.
‫[جناب آقای ریموند گرتی،
‫تبریک!
‫پس از قرعه‌کشی، درخواست داوطلبانه‌ی شما ‫جهت شرکت در راهپیمایی طولانی پذیرفته شد.
‫افتخاری استثنایی نصیب شما شده‌است ‫تا به نمایندگی از ایالت خود،
‫نماد امید ‫در این شرایط دشوار اقتصادی باشید.
‫کل کشور با حیرت و تحسین، ‫به تماشای زنده‌ی این رویداد خواهند نشست.
‫شما در صورت پیروزی ‫صاحب ثروتی کلان خواهید شد
‫و یکی از آرزوهایتان محقق می‌گردد.
‫این فرصتی‌ست برای ‫رهایی از تنگناهای مالی کنونی
‫و تأثیرگذاری بر مردم.
‫لطفاً در روز اول ماه مِی، رأس ساعت ۸ صبح، ‫در خط شروع حضور به‌هم رسانید.
‫با آرزوی موفقیت، جناب آقای گرتی.]
‫...روح کشورمون.
‫هم‌وطنان عزیز،
‫هنوز هم امروز، ‫در نوزدهمین سالگرد
‫جنگی که این ملت بزرگ رو ‫از هم پاشید،
‫ما به تلاش سراسری‌مون ‫برای بازسازی ادامه می‌دیم.
‫همین الان،
‫در حالی که این کشور داره ‫50 نفر از بهترین جوانان‌مون رو تماشا می‌کنه
‫که برای چالش نهایی ‫آماده می‌شن،
‫بیایید با هم ‫در تفکر و امید شریک بشیم.
‫ما از دولت سپاسگزاریم
‫و فرصتی که فراهم می‌کنه...
‫...به‌خاطر نظمی که برقرار کرده
‫برای صلاح جامعه.
‫باشد که همه‌ی ما رو ‫دوباره به رفاه برسونه.
‫ما برای فقرا، ‫گرسنه‌ها،
‫بیکاران، ‫و بی‌خانمان‌ها دعا می‌کنیم.
‫خداوندا، کمک کن تا سختی رو ‫به امید تبدیل کنیم،
‫کمیابی رو به فراوانی،
‫- و تفرقه رو به همبستگی. ‫- من فقط...
‫هنوز نمی‌فهمم.
‫فکر کنم احتمالاً هنوز ‫می‌تونی نظرت رو عوض کنی.
‫- فکر نکنم... ‫- تاریخ انصراف دیروز بود.
‫ولی اجازه میدن.
‫مطمئنم. ‫سرگرد، اون...
‫سرگرد چی؟
‫می‌دونی سرگرد چی می‌گه.
‫این تصمیم منه، باشه؟ ‫نه مال تو.
‫این بهترین راهه. ‫تنها راهه.
‫- اگه پدرت اینجا بود... ‫- باشه، ولی نیست.
‫کارت شناسایی، لطفاً.
‫توپ بیسبال رو آوردی؟
‫- آره، فقط... نمی‌دونم. ‫- این‌ها رو برات درست کردم.
‫جو دوسر با شکلات چیپسی، ‫خوراکی مورد علاقه‌ات.
‫ممنون، مامان.
‫خیلی‌خب، بیا اینجا، عزیزم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- پسر خوبی باش، باشه؟ ‫- باشه، هستم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، من بیشتر دوستت دارم.
‫نه، نداری. این یه حقیقته.
‫باشه. خیلی‌خب، ‫دوستت دارم، مامان. خداحافظ.
‫نه، صبر کن، صبر کن!
‫مامان، نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫نه!
‫می‌دونم.
‫همه چی درست می‌شه.
‫- همه چی درست می‌شه. ‫- نمی‌تونم.
‫مامان، فقط چند روزه.
‫چند روز دیگه می‌بینمت.
‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫باید بذارم بری، باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه. خیلی‌خب، مامان.
‫باشه. باشه.
‫باشه. دوستت دارم، مامان.
‫هی، من رِی گرتی‌ام.
‫پیت. پیتر مک‌وریز.
‫خوشبختم.
‫آماده‌ای برای این؟
‫- یه‌کم دلشوره دارم... ‫- آره.
‫...ولی شاید خوب باشه؟
‫هی، وزنت چقدره؟
‫‏80 کیلو.
‫من 79.5.
‫می‌گن آدم‌های سنگین‌تر ‫زودتر خسته می‌شن.
‫لعنتی.
‫سوپرمن رو نگاه کن.
‫آره، هیکلش خوبه.
‫هیچ چربی‌ای نداره ‫اون یارو. لعنتی.
‫شکست دادنش سخت می‌شه.
‫هی، اسمت چیه؟
‫استبینز.
‫خدایا، استبینز.
‫تو از اون عشق ورزش‌ها هستی؟
‫خب، فکر نکنم ‫دلش بخواد حرف بزنه.
‫آره، باشه. ‫برای من که فرقی نداره.
‫برام مهم نیست.
‫اسم من هنک اولسن‌ـه. ‫کارم هم راه رفتنه.
‫من ری گرتی‌ام. ‫می‌تونی ری صدام کنی.
‫پیتر مک‌وریز. ‫می‌تونی مک‌وریز صدام کنی.
‫من آرت بیکرم.
‫از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫خیلی وحشتناکه، نه؟
‫آره. سعی می‌کنم ‫زیاد بهش فکر نکنم.
‫فقط می‌خوام راه برم و شاید ‫چند تا دوست پیدا کنم.
‫هی. هی، حالت خوبه؟
‫من؟
‫آره. داری هی قدم می‌زنی. ‫حالت خوبه؟
‫فقط دارم خودم رو گرم می‌کنم.
‫چند صد کیلومتر وقت داری ‫خودت رو گرم کنی
‫وقتی شروع کردیم. اسمت چیه؟
‫کِرلی. (فرفری)
‫باشه، کِرلی. چند سالته؟
‫هجده.
‫آره. ‫اون بچه برای واجد شرایط شدن دروغ گفته.
‫بچه، اگه یه روز بیشتر از 16 سالت باشه، ‫من کفش‌هام رو می‌خورم.
‫نگاهش کن.
‫طفلک نمی‌دونه ‫اینجا چه غلطی می‌کنه.
‫حالا، من؟
‫من دقیقاً می‌دونم ‫اینجا چه غلطی می‌کنم.
‫باید خشن باشی.
‫من... من در مورد ‫سرگرد تحقیق کردم.
‫اون می‌گه اگه می‌خوای ‫این مسابقه رو ببری،
‫باید حسابی آماده‌ی ترکوندن باشی.
‫لعنتی، پسرها، من حسابی آماده‌ی ترکوندنم.
‫"لعنتی، پسرها، ‫من حسابی آماده‌ی ترکوندنم."
‫- هی، برو بابا. ‫- فقط شبیه چیزی‌ـه که
‫- تو گفتی، عوضی. ‫- آماده‌ی ترکوندن.
‫آره.
‫صدات شبیه...
‫مامان‌بزرگمه ‫وقتی صب‌ها میره دستشویی، پسر.
‫درسته، بچه‌ها؟
‫"مامان‌بزرگ" دیگه چه کوفتیه؟
‫برو بابا. ‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫هی، داره میاد.
‫گندش بزنن. ‫سرگرده.
‫بشینید، پسرها.
‫- نکته 13 رو یادتون باشه. ‫- نکته شماره 13.
‫اون ذخیره کردن انرژی ‫در هر زمان ممکنه.
‫آره، خفه شو، اولسن.
‫- همه‌مون دفترچه رو خوندیم. ‫- حالا،
‫وقتی اسمتون رو می‌خونم، ‫بیاید جلو و پلاک‌هاتون رو بگیرید.
‫بندازیدشون دور گردنتون،
‫و بعد برگردید سر جاتون ‫تا دستور دیگه‌ای بدم.
‫یویینگ، جیمز. شماره یک.
‫اسمیت، پاتریک. شماره چهار.
‫بارکوویچ، گری. شماره پنج.
‫بیکر، آرتور. شماره شش.
‫وایت، آدامِ "کِرلی". ‫شماره هفت.
‫سندرز، رنک. شماره 19.
‫مک‌وریز، پیتر. شماره 23.
‫استبینز، بیلی. شماره 38.
‫موفق باشی، پسرم.
‫اولسن، هنک. شماره 46.
‫گرتی، ریموند. 47.
‫پارکر، کالی. شماره 48.
‫هارکنس، ریچارد. شماره 49.
‫بچه‌ها، پنج‌تا پنج‌تا صف بکشید،
‫ترتیبش مهم نیست.
‫پسرها،
‫خیلی خیلی جربزه می‌خواد ‫که برای این مسابقه ثبت‌نام کنید،
‫و همه‌تون داریدش.
‫شما دیگه مرد شدید.
‫همونطور که همه‌تون می‌دونید،
‫کشور ما
‫تو دوره‌ای از مشکلات مالی بوده
‫از زمان جنگ،
‫و ما اولین «پیاده‌روی طولانی» رو
‫اون همه سال پیش انجام دادیم ‫تا الهام‌بخش باشیم و دوباره جا بندازیم
‫ارزش اخلاق کاری رو.
‫هر سال بعد از این رویداد، ‫یه جهش تو تولید داریم.
‫ما توانایی این رو داریم ‫که به شکوه سابقمون برگردیم.
‫مشکل ما الان،
‫یه اپیدمی تنبلیه.
‫شما پسرها جواب هستید.
‫«پیاده‌روی طولانی» جواب هست.
‫وقتی این برای همه‌ی ایالت‌ها ‫پخش بشه،
‫الهام‌بخشی شما
‫به بالا بردن تولید ناخالص ملی‌مون ‫ادامه میده.
‫ما دوباره شماره یک ‫دنیا خواهیم شد!
‫آره!
‫حالا...
‫قرار نیست کل دفترچه‌ی قانون رو ‫براتون بخونم،
‫ولی خلاصه‌اش اینه.
‫راه برید تا فقط ‫یکی از شما باقی بمونه.
‫سرعت‌تون رو روی ‫پنج کیلومتر در ساعت حفظ کنید.
‫اگه سرعت‌تون کم بشه، ‫یه اخطار می‌گیرید.
‫اگه تو ده ثانیه نتونید ‫به سرعت برسید،
‫یه اخطار دیگه می‌گیرید.
‫سه تا اخطار، ‫"بلیت‌تون" رو می‌گیرید. (حذف می‌شید)
‫یک ساعت با سرعت راه برید،
‫یه اخطار پاک می‌شه و همینطور الی آخر.
‫اگه پاتون رو از رو آسفالت بردارید،
‫بدون اخطار "بلیت‌تون" رو ‫می‌گیرید.
‫هدف اینه که بیشتر از همه دووم بیارید.
‫یه برنده هست ‫و هیچ خط پایانی وجود نداره.
‫هر کدوم از شما می‌تونه ببره.
‫هر کدوم از شما می‌تونه انجامش بده
‫اگه به اندازه‌ی کافی طولانی ‫و پیوسته راه برید.
‫اگه حاضر به تسلیم شدن نباشید.
‫من به تک‌تک شما ‫نگاه می‌کنم،
‫و امید می‌بینم.
‫حالا، پسرها،
‫کی آماده‌ی بردنه؟
‫گفتم...
‫کی آماده‌ی بردنه؟
‫موفق باشید همگی، ‫و یادتون باشه،
‫هر کسی می‌تونه ببره.
[صفر کیلومتر، 4/7 کیلومتر بر ساعت]
[‏2 کیلومتر]
‫هی، پیت.
‫چه جای برهوت لعنتی‌ای.
‫چه عرض کنم.
‫فکر می‌کردم آدم‌های ‫بیشتری باشن، گمونم.
‫سرگرد،
‫تا مسیر پایانی اجازه نمیده ‫تماشاچی بیاد.
‫به جز این محلی‌های لعنتی.
‫هی.
‫لبخند بزنید، پسرها.
‫دوربین مخفیه.
‫اون‌ها زیاد هم مخفی نیستن.
‫اگه بهش تف کنم، ‫میره؟
‫خیلی رو مخه.
[‏8 کیلومتر]
‫اون چیه؟
‫اون یه مزرعه گندمه؟
‫بهترین در دنیا.
‫تو اهل اینجایی؟
‫آره، اهل پایین ایالتم.
‫اوه، پس تو همونی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- همون چی؟
‫آقای گرتی اینجا شرکت‌کننده‌‌ی ‫ایالت میزبان هستن.
‫اخطار. اخطار، شماره 38.
‫هوشمندانه‌ست.
‫چی هوشمندانه‌ست؟
‫گرفتن یه اخطار ‫وقتی هنوز تازه‌نفسه.
‫اون یه ایده‌ای پیدا می‌کنه ‫از اینکه حد ما کجاست.
‫آره، به نظر من که ‫خیلی احمقانه‌ست.
‫خب،
‫پسر گنده مشکلی نداره ‫که یه ساعت راه بره
‫بدون اینکه اخطار دیگه‌ای بگیره.
‫بعدش این یکی ‫براش پاک می‌شه
‫تا یه کارنامه‌ی تمیز داشته باشه.
‫این یه استراتژی خوبه.
‫هی، به نظرت هوشمندانه‌ست ‫که شکمت رو پر کنی
‫با اون همه‌ ‫ساندویچ‌ مربا اونم به این زودی؟
‫گم‌شو بابا.
‫باشه.
‫- اولسن. چندش‌آوره. ‫- چه کوفتیه؟
‫- چی؟ ‫- چی کار کرد؟
‫- آدامس رو... ‫- بذارش تو جیبت.
‫این آدامسه بابا.
‫لعنتی تجزیه‌پذیر نیست.
‫نمی‌خوام آشغال بریزم
‫همه جای این خراب‌شده. ‫خدای من.
‫باشه، هنک، ‫می‌دونی که
‫کل این جاده خودش ‫یه تیکه آشغال بزرگه،
‫- مگه نه؟ ‫- آره، راست می‌گه.
‫اخطار. ‫اخطار، شماره پنج.
‫یه سنگ رفته تو کفش لعنتی‌ام.
‫وای!
‫اون داره چه غلطی می‌کنه؟
‫یا خدا!
‫چه کوفتیه؟
‫اخطار، ‫شماره پنج. اخطار دوم.
‫لعنتی، اون هنوز ‫اون پایینه!
‫داره چی کار می‌کنه، رفیق؟
‫یا خدا!
‫- یالا، بلند شو! ‫- بلند شو، بارکوویچ.
‫خدای من!
‫اون احمق واقعاً قراره ‫"بلیتش" رو بگیره.
