.
[اتوبوس گمشده]
[شمال کالیفرنیا، پارادایس]
[چهارشنبه، 7 نوامبر سال 2018] [ساعت 4 عصر]
‫سر جات بشین.
‫لطفاً این کار رو نکن. ‫ولش کن. ممنون.
[اتوبوس مدرسه]
‫می‌بینمت.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. روز خوبی داشته باشی.
‫‏963 به مرکز.
‫بچه‌های جاده‌ی کلیفتون پیاده شدن. تمام.
‫دریافت شد، 963.
‫دعوا! دعوا!
‫خداحافظ. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی. لطفاً به پنجره‌ها ور نرید.
‫‏963 به مرکز.
‫همه‌ی بچه‌ها پیاده شدن. تمام.
‫دریافت شد، 963.
‫در همین حال، ‫تیم «ماوریکس» به توالی شکست‌هایش پایان داد
‫با یک پیروزی قاطع ‫در برابر «ویزاردز» با نتیجه‌ی 119-100.
‫آب و هوای امروز، آفتابی، خشک و همراه با وزش باد
‫هنوز هیچ نشانه‌ای از پایان ‫این خشکسالی بی‌سابقه دیده نمی‌شود.
‫روز 210اُم بدون یک قطره باران.
‫و فراموش نکنید،
‫هشدار آتش‌سوزی سطح قرمز ‫در منطقه‌ی «بیوت کانتی» پابرجاست
‫و مناطق اطراف تا روز جمعه،
‫با احتمال قطعی برق.
‫در چشم‌انداز آینده، درست حدس زدید، ‫هوای خشک و بادی بیشتری
‫برای فردا در راه است با تندبادهایی ‫بین 96 تا 128 کیلومتر در ساعت.
‫در اخبار محلی، پس از هشت...
‫هی، برای «بیلی پارک» کی رو لازم دارم؟ ‫کی رو می‌تونم پیدا کنم؟
‫با 190 امتحان کن.
‫عالیه.
‫- مرکز. اونجایی، مک؟ ‫- چی لازم داری؟
‫آره. می‌تونی امروز سرویس ‫«بیلی پارک» رو بری؟ «فیل» پیچونده.
‫- مشکلی نیست، رئیس. ‫- خیلی ممنون.
‫مرکز، تمام. هی، کوین.
‫- بله؟ ‫- اون برگه‌های حضور و غیاب رو برام آوردی؟
‫نه. حتماً فردا ‫میارمشون.
‫باشه. و سرکارگر می‌گه ‫معاینه فنی‌ات عقب افتاده.
‫اون مسئولیت توئه.
‫- جدی؟ ‫- دریافت شد.
‫سلام. «روبی» هستم ‫از واحد حمل و نقل منطقه‌ای.
‫بله.
‫- هی، رئیس. ‫- آره. یه لحظه.
‫سلام. «روبی» هستم از پارکینگ اتوبوس‌ها.
‫فقط می‌خواستم بدونم چیزی ‫در مورد قطعی برق شرکت «پی‌جی‌اند‌ای» می‌دونید.
‫هشدار سطح قرمز داریم، برای همین فقط باید ‫بدونم مدارس قراره تعطیل بشن یا نه.
‫بله، منتظر می‌مونم.
‫- جانم؟ ‫- در مورد اون شیفت‌های اضافی.
‫این ماه واقعاً به پول اضافیش نیاز دارم.
‫قبض‌های پزشکی پدرم هست. ‫دارم از مادرم مراقبت می‌کنم.
‫همسر سابقم برگشته خونه.
‫برای همین اوضاع یه‌کم پیچیده‌ست.
‫آره، ولی من چیزی ‫برات ندارم، کوین.
،‫خب، رئیس، وقتی استخدام شدم ...شما گفتید
‫من گفتم شاید، آره؟
‫و آدم‌هایی که بیشتر اینجا بودن، ‫اون‌هایی که سابقه‌ی بیشتری دارن،
‫- اون‌ها تو انتخاب شیفت‌های اضافه‌کاری اولویت دارن. ‫- هی، رفیق. عجله کن.
‫- تو کار خودت رو بکن، پیرمرد. ‫- هی.
‫اگه چیزی پیش اومد، بهت خبر میدم.
‫گرفتی؟
‫گرفتم.
‫من پشت خط نمی‌مونم.
‫ریچارد، خیلی متأسفم.
‫اشکالی نداره.
[دامپزشکی پارادایس]
‫- آره. ‫- سلام، کوین. دکتر «اورت» هستم.
‫عکس‌های رادیولوژی «الویس» آماده‌ست.
‫متأسفانه خبر بدی دارم.
‫سرطانش پخش شده.
‫فکر کنم وقتشه.
‫باشه، دکتر. ‫امشب میارمش. ممنون.
‫سلام، رفیق. چطوری؟
‫بیا اینجا. بیا اینجا، رفیق.
‫بیا اینجا.
‫بپر بالا.
‫گرفتمت.
‫برای شام برگر می‌خوای، رفیق؟
‫گرفتمت، رفیق.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، کوین.
‫بفرما، رفیق.
‫بفرما.
‫«شان» خونه‌ست.
‫- خونه؟ ‫- گفت مریضه.
‫و تو باورت شد؟
‫فقط مونده بود هیئت مدیره‌ی مدرسه ‫بهم گیر بده.
‫خوبی؟
‫دارم تقلا می‌کنم، مامان.
‫انگار نمی‌تونم یه نفس راحت بکشم.
‫خب، چی، برمی‌گردی «رینو»؟
‫نه.
‫من فقط...
‫فقط نمی‌تونم اینجا دووم بیارم.
‫خب، می‌دونی که پدرت تونست.
‫آره. خب، من اون نیستم، یادت که هست؟
‫مدرسه مهمه، پسر.
‫برای تو مهم نبود.
‫دراز بکش.
‫پسر، اون فرق داشت.
‫- ترک تحصیل کردی، آره؟ ‫- آره. کردم.
‫ما بچه‌دار شدیم. مجبور بودم.
‫- پس تقصیر منه؟ ‫- نه.
‫تقصیر تو نیست، پسر.
‫من فقط... ‫نمی‌خوام اشتباهات من رو تکرار کنی.
‫همین.
‫یالا. کیفت رو باز کن. ‫وسایلت رو بذار تو یه کشوی درست و حسابی.
‫من این شنبه تعطیلم.
‫من و تو می‌تونیم این آخر هفته یه کاری بکنیم
‫نمی‌خواد.
‫حالم خوب نیست.
‫با من حرف بزن، پسر.
‫با من حرف بزن.
‫فکر می‌کنی من می‌خوام اینجا باشم؟
‫فکر می‌کنی من می‌خوام اینجا باشم ‫و از مادربزرگت مراقبت کنم؟
‫باشه. ولی تو... نکن...
‫هی. به من گوش کن. ‫من چاره‌ای ندارم. تو داری.
‫بابا، منصفانه نیست ‫که من باید زندگیم رو عوض کنم.
‫بزرگ شو!
‫صبر کن تا مجبور شی قبض بدی!
‫صبر کن تا یه شغل ‫کوفتی بی‌سرانجام داشته باشی،
‫که پولی نمیده، و نمی‌تونی ولش کنی.
‫می‌دونی نداشتن یه مهمونی ترحم‌آمیز ‫چه حسی داره؟
‫می‌دونی نداشتن...
‫- چیزی برای انتظار کشیدن چه حسی داره؟ ‫- آره، می‌دونم.
‫- خب، تو از کدوم گوری می‌دونی؟ ‫- به خاطر تو می‌دونم.
‫حالا تقصیر منه؟
‫البته که نه، بابا.
‫هیچوقت نیست.
‫می‌دونی، لعنتی ازت متنفرم.
‫کاش مُرده بودی!
‫باشه، رفیق.
‫- پسر خوب. ‫- خیلی وقته دارینش؟
‫از وقتی توله بود.
‫- می‌خوای بغلش کنی؟ ‫- آره.
‫اشکالی نداره، رفیق.
‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره، رفیق.
[پنجشنبه، 8 نوامبر سال 2018] [ساعت 6:15 صبح]
‫...هوای الان، ‫و یه روز خشک و بادی دیگه
‫در «پارادایس» با تندبادهایی در دره ‫تا 128 کیلومتر در ساعت.
‫هشدار آتش‌سوزی سطح قرمز هنوز ‫پابرجاست، پس اون بیرون مراقب باشید،
‫و حتماً هر نشانه‌ای از دود یا آتش رو ‫فوراً گزارش بدید.
‫در چشم‌انداز فردا...
‫هی، بچه‌ها. چند تا درخت افتاده داریم
‫تو این بادها تو جاده‌ی «رو».
‫جاده‌ی «رو»، ‫پس فقط... حواستون به خطوط برق هم باشه.
‫خیلی‌خب. مرکز، تمام.
‫- سلام، کوین. ‫- سلام، رئیس.
‫مکانیک امروز صبح اومده،
‫پس می‌خوام وقتی برگشتی 963 رو ‫برای سرویس ببری.
‫خیلی از حد 3 هزار کیلومتر گذشته.
‫می‌خوام بمونی و ‫چک کردن‌هاش رو ببینی.
‫چند ساعتی طول می‌کشه، ‫ولی چیزهایی‌ـه که باید بدونی.
‫- باشه؟ ‫- دریافت شد، رئیس.
‫اینم برگه‌ی حضور و غیاب دیروز.
‫ممنونم قربان.
‫از معامله خوشوقتم.
[اداره‌ی آتش‌نشانی کالیفرنیا]
‫- آتش‌نشانی و امداد. ‫- سلام.
‫من تو بزرگراه 70 نزدیک پل «پولگا» هستم.
‫به نظر میاد یه جورایی آتش‌سوزی چمنزار ‫در سمت غربی دره باشه،
‫و اینجا واقعاً باد شدیدی میاد.
‫باشه. بزرگراه 70 نزدیک پل «پولگا».
‫یه لحظه منتظر بمونید لطفاً، آقا.
‫باشه، فکر کنم چیزی که می‌بینید رو می‌بینم.
‫ممنون از گزارشتون. ما آتش‌نشانی رو ‫راهی می‌کنیم، باشه؟
[ایستگاه آتش‌نشانی 36 کالیفرنیا، درّه‌ی جاربو] [‏13 کیلومتری شرق پارادایس]
‫بازوهاش به اندازه‌ی پاهای توئه.
‫اینجوریه.
‫دره‌ی جاربو. آتش‌سوزی پوشش گیاهی.
‫واحد 2161، واحد 2176، ‫آتش‌سوزی پوشش گیاهی گزارش شده
‫در بزرگراه 70 نزدیک پل «پولگا».
‫لطفاً اعزام شوید.
‫اورویل، واحد 2161، ‫واحد 2176 در حال اعزام.
‫یالا، سیمباها! بزن بریم، کار داریم...
‫بزن بریم.
‫پنج دقیقه دیگه، صبحونه می‌خوردم.
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
[سلام پسرم. جواب بده]
پیامک‌هام رو می‌بینی؟] [‫بیداری شان؟
‫باشه. یالا. می‌تونی بیای.
‫باید یه کابل خراب شده باشه. ‫درست زیر اون دکل‌ها.
‫می‌دونی، ‫رسیدن بهش مشکله.
‫اونجا چطور؟
‫اصلاً می‌تونیم ماشین‌هامون رو ببریم اونجا؟
‫راهش تنگه، ولی بیا یه امتحانی بکنیم.
‫خیلی‌خب. برگردید تو ماشین!
‫- حرکت کنیم. ‫- برو.
[مدرسه‌ی پاین ‌ریج]
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم، مامان. ‫زود بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه. بزن بریم. برو.
‫بعداً می‌بینمت.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
[تماس از مامان]
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫- ممنون. روز خوبی داشته باشید. ‫- روز خوبی داشته باشی.
‫این طرف حواست باشه. ‫جاده وزن رو تحمل نمی‌کنه.
‫آره، می‌بینم.
‫‏2176، 2161.
‫فقط سمت راست مراقب باشید. ‫یه‌کم لرزون به نظر میاد.
‫دریافت شد، کاپیتان.
‫خیلی‌خب. دود سنگین جلوتره.
‫در مورد این مطمئن نیستم.
‫بیا ادامه بدیم.
‫بیا این رو خاموش کنیم ‫قبل از اینکه بزرگتر بشه.
‫وای خدا.
‫بله، مامان.
‫داشتم سعی می‌کردم باهات تماس بگیرم.
‫«شان» حالش بده.
‫واقعاً حالش خوب نیست.
‫لعنتی.
‫تب داره؟
‫نمی‌دونم. تو دستشویی‌ـه.
‫‏963، مرکز تماس می‌گیره. صدام رو داری؟
‫یه لحظه صبر کن، مامان.
‫مرکز، اینجا 963.
‫پیاده شدن؟
‫بله، رئیس. پیاده شدن.
‫پس بیارش اینجا. ‫مکانیک منتظرته.
‫باشه. فقط اول باید بنزین بزنم.
‫قرار بود این کار رو ‫قبل از سوار کردن بکنی، 963.
‫دریافت شد، رئیس دارم نهایت تلاشم رو می‌کنم
‫به محض اینکه بنزین بزنم میام، باشه؟
‫‏963، تمام.
‫آره، مامان. تبش رو گرفتی؟
‫دارم دنبال تب‌سنج می‌گردم.
‫باید تو جعبه‌ی کمک‌های اولیه باشه.
‫اونجا نیست.
‫زیر سینک آشپزخونه چطور؟ ‫اونجا رو بگرد، مامان.
‫باید وایسم بنزین بزنم.
‫- زود بهت زنگ می‌زنم، باشه؟ ‫- باشه.
‫یالا، یالا، ‫یالا، یالا، یالا.
‫یالا.
‫خیلی‌خب، پیداش کردم.
‫- اورویل، ماشین 2161. ‫- اورویل.
‫دیدمش.
‫داره به سمت جنوب غربی زیر خطوط برق میره.
‫باید حدود 100 هکتار باشه.
‫هی، در مورد این مطمئن نیستم. ‫راه فرار نداریم.
‫نزدیکیم. بیا ادامه بدیم.
‫نگاه کن، کاپیتان. ‫هیچ راهی برای بالا رفتن نیست.
‫باید برگردیم.
‫بیا یه نقطه‌ی حمله‌ی جایگزین پیدا کنیم.
