.
‫کارت واکسنی هست؟
‫نه.
‫می‌خوایم چی کار کنیم؟
‫چیزی شده؟
‫رنگت پریده.
‫من خوبم.
‫صادق باش.
‫تو یه زامبی هستی؟
‫بله، هستم.
‫داشت قایمش می‌کرد!
‫نه! می‌خواستم بهتون بگم.
‫و کسی که من رو تبدیل کرد رو یادمه.
‫بیاین به اون زامبی شلیک کنیم.
‫نفر بعدی تویی.
‫- برو اون زامبی رو بکش. ‫- چی؟
‫بذار یکی دیگه انجامش بده.
‫اون هنوز بچه‌ست.
‫نه، لازم نیست بری.
‫این در حق اون‌هایی که وظیفه‌شناسانه از ‫کارت شات‌گانشون استفاده کردن، بی‌انصافیه.
‫فکر می‌کنی کسی اینجا ‫دلش می‌خواد آدم بکشه؟
‫ما نباید همدیگه رو بکشیم.
‫پس تو چی؟
‫تو هیچوقت تو یه بازی کسی رو نکشتی؟
‫ما بدون قربانی کردن دیگران ‫زنده نمی‌مونیم.
‫برو.
‫نه.
‫آریسو!
‫- عوضی! ‫- نگه‌ش دارید!
‫اگه تو این کار رو نکنی،
‫ما بهش شلیک می‌کنیم.
‫نرو.
‫خواهش می‌کنم، ایکنو.
‫باید یه راه دیگه باشه.
‫رو کنید.
‫متأسفم.
[آلیس در سرزمین مرزی] [فصل سوم: قسمت سوم]
‫متأسفم.
‫چهار دور مونده.
‫لطفاً با لمس کردن حریفتان ‫او را انتخاب کنید.
‫خیلی طول کشید!
‫می‌دونم.
‫انجامش دادی؟
‫بله.
‫کارت عالی بود.
‫یه دور تشویقش کنید. یالا!
‫کارت عالی بود.
‫نوبه کجاست؟
‫گفت الان برمی‌گرده.
‫نوبه؟
‫- هی! ‫- نگاه کنید.
‫ ولم کنید!
‫این، اون بچه رو تبدیل به زامبی کرد.
‫«اون بچه»؟
‫منظورت نوبه‌ست؟
‫درسته.
‫نوبه...
‫کجا رفت؟
‫دیدم داشت تنها راه می‌رفت.
‫ای عوضی.
‫بیارینش اینجا!
‫- باشه! ‫- فهمیدم!
‫مردم دارن این حقیقت که تبدیل شدن ‫رو پنهان می‌کنن.
‫مثل اون عوضی، ماساتو، ‫و اون بچه، نوبه.
‫ممکنه زامبی‌های بیشتری بین‌مون باشن.
‫راست می‌گی.
‫من به بعضی‌هاتون اعتماد ندارم.
‫نه.
‫من نه.
‫اون یه مصرف‌کننده‌ست
‫که از عوارض ترک رنج می‌بره.
‫کسی که این گروه رو شروع کرد، ‫ری، یه زامبی‌ـه.
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫این دور و برها ندیدمش.
‫شاید یه جاسوس برای زامبی‌ها باشه.
‫چی؟
‫واقعاً کارت واکسن داره؟
‫اگه همه‌ش یه دروغ بوده باشه چی؟
‫اگه اومده باشه اینجا ‫تا زامبی‌های بیشتری درست کنه چی؟
‫بازی تقریباً تمومه.
‫بیاین از شرّ زامبی‌های خودمون هم خلاص شیم.
‫فقط به همه‌شون شلیک می‌کنیم.
‫نه، ولم کن.
‫درد داره!
‫هی!
‫وایسا!
‫داره فرار می‌کنه!
‫هی!
‫دنبالت می‌گشتم. یه لطفی ازت می‌خوام.
‫چیه؟
‫کارت واکسنت رو روی من استفاده می‌کنی؟
‫اینجاست!
‫فرار نکن!
‫بسه دیگه!
‫- پاشو! ‫- سه دور مونده.
‫لطفاً با لمس کردن حریفتان ‫او را انتخاب کنید.
‫این‌ها...
‫به همه‌شون شلیک کنید!
‫پاشو.
‫لطفاً کارت‌هایتان را بگذارید.
‫نوبه.
‫تو یه زامبی هستی.
‫چی؟
‫می‌تونم بفهمم.
