.
‫سخته بدونی از کجا باید شروع کنی.
‫فکر کنم برای تعریف کردن داستانِ ‫قتل «جمعه‌ی نیک» از نگاه خودم،
‫باید از اینجا شروع کنم.
‫نُه ماه پیش، وقتی این خادمِ بی‌شعور ‫یه حرف خیلی نامربوط زد،
‫و من این کار رو کردم.
‫لعنتی.
‫پس، تو اهل دعوایی، ها؟
‫نه، پدر، اصلاً و ابداً.
‫خب، ما یه خادم داریم که اگه فکش نشکسته بود ‫الان نظر دیگه‌ای داشت.
‫در زندگی قبلیم، بله، من بوکسور بودم،
‫و توی خیابون بزرگ شدم. ‫کارهای دیگه‌ای هم کردم.
‫ما امروز به جنگجو نیاز داریم، ‫اما برای جنگیدن با دنیا،
‫نه با خودمون.
‫کشیش مثل چوپانه. ‫دنیا مثل گرگه.
‫نه.
‫من... من این رو باور ندارم، ‫پدر، با تمام احترام.
‫اگه شروع کنی به جنگیدن با گرگ‌ها، ‫تا به خودت بیای،
‫هر کسی رو که درک نمی‌کنی، یه گرگ می‌بینی.
‫من هنوز اون غریزه‌ی جنگیدن رو دارم، ‫و امروز هم تسلیمش شدم،
‫ولی مسیح اومد تا دنیا رو شفا بده، ‫نه اینکه باهاش بجنگه.
‫من به این ایمان دارم.
‫راهش اینه، نه این، می‌دونین؟
‫من فقط می‌خوام یه کشیش خوب باشم.
‫به آدم‌های شکست‌خورده‌ای مثل خودم ‫بخشش و عشق مسیح رو نشون بدم.
‫دنیا خیلی به این نیاز داره.
‫یه فرصت دیگه به من بدین، ‫و قول میدم که همین کار رو بکنم.
‫جناب اسقف،
‫شما بارها خودتون رو ‫به خاطر من به خطر انداختین.
‫- من ناامیدتون کردم، و هر چی که... ‫- خیلی‌خب.
‫گوش کن...
‫خادم «کلارک» رسماً آدمِ نچسبی‌ـه.
‫هیچ‌کس واقعاً از اینکه ‫زدی تو گوشش ناراحت نیست.
‫در واقع، برعکسش صادقه.
‫ولی ما باید یه کاری بکنیم.
‫می‌فرستیمت ‫به یه کلیسای کوچیک در «چیمنی راک».
‫الان اونجا فقط یه کشیش هست.
‫دستیار کشیش؟
‫آره، خب، ذوقت رو کنترل کن.
‫چی؟
‫داری میری ‫به کلیسای «بانوی همیشه بردبار»،
‫که توسط «مانسینیور جفرسون ویکس» اداره می‌شه. ‫اسم جفرسون ویکس رو شنیدی؟
‫ببین، ویکس طرفدارهای خودش رو داره. ‫من جزوشون نیستم.
‫بین خودمون باشه،
‫فکر می‌کنم یه تخته‌اش کمه ‫و یه آدمِ واقعاً بدعنقی‌ـه.
‫ولی چیزی که نمی‌شه انکار کرد اینه که پیروانش ‫دارن کم می‌شن و حتی فسیل شدن.
‫شاید به یه‌کم از اون حرف‌هایی که ‫اون تو زدی نیاز داشته باشه. می‌فهمی؟
‫اصلاً، ولی بله.
‫بله، بله، بله، بله، بله.
‫- روح القدس با منه. بذارین برم سراغش. ‫- هی. هی، هی.
‫این، نه این، درسته؟
‫موفق باشی، پسر.
‫خلاصه اینطوری شد که اومدم به «چیمنی راک».
‫حکایت دانیال در لانه‌ی شیر.
‫داوود در برابر جالوت.
‫جوون، خام، و لبریز از عشق مسیح.
‫آماده برای هر چیزی.
[برخیـــز مَرد مُــرده]
‫پدر جفرسون؟
‫سلام. «جاد دوپلنسی» از آلبانی؟
‫خداوند با تو باشد، ‫«جاد دوپلنسی» از آلبانی.
‫اومدی کلیسام رو ازم بگیری؟
‫نه.
‫خوبه.
‫بسیار خب، به من بگو «مانسینیور ویکس».
‫می‌بینم که مارتا رو دیدی.
‫مارتا؟ نه.
‫- مانسینیور ویکس. ‫- یا خدا!
‫زود بیدار شدم تا نقره‌ها رو برق بندازم.
‫یه‌کم لکه داشتن.
‫کافیه، مارتا.
‫پدر... جاد.
‫به اینجا خوش اومدی.
‫ممنون، مارتا.
‫راستش داشتم ‫به پدر ویکس می‌گفتم...
‫مانسینیور ویکس.
‫مانسینیور، درسته. ببخشید.
‫و ببخشید که گفتم «یا خدا».
‫هووف. فکر کنم شروع خیلی خوبیه.
‫اسقف «لنگستروم» تو رو فرستاد؟
‫لنگستروم.
‫خوب می‌شناسمش.
‫اون دست‌چینت کرده، فرستادت اینجا.
‫این یه چیزی رو بهم ثابت می‌کنه.
‫خیلی چیزها بهم می‌گه.
‫خب، من... من می‌دونم ‫شما عادت دارین تنهایی کار کنین، اما...
‫من... من اومدم خدمت کنم.
‫اعتراف من رو بشنو.
‫باشه.
‫برایم دعا کن پدر، زیرا که گناه کرده‌ام.
‫الان،
‫شش هفته از آخرین اعترافم می‌گذره.
‫به ثروت مادی دیگران حسادت کردم.
‫یه تبلیغ ماشین لوکس دیدم. ‫سم توی تلویزیونش داشت. لکسوس.
‫و با خودم گفتم،
‫«عجب ماشین خوشگلیه.»
‫مدل کوپه.
‫به قدرت مردان بزرگ حسادت کردم.
‫به قدرت پدربزرگم به عنوان یه کشیش حسادت کردم. ‫من اون رو می‌خواستم.
‫همیشه می‌خواستم.
‫من ناپرهیزی کردم،
‫چهار بار در این هفته.
‫روی هم رفته چهار یا پنج بار در... ‫چی گفتم، شش هفته؟
‫خب، بیا بگیم 30 بار، ناپرهیزی کردم ‫و هله‌هوله خوردم.
‫این هفته، توی تخت‌خوابم، ‫یه بار دم صبح.
‫یه بار توی حموم، ‫که خیلی خوب بود.
‫فقط باید نذاری خیس شه.
‫یه بار وسط‌های شب، ‫بعد از دیدن یه خواب درباره‌ی...
‫- اشکالی نداره. ‫- درباره‌ی یکی از اون کافه‌ گربه‌های ژاپنی.
‫- باشه. ‫- می‌دونی، یه مقاله خوندم،
‫ولی گربه‌ها لباس‌های عجیب پوشیده بودن، ‫و می‌دونی، برای همین...
‫و من چیزی آماده نکرده بودم،
‫مجبور شدم دست‌های چربم رو با یه نسخه ‫از مجله‌ی «وقایع کاتولیک» پاک کنم،
‫فقط چیزی که روی میز بغلی بود، ‫که احتمالاً خودش یه جور گناه حساب می‌شه.
‫نمی‌دونم، شاید هم نه، ولی... کار خوبی نبود.
‫اون موقع، ‫فکر می‌کردم این فقط یه رفتار عجیبه.
‫ولی حالا که به عقب نگاه می‌کنم، می‌فهمم.
‫این اولین مشتِ ویکس بود.
‫پنج‌تا «سلام بر مریم» و یک تسبیح.
‫ممنونم، پدر.
‫این آخریش نبود.
‫و خوش اومدی...
‫به کلیسای من.
‫طی چند هفته‌ی بعد، من جا افتادم
‫در کلیسای «بانوی همیشه بردبار».
[وقایع کاتولیک]
‫تنها کارمند تمام‌وقت دیگه، ‫سرایدار، «سامسون» بود.
‫سم.
‫این مانسینیور ویکس‌ـه
‫که هر روز بهم قدرت میده ‫تا دوباره سراغ خشم و دعوا نرم.
‫اونم قبلاً مشکل خشم داشت.
‫ولی یه بار بهم گفت، ‫«اگه من تونستم اون دیو رو مهار کنم، تو هم می‌تونی.»
‫و هر روز، این یه مبارزه‌ست.
‫ولی تونستم.
‫من مدیون اون و... مارتای عزیزم هستم.
‫مارتای... عزیزت؟
‫هر کاری براش می‌کنم.
‫فرشته‌ی من روی زمینه.
‫تا جایی که به کلیسا مربوط می‌شه، ‫مارتا همه کار می‌کنه.
‫حساب کتاب‌ها دستشه، کمک‌ها رو مدیریت می‌کنه، ‫همه چی رو بایگانی می‌کنه.
‫این رو بایگانی کن.
‫رداها رو می‌شوره، انبار رو پر می‌کنه،
‫به ویکس غذا میده، ارگ می‌زنه.
‫اون می‌دونست قضیه از چه قراره.
‫- پس مقبره اینجاست؟ ‫- آره.
‫واقعاً مایه‌ی شرمساریه. ‫باید یه دوربین امنیتی نصب کنیم.
‫- ورودی داره؟ ‫- داره.
‫اینجا رو ببین،
‫یه «درِ لازاروس»ـه.
‫از بیرون باز کردنش تجهیزات ساختمونی می‌خواد
‫ولی جوری تراز شده که با یه هل دادن
‫از داخل، کلاً میفته پایین.
‫اون‌وقت کی اون توئه؟
‫«پرنتیس».
‫پدربزرگِ ویکس، ‫بنیان‌گذار این کلیسا.
‫مثل پدرم بود.
‫حالم رو به هم می‌زنه.
‫این بچه‌ها روی آرامگاه مقدسش ‫عکس موشک نقاشی کردن.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫خب، من یه‌کم نجاری بلدم،
‫گفتم شاید بتونم ابزار سم رو قرض بگیرم، ‫یه چیز درست و حسابی...
‫نه، اون رو همونطور می‌ذاریم.
‫یادآوری گناه شرم‌آور اون زنِ بی‌آبروئـه.
‫اعترافم رو بشنو.
‫بله، زنِ بی‌آبرو.
‫این مادرِ ویکس بود.
‫باشه، حالا جریانش چیه؟
‫اون یه زنِ بی‌قید و بی‌آبرو بود.
‫باشه.
‫وقتی پرنتیس وارد کسوت کشیشی شد ‫و این کلیسا رو تأسیس کرد،
‫یه مرد بیوه بود با یه دختر.
‫اسمش «گریس» بود.
‫همیشه مایه‌ی دردسر بود.
‫عاشق لباس‌های نامناسب ‫و برندهای گرون‌قیمتش بود.
‫برندهای گرون‌قیمت... اوه.
‫آره.
‫به عنوان یه نوجوون، توی کافه‌ها ول می‌چرخید
‫خیلی زود هم با یه ولگرد ازدواج کرد و باردار شد
‫پرنتیس یه ثروت خانوادگی عظیم ‫توی بانک داشت.
‫برای محافظت از نوه‌اش، ویکس،
‫قول داد که اگه گریس ‫زیر سقف خونه‌ی اون بمونه،
‫اون ثروت بهش ارث می‌رسه.
‫و به این ترتیب اون زنِ ناخلف ‫منتظر مرگ پدرش موند.
‫سنگینیش رو روی دوشش حس می‌کرد.
‫مارتا، این رو یادت باشه.
‫ثروت و قدرتی که باهاش میاد،
‫سیبِ حواست.
‫وسوسه‌ای که منجر به سقوط می‌شه.
‫من باید به هر قیمتی شده عزیزان‌مون رو ‫از تأثیر فاسدکننده‌اش،
‫محافظت کنم.
‫بالأخره روزش فرا رسید.
‫من اونجا بودم.
‫دیدم که پرنتیس آخرین عشای ربانی‌اش رو گرفت
‫و روی محراب مقدس از دنیا رفت.
‫در آرامش.
‫اون زنِ بی‌چشم‌ورو ‫مستقیم رفت سراغ وکیل پرنتیس.
‫گفت: «پولم رو بده.»
‫و می‌دونی اون چی گفت؟
‫«بله، تو وارثِ ‫تک‌تک سکه‌هایی هستی که پرنتیس داشت.»
‫و توی حساب‌هاش،
‫حتی یک قرون هم نبود.
‫با ثروتش چی کار کرده بود؟
‫بعضی‌ها می‌گن دادش به فقرا.
‫بعضی‌ها می‌گن ریختش توی دریا. ‫هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫رفته بود.
‫آخرین عملِ بخشش‌آمیز اون مردِ مقدس
‫این بود که اون شرِ فاسدکننده رو ‫از دست‌های ناپاک دور نگه داره.
‫تنها چیزی که براش گذاشت...
‫این بود. [سیب حوا]
‫اون گفت: «این چیه؟»
‫ولی من می‌دونستم.
‫دنبال سیب حوا نگرد.
‫میراث تو اکنون مسیح است.
‫اون شب، انتقامش رو گرفت.
‫در یک خشم شیطانی،
‫این مکان مقدس رو آلوده کرد.
‫کفرگویی، بی‌حرمتی.
‫تجسم واقعیِ شیطان.
‫من گفتم: «خواهر گریس،
‫خداوند، پدرت، ‫تو رو در عشق خود خواهند بخشید.»
‫اون مُرد،
‫در حالی که خودش رو به مقبره‌ی پرنتیس می‌کوبید
‫گفتن آنوریسم مغزی بود.
‫من می‌گم مجازات شد،
‫توسط خدا و رحمتش.
‫پناه بر خدا.
‫ببخشید، ببخشید.
‫تاریکیِ اون داستان ‫شالوده‌ی این مکان بود.
‫می‌شد حسش کرد.
‫و اون پرسید: «کی بهت گفت...»
‫خب چی باعث می‌شه کسی ‫اینجا رو خونه‌ی معنوی خودش بدونه؟
‫گروه اصلیِ آدم‌های همیشگی ‫هر کدوم دلایل خودشون رو داشتن.
‫و این‌ها مظنونین ما خواهند بود.
‫پس باید معرفیشون کنم.
‫«ویرا درِیوِن»، وکیل محلی. ‫اون وفادار و متعهد بود.
‫پدرم وکیل و صمیمی‌ترین دوستِ ویکس بود.
‫رفیق شفیق هم بودن.
‫پس تو وکیل شدی تا بتونی ‫دفتر خانوادگی‌اش رو به دست بگیری؟
‫من وکیل شدم چون ‫می‌خواستم کارهای بزرگی توی دنیا بکنم.
‫ولی این مکان میراث پدرمه.
‫و اون ازم خواست تا...
‫- ممنون. ‫- ...بعد از مرگش حفظش کنم.
‫پس من اینجام.
‫هی، هی. سلام، ویرا.
‫- سلام. مرسی. ‫- می‌شه این رو پر کنی؟
‫پسرخوانده‌اش، «سای»، تازه برگشته بود خونه
‫بعد از اینکه تلاشش برای ‫پیدا کردن جای پا توی سیاست شکست خورد.
‫سلام.
‫باشه.
‫خوبه که برگشته؟
‫وقتی ویرا جوون بود، ‫تازه از دانشکده حقوق اومده بود بیرون،
‫پدرش با سایِ ده ساله اومد خونه، یهویی،
‫و به ویرا گفت که اون باید بزرگش کنه.
‫بدون هیچ سوالی.
‫کل شهر می‌دونستن که ‫تابلوئه برادر ناتنی خودشه.
‫ولی ویرا قبول کرد.
‫انجامش داد.
‫من خیلی چیزها رو فدا کردم تا...
‫...به پدرم، سای و ویکس وفادار بمونم.
‫پس فکر می‌کنم
‫وقتی پدرم ‫از بهشت داره به من نگاه می‌کنه،
‫فکر ‌کنم خیلی...
‫...ازم راضیه.
‫پس گمونم این خوبه.
‫تا اینقدرش رو رفتم.
‫من پسر طلایی حزب جمهوری‌خواه بودم، امید بزرگ
‫من کلی پارتی و آشنا این‌ور و اون‌ور دارم.
‫لب مرز بودم، ‫ولی نتونستم رأی‌دهنده‌ها رو جذب کنم.
‫من اون... شخصیتِ کاریزماتیک رو نداشتم، انگار
‫ارتباط گرفتن واقعی با مردم سخته.
‫می‌دونم.