‫هی، یالا، بلند شو، پسر. ‫مسخره‌بازی درنیار.
‫اخطار، ‫شماره پنج. اخطار سوم.
‫- بلند شو لعنتی، بارکوویچ! ‫- یالا، پسر.
‫احمق.
‫ابله.
‫خنگ.
‫بهتره پات نپیچه، عوضی.
‫شماها اصلاً نمی‌دونید.
‫تازه برای خودم یه استراحت خریدم.
‫تنها چیزی که من می‌بینم اینه که ‫برای استراحت 30 ثانیه‌ای مزخرفت،
‫حالا باید سه ساعت لعنتی راه بری
‫بدون اینکه اخطار بگیری.
‫اصلاً به چه دردت می‌خوره ‫استراحت؟
‫تازه کوفتی رو شروع کردیم.
‫می‌بینیم کی اول ‫"بلیتش" رو می‌گیره، آشغال.
‫همه‌اش بخشی ‫از نقشه‌ی لعنتی منه.
‫آره، خب...
‫نقشه‌ی اون و چیزهایی ‫که از آستینم بیرون میاد،
‫شباهت مشکوکی به هم دارن.
[‏11 کیلومتر]
‫شما پسرها چی فکر می‌کنید ‫در مورد اون آرزو،
‫و اون جایزه‌ی بزرگ؟
‫من خودم، نمی‌تونم دست از فکر کردن ‫به اون همه پول بردارم.
‫آدم‌های پولدار وارد ‫ملکوت آسمان نمی‌شن.
‫وای.
‫باشه، خدا رو شکر، ‫برادر گرتی!
‫بعد از جلسه پذیرایی هست.
‫تو آدم مذهبی‌ای هستی، گرتی؟
‫نه، نه خیلی، ‫ولی دیوونه‌ی پولم نیستم.
‫باشه.
‫ببین، من آدم مذهبی‌ای هستم.
‫شرمنده نیستم که اعتراف کنم. ‫من به‌خاطر پول اینجام.
‫می‌دونم راحته ‫که از پول بد بگی
‫وقتی تو فقر مطلق تو باتون روژ ‫بزرگ نشده باشی.
‫باور کن.
‫بزرگ شدن تو فقر مطلق ‫تو باتون روژ،
‫اصلاً راحت نیست.
‫یه آشغال‌دونی بزرگ و عرق‌ریزه.
‫گوش کن، بدم نمیاد ‫یه‌کم پول داشته باشم، ولی...
‫چیزهای مهم‌تری هست.
‫این «پیاده‌روی» مهم نیست، ‫و جایزه‌اش، قطعاً مهم نیست.
‫چی؟
‫این چرنده، گرتی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، ببین، ‫اینجوری بهش نگاه کن.
‫وقتی سیستم آدم‌ها رو ‫تو گوشه گیر می‌ندازه،
‫به یه دریچه فرار اشاره می‌کنه، ‫و می‌گه،
‫"این تنها راه بیرونه."
‫البته، همه‌مون سعی می‌کنیم ‫ازش بریم بیرون.
‫ما رو جوری بار آوردن که باور کنیم ‫این تنها راهه،
‫راه شرافتمندانه.
‫منظورم اینه که، با اینکه فقط 50 نفر از ما ‫تو قرعه‌کشی انتخاب می‌شن،
‫همه‌ی پسرها ‫تو این کشور براش ثبت‌نام می‌کنن.
‫اغراق نمی‌کنم.
‫همه براش ثبت‌نام می‌کنن،
‫با اینکه اجباری نیست،
‫چون همه‌مون ‫خیلی ناجور مستأصلیم.
‫این چی بهت می‌گه؟
‫چی؟
‫هیچ‌کس برای این ثبت‌نام نمی‌کنه. ‫نه واقعاً.
‫هوشمندانه نیست که در مورد ‫«پیاده‌روی طولانی» بد بگی.
‫این مخالفته،
‫- و مجازاتش... ‫- دستگیرم کن.
‫می‌خوای دستگیرش کنی؟
‫فکر نکنم.
‫نه، نه، نه، ‫حق با توئه، گرتی.
‫می‌گن ما حق انتخاب داریم ‫که برای قرعه‌کشی ثبت‌نام کنیم،
‫ولی کسی از شما کسی رو می‌شناسه که این کار رو نکرده باشه؟
‫دقیقاً.
‫ولی در مورد پول ‫با تو موافق نیستم.
‫بیکر راست می‌گه.
‫شاید مهم‌ترین چیز نباشه،
‫ولی لعنتی خیلی ‫بالای لیسته.
‫آدم درست می‌تونه ‫کلی کار خوب بکنه
‫با مقدار پول درست.
‫آره، ولی چند نفر رو می‌شناسی ‫که کلی پول داشته باشن
‫و کلی کار خوب بکنن؟
‫به نظر من، این یه افسانه‌ست.
‫وقتی من ببرم دیگه افسانه نیست.
‫دقیقاً برای همین ‫اون پول رو می‌خوام.
‫سیگار؟
‫نه، نمی‌خوام.
‫آره، منم سیگار نمی‌کشم.
‫گفتم یاد بگیرم.
‫هی.
‫هی، نکته 10؟
‫"نفست رو نگه دار.
‫"اگه معمولاً سیگار می‌کشی،
‫"سعی کن این کار رو نکنی
‫- "تو «پیاده‌روی طولانی»." ‫- کی اهمیت میده؟
‫می‌شه خفه شی، اولسن لعنتی؟
‫ولی مزخرفه. مزخرفه.
‫خیلی آشغاله. ‫کس دیگه‌ای این رو می‌خواد؟
‫- من سیگار نمی‌کشم. ‫- بیارش اینجا، پسر.
‫آدم مذهبی سیگار می‌کشه، آره؟
‫هی. هی، هیچی تو کتاب مقدس در مورد ‫هیچ تنباکویی نیومده، تا حالا.
‫- واقعاً؟ ‫- باشه.
‫- بذار برات روشنش کنم. ‫- حواست باشه کدوم گوری
‫داری میری، ‫کله‌خر لعنتی.
‫مشکلش چیه، پسرها؟
‫هی، من هارکنسم.
‫هی، هارکنس.
‫تو ری گرتی‌ای، ‫پسر محلی. شماره 47.
‫- آره. ‫- مک‌وریز، قوی، 23.
‫من... من حدس می‌زنم کنجکاوید
‫چرا دارم اسم و شماره‌ی ‫همه رو می‌نویسم.
‫نه، راستش، ‫کنجکاو نبودم.
‫شاید چون تو ‫با جوخه‌ها هستی.
‫من؟ نه، نه، نه.
‫دارم یه کتاب می‌نویسم، می‌بینید؟
‫یه کتاب در مورد «پیاده‌روی طولانی».
‫- می‌بینم. ‫- آره.
‫کتاب در مورد «پیاده‌روی طولانی» ‫از دیدگاه یه نفر از داخل؟
‫پولدارم می‌کنه.
‫هی، اگه ببری، لازم نیست ‫یه کتاب پولدارت کنه.
‫آره، منظورم اینه که، ‫حدس می‌زنم نه، ولی...
‫...هنوزم یه کتاب خیلی
‫جالبی می‌شه، فکر کنم.
سرود 308: زمین را شخم می‌زنیم] [‫و بذر می‌پاشیم
‫اخطار. ‫اخطار، شماره هفت.
‫پام ناجور گرفته!
‫لعنتی. یالا، پسر. ‫یالا.
‫- اخطار، شماره هفت... ‫- باشه، کِرلی.
‫- یالا. ‫- اخطار دوم.
‫- باشه، فقط آروم نگه‌ش دار. ‫- باشه. باشه.
‫فقط به اندازه‌ی کافی سریع، ‫و پیوسته، باشه؟
‫باشه؟
‫یالا، وزنت رو بنداز رو من.
‫- وزنت رو بنداز رو من. ‫- می‌تونی پسر.
‫شوخی لعنتی نداریم، ‫به حرکت ادامه بده.
‫- باشه. باشه. باشه. ‫- باشه؟ قراره به راه رفتن ادامه بدی.
‫به پیت گوش کن، باشه؟
‫سعی کن به راه رفتن ادامه بدی. ‫تو با مایی.
‫- تو با مایی. ‫- یالا، به راه رفتن ادامه بده.
‫به راه رفتن ادامه بده. درسته.
‫درسته. ما اینجاییم تو آفتاب و داریم ‫فقط خوش می‌گذرونیم.
‫- همه چی درست می‌شه، باشه؟ ‫- داره باز می‌شه حالا.
‫- باشه، خوبه. باشه، خوبه. ‫- آره. آره.
‫خیلی‌خب. این رو می‌بینی؟ ‫باید بهم قول بدی
‫- که قراره به راه رفتن ادامه بدی. ‫- آره، قول میدم.
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم.
‫- قول میدم. باشه. باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، حالت خوبه، درسته؟ ‫- یالا، بچه.
‫- خیلی‌خب، آره. آره. ‫- حالت خوبه؟
‫یالا. یالا، با من بمون.
‫- با من بمون. ‫- آره، خودشه!
‫- با من بمون. ‫- خودشه، بچه!
‫- با من بمون. ‫- یالا، پسر.
‫- سرعتمون درسته. ‫- یالا.
‫سرعتمون درسته. ‫با من بمون، باشه؟
‫- فقط به راه رفتن ادامه بده. ‫- یالا، کِرلی. درسته.
‫- فقط به راه رفتن ادامه بده، کِرلی. ‫- یک، دو، سه، چهار.
‫- خودشه، می‌تونی. ‫- فقط به راه رفتن ادامه بده.
‫- یالا، جوون. ‫- فقط به راه رفتن ادامه بده.
‫می‌تونی. ‫فقط باید با همین سرعت بمونیم.
‫ما خوبیم. یالا، حالا. ‫فقط باید با همین سرعت بمونیم.
‫یالا، پسر جون، ‫می‌تونی، رفیق.
‫یالا، کِرلی. ‫یالا، کِرلی.
‫فقط من و توییم. یالا.
‫- یالا، کِرلی. ‫- سر بالا! سر بالا!
‫- یالا، کِرلی. ‫- یالا، جوون!
‫- یالا، کِرلی. ‫- خودشه، پسر.
‫یالا. یالا، ‫کِرلی، یالا!
‫می‌تونی! ‫می‌تونی!
‫- اخطار، شماره هفت. ‫- یالا!
‫- به راه رفتن ادامه بده! بلند شو! ‫- اخطار سوم.
‫- بلند شو، بچه! ‫- بلند شو، جوون! بلند شو!
‫انصاف نیست!
‫لعنتی انصاف نیست!
‫لعنتی!
‫- اخطار، شماره 47... ‫- گرتی!
‫- ...شماره شش... ‫- یالا!
‫- ...شماره 23. ‫- نمی‌تونیم وایسیم.
‫یالا بریم، به حرکت ادامه بدید.
‫به حرکت ادامه بدید.
[راهپیمایی طولانی]
‫یکی از رفقای ما از پا دراومد.
‫بیایید با خاطره‌ی خوب ازش یاد کنیم ‫و شجاعتش رو جشن بگیریم.
‫خیلی‌های دیگه هم خواهند بود،
‫ولی هیچ‌کدوم به اندازه‌ی اولین نفر ‫پر از شکوه نیستن،
‫و آخرین نفر.
‫امروز، ما برای کِرلی راه می‌ریم.
‫بشنوم صداتون رو، پسرها!
‫برای کِرلی!
‫حق با توئه لعنتی!
‫هی، چیه؟
‫تو و سرگرد.
‫قمقمه، 47 درخواست قمقمه داره.
‫هی، چرا به اون ‫تفنگ دست زدی؟
‫مثل به تخته زدن بود، فکر کنم.
‫تو پسر گلی هستی، ری.
‫باید برم دستشویی.
‫مواظب باشید، پسرها!
‫داره میاد!
‫- چه کوفتیه؟ ‫- رفیق.
‫- ریخت رو کفش‌هام! ‫- واو،
‫حواست باشه چه غلطی می‌کنی، پسر!
‫خدایا، مک‌وریز!
‫حالا، راحت شدم.
[‏27 کیلومتر]
‫هی.
‫داری خسته می‌شی؟
‫نه.
‫یه مدتی هست که خسته‌ام.
‫چی، یعنی تو نیستی؟
‫گوش کن، ری.
‫مثل چیزی‌ـه که سرگرد گفت...
‫هیچ خط پایانی وجود نداره.
‫این بزرگترین بازی روانی ‫تو این مسابقه‌ست.
‫- موافقی؟ ‫- مخالف نیستم.
‫فقط، می‌دونی، ‫من همین الانشم دارم حسش می‌کنم.
‫مطمئن نیستم ‫چقدر دیگه می‌تونم...
‫نه، نه، نه، ری، ری. ‫یالا، حالا.
‫همه اینجوری فکر می‌کنن.
‫ولی می‌بینی، ما، ‫ما باید متفاوت فکر کنیم.
‫ما به رسیدن ‫به آخرش فکر نمی‌کنیم،
‫ما به لحظه‌ها فکر می‌کنیم.
‫فقط رسیدن ‫به لحظه‌ی بعدی.
‫آره. الان به چی فکر می‌کنیم؟
‫خب، این یکی آسونه.
‫فقط باید از این گرمای ‫لعنتی جون سالم به در ببریم، پسر.
‫خدای من.
‫- خیلی گرمه. ‫- حق با توئه.
‫هی، ری.
‫چیزی که اون پشت گفتی ‫در مورد «پیاده‌روی طولانی»،
‫و اینکه چطور هیچ‌کس ‫واقعاً داوطلب نمی‌شه...
‫آره؟
‫از کجا اومده بود؟
‫پ... پدرم گفتش.
‫پدرت یه عوضی باهوشه.
‫آره، منم همین فکر رو می‌کنم.
‫هی، فقط همینطور تا ابد با من برقص، رفیق...
‫اون‌وقت هیچوقت خسته نمی‌شم.
‫هی، کفش‌هامون رو روی ستاره‌ها می‌کشیم،
‫و از ماه سر و ته آویزون می‌شیم.
‫تو شاعری، پیت؟
‫تو گذشته، دوست داشتم یه...
‫یه ترانه‌سرا باشم.
‫ولی الان اون روزها نیست،
‫پس حدس می‌زنم گیر افتادم اینجا ‫که برات چرت و پرت بگم.
‫امیدوارم خیلی بد نباشه.
‫- خیلی بد نیست. ‫- هی، رفیق.
‫تو، ریموند گرتی هستی، درسته؟
‫من پیرسونم.
