‫ اولین باری که دیدمش رو یادم میاد..
‫ سعی کردم کلماتی برای توصیف کردنش پیدا کنم...
‫ ولی نتونستم..
‫ هیچی من رو آماده نکرده بود...
‫ نه کتابی.. نه معلمی.. ...‫ حتی نه والدینم
‫ من هزارتا قصه شنیدم... ‫ ولی هیچکدوم از اونا نمیتونستن اینجارو وصف کنند..
‫ یرای درک کردنش، باید خودت ببینیش
‫ اما من دیدمش.. ‫ و حالا، حتی از قبل از این که...
‫ چشمم به اینجا بیوفته ‫ کمتر ازش سر در میارم
‫ بعضیا بهش میگن ‫ صحرای آمریکا...
..‫ بقیه میگن; دشتای بزرگ
‫ اما اون کلمه هارو ‫ پروفسورای دانشگا‌هایی ابداع کردن...
‫ که توهم نظم...
‫ و خیالِ درست و غلط ‫ ذهنِ اونارو احاطه کرده...
‫ برای این که بدونیش.. باید تجربش کنی..
‫ تو خاکش خون بریزی...
...‫ تو رودخونه‎ هاش غرق شی
‫ بعدش تازه اسمش برات واضح میشه..
‫ جهنمه...
‫ و شیاطین همه‏ جاش حضور دارن..
‫- گفتم نه
‫میذاری برم؟
‫میفروشمت
‫یا میکشمت!
‫تو انگلیسی حرف میزنی
‫چطوری میتونی این کارو بکنی؟
‫توام انگلیسی حرف میزنی، ‫و نه.. مردم تو این کارو میکنن
‫ ولی اگه اینجا جهنمه، ‫ و من داخلشم...
‫ پس، من هم باید شیطان باشم..
‫ و خیلی‌ وقته که مُردم...
جناب سروان
‫بله
‫آماده ‎ایم
‫میای؟
‫دارم بهش فکر میکنم
‫سریع فکرهاتو بکن
‫اگه قرار باشه قبره یکیو بکنم...
‫ترجیح میدم تا شب نرسیده ‫انجامش بدم..
..‫میام
‫یالا..!
‫اوه...!
‫یاه..!
‫- خیلی هوشمندا‎ست ‫- دوباره گولشو نمیخورن
‫یکم دیگه به اسب ها شلیک میکنن
‫احتمالا هم دنبال اسبا هستن
‫کشاورزا چیزه دیگه‌ ای ندارن ‫که ارزش بردن داشته باشه
‫به هرحال... اونا به اسبا شلیک میکنن
‫بعد به کشاورزا
‫یاه!
‫- اون داره چیکار میکنه؟ ‫- نمیدونم..
..‫برام مهم نیست
‫شلیک خوبی بود
‫آره..
‫پس شما اونجا نشستین ‫و نگاه کردین؟
‫بنظر میومد خودت از پَسش برمیای
‫خب... بخاطره کمکتون ممنون
‫اسبو نبر..
‫خب.. فکر کنم حَقم باشه
‫این طرفا دزدها گروهای بزرگی دارن
‫اگه یکی از اعضای گروهش ببینتش...
‫تو تبلیغ هفت‎ تیرکشی بعدی میشی
(نیم‌هکتار جهنم ، "تگزاس" ، فورت وورث)
‫بیاید ملت..! ‫امروز پوست سرِ سرخ‏پوست برای فروش دارم
‫اصله اصل...!
‫پوست سرِ سرخ‏پوستای کومانچی..! کیووا..! کیکاپو..! ‫امروز برای فروشه..!
‫اکسیره جادوییه لینسون ‫هم افزایی رو خوب میکنه...
‫ده دلار
‫اوه..
‫سعی کن بهش پی ببری
‫میتونی یه ارابه و یه تیمو قبول کنی؟
‫تیمت چندتا هستن؟
‫چهارتا... ‫و دو تارو دادم با قطار بفرستن اینجا
‫یه اسب "یِلو" و یه اسب "باک ‌اسکین"
‫یِلو و یه باک ‌اسکین...
‫- تو جیمز داتونی؟ ‫- آره..
‫اون پُشتن..
