.
[زنی در کابین 10]
‫لورا بلک‌لاک. داری میای یا داری میری؟
‫سوال خوبیه.
‫بده بخش راستی‌آزمایی چکش کنن ‫و بهم خبر بده، باشه؟
‫مقاله‌ت درمورد سازمان‌های مردم‌نهاد عالی بود. خوش برگشتی
‫- سلام لو. عاشق مقاله‌ت شدم. ‫- ممنون.
‫- مطلب خوبی بود. کارت عالی بود. ‫- همین الان خوندمش. فوق‌العاده‌ست.
‫ممنون.
‫عجب.
[دعوت‌نامه از طرف بنیاد لینگستد] [به ما در مبارزه علیه سرطان بپیوندید]
‫لو، قبل از جلسه هیئت تحریریه یه دقیقه وقت داری؟
‫آره، یه لحظه.
[بنیاد لینگستد از شما دعوت به عمل می‌آورد] [لورا بلک‌لاک]
‫سفر برگشتت چطور بود؟
‫خب، دومین پرواز چهار ساعته‌م ‫با یه هواپیمای هشت نفره ملخی
‫فقط یه روز تأخیر داشت، ‫پس، می‌دونی، از هر لحظه‌ش لذت بردم.
‫حس می‌کنم این طعنه‌ی شکننده‌ت ‫مال خستگی شدید سفره
‫یا این حال بدت ریشه‌ی عمیق‌تری داره؟
‫اون‌ها اون زن رو غرق کردن.
‫آره. می‌دونم.
‫اون‌ها کشتنش.
‫فقط به خاطر اینکه قبول کرد با من حرف بزنه.
‫آدم‌ها قادر به انجام کارهای وحشتناکی هستن.
‫می‌دونی چیه؟ بعضی‌ وقت‌ها فقط دلم می‌خواد ‫کارهای وحشتناک انجام ندن.
‫دلم می‌خواد غافلگیر بشم.
‫الان داریم درمورد دزدیدن پول سازمان‌های مردم‌نهاد ‫از بچه‌های گرسنه حرف می‌زنیم
‫یا تاریخچه‌ی عاشقانه‌ی پر فراز و نشیبت؟
‫آره، جدی باش لطفاً. ممنون.
‫فکر کردم هستم.
‫ها!
‫خدایا.
‫حلال‌زاده‌ست!
‫- کدوم حلال‌زاده؟ ‫- برو پی کارت.
‫- دوتا فاجعه قبل از این یکی. ‫- اوه!
‫- بن مورگان؟ ‫- بن مورگان!
‫- چی کار داره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫احتمالاً می‌خواد چندتا از صفحه‌های ‫کمیاب ژاپنیش رو جمع کنه
‫که آپارتمان من رو شلوغ کرده.
‫چیه؟
‫لو، مجبور نبودی امروز ‫مستقیم برگردی سر کار.
‫یه‌کم مرخصی بگیر.
‫من... تو مرخصی گرفتن خیلی خوب نیستم.
‫باید از بن بپرسی.
‫در این صورت، پروژه‌ی بعدی چیه؟
‫اگه هنوز علاقه داری، یه سرنخ‌هایی ‫درمورد داستان فساد فیفا داریم.
‫می‌دونی چیه؟
‫همین الان یه موردی پیش اومده، ‫که فکر کنم ممکنه...
‫ایمانم به بشریت رو برگردونه.
‫آن لینگستد، می‌شناسیش؟
‫وارث یه شرکت کشتی‌رانی نروژیه. ‫سرطان خون مرحله چهار داره.
‫و شوهرش داره یه بنیاد خیریه ‫به اسم اون راه می‌‌ندازه.
‫روحیه بخش به نظر میاد.
‫ولی قسمت باحالش اینجاست.
‫می‌خواد اعضای هیئت مدیره رو با اون ‫کشتی تفریحی غول‌پیکرش ببره...
‫به یه مراسم خیریه تو نروژ.
‫می‌خواد منم همراهشون برم، ‫پوشش خبری بدم، اطلاع‌رسانی کنم.
‫بذار ببینم درست فهمیدم.
‫این زن بیچاره مریض شده،
‫و حالا چندتا میلیاردر ‫تو حلقه‌ی دوستانش تصمیم گرفتن
‫سرطان چیز وحشتناکیه ‫و باید یه کاری درموردش بکنن.
‫ولی فقط به شرطی که تو بری ‫و به همه بگی چقدر آدم‌های فوق‌العاده‌ای هستن.
‫آره، تقریباً همینطوره. ‫ولی خب مسلماً با استعداد روزنامه‌نگاری من.
‫این کجاش داستانه؟
‫یالا دیگه. ‫یه داستان جذاب انسانی، تو این دور و زمونه‌ی بی‌رحم.
‫تو خودت گفتی به یه استراحت نیاز دارم.
‫تا وقتی که واقعاً یه استراحت باشه. ‫نه یه مرخصی طولانی.
‫من تقریباً مطمئنم روزنامه‌نگاری تحقیقی ‫می‌تونه یه هفته بدون من دووم بیاره.
[شفق قطبی]
‫ممنون. متشکرم.
‫به کشتی «شفق قطبی» ‫خوش آمدید.
‫چه کشتی زیبایی.
‫خب... کفش‌هاتون، خانم بلک‌لاک.
‫- چی؟ ‫- کفش‌هاتون، بله.
‫ببخشید، چی کار کردم؟
‫ما همه‌ی کفش‌ها رو ‫تو اون سبد اونجا نگه می‌داریم.
‫می‌تونیم بهتون دمپایی ‫یا جوراب یا کفش برای باشگاه بدیم.
‫سایزتون رو داریم. ‫فقط بهمون خبر بدین، باشه؟
‫باشه. ممنون.
‫- همه‌مون بار اول اشتباه می‌کنیم. ‫- آره.
‫بار اولته؟
‫من هنوز با آداب کشتی‌سواری ‫خیلی آشنا نیستم.
‫من خودم بهش می‌گم آداب کشتی‌رانی.
‫راستی، من لورا هستم. سلام.
‫- آدام ساترلند. ‫- از دیدنتون خوشبختم.
‫- نوشیدنی، خانم؟ ‫- ممنون.
‫برای من خیلی زوده.
‫سلام. خوش آمدید.
‫سلام، من کارلا هستم. مهماندار ارشد.
‫شما در کابین 8 در سمت راست کشتی ‫خواهید بود. طلوع‌های فوق‌العاده‌ای داره.
‫دکتر مهتا، شما در کابین 2 هستید، ‫نزدیک‌ترین کابین به خانم لینگستد.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- شما دکتر خانم لینگستد هستید؟ ‫- خب...
‫راستش من از دوستان قدیمی ریچارد هستم.
‫از وقتی آن مریض شد، ‫من متأسفانه تبدیل شدم به
‫یه جورایی یه حضور دائمی ‫تو زندگی‌شون.
‫اون تا جایی که می‌تونست جنگید.
‫- همه‌شون پر از جنس قاچاقه؟ ‫- تک‌تکشون.
‫ببخشید.
‫توماس. هایدی.
‫رابرت. عوضی پیر.
‫کاملاً هم بی‌نتیجه نبود.
‫خوب به نظر میای. ‫یه‌کم وزن کم کردی؟
‫از استرسه.
‫از بین این همه کشتی تفریحی ‫تو همه‌ی سفرهای دریایی تو کل دنیا.
‫بن مورگان.
‫- باورم نمی‌شه. خدای من. ‫- سعی کردم بهت زنگ بزنم.
‫چرا از دیدنت اینجا تعجب نمی‌کنم؟
‫- البته! بنجامین. این... ‫- من و لو از قبل همدیگه رو می‌شناسیم.
‫محافل روزنامه‌نگاری. ‫شماها قبلاً با هم کار کردین؟
‫نه.
‫نه، شماها قبلاً با هم ازدواج کرده بودین، مگه نه؟
‫اگه لازم شد بگو یه خدمه رو صدا کنم
‫تا جلوی تکرار ماجرا رو بگیره.
‫لازم نمی‌شه. ممنون.
‫- یه مدتیه تموم شده. ‫- باشه.
‫- باشه، خب، امیدوارم دوستانه تموم شده باشه. ‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫یعنی نه. یعنی نه. من...
‫دست رو نقطه ضعف گذاشتم. احساس معذبی می‌کنم. ‫من شاید... اگه شما بچه‌ها...
‫- من میرم... ‫- آره، باشه، احتمالاً بهتره.
‫چرا اون شلوار جین پوشیده؟
‫فکر کنم قانون لباس داشتیم، نه؟
‫این اولین باریه که می‌شنوم به ‫تاریخچه‌ی مشترکمون می‌گی دوستانه.
‫راستش، این اولین باریه که اصلاً ‫به تاریخچه‌ی مشترکمون فکر می‌کنم.