‫گوش کن.
‫دقیقاً کاری که می‌گم رو بکن.
‫متأسفانه، زامبی‌ها حتی بیشتر از ‫چیزی که شما فکر می‌کنید، پخش شدن.
‫شاید بهتر باشه تو هم یه زامبی بشی.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫مردم احساسات دارن، که کشتن دیگران ‫رو سخت می‌کنه.
‫و برای استفاده از کارت واکسن باارزش‌شون ‫روی دیگران تردید می‌کنن.
‫زامبی‌ها به سرعت تکثیر می‌شن ‫در حالی که اون‌ها کارت‌هاشون رو نگه می‌دارن.
‫وقتی تبدیل شدی،
‫هیچ دلیلی برای استفاده نکردن ‫از کارت زامبی‌ت وجود نداره.
‫وقتی بازی شروع شد ‫چهارتا زامبی بودن.
‫اگه عفونت به صورت تصاعدی پیش رفته باشه، ‫همونطور که انتظار می‌ره،
‫زامبی‌ها فقط در عرض...
‫سه دور به اکثریت می‌رسن.
‫نمی‌بینی کدوم طرف ‫برتری داره؟
‫واقعاً فکر کردی...
‫من حرفت رو باور می‌کنم؟
‫این کاملاً به خودت بستگی داره.
‫یا من الان تیر می‌خورم و می‌میرم ‫و تو آخر بازی می‌میری،
‫یا الان معامله‌ی من رو قبول می‌کنی، ‫یه زامبی می‌شی، و زنده می‌مونی.
‫رو کنید.
‫متأسفانه باید بگم معامله‌ت رو رد می‌کنم.
‫ماساتو.
‫- خیلی دیر رسیدیم. ‫- فایده نداره.
‫ری در خطره.
‫- کار تمومه! ‫- نوبه.
‫- من دیگه مُردم! ‫- نوبه!
‫کاری که گفتم رو بکن.
‫حالا ما برنده می‌شیم.
‫این...
‫داره زیاده‌روی می‌شه!
‫زامبی‌ها می‌خوان ما رو بکشن ‫چون ما هم‌تیمی‌هاشون رو کشتیم.
‫ولی زامبی‌ها نمی‌تونن انسان‌ها رو ‫تو این بازی بکشن.
‫اگه تو هم می‌خوای بمیری ‫برو یه زامبی شو.
‫اون‌ها دردسرن. ‫دارن دیوونه می‌شن.
‫نوبه! نوبه!
‫اینجا. زود باش!
‫چی شده؟
‫لطفاً گوش کنید.
‫چی شده؟
‫گول خوردم.
‫ری.
‫تو زنده‌ای.
‫دو دور مونده.
‫- لطفاً حریفی را با... ‫- پیداشون کنید!
‫چرا با من بازی می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی کدوم طرف برنده می‌شه؟
‫زامبی‌ها.
‫نتیجه‌گیری تو از اول همین بود.
‫خب، آره.
‫یا زامبی‌ها با رشد تصاعدی ‫برنده می‌شن،
‫یا انسان‌ها دیوونه می‌شن و با کشتن ‫کلی زامبی برنده می‌شن.
‫قرار بود یکی از این دوتا باشه.
‫ری.
‫چیه؟
‫تو واقعاً...
‫یه زامبی نیستی، درسته؟
‫لطفاً کارت‌هایتان را بگذارید.
‫اگه تو یه زامبی بودی،
‫چرا این سنگر اعتماد رو ساختی؟
‫نقشه نهایی‌ت چی بود؟
‫اگه کسی با واکسن نجاتت نمی‌داد، ‫آخرش می‌مردی.
‫فکر کردی لطف و محبت مردم نجاتت می‌ده؟
‫یه استراتژیست مثل تو ‫جونش رو به خطر نمی‌ندازه
‫برای یه نقشه‌ای که به لطف بستگی داره.
‫فهمیدم.
‫ولی اگه واقعاً یه زامبی نباشی،
‫اون‌وقت نقشه‌ت بی‌نقصه.
‫واقعاً این ممکنه؟
‫حتی اگه کارت زامبی نداشته باشی،
‫تا زمانی که همه استدلالت رو باور ‫کنن و اعتماد ایجاد شه،
‫پس، بله، ممکنه.
‫سنگر اعتماد بر پایه یه دروغ ساخته شده بود.