‫همه چی رو امتحان کردم. باور کن، ‫روی مسئله نژاد مانور دادم.
‫روی مسئله جنسیت مانور دادم، ‫اقلیت‌ها،
‫مسئله مرز، بی‌خانمان‌ها،
‫جنگ، انتخابات، ‫مسائل پزشکی، آب و هوا.
‫اجاق‌های برقی، ‫شام، کتاب‌های کتابخونه، واکسن،
‫ضمایر، کلاشینکف، سوسیالیسم، حقوق سیاهپوستان
‫تئوری نژادی، سازمان بهداشت، 5جی، همه چی.
‫همه‌شون رو امتحان کردم. هیچ‌کس، هیچی.
‫مردم این روزها بی‌حس شدن. ‫نمی‌دونم چرا.
‫شاید باید برگردیم ‫به اصول اولیه، می‌دونی،
‫آجر بناییِ اینکه چطور واقعاً به مردم الهام بدیم
‫اصولش، مثل اینکه چیزی رو که ازش متنفرن نشون‌شون بدی
‫و بعد بترسونیشون که قراره ‫چیزی رو که دوست دارن ازشون بگیره؟
‫خب، نه.
‫ویرا.
‫«نَت شارپ»، دکتر محلی شهر.
‫زندگیش دور زنش، «دارلا» می‌چرخید.
‫اون همه‌چیزش بود.
‫دارلا هفته پیش ازم جدا شد.
‫متأسفم.
‫بچه‌ها رو برداشت، رفت توسان
‫با یه یارویی که ‫توی انجمن هواداری گروه «فیش» دیده بود.
‫گروه موسیقی فیش؟
‫اصلاً خبر ندارم.
‫دکتر نت داشت قاطی می‌کرد.
‫اون به اندازه کافی موفق نبود، ‫پولدار نبود، برای زنش خوب نبود.
‫هر کاری می‌کرد تا برش گردونه.
‫نزدیک‌ترین چیزی که به یه سلبریتی محلی داریم
‫نویسنده علمی-تخیلی، «لی راس».
‫احتمالاً حداقل بعضی از کتاب‌هاش رو می‌شناسی.
‫سری «برزخ هلالی»، «یخ‌شکن زمان»،
‫«اتصال بلورین».
‫ده سال پیش، ‫لی از نیویورک اومد اینجا،
‫با ویکس و کلیسا ارتباط گرفت، ‫و به قول خودش...
‫مغزم رو از برق کشیدم، می‌دونی،
‫از اون... ذهنیت جمعی لیبرال و... ‫اومدم اینجا و...
‫فروش کتاب‌هاش و محبوبیتش از اون موقع ‫داره آروم آروم سقوط می‌کنه.
‫ولی سال گذشته رو صرف نوشتن ‫یه کتاب عظیم درباره ویکس کرده بود.
‫آموزه‌های اون، تأملات من،
‫مقالات و خاطرات ‫یک مرید در پای یک پیامبر.
‫«مرد مقدس و رامشگر».
‫به نظرم خوندنش سخت بود، ‫ولی اون تمام امیدش رو بهش بسته بود.
‫این آخرین بلیت شانس منه ‫برای فرار از جهنمِ «ساب‌استک».
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫خواننده‌های من این روزها...
‫یعنی، یه مشت دیوونه‌ی آخرالزمانی‌ان.
‫همه‌شون شبیه «جان گودمن» ‫توی فیلم «لبوفسکی بزرگ» هستن.
‫این «سای» عوضی.
‫جدیداً دندون‌های اینفلوئنسری‌اش رو ‫توی مانسینیور فرو کرده.
‫ما ازش خوشمون نمیاد. همه‌مون می‌گیم، ‫«ویکس. مراقب باش،
‫باید از خودت دورش کنی. اون خبر بدیه. ‫یه دوزاریِ فرصت‌طلب.»
‫ما باید از ویکس در برابر ‫این بچه‌های زالو صفت محافظت کنیم.
‫«سیمون» تازه وارد شهر، ‫و تازه وارد کلیسا شده بود.
‫قبلاً یه نوازنده‌ی ویولن‌سل جهانی بود.
‫پنج سال پیش به خاطر مشکلات سلامتی ‫مجبور به بازنشستگی شد.
‫درد مزمن. یه مشکل عصبی مرموز
‫- که دکترها نمی‌تونن تشخیص بدن. ‫- متأسفم.
‫باورم شده بود که می‌تونن خوبم کنن.
‫گول خوردم.
‫منِ احمق.
‫یعنی، اینکه ایمان یک نفر رو بگیری
‫و برای پول ازش سوءاستفاده کنی
‫نهایتِ شرارته.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫آره. آره، بده.
‫ولی من درک می‌کنم که آدم بخواد باور کنه.
‫ولی این حسش متفاوته.
‫ایمان به خدا برای شفا دادنم.
‫این فرق داره.
‫الان احساس امیدواری دارم.
‫انگار که یه معجزه ممکنه رخ بده.
‫مانسینیور ویکس همچین حسی بهم میده.
‫روح القدس امروز واقعاً تکونش داد؟
‫مانسینیور!
‫جنگجوی من.
‫ویکس گروه اصلیش رو سفت و سخت نگه می‌داشت.
‫و قدرت اغواگر کاریزمای اون ‫غیرقابل انکار بود.
‫ولی روشش...
‫هر هفته، یه نفر رو انتخاب می‌کرد،
‫معمولاً یه تازه‌وارد، و بهش حمله می‌کرد.
‫دنیا می‌خواد که همه‌ی ما بی‌خیال باشیم.
‫هر انتخابی که دارین. ‫انتخاب‌هاتون رو بکنین. مالِ شمان.
‫احساس بدی نداشته باشین.
‫اون رابطه رو شروع کنین.
‫اون دروغ رو بگین.
‫اون بچه رو به دنیا بیارین.
‫قلب خودخواه‌تون رو ارضا کنین.
‫خودخواه.
‫بله.
‫محروم کردن اون بچه از خانواده.
‫از پدر.
‫حمله‌ای به قلعه‌ی ما.
‫نهاد مردانگی.
‫مادر خودِ من ‫اون انتخاب خودخواهانه رو در موردم کرد.
‫و من قلبِ خودخواهش رو نفرین می‌کنم.
‫هر روزِ زندگیم.
‫نیازها و خواسته‌های خودش رو ‫مقدم بر خانواده‌ای که خدا خواسته بود دونست.
‫من کافی هستم!
‫من!
‫ولی تویِ خودخواه و قلبِ ناپاک، نیستی.
‫انگار که اون بچه رو کتک بزنی.
‫بله، انگار که به اون بچه گرسنگی بدی.
‫با خانواده‌ای که خداوند خواسته مخالفت کن.
‫و تماشا کن که فرزندت ‫زیر اون بار می‌سوزه.
‫این کلیسای حقیقی نیست.
‫حتی اگه از متعصب‌ترینِ اون‌هایی ‫که روی نیمکت نشستن بپرسی،
‫می‌گن نه، ‫معلومه که این چیزی نیست که باورش دارن.
‫این ویکس بودنه، ‫که زیاده‌روی می‌کنه.
‫و چیزی که اون هر بار دنبالشه، ‫اینکه یکی بلند شه بره بیرون.
‫چرا این کار رو می‌کنه؟
‫چون وقتی اون شخص میره بیرون، ‫همه نگاه می‌کنن.
‫و حتی اگه در روشنایی روز ‫غیرقابل دفاع باشه،
‫اون ته تو تاریکی، ‫یه جایی رو قلقلک میده.
‫و با موندن روی اون نیمکت، ‫یه طرف انتخاب می‌شه.
‫طرفِ ویکس.
‫سنجیدنِ تحمل‌ها، ‫بهره‌برداری از چاه‌های عمیقِ مسموم،
‫سخت کردن، پیوند زدن با همدستی.
‫...برای یه ضربه دو امتیازی ‫و این تیم کابز رو...
‫برای همین سعی می‌کنم یه تعادل ایجاد کنم.
‫بسیار خب، خوش اومدین به اولین ‫گروه نیایش پدر جاد.
‫ممنونم از همگی که اینجا هستین.
‫و هدف اینه که دیوارها رو خراب کنیم
‫بین خودمون و مسیح،
‫خودمون و همدیگه، خودمون و دنیا.
‫وقتی 17 سالم بود،
‫من یه بوکسور بودم
‫و من... من... یه مرد رو توی رینگ کشتم.
‫دیوارهای زیادی ساخته بودم از...
‫از خشم، اعتیاد، خشونت.
‫فقط وقتی اونقدر احساس امنیت کردم که...
‫که گارد مشتم رو بیارم پایین، آغوشم رو باز کنم
‫به عمیق‌ترین گناهم اعتراف کنم.
‫اون روزی بود ‫که مسیح زندگیم رو نجات داد.
‫اون... اون من رو دگرگون نکرد.
‫اون هر روز من رو سرپا نگه می‌داره.
‫این همون رزق روزانه‌ست، درسته؟
‫فکر می‌کنم کلیسا باید این باشه.
‫این چیزی‌ـه که می‌خوام ‫این کلیسا باشه، برای من...
‫و برای همه‌ی شما.
‫خب...
‫مانسینیور ویکس نمیاد؟
‫نه، ولی...
‫نه.
‫خب، فکر کردم می‌تونیم فقط حرف بزنیم ‫و شروع کنیم به اشتراک گذاشتن و...
‫ولی اون می‌دونه ما داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫البته، معلومه. معلومه، بهش می‌گم.
‫من فقط... می‌خواستم ما ارتباط بگیریم و...
‫بهش می‌گی؟ بهش... قراره بگی؟
‫فعل زمان آینده ساده ‫به این معنی که هنوز...
‫بهش نگفتی؟
‫چرا بهش نگفتی؟
‫- این یه‌کم حس عجیبی داره. ‫- بسیار خب، بچه‌ها.
‫این یه جلسه نیایشه. ‫این... راز و این حرف‌ها نیست.
‫- خب، این یه جلسه نیایشِ سرّی‌ـه. ‫- نه.
‫دقیقاً همینه که هست.
‫همین الان به مانسینیور پیام دادم.
‫عالیه، پس... دیگه یه راز نیست.
‫حالا، اگه بتونیم برگردیم به خراب کردن ‫اون دیوارها از طریق عشقِ مسیح...
‫می‌گه: «چه غلطا؟»
‫- ای بابا. ‫- من... متأسفم. پدر،
‫من اومدم چون فکر کردم ‫این یه برنامه رسمی کلیساست.
‫فقط اینکه اون دقیقاً کلمه‌ی «غلط» رو نگفت.
‫باشه، ممنون، مارتا.
‫این یه برنامه کلیساست، ویرا.
‫توی کلیساست. ‫با منه. رسمیه.
‫یا «مقدس».
‫- میـ... می‌شه ببینمش؟ ‫- فکر کنم باید برم.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫- ممنون. سایرس؟ ‫- آره.
‫واو.
‫آره، شرمنده، پدر. ‫نمی‌خوام عصبانیش کنم.
‫تلاشت خوب بود، رفیق.
‫ممنون، دکتر.
‫احتمالاً فردا این رو پست می‌کنم. ‫می‌شه تگت کنم؟
‫ترجیح میدم نکنی.
‫احتمالاً به هر حال می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫خیلی متأسفم که کودتای کوچیکت ‫امروز بعدازظهر شکست خورد، پدر.
‫کودتا؟ مارتا، واقعاً؟
‫اگه بخوایم دعا کنیم ‫یا نیاز به اعتراف چیزی داشته باشیم،
‫می‌تونیم با مانسینیور ویکس انجامش بدیم.
‫می‌تونین؟ آخه به نظر میاد همه‌تون ‫از اون یارو در حد مرگ می‌ترسین.
‫می‌تونی با پای خودت ‫وارد اون کلیسا بشی
‫و عمیق‌ترین گناهت رو به ویکس اعتراف کنی، ‫مارتا، بدون ترس؟
‫چون... چون اگه نه، ‫کل این مکان یه مقبره‌ی رنگ و لعاب شده‌ست.
‫بله، می‌تونم.
‫خب،
‫خوبه!
‫هفته‌ی مقدس، هفته‌ی ‫مراسم‌های ویژه که به عید پاک ختم می‌شه.
‫توی «عید شعانین» بود ‫که بالأخره صبرم تموم شد.
‫و بعد... ‫دو بار توی حموم در این هفته
‫اون کاری رو که گفتم کردم ‫و یواشکی شیرینی خوردم؟
‫پنج‌تا «دعای ربّانی»، پنج‌تا «سلام بر مریم».
‫خب، الان شد نُه ماه، جاد.
‫اینجا چطوره؟ بهت خوش می‌گذره؟ ‫داری بعضی از... دیوارها رو خراب می‌کنی؟
‫برایم دعا کن پدر، زیرا که گناه کرده‌ام. ‫یه هفته از آخرین اعترافم می‌گذره.
‫من به حریم خصوصی یه کشیش دیگه خیانت کردم.
‫می‌دونم که مارتا قبض‌های ‫پزشکیش رو توی دفتر بایگانی می‌کنه، پس...
‫رفتم سراغشون.
‫و فهمیدم که تو پنج سال پیش ‫عمل بای‌پس معده انجام دادی،
‫که باعث می‌شه جسماً نتونی شیرینی بخوری.
‫من از پس هر چیزی که این هست بر میام.
‫در نُه ماه گذشته، ‫دیدم که چطور این گروه رو می‌چرخونی،
‫و ازش خوشم نمیاد.
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫نه، مانسینیور، نمیاد.
‫مثلاً نت شارپ.
‫مرد نیاز داره که ببخشه ‫و شروع کنه به زندگی کردن.
‫و عشق مسیح باید سکوی پرتابی ‫برای اون باشه، و در عوض،
‫اون فقط، هر روز،
‫بیشتر و بیشتر عصبانی ‫و تلخ می‌شه نسبت به همسر سابقش،
‫نسبت به زن‌ها.
‫این بده. و لی، اون یه قصه‌گوئه.
‫و انگار که ابرقدرتش ‫علیه خودش استفاده شده.
‫تنها قصه‌ای که تعریف می‌کنه اینه که، ‫«دنیا کمر به نابودی من بسته.»
‫اون باهوش و بامزه ‫و زرنگ و مورد احترام بود،
‫و الان فقط داره قاطی می‌کنه ‫و تمام مدت عصبانیه، پارانوئید شده.
‫می‌دونستی که اون عملاً ‫دور خونه‌اش خندق کنده؟
‫واقعاً؟
‫یعنی، بیشتر نمادینه، ولی آره.
‫و سیمون، متأسفم، مانسینیور،
‫ولی می‌ترسم ‫که ازش سوءاستفاده کرده باشی.
‫من ارقام کمک‌های مالی رو دیدم.
‫می‌دونم چقدر داره میده، ‫و طی چند ماه گذشته،
‫اون رسماً داره خرج اینجا رو میده.
‫و بله، من به امکان معجزات ‫از طریق مسیح باور دارم،
‫ولی چیزی که تو داری بهش میدی اون نیست.
‫این یه معامله‌ست، از طریق تو،
‫و خدا کمکت کنه، ‫این باعث می‌شه اون دوباره حس خیانت بکنه.
‫خدا کمکم کنه. چیز دیگه‌ای هست؟
‫آره، چرا که نه؟ سای درِیوِن.
‫این کارهای یوتیوبی جدیدی ‫که می‌کنه نگرانت نمی‌کنه؟
‫الان هر هفته، اون یه تیکه از حرف‌های تو ‫توی مراسم عشای ربانی رو برمی‌داره
‫و می‌ذاره توی سخنرانی‌های سیاسی خودش. ‫اون داره مصادره به مطلوب می‌کنه، و صادقانه بگم،
‫فکر می‌کنم داره تصویر کلیسا رو ‫به شکل خطرناکی خراب می‌کنه.
‫آخرین باری که یه آدم جدید ‫بیشتر از یک یک‌شنبه دووم آورد کی بود؟
‫خبرش همه‌جا پیچیده.
‫الان هر هفته، فقط همین...
‫همین هسته‌ی فسیل‌شده‌ی همیشگی میان،
‫و به نظر میاد تو عمداً داری ‫اون‌ها رو عصبانی و ترسون نگه می‌داری.
‫مسیح یارانش رو اینطوری هدایت می‌کرد؟
‫این کاریه که ما باید بکنیم؟
‫همین الان، تو عصبانی هستی. باید هم باشی.
‫خطرناک بود اگه نبودی. ‫اون‌وقت می‌دیدم که تو درمونده‌ای،
‫و بارها و بارها تکرارش می‌کردم.
‫من دنیام. تو کلیسایی.
