.
‫روکسان.
‫هر ارجاع و اشاره‌ای که در مورد ‫بی‌جی3 پیدا می‌کنی رو بیار بالا.
‫با داده‌هایی که از فالکوم و ‫شرکت‌های فالکوم داری مطابقت بده.
‫با داده‌های مربوط به گیلرمو فالکون، ‫کارمندهاش، همه چیز.
‫در حال جستجوی موارد مطابق با بی‌جی3.
‫ما سخت‌ترین قسمت کار رو با موفقیت انجام داده بودیم.
‫مهندسی پناهگاه، ‫شبیه‌سازی آخرالزمان.
‫ما یه تیم دو نفره از کاوشگرها رو ‫به یه سرزمین بایر رادیواکتیوی فرستاده بودیم.
‫یه پناهگاه پر از میلیاردر داشتیم ‫که باور کرده بودن دنیای بیرون...
‫...داره روی سرشون خراب می‌شه.
‫و کل نقشه‌مون داشت به خاطر ‫یه سرنخ گمشده از هم می‌پاشید.
‫یه جوابی که نمی‌تونستیم پیدا کنیم.
‫بی‌جی3 چی بود؟
‫دنیام داشت دور سرم می‌چرخید ‫و زمین زیر پام خالی می‌شد.
‫و همین‌طور که داشتم ‫به اعماق پناهگاه سقوط می‌کردم...
‫...یادم اومد که همه این‌ها چطور شروع شد.
‫من 12 سالم بود و زیرو 6 سالش.
‫مثل هر روز،
‫رفتم دنبالش بعد از کلاس ‫تا نذارم کسی اذیتش کنه.
‫اون روز، حرف «ط» رو ‫پشت یونیفرمش نقاشی کرده بودن.
‫ط برای طرد شده.
‫حرف تو چیه؟ ‫ا برای احمق یا م برای مُرده؟
‫ا... ا برای احمق! ‫احمق، لطفاً! ببخشید!
‫مامان؟
‫وقتی رسیدیم خونه، مامانمون نبود.
‫با خودم گفتم: «برمی‌گرده.»
‫برای شام، تخم مرغ آب‌پز درست کردم ‫و مامان خونه نیومد.
‫از اون موقع به بعد از تخم مرغ آب‌پز متنفر شدم
‫دو روز طول کشید تا یادداشتش رو پیدا کنم.
‫زیر یه آهنربای یخچال چسبونده بودش.
‫همراه با یه لیست خرید ‫که هیچ‌وقت قرار نبود بخره.
‫نوشته بود: «متأسفم، ‫ولی من به درد مادر بودن نمی‌خورم.»
‫بعدها، خدمات اجتماعی اومد دنبالمون ‫و ما رو به یه یتیم‌خونه برد.
‫یه نکته خیلی جالب.
‫روانشناس مقیم اونجا ‫می‌خواست ما رو از هم جدا کنه.
‫می‌گفت برادرم یه نوع ‫اختلال رفتاری داره.
‫برون‌هراسی. ‫و یه چیز دیگه که یادم نمیاد. (آگورافوبیا)
‫ما ماشینش رو تبدیل به آکواریوم کردیم ‫و اونم نظرش عوض شد.
‫بعد از اون، تصمیم گرفت ‫اجازه بده ما با هم بمونیم.
‫چون ما دو نفر بودیم، ‫و عجیب و غریب و یه‌کم سرسخت بودیم،
‫هیچ‌وقت با عکس‌های خانوادگی ‫سنتی کریسمس جور درنمی‌اومدیم.
‫وقتی 13 سالم بود، ‫فهمیدم چه آینده‌ای در انتظارمونه.
‫ما مطرود جامعه می‌شدیم.
‫فقط یه راه برای ‫نجات خودمون وجود داشت.
‫باید جوری درس می‌خوندیم ‫که انگار فردایی وجود نداره.
‫و بورسیه‌ها یکی پس از دیگری از راه می‌رسیدن
‫تا 24 سالگی، زیرو سه تا مدرک گرفته بود.
‫مهندسی سیستم‌ها، ‫فیزیک و ریاضیات.
‫من دو تا مدرک داشتم، ‫معماری و مهندسی عمران.
‫تخصصم در سازه‌های غول‌پیکر بود.
‫هشت سال با یه شرکت ساختمانی ‫کار کردم.
‫روگذر و تونل‌های زیر آب ساختم.
‫ماهی 5,918 یورو درآمد داشتم.
‫تا وقتی که یه سیستم قطار ‫سریع‌السیر تو بیابون نساختم...
‫...حقیقت رو نفهمیده بودم.
‫اون پروژه برای شرکت ساختمانی ‫سودی بیش از یک میلیارد یورو داشت.
‫من یه سیستم ریلی سریع‌السیر ساخته بودم ‫که می‌تونست در برابر طوفان‌های بیابانی مقاومت کنه.
‫یه سکوی ریلی مرتفع ساخته بودم ‫و موانع شنی مهندسی کرده بودم.
‫و برای این کار، ‫یه پاداش 23,000 یورویی گرفتم.
‫اونجا بود که فهمیدم ‫مهم نیست چقدر با استعدادم،
‫من همیشه جزو طبقه متوسط باقی می‌مونم.
‫و تمام زندگیم رو ‫صرف پرداخت قسط خونه‌م می‌کنم.
‫اونجا بود که بهترین ایده‌ی عمرم به ذهنم رسید. ‫یه پناهگاه برای میلیاردرها.
‫یه نقشه‌ی جنون‌آمیز و بزرگ‌اندیشانه ‫که این قشر مرفه و ممتاز...
‫...هر کدوم بین 40 تا 80 میلیون پرداخت می‌کردن
‫ولی این بهترین قسمتش نبود.
