‫این اتاق تا وقتی که ارباب جوان ما در سونگریم بمونه خالی خواهد بود
‫کتابا و لباساشو تمیز کنید
‫-بله خانم ‫-بله خانم
‫ده بار خانه رو ترک کرده بود و هر بار برمی‌گشت
‫باید چند روز صبر کنید تا دوباره برگرده
‫این بار فرق میکنه
‫اون تغییر کرده
‫و ممکنه به زودی ازدواج کنه
‫به خاطر همین باید اینجا رو تمیز کنیم
‫آیا دوباره نامزد میکنه؟
‫اگه این بارم شکست بخوره،
‫هیچوقت دیگه نمی‌تونه ازدواج کنه
‫این دفعه فرق میکنه
‫ارباب جانگ جوان بانویی داره
‫که از ته دل دوسش داره
‫درسته مودوک؟
‫تخم پرنده‌ای که اون بهش اشاره کرد
‫مطمئنم این همون خانمیه که توی سونگریم دیدمش
‫یه تخم پرنده بالای درخت
‫باید نشونه‌ی یه زن فرهیخته باشه
‫که اون میخواد ازش محافظت کنه
‫باید مثه یه مرغ ماهیخوار باشه
‫مثه من
‫کی میدونه؟
‫وقتی از تخم بیرون بیاد، ممکنه معلوم بشه که یه عقاب شروره، نه یه مرغ دریایی
‫اینطوریه؟
‫یه عقاب شرور، چقدر ترسناکه!
‫امیدوارم دارکوب یا فاخته هم نباشه
‫نگران نباش
‫وقتی از تخم بیرون بیاد، مطمئنم پرواز میکنه
‫چطور می‌تونه وقتی نسبت بهش احساس داره؟
‫اگه اونا تا این حد بهم نزدیک بودن، مطمئنم احساساتشون دو طرفه بوده
‫پرنده هم باید عاشقش باشه
‫اُمیدوارم این بانوی جوان هی‌یو باشه
‫به بانو "دوهوا" هم شباهت داره
‫-آقای. لی ‫-بله؟
‫اونها رو بذار اونجا
‫کتابای ارباب جانگ هستن
‫عجله کنید
‫چیزی که من و اوک به اشتراک گذاشتیم
‫حس ناامیدکننده‌ی بقا
‫و جدیت یافتن خودمون بود
‫وقتی به چیزی که می‌خواستیم رسیدیم،
‫ما قول دادیم بدون اینکه به عقب نگاه کنیم راهمونو از هم جدا کنیم
‫عشقی که "خدمتکار کیم" بهش اشاره کرد
‫کرد ممکنه بین ما رخنه کرده باشه
‫اما چیزی نیست جز پوسته‌ای که بعد از بیرون اومدن از تخم اونو رها خواهم کرد
‫تو قبلاً همه اینا رو حفظ و یادداشت کردی؟
‫بله، لطفاً با خیال راحت بررسی کنید
‫مطمئنم همه رو حفظ کردم
‫با این حال،
‫باید حداقل یک ماه طول می‌کشید
‫من تا حالا به 12 ارباب خدمت کردم و به همین دلیل همون کتابو 12 بار خوندم
‫می‌تونی بگی این کار مثه آب خوردن بود
‫کنجکاوم بدونم چرا قبول کرد از این قوانین پیروی کنه
‫اون دلایل خودشو داشت
‫حالا که هر وقت بخوام می‌تونم سونگریم رو ترک کنم، میرم خونه
‫نه به این سرعت!
‫چرا نه؟
‫طبق قوانین من می‌تونم بعد از تسلّط بر آموزش اولیه اینجا رو ترک کنم
‫وقتی ازت خواستم اینو بخونی،
‫قصدم صرفاً حفظ کردنش نبود
‫می‌خواستم تو قلبت اونو حک کنی
‫اما چون اونقدر موذی بودی که فریبمون دادی، باور ‫نمی‌کنم که توی این یادگیری تسلّط داشته باشی
‫نمی‌دونستم
‫که رهبر می‌تونه قوانین سونگریم رو هر طور که بخواد تغییر بده
‫بفرما
‫یه کار دیگه برات دارم
‫اگه تو هم این کتابو بخونی،
‫بعد بهت اجازه میدم هر وقت که بخوای سونگریم رو ترک کنی
‫نه
‫مطمئنی بعد از خوندن این کتاب
‫می‌تونم از اینجا بیرون برم؟
‫آره
‫امیدوارم خوندن این کتاب
‫بازم برات مثل آب خوردن باشه
‫این وحشتناکه
‫مودوک برای مدتی نمی‌تونه اوک رو ببینه
‫چی؟ این خالیه
‫نه نیست. روی اون کاغذا کلماتی نوشته شده
‫نه، چیزی نیست
‫تو اینجا چیزی می‌بینی؟
‫این تویی که نمی‌تونی ببینی
‫فقط زمانی می‌تونی بخونیش که انرژیتو متمرکز کنی
‫این کتاب استاد سئو گیونگ کلماتیه که از قلبش بیرون اومده،
‫متوجهم
‫پس کلمات واقعی روی این کاغذا وجود داره؟
‫و من تنها کسی هستم که نمی‌تونم بخونمش؟
‫دوستت "اوک"
‫حتماً نمی‌دونسته اون کتاب چیه
‫اون هیچوقت آموزش درست درمونی ندیده. معلومه که نمی‌دونسته
