.
‫راب اینجاست؟
‫فکر کردم هردوتون رفتین.
‫چه خبر شده؟
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫ما این پرونده رو بررسی می‌کنیم
‫و تصمیم می‌گیریم که ‫قدم‌های بعدی چی باشه.
‫پلیس. ‫دنبال جان گیسی می‌گردیم.
‫خودت رو قاطی ماجرای راب پیست هم کردی؟
‫نه.
‫پلیس‌ها.
‫اون‌ها می‌تونن... همین‌طوری دنبالت کنن
‫تا هر وقت بخوان؟
‫این یه سؤال منظور‌داره.
‫دارن دنبالت می‌کنن؟
‫خب چند وقته که ‫عضو اینجایی، جان؟
‫اون محبوب‌ترین ‫غیرعضو اینجاست.
‫پوگو دلقکه ‫در خدمت شماست،
‫مشتاق دیدار.
‫فکر کنم می‌دونم ‫چرا دارن دنبالم می‌کنن.
‫فکر می‌کنن من یه کاری ‫با اون بچه‌ـه راب کردم.
‫و حالا که تو ‫وکیل من شدی و این حرف‌ها،
‫فقط می‌خوام رفع ابهام کنم.
‫اگه سعی کرد بره...
‫بزنید لاستیک‌هاش رو بترکونید.
‫یارو از کنترل خارج شده. ‫می‌خواین چی کار کنیم؟
‫یکی یه بیل لعنتی ‫بهم بده!
‫بگیرینش.
‫[در حالی که این سریال بر اساس ‫رویدادهای واقعی ساخته شده]
‫[برخی بخش‌ها برای اهداف ‫نمایشی تغییر داده شده‌اند]
‫[و هیچ شخص یا نهاد ‫حقیقی را به تصویر نمی‌کشند]
‫اسم کامل، لطفاً.
‫جان گیسی. جونیور.
به چپ بچرخین. آدرس؟
پلاک 8213، خیابان وست ‫سامردیل،
‫نوروود پارک، ایلینوی.
به راست بچرخین. تاریخ تولد؟
‫روز سنت پاتریک.
‫‏17 مارس 1942.
به دوربین نگاه کنین
‫تو چه ایالتی به دنیا اومدی؟
‫ایالتِ سردرگمی.
[اداره‌ی پلیس دس‌پلینز ایلینوی]
[شیطانی در لباس مبدل]
‫الو؟
‫خانم پیست،
‫کارآگاه کازنزنک هستم.
‫ما هنوز پسرتون رو پیدا نکردیم.
‫هنوز رابی رو پیدا نکردن.
‫هارولد داره از پایین جواب می‌ده.
‫خوبه. ممنونم.
‫من رو خطم.
‫ما گیسی رو دستگیر کردیم.
‫اون در بازداشته.
‫چیزی گفته؟
‫داره مراحل ثبت اطلاعاتش انجام می‌شه.
‫بعداً ازش ‫بازجویی می‌کنیم.
‫شما تو این فاصله هنوز ‫دنبال راب می‌گردین؟
‫نه.
‫نه، در حال حاضر نه.
‫چون مطمئنین گیسی
‫می‌دونه اون کجاست؟
‫مطمئنم.
‫چرا؟
‫ما حکم بازرسی خونه‌ی ‫گیسی رو اجرا کردیم.
‫دوتا جسد کشف کردیم.
‫از ظاهرشون پیداست، ‫مردهای جوون‌تری هستن
‫حدود سن پسر شما.
‫فکر می‌کنین یکیشون ‫رابی‌ـه؟
‫کری، گوشی رو بذار.
‫نه، نه، نه، نه.
‫به خاطر وضعیت ‫تجزیه شدن، اون...
‫اون‌ها ماه‌هاست اونجان.
‫شاید سال‌ها.
‫راب فقط چند روزه ‫که گم شده.
‫ولی فکر می‌کنین اون رو ‫اونجا پیدا می‌کنین توی اون خونه؟
‫نمی‌تونیم با اطمینان بگیم.
‫و من معمولاً هیچوقت تحت ‫این شرایط زنگ نمی‌زدم...
‫ولی قول داده بودم.
‫ممنونم، ستوان.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام، صبح به‌خیر.
‫خوبی؟
‫من... من بوی ‫عجیبی می‌دم به نظرت؟
‫من چیزی حس نمی‌کنم.
‫تو توی اون خونه بودی.
‫همه تو کلانتری ‫داشتن در موردش حرف می‌زدن.
‫می‌تونی شیفتت رو عوض کنی؟
‫فکر نکنم بتونم برای ‫فِرِد شام درست کنم.
‫نه، ولی اون یه چیزی می‌خوره.
‫فریزر پره.
‫یادت نره غذا بخوری، باشه؟
‫باشه.
‫[جـانـی سـیـک] ‫[دس‌پلینز، سال 1975]
‫کارپاتکاها رو گرفتی؟
‫با کاستارد.
