.
‫بریم تو؟
‫مکس، داریم چی کار می‌کنیم؟
‫همراهی کن.
‫دارن بهمون گوش میدن.
‫ما دنبال هم می‌گردیم ‫فقط برای اینکه به هم توهین کنیم.
‫فکر می‌کنم به خاطر اینه که ‫یه جاذبه‌ی مقاومت‌ناپذیر بین‌مون وجود داره.
‫من با مینروا حرف زدم.
‫حدوداً سه مایل دورتر از اینجا یه بیمارستان هست
‫اونجاست.
‫تو باید یه گروه اعزامی رو برای پیدا کردن ‫یه دستگاه دیالیز رهبری کنی.
‫ببین، مکس، بادقت گوش کن، ‫هیچ‌کس از اینجا خارج نمی‌شه.
‫هیچ‌کس خارج نمی‌شه.
‫ما نزدیک یه بیمارستانیم. من میرم بیرون.
‫این دیوونگیه، مکس. نه...
‫خب که چی اگه دیوونگیه؟ ‫اینجا همه چیز دیوونگیه.
‫تنها چیز واقعی ما هستیم.
‫تو هم همون حسی رو داری که من دارم؟
‫آسیا، تو هم این حس رو داری؟
‫همراهی کن.
‫آره، دارم، مکس.
‫از وقتی اومدیم به پناهگاه این حس رو داشتم.
‫شاید حتی قبل از اون.
‫من با پدرت حرف زدم.
‫نمی‌تونم مرگ یه زن دیگه ‫تو زندگیم رو تماشا کنم.
‫دیگه هیچ زنی تو زندگیش نباید بمیره.
‫من می‌خوام کمکش کنم.
‫به خاطر اون. بهش مدیونم.
‫و به خاطر خودم. چون بهش نیاز دارم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫انجامش می‌دم، مکس.
‫هر چی که بخوای، فقط بگو.
‫فکر می‌کردم کنترلش می‌کنی.
‫واضحه که اینطور نیست.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بخوام؟
‫می‌شه یه چیزی رو آروم بهت بگم؟
‫آره.
‫راحت باش.
‫من یه نقشه دارم. ‫داریم سیستم‌های امنیتی رو از کار می‌ندازیم.
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم، مکس.
‫نه، نمی‌تونیم. این کار درست نیست.
‫پدر من، پدر و مادر تو... نمی‌دونم، ما...
‫سرم گیج میره.
‫روکسان دوربین داره.
‫می‌دونی چیه؟ برام مهم نیست.
‫تو باید کمکم کنی ‫هوش مصنوعی پناهگاه رو خاموش کنیم.
‫چیزهای زیادی هست که باید توضیح بدم.
‫خب،
‫قراره مخفیانه با هم در ارتباط باشیم؟
‫آره.
‫باید در مورد نقشه‌م بهت بگم.
‫لباس نارنجی‌ها باید باور کنن ‫که ما با هم رابطه داریم...
‫...و داریم از پدرت پنهانش می‌کنیم.
‫می‌خوای با هم باشیم؟
‫آره، منم می‌خواستم همین رو ‫ازت بپرسم.
‫یه ساعت دیگه بیا خونه من.
‫چسب جراحی و بلندگو بیار.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫یه چیزی...
‫این یه تضاد جدیه.
‫احساس پیدا کردن ‫به خواهر نامزد مرحومش.
‫پس، اون پولدار زندونی تا حالا ‫دو بار شکستت داده، هان؟
‫نبردهای جزئیه، نانو پارکر.
‫نبردهای جزئی. ‫آخرش می‌بینیم کی سرپا می‌مونه.
‫من باید برم بهداری.
‫[پناهگاه میلیاردرها]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- بهترم.
‫این به خاطر تأثیر آنتی‌بیوتیک‌هاست.
‫آسیا.
‫داریم فکر می‌کنیم میمی رو با خودمون ‫ببریم خونه.
‫خونه‌ی من.
‫فکر نمی‌کنی اونجا حالش بهتر باشه؟
‫با حمایت ما، ‫در کنار خانواده.
‫- ولی... ‫- آنتونیو یه پرستار باتجربه‌ست.
‫اون 11 سال تو آی‌سی‌یو کار کرده.
‫میمی، می‌خوای ما تو رو ببریم خونه؟
‫لطفاً.
