‫بعد من تکرار کن. ‫من به‌‌طور قطع
‫با مدد الهی متنبه شده‌ام
‫تا دیگر گناه نکنم ‫و خود را در معرض گناه قرار ندهم.
‫من به‌‌طور قطع تا دیگر گناه نکنم
‫و خود را در معرض گناه قرار ندهم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫از جانب پروردگار و عیسی مسیح
‫تو را از هر گناهی
‫پاک می‌کنم.
‫آمین.
‫آروم باش.
‫هیس...
‫آروم باش.
‫تمومه.
‫همم.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه، نه، نه ...
‫- تقصیر خودمه. ‫- خیلی معذرت می‌خوام.
‫- تقصیر خودمه. نه.
‫واستا.
‫کریستن!
‫اوه خدایا کمکم کن.
‫خدایا کمکم کن.
‫کمکم کن.
‫اوه خدایا.
‫کمکم کن.
‫نگاه نکن.
‫برنگرد.
‫ادامه می‌دیم.
‫درموردش صحبت نمی‌کنیم.
‫هیچ‌وقت ازش صحبت نمی‌کنیم.
‫دوباره انجامش نمی‌دیم.
‫نمی‌تونیم.
‫چرا دیوید.
‫به تو بیش از هرکس دیگه‌ای نیاز دارم.
‫و تنهات نمی‌ذارم برم.
‫فقط همین یک بار.
‫هیس.
‫- مامان! ‫- آماده‌ایم مامان!
‫- مامان! ‫- مامان کو؟
‫- مامان! ‫- بذار بیایم تو.
‫- مامان! ‫- برگه‌م رو امضا می‌کنی؟
‫گرفتمش...
‫چی شده؟ ‫لکسیس چی‌کار کرده؟
‫هیچی. ‫فقط داشتیم حرف می‌زدیم.
‫انگار بچه مورد علاقه‌ته.
‫خیلی‌خب هیس. ازتون می‌خوام که
‫یه لحظه به حرفم گوش بدین.
‫- اما دیرمون می‌شه که. ‫- خب اون‌وقت
‫مامانبزرگ می‌تونه برسوندتون. ‫این مسئله مهمیه.
‫- خب. ‫- من و لکسیس یه قراری گذاشتیم.
‫و به کمک شما نیاز داریم ‫برا محقق شدنش.
‫للاند تاونسند چند وقته که ‫ بعد مدرسه میومده سراغ لکسیس.
‫هیچ‌کدومتون تعجب نکردین ‫پس حدس می‌زنم که باخبر بودین از این.
‫خیلی‌خب، امروز روز جدیدیه. ‫مشکلی نیست.
‫از همه‌تون می‌خوام که بدونین
‫این مرد قصد اذیت کردن ما رو داره.
‫اون مرد بدیه ‫و اعلام جنگ کرده علیه ما.
‫و از چهارتاتون می‌خوام که ‫با هم کار کنین تا جلوش رو بگیرین.
‫حالا للاند به لکسیس ‫این یادداشت رو داده.
‫می‌دونین این یعنی چی؟
‫- «نرگس»؟ نه. ‫- مگه یه گل نیست مامان؟
‫- فکر کنم... ‫- نمی‌دونم اصلاً...
‫هیس. دارم باهاتون مثل ‫ دخترهای بالغ صحبت می‌کنم
‫چون ازتون می‌خوام ‫همون‌طوری رفتار کنین.
‫خب؟ اگه للاند دوباره بیاد سراغ لکسیس
‫یا هرکدوم از شماها ‫باید بهم بگین.
‫نه یک هفته بعدش ‫نه یک روز بعدش.
‫همون لحظه بهم زنگ بزنین.
‫فهمیدین؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫خوبه. بیاین بغلم پس.
‫باشه ولی باید بجنبیم.
‫دوستتون دارم. حالا برین مدرسه.
‫خیلی‌خب. یالله، یالله، یالله.
‫برین مدرسه. ‫خیلی همه‌تون رو دوست دارم.
‫- خیلی زیاد. ‫- مامانبزرگ؟
‫- ممنون. خدافظ مامان. ‫- خدافظ.
‫[نرگس]
‫- مامان؟ ‫- جان؟
‫یه چیزی می‌خوام نشون بدم.
‫اوف. نمی‌دونستم این‌قدر ‫ پیشرفت داشتین.
‫آره. آماده‌ایم. امشب.
‫اینجا رو روی 6 درجه نگه می‌داریم.
‫از کلیسا پول می‌خوان؟
‫نه. یه جسد می‌خوان.
‫کریستن کجاست؟
‫- فکر می‌کردم باشه اینجا. ‫- احتمالاً دیر کرده.
‫دخترها رو داره ‫می‌رسونه مدرسه.
‫جلوتر کپسولی رو خواهید دید که
‫بدن سوژه داخلش می‌ره.
‫محیط آزمایشگاه این‌قدر ‫بزرگه که جلوگیری می‌کنه از
‫تداخل گرما یا ‫تشعشات بیرونی با نتایجمون.
‫به‌نظر دقیق نمیاد.
‫همه‌ش عایق حرارتی شده تا از تبادل
‫انرژی تشعشی و ‫تشعشات جلوگیری بشه.
‫و زیر کپسول... این چیه؟
‫یه طیف‌سنج بزرگ
‫با حساسیت یک سپتیلیونوم گرم.
‫پس شما دارین وزن بدن رو ‫ در لحظه مرگ اندازه‌گیری می‌کنین؟
‫که بهتون چی رو نشون می‌ده؟
‫شما باور دارین که جسم انسان ‫با مرگ دیگه از کار میفته، نه؟
‫- آره. ‫- پس با این نظریه
‫نباید هیچ کاهش وزن یا ‫انرژی‌ای اتفاق بیفته
‫وقتی کسی می‌میره.
‫اولین قانون ترمودینامیک می‌گه:
‫وزن بدن
‫درست قبل و بعد مرگ یکیه.