‫و «بابکا».
‫و رول‌های شیرین.
‫و «پاچکی».
‫هرچی تو لیستت بود.
‫حداقل مادرت به ما ‫اعتماد کرد که بگیریمشون.
‫این یعنی پیشرفت.
‫ناچاری.
‫و دوبار هم با من ‫چکشون کرد.
‫صدای ماشین خوبه.
‫روغنش باید عوض شه.
‫فقط می‌خوام ببرمش
‫تعمیرگاه این آخر هفته.
‫چی؟ نه. ‫پول حروم کردنه.
‫بیا این آخر هفته عوضش کنیم.
‫می‌تونیم درِ سمت راننده ‫رو هم لکه‌گیری کنیم
‫همون موقع.
‫این آهنگ خوبیه.
‫♪ بازی کردی ♪
‫♪ خطر کردی ♪
‫♪ بازی کردی ♪
‫نه؟
‫جشن پایان سال نزدیکه.
‫مگه نه؟
‫آره. آره.
‫دوستت رو میاری؟
‫منظورت لین‌ـه؟
‫آره، لین.
‫نه.
‫ما با هم نیستیم.
‫خب که چی؟ من و مادرت ‫سال‌ها آشنایی داشتیم
‫قبل از اینکه ازش بخوام... ‫- قبل از اینکه ازش درخواست کنی؟
‫باشه. ببین، ‫یه روزی هم داستان‌های...
‫تو تموم می‌شه.
‫بعضی‌ وقت‌ها دم رو غنیمت بشمر.
‫و لین دختر فوق‌العاده‌ایه.
‫واسه همین با هم دوستیم.
‫بعضی‌ وقت‌ها... یه رابطه ‫همینه، مگه نه؟
‫اول دوستی، بعد مسائل احساسی.
‫- بابا. ‫- چیه؟ چیه؟
‫تو، تو به اون ‫علاقه داری.
‫شوخی می‌کنی؟
‫هی.
‫بسپارش به کلاس‌های بهداشت روان.
‫می‌دونی، ‫برادرت هم هیچوقت نمی‌خواست
‫در این مورد حرف بزنه.
‫تو دلت می‌خواست با ‫بابات درموردش حرف بزنی؟
[سال 1978]
‫سَمی کوچولو چطوره؟
‫چی؟
‫سَمی، پسرت.
‫حالش چطوره؟
‫بهتره.
‫خوبه. خوبه.
‫از خرسی که براش گرفتم خوشش اومد؟
‫آره، خوشش اومد. ممنون.
‫هیچ‌کس بهت نمی‌گه ‫چقدر قراره سخت باشه.
‫بچه‌داری.
‫هیچ‌کس بهت نمی‌گه.
‫یادت میاد دیشب ‫چی بهم گفتی...
‫تو دفترم؟
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫من، من می‌خوام کاری کنم ‫تو رو بستری کنن.
‫بس‌تری یا بس‌خشکی؟
‫الان باید جدی باشی، جان.
‫به اندازه‌ی یه سکته قلبی جدی. ‫آروم باش، سَم.
‫ام، داری از استراتژی حرف می‌زنی. ‫من باهاتم.
‫ما به یه ارزیابی کامل ‫روانپزشکی احتیاج داریم.
‫این بهمون یه‌کم اهرم فشار می‌ده
‫وقتی که شروع کنیم به درخواست ‫برای معامله‌ی اقرار به جرم.
‫صبر کن، وایسا.
‫اقرار. یعنی من ‫گناهکارم، درسته؟
‫همین تازگی‌ها مجازات اعدام ‫رو اینجا دوباره برقرار کردن.
‫پس، باید جلوتر از این قضیه حرکت کنیم.
‫تو برای باقی عمرت ‫می‌ری زندان،
‫ولی حداقل زنده می‌مونی.
‫دادستان رفیق منه.
‫نه. من می‌دونم باید چی کار کنم.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫شاید بهتر باشه
‫به هر حال اینجا رفع ابهام کنم.
‫نه. به من گوش کن، جان.
‫تو لازم نیست چیزی رو ‫رفع ابهام کنی، باشه؟
‫فقط بذار من حرف بزنم.
‫معامله‌ای در کار نیست.
‫ما این کار رو به روش من انجام می‌دیم.
‫- جان... ‫- همونطور که بهت گفتم.
‫من خودم قاضی، هیئت منصفه، ‫و جلاد خودم خواهم بود.
‫نگران نباش. ‫من از زندان میام بیرون
‫قبل از اینکه بتونی یه تخم‌مرغ آب‌پز کنی.
‫کلی کار دارم که باید ‫بهشون رسیدگی کنم.
‫هی. صبح به‌خیر، رفقا.
‫سلام مایک.
‫چطورین، بچه‌ها؟
‫ما خوبیم، جان. ‫تو چطوری؟
‫آره. روزهای بهتری هم داشتم.
