.
‫اون «آنه»ـست.
‫و من «مکس» هستم.
‫و اون تو اکثر اولین‌های زندگی من حضور داشت.
‫اولین باری که با آتیش بازی کردم.
‫اولین باری که ‫با دوست‌هام رفتم مسافرت.
‫اولین باری که طعم ‫آدرنالین رو چشیدم.
[دوستت دارم]
‫اولین باری که ترس رو حس کردم.
‫و اولین باری که شانس بهم رو کرد.
‫اولین باری که شجاع بودیم.
‫اولین باری که رمانتیک بودیم.
‫اولین باری که سر چیزهای الکی ‫از هم دلخور شدیم.
‫اولین باری که موفق شدم.
‫و چاره‌ای جز جشن گرفتن نداشتیم.
‫یکی از اون‌ها رو بده من. یالا.
‫و اولین باری که عشق زندگیم رو ‫به کشتن دادم.
‫به جرم قتل غیرعمد ‫رفتم زندان
‫درست روزی که 19 ساله شدم.
‫در حالی که از غم و عذاب وجدان زجر می‌کشیدم، ‫و با توجه به اینکه میلیونر بودم،
‫خیلی زود تو بند سه ‫تبدیل به یه هدف آسون شدم.
‫شروع کردم به پول دادن به بقیه ‫فقط برای اینکه بذارن نفس بکشم.
‫حتی مادربزرگم 3600 یورو رو ‫لای یه کتاب از آثار شکسپیر جاساز کرد.
‫اون با پرداخت رشوه‌های کوچیک ‫موفق می‌شد برام کتاب بیاره.
‫اما زمانی رسید ‫که حتی اون همه پول هم
‫نمی‌تونست برام امنیت بخره.
‫کتک خوردن‌هام بیشتر شد.
‫با جوراب‌های پر از سنگ من رو می‌زدن.
‫با قوطی‌های حلبی بهم زخم می‌زدن. ‫با سیگار من رو می‌سوزوندن.
‫آخر سر هم، من رو چپوندن ‫تو یه ماشین لباسشویی.
‫‏16 دقیقه تو چرخه کوتاه ‫مخصوص لباس‌های ظریف چرخیدم.
‫ولی قبل از دور خشک‌کن ‫من رو درآوردن.
‫اونجا بود که فهمیدم من دیگه مُرده بودم.
‫و در حالی که منتظر بودم ‫روحم قبض بشه،
‫داشتم فکر می‌کردم که تمام کارت‌های ‫درد و رنجی که زندگی بهم داده بود رو استفاده کردم.
‫این فکر خوشحالم کرد.
‫و دلم می‌خواست دوباره زندگی کنم.
‫حس می‌کردم اگه بتونم دوباره سرپا بشم، ‫دیگه هیچ درد...
‫یا ماجرای تلخی در کار نخواهد بود.
‫هیچ‌کس از جهنم برنمی‌گرده ‫تا دوباره یه زندگی مزخرف داشته باشه.
‫می‌تونستم منتظر لذت بردن باشم،
‫حتی تو کثیف‌ترین سوراخ دنیا.
‫پس بلند شدم.
‫و اون اولین روز من ‫به عنوان کسی بود که الان هستم.
‫هی!
‫شستشوی سریع.
‫بدون پیش‌شستشو. بهتر از یه دوش گرفتن.
‫هرچند نرم‌کننده یادتون رفت، عوضی‌ها.
‫بدنم رو فرم اومد.
‫و بعد از 15 تا دعوا، ‫کمی احترام به دست آورده بودم.
‫از دعوا کردن لذت می‌بردم، ‫و این دیدم رو به مسائل عوض کرد.
‫حتی اون رفت‌وآمدهام برای ایمپلنت دندون
‫تبدیل به تجلیلی از زیبایی شده بود.
‫و اونجا، ‫تو غیرمنتظره‌ترین جاها،
‫فهمیدم که دنیا می‌تونه ‫به طرز وحشیانه‌ای زیبا باشه.
‫تنش‌ها در «آلخسیراس» بالا گرفته
‫بعد از اینکه ناتو دستور توقیف ‫زیردریایی روسی رو صادر کرد.
‫این احتمال وجود داره ‫که حامل موشک‌های هسته‌ای باشه.
‫سفیر روسیه...
‫- مکس وارلا؟ ‫- منم.
‫قاضی درخواست تجدیدنظرت رو قبول کرده. ‫امروز آزاد می‌شی.
‫چطور؟
‫«کاهش مجازات به دلیل رفتار خوب.»
‫آماده شو.
‫...در تنگه تایوان غرق شده.
‫این حادثه تنها یک هفته پس از...
‫حمله چین به جزیره تایوان ‫رخ می‌ده.
‫واکنش چین سریع بوده.
‫دولت تهدید به تلافی کرده.
‫این...
‫لباس‌ها چیه؟
‫سه ساله من رو ندیدی، ‫و نگران لباس‌ها هستی؟
‫من سه بار اومدم ملاقاتت، ‫ولی تو نخواستی من رو ببینی.
‫من یه ساعت کامل منتظر موندم.
‫اوایل داشتم با شیاطین درونم می‌جنگیدم. ‫بعدش عوض شدم.
‫باید یه بار چهارم هم می‌اومدی.
‫مکس، من هفته‌ها روی درخواست تجدیدنظرت ‫کار کردم تا تو رو بیارم بیرون
‫چون باید باهام بیای.
‫من برای امروز برنامه‌های دیگه‌ای دارم.
‫شنا کردن تو دریا.
‫خوردن یه «پائیا»ـی خوب ‫در حالی که پاهام تو شنه.
‫عالی به نظر میاد،
‫ولی نمی‌دونم خبر داری ‫الان تو دنیا چه خبره یا نه.