‫این مسیر خوب نیست.
‫کاپیتان، یالا.
‫باشه.
‫اورویل، واحد 2161.
‫‏‏2161، اورویل. دریافت شد.
‫این پایین نمی‌تونیم بهش برسیم. ‫خیلی خطرناکه.
‫می‌خوایم برگردیم بالای تپه ‫و ببینیم می‌تونیم یه نقطه‌ی حمله‌ی جدید پیدا کنیم.
‫دریافت شد. مرکز فرماندهی در حال ‫استقرار در «اسکوترز» در بزرگراه 70ـه.
‫منابع تمام شده.
‫یالا.
‫بزن بریم!
‫به واحد 2102،
‫واحد 2186، واحد 2182، واحد 2162،
‫تانکر 2140، تانکر 2142. ‫گروه 1 بیوت، گروه 2 بیوت، گروه 3 بیوت،
‫آتش‌سوزی پوشش گیاهی گزارش شده ‫در منطقه‌ی جاده‌ی کمپ کریک.
‫به محل تجمع در «اسکوترز» ‫در بزرگراه 70 اعزام شوید.
‫بله، همینطور ادامه بدید.
‫- خب، چی داریم؟ ‫- باشه.
‫آتش تقریباً از اینجا شروع شده، خب؟
‫فکر می‌کنیم حدود دویست تا سیصد ‫هکتاره، پس تقریباً اینجوریه.
‫یه باد شرقی خیلی قوی ‫اون رو به سمت پایین دره هل داده.
‫واحد‌های «دره‌ی جاربو» سعی کردن ‫از طریق جاده‌ی «کمپ کریک» دسترسی پیدا کنن.
‫نتونستن. ‫خیلی باریک و شیب‌دار شد.
‫عقب کشیدن.
‫اون‌ها الان دارن از بالای تپه میان،
‫و دارن سعی می‌کنن از بالا ‫دسترسی پیدا کنن.
‫هیچ واحد دیگه‌ای اعزام شده؟
‫آره. پنج تا ‫تیم ضربت اضافی در راهه.
‫دریافت شد. هیچ منطقه‌ی مسکونی‌ای در خطره؟
‫آره. «پولگا» یه کیلومتری غربه.
‫این یه اردوگاه قدیمی تب طلاست. ‫خالی از سکنه‌ست.
‫و بعدش «کانکاو» رو داریم.
‫باشه، پس این چند کیلومتر فاصله داره. ‫از آتش کاملاً دوره.
‫بیشتر کاروان و کلبه‌ست. ‫هشتصد نفر.
‫بازنشسته‌ها، معتادها، ‫خونه‌به‌دوش‌ها، از اینجور چیزها.
‫محض احتیاط یه هشدار تخلیه صادر کنیم.
‫- باشه. ‫- «پارادایس» چطور؟
‫رئیس، 12 کیلومتر با ‫اون طرف دره فاصله داره.
‫جمعیتش حدود 27,000 نفره.
‫فکر نکنم مشکلی باشه. ‫باید امن باشن.
‫آره.
‫یک.
‫- یک چی؟ ‫- یازده.
‫نه. ببین، نمی‌تونه 111 باشه. ‫نه، این غیرممکنه.
‫اگه 111 بود، مُرده بود.
‫- پمپ 1. ‫- شماره‌ی پمپ؟
‫نمی‌تونم این عددها رو بخونم. ‫خیلی ریزن.
‫بده «شان» برات بخونه.
‫- اون... ‫- شان، اونجایی؟
‫-‏ 101. ‫- شان، بیا پای تلفن، می‌شه؟
‫خب، اون تب داره. ‫نمی‌خواد حرف بزنه، کوین.
‫می‌گه بعداً باهات حرف می‌زنه.
‫- احتمالاً فقط مامانش رو می‌خواد. ‫- مطمئنم مامانش رو می‌خواد؟
‫اون مریضه، ولی اینجا پیش باباشه.
‫اون من رو داره، و تو رو هم داره.
‫گوش کن، مامان، الان نمی‌تونم حرف بزنم. ‫باید اتوبوس رو ببرم تعمیرگاه.
‫سر راه میرم داروخونه، ‫برای «شان» یه‌کم دارو می‌گیرم.
‫بعد از کار به محض اینکه بتونم میام خونه، باشه؟
‫مرکز فرماندهی عملیات، اورویل.
‫گزارش‌های تأیید نشده‌ای از ‫یه آتش‌سوزی دیگه تو اون منطقه داریم.
‫اورویل، مرکز فرماندهی. بفرمایید. ‫موقعیتش کجاست؟
‫مرکز فرماندهی، اورویل. مطمئن نیستیم.
‫تو منطقه دود زیادی هست، ‫و چند تا از دوربین‌هامون قطع شده،
‫ولی معتقدم باید نزدیک جاده‌ی «ریم»، ‫شمال «کانکاو» باشه.
‫اورویل، مرکز فرماندهی دریافت کرد.
‫نظرت چیه؟ ‫این یه شروع دومه یا یه آتش نقطه‌ای؟
‫پنج کیلومتر فاصله داریم.
‫نمی‌دونم چطور ممکنه ‫یه آتش نقطه‌ای باشه.
‫فاصله‌ی زیادی از ‫آتش اصلی داره.
‫باشه.
‫- فکر کنم دو تا آتش‌سوزی داریم. ‫- مرکز فرماندهی، یه تماس دریافت کردیم
‫از شرکت برق. اون‌ها از یه قطعی برق خبر دادن
‫تقریباً ده دقیقه پیش ‫در منطقه‌ی جاده‌ی «ریم» در «کانکاو».
‫- معتقدم این... ‫- پس خط برق بوده.
‫...باید مربوط به شروع دوم شما باشه. ‫تو اون منطقه خطوط برق افتاده.
‫مأمورهای شرکت برق اینجا هستن. ‫می‌خواید منتظر بمونن؟
‫- نه. می‌خوام باهاشون حرف بزنم. ‫- باشه.
‫چه غلطی می‌کنید؟ ‫الان دو تا آتش‌سوزی دارم.
‫لازمه تمام خطوطتون ‫تو منطقه قطع بشه،
‫فوراً، قبل از اینکه آتش‌سوزی‌های بیشتری داشته باشم
‫دیشب هشدارهای سطح قرمز داشتیم. ‫شماها از این موضوع خبر داشتید.
‫چرا اون موقع قطعش نکردید؟
‫ببینید، ما افرادمون رو می‌فرستیم ‫پست برق تا قطعش کنن.
‫می‌ریم بالای دکل انتقال ‫تا خطوط افتاده رو ایمن کنیم.
‫الان دو تا آتش‌سوزی دارم.
‫تقصیر دفتر مرکزی شماست. تقصیر شما نبود، ‫ولی بیاین این رو جمعش کنیم.
‫مسینا.
‫پنج تا تیم ضربت اضافی ‫به محل این شروع جدید بفرست.
‫رئیس، ‫این پیام اضطراری رو دریافت می‌کنید؟
‫مرکز فرماندهی، واحد 2136. پیام اضطراری.
‫واحد 2136، مرکز فرماندهی. بفرمایید.
‫مهندس «هاپکینز» از واحد 2136 هستم.
‫دارم از «کانکاو» از شیفت برمی‌گردم.
‫ما یه وضعیت جدی در حال شکل‌گیری داریم، ‫مطلع باشید.
‫دود سنگین ‫و اخگرها دارن اینجا می‌ریزن.
‫- در این مورد مطمئنید؟ تو «کانکاو»؟ ‫- کانکاو؟
‫تأیید می‌شه. ‫الان دارم از وسطش رد می‌شم.
‫اخگرها دارن ‫دور ساختمون‌ها می‌ریزن.
‫از کنترل خارج شده.
‫اصلاح می‌کنم. یه آتش نقطه‌ای داریم.
‫اصلاح می‌کنم. چندین نقطه‌ی آتش.
‫من یک، دو، سه تا بزرگ می‌بینم.
‫سرعت گسترش سریع.
‫دارم دیدم رو سریع از دست میدم.
‫برای یه گسترش فاصله‌ی زیادیه.
‫باید حداقل 7 کیلومتر باشه.
‫فکر می‌کنی یه سری خطوط برق دیگه باشه؟
‫نه. تضمین می‌کنم ‫برق تو «کانکاو» دیگه قطع شده.
‫منظورم اینه که، فاصله‌ی زیادی طی شده.
‫مسینا.
‫به من گوش کن. این یه آتش‌سوزیه.
‫- نه. اون... ‫- این یه آتش‌سوزیه.
‫نه، غیرممکنه که ‫اینجوری حرکت کنه.
‫- همه‌ش یه آتیش لعنتیه. ‫- اگه یه آتش‌سوزی داشته باشیم،
‫داری به یه محیطی ‫حدوداً... این شکلی نگاه می‌کنی.
‫باشه. بیا منابع رو به «کانکاو» بفرستیم.
‫هواپیماهای آب‌پاش، ماشین‌ها. ‫هر چی لازم داره بهش بده.
‫- هواپیماهای آب‌پاش. آره. ‫- دریافت شد. گرفتی؟
‫باشه. خب، اگه تو «کانکاو» آتش‌سوزی داریم،
‫باید اون هشدار تخلیه رو ‫به دستور تخلیه تغییر بدیم.
‫- انجامش بده. ‫- دریافت شد.
‫خط مهار جدید جاده‌ی «جردن هیل‌»ـه.
‫همه‌ی راننده‌ها، اینجا مرکز. گوش کنید.
‫خب، فکر کنم امروز یه روز خیلی خاصه
‫چون همین الان دیدیم که ‫آتش‌نشانی یه آتش‌سوزی نزدیک «کانکاو» داره.
‫خب، همه‌تون که قضیه رو می‌دونید.
‫فقط بی‌سیم رو اشغال نکنید، ‫و حواستون به کدهای قرمز باشه، باشه؟
‫‏963، مرکز تماس می‌گیره. تو راهی؟
‫مرکز، اینجا 963. زمان رسیدن 15 دقیقه، رئیس.
‫یه توقف سریع دیگه دارم که باید انجام بدم.
‫کوین، باید اتوبوس 963 رو ‫بیاری تعمیرگاه،
‫وگرنه مسیر بعد از ظهرت رو از دست میدی.
‫بهت گفتم، ‫حداقل دو ساعت طول می‌کشه.
‫متوجه شدم، رئیس. یه ‫مشکل خانوادگی دارم، باشه؟
‫کوین، به من ربطی نداره، باشه؟
‫باید همین الان اتوبوس رو برگردونی اینجا. ‫مکانیک نمی‌تونه تمام روز منتظر بمونه.
‫دریافت شد، رئیس. ‫به محض اینکه بتونم میام. تمام.
‫- همه، تخلیه کنید! بزن بریم! ‫- کمک!
‫برو سوار اون ماشین شو، باشه؟
‫همه، تخلیه کنید!
‫بزن بریم!
‫همه چیز رو ول کنید. ‫اون رو ول کن. همه چیز رو ول کنید.
‫همین الان سوار ماشین شید!
‫- هی، کس دیگه‌ای داخل هست؟ ‫- نه.
‫کسی داخل هست؟
‫یالا، عزیزم. بزن بریم.
‫آتش‌نشانی!
‫بچه‌ها، بزن بریم.
‫کیف‌هاتون رو ول کنید.
‫کیف‌هاتون رو ول کنید!
‫همه، تخلیه کنید!
‫- مامانی! ‫- ولش کن.
‫- باید بریم. یالا! ‫- نه!
‫گفتم همین الان سوار ماشینش کن. بزن بریم.
‫- ماشین دارید؟ ‫- نه.
‫برو سوار اون ماشین سفید شو. ‫عجله کن. بزن بریم. محکم باش.
‫برو!
‫مرکز، واحد 2136.
‫مطلع باشید، ‫برای چندین مصدوم سوختگی به پزشک نیاز داریم.
‫دارم یه کاروان راه می‌ندازم.
‫داریم تو جاده‌ی «کانکاو» می‌ریم.
‫پشت سر من بیاید! نزدیک بمونید!
‫همه، پشت سر هم بیاید!
‫همه، طاقت بیارید، باشه؟
‫بزن بریم.
[داروخانه]
‫- کسی نیست؟ ‫- سوالی دارید
‫- در مورد... ‫- سلام؟
‫یه لحظه خدمت‌تون می‌رسم.
‫باشه.
‫خوبه. و اون‌ها جویدنی هستن.
‫می‌تونید اون رو بخورید.
‫فکر نمی‌کنم اون ایده‌ی خوبی باشه.
‫باشه.
‫خانم، پسرم... ‫تب داره، و حالش بده.
‫داشتم تلفنی حرف می‌زدم.
‫- پسرتون، چند سالشه؟ ‫- حتماً.
‫چهارده.
‫- حساسیتی داره؟ ‫- در واقع 15 سالشه.
‫آره. 15 سالشه. نه...
‫- نمی‌دونم. ‫- حساسیت غذایی یا چیزی شبیه این؟
‫فکر نکنم. نه.
‫هر چی که برای تب و ‫حالت تهوع استاندارده.
‫باشه. به نظر میاد
‫- استامینوفن بهترین گزینه‌تونه. ‫- آره.
‫عالیه. ممنون.
‫عالیه. این‌ها 7.25 دلار می‌شن.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- الان میام، لیندا. ‫- کیسه می‌خواید؟
‫نه. خوبه. بقیه‌اشم مال خودتون.
‫آقا، من می‌تونم...
‫- آره. ادامه بده. نه. ‫- چه خبره، کوین؟
‫«شان» داشته پیام می‌داده. ‫می‌گه می‌خواد بیاد خونه.
‫- نه. ‫- می‌گه می‌خواد من برم دنبالش.
‫- نه. این مسخره‌ست. ‫- خب، ناراحت به نظر میاد.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫یه سوءتفاهم کوچیک داشتیم. ‫فکر کردم داره کلاس رو می‌پیچونه.
‫- خب، می‌پیچوند؟ ‫- چی رو می‌پیچوند؟
‫- کلاس رو می‌پیچوند؟ ‫- نه.
‫اشتباه من بود. ‫اون در واقع آنفولانزای معده گرفته.
‫ولی ببین، همین الان یه‌کم استامینوفن گرفتم، ‫پس همه چیز خوبه.