‫همون‌جا بمون. همون‌جا بمون. بمون.
‫آها. خوبه. درسته. بله.
‫خشم. خشم به ما اجازه میده بجنگیم، ‫زمینی رو که از دست دادیم پس بگیریم.
‫و ما زمینِ خیلی زیادی رو از دست دادیم.
‫و حالا تو ترسیدی.
‫به اون غرایزِ جنگیِ بی‌پروات نگاه کن ‫که دارن برمی‌گردن. خوبه!
‫تو می‌ترسی که من دوباره بهت حمله کنم.
‫ولی تو داری از خودت محافظت می‌کنی.
‫چون دنیا می‌خواد ما رو نابود کنه.
‫نسخه‌ی تو از عشق و بخشش، یه رشوه‌ست.
‫یه جور کنار اومدن با مدرنیته‌ست،
‫که مبادا به این دنیای آشغال بربخوره.
‫در حالی که اون‌ها دارن ما رو نابود می‌کنن.
‫فمینیست‌های مارکسیستِ بی‌بند و بار. ‫تیکه به تیکه، نابودمون می‌کنن.
‫ولی من بارم رو به دوش می‌کشم. من سنگر رو نگه می‌دارم
‫و تو؟
‫توی بچه‌ی لوس که از آلبانی اومدی؟
‫قراره عصبانی بشی...
‫و بجنگی؟
‫تو داری این کلیسا رو مسموم می‌کنی.
‫و من برای نجاتش هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫که مثل یه سرطان جراحیت کنم و بندازمت دور.
‫پنج‌تا «دعای ربّانی»، پنج‌تا «سلام بر مریم».
‫مسیحا، تو از من ناامید نشدی.
‫منم از این کلیسا ناامید نمی‌شم.
‫ولی اون یه قدم از من جلوتر بود.
‫جلسه‌ی نیایش پدر جاد؟
‫من این کلیسا رو حفظ کردم.
‫با حقیقتِ خداوند مستحکمش کردم.
‫و حالا خیانت برای اینکه ببینم اقتدارم،
‫ایمانم و خودِ زندگیم به چالش کشیده شده،
‫اونم از داخل پناهگاه مقدسِ خودم.
‫برو بیرون!
‫حرکت آخرِ ویکس.
‫جنگِ علنی علیه من.
‫خیلی داغ کردم.
‫دنیا یه گرگه. تو شیطانی.
‫تو یه گرگِ شیطان‌صفتی.
‫لعنتی.
‫- نیکولای، متأسفم. شکستمش... ‫- نه، نه، نه. نگرانش نباش.
‫- ...با دستم. ‫- لامپ‌های آشغالی‌ان. لامپ‌های آشغالی‌ان.
‫- بی‌خیال. هی، می‌تونی رانندگی کنی؟ ‫- آره.
‫مطمئنی؟
[کافه‌ی اِل دیابلو] (شیطان)
‫آهای!
‫کی اونجاست؟
‫لعنتی.
‫و این ما رو می‌رسونه به جمعه‌ی نیک.
‫بریم که رفتیم.
‫مراسم ساعت 3 بعدازظهر بود.
‫فقط همیشگی‌ها بودن.
‫یه تنشِ عجیب توی هوا بود.
‫موعظه رو یادم نمیاد، ‫ولی حس متفاوتی داشت.
‫خشمش کمتر حساب‌شده به نظر می‌رسید.
‫بیشتر دیوانه‌وار بود.
‫مثل همیشه، بعد از موعظه، ‫ویکس از پا افتاده بود،
‫از نظر روحی و جسمی، ‫و نیاز به زمان داشت تا تجدید قوا کنه.
‫می‌رفت توی ‫اون اتاقک کوچیکِ کمدمانند
‫درست در کنار محراب ‫تا از دید پنهان باشه.
‫خودش رو تقویت می‌کرد، ‫و من مراسم رو ادامه می‌دادم
‫تا وقتی که اونقدر حس قدرت کنه ‫که برگرده و ادامه بده.
♪ بنگرید چوب صلیب را ♪
♪ که منجی عالم به او بسته شده ♪
‫مانسینیور؟
‫چی شده؟
‫جفرسون؟
‫جاد.
‫یه چیزی توی کمرشه.
‫صبر کن. بهش دست نزن.
‫به... به هیچی دست نزن.
‫شیطان! شیطان اون رو زد زمین!
‫- ابلیس... شیطان... ‫- مارتا.
‫- ...زدش زمین! ‫- نه.
‫مارتا! خواهش می‌کنم.
‫فقط پنج دقیقه طول کشید تا آمبولانس برسه.
‫مرگ ویکس در صحنه اعلام شد.
‫وقتی بیرون به بقیه ملحق شدم، ‫پلیس‌ها تازه داشتن می‌رسیدن.
‫شیطان اون مرد رو نخواهد برد.
‫اون دوباره در شکوهِ خداوند برخواهد خاست.
‫این برای یه شهر کوچیک اتفاقی دیوانه‌وار بود
‫و «جرالدین» بیچاره، رئیس پلیس محلی، ‫با سر افتاد وسط ماجرا.
‫یا خدا.
‫ساعت‌ها بازجویی ‫در تمام طولِ روزِ شنبه
‫- تا اینکه بالأخره... ‫- تو تنها کسی بودی که توی محراب
‫همراه مانسینیور بودی ‫اونم درست لحظه‌ی کشته شدنش.
‫و تو از قبل اون مجسمه‌ی سرِ گرگ رو داشتی
‫که به آلت قتل وصل شده بود.
‫و توی اون کلیسا تو تنها کسی هستی ‫که ازش متنفر بودی.
‫من... من از هیچ‌کس متنفر نیستم.
‫ولی عملاً غیرممکنه که کار کسی باشه، ‫پس من...
‫نمی‌دونم قضیه چیه.
‫خیلی‌خب. پدر، ‫چرا نمیری یه‌کم استراحت کنی؟
‫ولی باید قبل از رفتنت بهت هشدار بدم، ‫مردم شهر دارن حرف می‌زنن.
‫«سای درِیوِن» امروز صبح ‫این رو توی یوتیوبش گذاشت.
‫...داری این کلیسا رو مسموم می‌کنی.
‫و من برای نجاتش هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫که مثل یه سرطان جراحیت کنم و بندازمت دور.
‫کلی هم بازنشر شده.
‫خیلی زیاد.
[رئیس پلیس بخش، جرالدین اسکات]
‫گوشیم رو برای دو دقیقه روشن کردم، ‫و اشتباه بود.
‫سیلی از پیام‌ها به سمت کشیشِ قاتل.
‫ولی من به فکر ‫دستگیر شدن یا خلع لباس شدن نبودم.
‫داشتم فکر می‌کردم که ویکس برنده شده.
‫چون در بخشی از روحم ‫که نمی‌تونه به مسیح دروغ بگه،
‫یا به خودم، یا به شما...
‫...خوشحال بودم که پیرمرد مُرده.
‫یا خدا.
‫کمکم کن.
‫خواهش می‌کنم، راه رو نشونم بده.
‫سلام؟
‫ببخشید...
‫بازین؟
‫همیشه.
‫حالتون خوبه؟
‫آره. ببخشید.
‫- مراسم عید پاک نداریم. متأسفم. ‫- من...
‫- خواهش می‌کنم. بفرما تو. بفرما تو. ‫- ممنون. ممنون.
‫نمی‌خوام مزاحم وظایف کشیشی‌تون شم، باشه؟
‫خب... عجب چیزی‌ـه، نه؟
‫درسته؟
‫سخته... که آدم اینجا باشه ‫و حضورش رو حس نکنه.
‫حضورِ کی رو؟
‫خدا... آره.
‫- آره. ‫- شما کاتولیک نیستین.
‫نه، خیلی هم نیستم، نه.
‫نه چندان.
‫من در محرابِ عقل زانو می‌زنم.
‫توی خانواده مذهبی بزرگ نشدین؟
‫مادرم... بود،
‫خیلی، خیلی مذهبی بود، می‌دونین.
‫- باهاش صمیمی بودین؟ ‫- نه.
‫وقتی پسربچه بودم، ما... ولی این...
‫- پیچیده‌ست. خانواده‌ست دیگه. ‫- پیچیده‌ست.
‫آره. درسته.
‫همه‌ی این‌ها چه حسی بهتون میده؟
‫چه حسی بهم میده؟
‫صادقانه؟
‫حتماً.
‫خب، معماریش، برام جالبه.
‫من عظمتش رو حس می‌کنم، اون... اون رمز و راز
‫تأثیر احساسیِ مورد نظر. این...
‫و انگار یکی داستانی رو برام تعریف کرده ‫که باورش ندارم.
‫بنا شده بر وعده‌های توخالیِ ‫یه قصه‌ی پریانِ بچگانه
‫پُر از بدخواهی ‫و زن‌ستیزی و دگر‌هراسی
‫و توجیه شده برای ‫اعمال خشونت‌آمیز و ظالمانه‌ی بی‌شمار
‫در حالی که تمام مدت، و هنوز،
‫اعمال شرم‌آور خودش رو پنهان می‌کنه.
‫پس مثل یه قاطرِ چموش که جفتک میندازه،
‫دلم می‌خواد تیکه‌پاره‌اش کنم ‫و اون حبابِ پوچِ باورش رو بترکونم
‫و برسم به حقیقتی ‫که بتونم بدون خفه شدن قورتش بدم.
‫هرچند جزئیات تیرهای سقف ‫خیلی ظریفه. این...
‫ببینین... اگه می‌خواین بیرونم کنین، ‫راحت باشین.
‫نه، نه.
‫داری صادقانه حرف می‌زنی، خوبه.
‫راست گفتن می‌تونه آدم رو سبک کنه.
‫حدس می‌زنم همیشه نمی‌تونی ‫با اهل کلیسات صادق باشی.
‫همیشه می‌شه صادق بود ‫با نگفتن بخش‌های غیرصادقانه.
‫آره.
‫حق با توئه. قصه‌گوییه.
‫و این کلیسا، این... قرون وسطایی نیست. ‫ما توی نیویورکیم.
‫نئوگوتیکِ قرن نوزدهمه.
‫بیشتر شبیه دیزنی‌لنده ‫تا کلیسای نوتردام...
‫و مناسک و تشریفات...
‫و لباس‌ها، همه‌ش.
‫قصه‌گوییه.
‫حق با توئه.
‫فکر کنم سوال اینه که...
‫آیا این قصه‌ها ما رو به یه دروغ متقاعد می‌کنن؟
‫یا با چیزی عمیق در درونمون طنین‌انداز می‌شن ‫که عمیقاً حقیقته؟
‫که هیچ جور دیگه‌ای نمی‌تونیم بیانش کنیم...
‫جز با قصه‌گویی.
‫گل گفتی. پدر روحانی.
‫- پسرم. ‫- متأسفم.
‫من فقط...
‫من تازه دوباره حس یک کشیش رو داشتم،
‫و حالا قراره از دستش بدم و...
‫و هدفم رو از دست بدم و می‌ترسم، من...
‫نمی‌دونم چطور زندگی کنم.
‫بلانک!
‫هی! پیداش کردی! اون...
‫شما کی هستین؟
‫احتمالاً باید اول این رو می‌گفتم.
‫اسم من «بنوا بلانک»ـه. من کارآگاهم.
‫من به پرونده‌ی قتل ‫جفرسون ویکس علاقه‌مند شدم.
‫شما کارآگاهین، ‫یعنی با پلیس همکاری می‌کنین؟
‫نه، نه. من به صورت خصوصی کار می‌کنم.
‫همه فکر می‌کنن کار منه. من نبودم.
‫ولی شاید توی قلبم می‌خواستمش،
‫و جوری که اتفاق افتاد ‫یه جور معجزه بود.
‫و...
‫نمی‌دونم. گم شدم. نمی‌دونم.
‫اجازه میدی کمکت کنم؟
‫چی؟
‫لب‌هات از کم‌آبی ترک خورده.
‫تموم شب رو نخوابیدی.
‫بیرون موندی،
‫از وضعیت پاچه‌ی شلوارت معلومه، ‫روی زانوهات دعا می‌کردی.
‫چیزی که من می‌بینم یه مرد گناهکار در عذاب نیست
‫بلکه یه مرد بی‌گناهه که از عذاب‌وجدان رنج می‌بره
‫بذار کمکت کنم.
‫چطوری؟
‫این لباسِ معجزه پوشیده.
‫این فقط یه قتله و من قتل‌ها رو حل می‌کنم.
‫صبر کن... شما همونی بودین که
‫توی اون قضیه‌ی «کنتاکی دربی» که قاتله رو گیرش انداختین
‫- با دوربین پایان‌نما؟ ‫- آره.
‫پس شما...
‫توی برنامه «ویو» بودین.
‫- آره. ‫- اینجا چی کار می‌کنین؟
‫من باید سریعاً در جریان وقایع ‫اون مراسم جمعه‌ی نیک
‫و اتفاقات اینجا در کلیسای ‫«بانوی همیشه بردبار» قرار بگیرم.
‫جرالدین لطف کرده ‫و به من اجازه‌ی دسترسی داده.
‫اگه بتونی امروز وقت بذاری ‫و من رو در تحقیقاتم همراهی کنی،
‫جسد رو ببینیم، رد آلت قتل رو بزنیم، ‫صحنه‌ی جرم رو بررسی کنیم،
‫کمک شایانی کردی
‫جسد؟
‫آره، نظرم عوض شد. ‫فکر نمی‌کنم باید اینجا باشم.
‫بلانک، من به روشت اعتماد دارم، ‫ولی با اون موافقم.
‫نه، نه، نه. می‌خوام یه تصویر شفاف ‫و بالینی از چیزی که انجام شده داشته باشی.
‫که ویکس رو همونطوری که هست ببینی، یه جسد. ‫فقط یه کالبد خالی.
‫نه اون هیولای افسانه‌ای توی ذهنت، ‫بلکه صرفاً گوشت و خون.
‫مُرده با یه زخم چاقو که می‌تونیم تحلیلش کنیم
‫فقط... گوشت و خون.
‫گوشت و خون، آره.
‫بله، اینم از تکون‌تکونِ ما.
‫- آره. اون رو ببین. ‫- لطفاً دیگه ‌این کار رو نکنین.
‫«تَمی». می‌شه گوشت رو برگردونی؟
‫مثل پنکیک. آره.
‫یک، دو، سه.
[سردخانه]
‫- هی! هی. ‫- نه، نه، نه. جای من اینجا نیست.
‫نمی‌تونم اینجا باشم، ‫نمی‌دونم چرا من رو آوردین.
‫- نمی‌تونم... ‫- هی!
‫اگه آمرزش می‌خوای،
‫اگه می‌خوای باز هم کشیش باشی، ‫پس باید توی این راه با من بیای.
‫قاتل واقعی بیرونه. ‫ما باید پیداش کنیم، گیرش بندازیم، من...
‫ببخشید.
‫منظورم اینه که بگیریمش و زندگیت رو پس بگیری
‫پدر.
‫من باید بدونم ‫که تو موقعیت رو درک می‌کنی.
‫ما همه رفیق نیستیم ‫که دور هم جمع شدیم تا یه پرونده رو حل کنیم.
‫تو هنوز مظنونی.
‫نکته اینه که، تو نباید بدون وکیل اینجا باشی، ‫این رو می‌فهمی؟
‫من این کار رو نکردم.
‫اگه بتونم کمک کنم که بفهمیم کی کرده،
‫پس پایه‌ام، آره، بریم تو کارش، آره.
‫بسیار خب.
‫جسد.
‫بعدی آلت قتل.
‫بعد صحنه‌ی جرم.
‫با من بیا.
‫یه چیزی بهت بگم، ‫من حتی از شیطان خوشم نمیاد.
‫می‌دونی، «اِل دیابلو»، باکلاس به نظر میاد، ‫ایتالیایی‌ـه، این اشکالی نداره، می‌دونی،
‫بعد زنم، میره تابلوی شیطان می‌خره،
‫بعد لامپ‌های شیطانی رو می‌خره
‫و بعد مردم شروع می‌کنن، «هی، یه چیز ‫شیطانی واسه کافه بخر، عاشقشه.»
‫و بعد، می‌دونی، شیطان، شیطان، شیطان، بنگ، نمی‌دونم
‫- ولی همینه... همینه، نه؟ ‫- آره.
‫آره.
‫ولی...
‫ولی می‌دونی، قرمز نبود، ‫الان قرمزه، رنگ شده.
‫- بله، بله، تازه رنگ شده. ‫- امیدوارم.
‫توش رو با یه جور گچ پر کردن ‫و تیغه رو چسبوندن اون تو.