‫خطر بزرگی برای ‫بالا گرفتن درگیری‌ها وجود داره،
‫و من می‌خوام باهام بیای. همین الان.
‫کجا می‌خوای من رو ببری؟
‫به یه پناهگاه.
‫یه بانکر.
‫می‌خوای من رو روزی که از زندان ‫آزاد شدم، بکنی تو یه سوراخ دیگه؟
‫من هیچ‌وقت با تو هیچ‌جا نمیام.
‫هیچ‌وقت.
‫تو خودت تنهایی گند زدی به رابطه‌مون.
‫خوشحالم که دیگه هیچ چیز مشترکی نداریم.
‫شاید فقط یه کروموزوم مشترک.
‫ولی بقیه‌ش رو همون تو جا گذاشتم.
‫مکس، دارم در مورد نجات جونت حرف می‌زنم.
‫در مورد یه بحران قریب‌الوقوع.
‫آدم‌هایی که بانکر رو مدیریت می‌کنن
‫به سازمان‌های اطلاعاتی ‫و دفاعی وصلن.
‫باهام بیا.
‫مواظب خودت باش.
‫مادرت همین الان اونجاست.
‫مادربزرگت هم همینطور.
‫شاید این آخرین فرصتت باشه ‫که باهاش خداحافظی کنی.
‫پدر «آنه» هم اونجاست.
‫شاید وقتش باشه که... ‫باهاش حرف بزنی، نه؟
‫که زخم‌های کهنه رو التیام بدی.
‫دیر یا زود باید این کار رو بکنی.
‫می‌خوای باهاش یه دوری بزنی؟
‫یه طعم کوچیک از آزادی؟
‫چطور از بانکر خبردار شدی؟
‫تو باشگاه تنیس با یه سرهنگ آشنا شدم ‫که ما رو با...
‫شرکتی که مدیریتش رو به عهده داره، آشنا کرد.
‫همه‌ش با نهایت رازداری انجام شده.
‫ما میلیون‌ها یورو تو این بانکر سرمایه‌گذاری کردیم
[کیمرا: تفرجگاه زیرزمینی]
‫تبریک می‌گم. اگه دارید این رو می‌بینید، ‫شما صاحب یه بانکر لوکس شدید.
‫شما و خانواده‌تون
‫از معدود افراد خوش‌شانسی هستید ‫که این فرصت رو خواهند داشت
‫تا در صورت وقوع فاجعه، به مدت ده سال ‫در مکانی امن زنده بمونن.
‫از همین الان، ‫مشاوران ما برای شما کار می‌کنن.
‫اگه تشخیص بدن که خطر شدید شده،
‫با شما تماس گرفته می‌شه ‫تا فوراً وارد...
‫بانکر بشید به عنوان یه اقدام پیشگیرانه.
‫محدودیت‌های حریم هوایی ‫از ساعت 1 بعد از ظهر اعمال می‌شه.
‫پروازهای غیرنظامی ممنوعه. ‫تکرار می‌کنم، پروازهای غیرنظامی...
‫دیگه نمی‌تونیم از اینجا بریم.
‫ولی الان تازه ظهره.
‫هنوز وقت داریم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فراموش نکنید، قانون اول اینه که
‫مکان و وجود بانکر ‫باید مخفی بمونه.
‫تصور کنیم که وسط یه جنگ ‫قرار گرفتیم.
‫می‌فهمید چه اتفاقی می‌افته ‫اگه یه همسایه، فامیل دور،
‫یا همکار بفهمه که ‫یه مکان امن زیرزمینی وجود داره؟
‫این امنیت همه رو به خطر می‌اندازه.
‫«کیمرا» زیر یه دریاچه قرار داره.
‫پنهان شده در عمق 270 متری ‫زیر سطح آب.
‫ما هفت سال گذشته رو ‫برای شما کار کردیم،
‫و منحصر به فردترین بانکر ‫دنیا رو ساختیم.
‫یه شاهکار مهندسی شگفت‌انگیز،
‫که داخل یه غار طبیعی قرار گرفته، ‫که 45 میلیون سال پیش،
‫یه مخزن گاز طبیعی بوده.
‫این شهر کوچیک ماست.
‫شامل سه سکو ‫با 45 پناهگاه خانوادگی،
‫داخل یه مکان غیرقابل نفوذ.
‫اینجا، متوجه خواهید شد که ‫امنیت با تجملات منافاتی نداره.
‫مایلید ببینید؟
‫باهام بیاید.
‫خوش اومدید.
‫این شماره‌های صندوق امانات شماست.
‫باید وسایل شخصی و گوشی‌هاتون ‫رو داخلش بذارید.
‫- برای چی؟ ‫- برای امنیت خودتون.
‫ممکنه کسی با ردیابی سیگنال جی‌پی‌اس ‫گوشی‌تون، مکان ما رو کشف کنه.
‫این مجموعه مساحتی ‫حدود 20 هزار متر مربع داره
‫و طوری طراحی شده که ‫حس دلبازی و شکوه رو القا کنه.
‫نگاه کنید، این باغ ژاپنی ماست.
‫اون بالا منطقه‌ایه که بچه‌هاتون ‫می‌تونن بازی کنن، غذا بخورن،
‫و تو کلاس‌ها شرکت کنن.
‫و این لباس‌ها؟
‫اونم برای امنیت خودتونه.
‫هر لباس مجهز به یه شمارشگر گایگر ‫برای نظارت بر تشعشعاته.
‫کیفیت هوا رو هم اندازه‌گیری می‌کنه.
‫رنگ‌هایی که انتخاب کردیم، ‫کهربایی و فیروزه‌ای،
‫آرامش و تعادل روحی رو تقویت می‌کنه.
