.
‫بیاید. کمک‌مون کنید.
‫واینِئه!
‫کایانا.
‫کایانا. کایانا.
‫کا... کایانا. کایانا!
‫هی. اینجا نه.
‫اینجا نه.
‫این مردم به کمک ما نیاز دارند.
‫دویست و چهل و هشت کشته.
‫بسیاری دیگه زخمی‌اند و زنده نمی‌مونند.
‫مرگ این مردمان ‫بر گردن شماست.
‫جرأت می‌کنی این شورا رو مقصر بدونی؟
کفِ دست‌مون رو که بو نکرده بودیم
‫من می‌دونستم، کِه‌ئائوموکو.
‫ولی سرنوشت تو رهبری ‫این مردم نیست.
‫سرنوشت اون‌هایی که مُردند چی بود؟
‫اسطوره‌های ما اون‌ها رو نکشتند.
‫کار اون مرد بیگانه و یک کشتی بود. ‫و اون‌ها برمی‌گردن!
‫چطوری قراره ازشون استقبال کنی، کایانا؟
‫تو اون رنگ‌پریده رو به مرگ تهدید کردی.
‫اگه تقصیری در کار باشه، بر گردن توئـه.
‫کایانا!
‫کافیه.
‫اگه قرار باشه تو مردم ما رو رهبری کنی،
‫اون‌ها هم درست مثل بقیه می‌میرن،
‫همراه با هر اونچه داریم.
‫کاآهومانو!
‫کایانا. صبر کن.
‫هنوز کارهای زیادی باقی مونده.
‫الان نمی‌تونیم از هم جدا شیم.
‫من از مردی که ما رو ‫به خطر می‌اندازه پیروی نمی‌کنم.
‫اگه مردان بیگانه قادر به چنین کاری هستند، ‫راه تو هم خطرناکـه.
‫وظیفه‌ی تو در قبال فرمانده‌اتـه
‫اما تو می‌دونی که اون در اشتباهه.
‫من نمی‌دونم که حق با توئه یا نه.
‫تو می‌دونی چی در راهـه.
‫من باید در کنار کامه‌هامه‌ها بایستم.
‫پس خودت رو برای اونچه قراره بیاد آماده کن.
‫آیا در نادیده گرفتن هشدار کایانا اشتباه کردم؟
‫اگه اشتباهی بوده، ‫دیگه گذشته.
‫این مردم خودم هستند ‫که تاوان اشتباهات یک فرمانده رو می‌دن،
‫اشتباهات همون که در پیشگویی‌ها اومده.
‫نمی‌دونم چطور کمکت کنم.
‫متأسفم، سرورم.
‫این بار تنها بر دوش منـه.
‫بر دوش من.
‫تموم شد.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫کجا بریم؟
‫به اونجا می‌ریم که پیشگویی راهنمایی‌مون می‌کنه
‫پیشگویی ما رو به هیچ‌جا نرسونده.
‫ما به کائوآیی برمی‌گردیم.
‫پس از اونچه بر سر این مردم اومده، ‫نمی‌تونیم اون‌ها رو رها کنیم، کایانا.
‫در مدتی که نبودی، فراموش کردی ‫ما در کائوآیی هیچ بودیم.
‫تنها مطرودان پادشاهی مائوئی.
‫من به اون وضع برنمی‌گردم.
‫ما به سمت کائوآیی می‌ریم.
‫ولش کن.
‫من همیشه از تو پیروی کردم ‫چون تو از هیچی نمی‌ترسیدی.
‫نه از سلاح، نه از فرمانده.
‫گمون می‌کردم دنیای بیرون ‫چشم‌هات رو باز کرده،
‫اما تو چیزی جز ترس نمی‌بینی.
‫من اینجا می‌مونم و با اونچه در راهه روبه‌رو می‌شم
‫‫ناهیولئا.
‫فردا تو و هِکه هم ‫سوار اون قایق می‌شید.
‫اشتباه کردم کنار کامه‌هامه‌ها ایستادم.
‫اگه کنار تو بودم، ‫همه‌ی اون مردم هنوز زنده بودند.
‫متأسفم.
