‫به نظر میاد این مکان با قانون های ‫شب و روز گیج شده..
‫یا اینم که فقط اونارو نادیده میگیره!
‫وقتی خورشید محو میشه ‫حاضر نیست که آروم بشه..
‫انگار که خدا هنوز تصمیمشو نگرفته
‫که اینجارو به چی تبدیل کنه...
‫آیا صحرایی خواهد بود؟
‫و یا دشتی...؟
‫هر موجوده زنده ای که مسلح به خار ‫و شاخ و نیشه..
‫شبیهه زمین که با خودش میجنگه، ‫دنباله جواب میگرده...
‫من اون جنگ رو میشناختم..
‫یه جنگ، بینِ چیزی که باید ‫تبدیل بهش بشی...
‫و چیزی که میتونی بهش تبدیل بشی
‫من به این مکان نگاه کردم ‫و روح ناتمامِ خودم رو دیدم..
‫به این مکان نگاه کردم.. ‫و اینو میدونستم، که برای من...
‫اون جنگ دیگه به آخر رسیده..!
‫الان... میدونم که چی هستم!
‫یه گاوچرونم..
‫انگاری که هرچقدر از تمدن دورتر میشیم...
‫قوانینشو بیشتر جا میذاریم..
‫سُنَت ‌هاشو..
‫خویشتن داریاشو...
‫هرچی بیشتر به طرف غرب میریم،
‫اون قوانین و آداب و رسوم ‫بیشتر سربارِمون میشن..
‫تو انگلیسی بلدی؟
‫ببخشید... ‫انگلیسی، نه!
‫آلینا..
‫همسرم.. انگلیسی بلده
‫اوه، آم...
‫به اونا چی میگین؟
‫شلوار...
‫به زبون خودش
‫پَنتالونی..
‫ازش بپرس ببین بازم داره
‫میدونم که بیشترم داره.. ‫چونکه من دوختمشون
‫- میتونم چندتاشونو مبادله کنم؟ ‫- داد و ستد...
‫من یه چیزی بهت میدم ‫و توام...
‫میدونم داد و ستد چجوریه...
‫چرا شلوارای شوهرمو میخوای؟
‫از تاوَلایی که به خاطره زینِ اسب زدم ‫خسته شدم..
‫بیا درباره مبادله حرف بزنیم..
‫- چی میخوای؟ ‫- چی داری..؟
‫- چی لازم داری؟ ‫- همه‏ چی لازم داریم
‫طلاست...
‫اینجا طلا به چه دردی میخوره؟
‫اگه میگی همه‌ چی لازم داری، ‫طلا میتونه همه چی برات بخره
‫اوه... منم الان راه میفتم.. ‫میرم فروشگاه...
‫تو "ابیلین" فروشگاهم هست..
‫چرا طلا با خودت داری؟
‫اینکه چرا دارمش، ‫به تو ربط نداره...
‫پس دزدیدیش... و مبادله تعطیله!
‫صبر کن...
‫پدرم.. برای پنهان کردن پولاش ‫باهاشون جواهرات درست میکرد..
‫یه مقدار ازشون رو، روی من مخفی کرد!
!‫خب.. حالا دیگه مالِ تو نیست ‫که بتونی مخفیش بکنی..
‫من برات شلوار میارم..
‫...اینم از شلوار
‫این دیگه باید سایزت باشه... ‫برای اون زیادی کوچیکه
‫ولی.. تو پهلوهات لاغرن
‫اینطوری فکر میکنی؟
‫میدونم همینطوریه! ..‫دارم نگات میکنم
‫وقتی بچه‌ دار بشی، ‫سرش شبیهه...
‫بادمجون میاد بیرون..
‫بادمجون چیه دیگه؟
‫میتونی با لباسِ منم اینکارو کنی؟
‫چیشده... تاحالا زنی ندیدی ‫که شلوار بپوشه؟
‫نه!! گمونم تو اولین نفری
‫هی... بس کن
‫اوه
‫بدترین ایده ‏ای که ‫تاحالا داشتی نیست...
‫نمیخوام بدونم شلوارتو ..از کجا آوردیش
‫- عوض‎ بدلشون کردم با.. !‫- گفتم که! نمیخوام بدونم
‫چیو جاش دادی؟
‫بیخیال... !‫نمیخوام بدونم
‫- جلسه کی شروع میشه؟ ‫- همین الان
‫میخوای باهات بیام؟
‫نه! تو پیشه گله بمون.. ‫کناره رودخونه جای پای گرگ دیدم
‫اون یکی.. از اون کولیاست؟
‫یجورایی
‫برات شام میارم
‫هی...برام دوتا وعده بیار
‫از نظره من که رودخونه ‫خیلی عمیق بود...