‫خب به‌غیر از بازدم و
‫دیگر مایعات.
‫مدفوع، ادرار.
‫اما همه‌ش تو این ‫محفظه گیر میفته
‫و قبل و بعد مرگ وزن‌کشی می‌شه.
‫آزمایش من درمورد ‫ازبین رفتن جرم یا انرژیه
‫که هیچ توضیحی ‫ براش وجود نداره.
‫شما می‌خواین وزن ‫روح رو اندازه بگیرین؟
‫من آدم مذهبی‌ای نیستم.
‫شما بهش می‌گین روح
‫ولی من می‌خوام... ‫وزن هوشیاری رو اندازه بگیرم.
‫اگه وزن بدن کم بشه در لحظه مرگ
‫چی از بین رفته؟
‫چقدر وزن داره؟ ‫کجا می‌ره؟
‫همم. حالا اگه وزنش تغییر نکرد چی؟
‫پس دیگه جای بحثی وجود نداره.
‫چیزی پس از مرگ وجود نداره.
‫در سال 1901، یه پزشک
‫به نام دانکن مک‌دوگال ‫آزمایشی رو انجام داد
‫برای اندازه‌گیری...
‫روح.
‫اون با سوژه‌های در حال ‫ مرگ این آزمایش رو انجام داد
‫و قبل و بعد مرگشون وزنشون کرد.
‫21 گرم تفاوت دید.
‫و از اون زمان باز هم ‫این آزمایش تکرار شده؟
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫به‌نظر میومد از لحاظ ‫علمی مهم نباشه.
‫چون درمورد روح بود؟
‫نه. چون علم کاری با مذهب نداره.
‫پس اگه کاری با مذهب نداره
‫پس چرا نمی‌خواد ‫دوباره این آزمایش تکرار کنه؟
‫چون شما سعی دارین از علم ‫ به‌عنوان یه اهرم استفاده کنین.
‫می‌خواین ازش استفاده کنین تا ‫اثبات کنین پس از مرگ حیاتی وجود داره.
‫نه ولی چرا همون‌جوری ‫ باهاش رفتار نمی‌شه
‫که با فیزیک کوانتوم می‌شه؟ ‫- فیزیک کوانتوم؟
‫اون ربطی به مذهب نداره.
‫نمی‌خواد تلاش کنه مذهب وجود داره.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، کافیه. ‫- بله، ولی برا همینه که...
‫بس کنین. این دکتر سوان...
‫از ما پول که نمی‌خواد؟
‫نه. فقط کسایی رو ‫می‌خواد که دارن می‌میرن.
‫حرفتون رو به‌خاطر من قطع نکنین.
‫ادامه بده دیوید.
‫من... چیز دیگه‌ای ندارم برا گفتن.
‫خب یه کشیشی تو بیمارسرا هست.
‫ ای‌اس‌پی‌اس داره ‫که یه نوع سرطان نادره.
‫دکترها می‌گن 24 ساعت ‫ دیگه بیشتر زنده نمی‌مونه.
‫در مورد این آزمایش باهاش ‫ صحبت کردم و داوطلب شده.
‫نظرتون؟
‫بذارین سوتفاهم‌ها رو ‫رفع کنم اگه اجازه‌ست
‫- عالی‌جناب. ‫- حتماً.
‫دیوید می‌دونم که من و تو ‫شروع خوبی نداشتیم
‫اما کاردینال ازم خواسته
‫که حواسم بهت باشه
‫به‌خاطر مشکل تعهدت.
‫تعهد باریه که باید ‫همه به دوش بکشیم.
‫سلام.
‫- ببخشید دیر کردم. ‫- اصلاً مشکلی نیست.
‫ما داشتیم درمورد این آزمایش وزن ‫روح بحث می‌کردیم.
‫و به امضای
‫کشیش همکاری‌کننده نیاز داریم.
‫بله خانم بوچارد؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه چند قدم عقب‌تر برین لطفاً؟
‫- این چیه؟ ‫- یه حکم منع.
‫به دادگاه احضار شدی.
‫عالی‌جناب، نمی‌شه اختلافاتمون رو
‫بدون این حملات ‫متعصبانه حل کنیم؟
‫خانم بوچارد، نیازی ‫به این نیست واقعاً.
‫اوه این حکم منع برا من نیست.
‫من از پس خودم برمیام.
‫برای دختر 11ساله‌مه.
‫- ببخشید؟ ‫- آقای تاونسند
‫رفته پیش دخترم تو مدرسه
‫طی چهار دیدار مجزا
‫و ازش خواسته که ‫این رو از من پهنون کنه.
‫نه، این...
‫و همچنین با رفتارش اون رو معذب کرده.
‫نه‌خیرم. چی می‌گین برا خودتون؟ ‫مزخرفه.
‫خوشبختانه یکی از ‫دخترهام یه عکس گرفته
‫و برا همین دادگاه تونست ‫ این حکم رو برام صادر کنه.
‫این... این یه سوء برداشته.
‫خب گمونم خوبه که
‫کلیسای کاتولیک مشکلی نداره
‫با نزدیک شدن ‫مردهای گنده به بچه‌ها.
‫للاند یه لحظه بیا بریم بیرون.
‫نه، این... این یه دروغه اعلی‌حضرت.
‫- این فقط... ‫- همون‌طور که گفتی للاند
‫تعهد یه باریه که همه ‫باید به دوش بکشیم.
‫یه‌لحظه بیا صحبت کنیم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫همه‌چی ردیفه با لکسیس؟
‫داریم رو روال میفتیم.
‫و بقیه چیزها؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫خوبه.
‫خانم بوچارد ‫من از للاند خواستم که
‫مقداری کناره‌گیری ‫کنه تا قضیه رو بررسی کنیم.
‫ممنونم اعلی‌حضرت.
‫نه، ممنونم از شما ‫ به‌خاطر صبرتون.
‫و دیوید اگه یه‌لحظه وقت داری
‫ازت می‌خوام به یه ‫اعتراف گوش کنی.