‫فهمیدم که می‌تونم ‫ثروتمندترین آدم‌های اروپا رو حبس کنم...
‫...و اون‌ها رو از دنیای بیرون جدا کنم،
‫و می‌تونستم حتی ‫پول بیشتری ازشون بگیرم.
‫و خنده‌دارترین قسمتش این بود...
‫...که می‌تونستم کاری کنم هزینه‌ی کل ‫این کلاهبرداری رو خودشون بدن.
‫ولی الان، کل نقشه‌مون ‫داشت از هم می‌پاشید...
‫...به خاطر دو تا حرف ‫و یه عدد: بی‌جی3.
[بی‌جی3]
[تماس ورودى: اسوالدو فرناندز]
‫روکسان یه چیزی پیدا کرده.
‫یه حق ثبت اختراع الکترونیکی، بوستون و جکسون
‫بوستون و جکسون...
‫و مثل خیلی از معجزه‌های دنیا...
‫یه حق ثبت اختراع الکترونیکی...
‫...درست وقتی اتفاق می‌افتن که فکر می‌کردی ‫همه چیز رو باختی.
‫در آخرین لحظه، ‫روکسان یه چیز دیگه پیدا کرد.
‫من موارد دیگه‌ای رو پیدا کردم ‫که با بی‌جی3 مطابقت دارن.
‫این مورد از اطلاعاتی که من از ‫گوشی مکس وارلا دانلود کردم به دست اومده.
‫تو یکی از ویدیوهاش، ‫به عبارت «بی‌جی3» اشاره می‌شه.
‫پخشش کن رو صفحه.
‫یالا. بیا اینجا پسر.
‫بیا اینجا! یالا. یالا.
‫خب، مثل اینکه اسب ‫از صاحبش اطاعت نمی‌کنه.
‫بابا، فقط صبر کن و ببین.
‫بی‌جی...
‫یالا. یالا.
‫همینه!
‫مثل پدربزرگش بدقلقه.
‫مگه نه، بی‌جی؟
‫بی‌جی3 می‌تونه لقب...
‫...یه اسب اصیل انگلیسی ‫با اصل و نسب معروف باشه.
‫که در حال حاضر ‫‏40 میلیون یورو ارزش داره.
‫چهار بار برنده جایزه بزرگ ملی انگلیس،
‫اسم پدربزرگش بلک‌جک بود.
‫اون اسبی بود که نسل‌هایی ‫از اسب‌های مسابقه معروف رو به وجود آورد.
‫اسم این اسب نر «فیِرو» هست.
‫ولی مثل اینکه دختر فالکون از حروف اول ‫اسم پدربزرگ معروفش استفاده می‌کنه.
‫«بی‌جی» و «3» برای نسل سوم.
‫بی‌جی3.
‫بی‌جی نمی‌تونه یه اسب باشه، مینروا.
‫ارزش معامله تجاری ‫‏1.4 میلیارد یورو هست.
‫چرا باید نگران یه اسب 40 میلیون دلاری باشیم؟
‫باید همون حق ثبت اختراع‌ها باشه.
‫روکسان، چقدر احتمال داره ‫که اون مکزیکیه بخواد...
‫...بوستون و جکسون رو بخره؟
‫‏80 درصد.
‫نتایج دقیق‌تر؟
‫اوردونیا مالک ‫‏344 حق ثبت اختراع الکترونیکی پیشرفته‌ست.
‫و استراتژی خرید ‫حق ثبت اختراع رو ادامه داده...
‫...در طول پنج سال گذشته.
‫هیچ ارتباطی با اسب داره؟
‫خیلی کم. برادرزاده‌ش آلوارو...
‫...گهگاهی در مسابقات ‫پرش با اسب شرکت می‌کنه.
‫احتمال اینکه اوردونیا بخواد ‫یه اسب نر اصیل بخره...
‫...کمتر از 20 درصده.
‫حتماً حق ثبت اختراع رو می‌خواد.
‫- نه! ‫- توضیح بده.
‫چون اون مرد در شرف بازنشستگیه.
‫یه میلیاردر پیر، پشیزی برای ‫یه حق ثبت جدید ارزش قائل نیست.
‫اون می‌خواد فالکون رو تحقیر کنه.
‫و با گرفتن اسب دخترش ‫به این هدفش می‌رسه.
‫چون این چیزی‌ـه که ‫یه میلیاردر پیر رو سر حال میاره.
‫روکسان، اسب رو کجا نگه می‌داره؟
‫تنها اطلاعاتی که می‌تونم ‫در مورد «فیِرو» پیدا کنم...
‫...اینه که چهار سال گذشته رو در یه ‫اصطبل در منطقه اکسترمادورا گذرونده.
‫از اون موقع به بعد، ‫این اسب نر ثبت نام نشده...
‫...تو هیچ مسابقه‌ای.
[تماس ورودى]
‫باید یا همه چیز یا هیچ چیز رو انتخاب کنیم.
‫خب، کدوم یکی رو انجام می‌دیم؟
‫تمام شب رو بهت زنگ زدم.
‫برو برای خودت یه تلفن ماهواره‌ای لعنتی بخر.
‫از خواب بیدارم می‌کنی.
‫دست از زنگ زدن برنمی‌داری،
‫تهدیدم می‌کنی که با سفیر ‫میای سراغم، و برای چی؟
‫که اسب مورد علاقه «آنه» رو بفروشی؟
‫تنها یادگار زنده‌ای که ازش دارم؟
‫ببین، گیلرمو...
‫من کاملاً ارزش عاطفی ‫حیوانات رو درک می‌کنم،
‫ولی وظیفه‌مه بهت یادآوری کنم...
‫...که این بهترین فرصت تجاری‌ایه ‫که تا حالا داشتیم.