‫من برای نجاتش هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫که مثل یه سرطان جراحیت کنم و بندازمت دور.
‫هی، هی، هی. بی‌خیال، قطعش کن. ‫اصلاً کار جالبی نیست. بی‌خیال.
‫اون کله‌ی شیطان قرمز، ‫سر از کجا درآورد؟
‫توی کلیسا، پرتش کردم سمت کلیسا ‫و یه پنجره رو شکست، نمی‌دونم چرا.
‫و بعد از «مراسم تعمید روغن» روز دوشنبه،
‫مارتا گفت که یه پنجره‌ی شکسته کوچیک پیدا کرده
‫امان از بچه‌ها.
‫ولی چیز دیگه‌ای نبود.
‫اون رو می‌بینی؟
‫آره.
‫اون...
‫دکتر نت.
‫لـ...
‫سلام.
‫فقط داشتم ناهار می‌خوردم.
‫نت، من... من می‌تونم بعداً بیام اونجا ‫اگه... اگه بخوای حرف بزنیم.
‫فکر نکنم... آره، من... آره.
‫فکر نکنم این رو ترجیح بدم.
‫ترجیح میدم نیای.
‫خودشه. ‫این چیزی‌ـه که باهاش انجامش دادی.
‫- بس کن، نت. ‫- «مثل سرطان ببرش و بندازش دور.»
‫ای آدمِ پست.
‫- حالیش کن، نت. ‫- آره.
‫آدمِ پست! کشیشِ قاتل!
‫اول از همه،
‫من یه سبد میوه به کارآگاه «الیوت» بدهکارم ‫که شماره‌ی تو رو بهم داد.
‫من فقط خوشحالم که خدمت کردم.
‫جرالدین، تو این بصیرت رو داشتی
‫که ببینی این قضیه ‫خیلی فراتر از کار پلیسی معمولیه،
‫این چیزی‌ـه که ‫حتی منم تجربه‌اش نکردم.
‫یه نمونه‌ی کلاسیک ‫از یک جنایتِ کاملاً غیرممکن.
‫خوراکِ رمان‌های جنایی.
‫این نباید توی دنیای واقعی ما وجود داشته باشه
‫و با این حال اینجاست.
‫جام مقدس. (دستاورد محال)
‫عاشق این اشتیاقم.
‫فقط باید مطمئن بشم ‫که می‌دونی این پرونده قابل حله.
‫من ناتوانم از حل نکردنِ یه جنایت.
‫اون لحظه‌ی کیش و مات
‫وقتی میرم روی صحنه ‫و تار عنکبوت حریفم رو از هم باز می‌کنم...
‫می‌بینی. کیف میده!
‫- عالیه، چطور به اونجا برسیم؟ ‫- منبع،
‫کتاب «مرد توخالی» اثر جان دیکسون کار.
‫یه رمان کارآگاهیِ عصر طلایی
‫و یه کتاب مقدماتی تمام‌عیار ‫درباره معمای اتاقِ بسته،
‫جنایت غیرممکن.
‫صبر کن.
[باشگاه کتاب‌خوانی] [فهرست کتاب‌های بهار]
‫پدر جاد، یه بار دیگه، نونت حلاله.
‫«جسد مال کیست؟» ‫«قتل‌های خیابان مورگ».
‫«قتل راجر آکروید». ‫«قتل در خانه‌ی کشیش».
‫خدای من، این عملاً ‫یه سرفصل آموزشی برای ارتکاب این جنایته.
‫و کل اهل کلیسا توی این گروه‌ان؟
‫کی این کتاب‌ها رو انتخاب کرده؟
‫اُپرا.
‫اپرا.
‫مارتا یه لیست موضوعی ‫از سایت اپرا برمی‌داره.
‫خب، این تئوری من رو تأیید می‌کنه.
‫قاتل قطعاً تقلید کرده
‫از روش‌های سنتی ‫یه داستان معمایی اتاقِ بسته.
‫که کار رو ساده می‌کنه.
‫وقتِ باشگاه کتابخوانیه.
‫بیاین، بچه‌ها.
‫توی «مرد توخالی»، ‫کارآگاه «گیدئون فل»
‫یه خلاصه‌ای از تمام روش‌های ممکن ‫برای قتل در اتاق بسته ارائه میده.
‫پس بیایم ردیفشون کنیم و یکی‌یکی حذفشون کنیم
‫احتمال شماره یک،
‫ویکس با چاقو زده شده
‫قبل از اینکه وارد اتاقک بشه.
‫پدر جاد، می‌شه دقیقاً جایی که بودی بایستی؟
‫ویکس خطبه‌اش رو تموم می‌کنه.
‫هر دستگاهی پشت سرش
‫که بتونه یه خنجر سنگین و نامتعادل رو ‫به کمرش پرتاب کنه...
‫شاید از دید دوربین ‫و شاهدین توی سالن پنهان بوده باشه،
‫ولی قطعاً توسط پدر جاد دیده می‌شد.
‫نه، من یه رباتِ چاقو‌انداز پشت سرش ندیدم.
‫نه. احتمال یک، خط خورد.
‫احتمال دو...
‫اون کشته شده
‫وقتی داخل اتاقک بوده
‫توسط کسی یا چیزی که
‫بیرون از اتاقک بوده.
‫مثلاً، یه چیزی چاقو رو پرت کرده ‫توی اتاقک از این بیرون؟
‫نه، این دیوونگیه.
‫دیوونگی و از چند جهت غیرممکن.
‫احتمال دو، خط خورد. پیشرفت!
‫چندتا احتمال دیگه هست؟
‫خیلی نیست. سه...
‫اون کشته شده وقتی داخل اتاقک بوده
‫توسط دستگاهی که اونم
‫داخل اتاقک بوده.
‫پس یه چیزی از قبل کار گذاشته شده و،
‫چی، با ریموت فعال شده؟
‫خب، این دیوارها ضخیمن،
‫ولی یه سیگنال رادیویی خیلی قوی ‫می‌تونه ازشون رد بشه.
‫پس آدم کجا می‌تونه مخفی کنه...
‫...یه دستگاه پرتاب چاقوی کنترلی ‫کاملاً مجهز رو
‫توی یه اتاقک خالی؟
‫ویکس با شکم افتاد زمین.
‫من اون صدای تلپِ سنگین یادمه.
‫و صورتش رو به در بود،
‫پس اون عقب ایستاده بوده رو به بیرون،
‫پس چاقو باید ‫یه جوری از دیوارِ عقبی اومده باشه.
‫تلپِ سنگین. خیلی خوبه.
‫با این حال،
‫صخره‌ی جبل‌الطارق.
‫نظرت راجع به...
‫نظرت راجع به یه دیوار کاذب چیه ‫که بعداً برداشته شده؟
‫تخته گاز میری، پدر براون.
‫چی؟ نه، نه.
‫افراد من متوجه دیوار کاذب می‌شدن.
‫آره. و برداشتنش بعد از ماجرا ‫کار کوچیکی نبوده.
‫چیز دیگه‌ای ‫کفِ این فضا پیدا نشده، نه؟
‫نه. نه، فقط نخ قرمز.
‫صبر کن، چی؟ اون...
‫نخ قرمز؟
‫دو رشته نخ قرمز ضخیم ‫حدود سه اینچ طول، اونجا پیدا شد
‫کنار جسد نزدیک پاش.
‫خب، احتمال چهارم چیه؟
‫مارتا؟
‫- بندازشون بیرون. ‫- مارتا؟
‫بندازشون بیرون!
‫توی این مکان مقدس راه میرن
‫انگار صحنه‌ی جرمه. مثل یه...
‫سریال پلیسیِ مبتذل !درباره ربات‌ها حرف می‌زنن
‫این درست نیست، پدر، ‫نیست، این درست نیست!
‫مارتا، بهتره بری خونه، یه‌کم استراحت کنی.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫برو.
‫دیگه هیچ‌کس تو رو اینجا نمی‌خواد.
‫تو همیشه از مانسینیور متنفر بودی ‫و جز تحقیر چیزی برای ما نداری.
‫- این حقیقت نداره. ‫- قتل توی قلبت...
‫- نه. ‫- ...خون روی دست‌هات
‫درست مثل اون زنِ بی‌آبرو.
‫گناهِ اولیه‌ی تو این مکان رو لکه‌دار کرده.
‫کشیش دروغین!
‫شرمنده.
‫ولی، آره، ‫اگه پیدا کردن حقایق با اون کارآگاه
‫من رو مقابل تو و این جماعت قرار میده، ‫پس باشه.
‫شرمنده.
‫می‌شه از کیسه‌بوکست استفاده کنم؟
‫آره. راحت باش.
‫حالت خوبه؟
‫مه داشت کنار می‌رفت. ‫این معمایی بود که حل می‌شد.
‫جسد، سلاح، ‫صحنه‌ی جرم، تفنگ‌های چاقوییِ رباتی،
‫و زوایای دید و دیوارهای سنگی و ریموت کنترل‌ها
‫و ریموت کنترل‌ها.
‫ولی الان یه روزِ تازه‌ست... تیم کابز...
‫کی قرار بود قهرمانِ اون بازی بشه...
‫ولی دیدیم که چطور پیش رفت...
‫تو در طول مراسمِ جمعه به بازی گوش نمی‌دادی.
‫با رادیوت.
‫نه. مارتا موافق نیست.
‫پس ضبطش کردی.
‫آره.
‫بسیار خب. من یه برچسبِ زمانی روش گذاشتم ‫با در نظر گرفتن تأخیر پخش.
‫تماس دکتر شارپ با بیمارستان ‫در ساعت 3:47 بعدازظهر اتفاق افتاد
‫و 90 ثانیه قبل از اون...
‫خب، چندین چیز ‫می‌تونست باعث اون پارازیت بشه،
‫ولی در جواب سوالت، بله،
‫این با یه موج قوی تداخل رادیویی ‫جور درمیاد
‫که ممکنه از یه ریموت کنترلِ تقویت‌شده بگیری.
‫لعنتی.
‫خودشه، نه؟
‫این ربات چاقو‌انداز رو فعال کرده.
‫باید همین باشه. ‫می‌تونی... می‌تونی الان حلش کنی، درسته؟
‫آیا... ‫آیا این رو با فیلمِ سای هماهنگ کردی؟
‫کردم، آره. ویدئوی آیفون ‫تایم‌کد داره. خیلی دقیقه.
‫- باشه. می‌شه بهمون نشون بدی لطفاً؟ ‫- آره.
‫چی رو نشون‌مون بده؟
♪ که منجی عالم به او بسته شده ♪
‫مانسینیور؟
‫پس وقتی موج رادیویی اتفاق افتاد،
‫اون قبلاً روی زمین بود ‫با یه چاقو توی کمرش
‫و پدر جاد داشت مستقیم بهش نگاه می‌کرد.
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫خب، واسه ربات چاقو‌انداز، ممکن نیست.
‫پس... این هیچی نبود؟
‫نه، نه.
‫این خیلی هم یه چیزی بود.
‫ما الان تمام تیکه‌ها رو جلوی رومون چیدیم.
‫- چیدیم؟ ‫- آره.
‫منشأ اون کله‌ی شیطان رو در نظر بگیر، ‫نخِ قرمز،
‫صدای تلپِ سنگین، ‫زمان‌بندیِ ریموت رادیویی.
‫همه‌ش با هم جور درمیاد.
‫پس جواب رو بهمون بده.
‫نمی‌تونم.
‫تو گفتی اگه همه‌ی تیکه‌ها رو داشته باشی، ‫جواب رو داری.
‫می‌دونم. و با این حال،
‫با وجود تمام تیکه‌ها روی میز،
‫این جنایت هنوز هم واقعاً به نظر میاد...
‫غیرممکنه.
‫بهم گفتی می‌تونی حلش کنی.
‫این کاریه که می‌کنی.
‫من بهت ایمان آوردم.
‫خدایا. خدایا.
‫تو 36 ساعته نخوابیدی. ‫فکر کنم وقتِ خوابه.
‫آره.
‫عجب روزی بود. ‫شب به‌خیر، پدر جاد.
‫بیا. می‌رسونمت.
‫می‌دونی، حق با توئه.
‫این نمی‌تونه غیرممکن باشه.
‫حتماً یه تیکه‌ای گم شده.
‫و فکر کنم می‌دونم کجا پیداش کنم.
‫ببین، فکر کنم یه چیزی اون توئه، ‫توی سرِ تو،
‫که برای حل این پرونده بهش نیاز دارم.
‫و اگه نتونم با زبون خوش درش بیارم، متأسفم،
‫ولی مجبورم برم تو و بیارمش بیرون.
‫باشه، داری می‌ترسونیم.
‫من... من نمی‌فهمم.
‫نمی‌فهمم این چه کمکی می‌کنه. ‫می‌خوای داستان رو بنویسم؟
‫بله، داستان رو.
‫داستانِ قتلِ جنابِ ویکس.
‫مانسینیور ویکس.
‫مانسینیور هالاپینو. برام مهم نیست.
‫من باید قتلش و وقایع ‫منتهی به اون رو از چشم‌های تو ببینم.
‫از کجا شروع کنم؟
‫از هر جایی که دوست داری.
‫فقط جذاب نگه‌ش دار، ‫روان بنویس و هیچ جزئیاتی رو جا ننداز.
‫بلانک، من نویسنده نیستم.
‫عجله نکن.
‫من جام کاملاً راحته.
‫خب من یک ساعت گذشته رو ‫صرف انجام دقیقاً همین کار کردم
‫و حالا این خودکار رو می‌ذارم زمین ‫و میدمش به تو
‫و حدس می‌زنم باید صبر کنم
‫تا تو داستان من رو بخونی
‫داستانِ قتلِ مانسینیور جفرسون ویکس.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫سوال بهتر اینه که،
‫چرا فکر کردم می‌تونم بهت دروغ بگم ‫و قسر در برم؟
‫نه، تو دروغ نگفتی. ‫می‌دونستم که نمی‌گی.
‫تو فقط بخش غیرصادقانه رو بلند به زبون نیاوردی
‫«وقتی بیرون به بقیه ملحق شدم، ‫پلیس‌ها تازه داشتن می‌رسیدن.»
‫«بیرون به بقیه ملحق شدم.»
‫پس تو داخل موندی.
‫پس تو تنها کسی بودی ‫که دسترسی بدون ناظر داشتی
‫به اون اتاقک بعد از قتل، ‫اما قبل از اینکه پلیس بگردتش.
‫چرا؟ یعنی...
‫چرا ازش محافظت کردی؟
‫من این کار رو برای محافظت از ویکس نکردم.
‫اون کار رو کردم تا کسایی که بهش باور دارن رو ‫از یه دلسردیِ کوچیک نجات بدم.
‫خب، مطمئناً همه می‌دونستن.
‫یعنی، بعد از هر مراسم عشای ربانی ‫باید تغییرحالتش رو می‌دیدن.
‫«خودش رو تقویت می‌کرد.» ‫کلمه‌بندیِ هوشمندانه‌ای بود.
‫ولی همه باید می‌دونستن که اون ناپرهیزی می‌کنه
‫روح القدس امروز واقعاً تکونش داده، نه؟
‫نه، همه نه.
‫سم.
‫تنها آدم خوبِ کلِ این مکان.
‫ترک کردنِ عادت‌های بد زندگیش رو نجات داد
‫می‌دونستم که خبرنگارها و پلیس اونجان.
‫چرا باید می‌ذاشتم اون بطریِ مخفی‌شده ‫بخشی از داستان بشه؟
‫ویکس چاقو خورده بود.
‫نمی‌دونم چطوری یا توسط کی، ‫ولی من... ولی می‌دونستم چاقو خورده.
‫پس این ربطی به اون موضوع نداشت.
‫یه تصمیم آنی بود.
‫یه‌کم قصه‌گویی برای محافظت از یارانم.
‫مزخرفه!
‫و با محافظت از حبابِ باور اون‌ها، ‫تو سپرِ بلای یک قاتل شدی!
‫اون بطری کجاست؟
‫لعنتی!
‫لعنتی. اینجا نیست.
‫بلانک.
‫متأسفم.
‫اون چاقو خورده بود، واسه همین فکر نکردم...
‫نه. تو فکر نکردی.
‫ولی حالا دیگه وارد مخمصه شدیم، ‫پس بهتره شروعش کنی.
‫یکی اتاق من رو گشته.
‫تازه دارم می‌فهمم.
‫این کارِ یه آدمِ مکار بود، ‫بر علیه من برنامه‌ریزی شده بود.
‫و حالا دشمنی که باهاش روبه‌رو هستیم رو می‌بینی
‫تو به داستان‌های این جماعت ‫با همدلی و متانت گوش دادی،
‫ولی دیگه تموم شد.