‫بیشتره آدما ارابَشون رو پشت نگه میدارن
‫ببینیم چی داری
‫ببخشید.. ‫عذر میخوایم.. آقایون
‫هی... همه اینارو تا صبح میدزدن
‫یعنی هیچ جایی نداری ‫که نگهشون داری؟
‫با ده دلار تو انبار یونجه نگهش میدارم
‫البته نمیتونم اینو قول بدم که...
‫اونجام بهش دستبرد زده نمیشه
‫خب... من دارم به خاطره قولِ تو پول میدم
‫20 دلار میگیرم، ‫یکی رو میذارم پیشش بشینه
‫و برای اسب ها چقدر؟
‫- هر اسب دو دلار ‫- خیله خب
‫هتل به درد بخور اینجاها هست؟
‫فقط خودتی؟
‫خانوادمم هستن.. ‫کلا 6 نفریم
‫آره
‫به نفعته خانوادت اینجا نباشن
‫بهتره بری به دالاس
‫خب... قراره اینجا منو ببینن
‫- کلهون از همه بهتره ‫- خیله ‏خب
‫مال تو 79، 78، 77...
‫81 و 82 ام برای دوتایی ‫که از قبل اینجان
‫اینم واسه ارابه ‏ست..
‫اگه تا 30 روز دیگه حسابتو تصفیه نکنی...
‫همچی میره واسه حراج
‫قوانین سلاح گرم توی این شهر چیه؟
‫اگه اینجا اسلحه نداشته باشی ‫ کارت تمومه‌
‫ولی اگه تو این شهر هفت‎ تیرتو بکشی، آقا...
‫بهتره بلد باشی ازش استفاده کنی
‫هی.. خوشتیپه!
‫یعنی روز خوش شانسیه منه؟
‫بیا تو حموم یه دوش بگیر
‫اصلا ممکنه بذارم منو حموم کنی
‫حمومو بیخیال شو عزیزم
‫میتونی بیای مثل درخت ‫از مامانی بری بالا
‫جلوت رو بپا
‫پسش بده
‫چیو پس بدم؟
‫- کیف پولم ‫- من کیفِ...
‫جیب‏ بر!
‫- بذارش سر جاش! ‫- اون کیف پولمو برداشت
‫کشاورز نمیترسه که ‫از اون شاتگان استفاده کنه
‫بزودی کشاورز مبارزه ‌ای رو شروع میکنه ‫که نمیتونه برنده اش باشه
‫توماس.. کناره درب وایسا
‫نذار هیایوی بیرون به داخله اینجا درز کنه
‫این باید جواب این که ‫این سفر...
‫چقد قراره پرخطر باشه ‫رو بده
‫در همین حد و حتی بدتره، ‫تا خود اورگن
‫اصلا کسی انگلیسی بلده؟
‫من...
‫من انگلیسی بلدم. ‫جوزف
‫گروهت رهبر داره؟
‫ولی اون انگلیسی بلد نیست
‫نه.. انگلیسی بلد نیست
‫شما ارابه‏ دارین؟
‫و واسه کشیدنشون گاو کشاورزی داریم
گاو کشاورزی
‫گاو های کشاورزی از پس سفر بر نمیان
‫گرما و نبودن آب میکُشتشون
‫گاوها رو بفروشین.. ‫اسب بگیرین
‫ما با اسب ‌ها آشنایی نداریم
‫اسبابتون کجاست؟
‫اسباب؟
‫لوازمتون
.‫چمدون‏ هاتون. ‫چیزایی که با خودتون میبرید
‫تو اتاق.. ‫این پشت
‫نشونم بده
‫اینا دیگه چی‎ هستن؟
‫تمومه چیزایی که از خونه آوردیم
‫خب.. باید همون جا ولشون میکردین
‫نمیشه بردتشون
‫حتما باید ببریمشون
‫تمومه داراییه ما همیناست
‫چجوری باید اینارو باره یه ارابه بکنم...