‫سطحه آبش بالاست
‫شاید اونجایی که بودیم ‫باید با ریسک رد میشدیم
‫حالا باید از دوتا رودخونه رد شیم
‫تا برسیم به مقصدمون ‫باید از 20تا رودخونه رد بشیم
‫من اینجا نقطه درست و حسابی‏ ‫برای رد شدن ندیدم
‫چند کیلومتر جلوتر یه نقطه هست
‫یه جا که گاوای وحشی میچرن
‫زمینش پر از سنگ و کلوخه
‫چقدر عمیقه؟
‫باید شنا کرد
‫مردمِت شنا کردن بلدن؟
،‫اونجایی که ما اهلش هستیم ‫غیره قانونیه...
‫شنا کردن؟
‫جایی که من اهلشم ‫جسدِ کسایی که غرق شدنو...
،‫قبل از این که دفنشون کنن ‫ با شلاق میزنن..
‫برای اینکه از اول رفتن تو رودخونه
‫ما شنا نمیکنیم..!
‫میتونیم اول گله گاوا رو ببریم اون سمتی
‫بعدش تا اونجا که بشه، ‫مردمو سوار روی اسب ها رد کنیم
‫بعدشم ارابه ‏ها...
‫ببینید.. نظره منو میخواین؟
‫اگه اول گله ی گاوا رو رد کنیم،
‫لبه ی رودخونه رو به کثافت میکِشن
‫اونجوری اگر یکی از ارابه هامون گیر کنه...
‫وسط رودخونه راه ‌بندون میشه..!
‫من دیدمش، ‫و نمیخواین که اینجوری پیش بره...؟!
‫اول مردمو ببرید اون طرف، ‫بعد ارابه‏ هارو بفرستید...
‫بعدم گله رو رد کنید..
‫چند نفر برای نگه داشتنه گله لازم داری؟
‫نگرانه گله نباش! ..‫گله رو من رد میکنم
‫تو فقط نذار ارابه ‌ها لبه رودخونه گیر کنن
‫و اگرنه، منم میخورم به راه ‌بندون...
‫میتونی کمکمون کنی ‫مردمو رد کنیم؟
‫میتونم این کارو بکنم..
‫این یعنی اینکه زنت باید یه ارابه رو هدایت کنه..!
‫زنِ من میتونه با ارابه از درِ ...‫یه کافه هم بره داخل
‫برای اون مشکلی پیش نمیاد!
‫صبح ردشون میکنیم..
‫صبر کن تا هوا گرمتر شه
‫صبرکن تا همه‌ چی گرم ‫و یکم هم خسته بشن..
‫اون موقع حیوونام بیشتر آمادن ‫تا برن توی رودخونه..
‫اون ناحیه بارونیه..
‫بارونی که از اونجا به اینجا جریان پیدا کنه، ‫سطحِ آب رودخونه اینجارو میبره بالاتر..
‫همین الانشم بالا هست...
‫تا موقعی که این نخاله‌ هارو ..حرکت بدم
‫ظهر میشه کشاورز..!
‫نگرانش نباش!
‫من کشاورز نیستم..
‫قبلا که بودی
‫یه سروانم بودم
‫به خودم سروان هم نمیگم..
..‫سروان
‫اگه اشکال نداره ‫یکم "هارت.‏تک" برمیدارم ‫(یه نوع بیسکوئیت)
‫تو چادره من یکم بیسکوئیت ‫و بِیکِن هست..
‫بیسکوئیتا ماله کِین؟
‫به اندازه کافی تازه ان..
‫فکر میکردم قراره آشپز استخدام کنیم..
‫ابلین..
‫چطوره وقتی که از رودخونه رد شدیم..
‫یکی از اون گاوا رو سر ببریم؟
‫موقعی گاو سر میبُریم که آشپز ‫برای قصابی کردنشم داشته باشیم..
‫اینجای سفر نباید لاغر مردنی شیم..
‫این موقع باید چاق و چله بشیم..
‫ لاغر شدن موقعش بعدهاست..
‫اگه خودمون قصابی کنیمش، ‫بیشترش هدر میره..