‫با این دستبندها علائم حیاتی‌تون ‫رو کنترل می‌کنیم.
‫ضربان قلب، تنفس ‫و سطح اکسیژن.
‫قفل مغناطیسی دائمی دارن ‫تا گم‌شون نکنید.
‫داخل این مجموعه، از فضاهای فوق‌العاده‌ای
‫که برای رفاه شما طراحی شده، لذت خواهید برد.
‫این اسپا یکی از جاهای مورد علاقه منه. ‫دمای آب حدود 38 درجه‌ست.
‫دست‌تون رو روی اسکنر بذارید.
‫تمام درهای بانکر با ‫احراز هویت بیومتریک باز می‌شن.
‫نیازی به کلید نیست.
‫صاحب هر کابین می‌تونه ‫به راحتی منظره‌ش رو عوض کنه،
‫به لطف دستیار مجازی ما.
‫- روکسان؟ ‫- بله؟
‫- ما رو به کوهستان ببر. ‫- بله، مینروا.
‫امیدوارم هیچ‌وقت مجبور نشید به اینجا بیاید.
‫اما در صورتی که مجبور شدید، نگران نباشید.
‫من و تیمم کاملاً برای ‫محافظت از شما آماده‌ایم.
‫پسرم!
‫اوه، مکس.
‫اوه، عزیزم.
‫بذار ببینمت.
‫چطوری، مادربزرگ؟ اون آقا کیه؟
‫آنتونیو، پرستارمه.
‫شیمی‌درمانی تو یه پناهگاه اتمی
‫جذاب‌تر از بیمارستانه، مگه نه؟
‫چطوری، پسرم؟
‫- عالی. ‫- ... و 30 زخمی با جراحات جدی.
‫- تو چطوری؟ ‫- فوق‌العاده.
‫وزیر دفاع روسیه ‫در یک کنفرانس خبری
‫این حمله را یک اقدام جنگی توصیف کرد.
‫او اظهار داشت که این وضعیت ‫غیرقابل قبوله
‫و در این مرحله، غیرقابل بازگشته.
‫باورم نمی‌شه.
‫بابا، لطفاً، داستان درست نکن.
‫باشه. ممنون.
‫مکس.
‫گیِرمو.
‫می‌بینم که دینت رو به جامعه ادا کردی ‫و حالا یه مرد آزادی.
‫و حالا دینی که مونده، نسبت به شماست.
‫شاید هیچ‌وقت نتونی من رو ‫جز به چشم قاتل دخترت ببینی.
‫ولی می‌خواستم تو چشم‌هات نگاه کنم ‫و بگم متأسفم.
‫و اینکه تا آخر عمرم متأسف خواهم بود.
‫امیدوارم یه روزی بتونیم ‫این زخم رو التیام بدیم.
‫البته.
‫بیا با هم ناهار بخوریم، ‫مثل تابستون‌ها که غذا می‌خوردیم.
‫هرچند اینجا زمین تا آسمون ‫با اون روزها فرق داره.
‫دارن میان این طرف.
‫باورم نمی‌شه.
‫سلام.
‫این «میمی» همسرمه.
‫دو سال پیش ازدواج کردیم.
‫سلام. از دیدنتون خوشبختم. حالتون چطوره؟
‫مادرم شش ماه بعد از خواهرم فوت کرد.
‫- هیچ‌وقت نتونست باهاش کنار بیاد. ‫- آسیا.
‫«مارتا» تو یه تصادف رانندگی مرد.
‫می‌خوای بشینی؟
‫بله، البته. کجا بشینیم؟
‫من اینجا می‌شینم. خوبه. ‫آنتونیو، اینجا. منم میرم اینجا. عالیه.
‫خب، ببینیم تو منوی ‫بانکر چی داریم.
‫عصر به‌خیر.
‫رستوران به صورت سلف سرویسه، ‫و ما سرویس سر میز نداریم،
‫پس می‌تونید از خودتون پذیرایی کنید.
‫امیدوارم غذا مورد پسندتون باشه.
‫عزیزم!
‫می‌خوای بگی من 48 میلیون یورو پول دادم
‫تا مثل یه آدم بی‌خانمان ‫برای خودم غذا بکشم؟
‫متأسفم، خانم «ریکلمه».
‫ما ظرفیت ارائه‌ی ‫سرویس پنج ستاره رو نداریم.
‫این برای امنیت شماست، ‫پس باید همکاری کنید.
‫اگه اجازه بدید.
‫سلف سرویس؟
‫مثل اون هتل‌هایی که ‫نیمروها رو تپه می‌کنن
‫رو سینی‌های فلزی.
‫خب، غیرعادیه، ‫ولی بالأخره باید غذا بخوریم.
‫من از جام تکون نمی‌خورم.
‫با غذا کشیدن برای خودت شروع می‌کنی ‫و آخرش به توالت شستن می‌رسی.
‫منظورت چیه، مادربزرگ؟
‫تصور کن به جای اینکه ‫چند روز دیگه از اینجا بریم،
‫دنیای بیرون دیگه وجود نداشته باشه.
‫اون‌وقت ما چی می‌شیم؟
‫یه چیزی مثل ‫کشتی نوح برای بشریت، درسته؟
‫دقیقاً!
‫یه جامعه جدید.
‫و دو نوع آدم وجود داره. ‫اون‌هایی که خدمت می‌کنن و اون‌هایی که فرمان می‌دن.
‫روال بشریت اینطوریه، ‫و ما قرار نیست با این ناهار مسخره‌ای
‫که برامون آماده کردن، .خلاف این روال عمل کنیم
‫باید عاقلانه جایگاه خودت رو مشخص کنی.
‫تا تو رو به چشم ‫یه خدمتکار بالقوه نبینن. یا بدتر.
