.
‫یعنی... یه کپسول دیگه رو هم هدر دادیم؟
‫دو واگن، هر دو سمی، ‫و یه کپسول باقی مونده.
‫نمی‌تونیم به آخرش برسیم.
‫ما می‌میریم.
‫مگه نه؟
‫ما قطعاً الان می‌میریم!
‫- متأسفم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫من کسی رو سرزنش نمی‌کنم.
‫می‌دونم تقصیر خودمه!
‫آخه چرا باید روی حس ششم تو شرط می‌بستم؟
‫پدرت یه کلاهبردار بود!
‫من خیلی احمقم!
‫می‌دونستم اون دخترِ یه کلاهبردار بوده!
‫- آروم باش! ‫- جوری!
‫دیگه بس کن!
‫چرا؟
‫چرا؟!
‫چرا من باید بمیرم؟!
‫ببخشید.
‫ما همین الان از ایستگاه جیمبوچو رد شدیم،
‫پس نزدیک جایی هستیم که ‫قطارها موازی حرکت می‌کنن.
‫اگه قطاری که قبلاً دیدیم ‫هنوز با همون سرعت حرکت کنه،
‫کنار هم قرار می‌گیریم!
‫منظورت چیه؟
‫پس اون تنها گزینه‌مونه؟
‫- بپریم تو اون یکی قطار؟ ‫- چی؟
‫بازیکن‌های واگن جلویی مُرده بودن. ‫نیازی به کپسول نیست.
‫درها بازن، ‫و گاز سمی از بین رفته.
‫امکان نداره!
‫یا هیچ کاری نمی‌کنیم و اینجا می‌میریم ‫یا تا آخر می‌جنگیم.
‫این غیرممکنه!
‫اگه می‌خواید دنبالم بیاید.
[آلیس در سرزمین مرزی] [فصل سوم، قسمت چهارم]
‫انجامش بدیم.
‫احمق نباش.
‫عقلت رو از دست دادی؟ ‫چطوری می‌خوای بپری اون طرف؟
‫زمان‌بندی مهمه!
‫دیگه تقریباً رسیده!
‫اشکالی نداره. تو می‌تونی.
‫تو قطعاً می‌تونی. این رو به خودت بگو.
‫من می‌تونم.
‫- پاشو. تو می‌تونی. ‫- من می‌تونم.
‫اومد.
‫آماده شید!
‫حالا!
‫من میرم!
‫برو کنار!
‫اون‌ها به خاطر اون دختره مُردن!
‫برو کنار!
‫ریوجی!
‫زود باش!
‫بگیرش!
‫یه قطار دیگه داره میاد!
‫آریسو!
‫اوساگی!
‫مواظب باش!
‫اوساگی!
‫آریسو!
‫اوساگی!
‫- با یه پسره بود. ‫- هیس!
‫این آخر خطه.
‫لطفاً قطار را متوقف کنید.
‫باید متوقفش کنیم!
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫من چه می‌دونم؟
‫الان تصادف می‌کنیم!
‫یه کاری بکن!
‫- وقت نداریم! ‫- صبر کن!
‫اون شتاب‌دهنده‌ست!
‫پس این یکیه!
‫دیگه خیلی دیره!
‫ببخشید. این‌ها چی؟
‫می‌تونی از این‌ها استفاده کنی؟
‫آتل‌های حمایتی. ‫شاید بتونم تو یه بازی ازشون استفاده کنم.
‫- ممنون، تارو. ‫- عالیه.
‫یکی پیدا کردیم!
‫ریوجی، نگاه کن چی آوردیم!
‫- می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫- یک، دو... ‫- یک، دو...
‫باشه.
‫طاقت بیار، آریسو!
‫آریسو.
‫خواهش می‌کنم. تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونه زخمش رو بخیه بزنه.
‫امکان نداره من بتونم این کار رو بکنم.
‫تو می‌تونی.
‫تو جلوی خونریزی پای من رو گرفتی.
‫ببین؟ الان کاملاً خوب شده.
‫خونریزی یه چیزه. ‫بخیه زدن کاملاً یه چیز دیگه‌ست!
‫فقط تونستم این رو پیدا کنم.
‫یه جعبه‌ی خیاطی.
‫با اون بخیه‌ش بزنم؟
‫فقط تونستم این رو پیدا کنم.
‫تو می‌تونی.
‫خواهش می‌کنم.
‫الکل و آب برای ضدعفونی کردن.
‫یالا، زود باش!
‫الان می‌میره!
‫آریسو؟ آریسو!