‫فکر کنم اونجا ‫یه نفر مخفیانه تحسینت می‌کنه.
‫ری، ری، دوستت دارم!
‫یالا، رفیق. ‫اون باید 14 سالش باشه.
‫دوستت دارم، ری!
‫شاید فقط امضات رو می‌خواد، همین.
‫هی، فکر کردم تماشاچی‌ها
‫اجازه ندارن، ‫چون ما تو تلویزیونیم و این حرف‌ها.
‫برو گم‌شو از اینجا، رفیق.
‫یالا. ‫انقدر ترش‌رو نباش، اولسن.
‫پسره یه طرفدار داره. ‫بذار خوش بگذرونه.
‫- ممنون، پیت. ‫- هی، زیاد ازم تشکر نکن.
‫ازت خوشم میاد،
‫ولی اگه بیفتی زمین، ‫بلندت نمی‌کنم.
‫همه‌مون تو این ماجرا با همیم، درسته؟
‫ضرری نداره که همدیگه رو ‫سرگرم نگه داریم.
‫می‌دونید چیه؟ ‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫می‌گن نباید تو ‫«پیاده‌روی طولانی» دوست پیدا کنی،
‫ولی به درک. ‫یه جورایی از شما سه تا خوشم میاد.
‫حتی تو، اولسن.
‫- گم‌شو بابا. ‫- نه، جدی می‌گم.
‫هی، هی، هی، ‫یه دوستی کوتاه
‫بهتر از هیچ دوستی‌ایه، درسته؟
‫این همون چیزی‌ـه که ‫منم می‌گفتم، پسر.
‫این همون چیزی‌ـه که منم می‌گم.
‫یالا، پسر. ‫بیا سه تفنگدار باشیم.
‫چطور می‌خوایم ‫سه تفنگدار باشیم؟
‫- چهار نفریم. ‫- یالا، حالا.
‫ما با هم می‌مونیم ‫تا وقتی فقط ما مونده باشیم.
‫چطوره؟
‫- همه برای یکی! ‫- و یکی برای همه.
‫نه. و دوباره. ‫باید بلندتر بشنوم.
‫- همه برای یکی! ‫- و یکی برای همه!
‫- به جهنم، آره! ‫- آره، عزیزم، می‌دونی...
‫- آره، تو نه، تو نه. ‫- تو نیاز داری...
‫می‌دونید همه‌تون شبیه یه مشت ‫احمق لعنتی شدید، درسته؟
‫می‌خوای با من دربیوفتی، بارکوویچ؟
‫انگار می‌خوای کتک بخوری، مریض لعنتی.
‫لعنتی!
‫پاهام حس عجیبی دارن.
‫انگار عضلات دارن ‫شل می‌شن.
‫هی، آروم باش.
‫چند کیلومتر پیش برای منم اتفاق افتاد.
‫می‌گذره.
‫اخطار. شماره یک.
‫لعنتی.
‫هی، پسر، اون یویینگه.
‫انگار داره می‌لرزه.
‫اخطار. شماره یک. ‫اخطار دوم.
‫باید یه مشکل پزشکی لعنتی داشته باشه ‫که گزارش نکرده.
‫- هی، برو عقب، بارکوویچ! ‫- هی!
‫بارکوویچ، برو روزنامه‌هات رو بفروش، ‫مرد کوچک. برو.
‫اخطار. اخطار سوم. ‫شماره یک.
‫چرا فقط کار لعنتیش رو ‫تموم نمی‌کنن؟
‫هی، شماها باید ‫یه لبخند کوفتی بزنید.
‫شانس ما همین الان ‫بیشتر شد. آره؟
‫همه‌ش امیدوارم ‫که اون قسمت راحت‌تر بشه.
‫منم از همین می‌ترسم.
[‏40 کیلومتر]
[هوتر هیون: جذاب‌ترین بازیگر دنیا]
‫احتمالاً جای خوبی برای زندگیه.
‫خدایا، جاهای خوب برای زندگی رو ‫ازم دریغ نکن.
‫می‌دونی، ‫اگه یه روزی از این خلاص بشم،
‫انقدر خوش می‌گذرونم ‫تا خسته بشم.
‫باشه.
‫هیچوقت تو زندگی‌ام انقدر احساساتی نبودم ‫که همین الان هستم.
‫- عجیب نیست؟ ‫- خیلی عجیبه.
‫آره.
‫فقط یه‌کم، درسته؟
‫هی، حتی می‌تونم برای تو هم ‫احساساتی بشم، ری...
‫اگه بوی گند آشغال نمی‌دادی.
‫هی، هی... می‌خوای باعث شی ‫یه لعنتی...
‫- خدای من... ‫- ...باعث شی "بلیتم" رو بگیرم...
‫- ...اون بو خیلی... ‫- ...رفیق.
‫هی، لانگ دانگ سیلور، اون منم.
‫راهم رو تو هفت دریا ‫با تلاش باز می‌کنم.
‫نه. سندباد.
‫چی؟
‫داری به سندباد فکر می‌کنی. ‫می‌دونی، سندباد دریانورد؟
‫اون یاروی هفت دریاست.
‫نشنیدی که گفتم ‫برام مهم نیست؟
‫- لانگ جان سیلور... ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫...تو جزیره‌ی گنج لعنتی زندگی می‌کنه.
‫- چه کوفتیه؟ ‫- فقط یه حرفِ خوره کتابیه
‫- که بگی، می‌دونی؟ ‫- چی، من خوره کتابم
‫چون کتاب‌های لعنتی و این چرت و پرت‌ها رو می‌خونم؟
‫- حدس می‌زنم آره. ‫- هی، هی...
‫فکر می‌کنید اون بی‌وجود ‫هنوز اخطارهاش رو پاک نکرده؟
‫منظورم اینه که، باید کرده باشه.
‫چی شده؟ سه ساعت اینا.
‫آره، من از نظر اخطار ‫لعنتی پاکم، کله پوک‌ها.
‫- باشه. ‫- گوش خوبی داری.
‫هی، اون چیه؟
‫این گوشت گوزن خام چرخ‌کرده‌ست.
‫انرژی خوبی داره.
‫خدایا.
‫عقلت رو از دست دادی، تفنگدار.
‫می‌خوای همه جا بالا بیاری.
‫هی، تو فرانسه، ‫بهش می‌گن استیک تارتار.
‫یه غذای اعیانیه.
‫اوه، آره، خب، تو فرانسه، ‫اون‌ها زیاد باهوش نیستن.
‫آره، رنوار و کامو احمق بودن. ‫(نویسندگان فرانسوی)
‫ببین، من در مورد هیچی از اون
‫چرت و پرت‌های لعنتی کامو ‫نمی‌دونم،
‫ولی می‌دونم که اون‌ها
‫پاهای لعنتی ‫قورباغه‌ها رو اونجا می‌خورن.
‫اون لعنتی چندش‌آوره.
‫- اون چندش‌آور نیست. ‫- ظاهراً مزه‌ی بال مرغ میده.
‫- خدایا. ‫- حق با توئه.
‫- ل... ‫- هی. ادامه بده، ادامه بده،
‫ادامه بده. به راه رفتن ادامه بده. یالا.
‫- آره، آره، آره. ‫- من نگهت می‌دارم.
‫من خوبم. این... ‫همون مشکل لعنتی پاهای ژله‌ایه.
‫- باشه. ‫- یه مدتی رفته بود،
‫ولی الان داره برمی‌گرده.
‫فقط نمی‌دونم ‫چه کوفتی رو باید تنظیم کنم.
‫شاید کمتر حرف بزنی، ‫رفیق.
‫- سرعتت چنده، اولسن؟ ‫- آروم باش، باشه؟
‫حتماً.
‫‏5.5 کیلومتره.
‫آره، منم همینطور. ‫فرض می‌کنم شماها هم همین‌اید؟
‫بیا نیم کیلومتر کمش کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- لعنتی.
‫- یا خدا. ‫- آره، آره، آره.
‫آره، آره، این خوبه.
‫واقعاً تفاوت لعنتی رو ‫حس می‌کنم.
‫- هی، منم همینطور. ‫- آره.
‫- منم همینطور. ‫- منم بهتر شدم.
‫ولی بیا زیاد اینجوری نمونیم.
‫می‌دونی، ‫در این بین، پیت...
‫می‌خوای در مورد اون زخم بهمون بگی؟
‫بیکر راست می‌گه. ‫شاید فقط، ام،
‫ساکت بمونیم.
‫باشه.
‫یالا، آشغال نریز لعنتی، گرتی.
‫- برو گم‌شو، اولسن. ‫- برای لایه‌ی اوزون کوفتی بده.
‫لعنتی! لعنتی!
‫- لعنت بهش، هی. ‫- خدایا.
‫مشکلی نیست. ‫جیره‌ی بیشتری می‌گیری. خوبی.
‫آره، ولی...
‫اون برای من همین امروز بود، ‫چون...
‫خب، من به اون کنسرو لعنتی آلرژی دارم. ‫همه‌ی اون کوفت رو دادم رفت.
‫لعنتی.
‫لعنتی گرسنه‌مه.
‫بیا بگیر، هنک.
‫من که به هر حال دوست ندارم.
‫ممنون، ری.
‫تفنگدار.
‫هی، پسر، می‌خواستم ‫ازت بپرسم،
‫"رنک،" مخفف چیزی مثل ‫"رنکلین"ـه؟
‫مثل، "رنکلین دلانو ‫روزولت" یا یه همچین چیزی؟
‫"رنک"ـه.
‫آره، ولی مخفف چیه؟ ‫منظورم اینه که، مثل...
‫فقط "رنک."
‫داری می‌گی ‫مامانت اسمت رو گذاشته "رنک"؟
‫آره.
‫امکان نداره لعنتی. ‫داری سر به سرم می‌ذاری.
‫اسم لعنتی‌ات "رنک"ـه؟
‫خدای من، امکان نداره!
‫مامانت حتماً نتونسته بندازتت،
‫و باید فقط یه جور دیگه ‫سرت خالی کرده باشه.
‫- اوه. رفیق! ‫- اخطار. شماره پنج.
‫یالا، آشغال.
‫می‌خوای رو قبرت برقصم؟
‫- اخطار. شماره 19. ‫- کل روز این کار رو می‌کنم.
‫لعنتی. باشه.
‫- تمومش کنید. ‫- یالا، رنک... نذار اون لعنتی بکشتت.
‫عوضی، بچه رو ول کن ‫قبل از اینکه دماغ لعنتیت رو بکنم
‫- و مجبورت کنم بخوریش. ‫- باشه، کله‌گنده.
‫یالا، پسر سوسول.
‫یه شوخی لعنتی رو نمی‌تونی تحمل کنی؟
‫برو بابا!
‫باشه. باشه.
‫- خب، رنک، یه چیز دیگه... ‫- ولش کن.
‫گول نخور، رنک!
‫فکر کنم مامانت تو رو به‌دنیا آورده
‫برای گدایی تو خیابون 42.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫بهش صدقه بدم.
‫نظرت در مورد اون چیه؟
‫اخطار دوم. شماره 19.
‫بلند شو، رنک.
‫- بلند شو، رنک. ‫- بلند شو، رنک.
‫- خدایا. خدایا! ‫- بلند شو. بلند شو.
‫- بلند شو! ‫- رنک بلند نمیشه.
‫- بلند شو! ‫- بلند شو!
‫- اخطار. 19. ‫- رنک، بلند شو، بلند شو.
‫- اخطار سوم. ‫- بلند شو، رنک!
‫بلند شو لعنتی! هی!
‫لعنت! بارکوویچ، ‫ای عوضی لعنتی!
‫هی، بارکوویچ.
‫هی، بارکوویچ!
‫تو دیگه فقط یه انگل نیستی،
‫- حالا یه قاتلی! ‫- نمی‌تونی اون کوفت لعنتی رو بگی...
‫- اخطار دوم. ‫- اون کوفت رو، رفیق. نه، نه، نه.
‫- شماره پنج. ‫- من هیچ غلطی نکردم.
‫- من لعنتی بهش دست نزدم. ‫- تو اون پسر رو کشتی!
‫اون اومد دنبالم، پسر.
‫خفه شو لعنتی. هی، ببین...
‫- اون، اون پسره رو کشت. ‫- کالی، تو اون کوفت رو دیدی، درسته؟
‫ما مثل همیم، پسر. ‫می‌دونم، تو دوست داری حرف بزنی،
‫- منم دوست دارم حرف بزنم. ‫- من هیچ شباهتی به تو ندارم...
‫- ما دوست داریم یه... ‫- ...بی همه چیز.
‫دوباره بگو، ‫مجبور می‌شی بتن بجوی.
‫اون بچه رو کشتی لعنتی، ‫به‌خاطر خدا.
‫گم‌شو بابا! باشه؟ برو بابا.
‫همه‌تون.
‫چرا برنمی‌گردی ‫و سر جنازه‌ش نمی‌رقصی؟
‫یه‌کم بالا سرش قر بده. ‫سرگرم‌مون کن.
‫می‌دونم تو هم اون زخم رو ‫تو کتک خوردن گرفتی، صورت‌زخمی.
‫با من در نیفت.
‫نمی‌تونم صبر کنم تا مغزت رو ‫همه جای این بتن لعنتی ببینم، بارکوویچ.
‫می‌دونی، تشویق می‌کنم ‫وقتی اتفاق بیفته.
‫آشغال لعنتی.
‫هی، پسر. ‫اون کلاغ رو اونجا نگاه کن.
‫لعنتی.
‫چرت و پرت‌های ترسناک.
‫هی، هی، هی، ‫شماها تا حالا دستشویی‌تون گرفته؟
‫من دارم جیره‌بندی می‌کنم. ‫سعی می‌کنم ازش اجتناب کنم.
‫- این هوشمندانه‌ست. گوش کنید... ‫- اخطار، شماره 45.
‫...یه اتفاق خیلی بد اون جلو ‫داره میفته.
‫این... این خیلی چندش‌آوره.
‫حتی فکر نمی‌کنم بتونم در موردش ‫تو کتاب بنویسم.
‫ممکنه جنبه‌ی تجاریش رو ‫از بین ببره.
‫جنبه‌ی تجاری؟
‫آره، پتانسیل کلی ‫فروش، می‌دونی، مردم...
‫آره، می‌دونیم چیه، رفیق.
‫باشه.
‫خب، گوش کنید،
‫خبر اومده،
‫این یارو رونالد، 45،
‫شکم‌روی بدی گرفته.
‫اخطار، ‫شماره 45.
‫اخطار دوم.
‫چندش‌آور!
‫یالا، 45.