‫- مدارکی که فرستادم رو گرفتی؟ ‫- آره. همین‌جا پیشمه.
‫سود «نکسوس‌تای» در سال گذشته ‫‏34 برابر افزایش داشته.
‫من داده‌های مالیش رو بررسی کردم...
‫...و صورت‌های مالی‌ای که ‫اعلام کرده.
‫تراز حسابرسی مثبته.
‫داده‌های اتحادیه ‫و تأمین اجتماعی چطور؟
‫‏356 کارمند فعال داره.
‫پس، روی کاغذ، ‫به نظر میاد یه معامله‌ی خوب باشه.
‫«به نظر میاد»؟ منظورت از این حرف چیه؟
‫فکر می‌کنم داریم زیادی سریع پیش می‌ریم، ویلی
‫ظاهراً، منطقیه.
‫ولی هنوزم فقط یه استارتاپ دیگه‌ست.
‫یکی از هزاران مورد، با یه جریان تجاری ‫که ممکنه مقطعی باشه...
‫...و می‌تونه تو چهار ماه سقوط کنه.
‫فکر می‌کنی دارم اشتباه می‌کنم؟
‫اگه اینطور فکر می‌کنی، نمی‌خریم.
‫تنها چیزی که می‌گم اینه که این رفتار ازت بعیده
‫- از من بعیده؟ ‫- تو اینجوری نیستی. پس...
‫نمی‌دونم، اینقدر مشتاق خرید.
‫قبل از این، تو محتاط‌تر بودی.
‫من دیگه مرد محتاطی نیستم.
‫و نیازی هم ندارم که باشم.
‫خب... حرفت یه جورایی درسته.
‫رفیق، تا 48 ساعت دیگه،
‫«نکسوس‌تای» مال ما می‌شه.
‫به افتخارش.
‫چطور کاری کنیم یکی ‫یه شرکت ناموجود رو بخره؟
‫با درست کردن تمام ترازنامه‌ها ‫و پارامترهای مالی...
‫...به طوری که برای یه کارشناس مالی ‫جذاب و سودآور به نظر بیاد.
‫و... کاملاً واقعی.
‫پس، ما برای سه سال مالیات شرکت رو ثبت می‌کنیم
‫از نظر فنی، از هر لحاظ، ‫شرکت ما بی‌نقص خواهد بود.
‫با یه تبصره.
‫ما اون میلیون‌ها پول رو از...
‫نئوسیرس، در باهاما، تزریق می‌کنیم.
‫نانی‌کای تنکوکال، ‫در آنتیل هلند.
‫کاتروس دینامیکس، در لوکزامبورگ. ‫بلو نان تی، در پاناما.
‫سیل درایو، در جزایر ویرجین.
‫کورینتیا وارت، در ایرلند.
‫شبکه‌ای از 93 شرکت...
‫...که پول رو از نیمه‌ی دیگه‌ی دنیا ‫جاری می‌کنن.
‫پس آخرین چیزی که بهش شک می‌کنی ‫اینه که همه‌ش یه توهم اسپانیایی‌ـه.
‫چقدر پرداخت می‌کنن؟
‫از 720 میلیون شروع کن، ‫ببین طعمه رو می‌گیرن یا نه.
‫تا 850 میلیون برو بالا، ولی نه یه سنت بیشتر. ‫زیاد بهشون وقت نده.
‫بهشون بگو اگه امضا کنیم، ‫پول ظرف 24 ساعت مال اون‌هاست.
‫باشه. فهمیدم.
‫دارم انجامش می‌دم.
‫- داری میری بیرون؟ ‫- میرم باشگاه.
‫که سموم بدنم رو دفع کنم.
‫بابا، قبل از اینکه بری، یه لطفی ازت می‌خوام
‫چه خبره؟
‫آسیا داره میاد اینجا. ‫می‌خوایم تنها باشیم.
‫- آسیا فالکون؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونم هیچ جزئیاتی بهت بدم. ‫و تو هم ازم نپرس.
‫موضوع اینه که نباید به گیلرمو بگی.
‫قول بده که نمی‌گی.
‫نمی‌دونم چی...
‫...انتظار داشتی بگم، ولی...
‫...ممنون که بهم اعتماد کردی.
‫بیا اینجا.
‫بشین.