‫عجب.
‫یک - هیچ؟
‫دو - هیچ.
‫باشه، قبول. این رو قبول می‌کنم.
‫آقای تایلر، آقای ینسن.
‫خانواده هدرلی و خانم بلک‌لاک.
‫خانم‌ها و آقایان، مهمانداران عزیز ما ‫الان شما رو به اتاق‌هاتون راهنمایی می‌کنن.
‫آقای بولمر بعداً برای نوشیدنی خوشامدگویی ‫به شما ملحق می‌شن.
‫لورا، خانم هدرلی رو ملاقات کردی؟ ‫یه گالری برای پولدارها و مشهورها داره.
‫قبلاً تو میفر بود.
‫حالا تصمیم گرفته به شرق مهاجرت کنه ‫در جستجوی...
‫...یه جورایی... روح زمانه‌ی مدرن‌تر، فکر کنم.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- خیلی، خیلی بامزه‌ای، آدام.
‫لورا قراره تو این سفر ‫از ما جاسوسی کنه.
‫درسته. پس تو روزنامه‌نگار بولمر هستی؟
‫بله، لورا. لو. ‫از دیدنتون خوشبختم، خانم هدرلی.
‫این حرف‌ها رو ول کن. ‫لطفاً، من رو هایدی صدا کن.
‫همکار من اتفاقاً ‫به دیدن نمایشگاه شما اومده بود.
‫- گفت فوق‌العاده بود. ‫- هست.
‫هنرمند از خودش در حال تسلیم شدن ‫به داروی روهیپنول فیلم می‌گیره،
‫بعد لباس‌های مختلف می‌پوشه.
‫بعد دستیارهاش اون رو ‫در حالت‌های مختلف
‫در مکان‌های عمومی ‫به مدت هشت ساعت قرار میدن.
‫آدم دهنش باز می‌مونه.
‫- به نظر... ‫- وحشتناک میاد.
‫- حتی برای من. یعنی، این... ‫- تومو، غول گنده‌ی دوست‌داشتنی.
‫بیا با خبرنگار ریچی آشنا شو.
‫یه روزنامه‌نگار!
‫کارت خوبه؟ می‌دونی، من داشتم ‫به نوشتن خاطراتم فکر می‌کردم.
‫اوه، دنیا با نفس‌های حبس شده منتظره.
‫ببخشید، خانم بلک‌لاک.
‫بقیه‌ی چمدون‌هاتون رو ‫باید می‌آوردن پایین.
‫نه. همین‌هاست.
‫می‌خواین وسایلتون رو ‫براتون باز کنم؟
‫وای، نه، نه. ‫شما رو درگیر این هرج و مرج نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. ‫روشنش کنیم. بزن بریم.
‫دوستان...
‫- خودشه. ‫- رومیان.
‫اعضای هیئت مدیره.
‫بفرمایید!
‫به شما در شفق قطبی خوشامد می‌گم.
‫شفق قطبی!
‫وقتی سفارشش رو دادیم،
‫من و آن آینده‌ی متفاوتی رو ‫از چیزی که پیش اومد تصور می‌کردیم.
‫- بله. ‫- نمی‌شه ماستمالیش کرد.
‫- آره. ‫- اون مبارزه تلفات خودش رو داشته.
‫به هر حال، ما...
‫ما درمورد هدف ‫این قایق ناقابل تجدید نظر کردیم،
‫و...
‫...و شما اینجایید ‫تا پروژه‌ی ما رو افتتاح کنین.
‫بله، همینطوره.
‫خب، می‌دونم این یه رویکرد ‫غیرمعمول برای خیریه‌ست،
‫سه روز روی یه کشتی تفریحی لوکس،
‫ولی پولی که همه‌ی شما اهدا کردین، ‫که مبلغ قابل توجهی‌ـه،
‫به اون‌هایی در جامعه خواهد رسید
‫که توانایی پرداخت هزینه‌ی دکترهای خصوصی ‫یا درمان‌های آزمایشی رو ندارن.
‫پس به افتخار شما.
‫- به افتخار شما. ‫- به افتخارش.
‫حالا، می‌دونم ‫بیشترتون اینجا هستین تا آن رو ببینین،
‫ولی متأسفم که بگم بعد از یه روز طولانی ‫سفر، اون... داره استراحت می‌کنه.
‫- پس من پیشنهاد می‌کنم... ‫- بله.
‫...یه شام سبک، یه خواب زودهنگام،
‫و فردا یه جشن بزرگ با آن بگیریم.
‫- بله. ‫- عالیه.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫ولی اول،
‫یه سورپرایز خوب.
‫- بیاین با دنی آشنا شین. ‫- نه، امکان نداره...
‫دنی تایلر. ‫فکر نمی‌کردم هنوز زنده باشه.
‫- به زور. ‫- با وجود این همه تلاش.
‫دنی!
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- لورا بلک‌لاک. ‫- سلام.
‫من ریچارد هستم.
‫- خیلی خوشحالم که با ما هستین. ‫- خیلی ممنون.
‫اگه شانس بیاری، تامی، ‫داروهاش رو هم با خودش آورده.
‫من هیچوقت استفاده نمی‌کنم.
‫بفرمایید. ممنون.
‫بولمر، رندِ پیر.
‫چطوری، برادر؟
‫- با دیدن تو خیلی بهترم. ‫- حال آن چطوره؟
‫اون خوبه.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫وای.
‫شما کی هستین؟
‫لورا یه روزنامه‌نگار برنده‌ی جایزه‌ست. ‫داره یه مقاله درمورد بنیاد می‌نویسه.
‫چه بد. ‫آخرین چیزی که می‌خوام یه فضوله.
‫ممنون. ‫راستی، مادرم از طرفدارهای بزرگ شماست.
‫عجب.
‫از تو خوشم اومد.
‫حالا، سوال بزرگ اینه، ریچارد...
‫...آیا ما الان تو آب‌های بین‌المللی هستیم؟
‫چون من یه کیسه پر از مواد دارم
‫که می‌خوام با این آدم‌های زیبا ‫قسمتش کنم.
‫مطمئن نیستم بتونم هزینه‌ی ‫یه دوره‌ی ترک دیگه رو بدم...
‫نه، شوخی می‌کنم، رفیق. ‫من از سال 1917 پاکِ پاکم.
‫هنوزم خیلی جذابه.
‫تو مثلاً مأمور مخفی هستی؟
‫گم شو.
‫یالا، حتماً بعد از این همه ‫سخنرانی‌هات درمورد خودفروشی من،
‫امکان نداره که لورا بلک‌لاک ‫فقط برای پول اینجا باشه.
‫ایناهاش.
‫این همون بنی‌ـه که یادمه.
‫فهمیدم چرا بن زنگ می‌زد.
‫خب؟ چطور پیش رفت؟
‫سورپرایز خوب یا بد؟
‫نظری ندارم.
‫بگو که یه‌کم ازش لذت نمی‌بری.
‫نوشیدنی‌ش خیلی خوبه.
‫یالا. ‫گفتی این یه استراحته. خوش بگذرون.
‫...فقط نه ماه با هم بودن، حتی کمتر.
‫عجیبه. ‫اون به تیپ تو نمی‌خوره.
‫یالا. این خیلی تعریف بزرگیه.
‫نگاهش کن.
‫خوشگله ولی... یه‌کم حوصله‌سربره.
‫خیلی متأسفم.
‫اشکالی نداره.
‫ببخشید!
‫آره؟ بهتره من رو معرفی کنی.
‫وای.
‫چه لباس زیبایی.
‫مگه بعداً اپرا در فضای باز داریم؟
‫ببخشید. من فکر کردم شما...
‫- یه‌کم زیادی شیک کردم. ببخشید. ‫- نه.
‫اصلاً، عزیزم. ‫با این اکلیل‌ها ترکوندی.
‫- حس می‌کنم یه‌کم حسودی می‌کنی؟ ‫- دوست‌داشتنی شدی.
‫عالی شدی.
‫- من فکر کردم برای شام لباس پوشیدین و... ‫- اشکالی نداره.
‫براقی.
‫خانم بلک‌لاک،
‫اگه بعد از شام بتونین ‫با خانم لینگستد ملاقات کنین،
‫خیلی ممنون می‌شن.
‫- بله. بله، حتماً. ‫- ممنون.
‫من سیگرید هستم. ‫رئیس تیم امنیت آقای بولمر.
‫چند وقته برای این خانواده کار می‌کنین؟
‫این اولین سالمه.
‫- همین‌جا. ‫- ممنون.
‫اگه فقط... اینجا منتظر بمونین، ‫خانم لینگستد به زودی به شما ملحق می‌شن.
‫کتابخانه.
‫تنها چیزی روی این کشتی ‫که اصرار داشتم خودم طراحیش کنم.