‫و تا اون طرفه رودخونه ‫منتقلش کنم؟
‫و از کو‏ها ردشون بکنم؟
‫سروان.. ‫اون اصلا هفت ‎‏تیر نداره
‫نه
‫برخلاف دینته؟
‫برخلاف قوانینمونه. ‫ما اجازش رو نداشتیم
‫هیچ کدومتون سلاح گرم ندارین؟
‫بهشون نیاز داریم؟
‫بهشون نیاز دارین؟
‫باید آدمای بیشتری استخدام کنیم
‫تا ازتون محافظت کنیم
‫تا کمکتون بکنیم برای غذاتون شکار بکنین
‫با گروهت درموردش صحبت کن ‫و ببین برای این که بتونیم استخدامشون کنیم...
‫چقدر میتونن پول بدن
‫پول بیشتر...
‫مبلغ هر خانواده دویست دلاره
‫الان مبلغ فرق میکنه
‫کلیسا در مورده آدمایی مثل شما ‫بهمون هشدار داده بود
.‫قوانین رو عوض میکنین. ‫سعی میکنین بهمون دستبرد بزنین
‫فکر میکنین ما احمقیم، ‫فقط بخاطر این که...
‫شما اسب ندارین
‫اسلحه ندارین.. ‫نمیتونین سواری کنین
‫واقعا هم احمقی!
‫واسه این که فکر کردی ‫میتونین بدونه داشتنه هیچ مهارتی برای بقاء ...
‫3200 کیلومترو سفر کنین..
سروان
‫با قطار برید به سمت پورتلند
‫از پسِ این سفر برنمیاین
‫هزینه قطارو نداریم
‫پس بهت پیشنهاد میکنم ‫همین ‌اطراف یه مزرعه بخرین
‫اینجا گرمه.. ‫هواش خشکه..
‫ما از کوهستان میایم
‫با هوای کوهستان آشنایی داریم
‫افرادت بیشتر چقدر میتونن هزینه بدن؟
...‫شاید نفری صد دلار
‫شایدم بیشتر.. ‫بذار سوال بکنم...
‫باشه.. ‫صبح حرکت میکنیم؟
‫هر موقع آماده بودین ‫حرکت میکنیم
‫و تا صبح آماده نمیشین
‫همچی روبه راهه
‫یجوری به بیرون خیره شدی که ‫انگار داری جایزه میبینی
‫تا حدودی هم اشتباه نمیکنی
‫تاحالا غروب خورشیدو ندیدم
‫تو شهر شما خورشید غروب نمیکنه؟
‫درختای کاج جلوی دیده شدنش ‫رو میگیرن..
‫تنسی
‫از کجا فهمیدی؟
‫کاج ‎‏هارو میشناسم..
‫و.. لهجت رو میشناسم...
‫کجا میری؟
‫غرب..
‫خودت تنها؟
‫با خانوادم..
‫من خانواده ‏ای نمیبینم
‫فقط تورو میبینم
‫اونا...
‫صندلیامون عقب تر هستن...
‫من فقط میخواستم ‫بیرونو نگاه کنم.. پس...
‫هرچقد که دوست داری ‫اینجا بمون
‫بعد فقط یکم بیشتر
‫ولی کاره پدرتو زیر سوال میبرم
‫اگه من دختری به خوشگلیه تو داشتم...
‫هیچوقت از جلو چشمم دور نمیشد
‫اینجوری نکن
‫ازش قایم نشو
‫زیباییو باید تحسین کرد
‫بذار نگاه کنم...
‫آره
‫ببینش
‫آه!
‫خیله ‏خب خانوم...
‫خانوم... متوجه منظورتون هستم..! خانوم
‫خیله خب.. خانوم
‫السا، بیا بریم
‫روزت بخیر، آقا
‫آخر به خدا تو منو میکشی
‫فقط داشتم بیرون پنجره ‫رو نگاه میکردم
‫اوهوم.. ‫پنجره هم کت و شلوار شیک میپوشه
‫ببخشید. ‫ببخشید.. آقا
‫اوه.. ببخشید
‫ببخشید.. آقا
‫- جان کجاست؟ ‫- پیش عمت هستش
‫- پیشه اونا ولش کردی؟ ‫- چاره ‎ای جز این برام نذاشتی
‫بشین
‫یه روز من فقط سواره ‫قسمت جلویی قطار میشم
‫این هدف یه بچست
‫هدف یه زن اینه که ‫دیگه هرگز سواره قطار نشه
‫چون خونه ‎ای داره که ‫هیچوقت نمیخواد ترکش کنه
‫فکر کنم هردومون از هدف ‏هامون دوریم
‫نباید بذاری اینطوری باهات صحبت بکنه
‫اگه دختره من بود...