‫آنتونیو، لطفاً برام چند تا پیش‌غذا بیار.
‫استیک فیله داره زود تموم می‌شه.
‫اگه بخوای من می‌رم، عزیزم.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫خانم.
‫بله، آقای فالکون.
‫ببخشید. اون خانم رو اونجا می‌بینید؟
‫سرطان پیشرفته داره. متاستاز کرده.
‫اون چیزی که رو گردنشه برچسب نیست.
‫چسب مرفین‌ـه.
‫نمی‌تونه 15 قدم برداره بدون اینکه بیفته.
‫می‌خواید مجبورش کنید برای ‫چند تا تربچه بلند شه؟
‫عذر می‌خوام. در این صورت، ‫هر چی بخوان براشون میارم.
‫دو تا استیک فیله، یکی آبدار ‫و یکی نیم‌پز که بتونه انتخاب کنه.
‫یه‌کم فلفل به عنوان دورچین،
‫سیب‌زمینی تنوری، و یه‌کم پاستا.
‫- کمی سفت. ‫- فوراً.
‫یادم رفته بود خانواده‌م چقدر سرگرم‌کننده‌ن.
‫راستش، خیلی خوشحالم که اینجام.
‫تو چی می‌گی، بابا؟
‫هان؟ من... گرسنه نیستم.
‫اتفاقات امروز حالم رو بد کرده.
‫راستی، اون ماهی سالمون که ‫اون آقا داره رو برام بیار.
‫ولی باید یه‌کم سبزیجات بخارپز ‫هم داشته باشه.
‫برای ویتامین‌هاش.
‫- میوه هم همینطور. ‫- خوب به نظر میاد.
‫حالا که مکس اینجا پیش ماست،
‫می‌خوام چیزی رو ازش بپرسم ‫که سه ساله از خودم می‌پرسم.
‫چطور تونستی از صحنه فرار کنی، ‫و نامزد در حال مرگت رو تنها بذاری؟
‫آسیا، ما داریم سعی می‌کنیم ‫خانواده‌هامون رو دوباره دور هم جمع کنیم.
‫تا بالأخره بتونیم بعد از این همه رنج ‫در آرامش زندگی کنیم.
‫درسته.
‫ولی برای رسیدن به آرامش، ‫باید بدونم چرا اونجا رو ترک کرد.
‫تو راننده‌ی ماشین بودی.
‫خواهر من به خاطر تو مُرد.
‫و تو فرار کردی.
‫چرا؟
‫من خواهرت رو بیشتر از هر کسی دوست داشتم.
‫اگه اونجوری ولش کردی، ‫پس دوستش نداشتی.
‫آسیا، عزیزم.
‫همه ما دوستش داشتیم.
‫تنها چیزی که باید بدونی ‫اینه که یه تصادف بود.
‫همه کسایی که سر این میز هستن ‫این حقیقت رو پذیرفتن.
‫وقتشه تو هم بپذیری.
‫آنتونیو، ببین چیز شیرینی ‫برای دسر پیدا می‌شه.
‫به «کیمرا» خوش آمدید.
‫من مینروا هستم.
‫این یک قرنطینه پیشگیرانه‌ست،
‫با توجه به تشدید وقایعی ‫که اون بیرون دیدید،
‫که متأسفانه هنوز هم ادامه داره.
‫ائتلاف آتلانتیک ‫سن پترزبورگ رو بمباران کرد
‫در تلافی حمله به نروژ.
‫امیدواریم عقل سلیم حاکم بشه ‫و بتونیم در نهایت به قرنطینه‌مون پایان بدیم.
‫اگه اینطور نشه، ‫فقط می‌خوام بدونید که شما در امان هستید.
‫ما برای هر شرایطی ‫در دنیای بیرون آماده‌ایم.
‫سؤال اینه که...
‫آیا شما برای زنده موندن در اینجا آماده‌اید؟
‫اگه این فاجعه ادامه پیدا کنه، ‫ثبات عاطفی شما
‫به مویی بند خواهد بود.
‫اضطراب و ناامیدی ریشه می‌دوونه ‫و با اون، افسردگی گسترده.
‫که من اجازه نمی‌دم.
‫اینجا یکی از شرکت‌های شما نیست. ‫اینجا رئیس منم.
‫شما من رو استخدام کردید تا مراقب امنیت‌تون باشم
‫و سلامت روان شما هم بخشی از اونه.
‫به همین دلیله که معاشرت اجباریه.
‫همه با هم شام می‌خوریم.
‫خودمون بلند می‌شیم غذامون رو می‌کشیم،
‫و وقتی تموم شد، ‫سینی‌هامون رو تو چرخ‌دستی‌ها می‌ذاریم.
‫در فعالیت‌های اجتماعی ‫و کارهای ساده شرکت خواهید کرد
‫تا ذهن‌تون رو مشغول نگه دارید ‫و افکار منفی رو دور کنید.
‫آقای «آرانوئا»، حالتون چطوره؟
‫خوبم.
‫یه داستان خنده‌دار تعریف کنید.
‫الان چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫یه جوک بگید. ‫حتماً صدها جوک شنیدید.
‫الان چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫چیزی به ذهنش نمی‌رسه ‫چون تو حالت بحرانیه.
‫تنها چیزی که تو ذهنشه ‫یه انفجار قارچ هسته‌ایه.
‫درست می‌گم؟
‫بعدش بی‌خوابی میاد سراغتون.
‫دیگه حرف نمی‌زنید.
‫درگیر افسردگی می‌شید.
‫و به روانشناس ما، «نانو پارکر»،
‫یا پزشک ما، ‫«جولیا بالدینی»، مراجعه می‌کنید تا دارو بگیرید.