‫سَم، خانواده چطورن؟
‫خوبن، بیل. خانواده‌ی تو چی؟
‫کَتلین کلاس چندمه، پنجم؟
‫آره. نه، ششم. خدایا.
‫می‌دونی، راستش، سَمی ‫کوچولوی اون خیلی مریضه.
‫تب داره. ‫تمام شب بیمارستان بوده.
‫ولی بچه مبارزیه. ‫براش دعا می‌کنیم.
‫آره. متأسفم که این رو می‌شنوم.
‫اسم من بیل کانکل‌ـه.
‫من دادستان ‫پرونده‌ی تو هستم.
‫شنیدم که برای ‫دوستمون اینجا،
‫ام، حسابی دردسر درست کردی.
‫شما احیاناً همون بیل کانکلی ‫نیستین
‫که چهار بار برای قاضی دادگاه بخش ‫نامزد شد و شکست خورد؟
‫خودِ خودمم.
‫من به «وایتینگ» رأی دادم.
‫خونم آبیه. (دموکراتم)
‫آره. خب، هیچ‌کس کامل نیست.
‫از این یارو خوشم میاد.
‫بامزه‌ست.
‫شروع کنیم؟
‫چند ساعتی می‌شه که ‫اینجاییم.
‫حتماً. جو؟
‫آدم‌های ما بقایای انسانی ‫زیر خونه‌ات پیدا کردن.
‫دوتا جسد داریم.
‫یکیشون رابرت پیست‌ـه؟
‫ نه.
‫آقای گیسی به یک فقره ‫قتل متهم شده.
‫پلیس انتظار داره پسر پیست ‫رو خیلی زود پیدا کنه.
‫مگه اینکه، مگه اینکه، جان،
‫بخوای اینجا بهمون کمک کنی؟
‫می‌تونی بهمون بگی اون کجاست.
‫خب، پس ما یه اتهام قتل ‫نامرتبط داریم
‫و دوتا جسد ناشناس؟
‫داریم همین الان روی ‫شناسایی‌شون کار می‌کنیم، سَم.
‫هیچ مدرک یا اعترافی به ‫گناه از موکلم وجود نداره.
‫حکم شما بر چه اساسی بوده، ‫یه بوی بد؟
‫یه بوی بد، آره، ‫از جسدهای در حال پوسیدن
‫تو زیرزمینِ خونه‌ی آقای گیسی.
‫گوش کن، حقوقت برات ‫خونده شده.
‫می‌تونیم این قضیه رو جمع کنیم.
‫بستگی به خودت داره ‫که بخوای همکاری کنی.
‫- خب، چطور می‌تونم کمکتون کنم، بچه‌ها؟ ‫- جان، فقط ساکت باش، باشه؟
‫چند راه مختلف هست که ‫می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫فکر کنم مهم‌ترین چیز ‫در حال حاضر،
‫بررسی این جسدهاست ‫که زیر خونه‌ی تو پیدا شده.
‫ستوان، صبر کنین.
‫تو صبر کن، سَم.
‫تو صبر کن.
‫تو برای من کار می‌کنی، یادت رفته؟
‫البته.
‫ما این کار رو به روش من انجام می‌دیم.
‫من می‌خوام با شما ‫همکاری کنم، بچه‌ها.
‫تا جایی که می‌تونم کمک کنم.
‫جان، جای خوبی برای شروعه.
‫راب پیست کجاست؟
‫به اون جواب نده.
‫بهتر می‌شد اگه می‌تونستم ‫نشون‌تون بدم چی به چیه.
‫سَم.
‫بیل.
‫اون، چیزی که گفت درسته؟
‫سَمی تو بیمارستانه؟
‫آره.
‫حالش خوب می‌شه؟
‫آره، فکر کنم.
‫فقط یه بدبیاری تو زندگیه، ‫می‌دونی؟
‫آره.
‫وکالت خصوصی چطور ‫بهت می‌سازه؟
‫کُند پیش می‌ره.
‫دارم سعی می‌کنم اسمم رو جا بندازم.
‫اینم یه راهشه.
‫قراره این قضیه رو ‫تموم کنیم؟
‫خب، پیشنهاد تو چیه؟
‫نه، نه، نه. ‫فکر کنم تو باید اول بگی.
‫من واقعاً ترجیح می‌دم یه پیشنهادی ‫برای موکلم ببرم.
‫تو موضوع اقرار رو ‫باهاش مطرح نکردی؟
‫موکل من بی‌گناهه.
‫آره.
‫پس چرا داریم حرف می‌زنیم؟
‫نظریه‌ای داری که چطور ‫اون دوتا جسد
‫سر از اونجا درآوردن؟
‫چیه؟ خودشون رو چال کردن؟
‫بعداً مشخص می‌شه.
‫باشه. این چطوره؟
‫چرا به کارآگاه‌ها گفتی ‫لاستیک‌هاش رو بترکونن
‫اگه سعی کرد بره؟
‫سَم، اون تو چی بهت گفت؟
‫باشه.