‫ولی اعتماد وقتی به وجود میاد که مردم باورت کنن
‫منظورت رو می‌فهمم.
‫و به همین دلیله که از بازیت ‫در برابر ایکنو هم زنده موندی.
‫ایکنو از کارت شات‌گانش استفاده کرد، نه؟
‫ولی تو نمُردی.
‫اون هم به این خاطره که تو یه زامبی نیستی.
‫رو کنید.
‫خب؟
‫چرا اومدی با من بازی کنی؟
‫تا نجاتت بدم، ری.
‫تو یه زامبی هستی؟
‫و من فکر می‌کردم ‫آدم‌هایی مثل تو دروغ نمی‌گن.
‫حالا تو هم یه زامبی هستی.
‫اگه باور داشتی زامبی‌ها برنده می‌شن،
‫چرا خودت یکی نشدی؟
‫فکر می‌کردم زامبی‌ها برنده می‌شن، ‫ولی مطمئن نبودم.
‫وقتی سنگر رو ساختم، ‫فکر می‌کردم شاید انسان‌ها برنده بشن.
‫واسه همین ساختمش.
‫ولی نمی‌تونستم مطمئن باشم، ‫پس منتظر موندم ببینم اوضاع چطور پیش می‌ره.
‫بعد از دیدن ایکنو و نوچه‌هاش،
‫کم‌کم به این فکر افتادم که...
‫شاید بی‌رحمی انسان‌ها برنده بشه.
‫ولی، آریسو،
‫بازی کردن با تو من رو متقاعد کرد.
‫ممنونم.
‫دور نهایی اکنون آغاز خواهد شد.
‫بهتره عجله کنیم.
‫از کِی زامبی بودی؟
‫از اولش.
‫عجب حرکتی.
‫ناتسو!
‫- شیون! ‫- آریسو!
‫منم تبدیل شدم، همونطور که نوبه گفت.
‫تو یه دور دیگه همه‌مون می‌تونیم تبدیل بشیم.
‫نوبه کجا رفت؟
‫رفت تتسو رو پیدا کنه.
‫لعنتی.
‫تتسو!
‫تتسو؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم به حرفم گوش کن.
‫ ولم کن!
‫- کسی اونجاست؟ ‫- نه.
‫هی! این طرف!
‫هی، بیاین بریم!
‫برو دنبالشون!
‫وایسا!
‫- وقت تقریباً تمومه! تتسو رو پیدا کن! ‫- باشه!
‫تتسو!
‫اون اینجاست!
‫این طرف!
‫اینجا پیداش کردم!
‫لطفاً با لمس کردن حریفتان ‫او را انتخاب کنید.
‫نوبه، دور داره شروع می‌شه!
‫کارت شات‌گان تو رفته. بیا بازی کنیم!
‫رو کنید.
‫تتسو.
‫تتسو!
‫بعداً توضیح می‌دم.
‫لعنتی!
‫چیزی نیست، کازویا.
‫من همین الان نجاتت دادم.
‫چی؟
‫دور نهایی تمام شد.
‫این هم از نتایج.
‫زامبی‌ها،
‫‏32.
‫انسان‌ها،
‫‏13.
‫زامبی‌ها برنده شدن.
‫آره!
‫موفق شدیم!
‫خدا رو شکر!
‫تعداد انسان‌ها کمتر بود، ‫پس بازی برای اون 13 بازیکن تمام است.
‫جدی؟
‫خیلی‌خب!
‫ما بردیم.
‫با ما بیا.
‫[لطفاً 16 کیلومتر به سمت جنوب غربی بروید]
‫[«بازی» دو روز دیگر هنگام غروب آفتاب ‫برگزار خواهد شد]
‫عذاب وجدان نداشته باش
‫ندارم
‫این فقط یه بازیه.
‫همینطوره.
‫بیاین یه‌کم بخوابیم.
‫باشه، فردا موهات ‫دیگه اینقدر به هم ریخته نیست.
‫ممنون، آبجی بزرگه.
‫من خواهر تو نیستم.
‫هان؟
‫آریسو نمی‌خواد بخوابه؟
‫شرط می‌بندم داره به همسرش فکر می‌کنه.
‫حسودیم می‌شه.
‫شوهر من سریع سرم داد می‌زنه ‫و من رو می‌زنه.
‫خیلی وقت‌ها آرزوی مرگش رو کردم.
‫حتماً حس خوبیه که کسی رو ‫با تمام وجودت دوست داشته باشی.
‫هی!