‫هی! اون برای ضدعفونی کردنه!
‫لرزش دست رو متوقف می‌کنه.
‫باید بخوابی.
‫تو چی؟
‫داشتی گریه می‌کردی.
‫مثل تو...
‫منم همه‌ش همون خواب رو می‌بینم.
‫چیزی‌ـه که نمی‌تونی فراموش کنی؟
‫من...
‫من درگیر مرگ بودم.
‫واسه همینه که...
‫از یه مرزی رد شدم...
‫که نباید می‌شدم.
‫برای امروز کافیه.
‫استاد ماتسویاما.
‫مقاله‌تون رو خوندم.
‫فوق‌العاده بود.
‫به مبحث بیماری روانی علاقه دارید؟
‫نه، منظورم اون قسمتیه که می‌گه ‫تحریک بخشی از لوب گیجگاهی...
‫می‌تونه تجربه‌های نزدیک به مرگ رو بازسازی کنه
‫شما تنها کسی تو این دانشگاه هستید ‫که به اون موضوع علاقه نشون داده.
‫جایی خوندم که تجربه‌های نزدیک به مرگ ‫شاید بتونه نیم‌نگاهی از زندگی پس از مرگ به ما بده.
‫یانو، به زندگی پس از مرگ اعتقاد داری؟
‫می‌خوام خودم تجربه‌ش کنم.
‫- تجربه‌ش کنی؟ ‫- بله.
‫امیدوارم ثابت کنید ‫که دنیای مرگ واقعیه.
‫فقط یه راه برای این کار وجود داره.
‫چیه؟
‫داشتن یه تجربه‌ی نزدیک به مرگ.
‫با این دارو؟
‫ولی نمی‌تونم اثراتش رو تضمین کنم.
‫استاد،
‫من هنوزم می‌خوام امتحانش کنم.
‫ولی...
‫نمی‌خواین دنیایی رو کشف کنین ‫که برای دیگران ناشناخته‌ست؟
‫ولی خطرناکه.
‫اشکالی نداره. من بیشتر از هر چیزی ‫می‌خوام ببینمش.
‫خواهش می‌کنم، استاد.
‫التماس‌تون می‌کنم.
‫یانو؟
‫هی.
‫بیدار شو.
‫یانو!
‫یک دانشجو مُرده پیدا شد
‫پس از یک آزمایش ناموفق ‫در دانشگاه شوشیکان.
‫بازرسان در حال بررسی هر دو احتمال ‫خودکشی و قتل هستند.
‫استادیار مسئول ‫مظنون به کمک به خودکشی بوده،
‫اما شواهد کافی برای ‫طرح اتهام وجود نداشت.
‫تصادفی رخ داده که در آن ‫یک ماشین با گاردریل برخورد کرده.
‫راننده، مردی سی و چند ساله، ‫دچار ایست قلبی شده بود...
‫او به هوش آمده ‫اما در وضعیت وخیمی است...
‫تصادف بود یا خودکشی؟
‫شنیدم تصادف ماشین استاد ماتسویاما ‫واقعاً یه اقدام به خودکشی بوده
‫بعد از مرگ اون دانشجو.
‫می‌گن دچار ایست قلبی شده.
‫شاید به آرزوش برای دیدن ‫زندگی پس از مرگ رسیده.
‫چه باحال.
‫[زندگی پس از مرگ، ضمیر ناخودآگاه مشترک]
‫[تجربه‌های نزدیک به مرگ]
‫[محدود به زمان نیست]
‫[وقتی قلب سوژه می‌ایستد...]
‫[پس از احیا، ‫هوشیاری‌شان برمی‌گردد...]
‫وقتی از اون مرز رد بشی،
‫دیگه برگشتی در کار نیست.
‫می‌تونی برگردی.
‫بعد از برگشتن به اینجا ‫یه چیزی رو فهمیدم.
‫هر زخمی...
‫می‌تونه بهمون دلیلی برای زندگی بده.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫بیا به دنیای خودمون برگردیم.
‫آریسو؟
‫آریسو!
‫خیالم راحت شد.
‫ببخشید.
‫بازی کی شروع می‌شه؟
‫امروز هنگام غروب آفتاب.
‫دیرمون می‌شه.
‫نه، تو باید استراحت کنی.
‫شماها جلوتر برید.
‫امکان نداره بتونیم این کار رو بکنیم.
‫راست می‌گه. نمی‌تونیم تو رو تنها بذاریم.
‫آریسو، تو من رو تو بازی‌های طالع‌بینی ‫و زامبی نجات دادی.