‫یه ماهه گله رو تموم میکنیم..
‫اون موقع دیگه فقط لاغر نمیشیم، !!‫گرسنگی میکِشیم
‫خب! یه نگاه به اطراف بنداز سروان..
‫همین الانشم داریم گرسنگی میکشیم
‫این حاضر جوابی کردنا، ‫داره واگیردار میشه...
...باید با اون کشاورزه صحبت کنی
‫جوری صحبت کنی که حالیش بشه
‫بذار من باهاش حرف بزنم، ‫مطمئن بشم که حالیش میشه..
‫وقتی که به سرزمینای قلمرویی برسیم
‫به همه قوتش برای مبارزه کردن ‫نیاز پیدا میکنیم...
،‫اونا بخاطره اینکه شنا کردن غیرقانونیه ‫جَسدارو شلاق میزنن
‫همه ‌کار غیرقانونیه
‫جز مالیات دادن...
‫آه..! اورگن..
‫تو دیدیش؟
‫دیدمش
‫چطوری بود؟
‫ارزشه خطرشو داره ‫اگه سوالت اینه..
‫سوالم همین بود..
‫وقتی از رود "برازوس" رد شدیم
‫دیگه برگشتنی درکار نیست...
‫نه..! نیست
‫من خیلی سخت حیرت‎ زده میشم توماس
‫این آدما هیچ وقت اجازه نداشتن ‫که برای خودشون فکر بکنن..
‫حالا اصلا به زور میتونن فکر بکنن..
‫اینکه به گلوستون نمیرن...
‫و واسه برگشتن به خونه با التماس ‫سوار قایق نمیشن.. منو شوکه ام میکنه..
‫منو شوکه میکنه توماس!
!!‫اینکه هنوز تسلیم نشدن
‫اصلا نمیدونم چرا اونا باید برن خونه
‫بنظر میاد که خونَشون مثلِ جهنمه..
‫چون اونا فقط جهنمو میشناسن..
‫وحشتناکترین چیزه توی دنیا ‫جای ناشناخته ست..
‫بخاطره اینه که تو هیچ وقت ‫شلاق نخوردی سروان
‫بذار یکی شلاقت بزنه...
‫اون وقت بهم بگو که ‫از جای ناشناخته میترسی..
...‫این آدما، هیچ وقت برنمیگردن به خونه
‫هی..
‫باید امشب اردوگاهو جمع کنیم ...‫و از رودخونه رد بشیم
‫چرا امشب؟
‫امن نیست، که پشتِ سره اونا باشیم..
‫فکر میکنی تنها رد شدن، توی شب.. ‫از رودخونه امن تره؟
..‫این آدما به کمک نیاز پیدا میکنن
،‫اگه خودمونم یکی از اونا باشیم ‫نمیتونیم کمکی کنیم
‫السا چی؟
‫من میارمش
‫تیم رو جمع میکنم..
‫دست از خوندن برندار
‫نمیتونم...
‫چرا؟
‫من خجالتیم
‫از کِی تاحالا خجالتی شدی؟
‫خب... من موقع آواز خوندن خجالتیم
‫من فقط...
‫نگرانم که آوازم خوب نباشه
‫گاوها براشون اهمیت نداره ‫که آوازت چطوری باشه..
‫اصلا من کل شبو براشون میخونم، ‫و خجالتم نمیکشم..
‫احتمالا باید خجالت بکشی..
‫خب! تو موقع سربه سر گذاشتنه من ‫که خجالت نمیکشی
‫نه.. اون برام خیلی راحته
‫خب...
‫یکی باید براشون بخونه
‫فکر کنم الان من دیگه رُکم...
‫ببخشید... احتمالا باید...
‫دوباره اینکارو انجام بده...
‫میخوای بهم شلیک کنی؟
...‫تو فکرشم
‫داریم ارابه رو از رودخونه رد میکنیم..
‫کِی؟
‫همین الان!
‫من باید پیشه گله بمونم... ‫سه نفر برای جابه ‏جا کردنش لازم داریم
‫با خاله ‌بازیای شما، ‫گله هیچ‏ جایی نمیره...
‫تو باید کاری که به عهده داری رو !‫ انجامش بدی
‫بله آقا
‫بابا؟
‫عصبانی هستی؟
‫ازش خوشت میاد؟
‫آره..