تو مرکز ورزشی درگیره
‫تا زمانی که بتونه اونو بخونه
‫نگرانشم
‫احتمالاً نصفه سال اونجا گیر میکنه
‫حتی شش ماه هم براش خیلی کمه
‫اون بر حسب شانس بر ریوسو مسلّط شد نه از روی تمرین
‫برای اون بیشتر از یک سال طول میکشه
‫وقتی هیچوقت اون کتابو بهتون ندادن از کجا اینو می‌دونین؟
‫می‌دونم برای خوندن اون کتاب آموزش زیادی لازم داری
‫پس بدون که اون خیلی از تو جلوتره
‫برخلاف کسی که اون کتابو دریافت کرده،
‫ تو هنوز دستت هم بهش نخورده
‫حق با اونه. شما نباید پشت سرش حرف بزنید
‫خداحافظ
‫لعنت بهش
‫تعجب میکنم چرا عَموم قبلاً اون کتابو بهش داده
‫منم گیج شدم
‫تا وقتی اونجا گیر افتاده نمی‌تونه کاری انجام بده
‫من قصد ندارم به اوک آموزش بدم
‫میخوام اونو نزدیک خودم نگه دارم و حواسم بهش باشه
‫تا بیرون از اینجا دردسر درست نکنه
‫پس تو اونو زیر پر و بال خودت نگرفتی. فقط توی سونگریم حبسش کردی
‫از اونجایی که "اوک" با هیاهو وارد سونگریم شده،
‫پدرشم میاد
‫منظورت از "پدرش" جانگ گنگه؟
‫بزرگترین ترس جانگ گنگ این بود که دروازه‌ی انرژی "اوک" باز باشه
‫و اینکه به فضای باز بره
‫وقتی اون از این موضوع باخبر بشه،
‫سر و کلش پیدا میشه
‫گوانجو باید برگرده تا از شرّ جینمو خلاص بشه
‫وقتی اون برگرده همه چی درست میشه
‫دلم برای "اوک" شور میزنه
‫اون بدون هیچ آموزشی تا اینجا پیش رفت
‫چطور می‌تونه کتاب "حرف‌های دل" رو بخونه؟
‫این یه کار غیر ممکنه
‫چرا این تنقلاتو بهش میدی؟
‫در مورد ارباب جانگ جوان یه چیزایی شنیدم
‫اون سابقه‌ی خانوادگی پیچیده‌ای داره، هیچ مهارتی نداره،
‫-و شخصیت وحشتناکی داره ‫-این درست نیست
‫اون مرد خوبیه
‫چرا همچین فکری میکنی؟
‫اون به قدری بداخلاقه که تنها کسی که می‌تونه تحملش کنه خدمتکار مودوکه
‫مودوک؟
‫آره
‫اون خدمتکاریه که همیشه کنارشه
‫مودوک
‫شنیدم تمام شب کنارم بودی
‫فکر می‌کردم مودوکی. بابت مشکل پیش اومده عذر میخوام
‫پس به خاطر همین فکر کرد من اونم
‫سلام
‫ما اهل سجوکوون هستیم
‫بانوی من از این طرف
‫وایسا
‫آتیش …
‫بفرما
‫یه کار دیگه برات دارم
‫اون گولم زد
‫بدجوری بازیم داد
‫هی، بازم شما ...
‫سلام
‫جایی میرین؟
‫آره، باید کسی رو ببینم
‫اما چرا از اینجا میرین؟
‫چون دارم فرار میکنم
‫لطفاً اینو هم ندید بگیرید
‫خدای من. بانو هیوی جوان خیلی بی‌قراره. چرا منتظر من نموند؟
‫چرا بدون من رفت؟
‫چیزی شده؟
‫جانگ اوک توی اتاقش نیست؟
‫چرا هست
‫پس بذار بریم بالا
‫من باید باهاش حرف بزنم
‫ببخشید خصوصیه
‫یکم طول میکشه، بیرون منتظر باش
‫مودوک، استاد جوان اهل سونگریم اینجاست
‫دنبال تو میگرده
‫سلام ارباب سئوی جوان
‫حتماً منتظر اوک بودی
‫اون برای یه مدتی بر نمی‌گرده
‫کار سختی بهش مُحوّل شده
‫به خوبی از پسش برمیاد
‫برای اون خیلی مهمه که اونجا بمونه
‫و از الان آموزش ببینه
‫بعد از اینکه اون روز اونطوری رفتی نگرانت بودم، اما به نظر میاد حالت خوب باشه
‫تا الان چه کار میکردی؟
‫من اینجا فقط یه خدمتکارم، بنابراین کارهای خونه رو انجام میدادم
‫خدمتکار کیم در حال حاضر توی سَفره
‫می‌تونید توی اتاق مطالعه منتظرش بمونید
‫من اینجام تا تو رو ببینم، نه اونو
‫منو؟
‫چرا میخواستید منو ببینید؟
‫خب ...
‫چتر ...
‫اومدم چترو بگیرم. اون روز بهت قرض داده بودمش
‫اون چتر؟
‫تو راه خونه باد پاره‌ش کرد، بخاطر همین انداختمش دور
‫راست میگی؟
‫پس بزن بریم
‫چی؟
‫بهتره یه نوشو بگیریم
‫باید برام یه چتر جدید بخری
‫«چتر»
‫این دقیقاً شبیه چتریه که بهم قرض دادی
‫که جنسش زیاد خوب نیست ...