‫از وقتی که برگشتی ‫اوضاع فرق کرده.
‫تو فرق کردی.
‫تکه‌ای از وجودت گم شده.
‫تو هم تغییر کردی.
‫ما در کنار هم قوی‌تریم.
‫‫دوباره بهم تکیه کن.
[فرمانده‌ی جنگ] [قسمت هشتم: بیشه‌ی مقدس نیو]
[پادشاهی آواهو] [معبد پناهگاه]
‫من به سمت مائوئی میرم. ‫فرماندهان از تو حمایت می‌کنن.
‫ما باید با واقعیتِ چیزی که بهش تبدیل شده، روبه‌رو شیم
‫خاندان من نسل‌ها ‫در خدمت خاندان تو بود،
‫اما ما در برابر پدرت کوتاهی کردیم.
‫تو در برابر من کوتاهی نکردی.
‫تاریخ، اعمال تو رو عادلانه خواهد دید.
‫زمان‌هایی هست...
‫که هنوز پدرم رو در چشمانش می‌بینم.
‫نه اون پادشاه دیوانه‌ای که بهش تبدیل شده.
‫اما اون گمراه شده.
‫اون گمراه شده.
‫اومدم تا برای اون‌ها که در آب‌های کم‌عمق جان باختند، ‫نماد زندگی رو بکارم.
‫اون‌ها نمی‌دونستند...
‫که اون روز، آخرین روزشونه.
‫در جنگ، مرگ به سرعت فرا می‌رسه.
‫یعنی همچین سرنوشتی در انتظارمونـه؟
‫پایان یک جنگجو، مرگـه.
‫من نمی‌تونم بجنگم
‫با علم به اینکه مرگم ‫قراره تو رو این چنین اندوهگین کنه.
‫ناظر بیشه رو پیدا کنید.
‫اون رو نزد من بیارید.
‫درخت‌ها رو قطع کنید.
‫اسطوره‌های این بیشه‌ی مقدس
‫به کسانی که به محراب‌هاشون ‫بی‌حرمتی کنند، وعده‌ی مرگ می‌دن.
‫ما برای محراب‌های تو نیومدیم، کاهن.
‫ما اومدیم تا تو رو خوراک محراب‌های خودمون کنیم
‫بیا اینجا.
‫مائوئی به این جزیره اومده.
‫باید به بقیه خبر بدیم.
‫ناهی،
‫برادر ناچیز کایانا.
‫بوی گند یک خائن، مثل ‫لکه‌ی عرق لُنگ من، فضا رو پر کرده.
‫اون‌ها اصلاً جسد برادرت رو پیدا نکردن.
‫شاید کایانا اصلاً نمرده باشه.
‫حرکت کنید.
‫بدو!
‫ولش کنید!
‫ناهی!
‫دخترک،
‫با پیام جنگ ما به کوهالا برگرد.
‫ما اجازه می‌دیم پسرعموم ‫و اسطوره‌های دروغین کایانا به سراغ من بیان.
‫اون رو زنده برگردونید.
‫من می‌برمش.
‫من پیام خودم رو دارم.
‫کیوآ.
‫هِکه!
‫کیوآ.
‫توی بیشه.
‫ناهی کجاست؟
‫اوپونوئی اینجاست.
‫ناهی.
نه
‫برادرم، ناهی من.
‫به تو سوگند می‌خورم، برادرم،
‫ناهی من،
‫تا انتقام خونت رو نگیرم،
‫آدمیزاد که سهلـه،
هیچ اسطوره‌ای هم جلودارم نیست
‫سرود پیروزی یا مرگ خونده می‌شه
‫در تپش سینه‌ی تو
‫ناظر بیشه، کامه‌هامه‌ها بر کئومو را
‫به عنوان اولین نشانه‌ی من
‫از جنگ بپذیر
‫اگر نتوانم پیروزی را به دست آورم
‫با خشم...
‫قدرت شگفت‌انگیز تو،
‫پس به من قدرتی ببخش
‫تا مرگی شایسته‌ی اون داشته باشم
‫الان منتظر می‌مونیم.