‫به اندازه‌ی کافی وقت تلف کردیم.
‫فردا از دورهمی مراسم تدفین استفاده می‌کنیم
‫تا از همه‌شون با هم بازجویی کنیم.
‫ما باید بفهمیم اون شب چه اتفاقی افتاده.
‫و این گله‌ی گرگ‌های شرور ‫چه چیزی رو دارن مخفی می‌کنن.
[آخرین خطبه‌ی جفرسون ویکس: روز مرگش]
‫خیانت دیده.
‫کتک خورده.
‫مسخره شده.
‫مصلوب شده.
‫به قتل رسیده.
‫و در یک حفره رها شده تا بپوسه.
‫تا فراموش بشه.
‫همان‌طور که سر منجی ما اومد، سر کلیسا هم میاد
‫کلیسای ما مورد هجوم ‫مدرنیته‌ی شرور قرار گرفته،
‫توسط دشمنان خدا.
‫زنانِ بی‌آبرو،
‫انگل‌هایی که می‌خوان سرکوب و ساکت کنن
‫و ما رو از جایگاه برحق‌مون محروم کنن
‫به عنوان حاکمان ‫یک ملت مسیحیِ باایمان.
‫و حتی در حالی که من به عنوان ‫یک جنگجوی مسیح در برابر شما ایستاده‌ام،
‫در زرهِ خداوند آماده‌ام تا با دنیا ‫تا آخرین نفسم بجنگم،
‫شما عبور نخواهید کرد!
‫درست مثل سرور ما، من هم توسط یهودا مورد خیانت قرار گرفتم
‫آقایان، می‌شه یه لحظه وقت‌تون رو بگیرم؟
‫یهودا در چهره‌های مختلف.
‫همیشه تهدید واقعی از درون میاد.
‫حرف‌های من رو به خاطر بسپارید.
‫در این جمعه‌ی نیک، ‫به یاد بیارین که چه چیزی در راهه.
‫به یاد بیارین، همه‌ی شما.
‫تو دوباره برمی‌خیزی.
‫همه چی درست می‌شه.
‫تو دوباره برمی‌خیزی.
‫برمی‌خیزی.
‫زمان موعود نزدیکه. ‫زمانی که درباره‌اش به شما هشدار داده بودم.
‫قولی رو که به همه‌تون دادم یادتون باشه، ‫وقتی یک‌شنبه‌ی عید پاک برسه.
‫چون من به اون قول عمل می‌کنم، ‫بله، عمل می‌کنم.
‫زیرا نظاره کنید، اگرچه او به زمین زده شده،
‫پسرِ صالحِ خدا دوباره برخواهد خاست.
‫سیبِ حوا به درخت بازگردانده می‌شود
‫و ثروت پادشاهی او ‫و سلطنتِ رو به طلوعِ او.
‫و در حالی که شما دندان‌قروچه می‌کنید ‫در تاریکی،
‫شما شیاطینِ بی‌ایمان،
‫در حالی که سرد فراموش‌شده و تنها افتاده‌اید
‫او دوباره برخواهد خاست تا آنچه مال اوست پس بگیرد
‫و شروران را به زمین خواهد زد
‫و پسرِ حقیقیِ خود را ‫به تختِ این ملت خواهد نشاند!
‫بله، او برخواهد خاست! بله، او برخواهد خاست!
‫بله، از ترس بلرزید،
‫زیرا او دوباره در شکوه ‫و انتقام و قدرت برخواهد خاست!
[ویکس]
‫تسلیت می‌گم پدر. ‫بفرما، پایین رو امضا کن.
‫ببین، بین خودمون باشه،
‫واسه‌م مهم نیست اینترنت چی می‌گه. ‫فکر کنم این احتمال هست که کار تو نبوده باشه.
‫بسیار خب، همه گوش کنین.
‫ببین کی اینجاست. «جادِ یهودا».
‫پدر، جای تو اینجا نیست.
‫خیلی‌خب، بس کنین!
‫قراره این اتفاق بیفته.
‫من و بنوا بلانکِ لعنتی ‫قراره از همه‌تون چندتا سوال بپرسیم،
‫شما جواب میدین و ما ته و توی اینکه کی ‫مانسینیور ویکس رو کشته درمیاریم
‫و چرا، و بعدش...
‫همین!
‫حله؟ باشه، خب...
‫ممنون، پدر جاد، اون...
‫خیلی خوب بود.
‫و ما شروع می‌کنیم...
‫...با اینکه اون شب ‫درست همین‌جا توی همین اتاق چه اتفاقی افتاد.
‫منظورت اون وقتیه که جاد ‫جلوی همه‌مون اعتراف کرد که یه مرد رو کشته.
‫نه، نه، اون... ‫اون قضیه بوکس بود، من...
‫و حالا داره با حمله کردن به ما خودش رو نجات میده. ‫اون یه کشیشِ نماشیه.
‫یه... یه نمایشی؟
‫فقط اسمش کشیشه.
‫داره به بنوا بلانک کمک می‌کنه ‫معمای کلیسای شرورِ شیطانی رو حل کنه
‫و بعد یه روشنفکرنما میاد ‫در مورد همه‌ی این‌ها پادکست می‌سازه
‫و تا به خودت بیای، نسخه‌ی احمقانه‌ی ‫همه‌ی ما سر از نتفلیکس درمیاره.
‫نسخه‌ی احمقانه. خدا نکنه.
‫یا خدا!
‫معجزه شده!
‫من می‌تونم راه برم، مارتا. فقط درد می‌کنه.
‫و من می‌گم، چه بهتر.
‫همه‌ش رو فاش کنین.
‫ویکس یه کلاهبردار بود.
‫معجزات و قدرتِ ماورایی ‫همه‌ش چرت و پرت بود.
‫من واقعاً باور کرده بودم.
‫هنوزم دلم می‌خواد باور کنم.
‫چقدر این احمقانه‌ست؟
‫خب، در واقع، سوال من ‫نه در مورد گروه نیایش جاد،
‫بلکه در مورد جلسه‌ی مرموز با ویکس بود
‫که در «عید شعانین» توی همین اتاق برگزار شد.
‫اون جلسه واقعاً راجع به چی بود؟
‫کی اول می‌گه؟
‫من بهتون می‌گم.
‫- سای. هی. صبر کن، رفیق. هی! ‫- نه، نه، نه.
‫دهنت رو ببند، ‫حیوانِ آب‌زیرکاه.
‫- تصمیم تو نیست! ‫- هیچی بهش نگو!
‫هی، ببین... اوه. آروم باش، پدر جاد.
‫بهت قول میدم چیزی که ‫اون شب راجع بهش حرف زدیم
‫هیچ ربطی ‫به کشته شدن ویکس نداره، باشه؟
‫ولی ربط داره به چیزهایی که، ‫اگه عمومی بشه،
‫می‌تونه آدم‌های توی این اتاق رو نابود کنه.
‫من کلش رو ضبط کردم. فقط دکمه پخش رو بزن.
‫- نه! این... ‫- ای شیاد!
‫- این در رو باز کن، عوضی! ‫- داری پرونده‌های من رو دستکاری می‌کنی!
‫- پخشش کن. ‫- بازش کن...
‫بسیار خب. خیلی دراماتیک بود، ویرا.
‫مخاطبت رو به دست آوردی. قضیه چیه؟
‫داشتم به مادرت فکر می‌کردم.
‫هیچ‌وقت ندیدمش، ‫ولی چون توی این کلیسا بزرگ شدم،
‫داستانِ اون زنِ بی‌آبرو رو می‌دونستم
‫و داشتم فکر می‌کردم ‫زندگیش باید چه شکلی بوده باشه
‫که توی یه خونه گیر افتاده، ‫با پدرش و پسرش.
‫که همه‌چی رو مخفی کردن، تحقیرش کردن
‫و به همه‌ی ما یاد دادن که تحقیرش کنیم.
‫دخترِ بیچاره.
‫دیروز، یه تماس داشتم ‫از یه همکارِ وکیل خانواده در بروکلین.
‫می‌خواست اطلاعات تماس رو چک کنه
‫برای مانسینیور جفرسون ویکس، موکلِ من،
‫چون موکل من ‫یه «اقرارنامه‌ی والدین» پیش اون پر کرده بود.
‫در بروکلین.
‫که من باخبر نشم.
‫«اقرارنامه‌ی والدین» چیه؟
‫«تصدیقِ والد بودن»؟
‫«تصدیق اینکه من، جفرسون ویکس،
‫پدر بیولوژیکی سایرس درِیوِن هستم.»
‫شرمی برای تو نیست.
‫درسته؟
‫مادرش کی بود؟
‫اصلاً مهم هست؟
‫نه. نه! نه، اون برگشت ‫و این بچه‌ی طفل معصوم رو انداخت توی دامن تو.
‫و بعد رفت و زندگی خودش رو کرد.
‫و پدرِ وفادارِ من به نجاتش اومد.
‫یک بار دیگه، رفقا همه‌چی رو لاپوشونی کردن ‫و من اونجا بودم، احمقِ وفادارِ کوچولو.
‫گیر افتاده بودم.
‫و اطاعت کردم ‫و احترام گذاشتم و پسرت رو بزرگ کردم
‫در حالی که تو روی منبر نشسته بودی، بی‌شرم.
‫تو... منافقِ پست‌فطرت!
‫سای؟
‫می‌دونستی؟
‫نه تا وقتی که ویرا امروز صبح بهم گفت.
‫بله.
‫سای پسرِ منه.
‫از یک ازدواج کوتاهِ بی‌اهمیت
‫با زنی که در جوانی می‌شناختمش ‫و 30 ساله ندیدمش.
‫پدر ویرا و من این راز رو نگه داشتیم. ‫ولی دیگه نه.
‫اون وارثِ منه.
‫پسرِ من.
‫حالا دنیا قراره این رو بدونه.
‫پس، موش‌ها،
‫از کشتی در حال غرق فرار کنین.
‫تمومش کنین.
‫همه‌تون پای مردِ خودتون وایسادین.
‫فقط می‌خواستم ببینمش. ‫می‌خواستم با چشم‌های خودم ببینم.
‫شما خزعبلاتش رو با ولع می‌بلعین ‫و برای بیشترش برمی‌گردین.
‫این یه جورایی توهین‌آمیزه، ویرا.
‫تو نمی‌دونی ما چه حسی داریم.
‫فکر می‌کنم همه‌ی ما، به عنوان مسیحی، ‫خیلی از چیزی که الان گفتی شوکه شدیم.
‫ولی ما اینجا داریم یه جنگ وجودی می‌کنیم
‫که هدف وسیله رو توجیه می‌کنه.
‫کلیسا به یه آدم بزدل نیاز نداره که
‫دراز بکشه و کتک بخوره، ما یه جنگجو می‌خوایم
‫ما یه جنگجو می‌خوایم
‫و من معتقدم که خدا ‫مانسینیور ویکس رو انتخاب کرد تا جنگجوی اون باشه.
‫پس، تو و پسرت شمشیر من رو دارین.
‫و...
‫ما این زن رو نمی‌شناسیم.
‫ما اون رو نمی‌شناسیم.
‫ما نمی‌دونیم، درسته، که اون چطور...
‫حقیقت چیه؟ درسته؟ ‫با منابع مختلف.
‫ما نمی‌دونیم که... ما... چی حقیقت داره؟
‫آیا هیچی از این‌ها حقیقت داره؟
‫پس...
‫خوب گفتی، دکتر.
‫ممنون.
‫تو قول دادی اگه باهات بمونم، ‫می‌تونی شفام بدی.
‫اگه این حقیقت داره،
‫نیازی ندارم که قدیس باشی.
‫ما با توایم، مانسینیور ویکس.
‫و عملاً هیچ‌چیزی که بگی یا انجام بدی ‫این رو عوض نمی‌کنه.
‫من آخرین مراسمم رو...
‫یک هفته بعد از امروز در یک‌شنبه‌ی عید پاک برگزار می‌کنم
‫و بعد...
‫درهای این کلیسای کوچک غمگین رو برای همیشه می‌بندم
‫ولی نه قبل از اینکه ‫تک‌تک شما رو نابود کنم.
‫ببخشید. صبر کن، چی؟
‫حالِ خرابت، نت؟
‫آره. چی؟
‫تو مردِ خطرناکی هستی.
‫با حالِ خراب سر کار میری.
‫مریض‌ها رو درمان می‌کنی، بچه‌ها رو، وقتی تعادل نداری
‫این جامعه باید بدونه.
‫هیئت پزشکی باید بدونه.
‫هیچ‌کس نباید دیگه به تو اعتماد یا استخدامت کنه
‫و، لی.
‫این کتاب «رامشگر» ‫که داشتی می‌نوشتی.
‫حماقتِ پاچه‌خوارانه‌اش ‫توهینی به مقام کشیشیِ منه.
‫این... وظیفه‌ی منه که هشدار بدم ‫نه تنها به عموم بلکه...
‫...به دوستانم در دنیای نشر.
‫باید دفن بشه. تو باید دفن بشی.
‫رسوا بشی به عنوان دلقکِ بی‌اهمیتی ‫که هستی.
‫چه غلطا؟ ‫اصلاً الان چه خبره؟
‫و، ویرا.
‫تو کابوسِ پدرتی.
‫اون خیلی ازت شرمنده می‌شد.
‫سیمون. من نمی‌تونم یه زنِ بی‌ایمان رو شفا بدم
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫تو گفتی می‌تونی این درد رو از تنم بیرون کنی
‫من بهت هیچ قولی ندادم.
‫من تمام پس‌اندازم رو بهت دادم.
‫تو نمی‌تونی شفای خدا رو بخری.
‫تو هرگز خوب نمی‌شی.
‫تو با درد می‌میری ‫توی زندانِ اون صندلی.
‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟ ‫من نمی‌فهمم.
‫- این یه شوخیه. درسته؟ یه شوخی. ‫- من خیلی گیج شدم.
‫این انتقامِ جلسه‌ی نیایشِ پدر جاده ‫چون اون غافلگیرمون کرد.
‫جلسه نیایش پدر جاد؟
‫من این کلیسا رو حفظ کردم.
‫با حقیقتِ خداوند مستحکمش کردم.
‫و حالا خیانت برای اینکه ببینم اقتدارم
‫و ایمانم و خودِ زندگیم به چالش کشیده شده...
‫...اونم از داخل پناهگاه مقدسِ خودم!
‫برو بیرون!
‫ضعیف‌ها.
‫همه‌تون.
‫شما نمی‌تونین راه من رو دنبال کنین.
‫بله، ما در جنگیم
‫و من شما رو از قلعه‌م میندازم بیرون.
‫ای آدمِ پست.
‫در یک‌شنبه‌ی عید پاک، ‫وقتی نیمکت‌ها با مردم شهر پر می‌شه،
‫من گناهانِ این گروه رو برملا می‌کنم.
‫شما رو طرد می‌کنم و گرد و غبارِ ‫این مکان رو از صندل‌هام می‌تکونم.
‫و امیدوارم همه‌تون...
‫برید به درک.
‫خب، جل‌الخالق. اتاق رو خالی کرد.
‫سای.
‫چرا اون کار رو کرد؟
‫سای. بهم بگو. چه خبر بود؟
‫چرا همه‌شون رو سوزوند؟ ‫چرا باید همچین کاری می‌کرد؟
‫چون من بهش گفتم.
‫وقتی ویرا حقیقت رو بهم گفت، ‫رفتم و پیداش کردم.
‫و اون من رو به عنوان پسرش بغل کرد ‫برای اولین بار توی زندگیم.
‫سفره‌ی دلش رو باز کرد.
‫من از اینجا متنفرم.
‫از این آدم‌ها‌ی غمگینِ بازنده‌ متنفرم.
‫می‌خوام بزنم بیرون.
‫و حالا، بالأخره...
‫می‌تونم.
‫بهم گفت،
‫ثروتِ خانوادگیِ پدربزرگش، ‫که تمام این سال‌ها گم شده بود،
‫پیداش کرده. همین هفته.
‫نه. نه، اون پول رفته.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه پرنتیس کجا گذاشتش، ‫ولی بدون هیچ ردی ناپدید شده.
‫بهم گفت پیداش کرده.
‫می‌خواست درِ این خراب‌شده رو ببنده ‫و با ثروتی هنگفت بازنشسته بشه.
‫و من بهش گفتم: «دیوونه شدی؟»
‫بازنشسته بشی؟ می‌دونی کاری که ‫روی اون محراب می‌کنی چه قدرتی داره؟
‫من یارانم رو کم کردم.
‫نه. تو اون‌ها رو رادیکال کردی.
‫این خودِ قدرته.