‫اگه بنظرت میتونی کاری بکنی ‫که به حرف گوش بد.. راحت باش
‫ول میکنی میری به سمته خطر...
‫و بعدش که مادرت نجاتت میده ‫حاضر جوابی میکنی؟
‫من تو خطر نبودم...
‫عذر میخوام.. ..‫آه
.‫منو که نگران نکرد. ‫باید از اون معذرت خواهی کنی..
‫معذرت میخوام.. مامان.. ‫بهش بگو بس کنه
‫منظورتو رسوندی
‫حاضری غریبه رو بزنی، ‫ولی دختر خودت رو نمیزنی..
...‫وقتی که دقیقا باید کتک بخوره
‫بیخیاله کتک نزدن شو.. مارگارت ‫آزادی اونو خراب میکنه
‫اگه همین الانش هم خرابش نکرده باشه
‫حقت بود
‫- دستمزد چطوره؟ ‫- ماهی صد دلار
‫چهار ماه طول میکشه ‫تا برسیم اونجا،
‫بعدش زمستونو توی "اورگن" گیر میوفتیم
‫وقتی منتظره خونه اومدن بمونیم ‫پولمون تموم میشه
‫میتونیم با قطار برتون گردونیم
‫ببین سروان...
‫من تا خودِ "اوماها" هم گاو بردم
‫و با کلی از این ارابه ‏های مهاجرا برخورد داشتم
‫این عوضیا خودشون میخوان بمیرن
‫نمیتونن شنا کنن.. ‫سواری بلد نیستن
‫راهزنا تا خود نبراسکا ‫بلای جونتون میشن...
‫و وقتی به کشور سرخ‏ پوستا برسین... ‫هـو!
‫سرخ‌ پوستا تو منطقهٔ اختصاصیشون هستن
‫تو منطقه اختصاصیشون هستن ‫تا اینکه دیگه نخوان
‫و وقتی شما رو ببینن که دارین میاین،
‫سوار اسباشون میشن ‫و مثل مرغ سرتون رو میزنن
‫اوهم
‫همین‌ اطراف به اندازه کافی خطری هست
‫نیاز نیست 3200 کیلومتر برم ‫تا دنباله دردسر بگردم
‫هرچقد که دردسر بخوام ‫بیرونه در، همین جام هست...
‫بخاطره عصرانه متشکرم..
‫اوهم
‫میتونیم یه نگاهی تو الفنت بندازیم ‫
‫اگه وقتی که پیداشون کردیم ‫تو الفنت باشن،
‫اصلا نمیخوامشون
‫ببین کیه
‫اون کشاورزه تو یه زمان همه‏ جا هست، نه؟
‫اوهم
‫میشه صحبت کنیم؟
‫هرچی که میفروشی، ‫من خریدار نیستم
‫میشه صحبت کنیم؟
‫برای عصرونت. ‫یرای این که مزاحمت شدیم
‫خودم میتونم پول شامم رو بدم
‫ارابه ‏ات چهارتا اسب داره... ‫چی حمل میکنی؟
‫خیلی سریع حرکت میکنی
‫حدسم اینه که خالیه ‫و قراره توی شهر پُر کنیش
‫بعدش میری...
‫آقا.. اگه میخواستیم ‫بهت دستبرد بزنیم
‫خیلی وقته پیش ‫این کارو میکردیم
‫داریم یه دسته ارابه رو میبریم سمته شمال
‫با خودمون گفتیم ممکنه ‫تو هم مسیرت همون سمت باشه
‫مَردای توانا به کارمون میان
‫و بنظر توام مَرد توانمندی هستی
‫خواستمون فقط همینه
‫خانوادم قراره امشب اینجا منو ببینن
‫فردا میریم شمال
‫- کجای شمال؟ ‫- نمیدونم
‫بنظره من مَردی نمیای که ‫بی برنامه سفر بکنه
‫من برنامه‏ دارم
‫واقعا کاری میکنی آدم زور بزنه ‫تا جوابی بهش بدی... مگه نه؟
‫خودمم جوابشو ندارم
‫کلی آدم هست که با سرعته تمام...