‫- خانم لینگستد، ممنون که من رو دعوت کردین. ‫- لطفاً من رو آن صدا کنین.
‫خیلی خوشحالم که قبول کردین بیاین.
‫کارهاتون رو دنبال می‌کنم.
‫افشاگری‌تون تو گاردین درمورد اون زنان ‫شجاع واقعاً تو ذهنم موند.
‫من بودم که خواستم شما بیاین.
‫کار مهمی می‌کنین، ‫صدا دادن به بی‌صدایان.
‫ممنونم.
‫دکتر رو صدا کنم؟
‫من...
‫من... همه‌ی دارو‌هام رو قطع کردم.
‫قرص‌هام، تزریق خون.
‫همه‌ش رو.
‫یه روز دیگه... نتونستم ادامه بدم.
‫بیمار بودن بیش از حد فرساینده می‌شه.
‫بدون همه‌ی اون داروها ‫واقعاً می‌تونی حسش کنی.
‫زمانی که داره از دستت میره.
‫متأسفم.
‫من... داشتم فکر می‌کردم می‌تونم ‫نظرتون رو درمورد یه چیزی بدونم.
‫البته.
‫سخنرانی من برای مراسم خیریه.
‫ممنون می‌شم اگه یه نگاهی بهش بندازین.
‫ذهنم دیگه مثل قبل کار نمی‌کنه.
‫بله.
‫شما دارین همه‌ی پولتون رو می‌بخشین؟
‫این خیلی سخاوتمندانه‌ست...
‫می‌تونم بپرسم چی باعث این تصمیم شد؟
‫موضوع تسویه حسابه.
‫پس دادن چیزی که برداشتی.
‫و در طول این سال‌ها ما خیلی چیزها برداشتیم.
‫این بنیاد به دست آدم‌هایی ‫خیلی باهوش‌تر
‫و خیلی مهربون‌تر از چیزی ‫که من یا ریچارد بودیم سپرده می‌شه.
‫خب، این... این یه خیریه‌ی بدون خودخواهی‌ـه
‫وقتی خوراک کرم‌ها شدی ‫سخته که خودخواه باشی.
‫دوست دارم فردا این بحث رو ادامه بدیم. ‫شاید همین‌جا؟
‫خوشحال می‌شم هر کمکی از دستم برمیاد بکنم.
‫راستی لورا؟
‫ممنونم.
‫هی، خانم درخشان.
‫شیفت شب کار می‌کنی؟
‫اگه کار باحال‌تری تو سرت باشه ‫می‌تونم جیم بشم.
‫من سعی می‌کنم یه اشتباه رو دوبار تکرار نکنم
‫عجب.
‫البته تو اشتباه خیلی خوبی بودی.
‫آره؟
‫خیلی خوب؟
‫برای من و بدبخت‌های بعد من.
‫اشکالی نداره.
‫- متأسفم که آخرش مثل یه عوضی رفتار کردم. ‫- آخرش مثل یه عوضی رفتار کردی.
‫می‌دونم.
‫عذرت پذیرفته‌ست.
[تماس از کابین 8]
‫همون‌جا بمون.
‫کابین 8 هست. ‫می‌گه یه نفر تو آبه.
‫چی؟ کد اسکار. کد اسکار. ‫یکی افتاده تو آب.
‫احتمالاً کسی تو آبه، سمت راست، کابین 10.
‫‏10؟ سرعت رو کم کن، برو رو حالت دستی.
‫کسی تو آبه. کسی تو آبه. ‫همه‌ی خدمه آماده باشن.
‫کمک، اینجا شفق قطبی، ‫درخواست کمک فوری داریم.
‫- من مسافرها رو بیدار نکردم. ‫- اون تو کابین 8 هست، درسته؟
‫- درسته. ‫- خیلی‌خب.
‫- بقیه‌ش رو به خودت می‌سپارم. ‫- ممنون.
‫صدای یه شلپ شنیدم، رفتم تو بالکن، ‫و دیدم یکی تو آبه.
‫- داریم برمی‌گردیم. پیداش می‌کنیم. ‫- کی رو دیدی؟
‫من... من نمی‌دونم. ‫فقط برای یه لحظه بود.
‫فکر می‌کنم زن اتاق بغلی بود، ‫از اون کابین.
‫- از کابین 10؟ ‫- آره.
‫چه خبره؟
‫گزارش دریافت کردیم که یه مهمون ‫افتاده تو آب.
‫چی؟ کی؟
‫من... نمی‌دونم. ‫فکر کنم یه زن بود، ولی نمی‌دونم.
‫بفرمایید.
‫کسی تو آبه؟
‫چه خبره؟
‫لارز کجاست؟
‫اون تو کابین 6 هست.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- مهمون گمشده از کابین 6.
‫لارز ینسن. همه... ‫اوه، اوه، خانم بلک‌لاک.
‫من اوضاع رو تحت کنترل دارم. ‫اگه می‌شه شما...
‫یکی گمشده. باید پیداش کنیم.
‫چی، گمشده؟ ‫عزیزم، شنیدی که...
‫اون اینجا نیست. من خواب بودم.
‫نشنیدم که برگرده به تخت. ‫فکر نمی‌کنی...؟
‫خدای من.
‫ما آقای ینسن رو پیدا کردیم.
‫آقای ینسن؟
‫بله؟
‫پس کی افتادن تو آب رو خبر داد؟
‫لورا بلک‌لاک، روزنامه‌نگاره.
‫- و گفت از کابین 10 بوده؟ ‫- بله، قربان. همینش عجیبه.
‫نگران نباش. ‫سعی کن بخوابی. من حلش می‌کنم.
‫یه زن بود. ‫اون... اون تقریباً هم قد من بود.
‫موهاش بلوند بود. یه هودی تنش بود.
‫داشت از حموم میومد بیرون. ‫من... اون...
‫من اتفاقی وارد شدم. ‫تو راهرو بودم، داشتم عقب می‌رفتم...
‫هیچوقت مهمونی اینجا اقامت نداشته، ‫خانم بلک‌لاک.
‫این... کابین همیشه خالی بوده.
‫مهمونی که قرار بود ‫تو این کابین باشه دو روز پیش کنسل کرد.
‫- اون... ‫- بله. درسته.
‫روی شیشه خون بود.
‫این بیرون خون بود. اینجا...
‫اینجا... یه نفر ‫تو این بالکن بود. اینجا...
‫صبر کن. نه، یه نفر ‫تو بالکن بود. می‌تونم ثابتش کنم.
‫کشتی داشت حرکت می‌کرد، ‫و اون داشت بیرون سیگار می‌کشید،
‫پس من ته‌سیگار رو برداشتم...
‫- چی؟ اینجا نیست. ‫- کابین‌ها روزی دوبار تمیز می‌شن، پس...
‫ببینین، گوش کنین، من...
‫من این رو توهم نزدم.
‫شمارش افراد تموم شد.
‫ممنون. با گارد ساحلی تماس بگیر. ‫درخواست کمک رو لغو کن.
‫گارد ساحلی. ‫شما به گارد ساحلی زنگ زدین؟
‫- البته. ‫- اون‌ها به جستجو ادامه میدن؟
‫ما جستجوی خودمون رو انجام دادیم، خانم. ‫همه‌ی افراد حاضرن.
‫یه... یه نفر اون بیرونه. ‫ممکنه هنوز زنده باشه.
‫فکر کنم وقتشه همه ‫برگردن بخوابن. دیگه... خیلی دیروقت شده.
‫شب به‌خیر، خانم بلک‌لاک.
‫- ...شما نمی‌... شما... ‫- خیلی متأسفم، خانم بلک‌لاک.
‫نه. گوش کنین. گوش کنین. این فقط...
‫یادآوری به تمام خدمه
‫که ورود به کابین 10 تا رسیدن به بندر نروژ ‫ممنوعه.
‫دریافت شد.
‫خانم بلک‌لاک، ببخشید. ‫مطمئنین حالتون خوبه؟
‫می‌تونم براتون یه چای بیارم یا...؟
‫نه؟ باشه. فقط... خوب بخوابین.
‫الو؟
‫شما زنگ زدین؟
‫آره، من به اینترنت وصل نمی‌شم.
‫خیلی متأسفم، خانم بلک‌لاک. ‫ولی سیستم به مشکل خورده.
‫تکنسین‌ها دارن بررسیش می‌کنن.
‫- می‌تونم براتون چندتا مجله بیارم. ‫- نه. اشکالی نداره، ممنون.
‫باشه.
‫- آقای بولمر؟ ‫- لطفاً. من رو ریچارد صدا کنین.
‫زنی که دیشب ‫تو کابین 10 دیدم.
‫جای خجالت نداره. ‫شما متقاعد شده بودین چیزی که دیدین واقعی بوده.
‫واقعی بود.
‫می‌خوام خدمه رو ببینم. ‫اگه یکی از اون‌ها اون زن باشه...