‫یالا بریم! ‫به راه رفتن ادامه بده!
‫یالا، رفیق.
‫یالا بریم، پسر. ‫بریزش بیرون. ادامه بده.
‫اخطار، 45. ‫اخطار سوم.
‫- لعنتی. ‫- هی، ابله!
‫- شلوار لعنتیت رو بکش بالا و راه برو. ‫یالا، پسر، بلند شو.
‫کثیف بودن بهتر از ‫مُرده بودنه.
‫عجله کن و راه برو لعنتی. ‫یالا بریم.
‫فقط بذار تموم شه بره!
‫یالا، پسر.
‫یالا بریم.
‫خدای من.
‫- لعنتی. ‫- نمی‌تونید ازش فرار کنید، پسرها...
‫مگر اینکه زود حذف بشید.
‫‏20 نفر آخر همیشه مجبور می‌شن به این کارها
‫خفه شو لعنتی، استبینز!
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫فقط امیدوار باشیم ‫زود اتفاق بیفته.
‫بهتون افتخار می‌کنم، پسرها. ‫جربزه دارید. [‏57 کیلومتر]
‫سنگین راه برید ‫همینطور که این کیلومتر‌ها رو طی می‌کنید... [‏57 کیلومتر]
‫سنگین و طولانی.
‫کجای دیگه تو دنیا
‫یه فرصت مثل این ‫خواهید داشت؟
جواب، هیچ‌جاست
‫اون جایزه رو ببرید.
‫اولین شب شما ‫تقریباً داره فرا می‌رسه.
‫برای بعضی‌هاتون، ‫آخرین شبه.
‫ولی یادتون باشه...
‫با اراده، غرور، ‫و جاه‌طلبی،
‫سپیده‌دم رو خواهید دید.
‫خوبی، رفیق؟
‫آره، خوبم.
‫می‌خوام بهت بگم. فقط... ‫باید تا صبح صبر کنی،
‫باشه؟ این می‌شه ‫لحظه‌ی بعدی ما، ام...
‫لحظه.
‫لحظه. دقیقاً.
‫باشه.
‫باشه، قبوله.
‫♪ تو شهر زیبای دوبلین ♪
‫♪ جایی که دخترها ‫خیلی خوشگلن ♪
‫♪ اولین بار چشمم افتاد به ♪
‫♪ مالی مالون شیرین ♪
‫اخطار. اخطار، 47.
‫بیدار شو، بیدار شو، پسر من.
‫اون تویی. ‫بلند شو و بدرخش.
‫ساعت چنده؟
‫ساعت 3:45.
‫ولی من... من داشتم... من...
‫ساعت‌هاست داری چرت می‌زنی، آره.
‫این ذهنته، ‫داره از دریچه فرار قدیمی استفاده می‌کنه.
‫کاش پاهامونم می‌تونستن، نه؟
‫می‌دونی، منم خواب بودم.
‫عجیب نیست که می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫هیچ معنی لعنتی‌ای ‫نمیده، میده؟
‫منظورم اینه که، می‌دونی، ‫من حتی خوابم می‌دیدم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خواب چی؟
‫خواب مامانم رو می‌دیدم.
‫آره.
‫و اون قبلاً برام ‫یه لالایی می‌خوند
‫که خیلی قشنگ بود، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- این خوبه، ری.
‫- آره. ‫- ببین، این همون چیزهاییه که ما رو نجات میده.
‫- آره. ‫- یالا.
‫- آره، آره، آره. ‫- در مورد مامانت بهم بگو.
‫- اسمش چیه؟ ‫- مامان.
‫گم‌شو بابا. می‌دونی ‫دارم در مورد چی حرف می‌زنم.
‫ام، جینی.
‫جنی؟
‫- جی-نی. ‫- جنی.
‫جینی. مثل "جین." ‫مثل، ام، می‌دونی،
پارچه‌ی شلوار جین مثلاً
‫آره.
‫شرط می‌بندم خیلی خوشگلم هست.
‫می‌زنم تو صورتت.
‫برو گم شو لعنتی، پیرسون.
‫- اون لالایی چطور بود؟ ‫- برو بابا، پسر،
‫- برو رد کارت. ‫- لعنتی آره، خوشگله.
‫- خدای من. ‫- من دیدمش تو محوطه‌ی شروع.
‫- خیلی لعنتی رو مخه. ‫- همه بیدار شدن
‫- بامزه‌ی لعنتی، درسته؟ ‫- به خدا قسم.
‫- آره، دقیقاً. ‫- تو بامزه‌ای، اولسن.
‫- اون یه خانم زیباست.
‫نمی‌دونم چرا ‫داری عصبانی می‌شی.
‫امیدوارم یه، دو، سه تا اخطار بگیری.
‫- یا خدا. ‫- اولسن، دست از حرف زدن
‫در مورد مامان‌های مردم بردار.
‫ممنونم، هارکنس.
‫اخطار، 46.
‫اخطار اول.
‫می‌دونی، ام...
‫اون دیگه اون لالایی رو نمی‌خونه.
‫- اخطار، شماره 11. ‫- می‌دونی؟
‫پیت، دلم براش تنگ شده.
‫باید بهت بگم، ‫نمی‌دونستم چقدر
‫می‌تونه دلم براش تنگ بشه.
‫می‌دونی باید ببری ‫تا ببینیش، ری.
‫فکر کنم تو فری‌پورت ‫می‌بینمش
‫چون اونجا زندگی می‌کنیم.
‫- ‏25، اخطار دوم. ‫- می‌دونی؟ ولی...
‫فقط باید تا اونجا ‫دووم بیارم، گمونم.
‫آره.
‫- آره. ‫- تو کسی رو داری، ری؟
‫ام، آره، آره...
‫آره، داشتم...
‫می‌دونی، من... مجبور شدم تمومش کنم به‌خاطر این
‫- پس، اون تموم شد. ‫- شماره 33.
‫- بد شد، ولی هوشمندانه‌ست. ‫- اخطار دوم.
‫آره، منم همین فکر رو می‌کنم.
‫- آره. ‫- آره. تو چی، پیت؟
‫تو کسی رو داری؟
‫نه، ری.
‫نه، ندارم.
‫اخطار، 47.
‫- اخطار دوم. ‫- لعنت به من. لعنت.
‫داری خواب می‌بینی که یکی حالت رو گرفته؟
‫بوی کباب به مشامت رسیده، ‫بارکوویچ؟
‫شماره 12.
‫فقط بوی گند شلوار توئـه. همین.
‫اخطار اول.
‫از اون یاروی لعنتی متنفرم.
‫آره، منم همینطور.
‫- فقط به راه رفتن ادامه بده. ‫- لعنتی.
‫اخطار، 47. اخطار سوم و آخر. ‫- یالا، ری، گوش کن.
‫- فقط سه ساعت. ‫- لعنتی.
‫فقط سه ساعت، ‫و اخطارهات پاک می‌شه.
‫- یالا، فقط ادامه بده... ‫- اخطار، 18.
‫ببین، خفه شو، پیت. ‫خفه شو! خفه شو!
‫- اخطار دوم. ‫- یالا، یه‌جوری رفتار نکن که انگار
‫نمی‌خوای "بلیتم" رو بگیرم.
‫می‌دونم تو هم مثل ‫بقیه‌شونی، پسر.
‫دست از تظاهر کردن بردار که انگار ‫نمی‌خوای من رو ببینی
‫با یه گلوله‌ی لعنتی ‫تو سرم!
‫اخطار دوم.
‫فقط داشتم ‫سعی می‌کردم کمک کنم.
‫یالا، ‫بزنید برید، برادرها!
‫هی، کی می‌خواد با من ‫تا اون بالا مسابقه بده؟
‫خفه شو لعنتی، ‫دیوونه‌ی لعنتی!
‫- لعنت به من! لعنتی! ‫- مجبورم کن!
‫خیلی‌ از شماها قراره ‫رو این تپه بمیرن.
‫شاید بیشتر از نصف‌تون.
‫یه بار شش سال پیش اتفاق افتاد.
‫- در کل بیست و هشت نفر. ‫- لعنتی. لعنتی.
‫- یالا. ‫- هوو!
‫بفرما.
‫شماره هشت.
‫شماره 43.
‫یالا، چهارچشمی.
‫تو امشب می‌میری.
‫تو امشب می‌میری!
‫- یالا! ‫- اخطار نهایی.
‫شماره 41.
‫شماره 30.
‫یالا، اولسن!
‫اخطار نهایی.
‫تو نمی‌تونی ‫موفق بشی، گرتی.
‫خواهش می‌کنم صبر کنید! من خوبم! من خوبم!
‫آخ!
‫تو قراره امشب ‫بمیری، گرتی.
‫می‌تونم حسش کنم، لعنتی.
‫تو قراره امشب ‫بمیری، پسر.
‫اخطار نهایی.
‫عجله نکن، عزیزم. ‫عجله نکن!
‫لعنتی!
‫پشت سرت رو نگاه نکن، گرتی!
‫یه تفنگ پشت سر ‫لعنتیته، عوضی!
‫می‌تونم حسش کنم!
‫تو قراره تسلیم بشی، نه؟
‫تفنگ پشت سر لعنتیته، گرتی!
‫قراره آخرین چیزی باشه ‫که می‌شنوی، پسر!
‫چطور طاقت میاری؟
‫خوب نیستم. احساس ضعف می‌کنم.
‫رفیق، تو می‌تونی این کار رو بکنی.
‫قمقمه‌ات رو بریز رو سرت.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫بفرما. بفرما.
‫حالا به گذاشتن یه پا ‫جلوی پای دیگه ادامه بده.
‫- خودشه. ‫- باشه.
‫حالا، دوباره پرش کن.
‫قمقمه، 47، قمقمه.
‫بهت پول میدن که بهم شلیک کنی، ‫نه اینکه نگاهم کنی، کثافت!
‫ری.
‫بالای تپه.
‫ما موفق شدیم.
‫نه، نه، نه! سرعتت رو کم نکن.
‫سرعتت رو کم نکن.
‫به حرکت ادامه بده.
‫نفست جا میاد.
‫پیت، منظورم چیزی نبود ‫که اون پشت گفتم، باشه؟
‫- فراموشش کن، پسر. ‫- نه، باید ازت عذرخواهی کنم.
‫- فراموشش کن. ‫- پیت، باید...
‫نمی‌تونم...
‫- مشکلی نیست. ‫- باشه. باشه.
‫مشکلی نیست.
‫باشه.
‫هی، می‌دونی که ‫منظورم اون نبود، درسته؟
‫همه چی خوبه.
‫همه چی خوبه. بریزش بیرون.
‫باشه.
‫- احمق نباش. ‫- باشه.
‫- سرعتت رو حفظ کن. ‫- باشه.
‫بقیه‌شون چی شدن؟
‫تفنگدارها؟
‫تفنگدارها همه‌شون خوبن.
‫باشه.
‫به حرکت ادامه بده.
‫می‌تونی.
[‏95 کیلومتر]
[روز دوم]
‫تنها چیزی که کم داره
‫یه چنگکه.
‫با من حرف بزن، پیت. دارم از حال میرم.
‫فکر می‌کنی می‌بری، ری؟
‫من...
‫باید ببرم.
‫همه‌مون باید ببریم.
‫آره... آره، برای زنده موندن. ‫می‌فهمم، ولی...
‫من به‌خاطر دلایل دیگه‌ای باید ببرم.
‫باشه. ولی فکر می‌کنی می‌بری؟
‫نه، پیت.
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫تو چی؟
‫من فکر کردن به اینکه شانس واقعی‌ای ‫داشته باشم رو
‫حدود ساعت 11 دیشب متوقف کردم.
‫می‌دونی، یه ایده‌ای داشتم
‫که وقتی ‫اولین نفر افتاد،
‫سربازها تفنگ‌شون رو نشونه گرفتن،
‫و وقتی ماشه‌ها رو ‫کشیدن،
‫تیکه‌های کوچیک کاغذ ‫با کلمه‌ی "بنگ" بیرون بپره.
‫سرگرد بگه ‫"دروغ اول آوریل"،
‫و همه‌مون بریم خونه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫آره، پیت، می‌فهمم.
‫آره.
‫آره، یه مدتی طول کشید ‫تا حقیقت تلخ این ماجرا رو بفهمم.
‫این راه برو یا بمیره...
‫به همین سادگی.
‫نه بقای قوی‌ترین ‫از نظر جسمی.
‫اگه بود، شانس خوبی داشتم، ولی...
‫مادرهایی هستن ‫که یه ماشین لعنتی رو بلند می‌کنن
‫اگه بچه‌شون زیرش گیر کرده باشه.
‫کار مغزه، گرتی.
‫نه آدم یا شانس،
‫یه چیزی‌ـه تو مغز لعنتی.
‫من اون رو ندارم.
‫من نمی‌خوام ‫مردم رو به اون شدت شکست بدم.
‫و فکر می‌کنم، ‫وقتی زمانش برسه،
‫وقتی به اندازه‌ی کافی خسته باشم،
‫فکر کنم فقط می‌شینم.
‫امیدوارم راست نباشه، پیت.
‫ولی از بارکوویچ بیشتر دووم میارم.
‫حداقل این کار رو می‌تونم بکنم.
‫هردومون می‌تونیم.
‫چند نفر موندن؟
‫خبر رسیده که ‫دیشب 14 نفر رو از دست دادیم.
‫یعنی 18 نفر موندن، فکر کنم.
‫داره خلوت می‌شه، ری.
‫الان بیشتر از 5 درصد شانس داریم.
[‏108 کیلومتر]
‫اخطارهات رو پاک کردی؟
‫آره.
‫ری، می‌دونی که ‫الان دیگه واقعاً صبح شده.
‫بهم می‌گی؟
‫چه ایالت مزخرفیه اینجا.
‫درخت‌های لعنتی و شهرهای ‫مزخرفه همه‌جا.
‫اصلاً شهری تو این خراب‌شده‌ی ‫لعنتی هست؟
‫می‌دونی، بامزه‌ست، کالی،
‫ما دوست داریم هوای تازه ‫نفس بکشیم به‌جای دود.
‫تو سو فالز هیچ دودی نیست، ‫دهاتی لعنتی.
‫آره. دودی نیست، ‫فقط کُلی،
‫- چیه اونجا، هوای گرم؟ ‫- حالا، حالا، پسرها.
‫یالا. بیا مثل جنتلمن‌ها ‫حلش کنیم.
‫اولین نفری که ‫مغزش بپاشه
‫باید برای اون یکی ‫یه نوشیدنی بخره؟
‫- چطوره؟ ‫- من... من نوشیدنی دوست ندارم.