‫- بس کن! ‫- لعنت بهت!
‫- آریسو... ‫- میای اینجا؟
‫چیزی شده؟
‫کجایی؟
‫آریسو...
‫جانم؟
‫میام دنبالت.
‫اوساگی؟
‫متأسفم.
‫اوسا...
‫متأسفم، بابا.
‫وقتی خواب می‌بینم،
‫می‌تونم حضور پدرم رو حس کنم.
‫می‌خوام دوباره ببینمش.
‫اگه بتونم پدرم رو ببینم،
‫برام مهم نیست اگه کابوس باشه.
‫خواهش می‌کنم، بابا.
‫بابا، خواهش می‌کنم! نرو!
‫نرو!
‫می‌خوام درمورد پدرت ازت بپرسم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫اگه پدرم اونجا باشه...
‫حتی اگه کابوس باشه...
‫می‌خوام اونجا باشم.
‫واقعاً؟!
‫مواظب باش!
‫آدم‌ها سپر نیستن!
‫فقط نگران خودت باش.
‫برو کنار!
‫این طرف!
‫ریوجی، دنبالم بیا.
‫باورم نمی‌شه اینجوری زنده موندی.
‫یه جوری از پسش براومدم. و یه‌ کمکی هم داشتم
‫اوساگی، تو ورزشکاری یا چی؟
‫نه.
‫برای تفریح کوهنوردی می‌کنم.
‫حس می‌کنم قبلاً تو رو دیدم.
‫پس اوساگی فامیلیته، ‫نه اسم مستعار؟
‫«اوساگی».
‫آره.
‫پدرت کوهنورد بود؟
‫حتماً تو رو از مجله‌های شایعات ‫شناختم.
‫اون کوهنوردی که تو تیترها بود؟
‫بعد از دروغ گفتن درمورد یه صعود ‫خودکشی کرد.
‫آره، همون.
‫آها.
‫ببخشید.
‫تقصیر مجله‌هاست. ‫نذار اذیتت کنه.
‫- هی. ‫- خب، راسته.
‫واقعاً خودکشی کرد؟
‫- ازش بپرس. ‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫فقط بپرس.
‫حرف آدم‌هایی مثل اون برات مهمه؟
‫پدرم اهل دروغ گفتن نبود.
‫امکان نداشت خودکشی کنه.
‫تو این رو می‌گی، ‫ولی خودت هم شک داری، نه؟
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫من هیچوقت به اینجا برنمی‌گشتم.
‫شک دارم.
‫وقتی اولین بار دیدمت، ‫حس کردم شبیه هم هستیم.
‫ما نمی‌تونیم از مرگی که ‫روی زندگیمون سایه انداخته فرار کنیم.
‫تو می‌خواستی با پدر مُرده‌ت باشی.
‫این چیزی نیست که همیشه، ‫تو اعماق قلبت، حس می‌کردی؟
‫واسه همینه که پیشنهاد من رو قبول کردی.
‫من هیچوقت نمی‌خواستم به اینجا برگردم.
‫هیچوقت نمی‌خواستم آریسو رو ناراحت کنم.
‫تو اعماق وجودت، حس دیگه‌ای داشتی.
‫نه، من مثل تو نیستم.
‫من همیشه می‌خواستم بیام اینجا.
‫می‌خوام دنیای مرگی رو ببینم ‫که فراتر از این سرزمین مرزی قرار داره.
‫می‌دونستم تو کسی هستی که زنده می‌مونه.
‫تو...
‫کی هستی؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫بله.
‫خودم رو وقف پیدا کردن ‫آدم‌هایی مثل تو کردم.
‫آدم‌هایی که صلاحیت تبدیل شدن به شهروندان توانا رو دارن
‫شهروندان؟
‫تو قبلاً اونجا بودی، درسته؟
‫تو به آخرش رسیدی، ‫با وجود پاهات از خیلی بازی‌ها جون به در بردی.
‫الان دیگه باید یادت اومده باشه.
‫یه لطفی ازت می‌خوام.
‫یه زن خاص که می‌شناسی رو ‫به اون سرزمین بیار.
‫در عوض، من دنیایی که دنبالشی ‫رو بهت نشون می‌دم.
‫می‌خوای زندگی پس از مرگ رو ببینی، درسته؟
‫فراتر از سرزمین بین مرگ و زندگی
‫دنیای واقعی مرگ قرار داره.