‫این حیوون روزهاش رو تو اصطبل‌های ما ‫در اکسترمادورا می‌گذرونه.
‫من هیچ‌وقت بهش سر نمی‌زنم ‫چون دیدنش قلبم رو به درد میاره.
‫بفروشش.
‫باشه. باید شناسنامه‌ش رو بهم بدی.
‫و رمز گاوصندوق رو.
‫- الو؟ هی! ‫- لعنتی!
‫- اسوالدو؟ ‫- باورم نمی‌شه!
‫رمز رو داریم؟
‫من این اطلاعات رو در دسترس ندارم.
‫ویلی!
‫- صدام رو می‌شنوی؟ والدو؟ ‫- آره.
‫فردا برو خونه‌ی من. ‫از اونجا بهم زنگ بزن، باشه؟
‫بعد با هم گاوصندوق رو باز می‌کنیم.
‫فردا ساعت 8 صبح به وقت محلی. ‫من اونجا خواهم بود.
‫تا طلوع آفتاب وقت داریم ‫رمز رو پیدا کنیم.
‫من این نوشیدنی رو باز می‌کنم، ‫ولی باید یه چیزی بگم.
‫من قبول کردم باهات بیام اینجا ‫چون نیاز به یه فرصت برای استراحت دارم.
‫ولی تو هم باید بفهمی که ‫من برای تو این کار رو نمی‌کنم.
‫نه امشب، و نه هیچ‌وقت.
‫این رو گفتم که اگه می‌خواستی ‫برگردی به آپارتمانت.
‫من این رو یه تعریف در نظر می‌گیرم.
‫وقتی یه نفر همچین حرفی می‌زنه...
‫...یه چیزی از ذهنش گذشته.
‫ولی امروز...
‫...من فقط اینجام تا کنار دوستم رافا باشم.
‫پس می‌تونی بازش کنی.
‫عجب.
‫فقط همین یکی، باشه؟
‫بفرما. به افتخارش.
‫و به افتخار... دوست‌های جدید.
‫با وجود اینکه اینجا گیر افتادیم...
‫اینگرید، به من گوش کن.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی این کار رو بکنی،
‫ولی باید رمز گاوصندوق ‫فالکون رو پیدا کنی.
‫باید سریع عمل کنی. ‫فقط امشب رو وقت داریم.
[پناهگاه میلیاردرها]
‫روزی که به زندگی برگشتم، ‫قصد داشتم هرگز به جهنم برنگردم.
‫زنده موندن یعنی همین.
‫یعنی رقصیدن... ‫حتی وقتی دنیات داره از هم می‌پاشه.
‫حتی وقتی عشق زندگیت مرده.
‫حتی وقتی پدرت بهت خیانت می‌کنه.
‫حتی وقتی خانواده‌ت ‫داره از هم می‌پاشه...
‫من به رقصیدن ادامه می‌دم، ‫حتی اگه «آسیا» بگه ازم متنفره.
‫حتی اگه بگه من یه قاتلم.
‫چون روزی که خواهرش رو کشتم، ‫اون رو هم کشتم.
‫من به رقصیدن ادامه می‌دم...
‫حتی اگه تنها فرد تو مهمونی باشم ‫و همه مهمون‌ها رفته باشن.
‫نذار زیاده‌روی کنم.
‫وگرنه آخرش کارائوکه می‌خونم ‫و دیگه از دستم خلاص نمی‌شی.
‫ویلی...
‫اگه پایه‌ش باشی، می‌تونیم دو نفره بخونیم.
‫- فکر خوبیه! ‫- ما گیتار داریم!
‫ساز می‌زنی؟ شاید... ساکسیفون؟
‫- ساکسیفون؟ آره، حتماً. ‫- ساکسیفون دوست داری؟
‫البته، عاشقشم.
‫مکس وارلا یه گوشی داره.
‫گوشی یاکو رو پیدا کرده.
‫توجه! اون داره از طریق کانال ‫داخلی ما به حرف‌های پدرش گوش می‌ده.
‫الان قطعش کن! قطعش کن!
‫اون رو بده به من.
‫خیلی سریع بود.
‫تو تمام روز رو مثل ‫برادر بزرگ تماشا می‌کنی، هان؟
‫داره از سرت خون میاد.
‫فکر کنم به یه‌کم الکل احتیاج دارم.
‫برای ضدعفونی.
‫با من بیا بهداری.
‫چی داری بهم می‌دی؟
‫دگزامتازون.
‫یه آرام‌بخشه. لازمه که آروم باشی.
‫چون ضربه به سر می‌تونه باعث ‫خونریزی شدید مغزی بشه.
‫باید تمام شب تحت نظر نگهت داریم.
‫ممنون، آسیا.
‫ممنون که زندگیم رو نجات دادی.
‫برای یه دانشجوی پزشکی بد نبود، هان؟
‫می‌دونم ما از یه دنیا نیستیم.
‫تو از لباس نارنجی‌هایی. ‫من از آبی‌ها.
‫نه، برعکسه.
‫منظورم اینه که ما ‫مثل اون آدم‌های توی تایتانیک ایم.
‫تو تو طبقه اولی، ولی من ‫اون پایین تو طبقه سوم زندگی می‌کنم.
‫من یه سوسیس و یه بطری ‫نوشیدنی تو کیفم دارم.
‫چون می‌خوای بریم پیک‌نیک؟
‫می‌خوایم بریم سر قرار؟
‫بیشتر یه پیک‌نیک تشکرآمیزه.
‫آها.
‫و خب، کجا من رو می‌بری؟
‫شاید به اتاق دیگ بخار؟ ‫یا شاید به تونل؟
‫یه... جای خوب برای خودمون پیدا می‌کنم.