‫این یه چتر یکبار مصرفه که از کاغذ بی‌کیفیتی ساخته شده
‫مال من از پوست گوسفند و بامبو با کیفیت بالا درست شده بود
‫گفتی با کیفیت بالا؟
‫چرا به یه خدمتکار یه همچین چتر گرون قیمتی دادی؟
‫من فقط بهت قرض داده بودمش
‫باید از دست دادنش رو جبران کنی
‫اون تنها چتر من بود
‫چرا ارباب جوانی مثل شما فقط یه چتر داره؟
‫من به ندرت وقتی بارون میاد بیرون میرم
‫وقتی بچه بودم توی بارون لیز خوردم و پام آسیب دید
‫هنوزم وقتی بارون میاد درد میکنه
‫اون پاتون که شکسته هنوز اذیتتون میکنه؟
‫ارباب پارک جوان بهم گفت که پاتون چطور شکست
‫آره، وقتی داشتم به دان هی یانگوک برمی‌گشتم
‫متأسفم که جادوگری هستین که پاتون شکسته
‫احتمالاً پاتون به درستی خوب نشده
‫یه دوست بود
‫که توی دان هی یانگوک منتظرم میموند
‫اون منو نجات داد و زخممو درمان کرد
‫حتماً پام به خوبی خوب نشده
‫چون ازش تشکر نکردم
‫-من از این یکی خوشم میاد
‫-چی؟
‫من اینو برمیدارم،
‫برو حساب کن
‫بله ارباب سئوی جوان
‫-اینو برمی‌داریم ‫-بسیار خب
‫لطفاً اینو به حساب ارباب جانگ گنگ بنویسید
‫چرا این کارو میکنی؟
‫باید پولشو حساب کنی
‫خدمتکاری مثل من پولی نداره
‫البته که داره
‫دیدمت بیرون رفتی و با پولی که قایم کردی لباس خریدی
‫اون به این خاطر بود که …
‫چقدر میشه؟
‫سلیقه‌ی خوبی داری
‫این گرون‌ترین چترمونه
‫لعنت بهش
‫مودوک اینجا نیست؟
‫چرا اون باید همیشه در سفر باشه؟
‫استاد جانگ جوان، دوباره اخراج شدید؟
‫نه نشدم، فقط یه دقیقه اومدم بیرون
‫زود برمی‌گردم
‫باشه
‫مودوک به زودی میاد اینجا
‫توی این مدت باید براتون حموم رو آماده کنم؟
‫جالب به نظر میرسه
‫از آخرین باری که تو این خونه حموم کردم مدتی میگذره
‫-پس آماده میکنم ‫-باشه
‫وایسا
‫بیسکویت‌های عسلی ما همیشه انقدر شیرین بودن؟
‫چرا سونگریم هیچ تنقلاتی نداره؟
‫رهبر ما هم اون روزا عاشق شیرینی بود
‫امروز از هم جدا می‌شیم؟
‫آره
‫سه تا خواهر دهن گشاد کلاس گُلکاریشون تموم میشه و به زودی از پیشمون میرن
‫پس اگه جلوی اونا بحث کنیم، راجه به نحوه‌ی جدایی ما غیبت می‌کنن
‫همونطور که قول دادم،
‫دلیل جدایی‌مون، من خواهم بود
‫اول یه سیلی محکم به صورتم بزن بعد وقتی بهت چسبیدم هُلم بده و ترکم کن
‫یکم ضایع‌ست …
‫باید اونقدر پیش بریم تا باور کنن که واقعاً نامزدیمونو به هم زدیم
‫اون وقت مردم پشت سرت حرف در میارن
‫اگه وجهه‌ی بدی داشته باشی، دیگه هیچ دختری طرفت نمیاد
‫من نمیخوام با هیچ دختری ازدواج کنم
‫با دختری که دوسش دارم ازدواج میکنم
‫با این حال توگوشی زدن خیلی ضایع‌ست
‫به جاش اینو روت می‌ریزم
‫البته که می‌تونی اینکارو کنی
‫چای خیلی داغه
‫صورتت میسوزه
‫وای خدای من
‫خوبه
‫چند روز دیگه نمایش جادویی برگزار میشه
‫خیلی دلم می‌خواست تماشاش کنم
‫اما اگه امروز از هم جدا شیم نمی‌تونم
‫صبر کن. چرا که نه؟
‫تا الان حداقل یک ماه خونه بودم
‫بعد از بهم زدن نامزدی
‫می‌دونم
‫پس جدایی‌مونو چند روز عقب بندازیم؟
‫میشه؟
‫اما اون سه تا خواهرم میان اونجا
‫فکر نمی‌کنم بهتر باشه تنهایی برم اونجا
‫پس چون فکر می‌کنن ما باهمیم منم باهات میام
‫خوبه
‫یه مقدار تافی کدو تنبل، تافی برنج
‫و بیسکویت عسلی میخوام
‫البته
‫ارباب جوان من مثه بچه‌هاست
‫وقتی تنقلات نباشه، بداخلاق میشه
‫لطفاً اونا رو بهش بدید
‫من این تنقلات چای گرده کاج رو دوست دارم
‫شک داشتم که سلیقه‌های گرون قیمت داشته باشید
‫شمام می‌خواید؟
‫نه ممنون
‫استخدام خدمتکار برای سونگریم
‫شرایط: سالم، باسواد، توان محاسبه، بدون سابقه‌ی کیفری
‫من اینو به حساب خاندان جانگ می‌نویسم
‫لطفاً اینا رو به ارباب جوان بدید
‫باید به کارام برسم
‫خداحافظ
‫بفرمایید
‫-حواست به اطرافت باشه ‫-باشه
‫-ببخشید ‫-بله؟
‫خداحافظ
‫خودشه، درسته؟
‫خودشه
‫هی
‫تو کیف منو برداشتی، درسته؟
‫حلقه‌مو بهم پس بده
‫-خدای من! ‫-کجاست؟
‫-هی! وایسا! ‫-هی!
‫وایسا!
‫-تو! ‫-بگیر اون شیّاد رو!
‫-دزد! ‫-هی برگرد اینجا!
‫-خدای من! ‫-فقط دستم بهت نرسه!
‫-هی! وایسا! ‫-صبر کن!
‫-لعنت بهش ‫-هی!
‫-عجله کن! ‫-چیکار میکنی؟
‫تو کوچولو …
‫اون شیّادو بگیر!
‫-فرار کرد ‫-هی
‫-خودشه، درسته؟ ‫-آره
‫اون مودوکه
‫مودوک
‫تو اینجایی، تو …
‫-تو ‫-اون دزدو بگیر!
‫بیا اینجا. صبر کن دستم بهت برسه
‫هی
‫تو کوچولو …
‫مطمئنم خودش بود
‫اما الان چطور می‌تونه ببینه؟
‫همیشه چشماشو با این می‌پوشوند
‫اون نبود؟
‫بالاخره دوباره همو می‌بینیم،
‫من ...
‫تمام راهو تا روستای ساری رفتم چون شنیدم اونجایی
‫اما خیلی وقت بود رفته بودی
‫فکر ‌کردی قایم شدن تو پایتخت جواب میده؟
‫این چیه؟
‫وانمود می‌کردی نابینایی؟
‫اما بازم جلوه‌ی چندش آوری به نمایش گذاشتی
‫پشت سر دیگران خیانت می‌کردی
‫چطور جرأت کردی پول منو بدزدی؟
‫من نمی‌دونم شما ...
‫آآآآآآی
‫ببین دوباره داری سعی میکنی منو فریب بدی
‫ببرینش
‫کمکم کنید!
‫خواهش میکنم یکی کمکم کنه
‫من نابینام!
‫من اونا رو نمی‌شناسم،
‫ولی بازم میخوان منو ببرن!