‫خوب نیست، کوین. نه وقتی که مریضه ‫و می‌گه می‌خواد بیاد خونه.
‫الان وقت این حرف‌ها رو ندارم، لیندا.
‫می‌شنوی؟ همینجوریش هم دیرم شده تا ‫اتوبوس رو برای تعمیرات ببرم.
‫و تو فکر می‌کنی من وقت دارم؟ ‫منم دارم کار می‌کنم، می‌دونی؟
‫و من و «پیت» قرار بود ‫امشب بریم کلرادو.
‫- امشب؟ ‫- بله، امشب.
‫بهت گفته بودم.
‫تقصیر من بود. گوش کن، لیندا، ‫باید بعداً بهت زنگ بزنم.
‫‏963 به مرکز.
‫باشه، 963. مرکز تماس می‌گیره. ‫تو راهی، کوین؟
‫خبری از اون آتش‌سوزی نشده؟
‫چون من این بالا تو «ماگالیا» هستم، ‫و می‌تونم ستون دود رو ببینم
‫بالای دره، خب؟
‫- و داره مستقیم به سمت ما میاد. ‫- کوین، هیچ خبری نیست.
‫آتش‌نشانی حواسش به همه چیز هست، باشه؟
‫حالا، همین الان اون اتوبوس رو برگردون اینجا. ‫سه بار ازت خواستم.
‫همین الان برگرد اینجا ‫وگرنه می‌تونی دنبال یه کار دیگه بگردی.
‫مرکز، تمام.
‫دریافت شد، رئیس. تو راهم.
‫مرکز فرماندهی، واحد هوایی.
‫هواپیماهای آب‌پاش در راهند.
‫زمان رسیدن چهار دقیقه.
‫دریافت شد. ماشین‌ها در حال اعزام.
‫در مسیر مخزن «کانکاو»، ‫به سمت جنوب در جاده‌ی «جردن هیل».
‫دریافت شد.
‫زمان رسیدن اون ماشین‌ها چقدره؟
‫ماشین‌های «پارادایس» 18 دقیقه تا مقصد فاصله دارن
‫دریافت شد. ‫واحد 2136، واحد هوایی در راهه.
‫‏18 دقیقه تا رسیدن اون ماشین‌ها.
‫منفیه! خیلی طولانیه. ‫اینجا می‌سوزیم.
‫یا خدا!
‫فقط طاقت بیارید، بچه‌ها.
‫واحد هوایی. هواپیماهای آب‌پاش ‫در راهند، مواد ضد حریق بر سر آتش ریخته شه.
‫مرکز فرماندهی، واحد هوایی.
‫با این بادها برای زدن هدف ‫مشکل داریم.
‫واحد هوایی، مرکز فرماندهی. ‫لازمه یه دور دیگه امتحان کنید.
‫رئیس، ماشین‌های «پارادایس» ‫‏15 دقیقه تا «کانکاو» فاصله دارن.
‫باشه. اورویل، مرکز فرماندهی.
‫مرکز فرماندهی، اورویل. بفرمایید.
‫اورویل، مرکز فرماندهی درخواست ‫ده هواپیمای آب‌پاش، شش هلیکوپتر نوع 1،
‫یک هواپیمای پیشرو و 25 ماشین اضافی ‫فوراً به «کانکاو» داره.
‫مرکز فرماندهی، اورویل دریافت کرد.
‫همه‌ی هواپیماهای منطقه، ده هواپیمای آب‌پاش،
‫شش هلیکوپتر نوع 1، ‫‏25 ماشین اضافی فوراً.
‫اورویل، دریافت کردم. ‫در حال انتقال منابع به «کانکاو».
‫واحد 2136، ‫می‌تونید به جاده‌ی «کملوت» برید؟
‫منفی. ‫آتش راه رو بسته. راهم قطع شده.
‫این آتیش قراره اون‌ها رو بسوزونه.
‫- ببرشون به پل. ‫- پل هافمن؟
‫- ببرشون به پل هافمن. ‫- اونجا بهترین جاست.
‫واحد 2136، می‌تونید به پل «هافمن» برسید ‫و تو آب پناه بگیرید؟
‫مرکز فرماندهی، سعی می‌کنم.
‫خیلی‌خب، گوش کنید!
‫به محض اینکه ماشین رو نگه دارم، ‫پیاده می‌شید،
‫و می‌دوید تو رودخونه!
‫به محض اینکه رفتید تو رودخونه، ‫دهنتون رو بپوشونید، راه هواییتون رو حفظ کنید.
‫با تمام توان، باشه؟ ‫همه فهمیدن؟
‫خیلی‌خب، بزن بریم!
‫برو! همین الان برید تو آب!
‫تو آب! بزن بریم!
‫طاقت بیارید! تو آب!
‫واحد 2136،
‫چندین نفر در رودخونه ‫پناه گرفتن!
‫خدای من!
‫لعنتی!
‫تا جایی که می‌تونید دور شید!
‫یالا!
‫واحد 2136...
‫گیر افتادن در آتش حتمیه!
‫وضعیت پشتیبانی ما چطوره؟
‫واحد 2136، دریافت شد. ‫واحد هوایی در حال انجام دور دوم هست.
‫ماشین‌ها ده دقیقه دیگه می‌رسن.
‫مرکز فرماندهی، واحد هوایی.
‫هواپیماهای آب‌پاش همین الان در راهن.
‫واحد هوایی، مرکز فرماندهی دریافت کرد.
‫یالا!
‫آروم باشید!
‫مرکز فرماندهی، واحد 2182.
‫چندین مانع در جاده داریم. ‫نمی‌تونیم رد شیم.
‫جاده مسدوده.
‫تکرار می‌کنم، دسترسی کاملاً مسدوده.
‫واحد هوایی، مرکز فرماندهی، ‫از اون ریزش مواد یه گزارش بهم بده.
[آتش‌نشانی کالیفرنیا]
‫مرکز فرماندهی، واحد هوایی.
‫هیچ تأثیری با ریزش نداشت. اصلاً هیچ تأثیری.
‫لعنتی، اون ماشین‌های «پارادایس» کجان؟
‫تازه خبر گرفتم که ‫نمی‌تونن رد بشن.
‫گیر کردن. نمی‌تونن برسن.
‫کنار هم بمونید! داره میاد!
‫آروم باشید! از پسش بر میایم!
‫سرتون رو بیارید پایین!
‫شعله‌ور شد! پناه بگیرید! پناه بگیرید!
‫واحد 2136، وضعیتت چیه؟
‫واحد 2136، صدام رو داری؟
‫- به بی‌سیم جواب بده. ‫- یالا.
‫واحد 2136، صدام رو داری؟
‫خوب نیست.
‫موج اولیه رد شده.
‫ما تو رودخونه پناه گرفتیم.
‫چندین مصدوم سوختگی داریم، ‫و همین الان به کمک نیاز داریم!
‫واحد 2136، دریافت شد. ‫موقعیت خودت رو حفظ کن.
‫پزشک‌ها رو می‌فرستیم ‫و بلدوزرها در راهن تا یه مسیر تخلیه باز کنن.
‫شما نمی‌فهمید! ‫رفتار آتش خیلی شدیده.
‫سرعت گسترش بحرانی، ‫به سمت غرب به طرف «پارادایس»!
‫شان.
‫هی، منم، بابا. گوش کن...
‫برای دیشب متأسفم.
‫باشه. ‫متأسفم که حالت خوب نیست.
‫تازه یه‌کم دارو گرفتم.
‫به محض اینکه بعد از کار برسم خونه ‫بهت میدمش. باشه؟
‫گوش کن، باید یه لطفی در حقم بکنی.
‫باشه، اون... آتش‌سوزی نزدیک «کانکاو»،
‫فکر نکنم ‫چیز نگران‌کننده‌ای باشه.
‫ولی محض احتیاط، کانال 7 رو روشن کن ‫تا حواست بهش باشه.
‫باشه؟ نمی‌خوام مادربزرگ نگران بشه.
‫می‌دونی که چقدر نگران می‌شه.
‫باشه، پسر.
‫بعد از کار می‌بینمت.
‫امیدوارم بهتر بشی.
‫اورویل، مرکز فرماندهی. ‫باید مردم رو حرکت بدیم.
‫به شهرداری اطلاع بده.
‫هشدار تخلیه‌ی اجباری برای ‫مناطق 3، 8، 14 صادر کنید. شرق «پارادایس»،
‫هر چیزی شرق جاده‌ی «پنتز».
‫تخمین حدود 4,000 سکنه.
‫مرکز فرماندهی، اورویل دریافت کرد.
‫- مناطق تخلیه‌ی اجباری 3، 8، 14. ‫- ما متمرکز می‌مونیم.
‫ما یه نقشه داریم. بهش پایبندیم.
[آتش‌نشانی کالیفرنیا]
[ساختمان شهرداری پارادایس]
‫باشه. بله، گرفتمش. خیلی‌خب.
‫دستور تخلیه صادر کردن.
‫خطوط تلفن قطع شده.
‫یالا.
‫خیلی‌خب، اون مناطق رو بهم بده.
‫‏3، 8 و 14.
‫فقط شرق «پارادایس».
‫ارسال نمی‌شه. فرستاده نشد.
‫باشه.
‫برو!
[دستورالعمل تخلیه‌ی پارادایس] [خطا در ارسال پیام]
‫واحد هوایی، مرکز فرماندهی، ‫همین الان به پشتیبانی هوایی تو دره نیاز دارم.
‫لازمه برامون زمان بخرید.
‫رئیس، اون آتیش رو ببین که ‫داره به سمت «پارادایس» میاد.
‫مرکز فرماندهی، واحد هوایی.
‫هیچ تأثیری نداریم.
‫آتش داره به سمت غربی دره زبانه می‌کشه
‫سرعت باد یه مشکل واقعیه.
‫مرکز دریافت کرد. به منابع خارجی نیاز داریم.
‫درخواست 50 تیم ضربت ‫اضافی فوراً.
‫مرکز فرماندهی، اورویل دریافت کرد.
‫این طولانی‌تر می‌شه، قربان، ‫حداقل دو تا سه ساعت.
‫رئیس، اگه همین الان منابع رو ‫به «پارادایس» نرسونیم،
‫این ماجرا رو می‌بازیم.
‫دیگه خیلی دیر می‌شه.
‫پشتیبانی هواییمون رو از دست می‌دیم.
‫پرواز کردن تو این شرایط ‫خیلی خطرناکه.
‫هیچ راهی نداره تو این باد ‫به کارشون ادامه بدن.
‫مرکز فرماندهی، شعبه 3. ‫داریم غافلگیر می‌شیم.
‫آتش داره از دره رد می‌شه. ‫نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم.
‫صدام رو داری؟ نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم.
[دبستان پاندروسا]
‫باشه. کلاس «مری»، بشینید.
‫بچه‌ها،
‫لازم نیست همه‌مون از پنجره بیرون رو نگاه کنیم
‫فقط یه آتش‌سوزی بوته‌زار دیگه‌ست. ‫چیز جدیدی نیست. بیاین بشینید.
‫یه کتاب در بیارید.
‫- می‌دونیم داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫- هنوز دستور تخلیه نیومده.
‫من منتظر نمی‌مونم.
‫باشه، بیاین فقط همه رو از اینجا بیرون ببریم ‫و هر چه سریع‌تر به خونه بفرستیم.
‫باشه، من به والدین ایمیل می‌زنم.
‫اگه هر کدوم از دانش‌آموزهاتون گوشی دارن ‫یا شماره‌هاشون رو می‌دونن،
‫- از والدین بخواید بیان دنبالشون. ‫- باشه، ولی...
‫ولی بعضی از بچه‌های من ‫والدینی دارن که خارج از شهر کار می‌کنن،
‫و والدینشون هیچوقت ‫به موقع نمی‌رسن. با اون بچه‌ها چی کار کنیم؟
‫باشه. مطمئنم که یه ‫محل جایگزین برای تحویل گرفتن در نظر می‌گیرن.
‫پس، بیاین دانش‌آموزهایی که کسی نمیاد دنبالشون ‫رو جمع کنیم.
‫و منم همینطور به تماس با شهرداری ادامه میدم
‫باشه. ممنون.
‫باشه...
‫اکو. شماره تلفن مامانت رو بلدی؟
‫بلدی؟
‫- عالیه. ف... ‫- ‏435-‏232‏...
‫باشه. یه لحظه صبر کن. ‫می‌خوام ازت بخوام که بنویسیش.
‫کی دیگه شماره تلفن مامان ‫یا باباش رو بلده؟
‫- بله؟ ‫- گفتی بهم زنگ می‌زنی.
‫متأسفم. حواسم پرت شد.
‫ببین، نمی‌خوام بحث کنم.
‫از این دعوای همیشگی هر هفته خسته شدم.
‫لازم نیست بحث کنیم، لین. ‫چیزی برای بحث کردن وجود نداره.
‫باشه. من نمی‌دونستم پسرمون مریضه.
‫یه اشتباه صادقانه بود. ‫لازم نیست خودت رو درگیر کنی.
‫پس چرا داره به من زنگ می‌زنه؟
‫نمی‌دونم! لیندا، اون 15 سالشه!
‫با باباش دعواش شده، ‫و داره به مامانش زنگ می‌زنه.
‫این موضوع رو بزرگتر از چیزی که هست نکن. ‫دارم حلش می‌کنم.
‫مرکز به 963، موقعیتت چیه؟
‫‏963، زمان رسیدن، ده دقیقه.
‫ترافیک این طرف سنگینه.
‫قبول کن، کوین. تو فقط... غیرقابل اعتمادی.
‫نه، الان حوصله‌ی این بحث رو ندارم، لین.
‫نمی‌خوام اینجا بشینم و تمام راه‌هایی که ‫گند زدم رو مرور کنم.
‫گوش کن، اوضاع سخت بوده...
‫اخیراً با مرگ بابا.
‫پدرت رو بهونه نکن.
‫مراسم خاکسپاری چهار ماه پیش بود، ‫و تو بیست سال به زور باهاش حرف زدی.
‫اون زندگیت رو خراب کرد.
‫این چیزی‌ـه که تو بهم گفتی!
‫این مزخرفه، لیندا.
‫این مزخرفه. حرفت نامردی بود.
‫متأسفم.
‫قشنگ نبود.
‫فقط این اولین آخر هفته‌ایه که ‫با کسی بیرون رفتم از وقتی ما...