‫جای خوب برای خودمون...
‫اونجا بشین.
‫دارو رو تموم کردی.
‫تو زندان از این‌ها می‌خوردم.
‫چیز دیگه‌ای نداشتیم.
‫یه سوال ازت دارم.
‫تازه فهمیدم که نه تنها ‫ما رو تماشا می‌کنین،
‫بلکه به حرف‌هامون هم گوش می‌دین.
‫ولی نمی‌فهمم.
‫میکروفون‌ها کجان؟
‫متأسفم، من اصلاً در این مورد اطلاعی ندارم.
‫بخیه رو می‌زنم و تو هم ‫مستقیم برمی‌گردی به تختت.
‫آسیا!
‫همه چیز خوبه؟
‫چی شده؟
‫- یه دقیقه پیش به مکس وارلا برخوردم. ‫- خب.
‫و تو کنار کشیدی؟
‫نه.
‫در واقع اون کنار کشید.
‫تیرسو، می‌شه...
‫می‌تونی... پیشم بمونی؟
‫اگه اشکالی نداره.
‫نرو، لطفاً.
‫خیلی عجیبه.
‫تیرسو دوستش نیست.
‫اون مأمور شده که مراقبش باشه.
‫هیچ کدوم از این‌ها واقعی نیست. نه جنگی، نه دوستی
‫ولی یه چیز ساده مثل دلداری...
‫...از یه نفر دیگه می‌تونه ‫متقاعدش کنه که در امانه.
‫جالب نیست؟
‫همیشه می‌دونستم حقیقت، زیادی بزرگ شده.
‫- رافا؟ گیلرمو؟ اونجایین؟ ‫- میمی!
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫ام، می‌خواستم ببینم ‫می‌تونین در رو برام باز کنین.
‫نمی‌دونم کجا... ‫نمی‌تونم گیلرمو رو پیدا کنم.
‫البته.
‫ممنون. همه جا رو گشتم.
‫هیچ‌کس داخل نبود.
‫ولی کجا می‌تونه باشه؟
‫تمام فضاهای عمومی ‫پناهگاه الان بسته شدن.
‫حالم خوب نیست.
‫بهتره با ویکتوریا بری بالا ‫و یه چای بخوری،
‫و اگه بخوای، من یه نگاهی می‌ندازم...
‫...ببینم می‌تونم پیداشون کنم.
‫چطور یه نفر آخرش ‫تو پناهگاه کار می‌کنه؟
‫من سه یا چهار تا مصاحبه داشتم.
‫ولی در واقع، هیچ‌کدومشون خیلی خوب پیش نرفت.
‫اون موقع مادرم مریض بود.
‫- چیز جدی‌ای بود؟ ‫- شروع به از دست دادن بیناییش کرد.
‫اوایل، خیلی از دستش عصبانی بودم.
‫چیزهایی می‌گفت مثل...
‫...اینکه نمی‌خواد هیچ‌کدوم ‫از پول‌هاش رو هدر بده.
‫و اینکه عینکش خوبه.
‫چیزی رو بهم می‌گفت که می‌خواستم بشنوم.
‫ولی می‌دیدم که وسایل رو می‌ندازه ‫و به چارچوب در می‌خوره.
‫معلوم شد تومور مغزی داره. ‫داشت به عصب بیناییش فشار می‌آورد.
‫و بعدش هم دیگه تمام.
‫کلاً سه ماه.
‫و... کمی بعد از فوتش...
‫...برای یه مصاحبه آخر بهم زنگ زدن.
‫و من نمی‌تونستم جلوی گریه‌م رو بگیرم.
‫در کمال تعجب، اون روز ‫کار رو بهم دادن.
‫تقریباً...
‫...انگار که اون‌ها...
‫...خوشحال بودن که مادرم فوت کرده.
‫چرا اینطور فکر می‌کنی؟
‫خب، منطقیه.
‫کارمندهایی پیدا کن که ‫چیزی برای از دست دادن ندارن،
‫بعد برای همیشه تو یه سوراخ حبس‌شون کن.
‫من تمام خانواده‌م رو از دست دادم.
‫اون نابغه‌ست.
‫پس، فکر کنم تنها راه ورود به ‫پناهگاه اینه که میلیاردر یا آس و پاس باشی.
‫یا هر دو. با هم منافاتی ندارن.
‫من چی؟
‫تنها چیزی که از تو می‌دونم همونیه ‫که تو روزنامه‌ها خوندم.
‫داستان‌های زیادی در موردت خوندم.
‫بعضی‌هاش، خیلی دردناک‌ان.
‫بعضی‌هاشون، خنده‌دار.
‫باید بهم بگی، ایده‌ی عکس اسب ‫تو حموم مال کی بود؟
‫جدی می‌گم.
‫صبح از خواب بیدار شدی ‫و سوت زدی و اسب رقص‌کنان اومد تو؟
‫ایده یکی دیگه بود؟
‫«آقای فالکون، ما یه ایده فوق‌العاده داریم.»
‫«یه عکس از شما در حال اصلاح ‫صورت با اسب نرتون می‌گیریم.»
‫«مردونه و قوی.»
‫نه؟ نه، نه، نه. صبر کن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫ایده خودت بود.
‫از چهره‌ت می‌تونم بخونم.
‫چقدر از خود راضی هستی.
‫قبلاً چی کار می‌کردی؟
‫چهره‌شناسی.
‫چی؟
‫متخصص ارتباطات غیرکلامی.
‫و کی یه... چهره‌شناس رو استخدام می‌کنه؟
‫خب، من قبلاً با احزاب سیاسی، ‫با پلیس کار کردم،
‫با شرط‌بندی‌خونه‌ها، برای گرفتن متقلب‌هایی ‫درست مثل تو.