‫فکر می‌کنین یکی از کارکنان من ‫داشته تو کابین 10 یواشکی دوش می‌گرفته
‫وقتی مهمون‌ها داشتن می‌رسیدن؟
‫همه‌ی مهمون‌ها حاضرن. ‫دیگه کی می‌تونسته باشه؟
‫حق با شماست. بریم خدمه رو ببینیم.
‫خب، به جز مدیر فنی و کاپیتان‌مون،
‫که طبیعتاً وقتی در حال حرکتیم سر پستشون هستن، ‫این خدمه‌ی ماست.
‫- متأسفم برای این زحمت... ‫- کسی رو می‌شناسین؟
‫غریزه‌ی روزنامه‌نگاری رو درک می‌کنم.
‫- مدیر فنی؟ ‫- اون مَرده.
‫شما دنبال یه زن می‌گردین، درسته؟
‫- امیدوارم بیدارتون نکرده باشن. ‫- نه. تونستم دوباره بخوابم.
‫الان وقت خوبیه که... ‫صحبت دیروزمون رو ادامه بدیم؟
‫من...
‫راستش، حس می‌کنم یه‌کم ‫زیادی ضعیفم. این...
‫به‌خاطر همه‌ی این داروهاست.
‫واقعاً از پا می‌ندازتم.
‫فکر کنم باید امشب رو استراحت کنم.
‫متأسفم.
‫امیدوارم بهتر بشین.
‫خدای من. ‫همه‌شون فکر می‌کنن من دیوونه‌ام.
‫نه، یالا. هیچ‌کس دوست نداره ‫نصف شب بیدار بشه. فراموش می‌کنن.
‫- من می‌دونم چی دیدم. ‫- تاریک بود.
‫نه، نبود. وقتی تو کابین 10 دیدمش ‫تاریک نبود. من دیدمش.
‫از حموم اومد بیرون. ‫ما مستقیم به هم نگاه کردیم.
‫حتی با هم حرف زدیم. اون حرف زد.
‫و حالا چی؟ همین‌طوری غیبش زده.
‫تو توی کابین یکی دیگه ‫چی کار می‌کردی؟
‫داشتم از تو فرار می‌کردم.
‫داشتی عکس‌هات رو به گریس ‫تو راهرو نشون می‌دادی، و من فقط...
‫صبر کن.
‫- تو داشتی عکس می‌گرفتی. بده من اون رو. ‫- آره.
‫هی، ببخشید.
‫- وقتی رسیدیم؟ ‫- آره.
‫اگه یه عکسی از رسیدنش باشه، ‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه وجودش رو انکار کنه.
‫من باید از همه عکس بگیرم. ‫کارم همینه.
‫- این‌ها مال کشتی نیستن... ‫- صبر کن. وای.
‫تو واقعاً... تو خیلی وقت ‫با این آدم‌ها می‌گذرونی.
‫خدای من. خودشه.
‫خودشه. این همون زنیه که دیدم.
‫- خودشه. ‫- لو...
‫لو، این عکس یه غریبه‌ست، ‫که ماه‌ها پیش تو یه مهمونی گرفته شده.
‫لو، صبر کن. هی!
‫هی. آروم باش. ‫بیا اول درمورد رویکردمون صحبت کنیم.
‫پیداش کردم.
‫زن توی کابین 10.
‫خودشه.
‫- این عکس مال کِیه؟ ‫- فکر کنم مال ماه مِی هست.
‫- اون مهمونی‌ای که آدام تو گروچو گرفت. ‫- آره. اون یکی باحال بود.
‫ببخشید. این عکسِ...
‫یه زنیه که شبیه زنیه ‫که تو می‌گی تو کابین 10 دیدی؟
‫نه، این همون زنیه که تو مهمونی‌ای ‫که یکی از مهمون‌های شما گرفته بود دیدم.
‫درسته.
‫اون کیه؟
‫آدام، تو می‌دونی؟
‫من نمی‌دونم. چی؟
‫نه. تا حالا ندیدمش.
‫تو باهاش تو یه عکس هستی.
‫باشه. خب...
‫نمی‌دونم. ‫ده‌ها زن شبیه اون هستن.
‫بیشتر زن‌ها... همه‌ی زن‌ها. اون فقط یه زنه.
‫به نظر میاد آدام دور و بر خودش رو ‫با یه تیپ خاص پر می‌کنه.
‫ممنون، تومو.
‫هیچ‌کس نظر تو رو نخواست.
‫می‌دونی چیه؟
‫لو.
‫لورا.
‫من هیچ ایده‌ای ندارم این شخص کیه.
‫باشه؟
‫لورا، من مطمئنم تجربه‌ی دیروزت ‫برات خیلی آسیب‌زا بوده.
‫ولی درست فکر می‌کنم
‫که همین چند ماه پیش ‫شاهد یه قتل بودی؟
‫النا!
‫ببخشید...
‫تو از کجا درمورد اون می‌دونی؟
‫روآن بهم گفت چه اتفاقی برای ‫اون زنی که باهاش مصاحبه کردی افتاد.
‫- چرا بهشون گفتی؟ ‫- نگران بودم، لو.
‫غیرمعمول نیست که تصاویر دوباره ‫تو ذهن آدم زنده بشن،
‫مخصوصاً تو دقایق ‫بین خواب و بیداری.
‫- بیچاره. ‫- فقط باید باهاش کنار بیای، دختر.
‫من همیشه آدم‌های کوچیکی رو می‌بینم ‫که گوشه‌ی دیدم رد می‌شن.
‫یه جورایی قشنگه.
‫خدایا، باورم نمی‌شه.
‫خجالت نکش، عزیزم. اشکالی نداره.
‫آدام. حقیقت رو بگو.
‫یه مسافر قاچاقی با خودت آوردی؟
‫آره، می‌خواستم بیارم ولی بعد...
‫لورا، اگه کمکی می‌کنه،
‫می‌تونم به سیگرید بگم سعی کنه ‫این زن توی عکس رو پیدا کنه.
‫ولی باید ازت بخوام که حواست باشه ‫این سفر برای چیه.
‫برای من، برای همسرم،
‫و مهمون‌هام.
‫ببین، من... فکر می‌کنم مهمه ‫که بتونی اینجا احساس آرامش کنی.
‫سیگ!
‫می‌تونیم برای خانم بلک‌لاک تو اسپا وقت بگیریم؟
‫یه چیز آرامش‌بخش.
‫- فکر کنم این ممکنه... ‫- حتماً.
‫...مفید باشه. آره؟
‫این ترکیبی از خاکستر آتشفشانی،
‫زغال‌سنگ نارس زیرقطبی و روغن‌های طبیعیه.
‫وقتی دوش بگیرین، ‫با گرما فعال می‌شن.
‫عضلات رو آروم می‌کنه،
‫تنش رو از بین می‌بره.
[بس کن]
‫- همه چی خوبه؟ ‫- کی تو این اتاق بود؟
‫- کی؟ ‫- چی؟ همین الان.
‫همین... وقتی من تو حموم بودم.
‫تو بودی؟
‫باید حوله‌ها رو برای شستشو می‌فرستادم. ‫اتفاقی افتاده؟
‫- تو چیزی نوشتی؟ ‫- هی.
‫گِلی شدی.
‫تو اتاق من بودی؟
‫- ببخشید، تو اتاق شما؟ ‫- اتاق ماساژ.
‫نه، همین الان از سونا اومدم بیرون، ‫و قصد داشتم برم برای ماساژ.
‫اگه اشکالی نداره.
‫تو وسواس من رو گرفتی، ‫مگه نه؟
‫- من باید دوربین‌های مداربسته رو ببینم. ‫- چی رو می‌خواین ببینین؟
‫اسپا. هر کی تو 20 دقیقه‌ی گذشته ‫اومده تو یا رفته بیرون.
‫متأسفم، ولی وقتی مهمون‌ها ‫رو کشتی هستن دوربین‌های همه‌جا رو خاموش می‌کنیم.
‫- ببخشید؟ دوربین‌ها خاموشن؟ ‫- بله.
‫کی این دستور رو داده؟
‫روی یه کشتی با این همه ‫مهمون سرشناس کاملاً طبیعیه.
‫- اون‌ها راحت‌تر می‌تونن استراحت کنن اگه... ‫- بدونن که تحت نظر نیستن.
‫لعنتی.
‫خدای من.
‫گفتن هیچ‌کس تو اون کابین نبوده، ‫درسته؟
‫این اولین سفر این کشتی‌ـه.
‫اگه هیچ‌کس تو اون کابین نبوده، ‫پس این مو مال کیه؟
‫صاحب این مو هر کی بوده، ‫افتاده تو آب.
‫می‌فهمم. شاید از این آدم‌ها خوشت نیاد...