‫منم همینطور.
‫فکر کنم تو منم نجات دادی.
‫و من رو.
‫‫تمام بازیکنان توجه کنند.
‫بازی‌های نیمه‌نهایی در شرف آغاز است.
‫بازماندگان، واجد شرایط شرکت ‫در بازی نهایی خواهند بود.
‫بازی «برج بینگوی توکیو» است.
‫قوانین به شرح زیر است. ‫در برج توکیو، بینگو بازی کنید.
‫از برج توکیو بالا بروید و دکمه‌ها را فشار دهید
‫تا یک خط عمودی، ‫افقی یا مورب را کامل کنید
‫تا به بینگو برسید و بازی را ببرید.
‫به عنوان یک تیم با هم کار کنید تا به بینگو برسید
‫یونا، آروم باش.
‫آروم بالا برو. خوب و آروم.
‫یالا.
‫در بالاترین نقطه،
‫یک دکمه برای فضای خالی ‫در وسط وجود دارد.
‫موفق باشید.
‫بازی «قوطی لگد» است.
‫قوطی اول. شروع کنید.
‫قوانین این است، ‫قوطی را به نقطه شروعش برگردانید
‫و قبل از تمام شدن وقت روی آن ‫پا بگذارید تا بازی را ببرید.
‫ده قوطی وجود خواهد داشت.
‫پس فقط ده نفر از این یکی زنده می‌مونن؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بعضی طبقات پله‌برقی‌هایی دارن ‫که نمی‌تونیم استفاده کنیم.
‫اون طرف!
‫چی؟! این بن‌بسته!
‫لعنتی!
‫این هم باز نمی‌شه!
‫لعنتی!
‫گندش بزنن!
‫- کجاست؟ ‫- اینجا نیست.
‫- اون طرف چطور؟ ‫- نه، بیاین از اون طرف بریم!
‫خیلی‌خب!
‫قوطی یک بمب ساعتی است.
‫مکانیزم ایمنی غیرفعال شد.
‫هیچی جلودارم نیست!
‫شمارش معکوس بمب ساعتی ‫لحظه‌ای که کسی آن را بردارد شروع می‌شود.
‫آره، حتماً!
‫[عبور ممنوع]
‫اگر رهایش کنید،
‫تایمر ریست می‌شود
‫و شمارش معکوس جدیدی شروع می‌شود.
‫پنج ثانیه لعنتی کمتر.
‫هر بار که صاحب قوطی تغییر کند ‫زمان پنج ثانیه کاهش پیدا می‌کند
‫بیست ثانیه مونده.
‫هی!
‫- امکان نداره! ‫- اگه کسی نگیرتش یه قوطی رو هدر می‌دیم!
‫- من نمی‌تونم! ‫- برو دیگه!
‫- ریست. 50 ثانیه مونده. ‫- قوطی! این طرف!
‫برو!
‫- وایسا! ‫- پیداش کردم!
‫دنبالم نیا!
‫ریست. پانزده ثانیه مونده.
‫ده ثانیه مونده.
‫یالا!
‫قوطی اول، بازی تمام.
‫قوطی منفجر شد، پس این بار کسی برنده نشد.
‫نُه قوطی باقی مانده است.
‫قوطی دوم. شروع کنید.
‫مواظب باش!
‫هیچ شانسی برای برنده شدن به تنهایی نیست.
‫- هم‌تیمی‌ها قوطی‌ها رو پاس می‌دن. ‫- ناتسو!
‫- ری! ‫- بعد ما گل می‌زنیم.
‫- این غیرممکنه. ‫- وایسا!
‫- کمک! بگیرش! ‫- به این زودی نه!
‫ریست. پنجاه ثانیه مونده.
‫- ریست. چهل و پنج ثانیه مونده. ‫- برو، آبجی بزرگه!
‫- زود باش! ‫- فهمیدم!
‫- نُه قوطی مونده، و هشت نفر از ما. ‫- هی، وایسا!
‫پیدات کردم!
‫- هی! ‫- هی!
‫بده‌ش من!
‫بده‌ش به من!
‫شیون!
‫ول کن!
‫- آریسو! ‫- این پایین!
‫قوطی دوم، بازی تمام.
‫قوطی‌ها در صورت وارد شدن ‫ضربه شدید منفجر خواهند شد.
‫لعنتی!
‫هشت قوطی باقی مانده است.
‫- آریسو! ‫- بیارش پایین!
‫ریست.
‫پنجاه ثانیه مونده.
‫لعنت بهت!