‫صورت‌ها برای من یه کتاب باز هستن.
‫پر از نشانه‌هایی... که فکر می‌کنی پنهانن.
‫ولی من می‌تونم کاملاً واضح ببینمشون.
‫به نظرت جذاب نیست؟
‫در واقع، وحشتناکه.
گفتی به‌خاطر من کاری نمی‌کنی با این‌حال داری از خودت می‌گی
‫اینگرید.
‫وقتشه یه بطری دیگه باز کنیم.
‫شماها چطور؟
‫پایه‌ی یکی دیگه هستین؟
‫نه. ممنون، ولی فکر کنم ‫برای امشب دیگه کافیه.
‫- ممنون. ‫- من هنوز می‌خوام.
‫یکی دیگه بذار تو یخ.
‫از حرف‌هایی که تو جلسه درمانی زدی ‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫- من رو یاد داستان خودم می‌ندازه. ‫- واقعاً؟
‫پس، تو هم با یه... هوش مصنوعی ازدواج کرده بودی؟
‫منم با شوهرم به مرحله ‫مشابهی رسیده بودم.
‫می‌دونی چی می‌گن.
‫یه ازدواج دو سال بیشتر ‫از چیزی که باید دووم میاره. حفظ ظاهر لازمه.
‫و تو اون مدت، ‫شروع می‌کنی به قبول کردن این واقعیت...
‫...که ازدواجت اساساً تموم شده، ‫و بعد شروع می‌کنین به... متنفر شدن از هم.
‫اون دست...
‫...اون دستی که دستت رو می‌گرفت ‫و قلبت به تپش درمیومد...
‫...حالا وقتی به دستت می‌خوره، ‫حس یه ماهی سرد و لیز رو بهت می‌ده.
‫باید کلی رو خودت کار کنی تا ‫بدیِ اون حس رو فراموش کنی.
‫هر چیزی که اون رو منحصر به فرد می‌کرد ‫تبدیل به چیزی آزاردهنده و رو مخ شده.
‫و روز به روز،
‫وقتی می‌بینمش، ‫با خودم فکر می‌کنم،
‫«محاله دیگه تحملش کنم.»
‫دلسرد نیستم. چندش‌آوره.
‫و وقتی بالأخره تصمیم گرفتم ترکش کنم،
‫تصادف کرد ‫و رفت تو کما.
‫وای.
‫بدترین قسمتش تو بیمارستان بود.
‫خانواده‌ش اونجا بودن، شب و روز،
‫به خاطر همه چیز ازم تشکر می‌کردن ‫و بهم می‌گفتن قوی باشم.
‫پدر و مادرش، خواهرهاش، پسرعموهاش.
‫پسرعموها و دخترعموهای زیادش...
‫همه‌شون، مذهبی، ‫و تمام روز به درگاه خدا دعا می‌کردن.
‫یعنی، من حتی اونقدر اعتقاد ندارم، ‫ولی دعا کردم.
‫دعا کردم که به هوش بیاد...
‫...تا بتونم برای همیشه ترکش کنم.
‫ممنون.
‫هر کاری رو برای به هوش آوردنش امتحان کردم. ‫آدم‌ مستأصل کارهای ناامیدکننده‌ای می‌کنه.
‫موسیقی مورد علاقه‌ش رو پخش کردم.
‫عطرم رو درست ‫زیر بینیش می‌زدم.
‫کتاب‌هاش رو ساعت‌ها ‫و ساعت‌ها براش می‌خوندم.
‫و یه روز، دستش رو گرفتم.
‫هدر دادن وقت بود.
‫پدر و مادرش می‌دیدن که ‫چقدر نگران و متعهدم،
‫و مدام ازم تشکر می‌کردن که دوستش دارم.
‫تمام اون عذاب وجدان من رو ‫به سمت پیدا کردن راه‌های فرار سوق داد.
‫منظورت از «راه‌های فرار» چیه؟
‫یه تاکسی می‌گرفتم می‌رفتم حومه شهر،
‫و با اولین فردی که ‫پیدا می‌کردم صحبت می‌کردم.
‫باغبان، پستچی، برقکار. ‫چند تا بچه هم بودن.
‫هر کسی که پیدا می‌کردم.
‫می‌افتی تو یه مارپیچ ‫خودتخریبی،
‫و واقعاً از اتفاقی ‫که داره می‌افته آگاه نیستی.
‫تا اینکه یه روز دلت به حال خودت می‌سوزه.
‫- منظورم ناامیدی کامله. ‫- می‌فهمم.
‫و وقتی اونطوری شد، ‫اون لحظه فهمیدم...
‫...که به ته خط رسیدم.
‫و همون روز بود که بهم زنگ زدن ‫تا بیام اینجا.
‫پس فرار کردم. تردید نکردم.
‫برای مدتی، ‫داشتم به خودکشی فکر می‌کردم.
‫من، نجات یافته توسط آخرالزمان.
‫زیاد به خودت سخت نگیر.
‫یعنی، همه گاهی به هم‌صحبت نیاز دارن.
‫ولی راستش، النا، ‫دقیقاً می‌فهمم چه حسی داری.
‫همه، تو یه مرحله از زندگیشون، ‫به شدت نیاز دارن به...
‫...یه دوست خوب.
‫رافا، باید یاد بگیری ‫که کی وقتشه که بگذری.
‫مسئله این نیست...
‫...که بگذری یا نه.
‫مسئله اینه که بخوای یا نه. ‫و من نمی‌خوام بگذرم، النا.
‫بقیه ازم می‌خوان.
‫ولی من مقاومت می‌کنم.
‫بعضی‌ وقت‌ها، ‫رافا، باید قبول کنی که تموم شده.