‫لطفاً یکی کمکم کنه!
‫ببین واقعاً سخت تلاش میکنی
‫لطفاً کمکم کنید!
‫به چی نگاه می‌کنید؟
‫-بیا اینجا ‫-بذار برم!
‫نمی‌تونید اونو به زور ببرید
‫من دلیل خوبی برای این کار دارم،
‫فقط به راهت ادامه بده
‫نمی‌تونم ببینم،
‫-و نمی‌دونم اونا کی‌ان؟ ‫-تو کوچولو ...
‫بگیرش!
‫اون جادوگره
‫بزن بریم
‫می‌تونی بایستی؟
‫ممنونم
‫اونا آدمای خطرناکی‌ان
‫باید از مقامات کمک بگیری
‫من میبرمت اونجا
‫مشکلی نیست
‫به کمک اونا نیازی ندارم
‫عصات شکسته
‫این یه چتره
‫می‌تونی ازش به عنوان عصا استفاده کنی
‫ارباب، بهتره فقط اجازه بدید اون باشه
‫اون از اینکه بره پیش مقامات امتناع کرد
‫نمی‌دونم چه گذشته‌ای داره،
‫اما اونا اراذل و اوباش بودن
‫خودتو درگیر اونا نکن که عاقبت خوبی نداره
‫من میبرمت اونجا
‫باید از مقامات کمک بخوای
‫شاید باید قبول میکردم
‫شماره‌ 125
‫این عده‌ی زیاد قبلاً برای اون ثبت نام کردن؟
‫«صد و بیست و پنج»
‫فقط پنج نفرو انتخاب می‌کنن
‫شانسی دارم؟
‫هی مودوک!
‫تمام مدت اینجا بودی؟
‫ارباب جوان دنبالت می‌گشت
‫ارباب سئوی جوان دوباره اومد؟
‫اون نه. ارباب جانگ جوان
‫ارباب جانگ جوان یواشکی بیرون اومده و اومده خونه
‫باید قبل از غروب آفتاب برگردم. اون کجای دنیاست؟
‫ارباب جانگ جوان کجاست؟
‫همین الان رفت، اما منم ندیدمش
‫گفت سر براه میشه پس چرا فرار کرد؟
‫امیدوارم گیر نیفته
‫همین الان رفت
‫همین الان
‫اون چیه همراش؟
‫جانگ اوک
‫ارباب جوان
‫کجا بودی؟ فکر کردم نمی‌تونم ببینمت
‫بالاخره مؤفق شدم ببینمت. خوشحالم
‫من باید برم. نباید بدونن فرار کردم
‫منتظرم بمون
‫زود میام پیشت
‫یه راهی پیدا کردم، کاری که باید اونجا انجام بدیو انجام بده
‫هر کاری از دستم بر بیاد اینجا انجام میدم
‫خیلی خب
‫چه راهیه؟
‫سونگریم داره خدمتکار استخدام میکنه
‫امیدوارم گیر نیفتی و به سلامت برگردی
‫عالیجناب!
‫به جای اینکه خودتون به سجوکوون برید، باید استاد هیو رو به قصرتون احضار کنید
‫موردی نداره. این دلیلی میشه برام که بیام بیرون
‫پرسه زدنو دوست دارم
‫اون جانگ اوک نیست؟
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫شنیدم تا وقتی کتاب "حرف‌های دل" رو نخونی نمی‌تونی مرکز آموزشی رو ترک کنی
‫نه تنها تا جایی که نوشیدنی می‌خوردم دنبالم اومدی،
‫بلکه منو زیر نظر هم داشتی
‫چرا انقدر به من علاقه داری؟ این منو مُعذب میکنه
‫استاد هیو از سی یوک وون بهم گفت
‫آره
‫شنیدم بعد از خوردن نوشیدنی که بهت داده بودم مریض شدی
‫پس چرا به سی یوک وون اومدی؟
‫جایی که زدمت هنوز درد میکنه؟
‫اوه. عزیزم
‫نه اصلاً. از همیشه بهترم
‫فقط برای گرفتن چند تا مُکمل میرم اونجا
‫اُمیدوارم مکمل‌های خوب زیادی مصرف کنی، ‫تو باید زندگی طولانی و سالمی داشته باشی
‫چند دقیقه پیش چیو قایم می‌کردی؟
‫بذار ببینمش
‫یه بیسکویت عسلیه
‫خودم می‌خواستم بخورمش. از کجا فهمیدی؟
‫می‌تونی بخوریش
‫سونگریم این نوع تنقلات رو نداره
‫رفتی خونه؟
‫اگه بفهمن یواشکی رفتی بیرون، توی دردسر میفتی
‫حتی یه نوشیدنی تبریک بهم دادی و ازم تعریف کردی
‫به خاطر این جُرم کوچیک برخورد جدی باهام میکنی؟
‫بالاخره اون بیسکویت عسلی هم بهت دادم
‫از اون درخت کاج بزرگ دوری کن. یه عدّه جادوگر اونجا دیدم
‫سپاسگزارم عالیجناب
‫خداحافظ
‫نمی‌فهمم چرا باهاش مهربونم
‫خوشمزه است
‫عه؟
‫-خوشمزه است عالیجناب؟ ‫-بله
‫فکر میکردم ولیعهد بعد از مسابقه، با سونگریم خصومت کنه
‫نه اینکه شمشیرش رو غلاف کنه
‫و بهشون نزدیکتر بشه