‫آریسو!
‫وایسا، لعنتی!
‫کازویا!
‫یا اون‌ها می‌میرن، یا ما می‌میریم. ‫یکی از این دوتا!
‫- وقتی برای تردید نیست! ‫- بگیرش!
‫برو!
‫باشه! یالا، بریم!
‫زود باشید!
‫برو کنار، لعنتی!
‫بده‌ش من!
‫وایسا!
‫ساچیکو!
‫من؟
‫بگیرش!
‫ریست. بیست ثانیه مونده.
‫پاسش بده!
‫ولم کنید!
‫ول کن!
‫ده ثانیه مونده.
‫برو، ساچیکو!
‫قوطی سوم، بازی تمام شد.
‫ممنونم.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫اگر برنده شدید، لطفاً ‫در آسانسور منتظر بمانید.
‫خیلی‌خب، این هم از نفر اول.
‫هفت قوطی باقی مانده است.
‫هیماری!
‫کمکم کن، اوساگی!
‫ریوجی، من میرم کمکش کنم.
‫هیماری!
‫اشکالی نداره.
‫فقط دست من رو بگیر.
‫- اشکالی نداره! ‫- مواظب باش!
‫هیماری!
‫تو می‌تونی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫من خوبم.
‫بیا تا آخرش بریم.
‫باشه.
‫هی!
‫ول کن، عوضی!
‫- لعنتی! ‫- تو جلوتر برو.
‫بیا با هم این رو ببریم.
‫- ریست. پنجاه ثانیه مونده. ‫- لعنتی! ول کن!
‫امکان نداره، عوضی!
‫ببخشید!
‫- هی، وایسا! ‫- ول کن!
‫- خواهش می‌کنم! ‫- عوضی‌ لعنتی!
‫بس کن!
‫تتسو!
‫- برو! ‫- چی؟
‫فقط برو! زود باش!
‫برگرد اینجا، لعنتی!
‫آره!
‫- این تقلبیه، لعنتی! ‫- لعنتی!
‫اینجایی.
‫وایسا!
‫بده‌ش من!
‫بده‌ش به من، لعنتی!
‫شیون!
‫نه!
‫آبجی بزرگه...
‫چی شده؟
‫لعنتی.
‫این چیه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫آروم باش، تتسو.
‫من آرومم. کاملاً آروم. من خوبم.
‫- قوی باش، تتسو. ‫- خفه شو!
‫قوطی بعدی.
‫باشه.
‫یونا، من رو نگاه کن.
‫پایین رو نگاه نکن.
‫من دیگه نمی‌تونم.
‫بیا ادامه بدیم.
‫وگرنه، توپ‌ها می‌خورن بهمون.
‫باید دکمه‌ها رو فشار بدیم تا برنده شیم.
‫فقط طناب رو بگیر.
‫همه چی درست می‌شه.
دیدی؟
‫آره، همینه. پایین رو نگاه نکن.
‫- خوبی؟ ‫- ممنون.
‫من رو بی‌خیال. تو برو.
‫باشه. من میرم که بازی رو ببرم.
‫قوطی پنجم. شروع کنید.
‫آریسو!
‫بده‌ش من!
‫برگرد اینجا!
‫ری، تو بگیرش!
‫- ولم کن! ‫- برو، ری!
‫قوطی پنجم، بازی تمام شد.
‫ممنونم.
‫قوطی ششم. شروع کنید.
‫نوبه!
‫ناتسو!
‫تتسو!
‫نوبه، بیا!
‫ده ثانیه مونده.
‫برو!
‫باشه!
‫قوطی هفتم، بازی تمام شد.
‫ممنون.
‫و متأسفم.
‫سه قوطی مونده.
‫سه نفر از ما مونده.
‫آره.
‫این یکی رو به خاطر آبجی بزرگه می‌برم.
‫سی ثانیه مونده.
‫بیست ثانیه مونده.
‫ریست. سی و پنج ثانیه مونده.
‫ریست. سی ثانیه مونده.
‫بمیر!
‫نمی‌تونی داشته باشیش!
‫ریست. بیست و پنج ثانیه مونده.
‫ریست. بیست ثانیه مونده.
‫ریست. پانزده ثانیه مونده.
‫لعنت بهت!
‫ریست.
‫ده ثانیه مونده.
‫این مال منه!
‫بده‌ش!
‫- ول کن! ‫- قوطی من رو ول کن!
‫- قوطی منه! بده‌ش به من! ‫- ولم کن!
‫این قوطی منه!