‫تنها ابزاری که اینجا دارید
‫تا از این اضطراب جون سالم به در ببرید ‫حس شوخ‌طبعی شماست.
‫پس دوباره می‌پرسم.
‫کسی می‌خواد یه چیز خنده‌دار تعریف کنه؟
‫من.
‫خب، پس...
‫تو راه که داشتم میومدم اینجا، ‫کلی سؤال از خودم می‌پرسیدم.
‫تا اینکه رسیدم به پذیرش،
‫و از اون خانم جوان پرسیدم،
‫همونی که اونجاست،
‫«این پناهگاه اتمی چطور جاییه؟»
‫و می‌دونید چی گفت؟
‫«اینجا آخرشه!»
‫این همون روحیه‌ایه که اینجا لازم داریم.
‫موضوع کوچیکی نیست، باور کنید.
‫ممنونم، «فریدا».
‫می‌تونید به لذت بردن از غذاتون ادامه بدید. ‫ممنونم.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫به نظر میاد زندان ‫به اون عوضی ساخته.
‫می‌گه «این زخم رو التیام بدیم».
‫این زخم تا وقتی دخترم مُرده، ‫التیام پیدا نمی‌کنه.
‫آروم باش. ‫جنگ خودش به اندازه کافی هست.
‫شنیدم آمریکای شمالی رو بمباران کردن.
‫کانادا داره می‌سوزه.
‫فکر می‌کنی الان کانادا ‫برام مهمه؟
‫انگشت‌های پام از بس خودم رو کنترل کردم، ‫جمع شده.
‫تنها چیزی که می‌خواستم این بود که اون ملاقه ‫سوپ رو بردارم و کله اون عوضی رو بترکونم.
‫ولی نه، مجبور بودم اونجا بشینم، ‫و به جوک‌هاش بخندم.
‫- و اون زن... ‫- داری نفس نفس می‌زنی.
‫...که به دخترم می‌گه خفه شو.
‫بیرون رو نگاه کن. ‫تموم شد. الان همه چی خوبه.
‫من هیچ‌وقت آدم آرومی نبودم، ‫و می‌ترسم که اونجا باشه،
‫تمام مدت کنار من ‫چون فکر می‌کنم ممکنه بکشمش.
‫گیِرمو، مسخره‌بازی درنیار، عزیزم.
‫فکر می‌کنی مسخره‌ست؟
‫و اینکه اون زندگی من رو نابود کرد، ‫فکر می‌کنی اون مسخره‌ست؟
‫- چون زندگی من همون موقع تموم شد. ‫- نه، نشد.
‫ما با همیم. ازدواج کردیم.
‫ما یه خانواده داریم، عزیزم.
‫یه چیزی بگو، میمی.
‫چرا فکر می‌کنی تو زن منی؟
‫تو دوست من بودی.
‫زن من مُرد.
‫بعد من با تو ازدواج کردم.
‫جواب من رو بده.
‫یا می‌خوای من جواب بدم؟
‫تو زن من شدی
‫به خاطر وضعیت آشفته‌ای ‫که من توش بودم.
‫غم از دست دادن دخترم ‫و همسرم.
‫داروهای ضد افسردگی.
‫به خاطر یه سری ‫حباب‌های شیمیایی تصادفی
‫که تو مغزم داشتم.
‫دوست‌ها معمولاً فکر می‌کنن که ‫خیلی دیر وارد صحنه شدن، اینطوره؟
‫و تو انتظار داری من طوری دوستت داشته باشم ‫که انگار عشق زندگی من بودی.
‫تو گفتی بودم.
‫نیستی.
‫هیچ‌وقت نبودی.
‫و همه این رو می‌دونن. همه.
‫حتی دخترم هم فداکاری‌ای که می‌کنم ‫رو درک می‌کنه.
‫ازدواج ما یه جورایی
‫همدردی دو تا آدم تنهاست.
‫یه رابطه همزیستی، ‫به قول مستندها.
‫بهش فکر کن.
‫می‌تونیم یه دقیقه حرف بزنیم؟
‫نه. دارم ورزش می‌کنم.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫کمی بیشتر از یک و نیم کیلومتر.
‫باشه. می‌تونم صبر کنم.
‫تو همیشه از من ‫کینه به دل داشتی، درسته؟
‫تو حقیقت رو در مورد بابا نوئل بهم گفتی.
‫ولی دلیل کینه‌ت از من این نیست.
‫کینه چیز مزخرفیه، آسیا.
‫راستش برام مهم نیست اگه ازم متنفری.
‫ولی تو، تو نفرتت رو تو خودت نگه می‌داری.
‫وقتی بیدار می‌شی و وقتی می‌خوابی ‫با توئه.
‫و وقتی میای اینجا می‌دوی ‫چون نمی‌تونی باهاش کنار بیای.
‫من می‌دوم چون ورزش اندورفین آزاد می‌کنه ‫که روی سیستم عصبی مرکزی اثر می‌ذاره
‫و درد رو مسدود می‌کنه.
‫و سروتونین، ‫که سطح استرس رو کاهش می‌ده.
‫هر شب ویکی‌پدیا می‌خونی؟
‫نه، هر شب پزشکی می‌خونم، مکس.
‫اومدی اینجا که وقتی دنیا داره تموم می‌شه ‫من رو مسخره کنی؟
‫چون من دارم مؤدبانه رفتار می‌کنم، ‫ولی به نظرم تو یه عوضی هستی.
‫اومدم یه چیزی بهت بدم.
‫روز تصادف برش داشتم.
‫رفتم سر اون جاده دنبالش گشتم ‫که شاید موقع تصادف پرت شده باشه بیرون.