‫یه بازی چطوره، باشه؟
‫تمرین حقوقی.
‫وانمود کن که من می‌تونم ثابت کنم ‫موکل تو دستی داشته
‫در مرگ اون دو نفر.
‫تو چی می‌خواستی؟
‫فقط یه تمرین؟
‫خب، ما یه ارزیابی ‫روانپزشکی انجام می‌دیم.
‫خوبه. ما هم همینطور.
‫و بسته به نتیجه؟
‫چیزی که از مجازات ‫اعدام جلوگیری کنه.
‫به نظر میاد روال عادی باشه
‫با توجه به وضعیت فعلی ‫دنیای امروز.
‫مشکلات در تأمین ‫مجازات اعدام،
‫فکر کنم این چیزی‌ـه که ‫دولت باهاش موافق باشه.
‫کلی در وقت و تلاش خودمون ‫صرفه‌جویی می‌کنیم، نه؟
‫باید اول با موکلم ‫حرف بزنم، البته.
‫آره، البته.
‫تو کار خودت رو بکن.
‫منم همین کار رو می‌کنم.
‫فقط مطمئن شو تا قبل از ‫پایان روز حرف بزنیم.
‫وقت استراحته دیگه؟
‫یالا، بچه‌ها.
‫بله، قربان.
‫فضای زیرزمین دوباره داره آب می‌گیره.
‫با دست خالی دارم می‌کنم
‫و دستکش‌ها همه‌ش ‫کشیده می‌شن پایین
‫به خاطر اون همه گندی که اون پایینه.
پمپ آب رو روشن کردی؟
‫پمپ ساعت‌ها پیش از کار افتاد.
‫اون پایین مثل کشتی ‫هوایی «هیندنبورگ» شده.
‫یا خدا.
‫این چطوره؟
‫چطوری راهش انداختی؟
‫خب، پلیس ‫اینجا پارک کرده.
‫مطمئن شو وقتی میای تو ‫پاهات رو پاک می‌کنی، باشه؟
‫این چه... خدای من.
‫اینجا چه خبره؟ ‫یا خدا.
‫- ستوان. ‫- جان.
‫باشه. من اینجام، درسته؟ ‫من شما رو آوردم اینجا.
‫ولی این، این، ‫این یه گندکاریه.
‫من، من به شما اجازه دادم.
‫من به شما کلید دادم
‫و ببینین آدم‌های شما ‫چی کار کردن.
‫یعنی، یا خدا. ‫این خونه‌ی منه.
‫- ما حکم داشتیم، جان. ‫- دوتا حکم.
‫دوباره سلام، کارآگاه.
‫من می‌خوام سعی کنم اینجا رو ‫یه‌کم مرتب کنم. خدایا.
‫هی، جان.
‫تو اومدی اینجا ‫یه چیزی بهمون نشون بدی.
‫آره. خب این خونه ‫روی باتلاق احیا شده ساخته شده.
‫و برای همینه که تو فضای ‫زیرزمین آب جمع می‌شه.
‫بعدش گِل خیس می‌شه
‫و دلیل اون بو ‫هم همینه.
‫کل این محله،
‫فقط... ‫روی آب شناوره.
‫می‌بینم که آقایون ‫نوشیدنی من رو پیدا کردن.
‫اون قوی‌ترها اون پشتن.
‫- اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟ ‫- خودش خواست بیاد.
‫خودش غلط کرد.
‫اون داره حرف می‌زنه ‫و ما جلوش رو نمی‌گیریم.
‫اون اینجاست که اعتراف کنه.
‫نباید بهش دستبند زده باشن؟
‫ببخشید. اون خصوصیه.
‫اون هیچ جا نمی‌ره.
‫یکی دیگه پیدا کردیم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫زیر دستشویی.
‫- چندتا؟ ‫- هی، هی، هی.
‫تووار...
‫نه. تووار، ‫نکن، نکن، نکن. هی.
‫- چندتا؟ ‫- بگیرش.
‫- جو؟ ‫- چندتا؟
‫ - هی، هی. ‫- جو.
‫چندتا اون پایینن؟
‫- تمومش کن. ‫- جو.
‫چندتا اون پایینن؟
‫جان، دهنت رو ببند.
‫یا شاید باید برات ‫یه نقشه بکشم، کارآگاه.
‫- محض رضای خدا. ‫- این کمکی می‌کنه؟
‫آدم‌هات رو کنترل کن، جو. ‫یالا.
‫هی، سَم. صدات رو بیار پایین. ‫بیا اینجا.
‫هی، جان.
‫من بودم خیلی نگران ‫مرتب کردن نبودم.
‫آره؟
‫آره، یا... نوشیدنی ‫یا آب‌گرفتگی،
‫چون تو دیگه هیچوقت ‫به اینجا برنمی‌گردی.