‫از اونجایی که به نظر میاد این یه راز خانوادگیه، ‫منم یه راز دیگه رو بهت می‌گم.
‫بیشتر برای اینکه دست از قضاوت ‫سختگیرانه‌ی پدرت برداری.
‫و چون تو هیچوقت ‫داستان کامل رو نشنیدی.
‫چرا تو یه دقیقه بعد از تصادف ‫اونجا بودی؟
‫داشتی تعقیب‌شون می‌کردی؟
‫چرا؟
‫یه چیز دیگه‌ای تو این ماجرا هست، ‫و من می‌خوام بدونم.
‫باید بدونم.
‫رافا، به من نگاه کن.
‫چی شد؟
‫بارون میومد.
‫دیدم از گاراژ اومدن بیرون.
‫رفتم جلوشون رو بگیرم که ماشین رو نبرن.
‫دیدم مکس حالش خوب نیست.
‫من رو زد و کلیدها رو برداشت.
‫نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫تعقیب‌شون کردم، ولی وقتی رسیدم،
‫«آنه» دیگه مُرده بود.
‫و مکس؟
‫بهش گفتم بره تا پلیس ‫تو اون حالت پیداش نکنه.
‫باید این رو تو دادگاه بگی.
‫من یه دخترم رو برای همیشه از دست دادم.
‫تو هم باید پسرت رو برای هر مدتی ‫که قانون تعیین می‌کنه از دست بدی.
‫چه به خاطر عدالت،
‫چه به خاطر اخلاق،
‫یا به خاطر دوستی.
‫من از مرگ «آنه» بیشتر از هر چیزی متأسفم.
‫ولی نمی‌تونم برم تو جایگاه شهود ‫و علیه مکس شهادت بدم.
‫اگه قراره باورت رو ‫به عدالت از دست بدی،
‫به اخلاق،
‫و به دوستی،
‫و پسرت آزاد بگرده،
‫اشکالی نداره.
‫ولی منم باورم رو ‫به اون چیزها از دست می‌دم.
‫و یه روز، پسرت ‫بیرون یه کافه دعواش می‌شه.
‫یا سر راه ‫یه جیب‌بُر قرار می‌گیره.
‫برای من...
‫...یه قاتل حرفه‌ای فقط یه تلفن باهام فاصله داره
‫انجامش می‌دم.
‫تهدید کرد که من رو می‌کشه؟
‫چطور می‌تونین بعد از همچین خیانتی ‫با هم دوست باشین؟
‫خیانت؟
‫این کلمه‌ایه که توسط فیلم‌هایی ‫مثل «پدرخوانده» بزرگنمایی شده.
‫خیانت برام پشیزی ارزش نداره.
‫من برای خیانت ارزشی قائل نیستم.
‫عزت، وفاداری، خیانت...
‫ما این کلمات رو ‫از روی تکبر و غرور به کار می‌بریم.
‫اینجا قرن دوازدهم نیست، ‫و ما هم شوالیه‌های دوره‌گرد نیستیم.
‫ما زندگی‌های ساده و معمولی داریم.
‫و چیزی که این دنیا رو ‫از معمولی بودن نجات می‌ده خانواده...
‫...و دوستان هستن.
‫و وقتی یه دوست...
‫...در حالی که خاکستر دختر مُرده‌ش رو در دست داره ‫یه چیز ظالمانه‌ می‌گه،
‫تو قبولش می‌کنی.
‫این رو می‌فهمی؟
‫چون من فهمیدم.
‫و اونم من رو فهمید. همین.
‫اگه نتونی با کسی تو همچین موقعیتی ‫همدردی کنی،
‫تو هیچوقت یه دوست واقعی نداشتی.
‫نمی‌دونم چرا شهادت دادم.
‫از روی محبت به اون، برای محافظت از تو،
‫یا برای عدالت.
‫نمی‌دونم.
‫اون روز تو دادگاه، ‫اعتمادم رو بهت از دست دادم.
‫هیچوقت نفهمیدم چرا این کار رو کردی.
‫حالا می‌فهمم.
‫دوستت دارم.
‫امروز روز خوبی برای ریلکس کردن در اسپاست
‫کلاس‌های ذهن‌آگاهی و پیلاتس‌مون رو ‫از دست ندید
‫خب، سلام. ‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چه تصادفی.