‫به شمال و غرب میرن ‫و اصلا کشورو ندیدن
‫و حتی نمیدونن که ‫ارزش سفرو داره یا نه
‫من اینجوری نیستم
‫من اونقدری به سمت شمال میرم...
‫تا زمینی رو پیدا کنم... که ارزش سفرو داره
‫چند نفرین؟
‫6 نفر
‫چندتا مَردین؟
‫میتونیم به هم دیگه کمک بکنیم
‫من دنباله کمک نمیگردم
‫به اندازه کافی نگرانه خانواده ی خودم هستم...
‫که نگران خانواده ی فرد دیگه ‌ای باشم
‫توی اون زمین شانش آوردی
‫تو خیابونم شانس آوردی
‫امیدوارم به اندازه کافی برای اونایی که باهات میان ‫برات شانس باقی مونده باشه
‫ایستگاهه بعدی... "فورت وورث"
‫السا!
‫فقط بیرونو نگاه میکنم
‫ هوا فرق میکرد
‫ هوای خونه سنگینه،.. ‫ مثل یه سوپ مشکبار
‫ اینجا سبُکه...
‫ با بوی عجیب گرده گیاه و دود
‫ مثل گل ‌های درحال سوختن...
‫ بوی وحشی میداد... ‫ رام نشده...
‫زیبا بود
‫فقط صبر کن تا همه پیاده شن
‫السا رو ندیدی؟
‫بازم گمش کردی..
‫ اگه «ممکن» بتونه حسی رو توصیف کنه، ‫ من همچین حسی رو داشتم...
‫ کلِ دنیا احساس «ممکنی» داشت...
...‫ و براش آماده بودم
!بابا
!بابایی! بابا
!بابایی
چجوری رفتی اون بالا..؟
یه درب داره
خب.. از همون درب بیا
...الان جلوش پُره ..باید صبر کنم
ولی صبر ندارم
خدای بزرگ
مراقب باش حالا
!..هاه
بیا اینجا ببینم..
وای
،اگه بخوای همینجوری قد بکشی ...روی سرت آجر میچینم ها
..بابا..! باید ریشاتو کوتاه کنی ...مامان قاطی میکنه ها
شاید هم خوشش اومد
...امان از دست این دختر
چجوری پیاده شدی؟
پریدم...
..البته که دختره خودته و ماله خودت باشه
سلام عزیزدلم.. ...دلم برات یه‌ ذره شده بود
...مثله لات و لوتا شدی
...تو برنامم بود که ریشامو بزنم
باید جدی تر برنامه میریختی
فردا صبحِ، اول‌ وقت میرم آرایشگاه
خب... فعلا مشکلی نداره
خب... اینطوری که معلومه تو سفره خوبی رو داشتی
نه بابا
مسافره بغل ‌دستیم خودشو تو میسیسیپی" خراب کرد"
بعد بوی گَندش کل راه توی مشامم بود
پس خیلیم خوش نگذشته
جیمز... بچه‌ های وحشی ‌ای داری
واقعاً وحشین
سلام کلیر - سلام -
خبره هنری خیلی ناراحتم کرد
...اون واقعا
مرد صبوری بود
نمیخواد ناراحت باشی
خواسته ی خدا بوده
نمیشه به بهشت اعتقاد داشته باشی و وقتیم کسی میره اونجا ناراحت بشی
درسته خانم
مری ایبل
کلیر
ممنونم
السا
اینجا شهره خطرناکیه نمیخوام که همینطوری بری برای خودت بچرخی
من که اهله چرخیدن نیستم
..عزیزم... تو کلا کارت پرسه ‌زدنه
و نمیخوام اینجام واسه خودت پرسه بزنی
بهم اینو قول بده
قول - خیله‌ خب -
عزیزم
"بریم "کلهون - ..بله آقا -
!..شلاق بزن تو کمرش
!اونو بخور.. آشغال
!دهنشو صاف کن
خانمه چی گفت؟
هیچی.. عزیزم
اگه جرئتشو داری دوباره بهم بگو آشغال.. کثافت
زیاد قراره تو "فورت وورث" بمونید؟
اگه امکانش باشه.. نه
...خب، میدونین فورت ورث" جاهای قشنگم زیاد داره"
ولی شما جای قشنگش نیومدین
..آره مشخصه
...هتل کلهون
آروم... آروم
بیاین... رسیدیم
خیله ‌خب