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫می‌تونی صدای بی‌سیم رو کم کنی؟ ‫به زور صدات رو می‌شنوم.
‫دارم کمش می‌کنم.
‫تمام حرفم اینه که ‫می‌دونم برات سخت بوده،
‫ولی باید به «شان» فکر کنی.
،‫اون به تو نگاه می‌کنه ...و تنها چیزی که می‌بینه
‫چی؟
‫وقتی به من نگاه می‌کنه چی می‌بینه؟
‫- مجبورم نکن بگم، کوین. ‫- نه، بگو، بگو.
‫- خودت می‌دونی منظورم چیه. ‫- بگو.
‫یه دلیلی داره که زندگیت یه افتضاحه،
‫و «شان» نمی‌خواد با تو باشه.
‫باید برم.
‫مرکز به همه‌ی راننده‌ها.
‫اینجا با ارتباطات ‫مشکل داریم.
‫همه صدام رو می‌شنون؟
‫سلام، شان. هی، بابام.
‫گوش کن...
‫باید بدونم که خوبی، پسر. من...
‫اگه هر کدوم از این پیام‌ها رو می‌گیری ‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫باشه؟ من باید...
‫باید اتوبوس رو ببرم تعمیر.
‫یه سر میرم معاینه فنی ‫برای چند ساعت، بعدش...
‫می‌دونی چیه؟
‫همین الان دارم میام خونه.
‫می‌شنوی، پسر؟
‫همین الان دارم میام خونه.
‫داروهات رو دارم. ‫حداکثر تا 20 دقیقه دیگه اونجام.
‫هی، همه‌ی راننده‌ها، اینجا مرکز.
‫این یه خبر مهمه.
‫ما الان فقط شرق «پارادایس» رو تخلیه می‌کنیم.
‫- چه مناطقی؟ ‫- مناطق 3، 8 و 14 شرق «پارادایس».
‫فقط 3، 8 و 14.
‫هر راننده‌ای که شرق «کلارک» ‫تا خود «پنتز» هست،
‫باید فوراً اون منطقه ‫رو تخلیه کنید.
‫نگرانن که آتش از دره ‫از سمت «کانکاو» بیاد.
‫پس اگه بچه‌ای تو اتوبوستون هست،
‫باید اون‌ها رو به سمت غرب ببرید تا از شهر خارج بشن ‫و به تعمیرگاه «چیکو» برسید.
‫تکرار می‌کنم، محل تجمع برای تخلیه ‫تعمیرگاه «چیکو»ـه.
‫مرکز، تمام.
‫باشه، عزیزم. سوار شو.
‫یالا. وایسا!
‫خیلی‌خب، بیاین...
‫زود برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب، پس دستور تخلیه رو گرفتیم.
‫ظاهراً سیستمشون قطع شده، ‫و نتونستن خبر رو پخش کنن.
‫اون‌ها می‌خوان هر دانش‌آموزی ‫که هنوز کسی دنبالش نیومده
‫به دبستان «پارادایس» برده بشه.
‫باشه؟ اونجا محل تجمع جدیده.
‫همه‌ی والدین رو دارن به اونجا می‌فرستن.
‫باشه. خب، ‫ما 23 تا بچه بدون وسیله داریم.
‫پس چطور می‌خوایم اون‌ها رو ببریم اونجا؟
‫من می‌تونم چهار تا رو تو ماشینم جا بدم.
‫- من با ماشین نیومدم، پس اصلاً نمی‌تونم کمک کنم. ‫- نه.
‫ما نمی‌تونیم خودمون اون‌ها رو ببریم اونجا.
‫ماشین به اندازه‌ی کافی نداریم.
‫- بله. ‫- اون‌ها باید برامون یه اتوبوس بفرستن.
‫- به «روبی» زنگ بزن. ‫- آره. من به پایانه زنگ می‌زنم.
‫سلام، آنا. «مری» هستم.
‫ببین، دارن شرق «پارادایس» رو تخلیه می‌کنن، ‫و من نمی‌تونم به «جیک» برسم.
‫«استیون» برای کار خارج از شهره.
‫و می‌خواستم بدونم ‫می‌تونی بری دنبالش،
‫و بعدش من به محض اینکه بتونم ‫میام پیشت.
‫باشه. ممنون.
‫بهم خبر بده اگه پیام رو گرفتی. ‫باشه؟ دوستت دارم. خداحافظ.
‫دفتر هماهنگی حمل و نقل مدارس.
‫متأسفم. می‌تونید بلندتر صحبت کنید لطفاً؟
‫مدیر «پاندروسا» هستم.
‫بله خانم.
‫یه اتوبوس می‌خوان که اون‌ها رو به غرب ببره
‫به محل تجمع جایگزین ‫در دبستان «پارادایس».
‫درست خارج از منطقه‌ی تخلیه.
‫کسی رو تو اون منطقه تو مسیر داریم؟ ‫نقشه‌های مسیر رو چک کنید.
‫- سزار. ‫- بله؟
‫باید بری بیرون و ‫یه اتوبوس رو محض احتیاط آماده کنی.
‫- باشه. ‫- بله خانم.
‫ما یه اتوبوس رو ‫فوراً براتون می‌فرستیم، باشه؟
‫پس شما فقط منتظر بمونید. باشه؟
‫خیلی ممنونم.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫مرکز به همه‌ی راننده‌ها، ‫این یه خبر جدید در مورد اون اطلاعیه‌ی تخلیه‌ست.
‫ما یه مشکلی داریم.
‫دبستان «پاندروسا».
‫تکرار می‌کنم، یه وضعیتی در حال شکل‌گیریه ‫در دبستان «پاندروسا».
‫‏23 تا بچه هستن که در منطقه‌ی تخلیه ‫گیر افتادن.
‫والدینشون نمی‌تونن برسن ‫و اون‌ها رو ببرن.
‫باید سوارشون کرد
‫و به محل تجمع جایگزین ‫در دبستان «پارادایس» برد.
‫کسی هست که خالی باشه ‫و در منطقه‌ی شرق «پارادایس» باشه؟
‫‏987 به مرکز. ببخشید، کاملاً پرم.
‫هنوز به مدرسه‌ام نرسیدم.
‫‏910 به مرکز. اینجا هم پره، روبی.
‫ده دقیقه تا پیاده کردن مونده.
‫یالا.
‫‏922 به مرکز، من در مسیر «چیکو» هستم.
‫تازه از مرکز رد شدم، ‫ولی می‌تونم برگردم.
‫نه، 922. برنگرد.
‫وقتی از اونجا خارج شدی، دیگه خارج شدی.
‫اون جاده‌ها خیلی سریع ‫شلوغ می‌شن، باشه؟
‫کسی تو شرق «پارادایس» ‫با یه اتوبوس خالی هست
‫که بتونه بره و این بچه‌ها رو سوار کنه؟
‫نه.
‫‏963 به مرکز، من می‌تونم ببرمشون.
‫کوین، تویی؟
‫آره.
‫آره، من هنوز این طرف شهرم. ‫یادت میاد؟
‫دیرم شده بود.
‫آره. یادم میاد.
‫خب، می‌تونیم معاینه فنی رو ‫یه روز دیگه انجام بدیم، باشه؟
‫گوش کن، اگه اون بچه‌ها رو بیرون ببری، ‫کارت عالی بوده.
‫باشه، کوین؟ گرفتی؟
‫دریافت شد. اون‌ها رو صف کنید.
‫من تو راهم.
‫«و این بود...»
‫اتوبوس اومد. باشه. سر جاتون بشینید.
‫لطفاً همه سر جاتون بشینید.
‫بیست تا بچه برای تخلیه؟
‫اون تو هستن. بپیچ به راست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- برای بچه‌ها اومدین؟ ‫- بله، منم. آماده‌ان؟
‫آره. همین الان داریم جمعشون می‌کنیم.
‫- باشه. ‫- اسمتون چیه؟
‫- کوین. و... ‫- کوین، سلام. من «مری» هستم.
‫- سلام. به محض اینکه بتونیم جمع... ‫- آره، عالیه. ما...
‫- یه دقیقه دیگه صفشون می‌کنیم. ‫- آره.
‫این بچه‌ها، والدینشون ‫نتونستن برسن چون کار می‌کنن...
‫- دبستان «پارادایس». گرفتم. ‫- درسته. محل پیاده شدن جایگزین.
‫آره. گرفتم. آماده‌ی حرکتم.
‫- مدیر «هِیز». ممنون که اومدین. ‫- سلام. آره.
‫- باشه... ‫- هر چی زودتر بهتر.
‫...و ما فقط برای بچه‌ها ‫آرامش رو حفظ می‌کنیم.
‫بچه‌ها، این راننده اتوبوس ما، کوینه. ‫می‌تونیم به کوین سلام کنیم؟
‫سلام، کوین.
‫می‌تونم شما رو تو دو تا صف مستقیم داشته باشم؟
‫کوتاه‌ترین‌ها جلو. ‫بلندترین‌ها عقب.
‫و کوین قراره شما رو ‫به دبستان «پارادایس» ببره،
‫جایی که والدینتون ‫قراره بیان دنبالتون.
‫من جلوی صف رو می‌گیرم، مدیر.
‫اگه می‌شه لطفاً عقب رو بگیرید ‫و حین راه رفتن یه سرشماری بکنید.
‫اگه آماده‌اید، دستتون رو بالا ببرید.
‫چشم‌هاتون رو ببینم. چشم‌ها به من.
‫می‌خوام چشم‌های همه رو ببینم.
‫- آماده‌ایم؟ ‫- بله.
‫آروم راه می‌ریم. ‫آهسته راه می‌ریم.
‫کنار هم‌گروهی‌هامون می‌مونیم.
‫- باشه، بزن بریم. ‫- آره. یالا.
‫- فکر می‌کنی، مثلاً، ده دقیقه؟ ‫- آره، اگه بجنبیم، آره.
‫ولی ترافیک بیرون خیلی سنگین شده. ‫پس هر چی سریع‌تر، بهتر.
‫باشه. وقت داریم.
‫خب، می‌دونید، خانم،
‫فکر نکنم شما وخامت ‫اوضاع ما رو اینجا درک کنید.
‫من وخامت اوضاعمون رو درک می‌کنم.
‫و «مری»، نه «خانم».
‫اگه کلاه دارید، کلاه‌هاتون رو بذارید!
‫اگه کوله‌پشتی دارید، بذارید رو سرتون.
‫باشه! اشکالی نداره!
‫فقط یه هواپیمای آتش‌نشانی تو آسمونه! ‫از کوله‌پشتی‌هاتون استفاده کنید، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫یه صندلی تو اتوبوس پیدا کن، عزیزم.
‫آروم، با آرامش، یه صف تکی.
‫سریع نه، هول نکنید.
‫‏963 به مرکز،
‫داریم بچه‌ها رو سوار اتوبوس می‌کنیم.
‫سیگنال ضعیفه. ‫وقتی راه افتادیم بهتون خبر میدم، تمام.
‫همه، می‌خوام سر جاتون بشینید ‫و به هر چی «کوین» می‌گه گوش بدید.
‫- باشه؟ ‫- وایسا!
‫الکس! من الکس رو می‌خوام!
‫- الکس؟ الکس، عزیزم، مامانت اینجاست. ‫- الکس!
‫باشه، همه وسایلت همراته؟
‫- باید بری. باشه. ‫- خدا رو شکر.
‫بزن بریم.
‫باشه، می‌تونید برید.
‫وای. خانم.
‫نه. شما میاین. بله.
‫نه. من باید درها رو قفل کنم.
‫نه. نمی‌تونید. من...
‫من می‌رونم و پیاده می‌کنم. باشه؟
‫وقتی رسیدم نمی‌تونم معطل شم ‫و دست کسی رو بگیرم.
‫من خانواده‌ی خودم رو دارم ‫که باید برگردم خونه پیش‌شون.
‫باشه؟ باید بیای.
‫فکر نکنم بتونه به تنهایی این کار رو بکنه. ‫من باید باهاش برم.
‫- ساکت شید! ‫- اشکالی نداره.
‫من از یکی از معلم‌های اونجا ‫ماشین می‌گیرم.
‫- بیا، این رو برای مرکز بگیر. ‫- می‌تونی تنهایی درها رو قفل کنی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. من اینجام.
‫دارم میام.
‫- ما خوبیم. ‫- سفت بشینید.
‫سوار اتوبوس شدیم. می‌رسیم اونجا.
‫ده دقیقه طول می‌کشه.
‫اون ماشین‌های آتش‌نشانی رو دیدید؟
‫باشه، اینم مسیر تخلیه‌ی مدرسه.
‫ما... خط شرقی هستیم، پس ‫تا پایین تو «پنتز» می‌مونیم،
‫و بعدش می‌پیچیم به راست تو «پیرسون» ‫تا به دبستان «پارادایس» برسیم.
‫فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه. ‫نگاه کن.
‫راه بهتری برای خروج از «پنتز» هست.
‫باشه، ولی نقشه همینه. ‫پس به نقشه پایبند می‌مونیم.
‫هر چی شما بگی، خانم معلم.
‫کاملاً قفل شده. ‫ببین اون جاده‌ها الان چقدر تنگن.
‫باید حداقل 24 کیلومتر ‫ترافیک باشه که دارن سعی می‌کنن به «چیکو» برسن.
‫رئیس، داریم به محل تجمع می‌رسیم.
‫دریافت شد.
‫من دستور تخلیه‌ی اجباری ‫برای کل شهر صادر می‌کنم.
‫همه‌ی مناطق. از همین الان.
‫رئیس، نمی‌تونید این کار رو بکنید هرج و مرج می‌شه
‫داریم در مورد 26,000 نفر حرف می‌زنیم.
‫اگه همه رو از شهر بیرون بفرستی،
‫هیچوقت نمی‌تونی ماشین‌هات رو بیاری تو.
‫گوش نمیدی. ‫آتش داره از دره رد می‌شه.
‫من با چشم‌های خودم دیدم. ‫داره سریع حرکت می‌کنه.
‫انتخاب اینه،
‫سیستم رو بشکونیم یا طبق اصول عمل کنیم ‫و همه بمیرن.
‫می‌خوای این به گردنت باشه؟
‫رئیس، ما تیم رو ‫زودتر براتون حاضر کردیم.
‫- دریافت شد. ‫- خیلی‌خب.