‫چطوری؟
‫خجالت می‌کشم که ‫ همه دارن شلوغش می‌کنن.
‫کیه اون؟
‫کشیش جدیدمون ‫دیوید آکاستا.
‫ازش خواستم ‫اعترافت رو بشنوه.
‫خب خودت که می‌تونی.
‫نه، نه، ما ‫دوست‌های خیلی نزدیکی‌ هستیم.
‫خب آخرش چی شد؟
‫- تأیید شدم؟ ‫- آره شدی.
‫اما قراره یه مرگ بسیار منزوی‌ای باشه
‫می‌خواستم بهت هشدار بدم.
‫باید تنها تو یه محفظه بخوابی.
‫مشکلی نیست.
‫فکر می‌کنی روحم ‫ چقدر وزن داشته باشه؟
‫سنگین‌وزن خواهی بود.
‫دیوید؟
‫پدر، من رو ببخش به‌خاطر گناهانم.
‫من... ‫افکار ناپاکی داشته‌ام.
‫تجرّد برای من خیلی سخت بود.
‫برای همه سخته.
‫نه، ذهن من پر از افکار بده.
‫افکار تکیه‌دادن، تکیه‌گاه بودن
‫و اینکه زندگیم بدون ‫ وابستگی بی‌معنی بوده.
‫شما به خدا وابسته هستین.
‫هیچ‌وقت حسش نکردم.
‫دعا کردم حسش کنم.
‫اما اگه پس از مرگ ‫ فقط تاریکی باشه و
‫زندگیم به هدر ‫رفته باشه چی؟
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫خدا ازتون دفاع و محافظت می‌کنه.
‫«نرگس»
‫[دره زنبورها]
‫[آیا بالای 14 سال سن داری؟]
‫[بله]
‫[دوست داری چه حیوانی باشی؟]
‫تبریک می‌گم لیندای مارمولک.
‫حیوون‌های دیگه‌ای هم هستن ‫که می‌خوان باهات دوست بشن.
‫می‌خوای ببینینشون؟
‫[بله]
‫[قبول]
‫سلام لیندا. ‫من پالی خوکه‌ام.
‫و بهت خوشامد می‌گم. ‫خونه‌ت رو ساختی؟
‫[نه.]
‫نه. ‫[پالی567 در حال نوشتن...]
‫بذار نشونت بدم کجا باید بسازیش.
‫چند سالته لیندا؟
‫[یازده]
‫[تو چی؟]
‫- 11. تو چی؟ ‫- من 12 سالمه.
‫مامان‌بابای من از هم جدا شدن. ‫مال تو هم؟
‫نه ولی بابام خیلی ‫وقت‌ها نیست خونه.
‫[پالی567 در حال نوشتن...]
‫چه بد.
‫من دوست دارم با کسی ‫ حرف بزنم. تو چطور؟
‫- من هم. ‫- سلام.
‫مامانت زنگ زد الان.
‫- هی، دخترها کجان؟ ‫- من یکیشونم.
‫بله، ولی بقیه دخترها کجان؟ خواهرات.
‫حیاط پشتی شاید؟
‫خب. بیا. می‌خوام پیتزا سفارش بدم.
‫- مامانت تا دیروقت سر کاره. ‫- چی‌کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. کارهای شیطانی. ‫بیا بریم.
‫باید برم. ‫فردا می‌بینمت.
‫آخ جون. من تنهام.
‫من هم.
‫چی دارین؟ ‫یه علامت بهم بدین.
‫بریم. بفرما. ‫آماده بشیم.
‫معذرت می‌خوام. ‫ببخشید.
‫علائم حیاتی رو داریم.
‫- گزارش می‌خوام. ‫- سمت راست.
‫- بجنبین!
‫هوشیاره، فقط رو خودش متمرکزه.
‫خیلی حس ‫فراکنستاینی داره این کار.
‫آره؟ خب پس خوش اومدی ‫به علم پرحاشیه.
‫خب تنفس هنوز نامنظمه.
‫ضربان روی 110. ‫ریه‌هاش دارن از کار میفتن.
‫- نفس کشیدن سنگین شده... ‫- باید بریم پدر.
‫به‌واسطه این مسح‌کشیدن مقدس ‫باشد که خدا با عشق
‫و مرحمتش تو را با عظمت ‫روح‌القدس یاری کند.
‫تندتپشی روی 130 ‫فشار خون بالا رو 80
‫ چی؟ کجا؟ کجاست...؟ ‫چه خبره؟
‫- ما اینجاییم فرانک. ‫- اعلی‌حضرت وقتی نداریم دیگه.
‫- پس وقت ایجاد کنین. ‫- وقت نداریم.
‫داره هوشیاریش رو از دست می‌ده.
‫- پدر؟ ‫- ضربان 110.
‫- اعضاء داخلیش دارن از کار میفتن. ‫- آه.
‫هنوز هم ‫می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫- آزمایش. ‫- آه.
‫می‌خوای پیش بری باهاش؟
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫می‌دونم.
‫اما این آزمایش رو ‫می‌خوای انجام بدی؟
‫وزن روح.
‫آره.
‫تأیید می‌کنی؟
‫آره.
‫تو دوست خوبی بودی.
‫دیگه وقتی نداریم! ‫بریم! بریم!
‫خوبه. بفرستش داخل. بخنبین.
‫عالیه. آروم بفرستینش پایین.
‫آروم. مراقب باشین.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫آروم ببرینش پایین.
‫- خیلی‌خب بریم. ‫- فضا رو خالی کنین.
‫بریم!
‫- علائم قلبی زنده مخابره می‌شه. ‫- اطلاعات مخابره می‌شه.
‫- تجهیزات سر جاشونن؟ ‫- تقریباً.
‫- علائم حیاتی چطورن؟ ‫- دارن افت می‌کنن.
‫کمتر از 5 دقیقه فرصت دارین. ‫فشار خون افت پیدا کرده.