‫گوش کن، من... من دچار ‫یه جور حمله عصبی بعد از حادثه نشدم.
‫- من... توهم نزدم. ‫- نه، من سعی نمی‌کنم بگم زدی، لو.
‫می‌گم لازم نیست تو کسی باشی ‫که این مشکل رو حل می‌کنه.
‫ببین.
‫ تا حدود 36 ساعت آینده، ‫ما رو این کشتی گیر افتادیم.
‫اگه نیلسن دختره رو پیدا نکرد ‫و تو هنوز همین حس رو داشتی وقتی رسیدیم،
‫من باهات میام پلیس تا گم شدن ‫یه زن رو با اون مویی که داری گزارش بدیم.
‫ولی بیشتر از این پیگیری کردنش الان ‫به وضعیتت کمکی نمی‌کنه.
‫این آدم‌ها دنیا رو می‌چرخونن.
‫یا حداقل با اون‌هایی که می‌چرخونن ‫قرار ناهار دارن.
‫اگه عصبانیشون کنی...
‫روز خیلی شلوغی داشتی.
‫حالت چطوره؟
‫بیا اینجا. کمکم کن.
‫خب چطوری با لارز آشنا شدی؟
‫هیئت مدیره‌ش نگران شده بودن که ‫اون تیپ دیکتاتور مآبش دیگه از مد افتاده.
‫فکر کردن یه آخر هفته با من، ‫که تو شبکه‌های اجتماعیم دیده بشه،
‫ممکنه سهامدارها رو قانع کنه ‫که دارن توسط
‫یه مرد آلفای اصیل رهبری می‌شن.
‫- صبر کن، پس شما واقعاً با هم... ‫- ابداً. فقط برای ظاهرسازیه.
‫راستش، ‫فکر نکنم اصلاً از کسی خوشش بیاد.
‫یه جورایی ترسناکه.
‫یه سلفی می‌خوای؟ مجانیه.
‫یالا. به درد شبکه‌های اجتماعیت می‌خوره.
‫آماده؟
‫نازه.
‫می‌دونی، من واقعاً کاری که می‌کنی رو تحسین می‌کنم
‫فکر کنم می‌تونستم روزنامه‌نگار بشم، ‫اگه اینقدر...
‫می‌دونی دیگه.
‫مسئله اینه که ‫نتیجه نهایی مشکله.
‫پس تو اجازه داری سر کار ‫نوشیدنی بخوری، آره؟
‫خب، خوش به حالت.
‫می‌دونی، قدیما تو دهه‌ی 90، من برای ‫این گالری فوق‌العاده تو میفر کار می‌کردم.
‫ناهارمون رسماً یه جور ‫دوئل تا پای مرگ با نوشیدنی بود.
‫شما اغلب تو وان حموم می‌خوابین؟
‫فقط وقتی که دعوامون شده باشه.
‫دعواهاتون سر چیه؟
‫راستش، هیچ‌کدوم‌مون ‫صبح یادمون نمیاد.
‫- و به ندرت دلخوری‌ای هم هست، پس... ‫- و اگه باشه...
‫تقصیر منه.
‫می‌تونم یقه‌ت رو درست کنم، عزیزم؟
‫من باشم زیاد سرک نمی‌کشم.
‫نمی‌خوای باهاشون در بیفتی. ‫مخصوصاً با اون.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫چطور ریچارد و آن رو می‌شناسی؟
‫منم پولدارم.
‫آره، من...
‫من این شرکت فناوری رو ساختم.
‫ریچارد به درستی تحت تأثیر قرار گرفت و سرمایه‌گذاری کرد
‫هوش مصنوعی و تشخیص چهره.
‫مطمئنم بیشترتون ‫داستان پشت این ماجرا رو می‌دونین، که...
‫من می‌خواستم به آن ‫یه دلیلی برای ادامه مبارزه بدم.
‫که یه چیزی بسازم که اینقدر زیبا باشه و... ‫که اونم مثل من حس کنه.
‫که... که گناه بوده اگه...
‫اگه این دنیا رو ترک می‌کرد بدون...
‫بدون اینکه قدم روی یه...
‫من بهت افتخار می‌کنم، عزیزم.
‫و من فقط...
‫من فقط خیلی سپاسگزارم که...
‫ببخشید.
‫ممنونم از همه‌تون که اینجا هستین.
‫من... واقعاً نمی‌دونم چی بگم. من فقط...
‫من فقط...
‫- عزیزم. ‫- خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫اشکالی نداره.
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید.
‫لطفاً از شامتون لذت ببرین. به افتخارش.
‫- به افتخار تو، عزیزم. ‫- به افتخارش.
‫♪ به ستاره‌ها، عشقم ♪
‫♪ به دریا ♪
‫♪ تا وقتی که چرخ‌ها، عزیزکم ♪
‫♪ تا وقتی که من رو زیر کنن ♪
‫- عاشقشم. ‫- ممنون.
‫آن عزیز،
‫می‌دونی، روح زیبای تو ‫تا ابد درخشان خواهد بود، عزیزم.
‫اون دوئت رو که تو آمالفی ‫اون همه سال پیش اجرا کردیم یادت میاد؟
‫- بله. ‫- درسته؟
‫من... خیلی احساس خستگی می‌کنم.
‫البته.
‫- فکر کنم من... باید برم بخوابم. ‫- نه.
‫- من کمکت می‌کنم. ‫- اشکالی نداره.
‫خوب بخوابی، عشقم.
‫من برات لالایی می‌خونم تا بخوابی، ‫عزیزم.
‫همون بود. الان یادم اومد.
‫- آره، زیبا بود. ‫- ممنون، دنی.
‫♪ اون کلمات چهار حرفی ♪ ‫♪ به گوشِت چطور به نظر میان؟ ♪
‫♪ تو رو باهوش جِلوه میدن ♪
‫♪ همونطور که من به زمین میفتم ♪
‫♪ می‌خوام از گِل و لای رد شم، ♪ ‫♪ هنوز شب رو ندیدم ♪
‫♪ می‌خوام نگاهت کنم، ♪ ‫♪ درد و غم رو ازت بگیرم ♪
‫یه دسته‌ی نهنگ ‫نه چندان دور از اینجا.
‫دکتر، ‫مطمئنین نمی‌خواین بیاین؟
‫من پیش بیمارم می‌مونم.
‫خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ!
‫خانم بلک‌لاک. ‫همه چی خوبه؟ گم شدین؟
‫راستش، من... ‫امیدوار بودم بتونم با چندتا از خدمه صحبت کنم.
‫باشه.
‫ببینین.
‫کسی از شماها...
‫این زن رو تو کشتی دیده؟
‫نه.
‫باشه. امکانش هست یه عکس بگیرین ‫و به بقیه‌ی خدمه نشونش بدین؟
‫و یه سوال دیگه.
‫چقدر راحته که کسی رو قاچاقی ‫بدون اینکه خدمه ببینن بیاریم رو کشتی؟
‫فکر نمی‌کنم مالکین خوشحال بشن ‫که ما درمورد این موضوع با شما صحبت کنیم.
‫تماشای نهنگ‌ها بهت نساخت؟
‫من با سرما خیلی میونه‌ی خوبی ندارم.
‫اون... پله‌های خدمه‌ست، مگه نه؟
‫آره، من...
‫...فقط می‌خواستم بقیه‌ی ‫کشتی تفریحی رو ببینم.
‫باید برگردم پیش آن. ‫تا وقتی که می‌تونی از صلح و آرامش لذت ببر.
‫نه، نه، نه.
‫تو یه عکاس واقعی نیستی.
‫حواسم پرته. ‫این تأثیریه که تو روی من داری.
‫من فقط یه آدمم که داره سعی می‌کنه کارش رو بکنه
‫شاید بتونیم بعداً چندتا عکس بگیریم.
‫- من یه لباس دیگه هم دارم. ‫- من هر دوتا دوربینم رو میارم.
‫- یه نوشیدنی دیگه می‌خوای؟ ‫- حتماً. منم باهات میام.
‫اون‌ها آدم‌هایی دارن ‫که این کار رو برامون می‌کنن.
‫به همه‌ی نعمت‌های خدا فکر کن.
‫اول ببرش بیرون شام.
‫یادمه که تو...
‫- خدای من! ‫- چی؟
‫- چی شده؟ ‫- کمکش کنین!
‫کمکش کنین! داره خونریزی می‌کنه.
‫کمکش کنین!
‫هی. من رو نگاه کن.
‫- خانم بلک‌لاک. ‫- لو، اشکالی نداره.
‫ما فقط... داریم سعی می‌کنیم ‫بفهمیم چی شده.
‫من قبلاً بهتون گفتم چی شده. ‫یکی من رو هل داد تو آب.
‫شما باید دیده باشین...
‫من درست بعد از اینکه شما رو دیدم ‫برگشتم به اتاق فرمان.