‫حتماً تصمیم گرفته باهاشون دوست بشه تا ‫وقتی که پادشاه بعدی بشه ازشون استفاده کنه
‫مطمئنی که لازم نیست براش کاری کنیم؟
‫نگران نباش
‫به راحتی می‌تونیم نظرشو تغییر بدیم
‫ما صفحه‌ی صورت فلکی جانگ اوک رو داریم
‫ولیعهد چاره‌ای جز کشتنش نداره
‫این همون چیزیه که برای تسلیم کردن جین هو-گیونگ استفاده خواهیم کرد؟
‫جینیوون به زودی مال ما میشه
‫چهار ساعت از داخل رفتن بانو هیوی جوان میگذره
‫اذیتشون نکنید
‫باید حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشن
‫هی! صبر کنید
‫نباید اذیتشون کنید
‫یه چیزی درست نیست
‫باید ببینم جانگ اوک اونجاست یا نه
‫به بانوی من شک دارید؟
‫وای
‫چرا هنوز نیومده؟
‫اگه بفهمن اینجا نیست خیلی بد میشه
‫چرا اینجایی؟ چیکار میکنی؟
‫بهشون گفتم ما با هم اینجاییم تا نتونن موقع رفتن بگیرنتون
‫منتظر برگشتنتون بودم
‫ببینید اونا با همن
‫دارم میرم
‫امروز یک گپ و گفتِ عالی باهاتون داشتم
‫همچنین
‫خداحافظ
‫تو این چهار ساعت اینجا چیکار میکردی؟
‫اذیتم
‫این مدت اینجا چیکار می‌کردیم؟
‫حتماً حوصله‌ش سر رفته بود
‫میخوای خدمتکار سونگریم بشی؟
‫بله خانوم. ببینید امروز چی شد
‫ارباب جانگ جوان همیشه به من کنار خودش نیاز داره
‫مؤافقم
‫حتماً اونقدر معذب بوده که برای حمام کردن و خوردن تنقلات اومده اینجا
‫ارباب جوان ما خیلی حساسه و به بزرگ شدن علاقه داشته
‫زندگی با دیگران در سونگریم برای اون مناسب نیست
‫«صدوبیست و پنج»
‫قبلاً ثبت نام کردم
‫من به هر قیمتی وارد میشم
‫هی، تو به اون نیاز نداری
‫این خانواده‌ی جانگه
‫به راحتی می‌تونیم تو رو اونجا بذاریم
‫واقعاً؟
‫یعنی نیازی به شرکت توی آزمون نیست؟
‫البته که نه،
‫فقط به من اعتماد کن
‫غیر ممکنه
‫خدمتکاران سونگریم فقط از طریق آزمون انتخاب میشن
‫هیچ استثنایی وجود نداره
‫من ازت نمیخوام بهش موقعیت آزاد بدی
‫اون فقط به نشان ورودی نیاز داره، فقط اسمشو ثبت کن
‫بنابراین می‌تونه یکیشو دریافت کنه
‫پرداختی‌تون ماهیانه خواهد بود
‫همچنین …
‫اینجا
‫فکر کردم به دردت میخوره، بخاطر همین یکی برات گرفتم خدمتکار پارک
‫بفرما
‫این نشون میده شما با این به خدمتکار پارکِ سونگریم رشوه دادید
‫-این فقط یه هدیه بود … ‫-شنیدم که ازش خواستی
‫به مودوک جایی بده
‫از اونجایی که ارباب جوان ما خیلی حساسه،
‫فکر کردم اگه مودوک کنارش باشه بهش توی آموزش ‫کمک میکنه، بنابراین ازش خواستم این لطف رو کنه
‫پس این واقعاً رشوه بود!
‫معذرت میخوام. بی فکریِ من بود
‫وقتی خدمتکار پارک اینو برام اورد،
‫با شدت بهش گفتم تو اهل چنین کاری نیستی
‫من ازت دفاع کردم
‫با چه جرأتی دوباره باهاش روبرو شم؟
‫من ...
‫من ازش عذرخواهی میکنم
‫بقیه چه فکری میکنن؟
‫فکر میکنن از رابطه‌ات با من برای رشوه دادن به کسی سوءاستفاده کردی
‫من اون دستمال رو بهش دادم، اما هیچوقت به اون اشاره نکردم
‫اما همه توی سونگریم می‌دونن که من و تو به هم نزدیکیم
‫اگه این کارو کنی، دیگه نمی‌تونم باهات
‫ارتباط نزدیکی داشته باشم
‫در این صورت دیگه نمیام اینجا
‫چی گفتی؟
‫رابطه‌ی ما تا الان اونقدر عمیق بوده؟
‫اگه واقعاً نزدیک بودیم، به این راحتی اسم قطع رابطه با منو نمیاوردی
‫خدمتکار کیم، من…
‫به خدمتکار پارک میگم:
‫من که به افراد رشوه میدم
‫حتی یه ذره با رهبر سونگریم صمیمی نیستم
‫-ببین ... ‫-خیلی خب
‫خیلی متأسفم که باعث شدم آبروت بره
‫خدمتکار کیم!
‫نمی‌تونی به همین سادگی اینجا رو ترک کنی
‫بگیرش
‫اگه بخوام این رشوه رو نگه دارم، می‌پذیرمش
‫همچنین ...
‫منظورم این نبود
‫که نمی‌خواستم بیای …
‫خدمت ...