‫غلظت اکسیژن کمه. ‫تو تنگی نفس رفته.
‫ضربان قلبش نامنظمه.
‫نزدیکه که ایست قلبی کنه.
‫- نورها خاموش! ‫- نورها خاموش!
‫نورها خاموش!
‫محوطه رو ایزوله کنین.
‫چطور باهاش صحبت کنم؟
‫فرانک، صدام رو می‌شنوی؟
‫نه.
‫فرانک؟
‫کجایی؟
‫دارم از رو یه ‫صفحه نمایش نگاهت می‌کنم.
‫بررسی حلقه اول.
‫- بررسی شد! ‫- حلقه دوم
‫- بررسی کنین. ‫- بررسی شد!
‫- حلقه سوم؟ ‫- بررسی شد.
‫حلقه چهارم؟
‫«وقتی روح در بدن دمیده شد
‫یک قلمرو برای ‫دربرگرفتنش کوچک بود.»
‫- حلقه چهارم؟ ‫- بررسی شد.
‫«حالا دو متر زمین پست...
‫کافیه.»
‫- حلقه چهارم؟ ‫- بررسی شد!
‫چی می‌گین شما؟
‫سرده.
‫- می‌دونم. ‫- خیلی‌خب
‫بچه‌ها نزدیکیم.
‫هرکار از دستت ‫برمیومده انجام دادی.
‫بذار خدا تو رو با خودش ببره.
‫اما اگه نکرد چی؟
‫می‌کنه فرانک.
‫آماده‌این؟ هر لحظه ‫ ممکنه اتفاق بیفته دیگه.
‫دستت کجاست؟
‫کجایی؟
‫من اینجام.
‫علائم حیاتی به‌سرعت ‫دارن افت می‌کنن.
‫من گرفتمت.
‫نمی‌تونم حست کنم.
‫به یک خط رسیده!
‫ترازو رو روشن کنین.
‫حواستون رو جمع کنین ‫بچه‌ها. دیگه آخرشه.
‫61008.66 گرم قبل از مرگ.
‫- تأیید می‌شه؟ ‫- تأییده.
‫برون‌ریز تشعشع: 0.55578.
‫- وضعیت؟ ‫- ضربان 130، داره بالا می‌ره
‫فشار خون 70 روی 150.
‫نوار مغزی نامنظم. ‫آماده باشین.
‫این چی بود؟
‫وزنش کنین.
‫همگی آماده باشین.
‫دیگه نزدیکه.
‫نهایتاً 15 ثانیه.
‫فرانک، صدام رو می‌شنوی؟
‫ضربان داره بالا می‌ره.
‫10 ثانیه مونده.
‫فرانک؟
‫آره. ایست قلبی.
‫خط ضربان صاف شد. ‫زمان رو بررسی کن.
‫- ببینین. ‫- تغییر داریم مردم.
‫تغییراتی داریم رو وزنه.
‫کسی می‌تونه انرژی رو بررسی کنه؟
‫چه خبره؟
‫24 گرم.
‫قفلش کن. 24.63.
‫این اختلافه.
‫یه مشکلی دارین دکتر.
‫- اوه خدای من. ‫- شبکه نیرو مشخص شد.
‫آره، اضافه ولتاژ دارین. ‫مال سنسور ذراتتونه.
‫نه، غیرممکنه. ‫برون‌ریز رو نگه داشتیم؟
‫وضعیت کپسول ثابته
‫و علائم حیاتی دقیق دریافت شده.
‫- خب. ‫- خب ردیابیش کن.
‫حالا انقباض ‫محفظه داره انجام می‌شه.
‫- اصلاً با عقل جور در نمیاد. ‫- اوه خدایا.
‫یعنی چی؟
‫به‌نظر درست نمیاد.
‫می‌شه یکی گزارش ‫دقیق بده بهم لطفاً؟
‫- نمی‌تونه واقعیت داشته باشه. ‫- علائم حیاتی...
‫من مرده‌م؟
‫فرانک؟
‫الو؟
‫سلام؟!
‫شیطان
‫سلام، منم باباتون.
‫منم باباتون، خوراکی آوردم براتون.
‫خاموشش کن لکسیس.
‫نمی‌تونم بشنوم.
‫وای!
‫نباید ببینین این رو.
‫سلام؟ شریل؟
‫- بابا؟ ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- سلام لین.
‫- چی؟ ‫- یه لحظه.
‫ - سلام. ‫- سلام.
‫- سلام. چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- زود برگشتی خونه. ‫- آره می‌خواستم...
‫- خب کجا بودین شما؟ ‫- بالا داشتیم تلویزیون نگاه می‌کردیم.
‫چرا قفل در عوض شده؟
‫مامان نگران بود به‌خاطر کسی که ‫مزاحم لکسیس شده بود.
‫چی؟
‫چی شد؟
‫داریم سعی می‌کنیم ‫بفهمیم چی بود جریان.
‫من نمردم!
‫خب شاید بهتر باشه ‫بیاریمت بیرون از اونجا.
‫- بیا. بیا. ‫- اوه.
‫ماچ.
‫همیشه می‌خواستم این کار رو بکنم
‫و حالا کردم.
‫می‌شه این رو بذارین کنار لطفاً؟
‫نه. گشنه‌م.
‫چی شد؟
‫نمی‌دونم ولی برا 56 ثانیه ‫ از نظر پزشکی مرده بود
‫و 24 گرم ازش کم شد.
‫روحش بدنش رو ترک کرد؟
‫نه، هنوز هم 24 گرم سبک‌تره.
‫پس داره بدون روح راه می‌ره؟
‫خب مشخصاً بدون روح ‫ که نمی‌تونه باشه
‫چون سرپا واستاده.
‫چی می‌گین شماها یواشکی؟
‫فقط خوشحالیم که برگشتین.
‫آها.
‫قطعاً یه نقص فنی ‫وجود داره تو سیستمتون.
‫- اوهوم. ‫- خب اون انفجار
‫اون چراغ‌ها.