‫اسطوره‌های صحرا ‫راه پیروزی رو به ما نشان می‌دن.
‫من با اون‌ها یا بدون اون‌ها پیروز می‌شیم.
‫کثافت.
‫نالایق.
‫این استخوان‌ها دیگه قدرت ‫روحانی معبد من رو تغذیه نمی‌کنند.
‫آلوده شده!
‫تندر!
‫پدر!
‫این استخوان‌ها این خانه‌ی مقدس رو لکه‌دار می‌کنند
‫به استخوان‌های جدیدی نیاز دارم!
‫تو به ماهی کابوس قدرت بخشیدی.
‫به استخوان‌های جدیدی نیاز دارم.
‫به استخوان‌های جدیدی نیاز دارم تا اسطوره‌ی ‫تندر رو گرامی بدارم.
‫پسرم!
‫کوپولِه، وای نه.
‫طبیب‌ها رو همین الان بیارید!
‫طبیب‌ها!
‫پسرم.
‫پسرم!
[سرزمین هاوایی] [منطقه‌ی کوهالا]
‫اون ناظر رو برده.
‫اون قراره اولین قربانی جنگ کیوآ باشه.
‫ناهی، برادر کایانا رو هم کشته.
‫باید برای این کار پاسخگو باشه.
‫بیشتر از این هم هست.
‫کیوآ در کنار مردان ارتش کاهِکیلی ایستاده.
‫دیده‌بانان ما جنگجویان ‫اون‌ها رو در حال جمع شدن دیدن.
‫پس زمان اون فرا رسیده که ببینیم آیا ‫پیشگویی‌ای که از اون سخن می‌گید درسته یا نه.
‫سرورم.
‫اگه مائوئی به کیوآ بپیونده،
‫اون‌وقت دانش کایانا از ارتش اون‌ها ‫و سلاح‌هاشون به ما کمک می‌کنه.
‫- شاید بتونیم صحبت... ‫- ما به کایانا نیازی نداریم
‫و سلاح‌های دهان‌سرخش.
‫ما با قدرت اسطوره‌ی جنگ ‫به کیوآ حمله می‌کنیم.
‫تو برای کایانا مثل دختری ‫که خودش رو گم کرده، می‌جنگی.
‫کایانا دیگه در این شورا ‫جایی نداره.
‫تو الان در کنار کامه‌هامه‌ها می‌ایستی.
‫حتی اگه در اشتباه باشه؟
‫اون تصمیمش رو گرفته.
‫الان وظیفه‌ی ما خدمت به بینش اونـه، ‫نه آشفتن ذهنش.
‫من فقط کاری رو کردم که شما خواسته بودید
‫پس شکست تو، اشتباه منـه.
‫نه.
‫برای آوردن من به اینجا خردمندی به‌خرج دادید
‫الان می‌بینم که تموم اون‌چه می‌دونید ‫وظیفه‌تون در قبال فرماندهان و اسطوره‌هاست.
‫نمی‌تونید چیزی فراتر از ‫راه و رسم‌‌های کهن رو ببینید.
‫این به کامه‌هامه‌ها برای پادشاه شدن کمکی نمی‌کنه
‫دیگه به کامه‌هامه‌ها مشورت نده.
‫اون دیگه خواهانش نیست.
‫باید غذا بخوری.
‫- قصد داری تنها بری؟ ‫- آره.
‫کامه‌هامه‌ها چی؟
‫ما به اون نیازی نداریم.
‫وقتی کیوآ بمیره، ‫سلاح‌ها رو به کائوآیی برمی‌گردونیم.
‫من باهات میام.
‫- نه. تو می‌مونی. ‫- من اجازه نمی‌گیرم.
‫من کائو رو بهتر از ‫هر مردی در این دربار می‌شناسم.
‫ما با هم می‌ریم.
‫در تاریکی ماه هیلو می‌ریم.
‫بگیرش.
‫ما برای کشتن کیوآ می‌ریم.
‫تنها؟
‫زنده نمی‌مونید.
‫باید کایانا رو متقاعد کنی که منتظر بمونه.
‫اون گوش نمی‌ده.