‫خدمتکار کیم
‫سخته
‫هنوز نمی‌تونی انجامش بدی
‫ارباب لی
‫تو نمی‌تونی اون کتابو با تمرکزی که الان داری بخونی
‫تو هیچوقت مثل بقیه با پشتکار تمرین نکردی
‫اگه الان تمرینو شروع کنم چقدر طول میکشه؟
‫حداقل یکسال طول میکشه
‫من نمی‌تونم این کارو انجام بدم. من قبول نمی‌کنم انقدر زیاد اینجا بمونم
‫فکر می‌کنم دقیقاً به همین خاطر "پارک جین" اون کتابو بهت داد
‫می‌تونی این مدتو کوتاه کنی
‫در صورتیکه شاگرد من بشی و آموزه‌های منو دریافت کنی
‫منظورت
‫نوشیدن اون دمنوش خالص و پاکه؟
‫لطفاً بهم کمی فرصت بده تا فکر کنم
‫این کتاب شاملِ شعر استاد من سئو گیونگه
‫شعر؟
‫اونقدرام طولانی نیست
‫وقتی اولین کلمه رو بخونی، بقیه‌ش برات آسون میشه
‫درسته. هنوز نمی‌تونی بخونیش، مگه نه؟
‫از مسخره کردنم لذت می‌بری؟ اینطور نیست که به من بگی
‫تماشا کردنش خیلی سرگرم کننده است
‫این بار دوباره کمکت کنم؟
‫آره. لطفاً
‫بذار رازی در مورد این کتاب بهت بگم که هیچکس ازش خبر نداره
‫این شعر در واقع یه نامه‌ی عاشقانه است
‫نامه‌ی عاشقانه
‫آره
‫جادوگرهای خیلی زیادی این کتابو خواندن، اما هیچ‌کس این واقعیتو نمی‌دونه
‫استاد سئو گیونگ اینو برای بانویی نوشت که نابینا بود
‫تا اون زن بتونه با قلبش بخونه
‫تو می‌تونی اونو با آموزش مهارت‌های تمرکزت بخونی
‫اما سعی کن به راه دیگه‌ای فکر کنی چون بهت گفتم این یه نامه‌ی عاشقانه‌ست
‫یه نامه‌ی عاشقانه رو چطوری شروع می‌کنن؟
‫این دیگه چیه؟
‫اون یه عوضی بود؟
‫چرا باید کاری کنه بقیه نامه‌های عاشقانه‌ش رو بخونن؟
‫چرا من باید این رو بخونم؟- ‫برای من نامرئیه-
‫واقعاً یه عوضی بود؟
‫ارباب ‫به جای برگشتن به دانهیانگوک
‫چطوره همین‌جا بمونیم؟ ‫خوب میزبانی می‌کنم
‫یئوم
‫من با پوشیدن لباس گرم و راحت نمی‌تونم آموزش بدم
‫من فقط یه شاگردم که می‌خواد استادش گرم باشه
‫فکر می‌کنم به سن بلوغ رسیده باشی
‫ایشون خدمتکار کیم از خانواده‌ی جانگه
‫با این قیافه‌ش ‫لابد دوباره با جین دعوا کرده
‫خدای من سلام
‫استاد لی
‫چرا دیشب با اون عجله رفتید؟
‫فرصت نشد تا ازتون تشکر کنم
‫شما همدیگه رو دیدید؟
‫ما در مهمونی چویسونرو همدیگه رو دیدیم
‫لباس‌هات چرا این‌طورین؟
‫من درزهای شما رو درست کردم
‫خوبم
‫درز؟
‫که این‌طور
‫هوا خیلی سرده
‫با اون لباس‌ها سردت نمی‌شه؟
‫بیا اینو بپوش
‫می‌خواستم یه کادوی تشکر براتون بخرم
‫این یه هدیه‌است نه رشوه
‫بگیرش
‫بهت میاد
‫مشکلی نداره اگه بپوشیش؟
‫رقابت خدمتگذاری سانگریم
‫حالا ما مسابقه‌ی خدمتگذاری
‫سانگریم رو شروع می‌کنیم
‫و افرادی رو که در سانگریم کار خواهند کرد انتخاب کنیم
‫من اسم‌ها رو از روی لیست می‌خونم
‫وقتی اسامی رو صدا زدم پاسخ بدید
‫شماره یک، پارک جون-هوا
‫حاضر
‫شماره‌ی دو، آن سو جئونگ
‫حاضر
‫آن سوجئونگ
‫دو
‫...آن
‫شماره سه، لی یئون اوک- ‫حاضر-
‫شماره چهار، پارک هیون سو- ‫حاضر-
‫شماره پنج، بائه هویونگ- ‫حاضر-
‫این چیه؟
‫محض اطمینان دارم بهش نگاه می‌کنم
‫صد و بیست و پنج، مو دئوک
‫اینجایی
‫شماره 125، مو دئوک
‫اینجا هستم
‫خدمتگذارت مو دئوک امروز در سونگریمه
‫بذار از قبل بهت هشدار بدم
‫سعی نکن از این اتاق بیای بیرون
‫...می‌شه آروم‌تر
‫میشه ساک باشی لطفاً؟
‫باید تمام تمرکزم رو برای خوندن این بذارم
‫پس می‌ذارم تمرکر کنی
‫سه روز دیگه می‌بینمت ‫اعلیحضرت
‫چرا سانگریم امروز انقدر شلوغه؟ ‫جای سوزن انداختن نیست
‫اونا یه رقابت برای انتخاب چندتا خدمتکار برگزار کردن
‫حتماً باید رقابت برگزار می‌کردن؟- ‫اعلیحضرت-
‫افراد زیادی می‌خوان اینجا بعنوان خدمتکار کار کنن
‫من خدمتگذار خانواده‌ی جانگ رو هم دیدم
‫مو دئوک کثیف؟- ‫بله اعلیحضرت-
‫امتحان اول شما
‫رقابت برای خواندن و حسابه
‫باید همه‌ی جواب‌ها رو درست بگید
‫یک جواب اشتباه و رد صلاحیت خواهید شد
‫رقابت خدمتگذاران سانگریم
‫!یول
‫من کاغذهای امتحان رو پیدا کردم
‫سوالاتش خیلی زیاد هستن ‫حتی سوالات با جواب کوتاهش
‫مو دئوک باهوشه
‫اما همشو درست جواب میده؟
‫خیلی سخته؟
‫خواجه اُه، لباس‌هایی که روشون جوهر ریخته رو با چی باید شست؟
‫این یه سواله
‫خمیر برنج تمیزش می‌کنه
‫باهاش چیکار می‌کنی؟
‫...اول از همه، اون رو می‌ریزی
‫رقابت خدمتکاران سانگریم
‫تو 20 نفر از سه خانواده‌ی مختلف رو دعوت کردی
‫هر میز برای 4 نفر جا داره ‫چند تا میز نیاز داری؟