‫نه. ‫ما به یه حجم نمونه بزرگ‌تر نیاز داریم.
‫من یه اعجوبه پزشکی‌ام.
‫- خب این چیه؟ ‫- سالاد آبنبات.
‫- خیلی سالمه. ‫- باید امتحانش کنی.
‫- زود باش. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- چرا، می‌دونی که می‌خواهیش. ‫- هواپیما!
‫- اوه! خب، خب. ‫- خوشمزه بود!
‫- آره! ‫- همم.
‫- خیلی خوبه نه؟ ‫- خب گوش کنین.
‫مامانبزرگتون چطوره ‫ حالش این روزها؟
‫مم. مامان‌بزرگ خفنه؟ خوبه.
‫مامان‌بزرگ خفنه؟ ‫مگه داستانی چیزی داره؟
‫- خب این افتضاحه که! ‫- نه‌خیرم نیست.
‫- دیوانه‌ای تو. این... ‫- یه بار دیگه امتحان کن.
‫- آره. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫لکسیس کجاس؟ ‫اوه این واقعاً افتضاحه.
‫باید یه آشپزخونه هم بسازی.
‫از همه چوب‌هات استفاده نکن.
‫- تو آشپزخونه داری پالی؟ ‫- آره دارم.
‫و بهت نشونش هم می‌دم.
‫الان دارم با مامانم بحث می‌کنم.
‫خیلی بدجنسه! ‫مامان تو هم بدجنسه؟
‫بابا دنبالت می‌گرده.
‫تو تخت لین چی‌کار می‌کنی؟
‫- بازی می‌کنم. ‫- بذار ببینم.
‫نه.
‫مامان من بدجنسه. ‫مامان تو چطور؟
‫کیه اون؟
‫- للاند. ‫- چی؟
‫للاند. داره سعی می‌کنه گولم بزنه
‫که فکر کنم اون یه دختر کوچولوئه.
‫مامانم مدام بهم غر می‌زنه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫هی از مامان سوال می‌پرسه ‫و مثل دخترها نمی‌نویسه.
‫- لیندا؟ ‫- خب پس
‫- تو نباید... ‫- لیندا؟
‫واستا. داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- وانمود می‌کنم گول خوردم. ‫- چرا؟
‫می‌خوام بدونم ‫چی می‌خواد از جونم.
‫- پس به مامان می‌گم. ‫- لیندا هنوز هستی اونجا؟
‫مامان من بدجنسه. ‫مامان تو چطور؟
‫منم می‌خوام بازیش کنم.
‫- تو زیادی کوچیکی. ‫- نه‌خیرم.
‫خیلی‌خب آیپدت رو بیار.
‫خب ببین کی اینجاس.
‫آره.
‫کریستن می‌دونست ‫امشب داری میای خونه؟
‫نچ.
‫به دخترها شب‌بخیر گفتی حداقل؟
‫آره.
‫چقدر منبع اطلاعاتی تو!
‫آره. دیگه کامل برگشتم خونه
‫پس ازت می‌خوام که تا آخر هفته از ‫پارکینگ بری بیرون.
‫با زنت صحبت کردی در این مورد؟
‫من اومدم خونه شریل
‫و خوشم نمیاد از تغییراتی ‫ که تو خونه‌م دادی.
‫نمی‌دونم داری چی‌کار کنی
‫با اون عروسک‌های کوچیک عجیبت
‫- و... ‫- اوه.
‫همه خرت و پرت‌هات.
‫اما نمی‌خوام نزدیک خونواده‌م باشه
‫پس ازت می‌خوام ‫ تا آخرهفته بری بیرون.
‫تو یه عوضی قدرنشناسی. ‫می‌دونستی این رو؟
‫بله می‌دونستم.
‫من زندگیم رو ول کردم ‫تا مجانی بچه نگه دارم.
‫همه‌چی رو فعلاً کنار گذاشتم...
‫تبریک می‌گم. ‫حالا برو بیرون.
‫خفه شو عوضی.
‫- چطور روت می‌شه؟ ‫- بله.
‫چطور روم می‌شه؟ ‫چطور روم می‌شه یه شوهر باشم؟
‫وقت شوهربودنت ‫یک سال پیش بود.
‫نه، نه، نه. ‫گوش کن شریل، این دیگه کار نمی‌کنه.
‫خب؟ این عذاب وجدان دادن‌ها، تیکه‌ انداختن‌ها.
‫به نظرت تأثیری گذاشته روم؟
‫حالا از خونه‌م گم شو برو بیرون.
‫گوش کن بابایی.
‫نذار اون روی سگم رو نشونت بدم.
‫اوه خدایا، تو مگه روی سگ هم داری؟
‫دارم برات.
‫ادی، ادی عزیزم، ‫به من خرد و روشنی بده
‫تا بدونم چطور جلوی این
‫ آشغال عوضی رو بگیرم.
‫اوه. اوه خدای من.
‫کمکم کن. کمکم کن، کمکم کن.
‫کمکم کن خدا.
‫چی‌کار می‌کنم من؟
‫خدایا کمکم کن.
‫کمکم کن وقتی مردم ببینمت.
‫دیوید.
‫نه! کریستن، ما گفتیم فقط یک بار. نه.
‫اما جدی نگفتم ‫تو هم جدی نگفتیش.
‫اوه. این دیوانگیه.
‫دیشب خیلی خوش گذشت.
‫ما به هم خیلی نزدیک هستیم.
‫نه نباید ادامه پیدا کنه.
‫چرا می‌شه. ‫کسی نمی‌فهمه.
‫بی‌خیال.
‫همم.
‫- آه. ‫- چی بود این؟
‫- چی؟ ‫- زبونت.
‫اوه. آره. تازه انجامش دادم. ‫خوشت میاد؟
‫تو... تو...
‫تو کی هستی؟
‫کریستن. ‫به من گوش کن.
‫من رو درک کن.
‫چه موجودی هستی تو؟!