‫دهاتی لعنتی.
‫اون قاطی کرده.
‫می‌دونی، ‫تو هم قاطی به نظر میای، ری.
‫لعنت به من.
‫همه امروز صبح قاطی کردن؟
‫شرط می‌بندم اولسن هم قاطی کرده. ‫هی، اولسن.
‫- هی، هنک! ‫- هی، یالا،
‫یالا، مک‌وریز. ‫ولش کن، پسر.
‫شب خوبی نداشته.
‫اونم حالش زیاد خوب نیست.
‫هی، امروز چطور خوابیدی؟
‫چون من که عالی خوابیدم.
‫هی، اولسن.
‫می‌خوای بریم قدم بزنیم؟
‫برو به جهنم.
‫یالا. چی؟
‫- چی گفتی؟ ‫- برو به جهنم. گفتم لعنتی...
‫برو به جهنم!
‫فقط داشتم سعی می‌کردم ‫جذاب نگه‌ش دارم.
‫اخطار.
‫اخطار، 49.
‫مچ پام.
‫مچ پام حسابی پیچ خورده.
‫اخطار. ‫اخطار دوم، 49.
‫یالا، هارکنس! ‫فقط به حرکت ادامه بده
‫یه پا جلوی پای دیگه. ‫می‌تونی.
‫هی، برید از اینجا!
‫آره، شما! برید از اینجا! ‫نمی‌خواید این رو ببینید!
‫گم‌شید!
‫اخطار. ‫اخطار سوم، 49.
‫اخطار نهایی.
‫برید از اینجا!
‫من... من قراره... برم...
‫لعنت بهش. ‫این خیلی ناجوره!
‫همه‌اش خیلی ناجوره!
‫تو زیادی احساساتی هستی، گرتی.
‫این آخرش کارت رو تموم می‌کنه.
‫می‌دونی، تو به ندرت حرف می‌زنی، ‫ولی وقتی می‌زنی،
‫فقط مزخرف کوفتیه!
‫فکر کنم یه عوضی ‫بی‌احساس لعنتی
‫مثل اون احتمالاً ‫کل مسابقه رو ببره.
‫بیچاره هارکنس، پسر.
‫هارکنس بیچاره.
‫چرا براش یه شعر لعنتی ‫نمی‌نویسی، پس؟
‫راستش، می‌دونی چیه؟
‫باید براش یه آهنگ بنویسی، ‫ترانه‌سرا.
‫چرا دست من رو نمی‌بوسی، ‫قاتل؟
‫هی، اون کوفت لعنتی رو نگو، ‫پسر.
‫اشتباه می‌کنی ‫که این رو می‌گی.
‫من لعنتی اشتباه نمی‌کنم. ‫توی لعنتی اشتباه می‌کنی، پسر.
‫آره؟ می‌خوای چی کار کنی؟
‫برات نقشه‌ها دارم، ‫آشغال.
‫باشه؟
‫ری...
‫تو خوبی؟
‫منظورم اینه که، من...
‫بهتر از هارکنس لعنتی‌ام، ‫حدس می‌زنم.
‫این خوبه، ری.
‫یادت باشه، نمی‌تونیم ‫از هر دو طرف سود ببریم.
‫هی، هنک.
‫متأسفم که سر به سرت گذاشتم، ‫پسر.
‫واقعاً متأسفم.
‫خودتون رو تحسین کنید، پسرها.
‫بشنوم صداتون رو.
‫شما 160 کیلومتر رو طی کردید.
‫این یه دستاورد لعنتیه!
[‏160 کیلومتر]
‫ادامه بدید. جایزه منتظره.
‫منظورم اینه که، چطور ‫اون همیشه انقدر سرحال به نظر میاد؟
‫اصلاً آدمه؟
‫حقه نیست.
‫سرگرد شب‌ها می‌خوابه، ‫بعد از شام.
‫حتی دوش هم می‌گیره.
‫این انصاف نیست.
‫ربطی به انصاف نداره.
‫چطوری، آشغال لعنتی؟
‫آشغال لعنتی.
‫داری مریض می‌شی، استبینز؟
‫دوست داشتی ‫اینطور باشه، گرتی؟
‫فقط آلرژیه.
‫هر بهار می‌گیرم.
‫لعنتی! داره می‌دوه که بره!
‫- اخطار، 31. ‫- پسر! یالا، حالا!
‫لعنتی، پسر، این تازه بیدارم کرد!
[‏166 کیلومتر]
‫اوه!
‫پسر، همین الان جون میدادم ‫برای یه ماساژ پا.
‫اگه این رو ببرم،
‫اگه ببرم، به خدا قسم،
‫شاید وسوسه بشم ‫آرزوم رو استفاده کنم
‫برای یه ماساژ پا ‫همین‌جا رو جاده.
‫جدی می‌گی، بیکر؟
‫نه، پسر. البته که نه.
‫من می‌خوام ‫یکی از اون‌ها رو داشته باشم...
‫اسمشون چیه؟
‫یکی از اون موشک‌های فضایی.
‫آره، اون موشک‌های فضایی ‫من رو ببرن به ماه.
‫- آره. ‫- آره، همیشه می‌خواستم
‫برم به ماه.
‫هر جایی بهتر از اینجاست.
‫هی، می‌دونی، ‫آرزوی بدی نیست، بیکر.
‫اون بچه‌ای رو یادتونه که، ‫خب، اون آرزو کرده بود...
‫ یه فیل خونگی داشته باشه؟
‫آره.
‫آره، و بهش دادن.
‫آره
‫آوردنش بیرون ‫با زین و همه چیز،
‫و اون فقط سوارش شد و رفت خونه.
‫آره.
‫اون‌ها واقعاً هر چی بخوای ‫بهت میدن.
‫به‌خاطر همینه که من ‫می‌خوام برم به ماه.
‫من آرزو می‌کنم ‫‏10 تا ماشین خفن داشته باشم.
‫لعنتی. اوناهاش. ‫فکر کردم از دستت دادیم.
‫خب، من خوبم.
‫با 10 تا ماشین خفن ‫چه غلطی می‌خوای بکنی؟
‫گفتی قراره ‫خوب باشی، مک‌وریز.
‫این یه آرزوی احمقانه‌ی ‫لعنتیه، اولسن.
‫چطور این یه آرزوی ‫احمقانه‌ی لعنتیه؟
‫تو دیوونه‌ای یا چی؟
‫نه، منظورم اون نیست، اولسن.
‫تنها چیزی که می‌گم ‫اینه که وقتی ببری،
‫یه چیزی مثل ‫یه گازیلیون دلار می‌گیری.
‫می‌تونی پول بدی برای 10 تا ماشین خفن
‫که بیارن خونه‌ت ‫هر وقت دلت خواست.
‫فقط، می‌دونی،
‫وقتی ببری، ‫باید آرزوی چیزی رو بکنی
‫که نمی‌تونی پولش رو بدی.
‫نه. نمی‌خوام مجبور شم ‫پول لعنتی بدم
‫برای ماشین‌های خفنم. ‫این دیوونگیه.
‫هی، می‌فهمی که ‫اگه آرزوت برآورده بشه،
‫یکی باید پول بده ‫به اون 10 تا نمایشگاه
‫که برات ماشین بیارن، درسته؟
‫باشه، هیچوقت به اون ‫فکر نکرده بودم. وای.
‫- نه، نکرده بودی. ‫- لعنتی.
‫تو چی آرزو می‌کردی، ‫مک‌وریز؟
‫یه آرزو داشتم برای مدت طولانی،
‫برای سال‌ها، راستش، ولی...
‫تو این چند روز اخیر ‫آرزوم رو عوض کردم.
‫از حالا به بعد، آرزو می‌کنم ‫که «پیاده‌روی طولانی» دو تا برنده داشته باشه.
‫چون اون موقع... ‫تو سال‌های آینده،
‫مردم می‌تونن امید داشته باشن ‫که شاید دوست‌هاشون ممکنه موفق بشن.
‫اون‌ها هیچوقت همچین اجازه‌ای نمیدن.
‫خب، من تلاشم رو می‌کنم.
‫- این زیباست، پیت. ‫- گم‌شو بابا.
‫نه، سر به سرت نمی‌ذارم لعنتی. ‫کاملاً جدی‌ام.
‫این واقعاً زیباست.
‫هنوزم فکر می‌کنم 10 تا ماشین خفن ‫یه انتخاب لعنتی بی‌چون و چراست.
‫- خدایا. ‫- تو چی، گرتی؟
‫نه، من نمی‌گم.
‫مثل آرزوی تولده، ‫می‌دونی؟
‫- یالا، پسر. ‫- نمی‌خوام نحسش کنم.
‫یالا. یالا، گرتی. ‫یالا.
‫شانس اینکه تو باشی،
‫یا هر کدوم از ما ‫برای اون موضوع،
‫خیلی کمه. ‫چه ضرری داره؟
‫شانس‌ها دارن بیشتر ‫و بیشتر می‌شن.
‫و، می‌دونی،
‫من امروز حس ‫خیلی خوبی دارم، پس...
‫اوه!
‫- نگاه کن تو رو. ‫- بفرما.
‫ولی، نمی‌دونم. ‫چند نفر از ما موندن؟
‫خب، یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش.
‫حدود 15 نفر، احتمالاً. ‫نمی‌دونم.
‫اون‌ها دیگه شانس کمی نیستن.
‫این دیگه اصلاً ‫لذت‌بخش نیست.
‫هیچ طعم لعنتی‌ای نداره.
‫در مورد اون تیکه آدامس حرف می‌زنی؟
‫- خدایا. بندازش بیرون، پسر. ‫- خیلی چندش‌آوره.
‫چی می‌تونم بگم؟
‫من یه عوضی خرافاتی‌ام.
‫این حس رو تو عمق ‫وجودم دارم.
‫تا وقتی این آدامس دووم بیاره، ‫منم همینطور.
‫وقتی اون بره، منم میرم.
‫باید با هم از این جریان بگذریم، ‫من و آدامس.
‫این به همون اندازه زیباست ‫که چندش‌آوره، اولسن.
‫نه، نه، نه. عوض نکن
‫- موضوع رو، گرتی. ‫- نه، نمی‌کنم.
‫تو به‌خاطر پول اینجا نیستی، ‫درسته؟
‫یه سرنخ بهمون بده. ‫به‌خاطر چی اینجایی؟
‫گوش کن، این رو بهت می‌گم.
‫می‌خوام آرزوم چیزها رو عوض کنه.
‫می‌دونی؟ شاید کل این ‫قضیه رو کلاً متوقف کنه.
‫"نمی‌تونی آرزوی چیزهایی بکنی
‫"که باعث تغییر تو سیاست‌ها
‫- "و رویه‌های یه ایالت بشه." ‫- خدای من، اولسن.
‫- نه، منظور اون نیست... ‫- این قانون شماره...
‫...چیزی نیست که من دارم می‌گم، رفیق. ‫فقط می‌گم،
‫من آرزو نمی‌کنم ‫که چیزی عوض بشه.
‫آرزوی من، اگه برآورده بشه، ‫ممکنه باعث تغییر بشه.
‫- می‌دونی، غیرمستقیم. ‫- داری چه کوفتی رو مخفی می‌کنی، گرتی؟
‫این‌ها قرار نیست بهترین دوست‌های ‫لعنتیت باشن؟
‫هی، خفه شو، قاتل
‫برو رفقای خودت رو پیدا کن، مردک.
‫هی، باید مراقب باشی
‫که اون جور چیزها رو ‫بلند بگی، پسر.
‫سرگرد میگه بهت شلیک کنن
‫به‌خاطر حرف زدن در مورد ‫ایده‌هایی مثل اون.
‫نه، می‌دونم.
‫فقط، ام...
‫نمی‌دونم. فکر کنم، ‫تو دو روز آینده،
‫یا مُرده‌ام ‫یا برنده‌ام.
‫بهتره تا می‌تونم حرف بزنم.
‫هی، اون راست می‌گه.
‫می‌دونی، حق با توئه، گرتی.
‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی». ‫- بفرما، پیت.
‫- هی، لعنت به سرگرد! ‫- بفرما.
‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»! ‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫- به جهنم، آره، کالی! ‫- لعنت به سرگرد!
‫- یالا، بیکر، تو چی؟ ‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫تو چی، پسر؟
‫- گوربابای پیاده‌روی، رفیق. ‫- لعنت به پیاده‌روی.
‫- گور بابای پیاده‌روی. ‫- آره، گور بابای پیاده‌روی.
‫- بچه‌ها، بچه‌ها، یالا! ‫- بفرما، عزیزم!
‫یالا. ‫اولسن، حالا یه ترسوی لعنتی نباش.
‫سرگرد هدف هوشمندانه‌ای نیست.
‫لعنت به سرگرد! ‫لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫لعنتی، استبینز.
‫خب، اون تهش مجبوره ‫بهم شلیک کنه.
‫این کاریه که می‌خواد بکنه؟
‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»! ‫- آره. لعنت به پیاده‌روی.
‫لعنت به سرگرد و لعنت به ‫اون سربازهای لعنتی!
‫بفرما.
‫- لعنت به تو، پسر! ‫- آره! لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫- آره. ‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫- لعنت به پیاده‌روی! ‫- آره! لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫- لعنت به پیاده‌روی! ‫- لعنت به پیاده‌روی!
‫- لعنتی آره! آره!
‫لعنت به سرگرد!
‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»! ‫- اوناهاش!
‫- لعنت به «پیاده‌روی طولانی»! ‫- آره، لعنت به «پیاده‌روی طولانی»!
‫سرگرد، نگاه کن! لعنت به تو!
‫وای، پیت.
‫تو... ‫تو می‌خوای یه‌کم بخوابی؟
‫می‌خوای من...
‫نه.
‫همه‌اش مال تو.
‫ممنون، پیت.
[‏232 کیلومتر]
[روز سوم]
‫خیلی‌خب، ‫همون‌جا بمون، پیت.
‫لعنت به من.
‫خیلی‌خب، نندازش، ‫باشه؟
‫- داریم توپ‌بازی می‌کنیم؟ ‫- آماده‌ای؟
‫- بزن برای من. ‫- خیلی‌خب.
‫بفرما.
‫- اخطار، شماره شش. ‫- عالیه. بفرما.
‫- واو. ‫- واو، آرت. واو!
‫- آروم، آرت. لعنتی. ‫- خدایا.
‫زیاد طول نمی‌کشه حالا.
‫- یالا. ‫- باید بری.
‫- اون خوبه؟ ‫- اخطار دوم،
‫- نه، هنوز بلند نشده. ‫- ...شماره شش.