‫هی، رئیس. «مارک راجرز» از شرکت برق.
‫من یه تیم از دفتر مرکزی اینجا دارم. ‫در دسترسم.
‫فقط برق شهر رو قطع کنید، ‫و ما بقیه‌ش رو حل می‌کنیم.
‫- آره. ‫- باشه، گوش کنید.
‫باید به رئیس یه‌کم فضا بدیم. ‫یه لحظه دیگه میایم پیشتون.
‫فقط... نه، فقط می‌خواستم بگم ‫اگه بهمون نیاز داشتید در دسترسم.
‫دستور تخلیه‌ی اجباری ‫برای کل شهر صادر کنید.
‫دریافت شد، رئیس. اورویل، فرماندهی عملیات.
‫مرکز به 179. از منطقه خطر خارج شدی؟
‫از شرق «پارادایس» خارج شدی؟
‫- 179. ما خارج شدیم. ‫- عالیه.
‫کی مونده؟
‫‏963 تنها کسیه که مونده.
‫همین.
‫مرکز به 963.
‫مرکز به 963، از شرق «پارادایس» خارج شدی؟
‫‏963 به مرکز.
‫صدام رو داری؟
‫نترسید. ماشین‌های آتش‌نشانی ‫دارن به آتش‌سوزی رسیدگی می‌کنن.
‫- اون‌ها دارن کارشون رو می‌کنن. ‫- کسی نیست، 963 به مرکز.
‫- اون‌ها ما رو در امان نگه می‌دارن. ‫- کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫باشه؟ ما تو «پنتز» هستیم. ‫ترافیک سنگینه و هیچ جا نمیره.
‫‏963، لطفاً جواب بده.
‫می‌تونی موبایلش رو بگیری؟
‫چرا اون باید آخرین اتوبوس ‫اونجا باشه؟ ای خدا.
‫‏963 به مرکز، صدام رو داری؟
‫اگه این رو می‌گیری بهم خبر بده. تمام.
‫هیچ پروتکل ایمنی‌ای ‫تو این اتوبوس داری؟
‫آره. این رو داری،
‫و اون رو داری.
‫عالیه. آره. ‫این خیلی تفاوت ایجاد می‌کنه.
‫پس تو اینجا جدیدی؟
‫نه، چند ماه پیش برگشتم.
‫اینجا بزرگ شدم.
‫چه حسی داره؟
‫جایی نیست که فکر می‌کردم تو 44 سالگی باشم.
‫فکر می‌کنی این چقدر طول می‌کشه؟
‫سخته گفتنش.
‫اگه به موقع از مدرسه راه افتاده بودیم، ‫و تو من رو معطل نکرده بودی،
‫حدود ده دقیقه طول می‌کشید، ‫ولی الان به نظر 20-30 دقیقه میاد.
‫فکر کنم هر وقت برسیم، می‌رسیم. ‫باشه، بچه‌ها.
‫بیاین چند تا از این پنجره‌ها رو بالا بکشیم ‫تا دود تو نیاد.
‫سلام. اینجا فرماندهی آتش‌نشانیه؟
‫«روبی بیشاپ» از واحد حمل و نقل منطقه‌ای هستم. ‫تمام ارتباطات بی‌سیم‌مون قطع شده،
‫و یه اتوبوس گمشده دارم.
‫شماره‌اش 963 هست، ‫و یه جایی تو شرق «پارادایس»ـه.
‫می‌تونید بهم خبر بدید ‫اگه ماشین‌هاتون دیدنش؟
‫ممنونم.
‫باشه...
‫‏963، صدام رو داری؟
‫کوین؟ صدام رو می‌شنوی؟ اینجا مرکز.
‫عزیزم، بیا...
‫این رو بالا بکشیم تا دود تو نیاد.
‫- اسمت چیه؟ ‫- بنجامین.
‫بنجامین، و تو کلاس خانم «کریستی» هستی؟ ‫درسته. یادم میاد.
‫خانم «مری»، یه پنجره‌ی دیگه هست.
‫بله. بیاین اون رو ببندیم.
‫گور بابای این.
‫کوین!
‫چی کار می‌کنی؟ ‫نقشه اینه که تو «پنتز» بمونیم!
‫می‌پیچم تو «کلارک». موازیه. ‫حتماً ترافیکش بهتره.
‫ولی این نقشه نیست.
‫- نقشه اینه که تو «پنتز» بمونیم. ‫- گور بابای نقشه، معلم.
‫می‌دونی چیه؟
‫هی، من می‌تونم اینجا بمونم
‫وسط این ترافیک ‫اگه این چیزی‌ـه که تو می‌خوای.
‫- معلومه که نمی‌خوام. ‫- می‌خوای اینجا بمونم؟
‫معلومه که نه. بذار من برونم.
‫- مشکل تو چیه؟ ‫- ببین، اون آتیش رو می‌بینی؟
‫انگار چهارشنبه‌سوریه، باشه؟
‫اگه جای تو بودم می‌نشستم. ‫الان می‌خوام سریع دور بزنم.
‫- همه سفت بشینید! ‫- محکم بچسبید!
‫خدای من! محکم بچسبید، بچه‌ها!
‫خدای من! کوین!
‫محکم بچسبید!
‫یا خدا.
‫- رد شدیم. ‫- همه خوبن؟
‫ما خوبیم. ترافیک داره حرکت می‌کنه.
‫می‌تونی لطفاً قبل از اینکه ‫دوباره همچین کاری بکنی بپرسی؟
‫می‌خوای سریع‌تر برسیم ‫یا می‌خوای طبق اصول پیش بری؟
‫ما باید مسئولیت‌پذیر باشیم.
‫آره، و فکر می‌کنم این یعنی رسوندن این بچه‌ها ‫به والدینشون در اسرع وقت.
‫مگه نه؟
‫- هیچی نمی‌شنوم. ‫- کوین، لطفاً جواب بده.
‫این یه هشدار کد قرمزه. ‫فوراً تمام مناطق رو تخلیه کنید.
‫روبی، باید بریم. ‫من باید برق رو قطع کنم.
‫- می‌دونم. ‫- باید بچه‌هام رو از اینجا ببرم.
‫باشه. کلیدهای من رو بگیر. باشه؟
‫‏963، صدام رو داری؟
‫خب، تو چطور؟ همیشه اینجا زندگی کردی؟
‫آره. اینجا به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
‫هیچوقت واقعاً باهام جور نبود.
‫پس چرا برگشتی؟
‫پدرم چند ماه پیش فوت کرد.
‫- متأسفم. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫صمیمی نبودیم.
‫پس می‌مونی؟
‫فعلاً.
‫تو چطور؟ خانواده داری؟
‫آره.
‫‏19 ساله ازدواج کردم.
‫یه خانواده‌ی نمونه‌ی «پارادایسی» هم هستید؟
‫آره.
‫یه بچه دارم.
‫«جیک». 15 سالشه.
‫می‌خواستم برم دنبالش، ولی...
‫نمی‌دونستم. ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫خواهرم حتماً رفته دنبالش.
‫پدرش خارج از شهره.
‫درست می‌شه.
‫بچه‌ها رو پیاده می‌کنیم، ‫و بعدش من میرم پیداش می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. چطوریم؟ ‫- همه چی درست می‌شه؟
‫بله. درست می‌شه، عزیزم.
‫حیوون‌های خونگیمون خوبن؟
‫کی پدر و مادرمون رو می‌بینیم؟
‫اونجا می‌بینیمشون، آره؟
‫فقط داریم سعی می‌کنیم شما رو ‫هر چه سریع‌تر به جای امن برسونیم، باشه؟
‫بله، عزیزم؟
‫کی می‌رسیم اونجا؟
‫به محض اینکه بتونیم ‫می‌رسیم اونجا، باشه؟
‫خوبی، عزیزم؟
‫می‌خوای جلو پیش یکی دیگه بشینی،
‫یا می‌خوای تنها باشی؟
‫کوین، اگه صدام رو می‌شنوی، ‫دارن کل شهر رو تخلیه می‌کنن،
‫و خدمات اضطراری دارن ‫‏25 کیلومتر دورتر جمع می‌شن
‫در محل تجمع «چیکو» که امنه.
‫اون بچه‌ها رو پیاده نکن.
‫فقط ببرشون و بیا به «چیکو». باشه؟
‫روبی، وقتمون تمومه. باید بریم.
‫- باید بچه‌هام رو از اینجا ببرم. ‫- باشه!
‫روبی!
‫کوین، اگه صدام رو می‌شنوی، ‫تو «چیکو» می‌بینمت، باشه؟
‫مراقب باش. مرکز، تمام.
‫یالا!
‫رئیس، آتش داره سریع ‫تو شرق «پارادایس» پخش می‌شه.
‫و تازه از بخش «هتل» خبر گرفتم.
‫تو بخش قلب بیمارستان «فدر ریور» ‫آتش‌سوزی فعالی دارید.
آتیش به طبقه‌ی بالا و زیر سقف رسیده
‫حدود 15 تا 20 تا بیمار ‫همین الان بیرون هستن.
‫داریم تلاش می‌کنیم اون‌ها رو از اونجا خارج کنیم
‫هر کاری می‌تونید اونجا بکنید ‫و بیمارستان رو نجات بدید، باشه؟
‫پزشک‌های «بیوت» رو برام بفرست، ‫و بهشون بگو کمک لازم داریم.
‫رئیس. ‫واحد هوایی همه‌ی هواپیماها رو زمین‌گیر کرده.
‫به محض اینکه بتونم یه خبر ‫جدید بهتون میدم،
‫ولی الان هیچی تو آسمون نمیره.
‫- هیچی. ‫- لعنتی.
‫وضعیت مسیر تخلیه چطوره؟ ‫این ترافیک چطور حرکت می‌کنه؟
‫الان می‌تونید ببینید ‫آتش‌سوزی‌ها از جاده‌ی «کلارک» رد شده،
‫دارن تحت تأثیر آتش قرار می‌گیرن.
‫جاده‌ی «پنتز» قفل شده.
‫«اسکای‌وی» هنوز بازه. آروم حرکت می‌کنه.
‫ولی این همه ماشین رها شده چی؟
‫مشکلات دسترسی جدی داریم.
‫می‌خوام هر وسیله‌ی نقلیه‌ای که ترافیک رو ‫مسدود کرده به کنار جاده هل داده بشه.
‫باشه؟ اگه لازم شد بولدوزر ببرید اونجا.
‫گرفتم.
‫نباید اون چهار مسیر خروجی رو از دست بدیم.
‫اگه اون‌ها رو از دست بدیم، بازی تمومه.
‫- هی، همه! گوش کنید! ‫- همه ساکت!
‫این دیگه یه آتش‌سوزی جنگلی نیست.
‫این داره خونه به خونه می‌سوزه.
‫این یه آتش‌سوزی شهریه.
‫این یه حادثه‌ی با تلفات زیاده.
‫این چیزی‌ـه که باهاش سر و کار داریم.
‫پس با افرادتون بمونید، ‫و نهایت تلاشتون رو بکنید.
‫- دریافت شد، رئیس. ‫- دریافت شد.
‫هی! معطلی برای چیه؟
‫جلوتر راهبندونه!
‫بزرگراه قفل شده.
‫گندش بزنن!
‫یالا.
‫باید به کجا برسی؟
‫- بعد از اینکه بچه‌ها رو پیاده کردیم. ‫- ماگالیا.
‫پسرم اونجا با مادربزرگشه.
‫بهشون گفتم مستقیم میام خونه.
‫خب، هشدارهای تخلیه رو می‌گیرن.
‫مگه نه؟
‫براشون ثبت‌نام کردی، درسته؟
‫من...
‫می‌دونی، هی اعلان...
‫اعلان‌ها از شهرداری میومد
‫و من هی پشت گوش می‌نداختم.
‫خب، مادربزرگش می‌تونه رانندگی کنه؟
‫نه.
‫خانم «مری»، کمک.
‫خانم «مری»، ‫از اون خونه دود میاد.
‫آتش سمت چپ.
‫- آتش سمت چپ. خم شید. ‫- از پنجره‌ها دور شید.
‫همه از پنجره‌ها دور شید.
‫هی.
‫فقط بذار بیام!
‫یالا!
‫رفیق، من تو اتوبوس بچه دارم.
‫آروم باشید. ‫«کوین» داره سعی می‌کنه ما رو رد کنه.
‫مری، بشین.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- بشین. باید رانندگی کنی.
‫- باید رانندگی کنی. ‫- من بلد نیستم.
‫باید ترافیک لاین چپ رو باز کنم. ‫باید اتوبوس رو تو برونی.
‫آسونه. باشه؟
‫پات رو می‌ذاری رو ترمز، ‫وقتی گفتم بیا، گاز میدی.
‫آسونه. باشه؟ آره، بلدی. ‫ترمز رو نگه دار.
‫- باشه. ‫- وقتی گفتم، «یالا،» یالا بیا.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫سر جاتون بشینید.
‫کوین کجاست؟
‫دنده عقب برو.
‫این وانت رو ببر عقب. ‫باید این ماشین آتش‌نشانی رو رد کنیم.
‫- بزن بریم. راه رو باز نگه دارید! ‫- هی. چه خبره؟
‫- چی کار می‌کنی؟ نقشه‌ت چیه؟ ‫- ما آدم‌های گیر افتاده تو «پنتز» داریم.
‫اون آدم‌ها اولویت دارن.
‫- آتش اصلی اون طرفه. ‫- اتوبوس مدرسه رو می‌بینی؟
‫من 22 تا بچه تو اون اتوبوس دارم. ‫باید اون‌ها رو به والدینشون برسونم، باشه؟
‫کوین کجاست؟
‫باید ترافیک رو اینجا نگه داری ‫تا ما بتونیم رد شیم.
‫باید این ترافیک رو باز کنم ‫تا ماشین آتش‌نشانی رد بشه.
‫بی‌سیم بزن و به ‫نیروی کمکی زنگ بزن، می‌شه؟
‫ارتباطات ما قطع شده. حدود ‫‏40 دقیقه‌ای می‌شه که قطع شده.
‫برگرد تو ماشینت. ‫وقتی بتونیم ردت می‌کنیم.
‫برگرد تو ماشینت، آقا.
‫- برگرد تو ماشینت. ‫- برو چپ.
‫باید اول ماشین آتش‌نشانی ‫و این اتوبوس رو رد کنیم.