کلیر... این اتاق ماله شماست
مری ایبل.. برو تو
بخاطر از دست دادنه شوهرش خیلی دل ‌نازک نشده
همم... اگه این زن رو یک ماهه تمام
تو آب‌ دوغ بخوابونیم باز نرم نمیشه
..خب
جان... این اتاق ماله تو و خواهرته
اتاقه تو کجاست؟ - منم همین بغلم.. پسرم -
مراقب برادرت باش - باشه -
"چشم... خانم"
گفتم باشه دیگه
خودم شنیدم چی گفتی
ولی چیزی که نگفتی جملۀ "چشم خانم" بود
زنا که اینجوری باهم صحبت نمیکنن
اِ..، یعنی تو الان زنی؟
نیستم؟
وای... از دسته این بچه
بی‌ راهم نمیگه
اِ..؟، یعنی تو الان آماده ‌ای که اون رابطه با پسر رو شروع کنی
نه بابا - اوهم.. میدونستم -
چقدر برای این اتاق پول دادی؟
قراره تا یه‌ مدت همینجا بمونیم
لیاقتشو داری
یه حموم بریم - ...فکرشو بکن -
نمیدونم تو لابی آب داغ هست، یا نه
آب داغم هست
راجع ‌به یه هتل توی نیویورک میخوندم
که آب داغو با لوله ‌کشی مستقیم وصل کردن به اتاق ‌ها
شیره آبو باز میکنی و آب گرم تحویل میگیری
میتونی تصورشو بکنی؟
فعلاً که باید منو درحالی تصور کنی
که دارم از اون پله ‌ها سطله آب میارم بالا
هممم
خب.. این کارم میتونم بکنم
خیله‌ خب
من الان میام
ابسنت؟
آب گازدار
همم.. نمیدونم چه آببه
شما احتمالا ازش برای لکه ‌بَری استفاده میکنید
پس چرا میخوریش؟
چون که الکل نمیخورم
برای چی؟
همینجوری
تو اهله قمارم نیستی
درسته
پایکوبی چطور؟
نه دیگه
خب، شاید بهتره بری خونه ات و بگیری بخوابی
:خب... بذار حدس بزنم حتما اهله خوابیدنم نیستی
...نه زیاد
پس میشینی اینجا نوشیدنی ای میخوری که، نوشیدنی هم نیست
و آدماییو نگاه میکنی که کارایی که تو نمیکنی رو انجام میدن
میشه گفت تعریف درستیه
چرا؟
بحث پولش که نیست
مَردای بی‌ پول مثل سگایی که
،دنباله یه لقمه غذا هستن به اطراف این اتاق خیره میشن
اما تو.. تو پولشو داری
اندازه خودم دارم
دلت نمیخواد با خاطراتت خلوت کنی
برای همین هم هست که نمیخوابی
و میشینی اینجا تا زمانی که دیگه حالِ فکر کردن به خاطراتتـو نداشته باشی
حیف دختری به باهوشیِ تو اینجا کار کنه
من از کارمندای بانکم بیشتر پول درمیارم
اتفاقا جای درستی هستم
اسمه دختره چی بود؟
هلن
بعده اون دیگه با کسی نبودی؟
میتونی منو به اسمه اون صدا بزنی
میتونی چشماتو ببندی
و منو "هلن" صدا بزنی
و برگردی پیش عشقت
...من میتونم اونو برگردونم پیشت
گمشو اونور
این آقا داره اذیتتون میکنه؟
...منو هُل داد
میدونی من برای چی اومدم اینجا؟
دنباله یه بهونه میگردم
تو که دلت نمیخواد بهونم باشی؟
نه... نمیخوام
..پس بتمرگ سره جات
..هلن
!!...کار نمیکنه
من فقط یک سری شایعه از خوابیدن شنیده بودم
داستانایی که بین دوستا دهن ‌به ‌دهن میشد
تا ببینیم واقعا معنی این کلمه چیه
...اما الان دیگه مطمئن شده بودم
کلی چیز درمورد وایومینگ خوندم
خب... تو شرق کمتر بارون میباره
..و توی غرب، بیشتر برف میباره
...پس
..کلرادو که نه
..وایومینگ هم که نه
"ایالت "اورگن
..واشنگتن