‫حالا داری موکلم رو اذیت می‌کنی؟
‫ما داریم اینجا همکاری می‌کنیم، بیل.
‫سَم،
‫مشکلی نیست. بهت گفتم.
‫من می‌خوام به شما بچه‌ها کمک کنم
‫‫- این قضیه رو حل کنین. ‫- جان، حرف نزن.
‫می‌دونی چیه؟ شاید باید ‫از شماره یک شروع کنیم.
‫نه دقیقاً شماره یک،
‫شماره یک، ولی نزدیک بهش.
‫یالا. اون تو گاراژه.
‫یالا.
‫این چیز... ‫اون چیز لعنتی اون بیرون
‫قراره یه کابوس واقعی باشه.
‫می‌دونم.
‫ ما با گشتن ‫دنبال یه بچه شروع کردیم.
‫حالا نمی‌دونیم چه کوفتی ‫دست‌مون داریم
‫و من نمی‌تونم اجازه بدم ‫به این زودی گند بزنی.
‫- تووار؟ ‫- آره، من خوبم.
‫گم شو از اینجا برو بیرون.
‫- من خوبم. ‫ - برای امروز کافیه.
‫برو بیرون از اینجا.
‫کلی کار دیگه برای انجام دادن هست.
‫برو اون‌ها رو انجام بده.
‫جداً؟
‫به هیچی رحم نمی‌کنین؟
‫خدایا.
‫این‌ها جاشون اینجاست.
‫و پیچ‌گوشتی من.
‫می‌شه لطفاً ادامه بدیم؟
‫آره. اینجا چی کار می‌کنیم، جان؟
‫خیلی‌خب.
‫ام...
‫من می‌خواستم یه راه آب ‫اون گوشه نصب کنم
‫به خاطر آب‌گرفتگی، ‫همونطور که داشتم بهتون می‌گفتم.
‫ممکنه لطف کنین؟
‫چی؟
‫اون، اون پایینه.
‫این یکی مال سال 76 بود،
‫یا شاید 75 بود. ‫آره، باید 75 بوده باشه.
‫داریم در مورد کی حرف می‌زنیم؟
‫اون «باتکوویچ‌ـه».
‫می‌دونی، فکر کنم همونقدر که ‫من به موکل تو علاقه دارم
‫اون از متمم پنجم قانون اساسی متنفره. ‫ (حق سکوت اختیار کردن)
‫می‌دونی، ‫تو هنوز این حق رو داری
‫که دهنت رو ببندی، جان.
‫باشه، سَم.
‫خب اون کارمند من بود.
‫خیلی زود یاد می‌گرفت، ‫خستگی‌ناپذیر مثل خودم.
‫کارول، همسر دومم، ‫اون واقعاً دوستش داشت
‫چون با دخترهای کوچولوش ‫خیلی مهربون بود.
‫همه‌ش برای شام اینجا بود.
‫ام، حتی یه مدتی هم ‫از نظر مالی بهش کمک کردیم.
‫تا اینکه شروع کرد بیشتر نوشیدنی خوردن،
‫شروع کرد از کار زدن،
‫خیلی خشن شد.
‫یه شب، کارول خونه‌ی ‫دوستش تو مینه‌سوتا مونده بود
‫و باتکوویچ اومد درِ خونه‌ی من رو کوبید.
‫اصلاً حواسش سرجاش نبود، ‫پول می‌خواست،
‫می‌گفت که من ‫دستمزدش رو ندادم،
‫حقوق دو هفته‌اش رو.
‫وقاحت اون کله‌پوک رو می‌بینید؟
‫خلاصه تونستم بهش ‫دستبند بزنم.
‫فقط، فقط برای اینکه ‫هوشیار بشه،
‫بذارم یه‌کم رو زمین ‫آروم بگیره.
‫اون داشت سرم داد می‌زد.
‫می‌دونید مثلاً، «اگه من رو از ‫این دستبندها باز کنی،
‫دخلت اومده، گیسی.»
‫پس...
‫طنابی دور گردنش انداختم.
‫یه‌کم پیچش دادم...
‫...یه‌کم بیشتر پیچش دادم.
‫بعدش حسابی پیچش دادم.
‫اون مثل سگ پاسوخته تقلا می‌کرد،
‫با دست‌هاش و این‌ها ‫وول می‌خورد.
‫ولی با این کار،
‫در واقع خودش رو خفه کرد.
‫شب بعدش، ‫کارول دیر اومد خونه.
‫با یه جسد لعنتی تو گاراژ ‫و زنم تو خونه
‫باید چی کار می‌کردم؟
‫پس فکر کردم، من که قبلاً ‫یه چاله اینجا کنده بودم، درسته؟
‫انداختمش توش،
‫چند روزی روش ‫یه برزنت کشیدم...
‫...بعدش بتن ریختم روش.