‫چقدر احتمال داره که تو یکی از ‫این سه تا خیابون همدیگه رو ببینیم؟
‫حرف حساب.
‫من دارم میرم... به باشگاه.
‫اوه، منم باهات میام.
‫باشه.
‫نمی‌تونم به دیشب فکر نکنم.
‫حرف‌هایی که زدیم.
‫ولی بیشتر، احساس آرامشی که داشتم.
‫روکسان، شومینه رو روشن کن.
‫هی، روکسان، تو این چند دقیقه ‫اخیر چیزی شنیدی؟
‫من برای گوش دادن 24 ساعته برنامه‌ریزی شدم.
‫و دقیقاً چی شنیدی؟
‫«چقدر شب خوبیه.»
‫- «خیلی وقت بود احساس آرامش نداشتم.» ‫- باشه، بس کن. کافیه.
‫تو اون کافه، انگار ‫تو حباب کوچیک خودمون بودیم.
‫تنهای تنها تو یه کلبه تو برف.
‫نگاهش کن. یه دفعه‌ای خجالتی شدی.
‫یه چیزی بهم بگو.
‫دیگه کجای پناهگاه ‫دوست داری با هم فضولی کنیم؟
‫همینجوری که فکر می‌کنم، نمی‌تونم...
‫باید...
‫...یه نگاهی به اطراف بندازم، می‌دونی؟
‫خب...
‫من با نصف امکانات اینجا آشنا نیستم.
‫وقتی شناساییت تموم شد،
‫بیا دنبالم تو واحد ‏30-05.
‫- باشه؟ ‫- ‏‎30-05.
‫رستوران از همین حالا بازه
‫‏‏30-05.
‫وحشتناکه.
‫از وقتی اومدیم اینجا، ‫همه چیز بدتر شده.
‫داری همه چیز رو ‫خیلی منفی می‌بینی.
‫نمی‌تونم جور دیگه‌ای ببینمش.
‫تو این سوراخ حبس شدیم. ‫اون بیرون دنیا داره به آخر می‌رسه.
‫مریض و دل‌شکسته.
‫گوش کن، میمی.
‫داری تو ترحم به خودت غرق می‌شی، ‫و این داره رقت‌انگیز می‌شه.
‫رفتار توئه که تو رو ضعیف می‌کنه.
‫تو روی اون مبل دراز می‌کشی، ‫عقده‌ی قربانی بودنت رو تغذیه می‌کنی،
‫و مریضی رو دعوت می‌کنی.
‫این به تو بستگی داره که سرسختی نشون بدی.
‫در مورد سرسختی چی می‌گی، مامان؟
‫تو قدرت خودت رو می‌سازی.
‫رفتار، عزیزم. رفتار.
‫خواستن زندگی تنها علاجه.
‫در این مورد حق با اونه.
‫به مادر من ‫شش ماه وقت دادن که زنده بمونه. 11 ماه گذشته.
‫و بهش نگاه کن.
‫حتماً، حدس می‌زنم مورفین هم کمک می‌کنه.
‫حتی منم دلم یه چسب کوچولو می‌خواد.
‫به هر حال،
‫من میرم باشگاه، خانم‌ها.
‫چطور موفق می‌شی ‫اینقدر قوی بمونی، ویکتوریا؟
‫اساساً،
‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫[مورفین]
‫و نه فقط از زمان تشخیص سرطان.
‫مردم همیشه سعی کردن ‫بهم بگن چی کار کنم.
‫چه دکتر و چه غیر دکتر.
‫مراقب خودت باش، ‫طولانی و سالم زندگی کن...
‫من به زندگی علاقه ندارم...
‫...اگه نتونم از یه خرچنگ خوب، ‫با تمام اسید اوریکش لذت ببرم.
‫یا یه سیگار بکشم.
‫یا نوشیدنی ساعت هفتم رو بنوشم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون زندگی کسل‌کننده و ناراضی‌کننده‌ست، ‫پس باید راه‌هایی برای جذاب کردنش پیدا کنی.
‫زندگی مهم نیست. ‫چاشنی زندگی مهمه.
‫یه پک می‌خوای؟
‫خدایا، خیلی وقته سیگار نکشیدم.
‫یادم رفته بود چقدر دوستش دارم.
‫بیا اینجا.