...کلی بارون میباره ..برفم زیاد نمیاد
..تابستوناش خنکه و زمستوناش معتدل
...مثل یه ترانه میمونه
از نظره تو مثل یه ترانست
...جیمز
ببینم فکر نمیکنی که چهل تا گالُن آب رو
فقط بر ای حموم ‌کردن از اون پله‌ ها آوردم بالا؟
...دارم دلبری میکنم
وای... اون همه سطل آب حتما خیلی سنگین بودن
آره عزیزم.. خیلی - حیوونکی -
خیلی ‌چیزا از زندگی نمیدونم
...به ما خوندن رو یاد میدن ..قوانین رو یاد میدن
...انجیل و آداب و رسوم رو یاد میدن
و پرهیز از گفتن حرفا یا انجام کارایی
که دیگران رو ناراحت میکنه
اما این‌ چیزا به نظر دقیقا نقطه ی مقابل زندگی میان
و زندگیو خفه میکنن
اما من، حالا اومدم ...نزدیک به تمدُنه بشری
و بزودی به مرکز این تمدُن میرسیم
بعده اون دیگه هیچ قانونی وجود نداره
فقط و... فقط زندگیه
...عجب ماجراییه
...عجب ماجراییه برای هممون
!عجب دختره سرکِشی
...حالا نوبته منه
!...ماماااان
کس دیگه ‌ایم هست که بخواد خانواده ی منو اذیت کنه...؟
!!تو...؟
الان من با اینا چیکار باید بکنم؟
بفروششون
..به کی؟ - ...دامدارا -
دامدارا که از گاوِ کشاورزی استفاده نمیکنن
الان دیگه از این موتورای بخار دارن که میتونه شبانه‌ روز گاو آهنو بِکِشه
فقط کافیه تا داخله کوره ا‌ش چوب بریزی
من که تاحالا ندیدم ...توام همینطور
...بیا تاخت بزنیم
...من بهت یه قاطر میدم
...ما اسب احتیاج داریم
این بچه‌ ها از پسِ قاطر برنمیان
خیلی تازه‌ کارن
..این دیگه مشکله خودشونه...! نه مشکل من
،..ترکیبی ازت برمیدارم ولی نصفشون باید اسب باشن
باشه
..ولی سر اسبا غُر نزن
..دیگه همینیه که هست
..این‌ روزا همه خوباش.. دسته گاو چروناست
..کِی میخوای ببریشون؟
قبلش بذار ببینم ..چیا میتونیم بهشون یاد بدیم
میخوام یه فرصت بهشون بدم
این یه کاره... سروان مام قبولش کردیم
تنها چیز با ارزشی که من دارم قولَمه ...و بایدم بهش عمل کنم
...ولی نصفِ این بچه ‌ها دووم نمیارن
و جفتمونم خوب میدونیم
...اینجا کشور آزادیه و
ای بابا... این تصمیمه خودشون بوده
،ما داریم تلاش خودمونو میکنیم
ولی کم ‌کم باید حرکت کنیم
!...و اگرنه.. زمستون کار هممون رو میسازه
اونا آماده نیستن
اونا هیچوقت آماده نمیشن سروان
،صرفا بخاطر این که اونا دووم نمیارن نمیشه که ماهم هیچ کاری نکنیم
منم همچین حرفی نزدم
خب... آقا
اینی که میبینید برای خاکه
..و این هم سندِ بانک
..متشکرم
این یه ماره زنگیه
اینا زیرِ کُنده های درختا و تخته‌ سنگ ها پنهان میشن
،شبا اگه سرد بشه میرن دنباله یه جای گرمتر
و اگه رو زمین خوابیده باشید ...شما میشید اون جا گرمه
یه نیشش فقط... کافیه تا آدمو از پا دربیاره
«زبان بومی آلمانی»
اینا بلوطِ سمی و پیچک سَمی هستن
،...آدمو نمیکُشه ...فقط کاری میکنه آرزوی مرگ بکنین
لمسش نکنید
تو بوته‌ هاشم راه نرید
...دیگه چی؟
...آب
..به هیچ وجه آبِ زمینو نخورید
...وقتی اردو زدیم یه دستشویی صحرایی
به دور از منبع آبمون تعیین میکنیم