‫پس زیر خونه،
‫تو گاراژ؟
‫جای دیگه‌ای هم هست که ‫باید دنبالش بگردیم، جان؟
‫نه. دیگه تو مسافرخونه ‫جا نداشتیم.
‫ولی بیشتر هستن.
‫البته باید رانندگی کنین.
‫ببخشید.
[گواهینامه‌ی ایالت مینه‌سوتا]
[دارنده‌ی کارت: ریک جانسون]
[سال 1975]
‫کنترل رو حفظ کن. ‫کنترل رو حفظ کن.
‫یالا، بذار بیاد تو...
...حالا دست‌هات رو ضربدری کن
‫وزنت رو بنداز پایین.
.خودشه
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫آینده‌ی درخشان آمریکا.
‫یه مشت ورزشکار
‫و اون دخترای دور و برشون.
‫تو فقط حسودیت می‌شه که دخترها
‫هیچ توجهی ‫به تو نمی‌کنن.
‫اگه تلاش می‌کردم می‌تونستم ‫با یکیشون دوست باشم.
‫مطمئنم هنوز یکیشون ‫دنبال همراه می‌گرده
‫برای جشن.
‫اون تم اصلاً ‫چه معنی‌ای می‌ده؟
‫«شبی به‌یادماندنی»؟
‫مگه اون فیلم در مورد ‫تایتانیک نیست؟
‫عکاس سالنامه بودن ‫مزایای خودش رو داره.
‫آره. بامزه بود.
‫بعداً هنوز قراره با هم بگردیم؟
‫شبکه آزمند اون، ‫ویژه‌برنامه...
‫با «فارا فاست» رو ‫داره امشب.
‫من با تو «دانی و ماری» ‫تماشا نمی‌کنم، رفیق.
‫از این «دس‌پلینز» کسل‌کننده بزنیم بیرون. ‫بریم شهر...
‫عمراً.
‫اینقدر ترسو نباش، شتس.
‫لین، اینطوری صدام نکن.
‫ترسو؟
‫نه، شتس.
‫فامیلیت اینطوری ‫تلفظ می‌شه.
‫دارم به میراث لهستانیت ‫احترام می‌ذارم.
‫این رو نگاه کن.
‫کارت شناسایی خواهرم رو کش رفتم.
‫می‌تونی مال برادرت رو بگیری؟
‫نه. با خودش بردش.
‫جانی.
‫هنوز نرفتی. خدا رو شکر.
‫قرار نیست برسونمت سر کار.
‫بعداً می‌بینمت، جانی.
‫- خداحافظ، پتی. ‫- خداحافظ، لین.
‫اتوبوس ساعت دو رو از دست دادم.
‫منم کار دارم.
‫یالا.
‫پول بنزین پای خودت.
‫باشه. قبوله.
‫- می‌خوام برم بیرون. ‫- چرا؟ نه.
‫فقط برای یه‌کم. ‫هیچی غذا تو خونه نیست.
‫خب، این درست نیست.
‫هنوز قراره برای شام کریسمس ‫مهمون داشته باشیم؟
‫باید داشته باشیم، درسته؟
‫اون‌ها احتمالاً بیشتر از ‫کراکر و سوپ کمپبل می‌خوان.
‫خب، پدرت می‌تونه انجامش بده.
‫اون سر کاره.
‫و تو این کار خوب نیست ‫و خودت هم می‌دونی.
‫نمی‌خوام بری.
‫می‌دونم، ولی باید برم. ‫باید بزنم بیرون.
‫چیزیم نمی‌شه. قول می‌دم.
‫فکر می‌کنی چی می‌خوای ‫درست کنی؟
‫استیک و سیب‌زمینی؟ سیب‌زمینی شیرین؟
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫روز خوبی داشته باشین، خانم.
‫- ممنونم. ‫- خیلی ممنونم.
‫سلام.
‫داشتم می‌رفتم خونه، ‫ولی... مشکلی نیست.
‫پتی، درسته؟
‫دبیرستان «مین وست». من ردیف جلوت می‌نشستم.
‫با هم تو تیم تشویق‌کننده‌ها بودیم.
‫آره. با آقای سی.
‫آره. آره.
‫واقعاً متأسفم، در مورد راب.
‫ممنون.
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫مامانم داغونه،
‫تمام هفته از خونه ‫بیرون نرفته.
‫مجبور نیستیم در موردش حرف بزنیم.
‫نه، اشکالی نداره. ‫فکر کنم احتیاج دارم.
‫عین جهنم بوده، تو خونه موندن.
‫همه باهامون طوری رفتار می‌کنن ‫انگار روحیم.
‫وحشتناکه.
‫مطمئنم می‌فهمی ‫منظورم چیه.
‫برادر تو هنوز... ‫مفقوده، درسته؟
‫نه.
‫نه، یعنی، ‫چند باری دیده شده.
‫یکی ماشینش رو دیده.
‫به هر حال پلیس ‫اینطور گفت.