‫وگرنه یه روز، خودت رو در حال ‫آویزون شدن از لوله‌های پناهگاه پیدا می‌کنی.
‫خب، باشه.
‫شادی ممنوعه، یا چی؟ هان؟
‫ویلی.
‫ویلی! نظرت در مورد یه‌کم...
‫...ورجه وورجه چیه، هان؟ یالا!
‫بابا، در رو باز کن!
‫مکس وارلا اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. من بردمش خونه‌ش.
‫از اونجا ببرش بیرون. ‫و پیشش بمون. برو.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫این وقت شب؟
‫خب، شنیدم چند نفر دارن حرف می‌زنن،
‫پس فکر کردم شاید بتونم برای ‫نوشیدنی بهتون ملحق شم.
‫تو تمام روز ما رو تماشا می‌کنید.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫ولی نمی‌فهمم. ‫میکروفون‌ها کجان؟
‫مکس؟ چی شده؟ چطور اینطوری شدی؟
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫با یکی از نگهبان‌ها ‫یه دعوای کوچیک کردم.
‫با همون یکی نه.
‫اون بزدله تو غذاخوری. یادت میاد؟
‫آره، یادم میاد.
‫خب، فکر کنم این ثابت می‌کنه ‫که بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت عوض نمی‌شن.
‫مکس... کی بخیه رو زده؟
‫سیندی.
‫در واقع، نصفش رو سیندی، نصفش آسیا.
‫دخترت آخرین دکتر دنیاست. ‫و کارش هم خیلی خوبه.
‫می‌شه لطفاً یه نوشیدنی برام بیاری؟
‫بزن بریم. عالیه. معرکه‌ست.
‫نظرتون چیه؟ وقتشه به افتخارش بزنیم.
‫خیلی وقته که ما سه تا مرد ‫کنار هم نبودیم.
‫از نوشیدنیت لذت ببر.
‫اینجا ماشینی نیست که ‫بهش بکوبی.
‫خب، ببین کی اینجاست.
‫داری از مهمونی لذت می‌بری، هان؟
‫من دارم برمی‌گردم.
‫الان دیگه بدبخت شدیم.
‫اینگرید، نذار بره. ‫سیندی، باید مکس رو از اونجا بیرون بیاری.
‫مکس! چرا بزرگ‌ترها رو ‫تنها نمی‌ذاریم؟
‫نه، نه، نه، نه! ‫اینگرید، داریم از دستش می‌دیم. یه کاری بکن.
‫اینگرید!
‫لعنتی، لعنتی! لعنتی!
‫هی. اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫خیلی جو متشنج بود.
‫فراموشش کن. داستانش طولانیه.
‫من و اون پسره زیاد ‫با هم کنار نمیایم.
‫من راه حلش رو دارم.
‫و دقیقاً می‌دونم کجا می‌تونیم ازش لذت ببریم.
‫تو دفتر مدیر.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای دسترسی نداره، ‫ولی دست من درهای زیادی رو باز می‌کنه.
‫شاید ازم زیاد خوشت نیاد، ‫ولی داری خیلی سخت تلاش می‌کنی.
‫باعث گرم شدن صحبت می‌شه.
‫و دوستت هم سرش شلوغه.
‫همه‌تون حتماً فکر می‌کنین ‫که من یه احمق به تمام معنام.
‫وسط شب به جای خوابیدن ‫دنبال گیلرمو می‌گردم.
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه به ما ‫هیچ توضیحی بدی، عزیزم.
‫ما به عنوان زن، از هر کاری ‫که می‌کنیم خجالت می‌کشیم.
‫این بزرگترین مشکل ما ‫و بزرگترین پیروزی مردهاست.
‫و باید برعکس باشه.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون بدن یک زن بیش از 10,000 ‫پایانه عصبی داره.
‫و بدن یک مرد، از طرف دیگه،
‫نصف این مقدار رو داره.
‫این یعنی همه ما زن‌ها می‌تونیم ‫دو برابر مردها احساسات داشته باشیم.
‫که دقیقاً همون چیزی‌ـه که مردها ‫تمام زندگیشون دنبالش هستن.
‫پس حالا، به جای اینکه بذارن زن‌ها ‫از چیزی که طبیعت بهشون داده لذت ببرن،
‫باعث می‌شن ما خجالت بکشیم.
‫پس تو فکر می‌کنی ‫این هدیه‌ی طبیعته؟
‫جوری حرف می‌زنی که انگار ‫یه قدرت ماورایی‌ـه، ویکتوریا.
‫چون واقعاً همینه. واقعاً.
‫ما برای ابرقهرمان بودن ساخته شدیم، عزیزم!
‫و این راز منه.
‫میمی، متأسفم، ‫ولی خبرهای خوبی برات ندارم.
‫گیلرمو پیش رافا نیست.
‫با اون دختره تو اسپاست.
‫دیدم که کافه رو ترک کردن ‫و رفتن تو دفتر مینروا.
‫ظاهراً برای نوشیدن چند تا نوشیدنی دیگه.
‫نوشیدنی‌هایی که اون دختره با ظرافت ‫قایم کرده بود.
‫جوری وارد دفتر شدن که انگار ‫دارن میرن یه کافه‌ی شبانه،
‫همه بی‌خیال و بی‌دغدغه.
‫یعنی، واضح بود که داشتن صحبت می‌کردن.
‫به علاوه، بهشون خوش می‌گذشت.
‫میمی، میمی. خوبی؟
‫از وقتی رسیدیم، احساس... ‫مریضی می‌کنم.
‫میمی، عزیزم.
‫این‌ها تأثیرات روحی تمام احساساتیه ‫که سرکوب کردی.
‫وقتشه که بایستی.