‫بلند شو، آرت.
‫لعنتی حال‌بهم‌زن.
‫بِبُرِش، رفیق.
‫با یه... تفنگ رو... ‫زیاد آسون نیست...
‫چی، نیاز داری یه تفنگ ‫به سرت باشه
‫که از جاده‌ی وامونده بلند شی؟ خدایا.
‫لعنتی!
‫سریع‌ترین گندی که تاحالا زدم.
‫باید یه نسخه از نیویورکر ‫با خودت می‌آوردی.
‫هیچوقت نمی‌تونستم زیاد دووم بیارم.
‫ببینید، بیشتر مردها، اون‌ها...
‫اون‌ها هفته‌ای یه بار گند می‌زنن.
‫من؟ من از اون دسته آدم‌های ‫روزی یه بارم، می‌دونید؟
‫اگه روزی یه بار گند نزنم، من...
‫یه مُلین می‌خورم.
‫سه تا حقیقت بزرگ تو دنیا هست.
‫یه غذای خوب،
‫یه همسر خوب،
‫و یه گندزنی خوب.
‫و همین.
‫اولسن مرد باهوشیه.
‫ولی هی می‌گی "گندزنی".
‫قضیه‌اش چیه؟
‫همیشه به نظرم یه‌کم ‫کمتر مبتذل بوده
‫از اون... از اون کلمه‌ی "دستشویی".
‫خب، من هیچوقت نشنیدم ‫کتاب مقدس کلمه‌ی "گندزنی" رو ‫منع کرده باشه.
‫تو چی، ری؟
‫من نه.
‫آره، خب، این نیست... ‫این نیست که یه قانون باشه ‫یا چیزی.
‫فقط، می‌دونی...
‫ایده‌ اینه که کتاب مقدس...
‫- ...کتاب مقدس می‌گه... ‫- می‌تونی... می‌تونی...
‫ببخشید، می‌تونی بری اون‌ور؟
‫بو میدی.
‫گوش کن، تقصیر تو نیست. ‫وقت نداشتی خودت رو پاک کنی.
‫ولی همه‌مون نباید ‫بهای لعنتیش رو بدیم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫- ببخشید، آرت. ‫- دوستت دارم. دوستت دارم.
‫- آره، ما دوستت داریم، آرت. ‫- ممنون.
‫فقط راهت رو برو... ‫می‌دونی، فقط...
‫فقط بدو، مثل، سه کیلومتر ‫جلوتر تو جاده. باشه؟
‫خب، ری، ما تنهاییم.
‫چطوره؟
‫فقط باید بین خودمون بمونه، ‫پیت.
‫قول داری، رفیق، ‫و این معنی داره.
‫ام...
‫پدرم، می‌دونی...
‫پدرم قهرمان من بود.
‫و، ام...
‫می‌دونی، اون همیشه ‫می‌خواست چیزهایی رو بهم نشون بده
‫که صادقانه می‌تونست ‫باعث زندانی شدنش بشه.
‫می‌دونی، می‌خواست ‫کتاب‌هایی رو بهم نشون بده از،
‫می‌دونی، ‫نیچه و کی‌یرکگور،
‫مارک تواین و کامو، ‫و بهم موسیقی نشون بده،
‫موسیقی واقعی لعنتی بی‌قید و بند.
‫- آره. ‫- و فقط...
‫می‌دونی، ‫اون جور آدمی بود.
‫اون بی‌قید و بند بود،
‫و فقط...
‫می‌دونی، نمی‌دونم. ‫من می‌خواستم روش قدیمی رو بدونم،
‫پس اون بهم نشونش داد.
‫و همه‌ی اون کوفتی‌ها الان غیرقانونیه.
‫آره، فکر کنم فکر می‌کرد ‫یه سیستمی داره.
‫فکر می‌کرد داره ‫مراقب هست، ولی...
‫♪ شهر زیبای دوبلین ♪
‫♪ جایی که دخترها ‫خیلی خوشگلن ♪
‫♪ اولین بار چشمم افتاد به ♪
‫♪ مالی مالون شیرین ‫همینطور که اون... ♪
‫بابا، می‌شه لطفاً...
‫توپ بیسبال رو بدی؟
‫دقیقاً کنار ‫چرخ خیاطیه.
‫همون‌جاست... ممنون.
‫ممنون.
‫- بابا؟ بابا؟ ‫- ویلیام، چی کار کردی؟
‫چی کار کردی؟
‫- بابا؟ ‫- چه خبر شده؟
‫ویلیام؟
‫ویلیام، ‫چه خبر شده؟
‫اون چیزهایی می‌گه که منظورش نیست!
‫آقای ویلیام گرتی،
‫شما متهم و محکوم شدید،
‫به جرایم سنگین ‫نگه‌داری و آموزش،
‫موارد و ایده‌های ممنوعه.
‫آیا به دولت سوگند وفاداری می‌خورید،
‫- به سیستم، و جوخه‌ها... ‫- خواهش می‌کنم.
‫...همین‌جا و همین الان ‫تو خیابون
‫جلوی خانواده‌ات،
‫یا خواستار حذف فوری هستید؟
‫هنوز وقت هست ‫که برای پسرت الگو باشی.
‫هنوز برای تو وقت هست ‫که انتخاب شرافتمندانه رو بکنی.
‫تصمیم با توئه.
‫نه، قربان.
‫خدای من.
‫من همچین سوگند وفاداری‌ای ‫نمی‌خورم.
‫خدای من. خدای من!
‫- موفق باشید، آقای گرتی. ‫- نه!
‫- خدا رحمت کنه. ‫- نه!
‫هیچوقت یادت نره کی هستی، ری.
‫خدایا.
‫خیلی متأسفم.
‫مشکلی نیست. من خوبم.
‫نه، ری، مشکلی هست.
‫آره، حق با توئه، هست.
‫و به‌خاطر همینه که ‫قراره بکشمش.
‫- نه. ‫- آره.
‫چطور؟ ری، نمی‌تونی ‫آرزو کنی اون بمیره.
‫- من یه آرزو دارم. ‫- آرزویی که بهم
‫توانایی انجامش رو میده ‫وقتی برنده شدم.
‫وقتی به اندازه‌ی کافی بهش نزدیک شدم.
‫چی؟
‫قراره آرزو کنم ‫تفنگ رو داشته باشم.
‫تفنگ؟
‫و اون‌ها مجبورن ‫بهت بدنش.
‫آره، و اینطوری انجامش میدم.
‫دقیقاً جلوی چشم همه.
‫ولی اول باید ببری.
‫آره، ولی، پیت، ‫این رو بهت می‌گم،
‫هیچ‌کس بیشتر از من نمی‌خوادش.
‫هیچ‌کس اینجا بیشتر از ‫من نمی‌خوادش.
‫آره، با اون بحثی ندارم، ‫رفیق، ولی...
‫گوش کن، پدرم آخرین آدم خوب واقعی
‫رو این سیاره بود. ‫قسم می‌خورم.
‫و اون حاضر بود ‫همه چیز رو به خطر بندازه
‫تا روش‌های قدیمی رو ‫بهم نشون بده.
‫این شانس منه که سهمم رو انجام بدم،
‫چیزها رو عوض کنم ‫همونطور که اون می‌خواست.
‫- آره، ولی، ری... ‫- پیت، نوبت منه...
‫که سر لعنتی اژدها رو قطع کنم.
‫ری...
‫اون انتخاب کرد که ترکت کنه.
‫این چطور خوبه؟
‫گرتی، اصلاً می‌دونی
‫کشتن یه آدم چقدر سخته؟
‫من یه گوزن کشتم، ‫و اون به اندازه‌ی کافی سخته.
‫مثل، کشتن یه آدم فقط
‫برای یه نوع خاصی از آدم‌ها آسونه.
‫من تبدیل به اون جور آدم‌ها می‌شم.
‫اون خیلی غم‌انگیز می‌شه.
‫اون جور آدم‌ها ‫نمی‌تونن زیبایی رو ببینن
‫- تو این دنیا. ‫- کدوم زیبایی لعنتی؟
‫آسمون، درخت‌ها، پرنده‌ها.
‫لعنتی، رفیق، همه چیز.
‫می‌دونی دیگه چی ‫زیباست؟
‫ما.
‫چون ما دوست‌های واقعی هستیم، نه؟
‫پیت، چه فرقی می‌کنه؟
‫چه سه ساعت داشته باشیم، ‫سه روز، یا سه دهه،
‫این لحظه، ‫این لحظه‌ی لعنتی،
‫مهمه، رفیق.
‫بگوش.
‫این مهمه. ‫این لحظه مهمه.
‫آره. حق با توئه لعنتی، تفنگدار.
‫ولی واقعاً مهم نیست، ‫هست، پیت؟
‫چون وقتی این لحظه تموم بشه،
‫من هنوزم قراره ‫اون لعنتی رو بکشم.
‫قبوله.
‫ولی بفهم، ‫حتی اگه موفق بشی،
‫- اون‌ لعنتی‌ها می‌کشنت. ‫- تو که نمی‌دونی.
‫من برنده می‌شم. ‫بعدش دگه معلوم نیست.
‫مامانت چی؟
‫پای مامان من رو ‫وسط نکش، پیت.
‫مامانت چی؟
‫- اون می‌دونه؟ ‫- نه، نمی‌دونه.
‫این قضیه بزرگتر از ‫من و مامانمه.
‫پیت، اون خوک‌صفت‌های لعنتی ‫رو نگاه کن.
‫اون‌ها می‌خوان مغز لعنتی ما رو
‫رو آسفالت ببینن، پسر. ‫اون‌ها به همون زودی مال تو رو هم می‌بینن.
‫همه‌اش بستگی داره چطور ببینیش.
‫سخت‌تر نگاه کن.
‫اون رو می‌بینی؟ اون یه خانواده‌ست، ‫و اون‌ها همدیگه رو دوست دارن.
‫نمی‌تونیم ازشون عصبانی بشیم
‫به‌خاطر اینکه شرطی شدن ‫که فکر کنن این مشکلی نداره
‫وقتی... ما هم همونجوریم.
‫می‌دونی چیه، ری؟
‫آرزوی تو هیچ معنی‌ای نداره
‫اگه به اون خانواده‌ اونجا ‫باور نداشته باشی.
‫اگه باور نداشته باشی ‫ارزش نجات داده شدن رو دارن،
‫بهتره همین الان بشینی،
‫و بذاری تو رو ‫با گلوله سوراخ کنن، چون...
‫انتقام، ری...
‫انتقام کافی نیست.
‫اون رو می‌بینی؟
‫اون چیزی‌ـه که باید ‫براش شکرگزار بود.
‫تا حالا برادر داشتی، ری؟
‫نه.
‫منم نداشتم.
‫می‌خوای یه مدتی با من راه بری؟
‫آره.
‫آره، می‌خوام، پیت.
‫اخطار، شماره 47.
‫هی. ترسیدم.
[‏273 کیلومتر]
‫اخطار. ‫اخطار اول، چهار.
‫کمکم کنید.
‫خواهش می‌کنم، پاهام. کمکم کنید.
‫پاهام. خواهش می‌کنم، کمک.
‫خواهش می‌کنم.
‫- اخطار، چهار. ‫- هی!
‫اخطار دوم.
‫اخطار، چهار.
‫اخطار سوم و نهایی.
‫چه کوفتیه؟
‫اون کیه لعنتی؟
‫ترسلره. ‫اون بچه‌ایه که رادیو داره.
‫اخطار. ‫اخطار سوم، 24.
‫- لعنتی، پسر. ‫- خداوندا، می‌خوام برم خونه.
‫خدایا، می‌خوام برم خونه.
‫- می‌خوام برم خونه. ‫- لعنتی.
‫می‌خوام برم خونه. ‫می‌خوام برم خونه.
[دفعه‌ی بعد با قطار برید] [راحتی و آرامش]
[‏323 کیلومتر]
‫گرتی.
‫خسته‌ای، گرتی؟
‫من خسته‌ام؟
‫آ... ‫آره، یه‌کم خسته‌ام.
‫داغونی؟
‫دارم به اونجا می‌رسم.
‫نه.
‫تو داغون نیستی.
‫هنوز نه.
‫نمی‌دونم چرا اصلاً ‫با تو حرف می‌زنم، پسر.
‫مثل حرف زدن ‫با دیوار لعنتیه.
‫اولسن داغونه.
‫اون دیگه تقریباً جونش تموم شده.
‫جربزه داری در مورد ‫اولسن حرف می‌زنی،
‫با اون قیافه‌ای که خودت داری.
‫خودش رو خیس کرده.
‫اون بو رو حس می‌کنی؟
‫حتی منم می‌تونم.
‫داری به چه کوفتی ‫اشاره می‌کنی، پسر؟
‫چرا از دوست دهاتی‌ات، ‫آرت بیکر، نمی‌پرسید؟
،هرکه طاووس خواهد
جور هندوستان کشد
‫اولسن رو نگاه کن.
‫اون هنوز کاملاً نمی‌دونه،
ولی دیگه علاقه‌ای به طاووس‌ها نداره
‫اولسن؟
‫هنک؟
‫اولسن؟
‫اولسن، با من حرف بزن، پسر. ‫چه خبره؟
‫هی، هی.
‫با من حرف بزن، هنک.
‫استبینز داره در مورد ‫طاووس و هندوستان حرف می‌زنه.
‫نمی‌دونم چه خبر شده، ولی...
‫تو خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫با من حرف بزن.
‫باغ خدا.
‫پر از علف هرزه.
‫- هنک. هنک! ‫- اخطار، 46.
‫- هی. ‫- هی، به راه رفتن ادامه بده،
‫- هنک! ‫- هی، هنک!
‫اولسن، یالا. ‫فقط به راه رفتن ادامه بده.
‫به راه رفتن ادامه بده، ‫پسر، یالا!
‫- اولسن، اون لعنتی رو بکش! ‫- خواهش می‌کنم!
‫یالا. نه!
‫نه، نه، نه.
‫- اخطار دوم، 46. ‫- آرت!
‫هنک! هنک!
‫- اخطار، شماره شش. ‫- لعنتی‌ها!
‫- آرت! برگرد اینجا، آرت! ‫- آرت، برگرد لعنتی
‫- همین الان اینجا! ‫- آرت، اون مُرده.
‫چرا فقط کارش رو تموم نمی‌کنن؟
‫- به شکمش شلیک کردن. ‫- آرت، برگرد اینجا!
‫می‌خوان بذارن از خونریزی بمیره.