‫گفتن بالأخره زنگ می‌زنه.
‫راست می‌گن.
‫می‌دونی که پسرها چطورن.
‫اون... فقط داره ‫یه دوره‌ای رو می‌گذرونه.
‫پتی، پلیس جسد پسرها رو
‫تو خونه‌ی اون مرده ‫تو نوروود پارک پیدا کرده.
‫شاید راب. شاید...
‫برادر من فرار کرده.
‫خب، امیدوارم برادر تو ‫زود برگرده.
‫می‌بینمت.
‫ممنون.
[سال 1975]
‫من رو نگاه کن. وول نخور.
‫- داری می‌زنی تو چشمم. ‫- خب، تکون نخور.
‫به رفتن به جشن ‫فکر می‌کنی؟
‫عمراً.
‫اون کتاب جدید دیوونه‌وار، ‫«کَری» رو خوندی؟
‫جشن پایان سالشون؟
‫یه حمام خون کامل بود.
‫آره، احتمالاً حق با توئه.
‫موسیقی هم که به هر حال ‫قراره افتضاح باشه.
‫تو داری به رفتن فکر می‌کنی، ‫مگه نه؟
‫آره، بابا گیر داده بهم.
‫همون مزخرفات همیشگی خانواده‌ی هسته‌ای.
‫تنها چیزی که من نابود می‌کنم ‫رویاهای نوه‌دار شدن‌شه.
‫می‌تونی فقط بهشون بگی.
‫مامان و بابا باحالن.
‫شاید اولش نفهمن، ‫ولی کنار میان.
‫فقط اگه آماده باشی.
‫فکر کردم به پتی بگم.
دمای آب رو امتحان کنم؟
‫یه بخشی از من فکر می‌کنه ‫اون از قبل می‌دونه.
‫یه بخشی از من حتی مطمئن نیست ‫خودم می‌دونم یا نه.
‫بهم اعتماد کن.
‫تو هم که از خودمونی، عزیزم.
‫یا «زیگی استارداست» یا «بوزو». ‫ (از شخصیت‌های دیوید بوئی)
‫قطعاً «بوئی».
‫می‌خوای با من بیای ‫جشن پایان سال؟
‫جانی؟
‫بی‌خیال.
‫فراموشش کن.
‫جدی داری ازم می‌خوای ‫نقش نامزدت رو بازی کنم، شتس؟
‫حق با توئه. احمقانه‌ست.
‫البته که باهات میام.
‫قراره یه کشتی در حال غرق شدن باشه،
‫ولی بیا با هم غرق شیم، آره؟
‫عاشق این آهنگم.
‫یالا.
‫موهات خیلی باحاله.
‫ممنون.
‫من کلیف‌ام.
‫جانی. جان.
‫سلام، جان.
‫بفرما.
‫رفتی شهر؟
‫مامان دیوونه می‌شه.
‫اگه چیزی بگی ‫منم بهش می‌گم سیگار می‌کشی.
‫جناب، از این طرف لطفاً
‫بفرمایید
‫ممنون
[مراسم جشن سال آخر]
[کلاس سال 75]
‫جان.
‫حالا جواب دادن ضرری نداره، درسته؟
‫چندتا؟
‫نمی‌دونم.
‫من کلی پسر رو سوار کردم. ‫به دلایل شخصی.
‫تو «باگ‌هاوس اسکوئر» می‌گشتم، ‫خیابون کلارک،
‫«لِیک»، بعضی‌ وقت‌ها «پی‌جِیز».
‫بیشتر برای کارهای خلاف ‫و اینجور چیزها.
‫ولی اینکه واقعاً کشته شده باشن؟
‫گفتنش سخته.
‫جک کسی بود که ‫قتل‌ها رو انجام می‌داد.
‫جک؟
‫جک هَنلی.
‫ه-ن-ل-ی
‫باید از اون بپرسین.
‫داری می‌گی همدست ‫داشتی، جان؟
‫یه زمانی،
‫جک هر دو، سه هفته یه بار ‫آدم می‌کشت.
‫برای همینه که اون پایین ‫این همه جسد دارین.
‫یعنی، اوضاع تو سال 76 ‫بعد از باتکوویچ دیوونه‌وار شد.
‫من نمی‌تونستم ادامه بدم ‫به خاطر وضعیتم.
‫قلبم ضعیفه.
‫بهش می‌گن عارضه‌ی قلب تنگ‌شده.
‫پس این جک هَنلی‌ـه که ‫اون بیرون آدم می‌کشه.
‫و تو چی کار می‌کنی؟
‫جسدها رو چال می‌کنم
‫اون پایین تو فضای زیرزمین ‫و این حرف‌ها.
‫اون بود که بهم گفت ‫از اسید موریاتیک استفاده کنم
‫تا تجزیه شدن رو سریع‌تر کنم.
‫آهک هم فکر اون بود.
‫ببینین، جک یه پلیس جناییه، ‫تقریباً مثل شماها.