‫توی یه شهر کوچیک، فقط تعداد محدودی ‫جادوگر برای سوزوندن و متعصب برای فعال کردن هست.
‫شعله‌ی تو سوخت کم داره.
‫ولی توی اینترنت،
‫مثل آتش‌سوزی جنگل می‌مونه.
‫این پول.
‫فرقه شخصیتی تو. شوخیت گرفته؟
‫چهار سال بهم وقت بده.
‫می‌تونی رئیس‌جمهور بشی.
‫با هم می‌تونیم یه امپراتوری واقعی بسازیم.
‫به عنوان پدر و پسر.
‫مثل جنگ ستارگان؟
‫آره. دقیقاً، مثل شورشی‌ها.
‫کسوتِ اون و غرایز سیاسیِ من ‫با سوختِ پولِ کافی.
‫می‌تونی تصور کنی ‫به نام مسیح چه کارهایی می‌تونیم بکنیم؟
‫آره. آره، فکر کنم بتونم.
‫اول، بهش گفتم، ‫و اعتراف می‌کنم این یه‌کم شخصی بود،
‫اول بهش گفتم ‫باید این گروه رو بسوزونیم.
‫اون‌ها مایه‌ی دردسرن.
‫اگه خودشون رو به ما بچسبونن،
‫توی اخبار تلویزیون نشون داده بشن، ‫حتی اگه جایی توی این قضیه بخوان...
‫ما باید اون‌ها رو مثل زالو بسوزونیم و بندازیم دور
‫پس برای همینه که همه‌شون رو نابود کرد.
‫به خاطر کینه‌توزیِ حقیرِ تو.
‫ممکنه یکی از اون‌ها به خاطر همین کشته باشدش. ‫این رو می‌دونی، نه؟
‫برگردیم سرِ این ثروت عظیم.
‫پس الان مال توئه؟
‫- رسماً، بله. ‫- رسماً؟
‫- بهت نگفت کجاست. ‫- نه.
‫حساب‌هاش خالی‌ان. هیچی نیست.
‫پس کجاست؟
‫و بعد، فهمیدم، 50 سال پیش،
‫امن‌ترین راهِ پرنتیس ‫برای مخفی کردن 80 میلیون دلار چی بود؟
‫- یه حساب بانکی در سوئیس. ‫- آها!
‫و پس تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که شماره حساب رو پیدا کنی.
‫اونجا شانسی نداشتی؟
‫باید یه جایی نوشته شده باشه.
‫مارتا همه‌چی رو بایگانی می‌کنه و اینجا نیست
‫نمی‌دونم.
‫اینجا. فکر کردم ممکنه یه رمز باشه ‫چون مدام می‌گفت،
‫«سیبِ حوا ‫به درخت برگردانده خواهد شد.»
‫این یه نکته‌ای داشت. ‫انگار که سیب حوا همون ثروته.
‫ولی یه حساب سوئیسی، ‫ما دنبال 19 تا عدد می‌گردیم،
‫پس جور درنمیاد.
‫ویرا، اون هیچ‌وقت چیزی بهت نگفت؟
‫حتی اگه می‌گفت هم، من راز رو به گور می‌بردم ‫ولی به تو نمی‌دادم.
‫آره.
‫تو هر کاری می‌کردی تا نذاری ‫پسرِ ناخلف به ثروت برسه.
‫حسابی آتیشت می‌زنه.
‫عجوزه‌ی گوشت‌تلخ.
‫اون پول...
‫یک آیه در کتاب مقدسِ تلخیِ منه، بچه‌ی نفهم.
‫بهتره بیای و آشغال‌هات رو ببری، ‫قراره بریزیمشون توی خیابون.
‫تو. تو کارآگاهی. بهت پول میدم. ‫برام مهم نیست، این خیلی مهمه،
‫ارثیه و آینده‌ی سیاسی من بهش وابسته‌ست.
‫می‌تونی به چیزی فکر کنی
‫که مربوط به سیبِ حوا باشه ‫که ممکنه اون شماره توش باشه؟
‫ام...
‫ولی اگه چیزی به ذهنت رسید، بهم زنگ می‌زنی؟
‫- آره. حتماً. ‫- بسیار خب.
[سیب حوا]
‫باید همه‌جا رو بگردیم.
‫ممکنه توی آستر دوخته شده باشه.
‫حک شده توی فلز.
‫این توخالیه.
‫آره. انجامش بده.
‫یادم بنداز این رو بایگانی کنم.
‫بایگانیش کن.
‫- با عقل جور درنمیاد. ‫- می‌دونم.
‫یه ثروت 80 میلیون دلاری.
‫ولی اگه سیب حوا همون ثروته
‫و یه دسته پول نقد توی حساب سوئیس نیست، پس چیه؟
‫چیه؟
‫حتماً تاریخِ روی این رو ‫اشتباه چاپ کردن.
‫می‌گه که دستگاه باز کردنِ مقبره ‫چهارشنبه‌ی پیش سفارش داده شده.
‫نمی‌تونه درست باشه.
‫کی تجهیزات تدفین رو پیش‌خرید می‌کنه ‫برای مردی که نمرده؟
‫کسی که با اطمینان کامل می‌دونسته ‫کِی روز و ساعتش فرا می‌رسه.
‫اون رو بده من.
‫این چاپ کامپیوتریه. اشتباه چاپی نیست. خودشه
‫هر کسی که اون سفارش رو داده، کلید ماجراست.
‫باشه. آره. آره.
‫تجهیزات ساختمانی استیل ویلز. لوئیز صحبت می‌کنه
‫سلام، لوئیز. پدر جاد هستم ‫از کلیسای استقامت ابدی.
‫- سلام. ‫- سلام، لوئیز.
‫ما امروز یه تیکه از تجهیزات ساختمانی شما رو اینجا داشتیم
‫- یه لیفتراک برای باز کردن یه... مقبره. ‫- آره. می‌دونم.
‫خیلی پیش نمیاد که ‫ما سفارش باز کردن مقبره بگیریم.
‫عالیه. پس باید بدونم...
‫من خودم اون سفارش رو پردازش کردم. ‫من همه‌ی پردازش‌ها رو انجام میدم.
‫آره. چیزی که باید بدونم، لوئیز، اینه که...
‫- من اینجا رو با برادرم جیمز اداره می‌کنم. ‫- درسته.
‫- اون سفارش می‌گیره ولی من پردازش می‌کنم. ‫- آره. درسته.
‫پس دلیلی که زنگ زدم، لوئیز، اینه که...
‫من به اون کلیسای شما اومدم، ‫ولی فکر نکنم شما اونجا بودین.
‫- نه، من... من جدیدم، نسبتاً جدیدم اینجا. ‫- تبریک می‌گم.
‫- لوئیز، من... باید بپرسم... ‫- نه، یه مرد مسن‌تر بود.
‫- پدر... آیا اون... ‫- مانسینیور، مانسینیور.
‫- پدر مانسینیور، باشه، خب... ‫- لوئیز...
‫وقتی من رفتم اون داشت موعظه می‌کرد و ‫باید بگم، اون مرد خوبی نیست.
‫- ولی متأسفم که اون... ‫- باشه.
‫...وای، مُرد و، ‫می‌دونین، برای فقدان همه‌تون...
‫آره، این یه تراژدی وحشتناک ‫برای همه‌ست، لوئیز.
‫می‌شه... باید، حرفت رو قطع کنم.
‫- یه سوال دارم. ‫- بله.
‫سفارش اون لیفتراک. ‫من باید بدونم کی سفارش رو داده.
‫- جیمز سفارش‌ها رو می‌گیره و... ‫- جیمز سفارش‌ها رو می‌گیره.
‫- ...اون برای امروز رفته. ‫- می‌تونم شماره جیمز رو داشته باشم؟
‫این خیلی مهمه. ما باید ‫بفهمیم کی اون سفارش رو داده.
‫- نه، نه. فکر نکنم بتونم این کار رو بکنم... ‫- نه، خیلی مهمه.
‫- ببخشید، پدر. ‫- خیلی...
‫کاری که می‌تونم بکنم، همونطور که می‌گفتم،
‫اینه که می‌تونم اون اطلاعات رو براتون بگیرم ‫و بعد بهتون
‫- زنگ می‌زنم. ‫- خودشه. عالیه.
‫و اگه بتونی همین الان به جیمز زنگ بزنی، ‫خیلی ممنونت می‌شم.
‫- ممنون، لوئیز. ‫- و اون بهت زنگ می‌زنه.
‫می‌زنم. هی، پدر، ‫می‌شه یه چیزی ازتون بخوام؟
‫آره، این... البته، یعنی...
‫خب، اگه بتونی سریع بگی.
‫- این الان برای ما اولویته. ‫- شاید اون بتونه بهت زنگ بزنه و...
‫پدر جاد می‌شه... می‌تونی...
‫لوئیز؟
‫خدایا.
‫لوئیز؟
‫می‌شه برای من دعا کنین؟
‫آره، البته.
‫- می‌تونم بپرسم برای چی؟
‫مادرم.
‫مریضه؟
‫آره.
‫توی آسایشگاهه.
‫خیلی متأسفم، لوئیز.
‫اون با من حرف نمی‌زنه.
‫آخرین باری که حرف زدیم دعوا کردیم.
‫یه تومور توی مغزش داره ‫که روش تأثیر می‌ذاره،
‫و باعث می‌شه چیزهای ‫واقعاً وحشتناکی بگه،
‫و منم چیزهای بدی بهش گفتم
‫و حالا می‌ترسم که ‫این آخرین چیزی باشه
‫که ما به هم گفتیم.
‫پدر، من...
‫الان خیلی احساس تنهایی می‌کنم.
‫خیلی متأسفم، لوئیز.
‫تو تنها نیستی.
‫من همین‌جام.
‫من هستم.
‫می‌تونی اسم مادرت رو بهم بگی؟
‫دعا می‌کنم که باربارا ‫عشقِ دخترش رو حس کنه.
‫که این عشق در این زمان تسلی‌بخش او باشه، ‫و خداوندا، برای لوئیز دعا می‌کنم.
‫با او باش ‫و به او خرد و راهنمایی عطا کن.
‫او را در آغوش شفابخش خودت بگیر ‫و بگذار بداند که دوست داشته می‌شود.
‫او تنها نیست.
‫این را طلب می‌کنیم ‫از طریق مسیح، خداوند ما. آمین.
‫خیلی‌خب، لوئیز.
‫تو شماره من رو داری. ‫هر زمانی، روز یا شب،
‫من اینجام.
‫این کلیسا اینجاست برای تو.
‫خدا حفظت کنه. باشه.
‫طوفان شد. اومدم ببندم.
‫من کلیسا رو می‌بندم. ‫تو برو سراغ اقامتگاه کشیش.
‫دنبال من نیا، بلانک. کار من تمومه.
‫و، دقیقاً چرا؟
‫من یه لحظه‌ی «جاده‌ی دمشق» داشتم.
‫پولس یک مکاشفه‌ی مقدس ‫در جاده‌ی دمشق داشت.
‫بله، می‌دونم. کور شد ‫و تمام اون خرافات.
‫احتمالاً فقط یه عفونت چشم بوده.
‫ولی اون در آستانه‌ی ‫حل کردن یه قتل نبود وقتی اون اتفاق افتاد.
‫یعنی، فکر می‌کنی ‫ما اینجا داریم چی کار می‌کنیم؟
‫فکر می‌کنی چرا من کشیش شدم؟ ‫بدون چرت و پرت. واقعاً. چرا؟
‫احساس گناه می‌کردی.
‫برای گرفتن جان یک نفر. و کلیسا،
‫بهت جایی برای مخفی شدن داد ‫و یک روشِ مشخص
‫تا بهت حسِ آمرزش بده.
‫مردی که توی رینگ کشتم، ازش متنفر بودم.
‫یادمه، می‌دونستم به دردسر افتاده
‫و ادامه دادم و ادامه دادم ‫تا وقتی حس کردم شکست.
‫تصادفی نبود. ‫من اون رو با نفرت توی قلبم کشتم.
‫هیچ راه فراری ازش نیست، ‫هیچ راه حلی براش نیست.
‫خدا من رو پنهان یا درمان نکرد. ‫اون من رو دوست داره وقتی گناهکارم.
‫این کاریه که من باید ‫برای این مردم بکنم.
‫نه این بازیِ معمایی.
‫نه، حالا صبر کن ببینم.
[بانوی همیشه بردبار]
‫ببخشید. ببخشید، من...
‫می‌شه وقتی باهات حرف می‌زنم ‫به من نگاه کنی؟
‫ما دنبال یه قاتل می‌گردیم. ‫این یه بازی نیست.
‫یه بازیه!
‫حل کردنش، بردنش.
‫به دست آوردن اون لحظه‌ی کیش و ماتِ بزرگت.
‫و با استفاده از من، تو داری من رو ‫در مقابل تنها هدفِ واقعیِ زندگیم قرار میدی.
‫که جنگیدن با شریران ‫و رسوندن‌شون به عدالت نیست،
‫بلکه خدمت به اون‌ها ‫و آوردنشون به سمت مسیحه.
‫وگرنه، منم دقیقاً به بدیِ ویکسم.
‫که همه‌چیز رو راجع به خودم کنم نه عیسی.
‫ببین، مجبور نیستی درک کنی، بلانک.
‫فقط لطفاً،
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً بذار به حال خودم باشم.
‫- می‌شه اون رو دوباره بگی؟ ‫- نه.
‫درباره اینکه راجع به خودت کنی، نه عیسی. ‫گفتی مثل ویکس.
‫پدر، این مهمه.
‫کمکم کن بفهمم!
‫ما اینجاییم که به دنیا خدمت کنیم، ‫نه اینکه شکستش بدیم.
‫- این کاری بود که مسیح کرد. ‫- خب؟
‫خب وقتی ویکس داشت درباره‌ی ‫جنگیدن با دنیا به خاطر مسیح حرف می‌زد،
‫درباره مسیح حرف نمی‌زد، ‫داشت درباره نفسِ خودش حرف می‌زد.
‫و قدرت. ‫اون هرگز درباره مسیح حرف نمی‌زد.
‫بله، بارها و بارها ‫اون درباره برخاستن مسیح در قدرت حرف می‌زد.
‫گرفتن انتقامش از بی‌ایمان‌ها.
‫سیبِ حوا گنجه.
‫«سیب حوا به درخت برگردانده شد.»
‫حالا، اون چه معنی‌ای میده؟
‫بلانک. نمی‌دونم.
‫و برام مهم نیست.
‫این باید جرالدین باشه ‫که اومده برای گزارشِ پرونده.
‫ببین، پدر، حق با توئه.
‫این بازیِ منه، نه تو.
‫چرا برنمی‌گردی به اقامتگاه؟ ‫من خودم از پسش برمیام.
‫ممنون.
‫مطمئن شو وقتی میری در بسته باشه.
‫امیدوارم قاتلت رو بگیری، بلانک.
‫ممنون. من... می‌گیرمش.
‫پدر جاد؟
‫- پدر جاد. ‫- اون اینجا نیست.
‫بیا.
‫می‌خوام اون اتاق‌های پشتی رو بگردی ‫و اون اتاقک رو هم همینطور.
[مرد توخالی]
‫خوبه، نه؟
‫در واقع عالیه.
‫مخصوصاً اون بخشی که ‫«گیدئون فل» برات توضیح میده
‫راه حل‌های ممکنِ ‫یه جنایت در اتاقِ بسته رو.
‫آره.
‫تو سه تا از اون‌ها رو پوشش دادی، ‫بعد متوقف شدی.
‫حالا که چهارمی رو خوندم، می‌دونم چرا.
‫ببین، من ویدئو رو دوباره دیدم ‫و متوجه چیزی شدم.
‫از لحظه‌ای که جاد وارد اتاقک می‌شه،
‫تا زمانی که اولین نفر از جمعیت ‫دیدِ مستقیم به داخل اون اتاقک پیدا می‌کنه
‫نُه ثانیه طول می‌کشه.
‫نُه ثانیه تنهایی و دور از چشم.
‫زمانِ کافی برای انجام قتل ‫با یه چاقوی مخفی شده.
‫همین‌طوری انجام شد، درسته؟
‫بازی دیگه بسه.
‫بدون طفره رفتن. قتل همین‌طوری انجام شد.
‫بله.
‫و تو می‌دونستی. تمام مدت می‌دونستی ‫و با اون بچه‌ی بیچاره بازی کردی
‫- مثل موش و گربه. ‫- نه.
‫من هنوز تصویر کامل رو ندارم.
‫- اگه فقط یه‌کم دیگه بهم وقت بدی... ‫- نه.