‫برو!
‫نگه‌ش دار!
‫برو!
‫یالا.
‫باشه.
‫بذارید ماشین آتش‌نشانی و اتوبوس رد بشن!
‫یالا، برو!
‫بله، همینطوری برو.
‫برو!
‫یالا!
‫نمی‌خوام بهت بزنم.
بلایی سرمون نمیاد؟
‫یالا.
‫یالا!
‫یا خدا.
‫آره!
‫تونستیم. رد شدیم.
‫مشکل چی بود؟
‫بی‌سیم‌ها قطع شده. هرج و مرجه.
‫یه دقیقه مونده، یه دقیقه مونده.
‫یه دقیقه مونده! آماده‌ایم؟
‫‏963. یه دقیقه تا پیاده کردن مونده. ‫یه دقیقه تا پیاده کردن مونده.
‫رانندگی خوبی بود.
‫ممنون. تو هم بد نبودی.
‫می‌تونی پلیس راهنمایی رانندگی بشی
‫اگه دنبال یه شروع تازه هستی.
‫اصلاً علاقه‌ای ندارم.
‫باشه، بچه‌ها. می‌تونید وسایلتون رو آماده کنید. ‫آماده باشید تا از اتوبوس پیاده شید.
‫من شما رو هر چه سریع‌تر ‫به والدینتون می‌رسونم.
‫- والدین ما... ‫- مدرسه...
‫- خدای من. ‫- نه! کجان؟
‫- نه. ‫- کجان؟
‫لعنتی!
‫من مامانم رو می‌خوام.
‫من میرم ببینم کسی اونجا هست.
!آهای
‫اینجا نیستن.
‫هیچ‌کس اینجا نیست.
‫نمی‌دونم چرا بهمون هشدار ندادن یا...
‫چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫چی...
‫باید از اینجا بریم. ‫باید این بچه‌ها رو از اینجا ببریم.
‫سعی کنیم اون‌ها رو به ‫مرکز اصلی تخلیه تو «چیکو» برسونیم.
‫و بعدش می‌تونیم برگردیم دنبال بچه‌هامون.
‫خانم «مری»!
‫دارم میام.
‫بشین.
‫- «ایوا» کارتون داره. ‫- «ایوا» چش شده؟
‫از زیر صندلیش بیرون نمیاد.
‫- چی؟ رو زمینه؟ ‫- آره، بهتون نیاز داره.
‫- چرا؟ چش شده؟ ‫- بلند نمی‌شه!
‫- ترسیده. ‫- ایوا. عزیزم، نه.
‫اون پایین چی کار می‌کنی؟
‫خوبی؟
‫نه؟
‫- همه‌ش یه‌کم ترسناکه. ‫- باشه.
‫- مری، همه چی مرتبه؟ ‫- آره. آماده‌ی حرکتیم.
‫باشه.
‫ترسیدی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫می‌دونم.
‫منم ترسیدم.
‫می‌تونم بغلت کنم؟
‫بفرما. یالا.
‫تا جایی که می‌تونی شجاع باش.
‫رئیس، تو «پارادایس» 27,000 نفر،
‫و تو «ماگالیا» 12,000 نفر دارید.
‫شاید 8,000 نفر تخلیه شدن،
‫که یعنی 30,000 نفر ‫تو محدوده‌ی آتش موندن.
‫فینی، یه لحظه بیا اینجا.
‫آخرین خبر از زیرساخت‌ها. ‫وضعیت اون چطوره؟
‫خب، زیرساخت‌ها، رئیس، ‫چندین مدرسه تو شهر اینجا داریم.
‫دو تاشون فوراً در امتداد ‫جاده‌ی «پنتز» تحت تأثیر قرار گرفتن.
‫یه گزارش هم دارم که یه اتوبوس مدرسه ‫از دبستان «پاندروسا» خارج شده
‫با 22 تا بچه. ‫در حال حاضر ازش خبری نیست، ولی...
‫من رو در جریان بذار.
‫چندین پمپ بنزین هم داریم.
‫دو تا تأسیسات پروپان داریم.
‫یکی تو «اسکای‌وی» بین «پنتز» و «کلارک» ‫و یکی دیگه تو «ماگالیا».
‫- می‌تونی تعطیلشون کنی؟ ‫- روش کار می‌کنم.
‫بخشی از مشکل تخلیه اینه که، ‫خطوط برق دارن میفتن.
‫نمی‌تونن از جاده رد بشن.
‫آتش‌نشان‌ها الان دارن قطعشون می‌کنن ‫تا راه باز بشه، ولی گزارش‌هایی داریم...
‫مدیر شرکت برق کجاست؟
‫گزارش‌هایی از خطوط برق ‫فعال داریم.
‫- شرکت برق. ‫- بله.
‫- فکر کردم برق قطعه. ‫- هست.
‫بهشون بگو چه خبره.
‫چرا برقتون وصله؟
‫این... ببینید، داریم روش کار می‌کنیم.
‫مردم عادی دارن ‫از رو خطوط برق رد می‌شن.
‫- آتش‌نشان‌ها دارن خطوط رو قطع می‌کنن... ‫- می‌فهمم.
‫- ...و خطوط هنوز جرقه می‌زنن؟
‫- بهم گفتی برق قطعه. ‫- ببینید. تمام برق‌های اتوماتیک قطعه.
‫بعد از اون کلیدهای دستیه ‫که باید انجام بشه.
‫- تا جایی که می‌تونیم سریع کار می‌کنیم. ‫- به درک.
‫- می‌فهمم. ‫- می‌دونی اینجا چه خبره؟
‫اون برق لعنتی رو قطع کن!
‫- باشه. ‫- چه مرگته؟
‫من آتش‌نشان اونجا دارم! ‫‏30,000 نفر اونجا هستن!
‫چه غلطی باید بکنیم؟
‫آتش پشتمونه.
‫باید ازش جلو بمونیم ‫و به سمت جنوب غربی بریم.
‫اون تیکه آسمون صاف، ‫راه خروج ماست.
‫از آتش دور می‌مونیم، ‫و از اونجا به سمت «چیکو» می‌ریم.
‫«پنتز» و «کلارک» بسته‌ان،
‫- پس «نیل» و «اسکای‌وی» می‌مونه. ‫- آره.
‫آره.
‫«نیل» دورترینه، ‫ولی شاید این خوب باشه.
‫شاید اونجا ترافیک کمتر باشه.
‫ولی باید از جاده‌ی «رو» بری ‫تا به «نیل» برسی.
‫باریکه، ‫و پر از پیچ‌های 180 درجه‌ست.
‫برای یه اتوبوس 16 تُنی ساخته نشده.
‫اون پایین گیر میفتیم. ‫راه خروجی نیست.
‫- این فقط «اسکای‌وی» رو برامون می‌ذاره. ‫- اسکای‌وی. درسته.
‫- پهنه، چهار بانده، مستقیم. ‫- آره.
‫- بیا «اسکای‌وی» رو امتحان کنیم. باشه. ‫- اسکای‌وی.
‫نمی‌دونی کجان، درسته؟
‫چی، عزیزم؟
‫پدر و مادرهامون.
‫نمی‌دونی کجان.
‫نه، عزیزم، نمی‌دونیم، ‫ولی پیداشون می‌کنیم.
‫پدر و مادرشون رو پیدا می‌کنیم، ‫درسته، کوین؟
‫آره، پیداشون می‌کنیم. آره.
‫باید سر جات بشینی، عزیزم.
‫می‌خوای اینجا جلو بشینی؟
‫- بشین. ‫- اینجا.
‫آره، اینجا خوبه.
‫اسمت چیه؟
‫توبی.
‫پدر و مادرت خارج از شهر کار می‌کنن؟
‫مامانم آره.
‫بابام رو نمی‌بینم.
‫یه چیزی بهت بگم، توبی. ‫ما تو رو به مامانت برمی‌گردونیم.
‫می‌شنوی؟ ‫ما تو رو پیش مامانت برمی‌گردونیم.
‫ما تو رو پیش پسرت برمی‌گردونیم، ‫و منم پیش پسر خودم برمی‌گردم.
‫این اتفاقیه‌ که قراره بیفته.
‫باشه؟
‫باشه.
‫خب، رئیس، آتش داره ‫تو بیشتر «پارادایس» پخش می‌شه،
‫هم مناطق تجاری و هم مسکونی،
‫و گزارش‌هایی از ‫خسارت قابل توجه به ساختمون‌ها داریم،
‫و واحد هوایی هنوز زمین‌گیره ‫و زمان رسیدنش مشخص نیست.
‫- دریافت شد. ‫- هی، رئیس.
‫من با بخش چک کردم.
‫آخرین گزارش از اون اتوبوس، در حال اومدن به ‫پایین جاده‌ی «کلارک» جنوب «الیوت» بوده. باشه؟
‫تازه از بخش «هتل» خبر گرفتم
‫که دبستان «پارادایس» ‫کاملاً درگیر آتشه.
‫اون‌ها اونجا نیستن.
‫مری، این کابل‌ها رو می‌بینی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خدای من. مواظب باش.
رد کردم. رد کردم
‫کوین، سمت راست! کوین!
‫کابل برق سمت راست!
‫- داره تو کل جاده می‌ریزه. ‫- خدای من.
‫داره میفته!
‫مواظب باش!
‫خدای من.
‫میرم چپ!
‫این می‌رسه به «اسکای‌وی».
‫می‌تونیم برسیم. همین پایینه.
‫بچه‌ها، محکم بچسبید! یه چیزی رو بگیرید!
‫- طاقت بیارید! ‫- خدای من.
‫لعنتی!
‫کنترلش کن! ‫دنده عقب برو! بیا عقب!
‫راهمون بسته‌ست. کاملاً گیر افتادیم.
‫باید خارج شیم، یه راه به «رو» پیدا کنیم، ‫و سعی کنیم از «نیل» یه راه خروج پیدا کنیم.
‫الان تنها شانس‌مونه.
‫- چطور می‌خوایم از اینجا بریم بیرون؟ ‫- دنبال یه راه خروج بگرد. چپ یا راست.
‫دارم می‌گردم.
‫چیزی نمی‌بینم. راه خروجی نیست. ‫نمی‌بینم... همه جا آتیشه.
‫دور تا دورمونه. ‫چطور می‌خوایم از اینجا بریم بیرون؟
‫خدای من!
‫مستقیم جلو رو نگاه کنید.
‫- به اون نگاه نکنید. ‫- مستقیم جلو!
‫از اون ماشین کوفتی بیا بیرون!
‫کوین، غارتگرها هستن.
‫- در رو باز کن. بذار بیام تو! ‫- از پنجره‌ها دور شید!
‫از پنجره‌ها دور شید!
‫- پایین! برید پایین! ‫- از پنجره‌ها دور شید!
‫اتوبوس رو بدید به ما!
‫- مری! ‫- بازش کن!
‫اسلحه داره! کوین، اسلحه داره!
‫بازش کن!
‫پایین! خم شید. گفتم خم شید.
‫در رو باز کن!
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫سمت چپ، کوین، یه راه هست.
‫کوین، یه راه هست. برو چپ.
‫چپ. برو، برو، برو، برو.
‫داره بسته می‌شه.
‫رد شدیم.
‫لطفاً کنار خانواده‌تون بمونید.
‫اینجا منطقه‌ی امنه، آقا. ‫باید اینجا بمونید...
‫- بزن بریم. ‫- اون دختر منه.
‫- برید کنار. ‫- حواست به پشت سرت باشه.
‫- برو! ‫- حرکت کن!
‫فقط به رفتن ادامه بدید.
‫صبر کنید.
‫من از حمل و نقل مدارس «پارادایس» هستم.
‫- شما از کجا اومدید؟ ‫- مستقیم بالا.
‫ممنون. اونجا جاییه که اتوبوس‌ها هستن.
‫باشه. ممنون. فقط به رفتن ادامه بدید.
‫این... آره، اوناهاشون.
‫بذار پیاده شم.
‫- سزار؟ ‫- روبی.
‫سزار. خبری شنیدی؟
‫- هیچی. ‫- ‏963 اینجا نیست؟
‫هنوز برنگشته.
‫لعنتی.
‫روبی، والدین اینجا هستن.
‫باشه.
‫‏963 به مرکز. صدام رو داری؟
‫- خانم «مری»، من دیگه آب ندارم. ‫- ‏963 به همه‌ی وسایل نقلیه.
‫- صدام رو دارید؟ هر وسیله‌ی نقلیه‌ای، صدام رو دارید؟ ‫- تشنه‌امه. خیلی گرم‌امه.
‫باشه.
‫بیا، عزیزم.
‫یه پوشه یا دفترچه یا چیزی بردارید...
‫هی، گوش کنید، ما تازه از «اسکای‌وی» خارج شدیم. ‫راهی نبود.
‫بیا. اینجوری ازش استفاده کن.
‫می‌خوایم سعی کنیم ‫از طریق «نیل» راهمون رو باز کنیم.
‫از آتش دور بمونیم. ‫از اون راه بریم بیرون. تنها شانس‌مونه.
‫خانم «مری»، ما واقعاً به آب نیاز داریم.
‫طاقت بیار، عزیزم. ‫می‌دونم. خیلی گرمه.
‫کوین، بچه‌ها دووم نمیارن.
‫به آب نیاز دارن. ‫گرمشونه، و تشنه‌ان.
‫- چه خبره؟ ‫- اون چیه؟
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم. ‫داره از دریچه‌ها میاد تو.
‫دود. دود داره میاد تو. ‫کوین، دود داره میاد تو.
‫داره از تهویه میاد.
‫پس خاموشش کن.
‫گرما رو بدتر می‌کنه، ولی باشه.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫باشه، خاموشه.
‫باید داخل ستون دود باشیم.
‫- مواظب باش. ‫- آره. می‌بینمش.
‫پارک «مدو کریک».
‫آره. یه خروجی پشتی داره.
‫چی؟
‫تو بچگی یه تابستون اینجا کار کردم.
‫به جاده‌ی «رو» می‌رسه،
‫و بعدش می‌تونیم بریم به «نیل»، ‫و بعدش خارج می‌شیم. باشه؟
‫- بله. ‫- بله.
‫خانم. خانم.
‫- بله؟ ‫- یه مشکلی برای «شنون» پیش اومده.
‫- به کمکت نیاز داره. ‫- یه‌کم داره خس‌خس می‌کنه.