‫بیست فرد از سه خانواده یعنی 60 نفر
‫از اون‌جایی که هر میز برای چهار نفر جا داره
‫پانزده- ‫نه-
‫سه خانواده رو به عمد گفتن
‫افرادی که از یه خانواده‌ هستن باید کنار هم بشینن
‫به این منظور باید میزهای بیش‌تری داشته باشیم
‫هر خانواده 9 تا میز لازم داره
‫در کل 27 تا میشه
‫این یه دعوت بود
‫نه ضربدر سه میشه بیست و هفت
‫میزبان هم یک میز لازم داره
‫...بیست و هفت و یک میز میزبان میشه بیست و
‫در کل بیست و هشت میز
‫درسته
‫بیست و هشت
‫سوال بعدی درمورد انجام ماموریت و گم نشدنه
‫بذارید یه نقشه از پایتخت بیارم
‫چطور لباس‌های جوهری رو می‌شورید؟
‫اگه روی لباست جوهر ریخته باشه چی‌کار می‌کنی؟
‫همین‌طوری دور می‌ندازیدشون خواجه اُه؟
‫بله اعلیحضرت
‫چطور باید لباس‌هایی که روشون جوهر ریخته میشه شست؟
‫یه مقدار خمیر برنج گرم نیاز دارید
‫..اون رو بکشید روی- ‫درسته-
‫بنویسید
‫خمیر برنج گرم
‫رقابت خدمتگذاری سانگریم
‫احتمالاً همشو درست جواب دادیم
‫انتظار نداشتم با شما این کارو انجام بدم ‫اما خوش گذشت
‫بهت قول میدم مو دئوک رد میشه
‫به‌خاطر همینه که باید این برگه‌ی امتحانی رو بهش بدیم
‫اما چطور این کارو کنیم؟ ‫اگه ما این کارو کنیم خیلی تابلو میشه
‫شاید یکی که بیش‌تر به چشم میاد باعث میشه کم‌تر شک کنن
‫رقابت خدمتگذاران سانگریم
‫خیلی سخته
‫سخت‌تر از اونیه که فکرشو می‌کردم
‫به برگه‌ی بقیه نگاه نکنید
‫ولیعهد اینجاست، تعظیم کنید
‫خدای من ‫اعلیحضرت
‫اعلیحضرت- ‫اعلیحضرت-
‫شنیدم امتحان مهمی داره برگزار میشه ‫پس اومدم تشویقتون کنم
‫حضورتون باعث افتخاره
‫به من توجه نکنید و حواستون به انتحان باشه
‫!تمرکز کنید
‫تمرکز کنید
‫تو هم همین‌طور- ‫تمرکز کنید-
‫برگردید سر کارتون
‫حالا افرادی رو که قبول شدند اعلام می‌کنم
‫پارک جون هوا قبول شدی
‫لی یئو اوک، رد شدی
‫هوانگ یئونگ جی، رد شدی
‫او جائه هو، قبول شدی
‫شماره 125
‫مو دئوک
‫اعلیحضرت
‫قبول شد
‫آره
‫آفرین
‫چهل نفر از شما امتحان اول رو قبول شدید
‫حالا بریم سراغ امتحان عملی
‫امتحان عملی، انجام وظایف اون‌ها رو ارزیابی می‌کنه
‫اون‌ها مواد غذایی رو تهیه می‌کنن
‫لباس‌ها رو تمیز کرده و می‌شورن
‫در آخر هم یک تست آمادگی جسمانی داریم
‫شماره 125، مو دئوک
‫تو قبول شدی
‫شماره 125 مودئوک
‫تو قبول شدی
‫125
‫شماره 125، مو دئوک
‫تو قبول شدی
‫خدای من، مو دئوک خیلی کارش درسته
‫حالا تست آمادگی جسمانی
‫باید بریم تشویقش کنیم
‫من افراد آماده‌ی زیادی رو دیدم
‫شک دارم اون یکی از پنج‌تا باشه
‫اعلیحضرت، ممنون که کمک می‌کنید
‫خدانگهدار
‫بیایید بریم- ‫باشه-
‫اینطوری می‌خواست به من بگه نیام، درسته؟
‫سرورم، چرا باید این قدر بی‌ادب باشن؟
‫باور نکردنیه
‫فراموش کن، بریم
‫اعلیحضرت، از این طرف
‫خودم بلدم- ‫البته اعلیحضرت-
‫شما پنج کیلومتر مسیر رو طی می‌کنید و کمی آب میارید
‫پنج نفر اولی که برسن
‫برنده‌های نهایی ما خواهند بود
‫این غول مرحله‌ی آخره
‫من باید جزء پنج نفر اول باشم
‫شروع
‫چند روزه داره کتاب رو نگاه می‌کنه
‫واقعاً؟
‫به این زودی‌ها نمی‌تونی
‫صبور باش
‫بله سرورم
‫خدمتکار کیم نگرانته
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو
‫من محل خواب، غذا و لباسی که دوست داری رو آماده می‌کنم
‫من خوبم
‫باد داره سردتر میشه
‫پنجره‌ها رو ببند
‫ارباب سو این نامه رو برای زنی نابینا نوشته بود
‫تا اون رو با قلبش بخونه
‫یه سوال دارم
‫ارباب سو زنی نابینا رو می‌شناخت؟
‫در طول هر ج و مرج دویست سال پیش
‫اولین رهبر جین یو وون
‫کسی بود که به اباب سو کمک کرد
‫و اون نابینا بود
‫اون این نامه‌ی عاشقانه رو برای اون رهبر یعنی جین یو وون نوشته
‫راستی، مطمئنی می‌تونی بذاری بقیه این رو بخونن؟
‫اگه این افکار خصوصی اون باشن
‫و تو اونا رو به همه نشون بدی چی؟
‫تو داری از من استفاده می‌کنی تا چیزی که نوشته رو بخونم
‫بذار این رو بهت بگم
‫این کلمات هیچ ارتباطی با افکار خصوصی اون ندارن
‫جادوگرای زیادی خوندنش ولی هیچ کس حقیقت رو نفهمیده
‫درسته، هیچ کس نمی‌دونه این یه نامه‌ی عاشقانه‌ست
‫به جای کلک
‫بهتره بیش‌تر روی آموزش خودت تمرکز کنی
‫چطور ممکنه هیچ کس ندونه این یه نامه‌ی عاشقانه‌ست؟
‫با تمرین مهارت‌های تمرکزت می‌تونی بخونیشون
‫اما یه راه دیگه پیدا کن، چون این یه نامه عاشقانه‌ست