‫چی می‌گی؟
‫معامله‌ی من رو قبول می‌کنی؟
‫واقعاً به چیزی که می‌خوام می‌رسم؟
‫- بله. ‫- ولی چطوری این کار رو بکنم؟
‫هنوز سایه‌ی پدر مُرده‌ش ‫تو اعماق قلبش سنگینی می‌کنه.
‫اگه دعوتش کنی، میاد.
‫«دعوتش کنم»؟
‫چطوری؟
‫بگو این رو بخوره.
‫اون‌وقت به چیزی که می‌خوای می‌رسی.
‫خب، چی می‌گی؟
‫باشه.
‫انجامش می‌دم.
‫اون یارو، ریوجی، ‫واقعاً اون رو به اینجا آورد.
‫و آریسو هم اومد، دقیقاً طبق نقشه‌ت.
‫آریسو هیچوقت از اوساگی جدا نمی‌شه.
‫احساسات انسان‌ها نخ‌های نامرئی هستن.
‫بکِشی‌شون، همیشه جواب می‌دن.
‫بعدش چی کار می‌کنی؟
‫از ریوجی استفاده‌ی بهینه می‌کنم.
‫اون یه مهره‌ی باارزشه.
‫ خیلی عجیب و غریبه.
‫می‌خواد زندگی پس از مرگ رو ببینه.
‫مهم‌تر از همه، نخ‌های رفاقتی ‫بین اون و اوساگی در حال رشدن.
‫با کشیدن اون نخ‌ها کنترلش می‌کنم.
‫بازی بالأخره داره جالب می‌شه.
‫تو ترسناکی.
‫تعداد تیم‌های مورد نیاز ‫تکمیل شده است.
‫بازی اکنون آغاز خواهد شد.
‫[قطار در حال ورود است]
‫[شروع بازی]
‫بازی «قطار فراری» است.
‫قوانین به این شرح است. ‫این قطار به صورت خودکار عمل می‌کند.
‫سعی کنید از واگن ابتدایی ‫خود را به واگن انتهایی برسانید.
‫وقتی آژیر توقف به صدا درآمد،
‫برای برنده شدن در بازی باید ‫قطار را متوقف کنید.
‫سی ثانیه پس از اینکه به واگن ‫جلوتر رفتید و در قفل شد،
‫اکسیژن یا گاز سمی ‫آزاد خواهد شد.
‫«گاز سمی»؟
‫به جز این واگن ابتدایی،
‫در چهار واگن از هشت واگن ‫گاز سمی آزاد خواهد شد.
‫لطفاً تصمیم بگیرید که آیا ‫قبل از آن ماسک گاز بزنید یا نه.
‫هر بازیکن پنج کپسول گاز می‌گیرد.
‫لطفاً آن‌ها را به ورودی سمت ‫راست ماسک خود وصل کنید.
‫کپسول‌ها حاوی یک ماده‌ی ‫خنثی‌کننده برای گاز سمی هستند.
‫نمی‌توانید از کپسول‌های ‫بازیکن دیگری استفاده کنید.
‫و نمی‌توانید به واگنی که ترک کردید برگردید.
‫حالا کپسول‌هایتان را به بازویتان ببندید
‫و ماسک گازتان را بردارید.
‫شروع بازی.
‫لطفاً به واگن بعدی بروید.
‫این پرنده برای چیه؟
‫اگه قناری از گاز بمیره،
‫می‌فهمیم که سمیه.
‫که اینطور.
‫لطفاً انتخابتان را بکنید.
‫حالا چی؟
‫سوتا.
‫این واگن گاز نیست.
‫وای نه.
‫یه کپسول رو هدر دادیم؟
‫نه، اشکالی نداره.
‫چهارتا واگن گاز هست. ‫هنوز چهارتا کپسول داریم.
‫لطفاً به واگن بعدی بروید.
‫لطفاً انتخابتان را بکنید.
‫گاز سمی بود!
‫ما در امانیم!
‫[واگن 3]
‫لطفاً انتخابتان را بکنید.
‫باید چی کار کنیم؟
‫من استفاده نمی‌کنم.
‫چرا نه؟
‫همه ترسیدن، ‫پس تو نیمه اول ماسک می‌زنن.
‫طراح بازی روی این حساب می‌کنه ‫و تو نیمه دوم گاز سمی آزاد می‌کنه.
‫- من بدون اون امتحان می‌کنم. ‫- این فقط شانسیه.
‫شاید یه راه دیگه باشه.
