‌ها دیگه ‫پاسبانی نمیدن؟
‫سلاح بردارین! سلاح بردارین!
‫ابی، نگه‌ش دار!
‫یوناتان! بیارش پایین!
‫فکر کنم یه مشکلی هست.
‫شاهزاده‌ی من، اسم من ساراست. ‫من یه درمانگرم. می‌تونم کمک کنم.
‫میکال، کمکم کن.
‫همین‌جا.
‫سارا...
‫زخمی شدی؟
‫این بار نه.
‫پس به ما کمک کن. بیا.
‫کی اینقدر جرأت داره که ‫به یه کاروان سلطنتی حمله کنه؟
‫اون‌ها کنعانی نبودن.
‫بیشتر شبیه یه گروه راهزن بودن.
‫با چه قصدی؟
‫کشتن یه شاهزاده.
‫دزدیدن از یکی از ثروتمندترین ‫لُردهای پادشاهی.
‫هر چی که می‌خواستن،
‫یاهیر اونیه که مُرده.
‫و با اون متهم‌کننده‌ی تو هم می‌میره، اشبعل.
‫من جواب می‌خوام، ابنر.
‫وگرنه، متحدان یاهیر شک می‌کنن ‫که من تو این قضیه دست داشتم.
‫- برو. ‫- بله، قربان.
‫پادشاه من، می‌تونم یه لحظه وقت‌تون رو بگیرم؟
‫خواهش می‌کنم، دوباره نخواه ‫که با میکال ازدواج کنی.
‫نه، پادشاه من، من با ‫یه درخواست دیگه اومدم.
‫اگه قراره به خانواده‌ی شما بپیوندم، ‫می‌خوام که بهم زمان بدین.
‫مثل هر پسر خوبی، آرزو دارم پدرم ‫اینجا باشه تا وصلت‌مون رو تبرک کنه.
‫ولی اون و خانواده‌ام هنوز دارن برای ‫از دست دادن برادرم ناتانائیل سوگواری می‌کنن.
‫یاد اون رو با افتخار گرامی می‌داریم.
‫بیشتر از این،
‫می‌دونم که میکال و میراب در مورد ‫این ازدواج احساسات متفاوتی دارن.
‫و نباید برای پذیرفتن ‫درستی انتخاب شما عجله کنن.
‫و من... من به زمان احتیاج دارم
‫تا تبدیل به یه فرمانده و شاهزاده‌ی ‫لایق برای خاندان شما بشم.
‫جذبه‌ات روی یاهیر کار کرد، ‫ولی من به این راحتی‌ها نیستم.
‫این رو یه مصالحه در نظر بگیرید.
‫یه راه میانه.
‫چیزی که من می‌خوام منصفانه و دلسوزانه‌ست.
‫مطمئناً، در وجود یه پادشاه بزرگ هر دوتاش هست
‫بسیار خب.
‫به خاطر همه، ‫برای عروسی وقت می‌ذاریم.
‫ممنونم. ممنونم، پادشاه من.
‫ولی این رو بدون.
‫تو هنوز خیلی چیزها برای یاد گرفتن داری.
‫مال مادرمه، پس به هیچ‌کس نگو.
‫عالیه.
‫می‌ذارم تو حرف بزنی.
‫ممنونم.
‫دینا...
‫خواهش می‌کنم.
‫واقعاً متأسفم که نتونستیم از ‫پدرت محافظت کنیم، ولی با مرگ اون...
‫برگشتن به خونه ‫برات امن نخواهد بود.
‫بدون یه وارث مرد، بقیه‌ی نجیب‌زادگان ‫قبیله‌ات حتماً ادعای رهبری می‌کنن.
‫هیچ مرد نجیبی بین‌شون نیست.
‫و تو طعمه‌ی آسونی خواهی بود.
‫نه به این آسونی، و اون‌ها این رو می‌دونن.