‫وقتی بابام گفت تو اینجایی ‫فکر کردم
‫وقت مناسبیه که ‫خاطراتش رو برگردونم.
‫رمزش هنوز همونه.
‫روکسان، در رو ببند.
‫فوراً، آسیا.
‫در بسته شد.
‫ما تو توسکانی هستیم.
‫دارم سعی می‌کنم چیزی رو ثبت کنم ‫که تا حالا دیده نشده.
‫هدف ما اینه که کاری کنیم «آنه» ‫بعد از یه چرت دو ساعته با حال خوب بیدار شه.
‫اوناهاش.
‫بریم سراغ چالش.
‫آنه.
‫آنه، وقتشه بریم ساحل.
‫دارم این رو برای آیندگان ثبت می‌کنم.
‫تنهام بذار.
‫- بعداً میرم. ‫- ببینیم به این روش درمانی واکنش نشون می‌ده یا نه.
‫موفق شدیم.
‫لبخند زد.
‫اولین باری که ‫بدون غر زدن از خواب بیدار شدی.
‫تجربه‌ت چطور بود؟
‫افتضاح.
‫بدترین تجربه‌ی عمرم.
‫می‌کشمت.
‫ببین چقدر خسته به نظر میام؟
‫یه نوشیدنی دیگه لطفاً.
‫متأسفم، آقای فالکون.
‫نوشیدنی‌ها به روزی دو تا محدود شده.
‫شما دو تا رو خوردید. ‫مسئله صرفه‌جویی تو منابعمونه.
‫- اسمت چیه؟ ‫- تیرسو.
‫تیرسو؟
‫وقتی سه تا بطری مونده باشه ‫تو منابعمون صرفه‌جویی می‌کنیم.
‫پس، فعلاً، ‫می‌تونی برام یه نوشیدنی دیگه بریزی.
‫واقعاً متأسفم، ولی اجازه ندارم.
‫جزو قوانینه.
‫بیا اینجا، آقای قانون‌مدار.
‫تو برای ریختن اون نوشیدنی ‫یه دلیل می‌خوای، و من بهت یه دلیل می‌دم.
‫این بانکر با پول مهمون‌ها ‫تأمین مالی شده.
‫پس، درصدی از همه این‌ها ‫متعلق به منه.
‫از نظر ریاضی محض، ‫من یه جورایی رئیس تو هستم.
‫برام... یه نوشیدنی بریز.
‫پسر جون.
‫دو تا نوشیدنی برای من.
‫اینجا بودن با پسرت قراره سخت باشه.
‫باید یاد بگیری.
‫همونطور که من یاد گرفتم بدون اون زندگی کنم.
‫چقدر اینجا می‌مونیم؟ یه هفته؟
‫نهایتاً دو هفته؟
‫از پسش برمیای.
‫- نه! ‫- این چیه؟
‫[وضعیت اضطراری] ‫[به سمت گنبد بروید]
‫اون چیه؟
‫بابا!
‫زود باش!
‫مورد حمله قرار گرفتیم!
‫- بابا! ‫- به سمت گنبد بروید.
‫- بابا! ‫- اون امن‌ترین جای بانکر است.
‫- میمی! ‫- آرامش خود را حفظ کنید.
‫- میمی، بابام کجاست؟ ‫- رفت یه نوشیدنی بخوره. نمی‌دونم.
‫- شما نمی‌تونید اینجا باشید. ‫- ولم کن.
‫- بیا! ‫- می‌خوام تنها باشم. من رو اینجا تنها بذار!
‫به سمت گنبد بروید.
‫گنبد امن‌ترین جای بانکر است.
‫فریدا!
‫آسیا!
‫لطفاً اون رو به گنبد ببرید.
‫با ما بیا!
‫نمی‌تونم! باید بابام رو پیدا کنم!
‫بابا!
‫به سمت گنبد بروید.
‫گنبد امن‌ترین جای ‫بانکر است.
‫آرامش خود را حفظ کنید.
‫بابا!
‫نه.
‫بابا!
‫من خوبم. یه ضربه مغزیه.
‫زخمش رو منگنه کردن. ‫و ضدعفونی.
‫و میمی؟ میمی کجاست؟
‫دعوامون شد. می‌دونی که چطوری می‌شه.
‫نگران نباش. اون تو گنبده.
‫این طرف!
‫از این طرف بیاید!
‫وقتی همه تو گنبد باشید، ‫دریچه‌های بتنی رو می‌بندیم.
‫آرامش خودتون رو حفظ کنید.
‫باید با آسانسور بریم.
‫باشه.
‫بدو!
‫ترمز اضطراری فعال شد.
‫این طرف، بیاید!
‫این طرف!
‫وقتی همه در گنبد باشید، ‫دریچه‌های بتنی را می‌بندیم.
‫جایی برای نشستن پیدا کنید و آرام باشید.
‫واینستا!
‫- مکس! ‫- مکس.
‫آقای فالکون، برای زخمتون.
‫- لطفاً بشینید. ‫- بیا بریم، بابا.
‫بیا بریم.
‫لطفاً بشینید.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫یک پایگاه ائتلاف آتلانتیک ‫مورد حمله هسته‌ای قرار گرفت
‫در جنوب موقعیت فعلی ما.
‫چیزی که حس کردید انفجار ‫و پس‌لرزه‌های بعدی اون بود،
‫چون باعث جابه‌جایی ‫صفحات تکتونیکی شد.
‫سازمان ملل درخواست ‫آتش‌بس فوری کرده،
‫که ظاهراً توسط تمام کشورهای درگیر ‫رعایت خواهد شد.
‫می‌دونم روزهای سختیه، ‫ولی باید سعی کنیم آروم باشیم.
‫این تصاویر از بیرون برجی هست ‫که شما ازش وارد پناهگاه شدید.