‫ولی شما تنها بودین، خانم بلک‌لاک.
‫یکی رو این کشتی داره سعی می‌کنه من رو بکشه.
‫- لورا. ‫- تا ساکتم کنه.
‫می‌تونم تصور کنم ‫چی بهت گذشته.
‫ولی من مطمئنم شما تنها کسی بودین ‫که رو اون عرشه بود.
‫من نیفتادم تو آب. من نیفتادم.
‫گوش کنین، ‫اون درپوش خودش به خودی خود بسته نشده.
‫عزیزم. چرا باید کسی تو رو هدف بگیره؟
‫یه دکمه‌ت رو گم کردی.
‫تو اتاق من بودی؟
‫نه، نبودم.
‫- خدای من، تو اتاق من بودی. ‫- لو، آروم باش.
‫خدای من...
‫- وسایلم کجاست؟ ‫- کدوم وسایل؟
‫وسایلم کجاست؟ م... می‌دونی، وسایلم. ‫لباس‌هایی که تنم بود، کتم.
‫لباس‌هاتون به رختشوی‌خانه برده شدن.
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫- خانم؟ ‫- اشکالی نداره. راحتش بذارین.
‫- باشه. ‫- خانم، وسایلتون رو اینجا گذاشتیم.
‫سعی کردیم گوشی رو خشک کنیم ولی...
‫یه... یه کیسه زیپ‌لاک بود. ‫تو جیب کتم بود.
‫این همه‌ی چیزی‌ـه که پیدا کردیم.
‫معلومه که همینه.
‫- اینجایی. ‫- نه. از من دور شو.
‫- لو، یالا. ببین، بیا اینجا. ‫- نه، نکن...
‫تو چه مرگته؟
‫هر کی این کار رو با من کرده ‫کتم رو گشته.
‫اون مو تو کتم بود.
‫چی؟ فکر می‌کنی من ‫تو این قضیه دست داشتم؟
‫فقط تو درمورد مو می‌دونستی. فقط تو.
‫متأسفم.
‫باشه؟ من... به بقیه درموردش گفتم. ‫که تو... یه مدرکی داری.
‫اون‌ها فکر می‌کنن تو دیوونه‌ای، لو. ‫من داشتم ازت دفاع می‌کردم، باشه؟
‫دیگه کمک نکن.
‫دنی، جدی، یالا. ‫چی... پس مراسم چی می‌شه؟
‫دختره سعی کرد خودش رو غرق کنه، آره؟ ‫قدم بعدیش چیه؟
‫من ازش می‌خوام که پیاده شه.
‫ممکن بود یه جنازه ‫رو این کشتی داشته باشی، آره؟ یه جنازه!
‫- من طاقت هیچ رسوایی دیگه‌ای رو ندارم. ‫- لطفاً...
‫- این رو می‌دونی. ‫- فقط تجدید نظر کن.
‫یه چیزی اینجا درست به نظر نمیاد.
‫من باید برم. متأسفم. باشه؟
‫آن طرفدارشه. ظاهراً، ‫قبلاً روزنامه‌نگار خوبی بوده.
‫- این زن یه مزاحم به تمام معناست. ‫- اون یه دیوونه‌ی تمام عیاره.
‫هیچ ستاره راک دیگه‌ای با وقت آزاد ‫سراغ داریم؟
‫آفرین. خل و چل.
‫نه، واقعاً، آفرین.
‫چی؟ صبر کن. ‫فکر نمی‌کنی این مشکوکه؟
‫من رو هل میدن تو استخر ‫و اون همین‌طوری میره؟
‫اون از این ترسیده بود که قدم بعدیت چیه.
‫- باشه. ‫- راستش، مثل بقیه‌ی ما.
‫تو جدی فکر کردی ‫دنی می‌تونسته کسی رو هل بده؟
‫شاید.
‫- و کی دیگه؟ فکر می‌کنی من می‌تونستم این کار رو بکنم؟ ‫- آره، من می‌تونستم؟
‫هیچ‌کدومتون نمی‌تونین بگین اون یکی ‫کِی برگشته به کابین.
‫این واقعیه... نه، تو واقعاً ‫یه دیوونه‌ی زنجیری به تمام معنایی.
‫هیچ جنازه‌ای تو آب نبود، لو.
‫هیچ جنازه‌ای اونجا نبود. ‫تو خواب بودی.
‫داشتی راه می‌رفتی، خواب می‌دیدی،
‫و مغز آشفته و توجه‌طلبت ‫همه‌ی این‌ها رو از خودش ساخته.
‫پس بی‌خیالش شو.
‫لطفاً، خدایا.
‫تو یه‌کم انرژی منفی داری، لو. ‫یه جورایی سمّیه.
‫صبر کن! خدای من.
‫نه، صبر کن!
‫تو کی هستی؟
‫- من دیدم که غرق شدی. ‫- نه، ندیدی.
‫ببین، الان من رو دیدی. ‫من زنده‌ام. حالا دیگه ‌این قضیه رو ول کن.
‫- من بهت هشدار دادم. ‫- تو اون پیام رو رو آینه نوشتی؟
‫- چرا من رو هل دادی تو استخر؟ ‫- اون من نبودم.
‫- کی اون مو رو از کتم برداشت؟ ‫- بس کن!
‫- اون تو رو می‌کشه. باید بس کنی! ‫- درمورد کی حرف می‌زنی؟
‫- چه خبره؟ کی افتاد تو آب؟ ‫- بس کن! اون تو رو می‌کشه.
‫خدای...
‫آن؟
‫چرا؟
‫کمک!
‫بدون همه‌ی اون داروها ‫می‌تونی... واقعاً حسش کنی.
‫همه‌ی این داروها.
‫واقعاً از پا می‌ندازتم.
‫همون بود. الان یادم اومد.
‫دوست دارم فردا این بحث رو ادامه بدیم.
‫تو کی هستی؟
‫من می‌دونم که تو آن نیستی.
‫تو نمی‌دونستی که آن ‫مصرف داروهاش رو قطع کرده بود.
‫یادت رفت که ما برای روز بعدش ‫قرار صحبت داشتیم.
‫اون آن بود که افتاد تو آب، مگه نه؟
‫و تو از اون موقع داشتی ‫تظاهر می‌کردی که اونی.
‫هیچوقت بخشی از نقشه نبود.
‫صدای کی بود که من اون شب ‫تو اتاق شنیدم؟
‫اون چیز بود...
‫خدای من. من خیلی احمق بودم. ‫بولمر بود، مگه نه؟ اون بود...
‫اون می‌دونست که...
‫که آن داشت از ارث محرومش می‌کرد.
‫من فکر نمی‌کردم اون قصد کشتنش رو داشته باشه
‫من فقط قرار بود برای یه روز ‫تظاهر کنم که آن هستم.
‫که با چندتا وکیل ملاقات کنم. یه وصیت‌نامه امضا کنم
‫اون فقط گفت که مثل بازیگری می‌مونه.
‫- یه نمایشنامه بخون و نظرت رو بگو. ‫- باشه.
‫یه نرم‌افزاری هست.
‫یه جور تشخیص چهره.
‫اون از طریق فیسبوک باهام تماس گرفت.
‫اون من رو به این مهمونی ‫تو لندن دعوت کرد. هزینه‌ی همه چی رو داد.
‫تا حالا اینقدر پول بهم پیشنهاد نشده بود.
‫باید با من راحت باشی ‫تا این کار پیش بره.
‫ریچارد؟
‫چی؟ این چیه؟
‫تو کی هستی؟
‫- چرا اون...؟ تو دیوونه‌ای. ‫- آن، آروم باش.
‫- کاملاً دیوونه. ‫- آروم باش.
‫خفه شو. گوش کن، فقط...
‫خفه شو لعنتی. خفه شو!
‫یه مستمری ناچیز؟ ‫این همه‌ی چیزی‌ـه که می‌خواستی برام بذاری؟
‫چی؟
‫تو...
‫همه چی خوبه.
‫آن.
‫من هیچوقت باهاش موافقت نمی‌کردم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫اون نه.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫من فقط... هیچوقت تصور نمی‌کردم ‫اینطوری تموم بشه.
‫تو نمی‌دونی من از کجا اومدم.
‫چه حسی داره که هیچی نداشته باشی.
‫هیچی که به اون‌هایی که ‫بهت وابسته هستن بدی.
‫دخترم همه‌ی زندگی منه.
‫اسمت چیه؟
‫کَری.
‫باشه، کری. به من گوش کن. ‫به من گوش می‌دی، کری؟
‫اون داره ازت استفاده می‌کنه.
‫فکر می‌کنی بعد از اینکه اون قراردادها ‫رو امضا کنی می‌ذاره بری؟
‫تو دیدی که اون یه نفر رو کشته.
‫اون یه سرنخ باز رو همین‌طوری ول نمی‌کنه.