‫مهمه؟ ‫من که شناختمت.
‫دیگه برگشتی خونه؟
‫اوهوم. ‫برای همیشه.
‫دیگه کار نداری؟
‫خب یه مشتری پیدا کردم. ‫ مشتری خوب.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫می‌خوام از پولش برا ‫ خونه استفاده کنم.
‫آره، آره. دخترها گفتن. ‫یه حموم دیگه؟
‫آره و یه اتاق دیگه.
‫از پسش برمیایم؟
‫میایم. قول می‌دم.
‫و یه چیز دیگه.
‫می‌خوام مامانت بره از اینجا.
‫می‌دونم.
‫موافقم.
‫همه‌چی ردیفه. ‫ممنون. ممنون.
‫برین خواهر گرترود رو ببینین.
‫من خوبم.
‫اوه.
‫چی؟ مت باهات نیست؟
‫- مت؟ ‫- عالی‌جناب.
‫اوه نه. ایشون می‌خواستن ‫ ما اول ببیننیمتون.
‫اوه خب پس بشینین.
‫من دارم مضطربش می‌کنم.
‫آخه کل زندگیم حرف دلم رو نزدم
‫و حالا یکهو می‌خوام ‫ همه‌ش رو بگم.
‫یادتون میاد تو محفظه ‫ چه اتفاقی افتاد؟
‫خب یادمه تنها بودم.
‫آها.
‫و دستم رو دراز کردم و... ‫و صدای مت هم بود.
‫این رو یادمه. ‫اون گفت: "بذار خدا ببردت."
‫و بعد؟
‫بعد یه چیزی دیدم.
‫یه سری آدم تو یه اتاق.
‫داشتن به هم لبخند می‌زدن ‫و دستشون رو دراز می‌کردن.
‫و دست‌هاشون خیلی دراز بود
‫و داشتن به سمت ‫من دست درازش می‌کردن.
‫و داشتم می‌رفتم سمتشون.
‫اما یکهو فاصله خیلی زیادی شد.
‫من فکر کردم اون سمت اتاقه
‫اما به‌نظر اومد که ‫کیلومترها فاصله باشه.
‫و بعد یه چیزی رو ‫حس کردم پشتم.
‫فکر کنم یه دست بود.
‫دست مت بود
‫و داشت به من لبخند می‌زد
‫و برگشتم...
‫و باز دوباره دیدم که زنده‌ام.
‫پس روحی ندارم، نه؟
‫نمی‌تونیم این رو بگیم.
‫به مت بگین بیاد پیشم. ‫لطفاً.
‫از نظر پزشکی؟
‫خب اون توده تو ریه‌هاش... ‫اون ای‌اس‌پی‌اس... ناپدید شده.
‫و سرطان تو گره‌های لنفاویش ‫داره کوچیک می‌شه.
‫خب چطور می‌شه تفسیرش کرد؟
‫یه معجزه.
‫قبل اینکه مریض بشه چطور بود؟
‫اینجوری نبود.
‫جدی بود و سخت.
‫- همم. ‫- هیچ‌وقت...
‫ابراز محبت نکرده بود؟
‫بله.
‫گفتن دستتون رو ‫روی پشتشون حس کردن
‫و دیدن که لبخند می‌زنین
‫و برا همین بود که تصمیم گرفتن ‫به بدنشون برگردن.
‫پس کاهش وزن پیوسته رو
‫چطور می‌شه تفسیر کرد؟
‫آره، حسگرها خراب شدن.
‫دکتر سوان می‌خوان یک بار ‫دیگه این آزمایش رو انجام بدن.
‫- با پدر ایگناتیوس؟ ‫- نه، با یه بیمار جدید.
‫باشه. به بیمارسرا می‌گم.
‫یه راهبه داریم، خواهر گرترود. ‫روزهای آخرشه.
‫بله؟
‫فکر می‌کنم بهتره برین ببینینشون.
‫شما رو درخواست کردن.
‫می‌رم. هرقت بتونم.
‫اول می‌خوام خوب بشه.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫بله دارم.
‫- شاید بهتر باشه... ‫- آره فکر کنم.
‫خب...
‫اون شب...
‫ببین لازم نیست ‫درموردش صحبت کنیم.
‫- من اشتباه کردم. ‫- نه اینطور نیست.
‫من هم به همون اندازه درگیر شدم.
‫تو دست نگه داشتی. ‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫منظورت چیه من دست نگه داشتم؟
‫بهتره بی‌خیالش بشیم می‌دونی؟
‫کریستن آیا...
‫درباره شبی صحبت می‌کنی ‫که واسه اعتراف اومدی؟
‫بله.
‫اما من که متوقفش نکردم.
‫ما... ادامه دادیم به صحبت.
‫منظور؟
‫منظور این که...
‫کارمون تموم شد.
‫دیوید، نمی‌دونم چی داری می‌گی
‫اما من رفتم خونه
‫بعد اینکه متوقف کردی جلسه رو
‫بعد اینکه...
‫ببین.
‫من شروع کردم به اعتراف ‫اما تموم نشد.
‫رفتم خونه.
‫همون شب منظورته؟
‫بله.
‫تو رفتی و...
‫دیگه برنگشتی اون شب؟
‫نه. چی فکر کردی مگه؟
‫هیچی.
‫دیروقت بود.
‫شاید خسته بودم.
‫همه‌چی ردیفه.
‫- خب عالیه. مطمئنی؟ ‫- آره.
‫عالیه. بگذریم از این قضیه، خب؟
‫چون...
‫حتماً. ‫آره.
‫- خوش گذشت. ‫- آره.
‫هی کورت، یه لحظه وقت داری؟ ‫یه توصیه‌نامه می‌خوام.
‫اوه این‌ها همه برام جدیدن.
‫آخه من... همچین چیزی رو ‫ تو بالی تجربه کردم.
‫منظورم اینه که حتی ‫نتونستم سوار هواپیما بشم
‫از بس کمرم درد می‌کرد.