‫در حال حاضر ما 300 متر زیر زمین هستیم.
‫اینجا امن‌ترین جای بانکرـه.
‫اینجا منتظر می‌مونیم ‫تا پس‌لرزه‌ها تموم بشه.
‫اخبار زنده رو دریافت خواهید کرد
‫از تمام شبکه‌هایی که ‫آنتن‌هامون می‌تونه دریافت کنه.
‫و...
[بدون سیگنال]
‫من باید برم به مرکز کنترل. [بدون سیگنال]
‫شما رو در جریان می‌ذارم. ‫خیلی ممنون.
‫چی شد، بابا؟
‫امکان نداره همه این اتفاقات ‫تو این چند ساعتی که ما اینجا بودیم، افتاده باشه.
‫یه درگیری هسته‌ای ساعت‌ها طول نمی‌کشه.
‫ده دقیقه طول می‌کشه، عزیزم.
‫شاید الان بهترین زمان نباشه، ‫ولی با توجه به وضعیتی که بیرون هست،
‫می‌خوام به سؤال آسیا جواب بدم.
‫یه چیزی هست که شما نمی‌دونید.
‫من به مکس گفتم ‫از صحنه تصادف فرار کنه.
‫و چند روزی تو جنگل قایم بشه.
‫مکس! پسرم.
‫چی کار کردی، پسرم؟
‫سه روز برو یه جایی.
‫ضربه مغزی شدی، گیج شدی...
‫نه، باید احیاش کنیم.
‫- باید! ‫- مکس. بس کن، پسرم.
‫پسرم، بس کن.
‫بس کن.
‫- تموم شد. اون رفته. ‫- نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫اگه الان بری، ‫می‌تونیم بگیم همه‌ش یه تصادف بوده.
‫ولی اگه بمونی، قتل غیرعمد می‌شه. ‫می‌فهمی؟
‫تو حالت خوب نیست.
‫خواهش می‌کنم فقط برو.
‫بدو.
‫برو.
‫بدو.
‫بدو!
‫یه تصادف شده. ‫یه نفر کشته شده.
‫و نمی‌تونم پسرم رو پیدا کنم.
‫بزرگراه 385، کیلومتر 11. ‫لطفاً عجله کنید.
‫یعنی، تو یه نقشه داشتی
‫تا پسرت رو نجات بدی؟
‫و بهش خیانت کردی؟
‫چرا؟
‫نظرم عوض شد.
‫اولش، حس کردم باید به هر قیمتی ‫اون رو از زندان دور نگه دارم،
‫ولی در طول دادگاه، ‫مدام از خودم می‌پرسیدم،
‫«با این دروغ دارم به پسرم چی یاد می‌دم؟»
‫آسیب روحی ناشی از تصادف
‫می‌تونسته باعث یه ضربه مغزی شدید ‫پس از سانحه برای متهم بشه
‫با دوره‌هایی از فراموشی و سردرگمی.
‫به همین دلیله که مکس وارلا موقع رسیدن پلیس ‫در صحنه تصادف حضور نداشت.
‫یه ضربه مغزی پس از سانحه،
‫که تأیید می‌کنه این ‫یه تصادف تأسف‌بار بوده.
‫از هیئت منصفه می‌خوام که همینطور ‫بهش نگاه کنن،
‫و نه به عنوان یه قتل.
‫تصمیم گرفتم بهتره که اون ‫مسئولیت دردی رو که ایجاد کرده...
‫بپذیره.
‫که حقیقت رو بگه.
‫آقای وارلا، شما موقعی که متهم ‫ماشین رو برداشت، حضور داشتید؟
‫بله، جناب قاضی.
‫می‌تونید بگید چه اتفاقی افتاد؟
‫یه صدایی شنیدم و از پنجره نگاه کردم.
‫دیدم ماشین داره از گاراژ خارج می‌شه.
‫رفتم بیرون.
‫- مکس پشت فرمون بود. ‫- از ماشین پیاده شو.
‫- و آنه هم باهاش بود. ‫- لطفاً.
‫بهشون گفتم تو بارون بیرون نرن.
‫- و کلیدها رو گرفتم. ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫مکس با عصبانیت از ماشین پیاده شد.
‫- بابا! ‫- دعوامون شد.
‫- تو نامیزونی. ‫- عمراً.
‫بوی شدید دود ‫از نفسش میومد. مردمک چشم‌هاش گشاد شده بود.
‫اون نامیزون بود و مواد هم زده بود.
‫ولی با این حال، موفق شد ‫کلیدها رو ازم بگیره...
‫قیافه‌ت رو نگاه کن.
‫... و بره.
‫مکس!
‫ممنونم.
‫اظهارات این شاهد مهم ‫استدلال دفاع رو بی‌اعتبار می‌کنه...
‫کدوم حقیقت، رافا؟
‫حقیقتی که فقط اون رو مقصر می‌دونه؟
‫چون تو هیچ‌وقت .به کاری که کردی اعتراف نکردی
‫تو بهش دستور دادی بره.
‫مکس یه بچه بود، ‫و به حرف باباش گوش داد.
‫داشت تبرئه می‌شد ‫که تو تصمیم گرفتی دهنت رو باز کنی.
‫فکر می‌کردم نظرات ناگفته‌م رو ‫در مورد شوهرت با خودم به گور می‌برم.
‫ولی این قبل از شنیدن ‫اعترافش بود.
‫کار یه ترسو ‫که می‌تونست پسرش رو نجات بده،
‫ولی ترجیح داد اون رو از 19 تا 22 سالگی ‫به زندان بفرسته.
‫خیلی متأسفم که مجبور شدی ‫این همه سختی رو تحمل کنی.