‫اون خیلی چیزها در مورد جسد می‌دونه.
‫اون خیلی چیزها هم در مورد ‫پسرها می‌دونه.
‫چی، جک متخصصی چیزیه؟
‫اون یه جورایی مثل توئه، جان.
‫باشه. حالا، صبر کنین.
‫من از اون‌هاش نیستم.
‫یعنی، ارتباطم با بقیه خوبه، آره.
‫بذارین براتون توضیح بدم.
‫ببینین، سه نوع ‫آدم وجود داره.
اجتماعی‌ها، نیمه اجتماعی‌ها منزوی‌ها
و اجتماعی‌ها عاشق بودن تو اجتماع‌ان
‫و یه نیمه‌ اجتماعی؟
‫خب، اون با آدم‌ها ارتباط برقرار می‌کنه ‫فقط برای معاشرت،
‫یه جورایی برای وقت‌گذرونی، ‫و اون منم.
‫من هیچوقت تو زندگیم اونقدر منزوی نبودم
‫که بزنه به سرم.
‫تبدیل به آدم ناجوری بشم.
‫من با منزوی‌ها مشکلی ندارم، ‫من روشن‌فکرم.
‫به «زندگی کن و بذار زندگی کنن» ‫اعتقاد دارم.
‫ولی جک...
‫جک از اون‌ها متنفره.
‫ازشون بدش میاد.
‫مخصوصاً از اون طماع‌هاشون.
‫شیادها و اون افراد خاص
‫که هر خلافی برای پول می‌کنن.
‫جک مصمم بود که اون‌ها رو ‫از خیابون‌ها جمع کنه.
‫مجرم‌ها رو پاکسازی کنه.
‫اون‌ها احمق و کودن هستن.
‫اون بیرون دارن بذر می‌کارن.
‫عملاً وقتی سوار ماشینش شدن ‫خودشون رو کشتن.
‫ببینین، واقعاً چهارتا گیسی وجود داره.
‫جانِ پیمانکار هست،
‫جانِ سیاستمدار، ‫جانِ دلقک.
‫و اون یکی دیگه هم هست.
‫جک کارهای شیطانی می‌کنه.
[سال 1975]
‫تو به خوشگلیِ یه «تب هانترِ» ‫موقرمز هستی.
‫ممنونم.
‫حالا، اینجا رو نگاه کنید.
‫آره.
‫بیا، بابا.
‫آره. باشه. خب...
‫باشه.
‫باشه. گرفتمش.
‫خانم مِدوز، ‫کشتی تفریحیِ محکوم به فنای شما منتظره.
‫شما پتی سیک هستین؟
‫بعضی‌هاشون رو انداختم
‫از همین کنار، همین‌جا.
‫چند باری نزدیک بود مچم رو بگیرن.
‫حتی فکر کردم یکیشون ‫افتاد روی یه قایق باری.
‫ولی حتماً نیفتاده دیگه؟
‫جریان آب اون پایین ‫خیلی سریعه.
‫می‌بینین؟
‫عمیق هم هست.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫راب پیست کدوم گوریه؟
‫منظورت همون پسره‌ی ‫تو داروخونه‌ست؟
‫با من بازی نکن.
‫می‌دونی دارم راجع به کی حرف می‌زنم.
‫من بهش می‌گفتم رابی.
‫خدا لعنتت کنه.
[شبکه‌ی خبری اِن‌بی‌سی]
‫قراره یه سیرک لعنتی بشه.
‫برش گردونیم کلانتری.
‫بزن بریم.
‫هی. معامله‌ی اقرار منتفیه.
‫هرچی. یالا. ‫این کار رو نکن، باشه؟
‫ببین... فقط بهم ‫یه فرصت بده حرف...
‫نه. سَم، چیزی که اونجا داری
‫یه آدم خیلی، خیلی بده.
‫و من کارش رو تموم می‌کنم.
‫متأسفم.
‫گیسی اعتراف کرد.
‫می‌گه جسد پسرتون رو ‫انداخته تو رودخونه دس‌پلینز.
‫البته ما هنوز پیداش نکردیم.
‫ولی هیچ کاری...
از دست هیچکس برنمی‌اومده
‫وقتی اومدین سراغ ما
‫پسرتون فوت کرده بوده
‫این مثلاً قراره ‫حالم رو بهتر کنه؟
‫این حال تو رو بهتر می‌کنه؟
‫تو می‌خواستی حرف بزنی، لعنتی.
‫درسته؟
‫اینم فرصتت.
‫همه‌چیز رو بهم بگو.
‫دیگه بازی لعنتی بسه، جان.
‫تو قاضی، هیئت منصفه، ‫و جلاد خودتی.
‫باشه.
‫کاغذ و مداد داری؟
‫چیزی برای کشیدن؟
‫چرا؟
‫چون من به کارآگاه تووار ‫قول یه نقشه داده بودم.
[جانی شتس]