‫خب به دکتر زنگ بزن. ‫چرا به من زنگ زدی؟
‫چون هرشب می‌بینمش... ‫اون شیطان لعنتیت رو.
‫- آهای فحش نده. ‫- آخ!
‫بدون حرف بد زدن ‫هم می‌تونی روش تأکید کنی.
‫ خب حق با توئه. ‫فقط کمکم کن.
‫آه.
‫آدمایی که زندگیشون رو روی ‫شن ساختن بهم زنگ می‌زنن.
‫جذب یکی می‌شن که ‫ از خودش مطمئنه.
‫اما معنیش این نیست که ‫خودشون هم می‌خوان مطمئن باشن.
‫فقط می‌خوان زحمتشون کم بشه.
‫ولی تو رو ول نمی‌کنم.
‫وقتی بمیری
‫خدا سختی‌هات رو نادیده می‌گیره.
‫نگاه می‌کنه ببینه ‫به چی باور داشتی.
‫و بعد اون اهریمن برمی‌گرده.
‫و دیگه امیدی باقی نمی‌مونه.
‫از اون روز بترس.
‫سلام.
‫تو با دیوید کار می‌کنی؟
‫بله.
‫دیوید نظر مثبتی داره بهت.
‫اوه من هم خیلی ‫احترام براش قائلم.
‫تو غسل تعمید داده شدی.
‫ولی به کلیسا پشت کردی.
‫دیوید این رو گفته؟
‫نه، ولی حقیقته.
‫کریستن؟ ‫تویی اونجا؟
‫اوه خدای من کورت.
‫چی شد؟
‫خب ما خواستیم بریم هاوایی.
‫حتی نتونستم به هواپیما برسم.
‫کمرم گرفت.
‫- داره می‌کشه من رو. ‫- بذار به فیزیوتراپم زنگ بزنم.
‫نه، نه، نه، زنم پی‌اش رو گرفته.
‫توصیه‌نامه می‌خوای؟
‫بذار با چند نفر تماس بگیرم. ‫چی شده؟
‫خب...
‫اندی برگشته.
‫دائم دیگه.
‫خب این خوبه که، نیست؟
‫آره. فقط...
‫من یه‌کم... نگرانم
‫حواسم پرته.
‫به کشیشه؟
‫هردومون حواسامون پرته.
‫می‌دونی باید چیکار کنی؟ ‫این فقط یه توصیه دوستانه‌س.
‫باید عادی‌سازی کنی همه‌چی رو.
‫- خب. ‫- آره.
‫از کشیشه دعوت کن بیاد با ‫خونواده‌ت شام بخوره.
‫همه با هم آشنا بشن.
‫تا رمز و رازی باقی نمونه.
‫طبیعیش کن.
‫پیشنهاد خوبی بود ها خدایی.
‫"خدایی" که گفتی درد داشت، ‫ولی خب ممنون.
‫گاهی اوقات ‫مامانم رو سر کار می‌ذارم من.
‫چجوری؟
‫تو غذاش دارو می‌ریزم ‫نا ببینم چطوری واکنش نشون می‌ده.
‫منم می‌تونم بازی کنم؟
‫نه، ما فقط ‫ می‌خوایم تنها بازی کنیم.
‫چه بی‌ادب.
‫فقط بهش بگو سرطان داری ‫ و داری می‌میری.
‫اوه نه. هیچ‌کی نمی‌خواد باهام ‫دوست بشه چون سرطان دارم.
‫این خیلی بده ‫ولی ما داریم خوش می‌گذرونیم.
‫ما دوستت می‌شیم.
‫خیلی‌خب شما دوتا ‫ برین بیرون زیر نور آفتاب.
‫- خب؟ ‫- ما داریم مشق می‌نویسیم بابا.
‫مشق نمی‌نویسن که.
‫- خفه شو لیلا! ‫- نه، نه، نگید "خفه شو".
‫- بابا خودت همیشه... ‫- نه، نه، نباید بگین.
‫نمی‌دونم. نمی‌...
‫گوش کن، من فقط می‌خوام...
‫خیلی‌خب خوبه.
‫در رو می‌بندم. ‫مشقتون رو بنویسین!
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- آآه!
‫- تخت رو جابجا می‌کنم. ‫- چرا؟
‫فنگ‌شویی.
‫- واقعاً؟ ایول. ‫- همم.
‫- چطوری؟ ‫- خب نباید
‫پاهات به سمت در باشه
‫چون مثل جسد توی تابوت می‌شه.
‫حالا... بیا بگیرش. ‫اون‌طرفش رو بگیر.
‫همم. اِ کدوم وری باید بریم؟
‫- اون‌طرفی بچرخون. ‫- باشه.
‫خب، آره، آره. ‫برو، برو، برو، برو.
‫- خب. چیه؟ ‫- واستا، واستا، واستا، واستا
‫- واستا، واستا، واستا. ‫- چیه؟
‫چیه؟
‫چیه این؟
‫- شبیه آب ظرفشوییه. ‫- یا زیرخاکیه.
‫- می‌خوای بازش کنم؟ ‫- آره بکن.
‫- اوه! ‫- اوه خدایا!
‫- بابا خیلی بوی بدی می‌ده. ‫- می‌دونم. این...
‫- اوه خدای من. ‫- چیه این؟
‫اوه.
‫اه. اه.
‫- همه‌چی ردیفه بابا؟ ‫- آره، آره، آره.
‫فقط دارم می‌شورمش.
‫می‌خوام خوشبوکننده هوا بزنم.
‫- هنوز بو می‌ده اینجا. ‫- آره فکر خوبیه.
‫خب باشه.
‫یه دقیقه واستا. ‫یه دقیقه.
‫بابا من باید برم دستشویی!
‫یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫- خب یه لحظه واستا همونجا. ‫- لطفاً؟
‫- نه، بابا! ‫- گفت یه دقیقه واستا.
‫- آره آره. واستین فقط! ‫- بدو بابا! خواهش!
‫عجله کن!