‫بشین.
[مورفین]
‫گردنت رو بیار.
‫نه، ویکتوریا.
‫موهات رو کنار بزن.
‫می‌خوای بازی کنیم؟ ‫مثل مدرسه آلمانی؟
‫می‌دونم اوضاع عالی نیست، ‫ولی کل این نمایش غمگینانه رو باور نمی‌کنم.
‫تو هیچوقت برای مدت طولانی احساس گناه نکردی.
‫به چیزی که گفتم فکر کردی؟
‫در مورد یه چیز حق با توئه.
‫تو زنی هستی که ‫بیشتر از همه تو زندگیم بهش فکر کردم،
‫کسی که بیشتر از همه دوستش داشتم،
‫و کسی که بیشتر از همه دوست دارم.
‫ولی اون‌ها فقط دوران جوونی بودن.
‫ما هیچوقت با هم شام درست نکردیم ‫یا روی یه مبل ننشستیم...
‫و، آره.
‫خیلی دوست دارم زندگیمون از این حالت دربیاد ‫و ازدواج کنیم.
‫در این مورد چی کار می‌خوای بکنی؟
‫من قبلاً اون قدم رو برداشتم. ‫از شوهرم جدا شدم.
‫و حاضرم...
‫...به دنیا بگم که دوستت دارم.
‫تو چی؟
‫تو چی کار می‌خوای بکنی؟
‫هیچی.
‫منظورت چیه، هیچی؟
‫همه ما اولویت‌های متفاوتی داریم.
‫و اولویت‌های تو چی هستن؟
‫اول دخترم.
‫رفاقت در رتبه دوم قرار داره.
‫و سوم، عشق.
‫می‌دونی مشکل چیه؟
‫اگه با تو ازدواج کنم، ‫رافا رو نابود می‌کنم.
‫من معتقدم رفاقت برای تمام عمره، ‫ولی عشق، متأسفانه...
‫...تموم می‌شه.
‫حتی اگه 30 سال تو قلبم بوده باشی.
‫این آخرین ابراز احساسات‌مون بود.
‫تا وقتی که در مورد اولویت‌هات تجدید نظر کنی
‫تو یه چیز خیلی مهم یاد می‌گیری.
‫زندگیت بدون من چطوره.
‫بهم خبر بده چطور پیش میره.
‫من میرم باشگاه.
‫پدرت خونه‌ست؟
‫رفت باشگاه.
‫بریم اتاق من؟
‫آره، باشه.
‫بیا از فرصت استفاده کنیم.
‫یه‌کم معذب‌کننده‌ست، نه؟
‫یه جورایی.
‫- روکسان، اونجایی؟ ‫- بله، مکس.
‫فکر کنم چشم‌هات رو می‌پوشونم.
‫امیدوارم ناراحت نشی.
‫مینروا، مکس وارلا داره روی روکسان رو می‌پوشونه
‫اون دو تا چی کار دارن می‌کنن؟
‫ظاهراً، تمام حرف‌هایی ‫که به هم زدن...
‫...یه جاذبه‌ی مقاومت‌ناپذیر رو پنهان می‌کرده
‫نباید تو اونجا باشی؟
‫سعی کردم، ولی به زمان نیاز دارم.
‫رویکرد من تدریجی‌تره.
‫انگار می‌دونه روکسان دوربین داره.
‫بهش شک داره.
‫این ویژگی گذروندن وقت تو زندانه.
‫حس خوبی نسبت به توطئه‌ها پیدا می‌کنی.
‫جشن بگیریم؟
‫باشه.
‫بهترین زمان ممکن ‫برای شادی کردن تو یه پناهگاهه.
‫حالا می‌تونی راحت حرف بزنی.
‫- میمی چطوره؟ ‫- وضعیتش پایداره.
‫پیش مادربزرگته، ‫ولی ممکنه حالش سریع بدتر بشه.
‫می‌دونم.
‫اگه با لباس ضد تشعشع ‫از اینجا بیرون برم،
‫چهار ساعت طول می‌کشه ‫تا به بیمارستان برسم و برگردم.
‫مکس، ما هیچ اطلاعی از دما ‫یا سطح تشعشعات نداریم. هیچی.
‫شاید حتی نتونی به پل برسی.