‫چی شده، عزیزم؟
‫باشه. حرف نزن.
‫فقط آروم نفس بکش، باشه؟ آروم. ‫سعی کن نفس‌هات رو آروم کنی.
‫باشه. فقط باید یه‌کم آب بخوری.
‫می‌شه همه تو کوله‌پشتی‌شون رو بگردن
‫و مطمئن شید، مثلاً، یه آبمیوه یا چیزی ندارید؟
‫کوین، باید آب پیدا کنیم ‫وگرنه حالش بد می‌شه.
‫باید همین الان از اتوبوس پیاده شیم.
‫- همون‌جا. ‫- آره.
‫- بله. باشه. ‫- آره.
‫باشه. نمی‌تونیم زیاد وایسیم. ‫دو دقیقه دیگه میام.
‫نه.
‫باید تو اتوبوس بمونی.
‫اگه آتش بیاد، باید اون‌ها رو ببری.
‫بذار من برم. من می‌تونم. ‫دو دقیقه. زود برمی‌گردم.
‫من می‌تونم.
‫خانم «مری»، کجا دارید میرید؟
‫خانم «مری»، برگردید.
‫«مری» کجا رفت؟
‫لعنتی.
‫می‌دونی خانم «مری» کجاست؟
‫فقط رفت دنبال یه‌کم آب بگرده.
‫فقط یه دقیقه بهش فرصت بدید.
‫خواهش می‌کنم برگردید، خانم «مری».
‫کجا داره میره؟
‫نمی‌تونم ببینمش.
‫یالا.
‫برگرد.
‫آره. آره.
‫یافتم. خدای من. پیدا کردم.
‫مری!
‫- مری! ‫- حالا چی کار کنیم؟
‫- مری! ‫- دارم میام!
‫دارم میام!
‫- برو. ‫- کمکم کن.
‫آب رو بگیر.
‫خانم «مری» اینجاست.
‫- باشه. ‫- خوبی؟
‫من خوبم.
‫می‌شه یکی این آب رو به «شنون» بده؟
‫خدای من!
‫خم شید! پایین! سرتون رو بپوشونید!
‫- لعنتی! ‫- خدای من!
‫همه، محکم بچسبید! ‫از پنجره‌ها دور شید.
‫همه، محکم بچسبید!
‫خدای من. ‫باید بریم راست. راه خروج اونجاست.
‫خدای من!
‫محکم بچسبید!
‫باشه. پایین بمونید.
‫سمت راست.
‫اون ساختمون سوخته سمت راست.
‫این راه خروجه. خودشه.
‫ایناهاش. این خروجیه. ‫این ما رو به «رو» می‌رسونه.
‫سلام به همه. همگی توجه کنید.
‫اسم من «روبی بیشاپ»ـه.
‫من مدیر حمل و نقل ‫مدرسه هستم،
‫و فقط می‌خوام یه خبر جدید بهتون بدم.
‫می‌دونم همه‌تون نگرانید،
‫ولی می‌خوام اول از همه بدونید ‫که بچه‌هاتون تخلیه شدن
‫از دبستان «پاندروسا» ‫اوایل امروز صبح. باشه؟
‫کی خبرهای بیشتری می‌گیریم؟
‫متأسفانه، ‫کمی بعد از ترک مدرسه،
‫آتش ارتباط بی‌سیم ‫ما رو از بین برد.
‫پس از وقتی اتوبوس از «پاندروسا» رفته ‫تماسی باهاش نداشتیم.
‫صبر کن، نمی‌دونی کجان؟
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که احتمالاً ‫یه جایی تو شرق «پارادایس» هستن.
‫شرق «پارادایس» داره می‌سوزه!
‫می‌دونم، ولی می‌خوام بدونید ‫که هم پلیس و هم فرماندهی آتش‌نشانی
‫اونجا دارن دنبالشون می‌گردن، باشه؟
‫دارن نهایت تلاش‌شون رو می‌کنن،
‫ولی باید بدونید که بچه‌هاتون ‫تو اتوبوس هستن
‫با یه راننده ‫و یه معلم به اسم «مری لودویگ».
‫شاید بعضی‌هاتون خانم «لودویگ» رو بشناسید؟
‫- باشه. ‫- کدوم راننده‌ست؟
‫بله. اسمش «کوین مک‌کی»ـه. ‫اون یه راننده‌ی جدیده تو منطقه‌ی ما.
‫- راننده‌ی جدید؟ ‫- گوش کنید...
‫همه، لطفاً.
‫لطفاً. می‌دونم.
‫می‌دونم این خبر خیلی سختیه.
‫- اون راننده‌ی خوبیه. ‫- کوین مک‌کی.
‫من می‌تونم «کوین مک‌کی» رو تأیید کنم، ‫مثل همه‌ی راننده‌هام.
‫اون آدم خوبیه، ‫و قراره هر کاری از دستش بر بیاد بکنه.
‫باید بهش اعتماد کنید.
‫من بهش اعتماد دارم، و الان ‫اون تنها کسیه که اونجا داریم. باشه؟
‫خودشه. این جاده‌ی «رو»ئه.
‫آتش پشتمونه.
‫باشه، چند کیلومتر تو این جاده ‫باید ما رو به سمت «نیل» برسونه.
‫باشه.
‫سنگ‌ها سمت راست.
‫حواست به چپ باشه.
‫- یه دره هست. ‫- من می‌ترسم.
‫چیزیمون نمی‌شه، بچه‌ها.
‫لازم نیست نگران باشید. ‫از این وضعیت رد می‌شیم، باشه؟
‫مواظب باش.
‫مری.
‫اون طرف چقدر جا دارم؟
‫دو متر؟
‫یک. شاید یک و نیم.
‫رئیس، آتش تو دره‌ی «بیوت کریک»
‫و آتش تو شاخه‌ی غربی ‫تو «پارادایس» با هم یکی شدن.
‫هم‌جهت با باد داره می‌سوزه،
‫و به سمت بخش جنوب غربی ‫«پارادایس» می‌سوزه.
‫تنها منطقه‌ای که نسوخته،
‫و آتش داره به این سمت میاد، ‫درست همین‌جاست.
‫جاده‌ی «فاستر». جاده‌ی «رو».
‫هی، این‌ها جاده‌های تنگی هستن.
‫کلی ساختمون اون توئه. ‫همه‌ش سراشیبی‌ـه.
‫چندین آتش نقطه‌ای ‫همین الان اون پایین گزارش شده.
‫این منطقه خیلی زود ‫کاملاً در آتش فرو میره.
‫ما هیچ منبعی برای ‫فرستادن به اون پایین نداریم.
‫همه‌شون این بالا درگیرن.
‫هر کی اون پایینه،
‫باید خودشون بفهمن چطور ‫از «پارادایس» خارج بشن.
‫هیچی برای دادن بهشون نداریم. ‫مطلقاً هیچی.
‫خانم «مری».
‫اون‌ها اونجا چی کار می‌کنن؟
‫اون آدم‌ها کی هستن؟
‫چی کار می‌کنن؟
‫چرا دارن برمی‌گردن سمت آتش؟
‫اینجا!
‫یالا! هی! وایسا!
‫نه. از این طرف بیا.
‫اون پایین راه خروجی هست؟
‫اون آتیش داره از رو تپه رد می‌شه.
‫- آدم‌ها اون پایین دارن می‌میرن. ‫- ما پیاده فرار کردیم.
‫اون طرف نرید. ‫پارک تریلرها، همه چیز داره می‌سوزه.
‫همه چیز. راه خروجی نیست.
‫- چه غلطی باید بکنیم؟ ‫- من فقط باید به جاده‌ی «نیل» برسم.
‫نه، نمی‌تونی بری جاده‌ی «نیل». ‫آتیش گرفته.
‫تو نمی‌خوای این بچه‌ها ‫چیزی که ما الان دیدیم رو ببینن.
‫بهم اعتماد کن.
‫اون طرف نرو.
‫هی، ما شانسمون رو امتحان می‌کنیم.
‫لعنتی.
‫موفق باشید.
‫چی کار کنیم؟
‫چرا وایسادیم؟
‫- نه، به رفتن ادامه بده. ‫- من می‌خوام برم خونه.
‫باشه. همه، فقط باید ‫ساکت و آروم بمونیم، لطفاً.
‫و من و کوین، این رو حلش می‌کنیم.
‫باید به حرکت ادامه بدیم.
‫باشه. من میرم یه نگاهی بندازم. ‫این تپه و اون تپه رو چک می‌کنم.
‫بچه‌ها رو آماده کن در صورتی که ‫مجبور شیم از اتوبوس پیاده‌شون کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫کوین، چی کار می‌کنی؟ نرو.
‫باشه.
‫باشه. بچه‌ها، این کاریه که ‫باید انجام بدیم.
‫باید ساکت بمونیم. ‫باید آروم بمونیم.
‫کوین میره چک کنه ‫که می‌تونیم از اتوبوس پیاده بشیم یا نه.
‫در همین حین،
‫می‌خوام کوله‌پشتی‌تون رو بردارید ‫و تو راهرو یه صف درست کنید.
‫آروم، بی‌صدا، ‫تا جایی که می‌تونید با آرامش، لطفاً.
‫یالا.
‫باشه. به محض اینکه کوین برگرده، ‫صف می‌کشیم و می‌ریم، باشه؟
‫بله خانم.
‫خیلی نزدیک به هم می‌مونیم.
‫دست یکی رو پیدا می‌کنید ‫که بگیرید، باشه؟
‫خیلی، خیلی نزدیک بمونید.
‫نگاه کنید. کوین، برگشت.
‫اوناهاش.
‫بچه‌ها رو ببر. بچه‌ها رو بنشون.
‫- تو اتوبوس می‌مونیم. ‫- باشه.
‫- تو اتوبوس می‌مونیم. ‫- باشه. همه بشینید.
‫- صبر کن. چی؟ ‫- همه بشینید.
‫خانم «مری»، ‫فکر کردم گفتید می‌خوایم بریم.
‫گفتم، عزیزم. ‫ولی ما تو اتوبوس می‌مونیم.
‫هنری، تو...
‫بشین. ما... ‫من و کوین می‌فهمیم که...
‫- چی شده؟ ‫- محاصره شدیم.
‫- خدای من. ‫- هیچ جایی برای رفتن نیست.
‫چی؟ نه. ‫این غیرممکنه. غیرممکنه.
‫- باید یه راه خروجی باشه. ‫- به من گوش کن.
‫- ما اینجا تو «رو» هستیم. ‫- باشه.
‫- این «نیل»ـه. ‫- باشه.
‫من همه چیز رو از روی تپه دیدم، باشه؟
‫آتش از همه طرفه. ‫اینجاست، اینجاست، اینجا و اینجا.
‫- خدای من. ‫- باید اینجا بمونیم.
‫باید تو اتوبوس بمونیم.
‫ما تو اتوبوس می‌مونیم.
‫نه.
‫- نه. ما... ‫- ما تو اتوبوس می‌مونیم.
‫نه. ما... نه. می‌تونیم پیاده بریم.
‫اون آدم‌های دیگه، اون‌ها پیاده رفتن.
‫- می‌تونیم پیاده امتحان کنیم. ‫- نه. هیچ راهی نداره.
‫اون‌ها دو دقیقه هم اون بیرون دووم نمیارن. ‫هیچ راهی نداره.
‫دو دقیقه هم دووم نمیارن.
‫باید بمونیم.
‫چی، اینجا بمونیم؟
‫ما فقط...
‫چی... ‫فقط می‌خوایم منتظر بمونیم؟ چی...
‫- شاید آتش نرسه... ‫- اگه آتش بیاد چی، ولی ما...
‫شاید بیاد ‫یا شاید نیاد، باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ما ‫در تنها جایی هستیم که آتش نیست.
‫و ما الان زنده‌ایم. ‫و یه‌کم وقت داریم.
‫می‌مونیم.
‫این تنها شانس‌مونه.
‫مطمئنی؟
‫بله.
‫ولی اگه آتش بیاد چی؟
‫اگه آتش بیاد چی، کوین؟
‫به من گوش کن.
‫اگه آتش بیاد با بچه‌ها ‫چی کار کنیم؟
‫باید تو اتوبوس بمونیم.
‫باشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫باشه.
‫تو اتوبوس می‌مونیم.
‫مری، هی. به کمکت نیاز دارم.
‫باید یه‌کم زمان بخریم.
‫می‌خوام پیرهنم رو به ‫تیکه‌های کوچیک ببرم. باشه؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوام چند تا فیلتر ‫برای دهنشون درست کنم.
‫با یه‌کم آب خیس‌شون کن. ‫می‌تونه گلوهاشون رو آروم کنه.
‫بیا بچه‌ها رو به عقب اتوبوس ببریم ‫دور از دریچه‌های هوا.
‫من تا جایی که بتونم دریچه‌ها ‫رو با چسب می‌بندم، باشه؟
‫باشه.
‫رئیس، منبع آب داره از کار میفته.
‫تو شیرهای آتش‌نشانی فشار نداریم.
‫داریم این ماجرا رو می‌بازیم.
‫می‌شه یه لحظه باهاتون اینجا حرف بزنم؟
‫خب ما یه‌کم استراحت می‌کنیم،
‫و می‌خوام شما رو به ‫عقب اتوبوس ببرم
‫تا از دود ‫دورتر باشید، باشه؟
‫باشه، خانم «مری».
‫عزیزم، می‌تونیم بریم ‫عقب اتوبوس، باشه؟
‫یالا، از این طرف.
‫این باید کمک کنه تا ‫یه‌کم از دود بیرون بمونه، باشه؟
‫خب گزارش‌هایی از سوختن ‫مردم تو ماشین‌هاشون داریم.
‫و صدها نفر رو داریم که ‫دارن پیاده برای زندگیشون فرار می‌کنن.
‫باشه، دخترها. ‫یه مدتی اینجا می‌مونیم.
‫می‌خوام این فیلتر رو بگیرید،
‫بذارید رو دهن و ‫بینی‌تون و نفس بکشید، باشه؟
‫اگه این رو درست انجام ندیم، ‫صبح که بیدار شیم
‫با صدها یا، نمی‌دونم، ‫حتی هزاران کشته روبه‌رو می‌شیم.
‫باشه؟ پس در این لحظه، ‫یه کار می‌تونیم بکنیم.