‫از تصمیمت تعجب کردم
‫که با معمولی‌ترین همکلاسیت ‫تو سال دوم دانشگاه ازدواج کردی.
‫به خودم گفتم، «اون به زودی ذات ‫چنین آدم بی‌مایه‌ای رو می‌فهمه.»
‫ولی اونم اتفاق نیفتاد.
‫به هر حال، عزیزم، نمی‌خوام ‫این اشتباه جوانیت رو به رخت بکشم.
‫ازدواج من با رافا اشتباه نبود، مامان.
‫تو وقتی اشتباه کردی که حامله شدی
‫و جرأت سقط کردنش رو نداشتی.
‫من با حس تحقیر پیچیده ‫تو نسبت به خودم بزرگ شدم.
‫همیشه می‌خواستی من رو عوض کنی.
‫دوست‌هام، درس‌هام، آینده‌م رو ‫انتخاب می‌کردی.
‫تو خیلی سمّی هستی، مامان،
‫من دوران نوجوانی‌م رو ‫جز با اضطراب به یاد نمیارم،
‫که تو دستشویی‌های مدرسه آلمانی ‫بالا می‌آوردم.
‫پس به اولین فرصتی که ‫سر راهم قرار گرفت، چنگ زدم.
‫بغل دستیم.
‫دوستم رافا.
‫و شاید عشق نبود...
‫ولی اون راه نجات من بود.
‫ببخشید که منتظر موندید، ‫ولی مشکلاتی داریم
‫در اتصال به دنیای بیرون.
‫معتقدیم که آنتن‌ها ممکنه آسیب دیده باشن، ‫پس همونطور که می‌بینید، رئیس حفاظتی ما
‫با یکی از اعضای تیم، بیرون می‌ره ‫تا ارتباط ما رو دوباره وصل کنه.
‫اون‌ها با خودشون دوربین می‌برن ‫تا همه ما بتونیم وضعیت رو ببینیم.
‫از صبوریتون ممنونم.
‫دوربین یک، در حال ضبط.
‫دوربین دو، در حال ضبط.
‫آماده‌اید؟
‫آماده‌ایم!
‫باز کردن دهلیز ورودی.
‫آب دریاچه کدره.
‫در حال نزدیک شدن به برج.
‫کنترل چک‌ها. دما؟
‫داخل برج 38 درجه. ‫افزایش قابل توجه دما.
‫تشعشع؟
‫پنج میلی‌سیورت. ‫تشعشع وجود داره. سطح پایین.
‫ما آماده‌ایم!
‫دریچه رو باز کن.
‫بستن دریچه.
‫تندبادهای هوای گرم می‌وزه.
‫دما، 58 درجه.
‫سی و شش میلی‌سیورت و در حال افزایش.
‫خاکستر رادیواکتیوه.
‫موج انفجار باعث گرمای شدیدی شده.
‫یه ماشین سوخته روی پله.
‫هفتاد و شش میلی‌سیورت.
‫شصت و سه درجه. ‫دما خیلی بالاست.
‫بقایای انسانی سوخته وجود داره.
‫سطح دی‌اکسید کربن بالای 1800. ‫اتمسفر غیرعادی.
‫‏122 میلی‌سیورت نزدیک ماشین.
‫خیلی مراقب باشید. ‫سطح تشعشع بحرانی.
‫اوه خدای من.
‫چیه؟
‫تندباد با سرعت 136 کیلومتر در ساعت.
‫جنگل داره می‌سوزه.
‫هفتاد و هفت درجه. دمای بحرانی.
‫لوکا، سیندی، همین الان برگردید اینجا.
‫آنتن و فرستنده رو ‫به جعبه محکم کنید.
‫نمی‌تونید در معرض اون تشعشع بمونید.
‫‏240 میلی‌سیورت. ‫افزایش مداوم تشعشع.
‫‏400 میلی‌سیورت.
‫هشتاد و چهار درجه.
‫یالا.
‫گرفتیش؟
‫دستکش...
‫...چسبیده.
‫نرده خیلی داغه!
‫لوکا؟
‫لوکا، صدام رو می‌شنوی؟
‫کنترل... مینروا!
‫- سیندی. چه خبره؟ ‫- ...مشکل...
‫- قطعی ارتباط. ‫- صدام رو داری؟
‫آنتن رو از دست دادم!
‫می‌خوام سعی کنی دستکش رو ‫بدون پاره کردن جدا کنی.
‫نباید پاره بشه.
‫- ‏400 میلی‌سیورت. ‫- هشتاد و شش درجه.
‫- ...با هم. ‫- آروم برو.
‫‏411 میلی‌سیورت. همین الان بیاید تو!
‫کنترل، در رو باز کن! زود باش!
‫باز کردن دریچه.
‫جولیا، بیا بریم بالا پیش‌شون.
‫بله. لباس‌های ضد تشعشع ‫و تجهیزات پزشکی رو آماده کنید.
‫بریم، زود باش!
‫کنترل، صدام رو داری؟
‫دستکشم به نرده چسبیده.
‫سوخته. تکرار می‌کنم، سوخته.
‫فعال کردن سیستم رفع آلودگی.
‫نگاه کن. دستکش چسبیده.
‫باشه. آروم باش. من رو نگاه کن.
‫- چیه؟ ‫- دیگه نفوذناپذیر نیست.
‫دوربین‌ها رو خاموش کنید.
‫همونطور که می‌بینید، شرایط بیرون ‫خیلی سخته.
‫فعلاً، تو گنبد می‌مونیم.
‫پتو و غذا پخش می‌کنیم.
‫پیشنهاد می‌کنم سعی کنید بخوابید.
‫خانم‌ها، آقایان...
‫همه‌ش رو باور کردن!
‫شبیه‌سازی با موفقیت انجام شد.