‫برای همینه که به کمکت نیاز دارم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫یه سوگند بقراط هست ‫که هنوز نخوردم،
‫گرچه قصد داشتم بخورم.
‫پس، حتماً. البته که کمکت می‌کنم.
‫ممنون.
‫- نقشه‌م رو بهت می‌گم. ‫- صبر کن.
‫یه چیزی، مکس.
‫اگه قراره این مأموریت رو ‫با هم انجام بدیم،
‫می‌خوام اول یه چیزی بگم.
‫تمام این ماجرای بیرون رفتن، ‫با وجود تشعشعات...
‫خب، همین واقعیت که ‫به انجامش فکر کردی...
‫من...
‫حرفی که تو باغ ذن در مورد ‫تنفرم از تو زدم،
‫خب، این حرف اون رو خنثی می‌کنه.
‫یه جورایی.
‫و حرفی که در مورد...
‫...بلد نبودن لذت بردن از زندگی بهم زدی،
‫اون درسته.
‫حالا می‌خوام از زندگی نهایت استفاده رو ببرم
‫حتی اگه گفتن این حرف ‫تو یه پناهگاه عجیب باشه.
‫خب، در مورد نقشه‌ت بهم بگو. من کاملاً پایه‌م
‫آدرنالین. تا آخرش.
‫چند روزه دارم راه میرم ‫و به یه چیز فکر می‌کنم.
‫منطقیه که یه جایی ‫در 900 فوتی زیر زمین...
‫...یه خروجی اضطراری داشته باشه.
‫ولی هیچ علامتی نیست.
‫علامت‌هایی هست که ‫راه به گنبد رو نشون میدن.
‫برای همه چیز علامت هست.
‫باشگاه، اسپا...
‫با این حال، یه سری پله اضطراری هست. ‫فقط پنهان شدن.
‫نمی‌دونم برای کنترل جمعیته ‫یا برای چیز دیگه‌ای.
‫تو یکی از راهروهای بن‌بست، ‫یه علامت پنهان پیدا کردم.
‫و خودشه.
‫تنها پله اضطراری رو پیدا کردم،
‫پنهان شده در سقف.
‫پشت یه دریچه.
‫حالا، به یه عامل انحرافی نیاز دارم.
‫یه حرکت نمایشی.
‫مثل چی؟
‫یه چیزی که حواس کارکنان رو پرت کنه.
‫تا من بتونم فرار کنم.
‫من بلدم بمب بسازم.
‫به درد می‌خوره؟
‫اینجا بودن فوق‌العاده‌ست، ‫فکر نمی‌کنی؟
‫به منظره نگاه کن.
‫هیچوقت اسکاتلند رو اینقدر زیبا ندیده بودم.
‫زمان متوقف شده.
‫می‌دونستی من هیچوقت ‫وقت نذاشتم اینجوری توقف کنم؟
‫من بین بیمارستان و ‫اتاق هیئت مدیره در رفت و آمد بودم.
‫ولی حالا، لازم نیست ‫نگران هیچ‌کدومشون باشم.
‫ممکنه همه‌شون مُرده باشن.
‫تو مِه اسکاتلند عالی به نظر میای.
‫خیلی زیبا.
‫از کی به این دیدگاه دست پیدا کردی؟
‫از همیشه.
‫از وقتی که فهمیدم حسرت گذشته رو خوردن ‫خیلی سخت‌تره.
‫ناراحتی‌ها میان و میرن.
‫هیچی همیشگی نیست.
‫تصور می‌کنم فریدا جزو اتفاقات زیبای زندگیت بوده
‫یه دوره عجیب تو زندگیم.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫فقط یه درد ناگهانی بود.
‫حتماً سرمت تموم شده.
‫آنتونیو!
‫سرمش.
‫یه‌کم اضافه هم بهش بده.
‫[مورفین]
‫هی.
‫چرا پکری؟
‫- به خاطر میمی‌ـه؟ ‫- نه.
‫اون با ویکتوریاست. نمی‌خواد من رو ببینه.
‫یه چیزی می‌خوام بپرسم.
‫البته. بگو.
‫سه روز بعد از تصادف،
‫پلیس وسایل مارتا رو بهم داد.
‫کیفش، موبایلش...
‫حتماً سخت بوده.
‫اونقدر سخت که نتونستم ‫کیفی که پلیس بهم داده بود رو باز کنم.