‫پس باید عصبانی باشم؟
‫نمیتونم وقتی که نفع برای منه، ‫مثل یه آدمه بالغ باهات رفتار کنم..
‫و وقتی نگرانم، مثل یه بچه ‫باهات رفتار کنم..
‫فقط یکی از دوتایی
‫ولی مادرت قصه اش جداست...
‫بهش میگی؟
‫من عمرا بهش بگم..
..‫تو بهش میگی
‫تا رد شدنه تک تکه ارابه‏ ها، ‫گله رو نگه دارین..
‫بله آقا
‫بهم شلیک نمیکنه؟
‫نه! گفت من میتونم ‫بهت شلیک کنم...
‫اگه خطایی ازت سر بزنه...
‫خب! تنها مهارتِ من ‫خطا کردنه...
‫نه! نیست
‫دوباره منو ببین..!
‫بیا اینجا
‫اوه.. نه! آذوقه ‏هاتو برای من هدر نده خانوم
‫تو فقط... ‫فقط شکمِ بچه ‏هارو سیر کن!
‫خودتم بخور
،‫اگه بخاطره تو نبود ‫آذوقه‏ ای برام نمیموند..
‫چیکار میکنی؟
‫نگاه میکنم
‫این کارو نکن..
‫چرا؟
‫ازدواج با یه سیاه‏ پوست..
‫مشکلاتتو حل نمیکنه خانوم
‫کلی مشکلات جدیدم ‫برات بوجود میاره
‫اینجا کشوره آزادیه
‫حدهایی از آزادی هست.. خانوم
‫منظورت چیه؟
‫دولت میتونه بهم بگه... که ‫کِی دوست داشته باشم؟
‫دولتِ شما که میگه ‫نمیتونین شنا کنین..
‫نمیتونی از خودت محافظت کنی..
‫معلومه که دولت میتونه بهت بگه ‫کیو دوست داشته باشی..
‫و اینکه چطوری دوسشون داشته باشی..
‫نباید این کارو بکنن..
‫ولی تواناییشو دارن..
‫پس میریم یه جایی که نتونن..
‫خانوم! به نفعته سر و کاری ‫با من نداشته باشی
..‫من خیلی پیرم
..‫عادتای تغییر ناپذیری دارم
‫از حرف زدن خوشم نمیاد..
‫دوست دارم بیرون بخوابم ‫و دوست دارم تو رودخونه حموم کنم..
‫این خواسته ی یه زن نیست!
‫مَردا اصلا نمیدونن ..‫خواسته زنا چی هست
‫تو این که شکی نیست!
‫میدونی چرا؟
‫چون هیچ وقت نمیپرسن
‫تو چی میخوای؟
‫میخوام غذا خوردنتو تماشا کنم
‫باشه...
‫گرگ..
..‫اوهم
‫حتی اینجام گرگ داره...
‫آووو
‫اون دیگه صدای چی بود؟
‫نمیدونم
‫اورگن اینطوری نیست..؟
‫اورگن...
‫کوهستان داره...
‫و چمنای سبزی داره ‫که تا کمرت قد کشیدن
‫تا خودِ اقیانوس...
‫که اونجا تا مچِ پات میری تو آب..
‫اورگن بهشته..
‫امیدوارم..
‫قول میدم..
‫و بعد یه خانواده؟
‫و بعد یه خانواده میسازیم
‫بعدش خانواده ‎دار میشیم..
‫از امشب شروع به درست کردنش میکنیم
..‫بنظر عمیق میاد
‫خب! کم ‌عمق که نیست..
‫- جانو با خودت ببر.. ‫- بله خانوم
‫بیا پسرم
‫چیزی توی این ارابه نیست، که ‫ارزش داشته باشه واسش بمیری
‫اگه رفت زیره آب، ‫از اسب‏ بپر..
‫بذار همه این آت‏ آشغالا ‫برن ته رودخونه...
‫شنا کن سمته بالای رود.. ‫میام دنبالت..
‫باشه
‫استرس داری؟
‫طوریم نیست..
‫دوستت دارم
‫چرا این حرفو زدی؟
..‫چون ‏خواستم که بدونی
‫حالا استرس گرفتم...
‫..هی! ..هی!
‫اوه!!! چه خوشی گذشت!
‫به توام خوش گذشت مامان؟
‫آره... خیلی حال داد پسرم
‫چشماتو ببند پسرم
‫ گوشاتم بگیر
‫این سختتر از چیزیه که میگفتی...