‫- من می‌تونم... ‫- نه!
‫من قاتلم رو پیدا کردم و بازداشتش می‌کنم.
‫کجاست؟
[ویکس]
‫سم!
‫کی اونجاست؟
‫صبر کن!
‫بلانک؟
‫اینجام.
‫لعنتی. اون کیه؟
‫سرایدار، سامسون.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫آره.
‫باشه.
‫بسیار خب، ویکس 100 درصد ‫از نظر پزشکی مُرده‌ی مُرده بود.
‫یعنی، ما این رو می‌دونیم، من فقط...
‫فقط دارم می‌گم، خب؟
‫درسته.
‫باشه، پس منم می‌تونم بلند بگم که،
‫یه آدم نمی‌تونه همین‌طوری از مرگ برگرده.
‫یعنی، مشخصاً یه سری ‫مسخره‌بازی‌های «اسکوبی-دو» اینجا درجریانه.
‫«اسکوبی-دوبی-دو.»
‫ستایش بر خدا! ‫ستایش و جلال بر قادر متعال!
‫او را ستایش کنید!
‫خدا را ستایش کنید! ‫ستایش و جلال بر قادر متعال.
‫- او پسرش را برخیزانده است. ‫- هی، «ریتز».
‫جاده رو ببند.
‫خبرها زود پخش می‌شه ‫و من هیچ تماشاچی‌ای نمی‌خوام.
‫- حله. ‫- رئیس!
‫چیه؟
‫اون چراغ سنسوردار اونجا، ‫دوربین هم هست.
‫ولی به هیچ‌جا وصل نیست.
‫دوربینه؟
‫نمی‌دونم. شاید روی یه تراشه داخلش ‫چیزی ضبط می‌کنه.
‫چرا نمی‌بریش آزمایشگاه؟
‫هله‌لویا، خدا را شکر.
‫او بنده‌ی خود را از مرگ برخیزاند.
‫هی، یه لطفی کن؟ دور کل این منطقه ‫نوار بکش، تا پایینِ درخت‌زار.
‫- باشه. ‫- اینجا صحنه‌ی قتله.
‫سرایدار مُرده.
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫- لعنتی. ‫- نه! نه، نه، نه!
‫یکی بیاد کمک؟
‫- کمک بیارین! مارتا. ‫- نه! نه، نه!
‫- مارتا، باید بری عقب. ‫- نه!
‫مارتا...
‫فرار کن توی تاریکی، ای قاتل!
‫ولی او بازگشته است!
‫و با خود انتقام می‌آورد! مرگ می‌آورد!
‫پدر جاد صحبت می‌کنه.
‫پدر جاد، لوئیز هستم. ‫حالتون چطوره؟
‫آره... سلام، لوئیز.
‫من... امیدوارم دیر نباشه، ‫ولی گفتین فوریه،
‫پس فقط خواستم بهتون بگم...
‫من با جیمز حرف زدم ‫و سفارش اون لیفتراک
‫در واقع توسط خودِ مانسینیور ویکس ثبت شده بود
‫اون مستقیماً با جیمز در موردش حرف زده بود، ‫پس امیدوارم این موضوع رو روشن کنه.
‫راستی، خدا خیرتون بده، پدر، ‫و شب خوبی داشته باشین، باشه؟
باشه
‫آره، تو هم همینطور، لوئیز.
[قلعه]
‫ای بابا.
‫بله؟
‫آروم باش، مارتا. چی؟
‫چی؟
‫- معجزه شده. ‫- مزخرفه.
‫نه، اتفاق افتاده. ‫مارتا گفت مقبره خالیه.
‫دارم به همه زنگ می‌زنم. دارم میام.
‫تو...
‫داری چی کار می‌کنی؟ تو که سیگاری نیستی.
‫بودم.
‫‏15 سال می‌کشیدم.
‫لی بهت زنگ زد؟ بهت گفت؟
‫آره.
‫باشه. خب، من میرم ‫تا شاهد یه معجزه باشم.
‫تو هم از دود کردنت توی فضای بسته لذت ببر.
‫ستایش باد.
‫انجام شد.
‫یالا.
‫یالا دیگه...
‫گیرش آورد.
‫خیلی‌خب، پس... کیفیتش زیاد خوب نیست...
‫- خوبه. ‫- ...ولی...
‫الان دارم به چی نگاه می‌کنم؟
‫باشه.
‫آره، خب، این هر وقت حرکتی باشه ‫ضبط می‌کنه
‫و این کلیپ مال چهار ثانیه بعده.
‫خب؟
‫اثر انگشت روی ابزار باغبانی.
‫ما کل پایگاه داده رو چک نکردیم، ‫فقط مظنون‌هایی که تو بازجویی کردی.
‫مال پدر جاده.
‫کجاست؟
‫واقعاً آرزو می‌کردم می‌دونستم.
‫بلانک. بلانک!
‫می‌خوام انجامش بدم. می‌خوام... خودم رو...
‫- ...388. ‫- ‏388، در راه.
‫433.
‫- خودم رو تسلیم می‌کنم. ‫- نه این کار رو نمی‌کنی.
‫من بودم. من سامسون رو کشتم. ‫من گناهکارم. باید اعتراف کنم.
‫- بذار پیاده شم. ‫- گوش کن.
‫تو قراره دقیقاً بهم بگی چی شد، ‫ولی همین الان،
‫چطوری برم خونه‌ی دکتر نت؟
‫- دکتر نت؟ ‫- بله، سریع.
‫پشیمونم که لفتش دادم.
‫فقط امیدوارم خیلی دیر نشده باشه. ‫حالا، فقط سرت رو بگیر پایین!
‫درود بر مریم، سرشار از فیض ‫خداوند با توست.
‫تو در میان زنان متبارکی...
‫...جناب، من به شما احترام می‌ذارم. ‫به نشان‌تون احترام می‌ذارم.
‫ولی اینجا کلیسای ماست و نمی‌گم که ‫قراره متوسل به خشونت بشم،
‫ولی اگه لازم باشه تمام شب اینجا می‌مونیم. ‫ما باید اون مقبره رو ببینیم!
‫- واقعیه؟ ‫- نمی‌ذارن بریم تو.
‫من باید ببینم.
‫خواهش می‌کنم، باید ببینم.
‫دکتر نت؟
‫خدایا.
‫این چه بویی‌ـه؟
‫همین‌جا بمون.
‫بلانک.
‫بله.
‫یا خدا.
‫درسته.
‫خداوندا، این که...
‫ویکس.
‫آره، این... خودشه.
‫- آیا اون... ‫- آره.
‫یعنی، هرچی که ازش مونده.
‫بذار ببینم. بذار...
‫باشه.
‫ممکنه ناخوشایند بشه.
‫یعنی، ناخوشایندتر.
‫دکتر نت.
‫خود خودشه. آره... یا، چیزی که ازش مونده.
[پنتوباربیتال]
‫جرالدین، منم... بلانک...
‫آره، درست همین‌جا ایستاده.
‫گوش کن.
‫باید بیای خونه‌ی دکتر نت.
‫یه جسد اینجاست. یا شایدم دو تا.
‫همه‌چیز اینجاست.
‫بله، آره. کار... کار تمومه، آره.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫پدر جاد. صبر کن، صبر کن.
‫من سامسون رو کشتم. باید این کار رو بکنم.
‫باید با اراده‌ی خودم انجامش بدم ‫وگرنه معنی نداره.
‫بررسی پلاک. ‫دریافت شد. هر واحدی که در دسترسه پاسخ بده...
‫لطفاً به جرالدین زنگ می‌زنی؟
‫بگو پدر جاد برگشته به کلیساش ‫و آماده‌ست که اعتراف کنه.
‫پدر جاد. ‫من اینجام تا تو رو دستگیر کنم به جرم قتل
‫مانسینیور جفرسون ویکس ‫و سامسون هولت.
‫و تو مظنون پرونده‌ی ‫مرگ دکتر ناتانیل شارپ هستی.
‫نت مُرده؟
‫توی خونه‌اش به قتل رسیده.
‫ما جسد ویکس رو هم پیدا کردیم. تمومه.
‫هر چیزی که بگی ‫می‌تونه در دادگاه علیه‌ت استفاده بشه.
‫ولی اگه می‌خوای به چیزی اعتراف کنی،
‫به نظر میاد اینجا جای خیلی خوبیه براش.
‫آره.
‫سال‌ها پیش،
‫من مردی رو توی رینگ بوکس کشتم.
‫من اون رو با نفرتِ توی قلبم کشتم.
‫دیشب، همون گناه در من بیدار شد ‫و در یک لحظه از...
‫ترس و خشم، من...
‫متأسفم، خیلی دراماتیک بود، ‫ولی لازم داشتم حرف نزنی.
‫- نه. پدر جاد... ‫- می‌خواستم برای همه توضیح بدم...
‫- بشین و گوش کن. ‫- حرف نزن.
‫خواهش می‌کنم، بذارین بگه. داشتی می‌گفتی... ‫ادامه بده، گفتی دیشب...
‫- در یک لحظه ترس و خشم... ‫- می‌خواستم انجامش بدم...
‫شما نباید صدای خداوند را ساکت کنید!
‫بلکه بنشینید و نظاره کنید شرارت ‫و شرم گناهکار را
‫که در برابر همه‌ی شما عریان می‌شود!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫بگذارید با قتل ویکس شروع کنیم.
‫درست همین‌جا در جمعه‌ی نیک.
‫جنایتِ غیرممکن.
‫و، جرالدین، ‫استنتاج تو درست بود.
‫وقتی مانسینیور ویکس در اون فضای اتاقک بیهوش شد، ‫نمرده بود.
‫هنوز حتی چاقو نخورده بود.
‫ظرفِ دارویی که اون مخفی کرده بود ‫توی جعبه‌ فیوز...
‫به یک آرام‌بخش بسیار قوی ‫آلوده شده بود.
‫اون ازش نوشید.
‫خودش رو تقویت کرد.
‫و ظرف چند دقیقه، ‫افتاد روی زمین، بیهوش.
‫اون صدای تلپِ سنگین.
‫که اون رو بی‌دفاع گذاشت
‫و به قاتل این شانس رو داد ‫تا وارد اتاقک بشه
‫و ضربه‌ی مرگبار رو وارد کنه.
‫من... من این رو قبلاً گفتم.
‫پدر جاد.
‫نه. وقتی پیداش کردم چاقو توی کمرش بود.
‫یه چیزی توی کمرشه.
‫پس چطوری؟ کِی؟ غیرممکنه. من دیدم.
‫چی دیدی؟
‫کله‌ی شیطانِ قرمز.
‫خونی که فکر کردی مال ویکسه.
‫من جواب این رو بهت نشون دادم، دیدی؟
‫اِل دیابلو.
‫کافه پیتزا. اون عکسه.
‫تو فکر کردی که دیدی،
‫ولی اون نبود، نه.
‫یه چراغِ یک‌شکلِ دومی هم بود.
‫یه کله‌ی شیطانِ یک‌شکلِ دوم.
‫آره.
‫و اونم گم شده بود.
‫دو تا شیطان.
‫بله.
‫چرا دو تا؟
‫و چرا قرمز رنگ شده؟
‫قرمز نبود. الان قرمزه.
‫همون قرمزیِ رداهای جمعه‌ی نیک.
‫دقیقاً همون قرمزیِ...
‫نخِ مرموزی که توی اتاقک پیدا شد.
‫چون کله‌ی شیطانِ دوم تمام مدت اونجا بود.
‫دوخته شده به پشتِ ردای اون.
‫توخالی، سبک،
‫و پُر شده با یه کیسه‌ی خونِ کوچیک
‫که با ریموت رادیویی فعال می‌شد.
‫درست در لحظه‌ی مناسب منفجر شد.
‫مانسینیور؟
‫دکتر.
یه فرد باصلاحیت که
‫که می‌تونه منتظر کشفی که لازم داره بمونه ‫قبل از اینکه کنترل رو به دست بگیره.
‫یه چیزی توی کمرشه.
‫صبر کن. بهش دست نزن.
‫لحظه‌ای حواس‌پرتی پیش میاد.
‫و کار به سرعت انجام می‌شه.
‫آخرین وظیفه‌ی اون،
‫برداشتنِ ظرف داروی حاوی مخدر ‫که مدرک جرم بود.
‫ولی کجا بود؟ غیبش زده بود.
‫تنها ایراد توی نقشه‌ی اون.
‫نتیجه‌ی یک لحظه لطفِ احمقانه‌ی پدر جاد
‫که ظرف رو قایم کرد ‫تا مشکل ویکس رو پنهان کنه
‫و بعداً برگشت تا برش داره.
‫خدای من.
‫نت.
‫چرا؟
‫ویکس می‌خواست همه جا رو به آتیش بکشه.
‫می‌خواست نابودش کنه.
‫نه. چرایِ بزرگ‌تر. ‫چرایی که تو رو آورد اینجا.
‫چرا این‌همه کارِ دیوانه‌وار و پیچیده؟
‫این نمایش؟ جنایت غیرممکن.
‫چرا؟
‫دقیقاً.
‫خب، پس... اگه دکتر نت ویکس رو کشت،
‫کی نت رو کشت؟
‫خب، حالا می‌رسیم به اصل مطلب.
‫نه یه معمایِ اتاقِ بسته‌ی پیش‌پاافتاده
‫با ابزار و سرنخ‌ها،
‫بلکه یک نقشه‌ی خیلی، خیلی بزرگ‌تر.
‫نقشه‌ای که ریشه‌هاش ‫به سنگ‌بنای این کلیسا می‌رسه.
‫و چیزی که من رو،
‫یک غیرکاتولیک به تمام معنا رو،
‫به قلمرو باور می‌کشونه.
‫برای درک این پرونده،
‫باید به افسانه‌ای نگاه می‌کردم ‫که داشت ساخته می‌شد.
‫نه برای حل اینکه واقعی بود یا نه،
بلکه باید با تمام پوست و استخونم
ماهیت اصلی تبعات این اتفاق رو درک می‌کردم
‫یک کشیش مقدس.
‫که نه به دست انسان، ‫بلکه به دستِ خودِ شیطان به زمین زده شد.
‫در مقبره‌ی مهر و موم شده‌ی پدرش ‫آرام گرفت،
‫اما بعد برخاست
‫با اراده‌ی خداوند.
‫برخاست به عنوان چیزی جدید.
‫دیگر نه یک انسان جایز‌الخطا،
‫بلکه حالا نمادی ‫از قدرتِ خداوند بر مرگ.
‫عدالت او برای مقدسین.
‫انتقام او برای شریران.
‫باشه. و حالا، واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫بله. بله.
‫وقتشه که این نمایِ پرزرق‌وبرق ‫معجزات و رستاخیزها رو بشکنیم
‫و فاش کنیم که واقعاً چه اتفاقی افتاد.
‫وقتِ کیش و ماتِ نهاییِ...
‫بنوا بلانک بر اسرارِ ایمانه!
‫بلانک، حالت... حالت خوبه؟
‫دمشق.
‫دمشق؟
‫مثل... ماجرای جاده دمشق؟
‫بله، بله، دمشق.
‫لعنتی.
‫بلانک؟
‫من نمی‌تونم این پرونده رو حل کنم.
‫چی؟
‫داری می‌گی که ‫نتیجه‌گیری تو، بنوا بلانک،
‫اینه که مانسینیور ویکس ‫از مرگ برخاسته؟
‫که معجزه بوده؟
‫دارم می‌گم که نمی‌تونم این پرونده رو حل کنم
‫قبوله.
‫ممنون.
‫بلانک؟
‫اگه می‌دونی واقعاً چی شده، ‫باید به همه بگی.
‫آیا داری ملاحظه‌ی ایمان ما رو می‌کنی ‫یا احترام می‌ذاری یا همچین چیزی؟
‫چون ما لایق حقیقت‌ایم.
‫اینطور نیست.
‫من حقیقت رو می‌خوام.
‫نمی‌تونی فقط...
‫جواب رو بهمون بدی؟ ‫مگه همه‌ی این‌ها واسه همین نیست؟
راستی میشه یه معرفی‌نامه واسه کتابم بنویسی؟
‫نه.
‫باشه. بسیار خب. ‫نمایش تموم شد. همه بیرون.
‫بیرون. بیرون.
‫آره، می‌شه برین عقب، آقا؟
‫باشه، می‌شه عقب نگه‌شون دارین...
‫یه فصل دیگه اضافه می‌کنم ‫و بعد... آماده‌ایم.
‫آماده‌ی چاپیم. بهم اعتماد کن، الن.
‫همه به انتشارات رندوم هاوس زنگ بزنن. ‫قراره بترکونه!