‫ما تو واگن سوم هستیم. پنج‌تای دیگه مونده.
‫سه تاشون گاز سمی دارن، ‫و ما سه تا کپسول برامون مونده.
‫باید چی کار کنیم؟
‫ماسک نمی‌زنیم.
‫اگه برادرت اشتباه کنه چی؟
‫- مشکل تو چیه؟ ‫- آروم باش.
‫اگه سمی باشه هیچ کاری نمی‌تونی بکنی.
‫سمی نیست.
‫خدا رو شکر!
‫خیالم راحت شد.
‫ما در امانیم.
‫داره میره آساکاسا!
‫موازی با اوموتساندو و ‫آئویاما-ایچومه حرکت می‌کنه!
‫خوره‌ی قطاری؟
‫اگه دفعه بعد ماسک‌هامون رو بزنیم ‫و واگن گاز نباشه،
‫نمی‌تونیم تمومش کنیم.
‫به نظر میاد خیلی درمورد قطار می‌دونی.
‫آره.
‫به نظر می‌رسید آدم‌هایی که همین الان دیدیم ‫مدتی طول کشید تا بمیرن.
‫پس شرط می‌بندم یه گاز عصبیه ‫که از هوا سنگین‌تره.
‫مقدار زیادی ازش لازمه تا یه واگن رو پر کنه.
‫- خب؟ ‫- باید مخزن‌هایی برای گاز وجود داشته باشه.
‫واگن‌های گاز سمی ‫احتمالاً به فضا برای اون‌ها نیاز دارن.
‫ایده‌ای داری؟
‫امکان نداره من این رو بدونم.
‫وقت‌مون داره تموم می‌شه. ‫باید تصمیم بگیریم!
‫قطاری که رد شد...
‫شاید یه حقه بوده.
‫شاید دارن سعی می‌کنن ما رو بترسونن.
‫ممکنه.
‫اگه الان از ماسک‌هامون استفاده کنیم ‫دیگه کپسول کافی نداریم.
‫وایستید.
‫کاملاً مطمئن نیستم، ‫ولی این نوع واگن...
‫نباید پانتوگراف داشته باشه.
‫پانتوگراف؟
‫روی سقف؟
‫بله.
‫به قطار اجازه می‌ده برق بگیره.
‫اگه پانتوگراف باشه، ‫فضای زیادی از سقف رو اشغال می‌کنه.
‫ولی این واگن نباید یکی داشته باشه.
‫پس داری می‌گی ‫جا برای یه مخزن گاز هست؟
‫بله، به احتمال زیاد.
‫«به احتمال زیاد»؟
‫من باید به این اعتماد کنم؟
‫لطفاً انتخابتان را بکنید.
‫چی کار کنیم؟
‫حالا چی؟
‫- متأسفم! ‫- یونا!
‫کمک...
‫[واگن 5]
‫چهار واگن مونده، با احتساب این یکی.
‫هنوز دوتا واگن گاز سمی هست، ‫و ما فقط دوتا کپسول برامون مونده.
‫این واگن چطور؟
‫این واگن...
‫باید پانتوگراف داشته باشه.
‫پس جا برای مخزن گاز نیست.
‫[واگن 6]
‫وایسا.
‫این قفسه‌ها اشتباهن.
‫- فهمیدم. ‫- چیه؟
‫متأسفم. مدل رو اشتباه گرفتم.
‫- چی؟ ‫- این یه مدل قطار دیگه‌ست.
‫پس محل پانتوگراف‌ها هم فرق می‌کنه.
‫متأسفم! الان دیگه نمی‌دونم چی کار کنم.
‫پس فقط تا اینجا شانس آوردیم؟
‫درسته.
‫آشغال عوضی!
‫مگه تو خوره‌ی قطار نیستی؟!
‫- خب؟! ‫- بس کن!
‫وقت نیست.
‫لطفاً انتخابتان را بکنید.
‫دوتا کپسول مونده.
‫[واگن 6]
‫و دوتا واگن گاز دیگه.
‫یه اشتباه هم نمی‌تونیم بکنیم.
‫پس به حس ششمه؟
‫آره.
‫من شرط می‌بندم... روی حس ششم اون.
‫منم همینطور.
‫شرط من روی اوساگی‌ـه.
‫شاید این یکی جواب بده.
‫برای منم خوبه.
‫یه آزمون شانس در آخر.
‫بجنب، گاز سمی.
‫زنده‌ست.
‫این واگن گاز نیست!