‫ولی یه ماه پیش...
‫...موبایلش رو درآوردم، شارژش کردم،
‫و دیدم که ده دقیقه قبل از تصادف ‫بهت زنگ زده.
‫تماس هفت دقیقه طول کشید.
‫سه دقیقه بعد، اون مُرده بود.
‫در مورد چی حرف زدین؟
‫اون زنگ زد که بگه...
‫...هنوز داره به مرگ «آنه» فکر می‌کنه.
‫اون دل‌شکسته بود، گیلرمو.
‫چرا زنگ زد که این رو بهت بگه؟
‫که بهم بگه از مکس یا من کینه‌ای به دل نداره
‫یه تماس آرامش‌بخش بود.
‫و خیلی سخاوتمندانه.
‫این نشون میده چه جور آدمی بود.
‫که با بخشش و آرامش تماس بگیره ‫تا هیچ‌کس احساس گناه نکنه.
‫اون تمام سرنخ‌های گمشده رو ...به هم وصل کرد، و
‫...و به همه‌چیز پایان داد.
‫قدم بعدی قطع کردن ارتباط روکسانه.
‫روکسان؟
‫اگه به چیزی که نباید ‫دست بزنیم چی؟
‫شاید فیلترهای هوا یا همچین چیزی.
‫هنوزم باید نفس بکشیم، نه؟
‫نگران نباش. اکسیژن‌مون تموم نمی‌شه.
‫چرا باید اینقدر نزدیک بشه؟
‫نیازی نداره. موسیقی داره پخش می‌شه.
‫...از یه جایی که روکسان نمی‌تونه ببینه.
‫شاید منظور اون هم از حرفی که بهم زد این نبود
‫تمام اون تحقیر و...
‫نه، منظورش بود. مطمئنم که بود، ولی...
‫چرا حس می‌کنم می‌خواد یه چیزی بهم بگه؟
‫...تمام دوربین‌ها...
،‫مغزم داره واکنش نشون میده ...فرومون آزاد می‌کنه
‫من به نقشه گوش نمیدم.
‫دوباره در مورد روکسان بهم بگو.
‫باشه. همونطور که بهت گفتم.
‫ما یه سوراخ تو دیوار درست می‌کنیم ‫از یه جایی که روکسان نمی‌تونه ما رو ببینه.
‫تمام سیم‌هایی که پیدا می‌کنیم رو ‫از جا می‌کنیم...
‫...تا یه اتصال کوتاه ایجاد کنیم.
‫سیستم برای محافظت از خودش خاموش می‌شه.
‫باید یه کلید قطع کننده مدار، فیوز، یا هر چی داشته باشه
‫تو از کجا اینقدر در این مورد می‌دونی؟
‫تو زندان یه دوره فنی گذروندم.
‫چه بامزه. تو سلولش درس می‌خونده.
‫بس کن. به نقشه توجه کن.
‫به محض اینکه روکسان آفلاین بشه،
‫مانیتورها، سیستم نظارت، ‫و سیستم‌های ایمنی خاموش می‌شن.
‫این یعنی تمام دوربین‌ها ‫تو فضاهای عمومی پناهگاه.
‫چطور می‌خوای تو دیوار سوراخ درست کنی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫سعی می‌کنم یه ابزار برای ‫شکستن دیوار خشک بدزدم.
‫ولی این ممکنه یه‌کم طول بکشه.
‫می‌تونی اینجا یا خونه خودت منتظرم بمونی.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫شما یاکو هستین، درسته؟
‫برو
‫بله، خانم.
‫می‌خواستم باهاتون صحبت کنم.
‫شما با پسرم درگیر شدین، درسته؟
‫بله.
‫می‌تونیم یه جای خصوصی صحبت کنیم؟
‫اتاق امنیت، مثلاً؟
‫البته.
‫لطفاً دنبالم بیاین.
‫از این طرف.
‫شنیدم شما شروع کردین. این درسته؟
‫با تمام احترام، ‫من فقط داشتم کارم رو انجام می‌دادم.
‫و کار شما دقیقاً چیه؟
‫اینکه راه بیفتین و مهمون‌هایی ‫که استخدامتون کردن رو بزنین؟
‫شما سر پسرم رو داغون کردین.
‫صورتش داغونه.