‫اون‌ها قبلاً سعی کردن من رو بکشن.
‫ما باید با هم کار کنیم.
‫من باید برگردم بالا.
‫آن.
‫کجا بودی، عزیزم؟
‫تقریباً کل نمایش رو از دست دادی.
‫متأسفم.
‫من و آن می‌خوایم یه بار دیگه ‫ازتون تشکر کنیم که...
‫در این زمان خاص اینجا با ما هستین.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫بزرگترین افتخار برای من بوده، ‫گذروندن زندگیم با تو.
‫خب، اگه ما نمی‌تونیم این کشتی رو ‫به شفق‌های قطبی ببریم،
‫اون‌ها رو اینجا پیش خودمون میاریم.
‫- این شد یه چیزی! ‫- فوق‌العاده‌ست!
‫- تحت تأثیر قرار گرفتم. ‫- بیا، بیا، بیا.
‫خیلی دوستت دارم.
‫سلام.
‫فقط اومدم به بیمار سر بزنم.
‫من باشم می‌ذارم بخوابه. ‫چند روز پر از احساسات رو گذرونده.
‫درسته.
‫هی، لو؟
‫اگه به من نیاز داشتی من اینجام.
‫اون نمی‌تونه غیبش بزنه.
‫ما وسط دریاییم. هیچ‌جا برای رفتن نیست.
‫من و کاپیتان به گشتن ادامه می‌دیم.
‫وقتی پیداش کردی، ‫از شرّش خلاص شو.
‫آره؟
‫من دیگه نیستم.
‫نمی‌تونم. این چیزی نبود که درموردش صحبت کردیم
‫هیچی اونطوری که درموردش صحبت کردیم ‫پیش نرفته. کل قضیه همینه.
‫کشتن آن یه چیز بود.
‫یعنی، اوردوز دادن ‫به زنی که همین‌طوری هم داره می‌میره،
‫ولی این قتل خونسردانه‌ست.
‫لازمه بهت یادآوری کنم ‫سه سال پیش کجا بودیم؟
‫که داشتی زار می‌زدی ‫و برای کمک التماس می‌کردی.
‫فکر نکن اینقدر احمقم که باور کنم ‫اون تنها زنی بوده که باهاش اون کار رو کردی؟
‫ریچارد، لطفاً.
‫اگه من ماستمالیش نکرده بودم ‫چند نفر دیگه از ناکجاآباد پیدا می‌شدن؟
‫فقط پروانه‌ت باطل نمی‌شد.
‫بقیه‌ی عمر لعنتیت رو ‫تو زندان می‌گذروندی.
‫ببین، من قدردان ‫همه‌ی کارهایی که کردی هستم.
‫می‌دونم، ولی ما که قرارمون رو ‫فراموش نمی‌کنیم، می‌کنیم؟
‫نه.
‫من از پسش برمیام.
‫ممنون، رابرت.
‫باید بری پیش پلیس. باید ‫همه چیزهایی رو که به من گفتی بهشون بگی.
‫نمی‌تونم. اون‌ها منم دستگیر می‌کنن. ‫من همدستم.
‫یکی کشته شده. ‫اون‌ها دخترم رو ازم می‌گیرن.
‫من فقط باید چیزی که اون می‌خواد رو ‫امضا کنم و تو اون مراسم حاضر بشم.
‫تو واقعاً فکر می‌کنی ‫اون می‌ذاره زنده بری؟
‫کری، اون از شرّت خلاص می‌شه. ‫خودت می‌دونی.
‫اون‌ها می‌دونن من این پایینم؟
‫نمی‌دونن کجایی، ‫ولی دارن می‌گردن.
‫چقدر مونده تا پهلو بگیریم؟
‫حدود دو ساعت. من در رو باز می‌ذارم.
‫- این بهت یه فرصت میده. ‫- ببین، کری.
‫تا وقتی که اون وصیت‌نامه رو امضا نکنی ‫اتفاقی نمیفته.
‫بولمر تو رو زنده می‌خواد.
‫ولی بعد از اینکه کاری که می‌خواد رو کردی، ‫تو خطری.
‫من میام سراغت.
‫قول میدم.
‫همه‌ی خدمه، همه‌ی خدمه، ‫‏هشدار 30 دقیقه.
‫تا 30 دقیقه‌ی دیگه لنگر می‌ندازیم.
‫- هی، لارز، لارز. ‫- بله.
‫تو... ‫راستی، آلبوم من رو دانلود کردی؟
‫حس می‌کنم گفتن "سه بار، ‫کارلا، احتمالاً زیادیه."
‫- این آخرین اتاقه. ‫- بله، قربان.
‫ آقای مورگان، دکتر مهتا خواستن ‫که اجازه بدیم ایشون استراحت کنن.
‫ظاهراً دیشب حالشون خوب نبوده. ‫بهشون آرام‌بخش داده.
‫- فقط بهش اطلاع بدین که من سر زدم، باشه؟ ‫- البته.
‫ممنون.
‫- بن. ‫- هی.
‫خیلی ممنون از حضورت ‫این چند روز گذشته.
‫بله.
‫بی‌صبرانه منتظرم ببینم ‫تو مراسم چه عکس‌هایی می‌گیری.
‫حتماً. من...
‫من نگران لو هستم.
‫آره، آره، منم همینطور.
‫خب، ولی نمی‌تونست پیش آدم ‫بهتری باشه.
‫با پول نمی‌شه دکتر بهتر از اون ‫پیدا کرد، باور کن.
‫اون قبول کرده پیشش بمونه ‫تا حالش اونقدر خوب بشه که بعداً به ما ملحق شه.
‫یه‌کم دورتر وایسادیم، نه؟
‫خب، آب کمه یعنی ‫نمی‌تونیم نزدیک‌تر وایسیم.
‫تنها عیب داشتن ‫چنین کشتی بزرگی.
‫همه‌ی مسافرین، همه‌ی مسافرین.
‫وسیله‌ی نقلیه تا پنج دقیقه دیگه حرکت می‌کنه
‫لطفاً خودتون رو به ‫عرشه‌ برسونین.
‫باعث افتخار مطلق ما بود که میزبان ‫شما در این چند روز گذشته بودیم.
‫- مشتاقانه منتظر دیدارتون به زودی هستم. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- متأسفم.
‫- بن؟ ‫- خداحافظ، قربان.
‫فقط لو. حس خوبی ندارم ‫که اینجا ولش کنیم. من بعداً میام.
‫می‌تونیم... ‫می‌تونیم لطفاً بریم؟
‫- من یخ زدم. ‫- خفه شو، آدام.
‫جدی، یالا.
‫نمی‌تونیم منتظر همه بمونیم.
‫یالا. چی کار کنم؟
‫الو؟ الو؟
‫- لورا. ‫- الو؟
‫خدا رو شکر که پیدات کردیم.
‫همه خیلی نگران بودن.
‫از من دور شو.
‫من... فقط می‌خوام مطمئن شم که خوبی. ‫یعنی، تو...
‫- من خوبم. ‫- تو بیشتر از یه روزه که گم شدی.
‫من خوبم.
‫فقط می‌خوام مطمئن شم که ‫به خودت آسیب نزدی.
‫اشکالی نداره، لورا. می‌تونیم درستش کنیم.
‫این چه کوفتیه؟
‫تو اون چی بود؟
‫چی بود؟
‫این چه کوفتی تو اون بود؟
‫بن، بن، بن.
‫لو. فرار کن!
‫- حقیقت رو فاش کن! ‫- لعنتی.
‫خدایا. بن.
‫همون‌جا که هستی بمون.
‫- چی شده؟ ‫- بن مُرده.
‫- درمورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- اون سعی کرد بهم حمله کنه.
‫اون داشت از لو محافظت می‌کرد و...
‫اجتناب‌ناپذیر بود.
‫- جنازه‌ها رو مخفی کردی؟ ‫- فقط اونه. لو پرید تو آب.
‫با این دما، ‫عمراً دووم آورده باشه.
‫من نمی‌ذارم این قضیه خراب بشه.
‫می‌فهمی؟
‫اون داره وصیت‌نامه رو امضا می‌کنه.
‫و بعد از مراسم، ‫تو از شرّش خلاص می‌شی.
‫من، فقط داشتم درمورد... ‫تغییر نظر ناگهانی نظر می‌دادم
‫بعد از همه‌ی این کارها برای بنیاد.
‫- حتماً. ‫- خب...
‫شوهرم در تمام این سال‌های سخت ‫کنارم بوده، پس...
‫با فکر کردن، به یه راه حل ‫منطقی‌تر رسیدم.
‫امضا کنیم؟
‫بله.
‫احساس ضعف می‌کنی؟
‫لازمه دکتر مهتا ‫بهت چیزی بده؟
‫نه.
‫حالم خوبه.