‫باید یه راه متفاوتی برای خوندن این نامه‌ی عاشقانه باشه
‫کسی با تمرین خوندنش نمی‌تونه بفهمه
‫فقط کسایی که می‌دونن یه نامه‌ی عاشقانه ست می‌تونن بخوننش
‫اما چطور؟
‫یه نامه‌ی عاشقانه چطور شروع میشه؟
‫سوال آخر
‫اسم رهبر اولِ
‫جینگ یو وون چی بود؟
‫تمام نامه‌های عاشقانه
‫با اسم گیرنده شروع می‌شن
‫اسم فامیلیش جین بود
‫و اسم کوچیکش سئول ران بود
‫اسم گیرنده سئول ران بود
‫ارکیده‌ای که در برف‌های سفید
‫شکوفه می‌دهد
‫اسم اون
‫نامه رو باز می‌کنه
‫تو نمی‌تونی آب رو بگیری، مگر در دل خاک
‫می‌تونم بخونمش
‫هی، اون اینجاست
‫مو دئوک
‫تو نمی‌تونی آب رو بگیری
‫مگر در دل خاک
‫تو نمی‌تونی آتش رو لمس کنی
‫مگر در دل درخت
‫تو نمی‌تونی باد رو مهار کنی
‫مگر در بین صخره‌ها
‫اگه رهاشون کنی، همه‌جا هستن
‫نور کم سوی آبی
‫باعث میشه آه بکشم
‫نفس بی‌رنگ من
‫تبدیل به برف و اشک شد
‫نمی‌تونستم نشونشون بدم و مخفیشون کردم
‫با این وجود باز چشمانم از اشک پر میشه
‫من یه احمقم که حق گریه کردن نداره
‫اون دو تا برگشتن
‫مو دئوک رو نمی‌بینم
‫شش نفر جلوتر از مو دئوک هستن
‫برای برنده شدن باید از دو نفرشون بگذره
‫من احمقی هستم که حق گریه کردن نداره
‫نمی‌تونی آبی رو بگیری مگر در دل خاک
‫کجا میری؟
‫درسته
‫خوندمش
‫شماره بیست و نه
‫جانگ جئون دو قبول شدی
‫فقط یه نفر مونده
‫من یه شاگرد که پیشرفت نمی‌کنه نیاز ندارم
‫اگه می‌خوای هیچ کاری نکنی برو بمیر
‫هی، خطرناکه
‫تو دیگه ناکسو نیستی
‫مهم نیست چقدر حس حقارت می‌کنی
‫باید کاری که در لحظه می‌تونی انجام بدی
‫اگه من نخوام کاری کنم
‫بهتره برم بمیرم
‫شماره 125، مو دئوک
‫تو قبول شدی
‫نمی‌تونی آب رو بگیری، مگر در دل خاک
‫اینا دقیقاً حرف‌های قلبه
‫جانگ موفق شد
‫موفق شد؟
‫الان کجاست؟- ‫سه جوک وون-
‫خدمتکاری که باهاشه موفع امتحان از حال رفت
‫پس اون و برد اونجا
‫خدمتکارش؟
‫منظورت مو دئوکه؟- ‫بله سرورم-
‫اون امروز قبول شد
‫بد از خط پایان غش کرد
‫اما موفق شد
‫واقعاً؟
‫خدمتکارم جونشو برای کاری که من گفتم کنه ‫به خطر انداخته
‫همش کار خودم بوده
‫حالا که بهش فکر می‌کنم
‫اون همیشه کنار اوک بوده
‫خدمتکارش مو دئوک
‫اون کتابی که خوندم نامه عاشقانه استاد سو گیونگ بود
‫واقعاً؟
‫پس چرا اونو نامرئی کرده؟
‫اون زن نابینا بود ‫می‌خواست اونو با قلبش بخونه
‫چه زیبا
‫فکر نمی‌کنم
‫که نامه فرستاده شده باشه
‫اگه فرستاده میشد، الان باید تو جین یو وو می‌بود
‫نه سانگریم
‫یه نامه‌ی عاشقانه‌ی نامرئی که هیچوقت فرستاده نشد
‫چه ترسویی
‫از حسش گفته بدون این که بهش بگه
‫چه احمق
‫و یه نامه‌ی مسخره
‫...حق با توعه. اون باید
‫نامه رو مثل تو می‌فرستاد
‫استخدام خدمتکار برای سانگریم
‫اون یه نامه نبود
‫مگه نامه چجوریه؟
‫چیزیه که حس آدم رو بگه
‫صبر کن، زود میام پیشت
‫دستگیر نشو و به سلامت برگرد
‫حتما برای این همه تلاشم برای خدمتکار شدن دلت کبابه
‫او استاد با تجربه و خوبی بودی
‫دلم برات سوخت
‫فکر کنم درمورد وفاداری و ظایف بهت یاد دادم
‫دیدن اینکه چقدر به‌عنوان استادم پیش رفتی
‫فکر کردم باید تمام تلاشم رو بکنم
‫حتماً خیلی تحت فشار بودی
‫نه واقعاً. اما سر دوراهی قرار گرفتم
‫نمیدونستم به عنوان اربابت جواب بدم یا شاگردت
‫یا فقط براساس چیزی که خوندم جواب بدم
‫چی خوندی؟
‫پس براساس چیزی که خوندم جواب بدم؟
‫خب؟ منظورت چیه؟
‫این‌جا نوشته ‫من برای دیدنت تا هر جایی که بشه میرم
‫برای دیدن تو هر کاری می‌کنم
‫و این پاسخ منه
‫نباید میذاشتم اینقدر بهم نزدیک شه
‫دلم برای تو هم تنگ شده بود
‫این پاسخ منه
‫چیزی که بهش دادم
‫ نباید خونده میشد یا می رسید دستش
‫من خیلی احمق و بیچاره بودم
‫نامه‌ی عاشقانه
‫صبح، اول از همه دلم برات تنگ شد
‫تمام طول روز- ‫کافیه-
‫این یه سم مهلکه که نمی‌تونی ازش فرار کنی
‫و پادزهرش دست همونیه که بهت داده
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫یه علامته که مسموم شدم
‫پس فقط جانگ اوک تو فکرت بود ناکسو
‫باور نکردی که عاشقتم
‫پس یه کاری کن باور کنم
‫این با ارزش ترین چیزیه که تا حالا گرفتم
‫پس همه تلاشت رو برای بردن و پس گرفتنش کن
‫با خدمتکارت مو دئوک یه شرطی بستم
‫بجنگ و بمیر، جانگ اوک
‫وقتی گفتم دلم برات تنگ شده
‫منظورت از نقطه ضعف همین بود؟
‫نرو
‫من مو دئوک رو خیلی دوست دارم
‫wls_translator