‫و شما حتی نمی‌تونین از کسی که ‫حقوقتون رو پرداخت می‌کنه عذرخواهی کنین.
‫که من باشم.
‫شما دارین قوانین بازی رو فراموش می‌کنین. ‫این یه بی‌احترامی بزرگه.
‫متأسفم، خانم.
‫این یه عذرخواهی واقعی نبود.
‫شما حسش نکردین.
‫منم حسش نکردم.
‫این شما رو تبرئه نمی‌کنه ‫یا به من هیچ رضایتی نمیده.
‫من می‌خوام عذرخواهی کنی ‫و واقعاً از ته دل باشه.
زانو بزن
‫متأسفم.
‫دوباره.
‫متأسفم.
‫نمی‌شنوم.
‫متأسفم.
‫آسیا.
‫سلام.
‫هی.
‫فکر کنم نیاز به خواب داشتم.
‫یهو از حال رفتم.
‫یه‌کم سردم بود.
[بانکوک]
‫صبح‌ به‌خیر
‫ما یه شرکت فوق‌العاده درست می‌کنیم.
‫و، البته، ‫به طرز مضحکی مدرن خواهیم بود.
‫ما چنان حال و هوایی ‫از جوانی و هرج و مرج ایجاد می‌کنیم،
‫که فقط می‌تونه واقعی به نظر بیاد.
‫چون استارتاپ‌های فناوری اینجوری‌ان.
‫نابغه، شلخته، دیوانه.
‫صبح ‌به‌خیر خانم
‫صبح ‌به‌خیر قربان
‫بنده اُسوالدو فرناندز هستم
‫مدیر کل صنایع فالکوم و فالکوم و...
‫با آقای پاک پائو قرار ملاقات داشتم
‫بعد فاز نهایی بازی رو ‫شروع می‌کنیم،
‫پر تنش‌ترین 48 ساعتی ‫که یه مرد می‌تونه تو بانکوک داشته باشه.
‫خب، یه خبر خوب و یه خبر بد دارم. ‫کدوم رو اول می‌خوای؟
‫هر جور راحتی.
‫خبر بد اینه که نکسوس‌تای ‫فقط یه استارتاپ لعنتی دیگه‌ست.
‫همون مزخرفات سیلیکون ولی.
‫خدایا، اون گاراژ اپل ‫باید جوابگوی خیلی چیزها باشه.
‫این یه نمونه‌ست.
‫این یارو، باورت بشه یا نه، ‫مدیر مالی شرکته.
‫سلام! به اسپانیا سلام کن.
‫معلوم نیست چی می‌خوره،
‫با اون حیوان خانگی ویتنامی‌ش.
‫و این رو نگاه کن.
‫یه بچه با اسکوتر ‫از این‌ور دفتر میره اون‌ور.
‫و این دو تا.
‫یه آدم عجیب با پیراهن، ‫داره با رفیقش پین‌بال بازی می‌کنه.
‫یه مشت آدم عجیب.
‫آدم‌های عجیبی که فکر می‌کنن ‫هر روز لعنتی تولدشونه.
‫مکس، غذا داغ شد؟
‫من غذای گرم دوست دارم. تو چطور؟
‫منم همین‌طور.
‫عالیه.
‫پس من غذا رو میارم.
‫یه موسیقی بذار.
‫خبر خوب اینه که نمی‌خریم.
‫می‌دونم اولش مثل خبر بد به نظر میاد، ‫ولی نیست.
‫زندگی همه‌ش به دیدگاه بستگی داره.
‫چرا نمی‌خریم؟
‫یکی زودتر از ما دست به کار شد.
‫با مدیرعامل صحبت کردم، ‫که اومد برای پنج دقیقه من رو ببینه.
‫ظاهراً، یه پیشنهاد بهتر گرفتن.
‫از یه شرکت اروپایی.
‫فکر کنم ایتالیایی.
‫راستی، اینم اون یارو ایتالیاییه. ‫صبر کن، نشونت می‌دم.
‫بدرود!
‫سر شماره سه.
‫یک، دو...
‫سه.
‫تسلیم نشیم...
‫سیستم از کار افتاد.
‫سیستم اصلی رو قطع کن.
‫ویلی؟ چه خبره؟
‫...تسلیم...
[روکسان]
‫روکسان؟
‫روکسان دیگه چه کوفتیه؟