...‫بهت که گفتم، هرچی که داشتیمو میطلبه ‫و حتی بیشتر
‫باید توضیح میدادی که ‫منظورت از "همه‏ چی" چیه!
‫نه!
‫واسه همینه که خوشم نمیاد بخوابم
‫اولین باری نیست که دیدمش!
‫من هیچ وقت ندیدم ‫تو اینجوری کنی..
‫تو شبیهه یه نوزاد میخوابی...
‫هیچ وقت درکش نکردم!
‫جوری که من بزرگ شدم؟
‫چیزایی که دیدم..؟ ‫لعنت..
‫اصلا از کابوس نمیترسیدم
‫اصلا میخوابیدیم ‫تا از کابوسا فرار کنیم..
‫من قهوه درست کردم
‫صبح بخیر
‫صبح بخیر سروان
‫پس "صبر کنیم تا هوا گرم شه" چیشد؟
‫منظورم خودم که نبود!
‫جریانش از چیزی که بنظر میاد بیشتره ‫و وسطش هم یه کانالِ عمیق هست!
‫ارابه‏ های سنگین گیر میکنن
‫خب... ‫اگه نتونن از اینجا رد بشن
‫نباید جلوتر برن
‫پس تا اینجام نباید میومدن
‫میشه گفت هیچکدوممون ‫نباید میومدیم
‫فکر کنم من میارمش..
..‫ما منتظر میمونیم
‫واقعا؟
‫گفتم که کمک میکنم.. ‫کمک میکنم..
‫چندتا چیز هستن که فقط...
‫روی زمان حال تمرکز میکنن
!‫وحشت، یکیشونه
‫غم، یکی دیگشون!
‫ولی هیچی مثل صورتِ یه نفره دیگه...
..‫دنیارو نمیشوره
‫به نظر سُنتِ عجیبی میاد!
‫که غریبه ‏ها صورت هاشون ‫رو بهم بچسبونن!
‫و با چشمانشون هم دیگرو ‫برانداز کنن!
‫وقتی بهش فکر میکنی، ‫اینکار اصلا با عقل جور درنمیاد!
‫صبح بخیر
‫هومم... !‫آره، صبحه
‫الان چند ساعتی میشه ‫که صبح شده..
‫معذرت میخوام
..‫فکر کنم به خوابه نازت میرسیدی
‫خدا میدونه که اصلا به ناز بودن ‫نیازی نداری...
‫بجنب.. ‫بیا کار کنیم...
..‫بیا
‫- تو طرفِ راستو نگه دار باشه؟ ‫- باشه!
‫یالا
‫یالا... میبریم‌شون سمتِ آب
‫یالا... گاوها
‫بغل کردن چقدر چیزه مسخره ‏ایه
‫چه کاره بیهوده و بی‌ هدفی!!
‫و من مشتاقانه، یه بغل دیگه میخوام..
‫رودخونه از دیشب اومده بالا!
‫چقدر؟
‫به اندازه کافی بالا اومده..
‫باید ارابه ‏هارو سبک کنیم!
‫اگه چیزی واقعا ضروری نباشه، ‫نباید با خودتون ببرینش...
‫میتونیم بعدا دنباله چیزایی که ‫ولشون کردیم برگردیم..؟
‫چجوری میخوایم همچین کاریو بکنیم؟
‫اگه زیادی سنگینه.. همین جا میمونه. ‫زود باشید..
‫اینجوری که با هیچی میرسیم به اورگن..!
‫چطوری با هیچی زندگی کنیم؟
‫جوزف؟
‫جوزف!
‫والا نمیدونم اسب‌ ها چطوری اینو ‫رو زمینِ خشک تحمل کردن..!
‫زیادی سنگینه..!
‫همه ی اون چیزارو بندازین پایین..
‫ارابه‏ هاتونو خالی کنین..
‫لعنتی..
‫اینو ببین
‫تو "فورت وورث" بهت چی گفت؟
‫گفتم اگه کاملا ضروری نیست،
‫با خودتون نیارین..
‫این ضروریه.. ‫اون یه نوازند‌ست
‫نه.. نوازنده نیست!
‫و توام نجار نیستی..
‫و اونم یه آهنگره احمق نیست!
‫شما فقط یه عده پیشگام هستین! ‫و تا به مقصد نرسیدین، فقط همینین... ‫«پیشگامان : افرادی که به غرب آمریکا مهاجرت کردند»
‫نه خونه ای، نه شغلی، ‫نه مزرعه ‎‏ای دارین...