‫چیزی که شاهدش بودیم معجزه‌ای بود ‫که توسط خود بنوا بلانک تأیید شد.
‫دنیا خواهد فهمید ‫امروز اینجا در چیمنی راک چه گذشت.
‫خودتون می‌تونین ببینین. ‫کانال یوتیوب من رو دنبال کنین...
‫چه وضعیه.
‫فرض می‌کنم الان پدر جاد رو دستگیر می‌کنن.
‫بله.
‫گمونم همین کار رو می‌کنن.
‫اون چه جهنمی بود؟
‫جاده‌ی دمشق.
‫پرده‌ها از جلوی چشم‌هام افتاد.
‫پس چی؟ حقایق، کشک؟
‫تو کاتولیک شدی ‫و همه‌ی این دیوونه‌بازی‌ها واقعیه؟
‫نه، نه. اینطور نیست.
‫مکاشفه‌ی من از...
‫از پدر جاد اومد.
‫الگوی اون برای داشتنِ بخشش.
‫بخشش برای دشمنم.
‫بخشش برای شکسته‌شدگان.
‫بخشش برای کسانی که
‫کمتر از همه لایقش هستن.
‫اما بیشتر از همه بهش نیاز دارن.
‫برای گناهکاران.
‫آقای بلانک.
‫تو حقیقت رو می‌دونی.
‫می‌دونم، بله.
‫و همین الان خودت رو احمق جلوه دادی.
‫تا بتونی این کار رو ‫با اراده‌ی آزاد خودت انجام بدی.
‫و حالا بهتره انجامش بدی. سریع.
‫ممنون.
‫پدر جاد.
‫چی کار کنم؟
‫کاری که برای انجامش به دنیا اومدی.
‫کشیش اون باش.
‫اعترافش رو بشنو.
‫برایم دعا کن پدر، زیرا که گناه کرده‌ام.
‫یک هفته از آخرین اعترافم می‌گذره.
‫به خودم گفتم با نیتِ پاک شروع شد.
‫ولی حقیقت اینه که
‫با یک دروغ شروع شد.
‫پرنتیس.
‫دیدم که آخرین عشای ربانی‌اش رو گرفت.
‫این سیبِ حواست، مارتا.
‫تمام ثروت نفرین‌شده‌ی من.
‫تمام گناهِ دنیا.
‫تمام چیزی که حوا عطشش رو داره.
‫من به دام انداختمش.
‫هرگز دوباره ‫توسط دست‌های شیطانی چیده نخواهد شد.
‫بدنِ مسیح.
‫اون جواهر رو با خودش به گور برد.
‫قسم خوردم که ‫از این راز بزرگ محافظت کنم.
‫ولی گریس، فهمید که ‫اون الماس رو خریده بود.
‫نمی‌دونم چطوری.
‫اون برندهای گرون‌قیمتش رو می‌شناخت.
‫چی ممکنه توی یه جعبه‌ی سفارشی ‫گرون‌قیمت بیاد،
‫که خودش شاید 20 هزار دلار بیارزه؟
‫یه خرت و پرت یا مجسمه پلاستیکی مسیح نه، نه.
‫یه چیزِ تراش‌خورده، که یه دنیا می‌ارزید.
‫یه جواهر.
‫ولی اون نمی‌دونست کجا قایمش کرده.
‫پس اون شب...
‫اون از روی خشم به کلیسا بی‌حرمتی نکرد.
‫نه، دنبال جواهرِ مخفی‌شده می‌گشت.
‫یک زندگیِ تاریک از روی ناچاری.
‫زندانیِ شرم و قضاوت.
‫این تنها راه فرارش بود.
‫اون دخترِ بیچاره.
‫مارتا، تو بهش چی گفتی؟
‫من می‌دونم کجا قایمش کرده.
‫و تو هرگز پیداش نمی‌کنی.
‫ای زنِ بی‌آبرو.
‫کجاست؟
‫کجاست، بچه‌ی عوضی؟
‫من رازِ سیبِ حوا رو...
‫به مدت 60 سال در قلبم قفل کردم.
‫بارِ سنگینِ من.
‫تا اینکه...
‫من تو رو وادار کردم بهش اعتراف کنی.
‫با غروری سرکشانه،
‫اعتراف کردم.
‫به کشیشِ اشتباهی.
‫زمان حیاتی بود.
‫یک‌شنبه‌ی گذشته، در اقامتگاه،
‫ویرا با ویکس روبه‌رو شد ‫و تو درباره‌ی سای فهمیدی.
‫من می‌تونستم قبول کنم که اون منحرف شده.
‫ولی وقتی حرف زد، یه چیزی روشن شد.
‫این یه چیزِ خیلی بزرگ‌تر بود.
‫داشت اون پسرِ وحشتناک رو می‌پذیرفت.
‫اون موقع بود که شک کردم.
‫پس به شرکت ساختمانی زنگ زدی.
‫ممنون، جیمز.
‫و مطمئن شدم.
‫اون تجهیزات رو برای باز کردن مقبره سفارش داده بود
‫تا الماس رو برای طمع خودش و عطش قدرت بدزده
‫گناهِ فاسدکننده‌ی سیبِ حوا از زیر خاک بیرون میومد
‫و این کلیسا سقوط می‌کرد
‫به خاطر هر چیزی که ‫پرنتیس بهم هشدار داده بود.
‫من ناامیدش کرده بودم.
‫تمام عمرم،
‫من آدم بده نبودم. من آدم خوبه بودم.
‫آدمِ وفادار.
‫که به کلیسا خدمت و ازش محافظت می‌کردم.
‫اگه تو این شکست می‌خوردم، زندگیم چی بود؟
‫می‌فهمم.
‫تنها هدف من...
‫و من شکست خوردم.
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه می‌تونستم... می‌تونستم اول جواهر رو بدزدم
‫و برای همیشه از شرّش خلاص شم.
‫و با همون حرکت،
‫ویکس رو به عنوان یه قدیسِ برخاسته از مرگ بالا ببرم
‫نه به عنوان یه مرد جایزالخطا، بلکه یه نماد
‫که کلیسای من رو نجات بده.
‫تنها چیزی که لازم داشت یه معجزه بود.
‫پس نقشه‌ام رو کشیدم.
‫مرگِ ویکس باید یه معمای مقدس می‌بود.
‫غیرقابل حل و الهی.
‫ولی نمی‌تونستی تنهایی انجامش بدی.
‫نه.
‫یه مرد ضعیف، به گمونم.
‫درمونده.
‫کسی که برای نجات کلیسا اطاعت می‌کنه
‫و برای پوشوندنِ شرمساریش مطیع می‌مونه.
‫و کسی که به آرام‌بخش‌های قوی پزشکی دسترسی داشت
‫بله. اینم بود.
‫همه چی طبق نقشه پیش رفت.
‫خدایا.
‫غرورِ من.
‫خیلی شرورانه بود.
‫مارتا.
‫من می‌فهمم، قول میدم، می‌فهمم.
‫ادامه بده. من اینجام.
‫من هزینه‌اش رو حساب نکرده بودم.
‫من رو ببخش، سامسون.
‫سامسونِ قوی، سامسونِ وفادار.
‫سامسون. کسی که تابوت‌ها رو می‌ساخت.
‫لعنتی.
‫تو دوباره برمی‌خیزی.
‫همه چی درست می‌شه.
‫تو دوباره برمی‌خیزی.
‫همه چی درست می‌شه.
‫قول میدم.
‫اون نفهمید چرا داریم این کار رو می‌کنیم.
‫هر کاری برای تو، فرشته‌ی من.
‫ولی بهم اعتماد کرد.
‫چون عاشقم بود.
‫خداوندا.
‫چطور اینقدر خراب شد؟
‫قرار بود خیلی ساده باشه.
‫دکتر علامت میده.
‫سامسون جواهر رو برمی‌داره.
‫«درِ لازاروس» کار خودش رو می‌کنه.
‫همه‌ش توی دوربین ضبط شد همونطور که نقشه کشیده بودیم
‫دکتر نت با جسد ویکس ‫توی وانتش می‌رفت
‫و توی اون لجنِ کثیفِ زیرزمینش ‫از شرّش خلاص می‌شد.
‫و روز بعد، سامسون داستانِ قدیسِ برخاسته از مرگ رو تعریف می‌کرد
‫و کلامِ برکتِ اون به سرایدار وفادارش
‫قبل از اینکه به آسمان عروج کنه.
‫یه معجزه.
‫می‌تونست بی‌نقص باشه.
‫من قرار نبود اونجا باشم.
‫قطعاً همینطوره.
‫آیا می‌دونستی...
‫وقتی جسد سامسون رو پیدا کردی چه اتفاقی افتاده؟
‫یه حدس‌هایی می‌زدم.
‫نه، نه!
‫ولی من باید مطمئن می‌شدم.
‫ستایش باد.
‫انجام شد.
‫بعد اون برام قصه رو تعریف کرد
‫که چطور همه‌چیز ‫طبق نقشه پیش رفته بود.
‫فقط اون موقع بود که بهش گفتم ‫من توی مقبره رفتم.
‫و فهمیدم که داره دروغ می‌گه.
‫و بعدش اون حقیقت رو بهم گفت.
‫لعنتی. نباید بذاریم ما رو ببینه.
‫یا خدا.
‫اشتباه دوم من.
‫دست‌کم گرفتنِ وسوسه‌ی ‫سیبِ حوا.
‫مأموریتِ توافق‌شده‌ی ما نابود کردنش ‫یا انداختنش توی دریا بود.
ولی نتونست در برابر قدرتش دووم بیاره
‫خودِ مسیح می‌تونست در برابر وسوسه مقاومت کنه
‫ولی این مردِ حقیرِ درمانده،
‫تمام چیزی که سر راهش بود ‫من و سامسون بودیم.
‫حالا، فرصتش پیش اومده بود.
‫که موانعش رو حذف کنه.
‫برای یه کشیش جوون با گذشته‌ی خشن پاپوش درست کنه
‫و جواهر رو نگه داره.
‫اون از فرصت استفاده کرد.
‫بعد تنها چیزی که سر راهش مونده بود من بودم.
‫اون قهوه‌ی من رو با دوزِ کشنده‌ی ‫«پنتوباربیتال» مسموم کرده بود.
‫وقتی خورده بشه پادزهری نداره.
‫بدون درد.
‫یه‌کم بی‌حسی توی لب‌ها.
‫بعد توی ده دقیقه، ‫وقتِ آخرین دعاست.
‫بعد التماس کرد که درک کنم ‫چرا داره این کارها رو می‌کنه.
‫که اون پول همسرِ دیوصفتش رو ‫دوباره جذب می‌کنه برگرده،
‫و این حرف‌ها.
‫بهش گفتم می‌فهمم.
‫فهمیدم چرا این کار رو کرد.
‫من همه‌چیز رو فهمیده بودم.
‫این کارها رو کردم با...
‫نفرتی در قلبم.
‫خداوند فرمود، انتقام از آنِ من است.
‫و این داستانیه که ‫صحنه‌ی جرم به دنیا می‌گه، اما...
‫...درونِ قلبم،
‫می‌دونم.
‫انتقام مالِ منه.
‫به این گناهان نزد شما اعتراف می‌کنم، پدر.
‫من دروغ گفتم، من آدم کشتم،
‫و حالا...
‫با یه شاهکارِ واقعی تکمیلش کردم.
‫پدر. سریع باش، سریع.
‫چی شده؟
‫وقتی لب‌هاش رو دیدم فهمیدم...
‫دیگه خیلی دیر شده بود.
‫اون پنتوباربیتال رو خورده.
‫- خدایا. فوراً به آمبولانس زنگ بزن! ‫- دارم می‌زنم!
‫شاید توی ماشین پلیس کیتِ پادزهر باشه!
‫من رو ببخش، پدر،
‫برای تمام چیزهایی که تحمل کردی.
‫من رو ببخش، خداوندا، برای... ‫برای ویکس و نت و...
‫سامسون.
‫سامسونِ شیرینِ من.
‫و گریس.
‫مارتا.
‫گریس.
‫حالا جات امنه.
‫رهاش کن.
‫بذار نفرت بره.
‫گریس.
‫بله.
‫حالا می‌فهمم.
‫دخترِ بیچاره.
‫من رو ببخش، گریس.
‫پدر...
‫کارت خیلی درسته.
‫خداوند، پدر مهربانی‌ها،
‫از طریق مرگ ‫و رستاخیزِ پسرش
‫جهان را با خود آشتی داد
‫و روح‌القدس را عطا فرمود ‫برای آمرزش گناهان،
‫و از طریق خدمتِ کلیسا،
‫باشد که خداوند به تو عفو و آرامش عطا کند،
‫و من تو را از گناهانت مبری می‌کنم.
‫به نام پدر و پسر...
‫و روح‌القدس.
‫لعنتی.
‫جواهر هرگز پیدا نشد.
‫کلیسا برای مدتی بسته شد. [یک سال بعد]
‫یاران، ‫یا چیزی که ازشون مونده بود، پراکنده شدن.
‫بعضی‌ها به چیزی که می‌خواستن رسیدن فقط برای اینکه ‫بفهمن تنها چیزی رو که هر مرد مقدسی می‌دونه...
[معجزه‌ی رستاخیز مانسینیور جفرسون ویکس]
‫خدا حس شوخ‌طبعی داره.
[دفتر وکالت دریون و دریون] [فروخته‌شد - کامیون حمل اثاثیه]
‫و بعضی‌ها شروع تازه‌ای داشتن.
‫شاید برای پیدا کردن مسیری ‫که مال خودشونه.
‫و بعضی‌ها معجزه‌شون رو گرفتن.
‫نه اینکه شفا پیدا کنن یا درمان بشن،
‫بلکه پیدا کردن قدرتِ ادامه‌دهنده‌ای ‫برای بیدار شدن در هر روز
‫و انجام کاری که برای انجامش اینجاییم
‫با وجود درد.
‫رزق روزانه.
‫و این چیزی‌ـه که من برات دعا می‌کنم.
‫که چیزی رو که دنبالشی پیدا کنی.
‫- کجاست؟ شما می‌دونین. ‫- نه! سای، سای!
‫لعنت بهش، می‌دونم جفت‌تون می‌دونین.
‫این آخرین فرصت‌تونه ‫وگرنه می‌کشیمتون دادگاه.
‫آقای ویکس، خودتون رو کنترل کنین.
‫امیدوار بودیم این میانجی‌گری ‫این مسئله رو حل کنه.
‫اون جواهر رو به اون‌ها داد و قایمش کردن. می‌دونم
‫ما اجازه دادیم نماینده‌های شما ‫کلیسا و اقامتگاه رو کامل بگردن.
‫هیچی پیدا نکردن.
‫در ضمن، آقای بلانک اونجا بود ‫وقتی مارتا فوت کرد
‫و اون هر کار خلافی رو انکار می‌کنه.
‫هی.
‫هی!
‫کوچیک‌ترین نشانه‌ای که فروختینش، ‫هر کمک خیریه بزرگ، سقف رو تعمیر کنین،
‫اون نوشیدنیِ مراسمِ مزخرفت رو ارتقا بدی، ‫من نگاه می‌کنم،
‫حسابرسی می‌کنم، می‌فهمم.
‫امیدوارم یه روز به کلیسا برگردی، سای.
‫ارثیه‌ی واقعی تو در وجود مسیحه.
‫بچه‌ی پرروی حقیر.
‫ویدئوی اون با تو هنوز ترنده.
‫بله.
‫«بنوا بلانک "لوله شد"».
‫نوشتن لوله با «لام بزرگ». حالا هر معنی که میده
‫ما همچنان حقایق رو منتشر می‌کنیم.
‫مارتا، چیزی که واقعاً اتفاق افتاد. ‫ولی انگار مهم نیست.
‫طرفداران حقیقتِ ویکس فیس‌بوک ما رو پر کردن. ‫یه وضعی‌ـه.
‫عجب دورانی‌ـه برای زنده بودن.
‫وقتی باز کنی ‫خیلی محبوب می‌شی.
‫شاید نه به شکلِ خوب.
‫آماده‌ای که باهاش روبه‌رو بشی؟
‫بذار بیان.
‫موفق باشی، پسر.
‫گوش کن...
‫من... من... من دیگه میرم.
‫اولین مراسم عشای ربانی من نزدیکه اگه... ‫اگه می‌خوای بمونی.
‫خیلی لطف داری.
‫کاری نیست... ‫که بیشتر از این دلم بخواد انجامش ندم.
‫عزت زیاد.
[پدر جاد دوپلنسی] [مقدم همه را گرامی می‌داریم]
‫خوش اومدین!
[برخیـــز مَرد مُــرده] [یک معمای چاقوکشی]