‫می‌تونیم با آتش بجنگیم یا جون آدم‌ها رو نجات بدیم
‫وقتمون تموم شده.
‫می‌خوام بذاریش رو دهن ‫و بینیت و نفس بکشی.
‫- برای دود کمک می‌کنه، باشه؟ ‫- باشه.
‫- خب؟ چطوری عزیزم؟ ‫- چقدر اینجا می‌مونیم؟
‫ممنون که مراقبشی، عزیزم.
‫ایوا، می‌خوام این رو ‫بذاری رو دهنت.
‫باشه، گوش کنید.
‫تمام عملیات اطفای حریق رو متوقف کنید.
‫با منابعتون تو شهر تماس بگیرید
‫و بهشون بگید هر جا می‌تونن ‫جون آدم‌ها رو نجات بدن.
‫این تنها کاریه که الان می‌تونیم بکنیم.
‫دریافت شد، رئیس.
‫عجله کن.
‫پنجره‌ها خیلی داغن.
‫- باید به بچه‌ها هشدار بدم. ‫- نه، من می‌تونم.
‫- نه. من می‌تونم... خوبم. من می‌تونم. ‫- می‌دونم می‌تونی.
‫یه لحظه استراحت کن. من می‌تونم.
‫باشه. ممنون.
‫هی، بچه‌ها.
‫دیوارها و پنجره‌ها ‫خیلی داغن، پس بهشون دست نزنید.
‫باشه؟ می‌خوام بیاید... ‫به سمت راهرو خم شید.
‫بفرمایید. ‫می‌تونید یه‌کم این طرف بیاید؟
‫کف زمین هم خیلی داغه.
‫بیاین...
‫وقت قصه چی کار می‌کنید؟
‫چهار زانو بشینیم؟
‫با من بگید.
‫- چهار زانو. ‫- چهار زانو.
‫همینه. خوبه. آفرین، پسر. باشه.
‫شب شده؟
‫چی عزیزم؟
‫شب شده؟
‫نه. شب نیست.
‫فقط... دوده. ‫بین ما و نور خورشیده. باشه؟
بلایی سرمون نمیاد؟
نه. چیزی‌مون نمیشه. مطمئن باش
‫و اون دود میره کنار، ‫و خورشید دوباره بیرون میاد.
‫باشه؟
‫توبی، خوبی؟
‫من بابام رو می‌خوام.
‫آره.
‫آره، می‌دونم می‌خوای.
‫اون هم می‌دونه. باشه؟
‫گوش کن.
‫اون داره هر کاری ‫از دستش بر میاد می‌کنه تا بهت برسه.
‫باشه؟ و داره نهایت تلاشش رو می‌کنه.
‫باشه؟ توبی، من رو نگاه کن.
‫باشه؟
‫چقدر وقت داریم؟
‫شاید یه ساعت دیگه.
‫اون فیلترها زیاد دووم نمیارن.
‫شاید بهتره بذاریم بخوابن.
‫بهتره.
‫اون‌وقت اگه آتش بیاد...
‫نه. نه. نه.
‫نمی‌تونیم اینجوری ‫حرف بزنیم. باشه؟
‫باشه.
‫بعد از ظهر به‌خیر. من رئیس «مارتینز» هستم.
‫تقریباً ساعت 6:30 صبح امروز،
‫یه آتش‌سوزی نزدیک پل «پولگا»، ‫سیزده کیلومتری شرق «پارادایس» گزارش شد.
‫آتش به سرعت گسترش پیدا کرد،
‫و نهایت تلاش‌های ما برای ‫مهار اون رو بی‌نتیجه گذاشت.
‫و تقریباً ساعت 8:30 صبح ‫امروز،
‫آتش وارد شهر «پارادایس» شد.
‫متأسفانه، لحظاتی پیش، ‫مجبور شدم دستور بدم
‫تا عملیات اطفای حریق در «پارادایس» متوقف شه ‫و صرفاً روی حفظ جان تمرکز کنیم.
‫در حال حاضر، هنوز هزاران ‫سکنه گیر افتاده‌اند
‫یا در تلاش برای فرار از آتش هستند.
‫و در حالی که ما هر کاری که ‫در توان بشری‌مونه برای کمک به آن‌ها انجام می‌دیم...
‫با وجود نهایت تلاش‌هامون،
‫این جامعه به تنهایی با تمام ‫قوای آتش روبه‌روست.
‫پس از شما طلب صبر و شکیبایی داریم،
‫و من صحبت رو به کلانتر «توماس» واگذار می‌کنم، ‫که ممکنه اطلاعات بیشتری برای شما داشته باشه.
‫باید به کارمون برگردیم. ممنونم.
‫فقط می‌خوام یه چیزی اضافه کنم.
‫هر سال آتش‌سوزی‌ها بزرگتر می‌شن.
‫و تعدادشون بیشتر می‌شه.
‫ما داریم احمقانه رفتار می‌کنیم. ‫حقیقت همینه. ممنونم.
‫این شاید برات مسخره به نظر برسه...
‫ولی من فقط یه بار «پارادایس» رو ترک کردم.
‫چطور؟
‫برای رفتن به اوهایو.
‫دو هفته.
‫تو مزرعه‌ی دوستم.
‫و یه بار، من و «استیون» ‫یه آخر هفته رفتیم سان فرانسیسکو.
‫فکر می‌کردم اینجا در امانم.
‫فقط باید تو «پارادایس» بمونم.
‫کنارش بمونم. قوانین رو رعایت کنم.
‫و هیچ اتفاق بدی واقعاً نمی‌تونه بیفته.
‫ولی این راه زندگی کردن نیست.
‫قایم شدن.
‫این یه چیزی‌ـه که اگه ‫از اینجا بریم بیرون تغییرش میدم.
‫یه سفر می‌رم.
‫«جیک» رو می‌برم لگولند.
‫یا شاید آفریقا. نمی‌دونم.
‫خیلی دوست دارم فیل‌ها رو ببینم.
‫حیوون‌ها کنار یه برکه.
‫واقعاً هر چیزی. فقط هر چیزی.
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
‫چرا می‌خندی؟
‫من تمام زندگیم رو صرف ‫تلاش برای فرار از «پارادایس» کردم،
‫و حالا به دلایلی ‫تنها کاری که می‌خوام بکنم اینه که اینجا یه تلاشی بکنم.
‫چرا می‌خواستی بری؟
‫می‌دونی، وقتی اولین بار بهم زنگ زدن ‫که برم دنبال بچه‌ها،
‫شروع کردم به فکر کردن که شاید...
‫شاید می‌تونستم یه شانس دوباره به دست بیارم ‫اگه فقط بچه‌ها رو سالم بیرون ‌ببرم،
‫می‌دونی؟
‫جز اینکه اون‌ها همیشه ‫اونجوری کار نمی‌کنن. شانس‌های دوباره.
‫چرا این رو می‌گی؟
‫آخرین باری که با پدرم حرف زدم ‫‏28 سال پیش بود.
‫‏16 سالم بود. شب کریسمس بود. و...
‫دعوامون شد.
‫سر اینکه من کاری که شروع کردم ‫رو تموم نمی‌کنم.
‫همون بحث‌های همیشگی، ‫همون دعوای همیشگی.
‫به هر حال، اون...
‫بهم پرید، می‌دونی،
‫مثل کاری که معمولاً می‌کرد ‫و بارها قبل از اون انجام داده بود.
‫و به هر دلیلی، ‫اون شب، من قاطی کردم.
‫با جیغ و داد به سمتش رفتم ‫و چیز بعدی که یادمه،
‫در جلو رو کوبیدم ‫و بهش فحش دادم.
‫بهش گفتم دیگه هیچوقت نمی‌خوام ببینمش.
‫اون‌وقت اون گفت، «کاش مُرده بودی.»
‫اولش، سر غرور بود، می‌دونی؟
‫بعد از چند سال، ‫زندگیم به گند کشیده شد.
‫تبدیل شد به شرمندگی.
‫چند ماه پیش، داشتم شیفت شب ‫تو «رنو» کار می‌کردم.
‫و اون موقع بود که تماس رو گرفتم.
‫مادرم بود.
‫اون گفت، «می‌دونی، کوین، ‫پدرت خیلی مریضه.
‫باید برگردی خونه.»
‫تمام شب رانندگی کردم.
‫ولی خیلی دیر رسیدم.
‫اون صبح فوت کرد.
‫من... به عنوان یه پسر خیلی دیر رسیدم.
‫حالا به عنوان یه پدر خیلی دیر می‌رسم.
‫چند بار پسرم دستش رو به سمتم دراز کرد؟
‫و حالا خیلی دیره.
‫من پیدام نشد.
‫خیلی دیر نیست.
‫به خودت بستگی داره.
‫آتش!
‫لعنتی.
‫آتش هست.
‫خدای من.
‫- پشتمون. ‫- آتش تو عقبه.
‫آتش تو عقبه. ‫زود برمی‌گردم.
‫کوین!
‫کوین، تو عقبه. ‫تو عقب اتوبوسه.
‫- آتش هست. ‫- بیا. برو، برو. باشه.
‫خدایا.
‫خانم «مری»!
‫کجا؟
‫اینجا.
‫لعنتی!
‫خاموش شد!
‫خاموش شد.
‫کوین، خاموش شد.
‫خاموش شد. خاموش شد.
‫- کپسول. ‫- برگرد تو اتوبوس.
‫برگرد تو اتوبوس!
‫کجا داری میری؟
‫نه! کوین!
‫لعنتی.
‫باشه.
‫دنبال آتیش بگردید.
‫کوین!
‫خدای من.
‫کوین!
‫یالا!
‫پشتمونه.
‫باید از توش رد شیم.
‫بشینید!
‫چی شده؟
‫- نه. ‫- یالا.
‫- نه. ‫- یالا!
‫چی؟ نه!
‫بشین پشت فرمون.
‫- کوین، نرو. ‫- برگرد.
‫کوین داره چی کار می‌کنه؟
‫امتحان کن! همین الان امتحان کن!
‫لعنتی!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫امتحانش کن! همین الان امتحان کن!
‫آره!
‫باشه!
‫برو!
‫برید پایین. داریم از تو آتش رد می‌شیم.
‫خدایا.
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫خانم «مری»، تموم شد؟
‫خدایا.
‫اشکالی نداره.
‫باشه. ما خوبیم.
‫رد شید.
‫از این طرف! یالا!
‫رد شید. دنبالشون برید.
‫خدای من.
‫اون اتوبوسه؟
‫خودشونن.
‫خدای من.
‫مامان.
‫سلام!
‫منتظر چی هستید؟ بزن بریم.
‫بابا!
‫یالا، توبی.
‫اینم بابات. همین‌جاست.
‫سیزده، چهارده، پانزده، شونزده، هفده، هجده، نوزده
‫توبی.
‫موفق باشی، رفیق.
‫مامانت اونجاست.
‫توبی!
‫خیلی‌خب.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫کارت خوب بود. واقعاً عالی بود.
‫تو هم همینطور.
‫برام یه عکس از اون فیل‌ها می‌فرستی؟
‫مری!
‫نه. بچه‌های شما عالی‌ان. ‫خیلی شجاع بودن.
‫ممنون، مری.
‫کوین.
‫- ممنون، کوین. ‫- ممنون.
‫ببخشید.
‫نمی‌دونستم تماسم رو گرفتی یا نه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫سلام، رئیس.
‫وقت تعمیر و معاینه فنی‌ـه.
‫آره. احتمالاً یه‌کم اضافه‌کاری هم ‫بهت بدهکارم، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب.
‫- کوین. ‫- سلام، قربان. چطورید؟
‫کارت خوب بود.
‫خیلی‌خب. ممنونم، رفیق.
‫آقا، متأسفم...
‫متأسفم. ‫باید به نفر بعدی کمک کنم، آقا.
‫خانم، لطفاً بیاین اینجا.
‫خانم، اسمی که دنبالش ‫می‌گردید چیه؟
‫- میلر. ‫- میلر.
‫خانم، یه «میلر» هست.
‫- برید به چادر امدادرسانی... ‫- کجاست؟
‫...و دنبال خانواده‌تون بگردید، باشه؟
‫- اون‌ها اونجان. ‫- ببخشید.
‫- سلام. مک‌کی. ‫- چه اسمی؟
‫م-ک-ک-ی.
‫- خیلی‌خب. ‫- باید یه «شری» و «شان» باشه.
‫اون‌ها باید از «ماگالیا» اومده باشن.
‫آقا، متأسفم. این اسم رو نمی‌بینم.
‫حواسمون بهشون هست.
‫ممنونم.
‫سلام.
‫مامان؟
‫مامان.
‫هی. رسیدی.
‫چطور فرار کردی؟
‫- همسایه‌ام، کارل... ‫- کارل.
‫- ...اومد و من رو برداشت... ‫- کارل آوردت؟
‫...و من رو آورد اینجا. بله.
‫گوش کن، مامان. «شان» کجاست؟
‫«شان» کجاست، مامان؟
‫پیش مادرشه.
‫وقتی پیش اونه خوشحال‌تره.
‫جاش امنه.
‫این بهترین حالته. باشه؟
‫آره.
‫همینه.
آتش‌سوزیِ کمپ مرگبارترین] [آتش‌سوزی تاریخ کالیفرنیا بود
[‏13,500 خانه نابود شدند]
[‏85 نفر کُشته شدند]
طبق نتایج محققان آتش‌سوزی] [شرکت پی‌جی‌اندای تقصیرکار بود
[آن‌ها به 84 فقره قتل غیرعمد محکوم شدند]
آن‌ها در دادگاه جرم خود را قبول کرده و] [‏13.5 میلیون دلار غرامت
به خاطر آتش‌سوزی کمپ و] [‏22 آتش‌سوزی دیگر به قربانیان پرداختند
پس از آتش‌سوزی، کوین تصمیم گرفت] [برای معلمی آموزش ببیند
وی هم‌اکنون در مدرسه‌ی فیر ویو داخل شهر چیکو] [واقع در کالیفرنیا مشغول به کار است
مری همچنان داخل پارادیس] [در حال تدریس می‌باشد
وی چندین مسافرت خارجی رفته و] [.قصد سفرهای بیشتر را نیز دارد
بر اساس کتابِ "پارادایس: تلاش یک شهر] [برای جان به در بردن از آتش‌سوزی آمریکایی" نوشته‌ی لیزی جانسون