‫وقتشه که بگی دیگه کافیه.
‫این مثل اون نیست که با منشیش ‫شام بره بیرون،
‫در حالی که تو داری خونه‌تکونی می‌کنی ‫مثل کاری که با مارتا کرد.
‫این دیگه خیلی پسته، حتی برای اون.
‫نه به خاطر اینکه با یکی از ‫اون کارکنان خوشگل حرف می‌زنه، نه.
‫چیزی که غیرقابل بخششه اینه که بیرون ‫مردم دارن زیر بمب‌ها می‌میرن.
‫و تو حتی نمی‌تونی بری خرید ‫یا مانیکور کنی،
‫فقط برای اینکه وانمود کنی ‫نمی‌بینی چی داره اتفاق می‌افته.
‫من میرم بالا ‫تا با شوهرم صحبت کنم.
‫- شاید بهتره ما هم باهاش بریم. ‫- آره، باید بریم.
‫اینگرید، ما یه مشکلی داریم.
‫زن فالکون داره میاد سمتت.
‫وقت زیادی نداریم.
‫جاز دوست داری؟
‫برای این لحظه عالیه. ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫از کجا بدونم روراستی؟
‫وقتی تمام شب رو بهم دروغ گفتی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫من کِی دروغ گفتم؟
‫در مورد ماساژ، در مورد دوستت...
‫بهت گفتم، من چهره‌شناسم.
‫می‌تونم از کوچکترین جزئیات ‫بفهمم که داری دروغ می‌گی.
‫- و این جزئیات کوچک چی هستن؟ ‫- یه تنش تو عضلات صورتت.
‫حرکات چشمی نامحسوس.
‫و این... حرکات چشمی نامحسوس... ‫شاید اشتباه باشن، کی می‌دونه؟
‫نه.
‫می‌خوای بهت ثابت کنم؟
‫حتماً، ادامه بده.
‫تا حالا یه زن دروغ‌سنج ندیده بودم.
‫اول اون قولی که دادی چی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫باورم نمی‌کنی، ولی ثابتش می‌کنم.
‫من پنج تا سوال ازت می‌پرسم.
‫و بسته به جواب‌هات، ‫می‌فهمم که داری دروغ می‌گی...
‫...یا راست می‌گی.
‫و از کجا می‌فهمی ‫که درست حدس زدی؟
‫چون تو قراره جواب‌ها رو... ‫روی این بنویسی.
‫فقط برای خودت.
‫و اگه شکست بخوری، من چی برنده می‌شم؟
‫همون قول رو.
‫و شاید بیشتر. کی می‌دونه؟
‫شاید چیزی که برای همیشه یادت بمونه.
‫چقدر هیجان‌انگیز.
‫اینگرید اوضاع چطوره؟
‫استراتژی صمیمی شدن شروع شده. ‫به نظر می‌رسه داره کار می‌کنه.
‫ضربان قلبش همچنان در حال افزایشه.
‫وقت کافی نداره. ‫زنش تا دو دقیقه دیگه اونجاست.
‫بدبخت شدیم.
‫چی کار کنیم، مینروا؟
‫اینگرید، سریع‌تر عمل کن.
‫سوال اولت.
‫کجا اولین تجربه‌ی عاشقی رو داشتی؟ ‫و در چه سنی؟
‫- به نظر دو تا سوال میاد. ‫- حق با توئه.
‫تو زادگاهم.
‫‏17 سالم بود.
‫این یه دروغه.
‫‏16 سالگی تو مدرسه.
‫دو - هیچ.
‫چطور هیچ‌کس نمیاد به ما کمک کنه؟!
‫تقریباً به طبقه بالا رسیده بودیم.
‫اگه درها رو باز کنیم، می‌تونیم برسیم.
‫بیاین این درها رو باز کنیم. یالا.
‫یالا!
‫اون درها قفل نیستن. ‫ما فقط برق رو قطع کردیم.
‫با یه‌کم تلاش، می‌تونن بازشون کنن.
‫خب، هیچوقت به زنت دروغ نگفتی؟
[نه]
‫نوشته «آره.»
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم بازش کنم!
‫بله.
‫جواب درست... آره‌ست.
‫- محکم‌تر فشار بده! ‫- نمی‌تونم انجامش بدم!
‫- ولش کن. بذار من امتحان کنم. ‫- میمی، داری چی کار می‌کنی؟
‫تا حالا واقعاً عاشق شدی؟
‫فکر می‌کنم این سوال ‫یه‌کم سلیقه‌ایه.
‫بعضی روزها دیوانه‌وار عاشق از خواب بیدار می‌شم
‫ولی بعداً، وقتی می‌خوابم، ‫عمیقاً ناامید می‌شم.
‫گفتنش سخته.
‫باورم نمی‌شه!
‫اینگرید، باید سریع‌تر بجنبی. ‫وقت زیادی نداری.
‫آره، حق با توئه.
‫ما به سوالات دقیق نیاز داریم ‫تا جواب‌های دقیق بگیریم.
‫نظرت در مورد یه عدد چیه؟
‫مثل رمز گاوصندوقت.
‫قلاب بگیر.
‫- هان؟ ‫- دست‌هات رو قلاب کن.
‫- باشه. ‫- دست‌هات!
‫- هیچی ننوشته. ‫- زوم کن.
‫اینگرید، هیچی نمی‌نویسه.
‫موفق شدی!
‏3-1-1-0-2-0-0
‫روکسان، چقدر احتمال داره ‫که فالکون راست بگه؟
‫‏63 درصد. هیچ تردیدی مشاهده نشد.
‫هیچ حرکت سریع چشم یا ‫تغییری در عصب بینایی وجود نداره.
‫اینگرید، اون راست می‌گه.