دستشویی صحرایی چیه؟
..سرویس بهداشتی
..دستشویی
...توماس کمکم کن
...توالت
توالت دیگه چه زهرماریه؟
...دستشویی" به فرانسوی"
...تو کِی فرانسوی یاد گرفتی؟
...من فرانسوی بلد نیستم فقط
کلمۀ دستشویی رو به زبون فرانسه بلد بودم
خب دستشویی به فرانسوی رو از کجا بلدی؟
!قبلا با یه دختر فرانسوی رابطه داشتم
باشه... خب از اول همینو میگفتی
نمیخواد قاطی کنی
باید بازرسیشون کنیم
میدونم
همشون رو
بله میدونم
کشاورزه
اگر کمک میخواید... من هستم
آره میخوایم... ممنون
دستمزدش ماهی صد تاست
نه... پولت رو نخواستم نمیخوام برات کار کنم
فقط باهاتون همراه میشم
...بسیارخب
تو جمعتون چندتا زن هست؟
جمع ما همه زن‌ هستن با یه پسر بچه ی ۵ ساله
شاید لازم شه یکیشونو قرض بگیریم
برای چه کاری؟
بعدی
بچرخ
تمومه... برید اون ‌طرف بایستید
نفر بعدی
زودباش
درش بیار
دستاتو بده بالا
بچرخ موهاتو بده بالا
خدایا
میتونی بری
نفره بعدی
برگرد
هی
سروان
لباساتو تنت کن
زن داری؟
بیارش اینجا
چیه؟
هیچی
من چیکار کردم؟
کاری نکردی
توماس
من چیکار کردم؟
آقا ما چیکار کردیم؟
!ولم کن - مگه ما چیکار کردیم؟ -
کاری نکردین
شما آبله‌ مرغون دارید و بزودی میمیرید
سه روزه دیگه.. به هرکس پیشتون باشه منتقل میکنید
،اگه شرف داشته باشید از شهر میرید بیرون بعد یه رودخونه پیدا میکنید
و کنارش میخوابید و در آرامش میمیرید
،اگه دوباره ببینمتون ...خودم میکُشمتون
من این مریضی که شما میگید رو ندارم
گورتونو از این شهر گم کنین - آره... گم شید بیرون -
!من این بیماریو ندارم
حاضری بریم؟
...من دیشب رو تو همین شهر گذروندم ...همین‌ الان باید برم
صبح اول‌ وقت میریم طرف شمال
به "ترینیتی" که رسیدیم، اونجا اردو میزنیم
ببینیم میشه به اینا ارابه ‌سواری یاد داد... یا نه
کجای ترینیتی؟
یه درخته بلوطِ بزرگ هست،..و شبیهه یه پیرزنه که خم شده
یه قلوه‌ سنگ بزرگم کناره تنش هست
انگاری که داره روی قبرِه یه نفر گریه زاری میکنه
...اونجا میبینیمت
..باشه
...خاطراته جنگ‌ جهانی اول رو خوب به یاد دارم
جوری شده بود که انگار انسان کلا منطقش رو از دست داده بود
...و تبدیل به یه‌ مشت حیوون شده بودیم
یا شایدم تسلیمِ این موضوع شده بودیم
که ما از همون اول حیوانی بیش نبودیم
اما... لحظاتی پیش میاد که حس میکنم بیشتر از این حرفاییم
و جوری تکامل پیدا کردیم که فقط دنباله یه لقمه غذا
یا سلطه بر کسی که میخوایم باهاش تولید مثل کنیم نیستیم
لحظاتی که هوای تازه رو میکِشیم به درون ریه هامون
..و عملا آفرینندش رو استشمام میکنیم
کاش میتونستم همچین لحظه هایی رو نگه دارم
...و تا ابد درونش زندگی کنم
و تو احتمالات شنا کنم
در حالی که لجنِ واقعیت دم ساحل گیر کرده
..ما بی نوا نبودیم
...بی چاره نبودیم
...راهی که به سمت غرب میره، پُر از افراده ناموفقه
اما موفق نشدن به اون انگیزه نمیداد
انگیز‌ه اش یه رویا بود
...و اون رویا حالا داره به حقیقت تبدیل میشه