‫عمداً این کار رو می‌کنن ‫تا هر کدوم از ما رو منصرف کنن
‫از انجام اون حرکت قدیمی ‫حمله‌ی انتحاری.
‫هنک. هنک. هنک، رفیق.
‫- رفیق، رفیق. نه، نه، نه. ‫- اخطار دوم، شش.
‫چرا...
‫هی، یالا. چرا این کار رو کردی؟
‫اخطار، 47.
‫ری! ری!
‫- آرت... ‫- چرا این کار رو کردی؟
‫- اشتباه کردم. ‫- آرت، بلند شو لعنتی!
‫همه‌اش رو اشتباه کردم.
‫- چرا؟ ‫- همه‌اش رو اشتباه کردم.
‫نه، من اینجام. ‫من اینجام، رفیق.
‫اون مُرده. ‫آرت، ازت می‌خوام...
‫ازت می‌خوام همین الان ‫بلند شی لعنتی!
‫بهم شلیک کن! هنک، نه، نمی‌تونی!
‫یالا. اون مُرده. اون مُرده!
‫نه، نه!
‫متأسفم، اولسن.
‫اشتباه کردم!
‫- چی؟ ‫- متأسفم!
‫- اون مُرده! اون مُرده! ‫- اشتباه کردم!
‫چی؟ قراره تو رو هم از دست بدم؟
‫همه‌اش رو اشتباه کردم!
‫گرتی، نتونستم ‫نجاتش بدم، رفیق.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫- نتونستم نجاتش بدم، گرتی! ‫- می‌دونم.
‫- آرت! اشتباه کردم! ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫متأسفم.
‫- نتونستم نجات... ‫- می‌دونم.
‫- نتونستم نجاتش بدم! ‫- بس کن.
‫بس کن، مشکلی نیست.
‫تو کار خوبی کردی.
‫- نه، رفیق. ‫- تو کار خوبی کردی.
‫- اسمم رو صدا زد. ‫- می‌دونم. بس کن.
‫اون به من نیاز داشت.
‫می‌دونم، می‌دونم.
[‏336 کیلومتر]
[روز چهارم]
‫کاش به یکی از اون عوضی‌ها ‫شلیک کرده بود.
‫هنوز نمی‌تونم حماقت محض لعنتی ‫اولسن رو هضم کنم.
‫چرا اسم لعنتیش رو ‫از دهن لعنتیت بیرون نمی‌کنی؟
‫اون بی‌سروصدا نرفت،
‫و من به‌خاطر همین خیلی ‫بهش احترام می‌ذارم.
‫- منم بهش احترام می‌ذارم. ‫- خب، که چی؟
‫اون ازدواج کرده بود.
‫این... ‫این یه مشت چرنده.
‫حقیقته.
‫به چند نفرمون ‫تو محل پیاده شدن گفت.
‫به‌خاطرش کلی ‫اذیت شد.
‫اون تنها متأهل بود.
‫تنها کسی که ‫یه زن لعنتی داشت.
‫این رو بگیر.
‫اسمش کلمنتاینه.
‫مثل اون آهنگه.
‫باشه، بچه‌ها،
‫بیایید همین الان یه قولی بدیم،
‫هر کی ببره باید یه کاری ‫برای زنش بکنه.
‫چطوره؟
‫دقیقاً حق با توئه لعنتی، ‫پیت.
‫چی کار؟ من اون احمقی نیستم
‫که تصمیم گرفت ‫یه زنی رو بیوه کنه، می‌دونی...
‫گوش کن، فقط پول یا یه چیزی،
‫فقط برای اینکه مطمئن شیم ‫اون خوبه، باشه؟
‫به نظر من یه مشت چرند
‫- دل‌رحمانه میاد. ‫- لعنتی، یالا، پارکر.
‫یالا.
‫می‌دونم یه قلبی ‫اون تو یه جایی داری.
‫لعنتی بگو من هیچوقت کاری ‫برات نکردم، مک‌وریز.
‫رفیق خودم.
‫و تو چی، بیکر؟
‫- اخطار، شماره 23. ‫- آره؟
‫آره.
‫یالا. آره.
‫تو چی، استبینز؟
‫چرا که نه؟
‫بزن بریم تیم.
‫حالت خوبه؟
‫نه، حالم خوب نیست.
‫چه چیز جهنمی‌ایه.
‫‏10 ساله مریض نشدم،
‫و بدنم تصمیم می‌گیره این کار رو بکنه
‫دقیقاً تو این ‫چند روز.
‫مثل یه شوخی بی‌رحمانه‌ی لعنتی.
‫بهش می‌گن کنایه.
‫آره، ‫می‌دونم کنایه چیه.
‫ولی جلوم رو نمی‌گیره.
‫هنوزم این کوفت رو می‌برم لعنتی.
‫لعنتی!
‫هی، ام.
‫چرا رفیقت ازم نپرسید
‫می‌خواستم به زن هنک ‫کمک کنم یا نه، می‌دونی؟
‫منظورم اینه که، ام،
‫می‌دونی، می‌خواستم ازم پرسیده بشه.
‫نشنیدی که بگم
‫نمی‌خواستم ازم پرسیده بشه، ‫شنیدی؟
‫نه، من... من نشنیدم ‫که این رو بگی. نه.
‫لعنتی، پسر.
‫فکر کنم با شما پسرها ‫بد شروع کردم، می‌دونید؟
‫من آدم خوبی هستم ‫اگه من رو بشناسید.
‫فقط...
‫واقعاً اکیپی ندارم، ‫می‌دونید؟
‫هیچوقت تو مدرسه اکیپی نداشتم،
‫حدس می‌زنم، ‫چیزی‌ـه که دارم سعی می‌کنم بگم.
‫می‌دونید، همیشه ‫بد شروع می‌کردم،
‫- ولی، ام... ‫- باشه.
‫لعنتی، پسر. منظورم اینه که...
‫آدم باید چند تا رفیق داشته باشه ‫تو... تو یه چیز داغون
‫مثل این، درسته؟
‫آره.
‫گوش کن، پسر، ام...
‫اون بچه‌ـه رنک.
‫- آره. ‫- پسر.
‫من... من نمی‌خواستم ‫ببینم اون میره، می‌دونی؟
‫من... من... من هیچوقت، ‫می‌دونی...
‫لعنتی، پسر، من فقط...
‫نمی‌تونم شنیدنش و دیدنش رو
‫تو ذهنم بارها و بارها ‫متوقف کنم.
‫دیگه نمی‌تونم انجامش بدم، پسر. فقط باید...
‫فقط... ‫من متأسفم، پسر،
‫- و من... ‫- آره.
‫نمی‌تونم فکر کنم ‫تقصیر منه، درسته؟
‫- آره. ‫- تقصیر من نیست، درسته؟
‫نیست. نیست.
‫- باشه. ‫- نیست. باشه؟
‫پس... پس چی... ‫چی می‌خوای، گری؟
‫می‌خوای یه... می‌خوای
‫- بخشی از معامله باشی؟ ‫- آره، آره، آره،
‫- همین رو می‌گفتم. ‫- باشه. باشه.
‫- آره. ‫- باشه. آره.
‫به اون می‌گم، ‫به اون زنیکه می‌گم،
‫می‌تونه به اندازه‌ی کافی پول داشته باشه ‫که تو خیابون پنجم بمونه
‫- بقیه‌ی زندگی لعنتیش. ‫- باشه، پسر.
‫و اگه بدت نمیاد ‫به رفیقت بگی،
‫فقط که من الان بخشی از شمام.
‫- می‌تونم به پیت بگم، آره. ‫- ممنون، پسر.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫لعنتی، رفیق.
‫آدم باید چند تا رفیق داشته باشه.
‫این چیزی‌ـه که بابام ‫همیشه می‌گفت.
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی، پسر. متأسفم.
‫- فقط... نمی‌خوام برم... ‫- مشکلی نیست. مشکلی نیست. هی.
‫و نمی‌خوام منفور بمیرم، ‫می‌دونی؟
‫باید بمیری.
‫و این چیز داغون ‫در مورد همه‌ی این‌هاست
‫که همه‌مون باید بریم، ‫می‌دونی؟
‫فقط لازم نیست ‫اینجوری باشه
‫همین الان، می‌دونی؟
‫لازم نیست اینجوری باشه، ولی...
‫- آره. ‫- لعنتی! لعنتی، پسر.
‫- هی. ‫- نمی‌تونم متوقفش کنم، پسر.
‫هی، تو خوبی؟
‫چه غلطی کردی الان؟
‫چه غلطی کردی الان، داداش؟
‫پرسیدم حالت خوبه.
‫قصدم کشتن اون بچه نبود، پسر!
‫قصدم اون نبود، باشه؟
‫- باشه. باشه. ‫- من لعنتی متأسفم، پسر.
‫- آره. ‫- لعنتی!
‫هی، گری. یالا، رفیق. ‫مشکلی نیست.
‫ما خوبیم.
‫همه‌مون فقط دوستیم ‫همین الان، پسر.
‫همه‌مون فقط داریم با هم راه می‌ریم
‫- به عنوان دوست، باشه؟ ‫- آره.
‫ما رو داری. ما رو داری. ‫اکیپت رو داری.
‫باشه؟ یالا.
‫بفرما. دقیقاً همینطور.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫پس، قراره به راه رفتن ادامه بدیم.
‫میرم به پیت بگم که...
‫میرم به پیت بگم ‫می‌خوای بخشی
‫- از نقشه باشی، باشه؟ ‫- ممنون، رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. به راه رفتن ادامه بده، خواهش می‌کنم
‫باشه.
‫لعنتی، اون خوبه؟
‫گفت می‌خواد ‫بخشی از نقشه باشه.
‫نه، نه، نه.
‫لعنتی، پسر. باید برم.
‫- باید برم، پسر. ‫- هی، بارکوویچ. بارکوویچ.
‫- گری. ‫- هی!
‫مشکلی نیست، گری. ‫فقط ادامه بده...
‫- لعنتی، پسر. ‫- هی، بارکوویچ.
‫هی. بارکوویچ.
‫پیت، فقط بذار راه بره. ‫یالا.
‫- به راه رفتن ادامه بده، گری. ‫- اخطار.
‫- اخطار، شماره پنج. ‫- خواهش می‌کنم، به راه رفتن ادامه بده.
‫واینستا. یالا.
‫قراره تا ابد با شما عوضی‌ها ‫باشم، آره؟
‫این چیزی نیست که تو... ‫چه کوفتیه؟
‫لعنتی! نه!
‫خدایا.
‫- خدای من. خدای من. ‫- چرا اون کار رو کرد؟
‫چرا لعنتی ‫اون کار رو کرد؟ لعنتی!
‫- چطور اون کار رو کرد؟ ‫- اخطار. اخطار دوم، پنج.
‫همه به راه رفتن ادامه بدید.
‫اخطار سوم، پنج. ‫اخطار نهایی.
‫نه.
[‏418 کیلومتر]
‫♪ تو یه غار، تو یه دره ♪
‫♪ در حال حفاری برای یه معدن ♪
‫♪ یه معدنچی زندگی می‌کرد، چهل‌ونه‌ ساله ♪
‫♪ و دخترش کلمنتاین ♪
‫- ♪ آره، دوستش داشتم ♪ ‫- ♪ آره، دوستش داشتم ♪
‫♪ چقدر دوستش داشتم ♪
‫♪ با اینکه کفش‌هاش ‫شماره نه بود ♪
‫♪ جعبه‌های شاه‌ماهی بدون در ‫صندل‌ بودن برای... ♪
‫- ♪ کلمنتاین ♪ ‫- ♪ کلمنتاین ♪
‫♪ عزیزم، عزیزم ♪
‫♪ عزیزم، کلمنتاین ♪
‫♪ تو گم شدی ‫و برای همیشه رفتی ♪
‫♪ خیلی متأسفم، کلمنتاین ♪
[‏447 کیلومتر]
[روز پنجم]
‫داریم ‫نزدیک می‌شیم، درسته؟
‫- چی؟ ‫- به مامانت؟
‫آره، نباید... ‫نباید الان زیاد طول بکشه.
‫تو یه عوضی خوش‌شانسی، ‫گرتی.
‫می‌تونی مامانت رو ببینی.
‫من چه کسی رو قراره ببینم ‫بین الان و آخرش؟
‫هیچ‌کس جز اون خوک‌‌صفت‌های لعنتی ‫که میان و زل می‌زنن.
‫دلم برای خونه تنگ شده،
‫و لعنتی ترسیدم.
‫هی، منم ترسیدم، کالی.
‫اگه باعث می‌شه بهتر شی ‫فکر کنم همه‌مون دلمون برای خونه تنگ شده.
‫می‌دونی؟
‫حرف زدن برای تو آسونه.
‫این ایالت خودته.
‫تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونه خانواده‌اش رو ببینه.
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم شاید ‫بدترش کنه.
‫تو چه غلطی می‌کنی که دخالت می‌کنی؟
‫فکر کنم وضعیت اون سخت‌تر از ‫هر دوتامونه.
‫فکر کنم ممکنه تمرکزش رو بهم بزنه.
‫گم‌شو بابا.
‫هردوتون دیوونه‌اید.
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫سخت‌تر می‌شه؟
‫فقط می‌خوام تو ‫به راه رفتن ادامه بدی.
‫رسیدیم به فری‌پورت، پیت.
‫کیلومتر 460.
‫زنده موندیم تا یه روز دیگه بجنگیم.
‫لعنتی!
‫کف کفش لعنتی‌ام افتاد.
‫باید از شرّ هردوشون ‫خلاص بشی، گرتی.
‫وگرنه چند تا میخ ‫شروع می‌کنن به سوراخ کردن پات.
‫به علاوه‌، سخت‌تر کار می‌کنی ‫وقتی تعادل نداری.
‫اخطار، شماره 47.
‫لعنت به من.
‫پاها...
‫- سلام، مامان. ‫- پاهات.
‫پاها...
‫عزیزم، پاهات...
‫سرعتت رو کم نکن، ری.
‫نمی‌تونم وایسم.
‫- ری، ری. ری! ‫- اخطار، 47.
‫- مامان، خیلی متأسفم. ‫- اخطار دوم.
‫- خیلی متأسفم. تو... ‫- اخطار، شماره 23.
‫- نه، نه، نه! ‫- تو نمی‌دونی
‫- چقدر متأسفم. ‫- مشکلی نیست.
‫مامان، خواهش می‌کنم... ‫فقط می‌خوام بغل کنم. خواهش می‌کنم.
‫قراره خودت رو به کشتن بدی. ری، یالا!
‫مامان، خواهش می‌کنم. فقط یه بغل. ‫می‌دونم گند زدم.