‫فکر می‌کنم راست می‌گی، ‫ولی کاملاً مطمئن نیستم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫عجله کن. کمتر از یه دقیقه وقت داری. ‫اون داره میاد تو راهرو.
‫عزیزم، دست‌هات رو قلاب کن. ‫کمکم کن برم بالا.
‫- مامان، کجا داری میری؟! ‫- نمایش رو از دست می‌دیم! عجله کن!
‫فکر می‌کنم یه چیزی رو از دست دادم.
‫تو دروغ گفتی.
‫همه چیز درسته.
‫من عادت دارم هیچ‌وقت رمزهای عبورم رو ‫روی کاغذ یا جای دیگه‌ای ننویسم.
‫همه‌ش اینجاست.
‫پس، از نظر فنی... من برنده شدم.
‫- آره! آره! ‫- خوبه.
‫- آره! ‫- خوبه.
‫پیداش کردیم!
‫اینگرید، پیداش کردیم. ‫حالا برو بیرون. میمی تقریباً رسیده.
‫یه قولی بهم بدهکاری.
‫از نظر فنی، تو قوانین رو شکستی، ‫و من هیچ‌وقت حقیقت رو نمی‌فهمم.
‫و همچنین، تو دروغگویی.
‫ولی الان، بیشتر از هر وقت دیگه‌ای بهم خوش گذشت
‫می‌خواستم ازت تشکر کنم، گیلرمو،
‫برای اینکه اینجا بودی ‫و این... لحظه شفافیت رو بهم هدیه دادی.
‫به قدرتی که... ‫این مرد روی من داره نگاه کنین.
‫یه روز، می‌گه ما ‫تلاقی دو یتیم هستیم.
‫ما مثل همزیستی ‫تو مستندهای طبیعت هستیم.
‫و روز بعد، ‫بهم می‌گه ما فوق‌العاده‌ایم.
‫و کم‌کم، ‫هر چی عزت نفس دارم رو قورت می‌دم...
‫...تا جایی که اونقدر نامحسوس می‌شه ‫که انگار کاملاً ناپدید شده. رفته.
‫می‌خواستم ازت تشکر کنم...
‫...چون فقط الان اون شفافیت لازم رو ‫برای ترک کردنت دارم، گیلرمو.
‫و اگه در آینده،
‫حتی کوچکترین قصد و نیتی ‫برای دیدن من داشتی،
‫که بهم بگی فکر می‌کنی ‫ما در کنار هم بهتر بودیم...
‫...بخوای دوباره گولم بزنی، ‫پس... این کار رو نکن.
‫چون ما هیچ‌وقت دوباره با هم نخواهیم بود.
‫هیچ‌وقت.
‫امکان نداره، این حساب نیست.
‫داری فیلم می‌گیری؟
‫آماده‌ای؟ زدم!
‫خوبه! ضربه خوبی بود! آفرین!
‫می‌بینم که داری همراهم میای.
‫آره.
‫و این دومین باریه که ‫دارم برت می‌گردونم.
‫سعی کن دوباره فرار نکنی.
‫واقعاً می‌خوای تمام این راه رو پیاده بیای؟
‫آره.
‫مکس، چیکار می‌کنی؟
‫بیا. هوا عالیه!
‫میای؟
!وایسا! نه! خواهش می‌کنم ‫ یالا!
‫داری چی کار می‌کنی؟!
‫- دیوونه شدی! ‫- هوو!
‫هوا عالیه!
‫داری چی کار می‌کنی؟!
‫پسر، یخ زدم! ‫بیا بیرون! یالا، لطفاً!
‫- دیوونه شدی! ‫- هوو! هوو!
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- با من بیا!
‫امکان نداره بیام!
‫- چی؟! ‫- امکان نداره، من نمیام!
‫گوشی خواهرت رو چطور گیر آوردی؟
‫- یالا، فوق‌العاده‌ست! ‫- کار اون بود؟
‫امکان نداره.
‫یخ می‌زنی!
‫- چقدر ترسویی! ‫- یالا! لطفاً بس کن!
‫- بیا اینجا! ‫- بس کن! نه، یخه!
‫وایسا!
‫تو این رو به دخترم دادی؟
‫چرا؟
‫که دردش رو بیشتر کنی؟
‫که دلش رو به دست بیاری؟
‫که باعث شی فکر کنه اون تیکه آشغال ‫بی‌ارزشی که هستی، نیستی؟
‫موضوع این نیست.
‫دیدم که داشتی تو غذاخوری ‫باهاش حرف می‌زدی.
‫تو به گذشته هیچ احترامی نمی‌ذاری.
‫داری سعی می‌کنی گولش بزنی؟
‫تو دخترم رو ازم گرفتی.
‫تو همسرم رو ازم گرفتی.
‫چون اون تو یه تصادف نمرد.
‫اون از غصه خودکشی کرد!
‫پس قبل از اینکه بذارم به آسیا نزدیک بشی، ‫می‌کشمت.
‫پسرم...
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫خوبی؟ ‫خوبی، عزیزم؟ آره؟
‫از اینجا برو بیرون. از اینجا برو بیرون.
‫برو. برو.
‫برو.
‫گفتم برو!
‫مکس.
‫تو حق نداری...
‫...اونطوری با پسرم حرف بزنی ‫یا بزنیش، می‌شنوی چی می‌گم؟!
‫دیگه هیچ‌وقت این کار رو نکن!
‫من رو ببخش.
‫کاملاً کنترلم رو از دست دادم.
‫بعد از ماجرای میمی شوکه شده بودم.
‫متأسفم.
‫من شوهرم رو ترک کردم، و میمی هم تو رو ترک کرده
‫بیست سال پیش عاشق هم بودیم. ‫وقتشه که ما با هم ازدواج کنیم.