‫لعنتی!
‫قوطی هشتم، بازی تمام.
‫نکنه... ناتسو...
‫امکان نداره، درسته؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دو نفر مونده.
‫- یکی دیگه تا برد. ‫- یکی دیگه!
‫نه! من نمی‌خوام بمیرم!
‫مواظب باش!
‫تارو!
‫هی!
‫- بیست ثانیه مونده. ‫- تو اول برو!
‫دیگه نمی‌تونی فرار کنی!
‫برو دیگه!
‫وایسا!
‫آریسو!
‫ولم کن، لعنتی!
‫- ده ثانیه مونده. ‫- برو!
‫وقت نیست! برو!
‫آریسو!
‫قوطی نهم، بازی تمام شد.
‫حالا مساوی شدیم.
‫نگران نباش.
‫یه قوطی دیگه مونده.
‫این یکی رو من می‌برم.
‫کازویا.
‫مکانیزم ایمنی غیرفعال شد.
‫لعنت بهت!
‫- کازویا! ‫- برو!
‫برو!
‫کازویا!
‫- لعنتی! ‫- ول کن!
‫ول کن!
‫- بس کن. ‫- لعنتی!
‫- دیگه بس کن! ‫- باز کن!
‫- بس کن! ‫- باز کن!
‫بسه!
‫قوطی!
‫این مال منه!
‫هی!
‫ولم کن!
‫آشغال‌ها!
‫بیا جلو!
‫لعنت بهت!
‫ده ثانیه مونده.
‫کازویا!
‫بینگو.
‫[تبریک]
‫از این دنیا خوشت اومده؟
‫من اوساگی رو تا اینجا آوردم، طبق قولم.
‫بازی بعدی آخریه.
‫تو مطمئن می‌شی که ‫آریسو برای همیشه اینجا بمونه.
‫چرا اون اینقدر مهمه؟
‫اون به ما کمک کرد بازی‌های قبلی رو ببریم،
‫و من به لطف اون شهروند شدم.
‫اون شهروند ایده‌آلی خواهد بود.
‫تو... کی هستی؟
‫تو سربازی؟
‫بعد از اینکه به اینجا برگشتم ‫همه‌چی یادم اومد.
‫اگه یه موجودی هست که بر دنیای ‫مرگ حکومت می‌کنه، بهم بگو چیه.
‫زیاد سوال می‌پرسی.
‫روی کاری که بهت داده شده تمرکز کن.
‫کارت هنوز تموم نشده.
‫تو بازی بعدی اون رو بکش.
‫این کار نهایی توئه.
‫شرط می‌بندم اگه اون بمیره، آریسو ‫شهروند می‌شه و تو این دنیا می‌مونه.
‫واسه همینه که این کار رو می‌کنی؟
‫اگه اون رو بکشی، به آرزوت می‌رسی.
‫می‌فهمی کی بر این دنیا حکومت می‌کنه
‫و دنیای واقعی مرگ رو که ‫فراتر از اینجاست، کشف می‌کنی.
‫اون‌وقت می‌تونی هر کاری دلت خواست بکنی.
‫می‌تونی شهروند بشی ‫یا به دنیای خودت برگردی.
‫اگه از من بپرسی، معامله‌ای بهتر از این نیست
‫نباید از این دنیا ‫برای لذت خودت استفاده کنی.
‫خوشحالم که شهروندم، ‫ولی هیچ‌کس با تمام وجود بازی نمی‌کنه.
‫فقط در صورتی از این دنیا لذت می‌برم ‫که بازیکن‌های ماهر وجود داشته باشن.
‫درسته.
‫تو مرحله منم هیچ‌کس ‫با تمام وجود بازی نمی‌کنه.
‫در هر صورت، ما به شهروندان توانا نیاز داریم
‫تو این رو می‌گی، ‫ولی خودت هم فقط داری خوش می‌گذرونی، نه؟
‫آره، شاید همینطوره.
‫پس این بازی نهایی‌ـه؟
‫یه استادیوم بازی تو شیبویا؟
‫امیدوارم از اینجا زنده بیرون بریم.
‫اگه مُردم، گاهی یادم کنید.
‫قول نمیدم.
‫جدی؟
‫پس تو هم من رو فراموش نکن.
‫هیچوقت فراموشت نمی‌کنم، تتسو.
‫اگه به هم نارو زدیم ‫کینه به دل نگیریم، باشه؟
‫زندگی همینه
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫حس بدی نسبت به این دارم.
‫کی اول میره؟
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫نه ممنون.
‫هان؟