‫دینا، ما هر دو می‌دونیم که ‫یه غول به دست یه مرد ضعیف‌تر افتاد.
‫تو باید اینجا بمونی.
‫پادشاه به زودی از همراهی من خسته می‌شه. ‫اون هیچ وظیفه‌ای در قبال من نداره.
‫در قبال دختر یه لُرد کشته شده، نه.
‫ولی در قبال همسر یه شاهزاده؟
‫من نیازی به صدقه‌ی تو ندارم، اشبعل.
‫نه، این... ‫...این بیشتر از اونه. من...
‫من تو رو...
‫جذاب می‌بینم.
‫می‌دونی...
‫تو اون زمان بهم بی‌احترامی نکردی.
‫جوان و نادان بودی، پر از غرور.
‫ولی سخن ناشایستی نزدی.
‫ولی پدرت، اون... ‫اون کل ادعاش همین بود.
‫آره، چون اون باور داشت که اتفاق افتاده ‫حتی با اینکه بهش گفتم نیوفتاده.
‫تو بهش یه فرصت دادی تا از شر ‫من خلاص بشه و از پادشاه باج بگیره.
‫اشبعل...
‫تو هیچ دینی به من نداری.
‫صبر کن.
‫پس ما به خودمون مدیونیم،
‫که بیشتر از اون چیزی که پدران‌مون انتظار داشتن
‫با هم می‌تونیم یه شانس دوباره داشته باشیم.
‫فردا ازدواج می‌کنیم.
‫با توجه به شرایط، ‫نیازی به مراسم نداریم.
‫این چیزی‌ـه که من پیشنهاد میدم.
‫می‌تونم پانسمانش کنم؟
‫این رو تازه جوشوندم. تمیزتره.
‫به نظر میاد داره خوب خوب می‌شه.
‫خب، توسط یه درمانگر ‫عالی بهش رسیدگی شده.
‫بهم بگو.
‫عاقل، و در عین حال سرکش.
‫شاید هنوز به درستی ارزشش ‫دیده نشده.
‫زیبا.
‫دوست دارم این درمانگر رو ببینم.
‫خب، باید ببینی.
‫چرا تصمیم گرفتی بیای؟
‫برادرت از طرف تو ‫پیام‌ها و هدایایی فرستاد.
‫واقعاً بی‌وقفه.
‫ولی در حقیقت، نمی‌تونستم از فکر کردن به اینکه ‫بهبود پیدا کردی یا نه دست بردارم.
‫پس، فکر کردم بیام خودم ببینم.
‫پاشو.
‫به نظر میاد که بهبود پیدا کردی.
‫تقریباً.
‫نه کاملاً.
‫اون زمان خیلی زیادی می‌بره.
‫من خیلی کند خوب می‌شم... ‫و به مراقبت مداوم احتیاج دارم.
‫جنگجوی بی‌رحم.
‫من برای پادشاه اینجا هستم.
‫و با پادشاه چه کاری داری؟
‫من در ازای بخشش اون ‫اطلاعاتی رو پیشنهاد میدم. حالا برو کنار.
‫تو در میدان نبرد ‫قصد شورش داشتی، خائن.
‫هر چی که می‌خوای به پادشاه بگی، ‫اول به من خواهی گفت.
‫پادشاه من، آدریل خبر مهمی آورده.
‫پادشاه من، خواهش می‌کنم...
‫من به پاتون می‌افتم تا برای رحمت‌تون التماس کنم
‫پادشاه من.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو مجازات خائن‌ها رو خوب می‌دونی.
‫ولی اگه من اطلاعاتی داشته باشم ‫که وفاداریم رو ثابت کنه چی؟
‫اطلاعات از چه نوعی؟
‫من سموئیل رو دیدم که به بیت‌لحم اومد.
‫می‌دونم به کدوم خونه سر زد.
‫پادشاه من، من می‌دونم اون کی رو منصوب کرد.