‫فقط سفر رو دارید..! همین
‫چی داره میگه؟
‫میگه این چیزارو میشه جایگزین کرد..
‫تو داری اونو میفرستی به اورگن، ‫تا تو خیابوناش گدایی کنه..
‫این گزینه‌ هاییه که داره.. ‫ارابشو خالی میکنه...
‫یا اینکه برمیگرده به "فورت وورث"
‫و اگرنه، ارابشو آتیش میزنم... ‫بهش بگو
‫اونا ازت متنفر میشن..
‫حداقل زنده میمونن، !‫...تا ازم متنفر باشن
‫باید از اونجا رد شیم؟
‫جوزف؟
‫باید از اونجا رد شیم؟
‫بله... ‫از اونجا رد میشیم
‫طوریتون نیست..! ‫چیزیتون نمیشه!
‫اون حفره رو نشونم بده
‫از اینجا شروع میشه..
‫باید از راسته اون نقطه بری
‫میدونم سروان.. ‫به بقیه هم گفتم..
‫فقط امیدوارم اینا صبور باشن!
‫آدمای خون‏ سرد از رود ها عبور میکنن..
‫آدمای عجول هم غرق میشن!
‫ارابه ‌هارو میکِشیم...
‫اگه کسی ازشون افتاد
‫براشون طناب بنداز ‫و بکشونشون به سمته لبِ رودخونه!
‫نذار به اسبت برسن!
‫میکِشن و میندازنت..
‫چرا باید منو بگیرن بندازن؟
‫چون وقتی آدما وحشت میکنن، ‫همین کارو میکنن..
‫اگه از رو زین بیوفتی، ‫لباست تورو غرق میکنه..!
‫اوه... خدای من!
‫فکر کنم بعده امروز قراره...
‫خیلی بهتر هم دیگرو بشناسیم!
‫به نظر سره عقل اومدن، ‫و بارشونو سبکتر کردن!
‫رودخونه این کارو باهات میکنه..
‫عجیبه که همینطوری ولشون کردن!
‫باید همونجا توی شهر میذاشتنشون
‫وقتی که برسیم به کانزاس..
‫با چیزایی که ملت ‫لبِ رود ریختن...
‫عینِ یه آشغالدونی میمونه...
‫اجاق‌ ها.. وان‌ های حمام..
‫پره‏ های آسیاب‌ بادی، به بزرگیه ‫خودِ ارابه ‏ای که توش بودن...
‫قسم میخورم ملت فکر میکنن ‫مسیره غرب سنگ فرش شدست...
‫تو پیانو میزنی..؟
‫میزنم...
‫میزدم..
...‫گمونم دیگه نمیزنم
‫خب.. میتونی یه‏ بار دیگه امتحانش کنی!
‫آهنگِ شاد بلد نیستی؟
‫هیچوقت علاقه ای به آهنگای شاد نداشتم
‫هی... گاو! ‫هی، گاو...
‫- پاشو ‫- یی ‌ها...!
‫هوپ! هوپ! هوپ!
‫پاشو گاو.. پاشو.. !‫یالا..! یالا
‫یالا! هی..!
‫- برو برو! ‫- هوپ..!
‫پاشو گاو
‫هی، گاو..!
‫من هر خاطره‏ ای از تنسی داشتم ‫رو جا گذاشته بودم..
‫انگاری که توی این سفر به دنیا اومده بودم...
‫ولی اینطوری نبود..
،‫داشتیم یه جارو ترک میکردیم ‫و دنباله جای دیگه ‏ای میگشتیم..
‫و سفر... راهه اسفبار.. لازمه ی...
!‫بین این دو بود
‫یجورایی احساس کردم که ‫از خطرات اینجا مصونم..!
‫انگار من و سرزمین، !..‫باهمدیگه یه جور معامله‏ کردیم
‫تا وقتی که دوستش داشتم، ‫میتونستم بدونِ آسیب بگذرم..!
‫و دوستش داشتم!
،‫همه‏ چیزش رو دوست داشتم
‫ولی رد شدن از رود برازوس، بهم یاد داد که ‫معامله ‏ای درکار نبوده!
‫مهم نیست چقدر دوستش داشته باشیم...
‫سرزمین، هرگز مارو دوست نخواهد داشت...!