‫خب.
‫بابا!
‫باز کن لطفاً!
‫خیلی‌خب، بس کنین، بس کنین.
‫- یه دستشویی دیگه لازم داریم. ‫- می‌دونم.
‫- این چیه؟ ‫- یه شیشه‌ش.
‫برا چیه؟ ‫آبنبات مثلاً؟ به نظر میاد واسه آبنباته.
‫- واستین. ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫- فقط هیس. ‫- اه!
‫خیلی‌خب برین.
‫من باید برم اول!
‫بریم.
‫علائم حیاتی. ‫می‌خوام علائم حیاتی رو آنلاین ببینم.
‫- مواظب باش. ‫- از این سمت.
‫درست اینجا، خب؟
‫خب این کیه حالا؟
‫این خواهر گرتروداس.
‫یه راهبه‌س از بیمارسرا ‫که از بیماری قلبی داره می‌میره.
‫کریستن. ‫چه خوب که اینجایی.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫خدا رو شکر کارم به تعویق افتاد.
‫باید از اینجا بری بیرون.
‫بله، می‌دونم که شما ارزیاب‌ها ‫ترجیح می‌دین کسی بالا سرتون نباشه
‫اما کاردینال بابت بدهی کلیسا نگرانه.
‫زن بیچاره.
‫و وقتی بهش توضیح دادم
‫که به درخواست مدیر
‫رفته بودم مدرسه دخترتون
‫اون‌ها خواستن که تحقیق کنن.
‫می‌خوای بزنی من رو الان؟
‫می‌خوای که بزنمت؟
‫صدای ویبره میاد ازت.
‫اوه لعنتی.
‫خب.
‫من فقط می‌تونم یکی‌یکی جوابتون ‫رو بدم. فقط یکی.
‫بذار ببینم. من گفتم اهل کجام؟
‫تو گفتی از نیو مکزیکویی.
‫- واستا. من 12 سالمه یا تو؟ ‫- نه.
‫- نه تو 12 سالته و من 8. ‫- تو هشت سالته؟
‫- آره. ‫- واقعاً باور می‌کنه؟
‫وایستین. بذارین همه باهم ‫ازش یه سوال بپرسیم.
‫- آره. ‫- خب آماده؟ 5،4.
‫3، 2، 1.
‫حیوون‌ اسباب‌بازی موردعلاقه‌ت چیه؟
‫- ای بابا. ‫- فشار خون 70 روی 50، سطح اکسیژن پایین.
‫- شش، سه، بررسی کنین. ‫- بررسی شد.
‫ضربان 110، افزاینده.
‫داره هوشیاریش رو از دست می‌ده.
‫ترازو رو فعال کنین.
‫قبل مرگ: ‫ 48235.66 گرم.
‫تأیید شد؟
‫برون‌ریز تشعشات ‫0.055572.
‫هنوزم یه مشکل دارین اون بالا!
‫وقتی نداریم! چند ثانیه مونده!
‫دچار نفس‌تنگی شده.
‫ضربان قلب نامنظم.
‫داره دچار ایست قلبی می‌شه.
‫داریم از دستش می‌دیم!
‫- وای! ‫- برون‌ریز تشعشع 0.055572!
‫- چی شده؟ ‫- فقط...
‫داره سنگین‌تر می‌شه؟
‫امکان نداره.
‫36 گرم سنگین‌تر شد.
‫خیلی عجیب بود.
‫می‌دونی چی عجیب‌تره؟
‫اوه خدایا، نمی‌دونم دیگه ‫تحملش رو دارم یا نه.
‫دکترها گفتن اون سرطان مرحله چهار داشته
‫ای‌‌اس‌پی‌اس، همون سرطانی ‫که ایگناتیوس داشت.
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم. ‫ازش رد شدن.
‫یا...
‫بله پدر؟
‫شاید روح‌ها وزنی ندارن.
‫شاید اهریمن‌ها ‫وزن دارن.
‫شاید اهریمن‌هان که ‫بهمون سنگینی می‌دن.
‫داری می‌گی یه ‫اهریمن ایگناتیوس رو ترک کرد
‫تو اون تجربه نزدیک به مرگش؟
‫بله.
‫شما به سنسورهای ‫نزدیک سقف اشاره کردی.
‫تو کل ماجرا سبز بودن.
‫آیا ممکنه اون از انرژی اهریمنی ‫بود که ایگناتیوس رو ترک کرد؟
‫و وقتی خواهر گرترود مرد، ‫اهریمن رفت داخل بدنش؟
‫برا همین سنگین‌تر شد
‫و با سرطانی که از بدن ایگناتیوس ‫خارج شده بود، مرد.
‫خب ببینین، علم بازی که نیست.
‫اسباب‌بازی نیست، خب؟
‫فقط به یه حجم نمونه ‫ بزرگ‌تر احتیاجه.
‫باید یه پدیده تکرار بشه.
‫- دقیقاً. ‫- بله، اما اگه
‫خدا دیگه تکرار نکنه چی؟
‫اوه خدای من لطفاً نگو که داری ‫سمت اون رو می‌گیری.
‫نه، نه، نه. من فقط دارم... سوال می‌کنم.
‫آره برا همینه که نمی‌تونین ‫با علم به خدا برسین.
‫یه کار احمقانه‌س.
‫کجا داره می‌ره؟
‫- یه کلیسای دیگه. ‫- همم.
‫هردوشون خواستن.
‫چرا؟
‫نگرانن که اگه بمونن ‫ شاید یه اتفاقی بیفته.
‫بچه‌های لعنتی.
‫نجاتم بده.
‫کسی اونجاس؟
‫اینجا.
‫تو واقعی نیستی.
‫دقیقاً.
‫تعالیم مذهبیت رو بررسی کن.
‫این منع نشده.
‫مگه که خودت بخوای منع باشه.
‫مگه خودت از من چیزی رو ‫بخوای که منع شده.
‫شاید بهتر باشه
‫صدات در نیاد.
‫شیطان