‫انتخاب کن.
‫من امشب صحبت می‌کنم. ‫تو فقط باید لبخند بزنی و دست تکون بدی.
‫من میرم لباس عوض کنم. بعداً میام دنبالت.
‫امنیت طبقه‌ی دو.
‫لطفاً. آن مُرده.
‫من همین الان آن رو با وکیل‌هاش دیدم.
‫وصیت‌نامه‌ش رو عوض کرد؟
‫همه‌ی پولش رو به نام ‫بولمر امضا کرد؟
‫آن به من گفت ‫که داشت از ارث محرومش می‌کرد.
‫شبی که من رو پیشش بردی، ‫همون شبی بود که آن افتاد تو آب.
‫بولمر اون رو کشت.
‫اون زن از اون موقع داشته ‫خودش رو جای اون جا می‌زده.
‫بولمر بهش پول داده که این کار رو بکنه.
‫ببین. ببین.
‫بخونش. این سخنرانیه که ‫آن قصد داشت امشب بکنه.
‫این دیوونگیه.
‫اگه بتونم ثابتش کنم چی؟
‫باعث خوشحالی فراوان منه ‫که شما رو اینجا جمع می‌بینم تا ادای احترام کنیم
‫به زنی که در کنارش ‫سال‌های زیادی رو با خوشحالی گذروندم.
‫که دیدگاه و...
‫و بلندپروازیش
‫نه تنها به حفظ ‫میراث خانوادگیش کمک کرده،
‫بلکه زندگی خیلی از ماهایی که ‫اینجا هستیم رو هم غنی کرده.
‫احسنت.
‫زنی که نیازی به معرفی نداره.
‫آن لینگستد.
‫آن عزیز من می‌خواد ‫امروز، روز شادی باشه،
‫نه غمگین.
‫که بهش به عنوان یه شروع نگاه کنیم.
‫پدربزرگ آن یه شرکت کشتی‌رانی کوچیک ‫رو 70 سال پیش تأسیس کرد.
‫و فکر کردن به اینکه الان کجاییم، ‫که داریم بنیاد لینگستد رو راه می‌ندازیم،
‫با نیت ادای دین به جامعه.
‫اگه اینجا بود،
‫مطمئنم آلفرد خیلی به... ‫به همه‌ی دستاوردهای آن افتخار می‌کرد.
‫و من قطعاً افتخ... ‫من... من متأسفم. شما دارین...؟
‫بابت وقفه متأسفم،
‫ولی آن لینگستد از من خواسته ‫مطمئن بشم داستانش درست تعریف می‌شه.
‫- فقط یه لحظه، همه. ما... ‫- اجازه می‌دین حرف بزنم؟
‫- چه خبره؟ ‫- مسخره‌ست. این زن توهم داره.
‫- اون چهار روز گذشته رو... ‫- بذار حرف بزنه.
‫چه خبره، ریچارد؟
‫کافیه. ‫لطفاً ایشون رو به ساختمون اصلی ببرین.
‫گفتم، بذار حرف بزنه.
‫عزیزم، خیلی لطف داری ‫که براش دلسوزی می‌کنی...
‫من می‌خوام اون حرف بزنه.
‫نمی‌خوام این جشن رو خراب کنه.
‫- دستت رو از مهمون من بکش. ‫- ببرش. کاری که می‌گم رو بکن.
‫آره، ریچارد. ‫آن می‌خواد اون حرف بزنه.
‫- می‌شه اون زن رو ول کنین؟ ‫- بله، بالأخره مهمونی اونه.
‫حرف خانم لینگستد رو شنیدین. ولش کنین.
‫ممنون.
‫این سندی‌ـه که آن لینگستد ‫چهار روز پیش به من داد.
‫- سخنرانی‌ای که قصد داشت انجام بده. ‫- این زن دیوونه‌ست.
‫آن، اجازه میدی برات بخونمش، ‫لطفاً؟
‫بله، لطفاً.
‫- بهت هشدار میدم. این کار رو نکن. ‫- می‌شه فقط بذاری حرف بزنه؟
‫"پس از مرگ من، منافع تجاری و سرمایه‌ی ‫باقی‌مانده‌ی من نقد خواهد شد."
‫"همه‌چیز به بنیاد لینگستد ‫منتقل خواهد شد."
‫- "کنترل به..." ‫- میکروفون رو قطع کن. میکروفونش رو قطع کن!
‫"...به یه طرف... به یه طرف ثالث."
‫"شوهرم، ریچارد بولمر،
‫از این پس دیگر در بنیاد ‫دخالتی نخواهد داشت."
‫- این یه دروغه. ‫- ریچارد.
‫اون این رو خودش نوشته. ‫داره سعی می‌کنه یه رسوایی درست کنه.
‫- این‌ها حرف‌های توئه، آن؟ ‫- بله، هستن.
‫فکر کردی کی هستی؟ ‫فکر می‌کنی می‌تونی این کار رو با من بکنی؟
‫چه کاری؟ ما فقط داریم حقیقت رو می‌گیم، ‫مگه نه، آن؟
‫بله، لورا.
‫حالا خواسته‌های همسرت رو شنیدی، ‫مگه نه؟
‫کاری که داری می‌کنی هوشمندانه نیست.
‫- هوشمندانه نیست. ‫- این چه کوفتیه که داره اتفاق میفته؟
‫می‌دونی چیه؟ می‌دونی چیه؟
‫خانم‌ها و آقایان، ‫فکر کنم شاید بهتره امروز رو تموم کنیم.
‫یه فرصت دیگه پیدا می‌کنیم ‫تا... تمومش کنیم. حال آن...
‫راستش، من خیلی بهترم.
‫تو اصلاً آن نیستی.
‫این زن اصلاً آن نیست.
‫هی، هی، هی!
‫اگه اون آن نیست، پس کیه؟ ‫و آن واقعی کجاست؟
‫چیز دیگه‌ای هست ‫که بخوای به مهمون‌هات بگی؟
‫اون کیه؟
‫ریچارد، ریچارد!
‫- نیا جلو! ‫- ریچارد، آروم باش.
‫نیا جلو!
‫گوش کن، حرفت رو پس بگیر. ‫وگرنه می‌کشمت.
‫- نیا جلو! ‫- آروم باش!
‫چاقو رو بذار زمین، ریچارد.
‫یالا، بولمر. تموم شد. تموم شد.
‫برو! برو!
‫- هی! ‫- ریچارد!
‫نیا جلو!
‫- ریچارد، لطفاً بس کن. ‫- برو کنار. از سر راهم برو کنار.
‫- بس کن! ‫- برو کنار!
‫برو کنار!
‫همون‌جا که هستی بمون وگرنه می‌کشمش.
‫گوش کن. همین‌جا چاقو رو فرو می‌کنم ‫اگه با من بجنگی.
‫- لورا، این چه کوفتیه که داره اتفاق میفته؟ ‫- اون آن نیست.
‫- چی؟ ‫- اون چهار روز پیش آن رو از قایق انداخت پایین.
‫لعنتی.
‫به حرکت ادامه بده. از این طرف.
‫این پایین.
‫عجله کن. این رو باز کن.
‫اون تو.
‫بولمر، چاقو رو بنداز!
‫وگرنه چی؟
‫- فکر کنم باید چاقو رو بندازی. ‫- برو به جهنم!
‫چی کار داری می‌...
‫فکرش هم نکن.
‫لعنتی...
‫نمی‌تونم شلیک واضح داشته باشم.
‫چطور جرأت می‌کنی.
‫چطور جرأت می‌کنی لعنتی.
‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. تموم شد.
‫تموم شد. اشکالی نداره. تو خوبی.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. تموم شد.
‫تموم شد. اشکالی نداره. تو خوبی.
‫ممنون که حقیقت رو گفتی.
بنیاد لینگستد بزرگ‌ترین کمک مالی تاریخ را] [به تحقیقات مربوط به درمان سرطان اهدا کرد
‫- ممنون. ‫- عاشق مقاله‌ت شدم.
‫شما دلیلی هستین که می‌خواستم اینجا کارآموزی کنم
‫وقتی چاپلوسیت تموم شد، ‫برای من یه چای، شیر، دو قاشق شکر بیار.
‫هر کس دیگه‌ای بود، فقط در مورد ‫شوهرش و کارهایی که کرد می‌نوشت
‫ولی شما جنبه‌ی انسانی داستان رو دیدید
‫واقعاً غافلگیرم کرد.
‫منم همینطور.
متهمان به جرم دو فقره قتل] [محاکمه خواهند شد
‫یه داستان انسانی برای دوران غیرانسانی.
‫دقیقاً چیزی که لازم داریم.
‫- جلسه‌ی تحریریه تا پنج دقیقه دیگه. ‫- دارم میام.
‫هی! اون خوبه. و منم خوبم.
‫باید بیای به ما سر بزنی.