‫کامه‌هامه‌ها ارتش خودش رو برای ‫جنگ علیه کیوآ و مائوئی آماده می‌کنه.
‫او معتقده اسطوره‌ی جنگ ‫اون‌ها رو به پیروزی می‌رسونه.
‫شما پیروز نمی‌شید.
‫به سلاح‌های دهان‌سرخ نیاز دارید.
‫باهاش صحبت کردی؟
‫او دیگه خواهان مشورت من نیست.
‫مردان تموم عمرشون رو برای ‫جنگجو شدن تمرین می‌کنند،
‫با این حال، از اشتباه کردن ‫بیش از مرگ می‌هراسن
‫تو دنبال کیوآ به صحرای سیاه می‌ری؟
‫اگه بری، از کائو زنده بیرون نمیای.
‫خانواده‌ات هم همین‌طور.
‫ما دنبال انتقام ناهی می‌ریم.
‫راه‌های زیادی برای گرفتن انتقام ناهی وجود داره
‫خانواده‌ات به تو چشم دوختند.
‫اون‌ها تو رو تا هر کجا دنبال می‌کنن.
‫حتی تا پای مرگ.
‫اون‌ها به خاطر تو به کائو می‌رن.
‫این انتخاب خودشونه.
‫نه، کایانا.
‫انتخاب توئـه.
‫تو راه درازی رو اومدی ‫تا اینکه خودت رو در غمت گم کنی.
‫به‌خاطر ناهی نمیر.
‫به‌خاطرش زندگی کن.
‫اگه برای دفاع از همسرت ‫اومدی،
‫سخنانت رو بیهوده تلف می‌کنی.
‫من برای اون نیومدم، سرورم.
‫اما سخنانی برای شما دارم،
‫اگه اجازه بدید.
‫بگو.
‫اگه با ارتش کائو در حالی که ‫مائوئی در کنارشونه روبه‌رو شید،
‫پیروز نخواهید شد.
‫من با اون‌ها جنگیدم. به‌چشم دیدم.
‫شما به سلاح‌های دهان‌سرخ کایانا نیاز دارید.
‫سلاح‌های رنگ‌پریده‌ها در اینجا جایی ندارند.
‫کایانا تموم عمرش رو ‫از پیشگویی پیروی کرده.
‫و اون رو به اینجا، نزد شما رسونده.
‫اسطوره‌ها سلاح‌های دهان‌سرخ رو ‫به کایانا دادند.
‫بذارید اون‌ها مثل صدای «کو» سخن بگن.
‫دست نگه دارید.
‫ما رو تنها بذارید.
‫برای برادرت متأسفم.
‫تو و خانواده‌ات حق دارید ‫برای مرگ اون دنبال انتقام باشید.
‫من خانواده‌ام رو از هر اونچه می‌شناختند ‫و دوست داشتند دور کردم.
‫و هنوز نه خونه‌ای داریم.
‫نه پادشاهی‌ای.
‫خون بی‌گناهان بر دستان ماست.
‫و الان...
‫دیگه ناهی نیست.
‫شاید دیگه نباید اون‌ها رو رهبری کنم.
‫من سعی کردم فرمانده‌ی عادلی باشم.
‫با این حال، نمی‌تونم از ‫خون و خونریزی پیش رو بگریزم.
‫خون مردم خودم.
‫از زمانی که عموم اسطوره‌ی جنگش رو ‫بهم داد،
‫منتظر بودم تا صداش رو بشنوم.
‫قدرتش رو حس کنم.
‫شاید اون رو نشنیدم
‫چون اون برگزیده که ‫با صدایی جدید سخن بگه.
‫منظورت چیه؟
‫سلاح‌های دهان‌سرخ.
‫مردانت مثل توله گرگ‌هایی که ‫برای محبت مادرشون له‌له می‌زنند، کُشتی می‌گیرند.
‫دعا کن اسطوره‌هات آماده باشن،
‫چون مردانت آماده نیستن.
‫اسطوره‌های من برای اونچه در پیشه آماده‌اند
‫خوبـه.
‫ادامه بدید.
‫اسطوره‌ها برای کیوآ سخن می‌گن.