‫- نه! نه، برو! ‫- اخطار...
‫- تو نمیری لعنتی! ‫- ...47.
‫- ری! حرکت کن! ‫- اخطار سوم.
‫- برو! ‫- اخطار، شماره 23.
‫- به راه رفتن ادامه بده! ‫- خیلی متأسفم، مامان.
‫به راه رفتن ادامه بده!
‫مشکلی نیست!
‫به پدرت فکر کن.
‫نمی‌خوام بهش فکر کنم.
‫خیلی متأسفم، مامان!
‫فقط جلوی اون ‫این کار رو نکن.
‫جلوی اون این کار رو نکن!
‫لعنت به تو!
‫روانی لعنتی!
‫حق با تو بود. ‫من کاری رو کردم که بابام کرد! من...
‫پیت، یه اشتباه لعنتی ‫خیلی بزرگ کردم.
‫باید فقط تو ماشین ‫لعنتی می‌موندم.
‫- باید فقط می‌رفتم خونه. ‫- ری.
‫- من... ‫- ری. ری، هنوز می‌خوای
‫بدونی چطور این زخم لعنتی ‫رو گرفتم؟
‫- اون هنوز اونجاست، پیت. ‫- ری؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- آره. ری، تو
‫پنج روزه داری راه میری.
‫من کل زندگی لعنتی‌ام ‫داشتم راه می‌رفتم.
‫می‌دونی،
‫پدر و مادرم هردوشون مُردن،
‫تو جنگ بزرگ وقتی من...
‫وقتی کوچیک بودم.
‫و، می‌دونی، ‫عجیب‌ترین چیز لعنتی اینه...
‫یه چیز کوچیک هم در موردشون ‫یادم نمیاد.
‫یه عموی معتاد من رو گرفت زیر پر و بالش.
‫اون من رو کتک می‌زد،
‫و تو یه گودال از استفراغ خودش ‫مُرد وقتی من 10 سالم بود.
‫بعد از اون...
‫بچه‌هایی مثل خودم رو دیدم.
‫بدون پدر و مادر.
‫یا پدر و مادرهایی ‫که براشون مهم نبود.
‫- آره؟ ‫- من زندگی کردم رو...
‫کاناپه‌ها و تو زیرزمین‌ها.
‫تو مزارع و چاله‌ها خوابیدم.
‫سال‌ها طول کشید ‫تا بالأخره گیر افتادم
‫دست دولت.
‫ولی هیچی به بدی ‫اونجوری که زندگی می‌کردم نبود.
‫دعوا راه انداختن،
‫چیز میز دزدیدن.
‫دعواهای بیشتر راه انداختن.
‫تا اینکه، یه روز، با آدم اشتباهی ‫دعوا راه انداختم.
‫آره.
‫یه آدمی که کارش رو ‫با یه چاقوی شکاری بلد بود.
‫من رو زد.
‫حسابی من رو زد. ‫این رو می‌بینی، ری؟
‫یه نگاه به اون بنداز. ‫اون رو می‌بینی؟
‫- خدایا، پیت. ‫- می‌بینیش، آره؟
‫- آره، می‌بینم. ‫- آره.
‫من رو ول کرد که بمیرم.
‫تو بیمارستان به هوش اومدم، ‫و می‌دونی چیه؟
‫می‌دونی چیه، ری؟
‫حتی ناراحت هم نبودم،
‫چون تقصیر اون نبود. ‫تقصیر من بود.
‫می‌دونی، ‫پس تو اون لحظه، گفتم
‫همیشه انتخاب می‌کنم ‫که نور خورشید رو پیدا کنم
‫تو همه‌ی این تاریکی لعنتی.
‫چون اگه نه، فایده‌ی ‫یه شانس دوباره چیه؟
‫تو نور رو پیدا می‌کنی، پیت. ‫پیدا می‌کنی.
‫- من اون... ‫- آره.
‫...رو تو وجود ندارم، هرچند. ‫من مُرده بودم لعنتی
‫اگه به‌خاطر تو نبود.
‫ری، فکر می‌کنی ‫این کوفتی آسونه؟
‫نه، ری، بدجوری سخته!
‫من لعنتی سخت تلاش می‌کنم.
‫آره.
‫چیز زیادی برای از دست دادن ندارم،
‫ولی همه چیز برای به دست آوردن دارم، ‫و به‌خاطر همینه که اینجام.
‫آره.
‫اون جایزه رو می‌خوام ‫تا بتونم یه کار خوب انجام بدم.
‫شاید به چند تا بچه کمک کنم که...
‫که مثل من‌ان.
‫ولی می‌دونی از چی ‫می‌تونستم استفاده کنم، ری؟
‫چی؟
‫یه برادر.
‫ری، به من گوش کن. ‫اگه موفق بشی،
‫اگه...
‫پیشنهاد می‌کنم عشق رو انتخاب کنی.
‫پیشنهاد می‌کنم اون جایزه رو بگیری،
‫و بری خونه پیش مامانت.
‫چون، ری، ری،
‫تو بچه‌ی خوبی هستی...
‫- ممنون، پیت. ممنون، پیت. ‫- ...و لیاقتش رو داری.
‫آره.
[‏492 کیلومتر]
‫هی، گوش کنید.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫همه‌مون باید سر یه چیزی ‫به توافق برسیم.
‫چی؟
‫همه‌مون باید یه توافقی بکنیم
‫که از اینجا به بعد
‫هیچ کمکی برای هیچ‌کس نیست.
‫یا خودت انجامش میدی، ‫یا انجامش نمیدی.
‫این چه کوفتیه که می‌گی، ‫استبینز؟
‫این چه کوفتیه لعنتی ‫که می‌گی؟
‫نه، پیت، فکر کنم ‫ممکنه حق با اون باشه.
‫نمی‌تونی هی نجاتم بدی.
‫ولی تفنگدارها چی؟
‫تفنگدارها به درک.
‫برای همه‌مون بهتره، ‫و تو هم می‌دونی.
‫دماغم.
‫سال‌هاست خون‌دماغ ‫نشدم.
‫هیچ‌کس اهمیت نمیده ‫به خون‌دماغت، بیکر.
‫همه‌مون مشکلات خودمون رو داریم، ‫اگه نتونستی بفهمی.
‫چی گفتی؟
‫خفه شو. پارکر؟
‫کالی پارکر، تو هستی؟
‫کالی؟
‫به درک.
‫عوضی لعنتی!
‫- نه! ‫- مک‌وریز!
‫- یالا! ‫- خدای من.
‫لعنتی. لعنتی. خدایا.
‫نه، نه. نه، برنگرد.
‫فقط به راه رفتن ادامه بده. خوبی؟
‫خوبی؟
‫دماغم... داره خون میاد.
‫می‌دونم.
[‏521 کیلومتر]
‫هی. هی، دماغم.
‫خون‌دماغم بند نمیاد.
‫ولی انقدر بد نیست، ‫هست؟
‫نه.
‫- نه، نه. انقدر بد نیست. ‫- نه.
‫خونریزی داخلیه. ‫خیلی رایجه.
‫استبینز، خواهش می‌کنم. یالا.
‫مادربزرگم،
‫یخ می‌ذاشت رو دماغم...
‫هر وقت خون‌دماغ می‌شدم.
‫کاش یه‌کم یخ داشتم ‫که روش بذارم.
‫آره. ‫بیا برات یه‌کم یخ بگیریم.
‫فقط به راه رفتن ادامه بده.
‫من الان می‌میرم، پسرها.
‫نه. فقط یه‌کم دیگه ‫به راه رفتن ادامه بده، باشه؟
‫نه، نه. نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌تونم، رفیق.
‫متأسفم. دارم میرم خونه.
‫- عذرخواهی نکن. ‫- دارم میرم خونه.
‫- عذرخواهی نکن، آرت. ‫- دارم میرم خونه.
‫سرت رو بالا نگه دار، رفیق. ‫تو همه‌ی تلاشت رو کردی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- تلاش کردم. ‫- معلومه که کردی لعنتی.
‫- تلاشم رو کردم. ‫- آره.
‫و می‌دونی چیه؟
‫حتی چند تا دوست پیدا کردی.
‫حق با توئه لعنتی.
‫هی، آرت،
‫تو رفیق خیلی خوبی بودی.
‫- واقعاً. ‫- آره.
‫ممنون.
‫- ممنونم از هردوتون. ‫- البته.
‫می‌تونید برام یه کاری بکنید؟
‫- قطعاً. ‫- هر کاری، رفیق.
‫می‌تونید این رو بدید ‫به مادربزرگم، اگه موفق شدید؟
‫البته.
‫یه چیزی بهم قول بدید.
‫آره.
‫تماشا نکنید وقتی انجامش میدن.
‫- باشه. ‫- باشه؟ قول بدید. قول بدید.
‫- قول میدم. ‫- بهم قول بدید!
‫قول میدم. قول میدم.
‫ممنون.
‫دارم میرم خونه.
‫فقط یه‌کم دیگه.
‫- دارم میرم خونه. ‫- فقط یه‌کم دیگه.
‫دارم میرم خونه.
‫- نمی‌تونم، داداش. ‫- اخطار.
‫- اخطار دوم، شش. ‫- فقط...
‫نمی‌تونم لعنتی.
‫می‌دونی بیشتر از هر چیزی ‫چی می‌خوام؟
‫- چی، پیت؟ ‫- اخطار سوم و نهایی.
‫یه لیوان آب پرتقال.
[‏524 کیلومتر]
‫تو مسیر نهایی هستید.
‫چه خوب چه بد،
‫گندم خواهد بود،
‫و کاه هم خواهد بود.
‫شما انتخاب می‌کنید، پسرها. ‫یادتون باشه، شما انتخاب می‌کنید.
‫خفه شو لعنتی!
‫یا خدا!
‫برو بمیر، می‌خوای؟ ‫منظورم اینه که، فقط...
‫معتاد لعنتی.
‫پیر خرفت لعنتی. خفه شو!
‫- این همون روحیه‌ست، پسرجان. ‫- خدای من.
‫این یه غریزه‌ی قاتل لعنتیه.
‫هیچ اسیری نگیر.
‫سینه سپر کن ‫و برو اون جایزه رو بگیر.
‫- اخطار، 23 و 47. ‫- لعنتی.
‫- اخطار دوم، 38. ‫- من تمومم.
‫چی می‌شد
‫اگه دقیقاً همزمان ‫سرعتمون رو کم می‌کردیم؟
‫امکان نداره هیچ سه تا انسانی
‫بتونن با دقتی مثل ‫این ابزارها رو اندازه بگیرن.
‫اون‌ها این رو علمی‌ کردن.
‫به صورت تدریجی.
‫چطور انقدر زیاد
‫در مورد «پیاده‌روی طولانی» می‌دونی، اصلاً؟
‫همه‌اش ثبت شده.
‫تا حالا کتاب خوندی؟ ‫زیاد سخت نیست.
‫یالا. یالا. نه، یالا!
‫یالا، پسر.
‫تقریباً تموم شده.
‫یه چیز واقعی بگو.
‫من خرگوشم.
‫من خرگوش لعنتی‌ام.
‫دیدیشون.
‫اون خرگوش‌های مکانیکی ‫کوچولوی خاکستری
‫که سگ‌های تازی دنبالشون می‌کنن ‫تو مسابقات سگ‌دوانی.
‫چون مهم نیست ‫سگ‌ها چقدر سریع می‌دون،
‫هیچوقت نمی‌تونن دقیقاً ‫به خرگوش برسن،
‫چون خرگوش ‫از گوشت و خون نیست.
‫شاید حق با تو باشه، گرتی.
‫شاید باید دست از ‫خرگوش و خوک‌صفت بودن برداریم،
‫و بز و گوسفند و...
‫فقط آدم باشیم.
‫آدم‌های واقعی...
‫که خونریزی می‌کنن.
‫می‌خوای بدونی ‫چطور انقدر زیاد
‫در مورد «پیاده‌روی طولانی» می‌دونم؟
‫سرگرد پدرمه.
‫من پسر عوضی‌اشم.
‫فکر نمی‌کردم ‫اون بدونه من پسرشم.
‫اونجا بود که اشتباه کردم.
‫اون ده‌ تا بچه مثل من داره.
‫برای آرزوم، ‫قرار بود بخوام که پذیرفته بشم
‫تو خونه‌ی پدرم.
‫که برای چای دعوت بشم.
‫ولی حدس می‌زنم این خرگوش ‫از گوشت و خون باشه.
‫و این گوشت و خون ‫الان داره من رو ناامید می‌کنه.
‫می‌تونم حس کنم کبدم داره از کار میفته،
‫ریه‌هام دارن پر از مایع می‌شن.
‫و دوست دارم این کوفتی رو تموم کنم
‫با سری بالا،
‫به‌جای خزیدن رو شکمم،
‫مثل یه خزنده که تو خلط خودش ‫خفه می‌شه.
‫فکر می‌کنید امشب بارون میاد، پسرها؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی اینطور به نظر میاد.
‫همیشه بارون رو دوست داشتم.
‫هی.
‫متأسفم.
‫جمعیت قراره بیان.
‫اجازه میدن وقتی ‫دو نفر مونده باشن.
‫طرفدارهای واقعی.
‫اون‌هایی که با تو راه میان.
‫اون‌هایی که می‌خوان ببینن ‫سرگرد قتل نهایی رو انجام میده.
‫فقط به راه رفتن ادامه بدید، باشه؟
‫خوشحالم که شما دوتایید.
‫راه رفتن با تو خوب بود، استبینز.
‫افتخار بود.
‫موفق باشید.
‫اخطار سوم، 38. ‫اخطار نهایی.
‫یالا.
‫کارم رو تموم کن.
‫‏50 درصد شانس داریم، پیت.
‫لعنتی کارم رو تموم کن!
‫پیت، می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟
‫حتماً.
‫وقتی بچه بودم، خب،
‫هیچوقت واقعاً به مرگ ‫فکر نمی‌کردم.
‫می‌دونی، فکر نکنم ‫بیشتر بچه‌ها بهش فکر ‌کنن
‫تا وقتی باهاش روبه‌رو بشن.
‫ولی وقتی شدم، ‫تا سر حد مرگ ترسیده بودم.
‫خیلی ازش می‌ترسیدم.
‫ولی یه چیزی در مورد ‫بودن با این پسرها هست.
‫نمی‌دونم، بهم یادآوری کرد
‫که تنها تضمینی که ‫به عنوان یه انسان داری
‫اینه که قراره بمیری.
‫و اگه خوش‌شانس باشی، ‫می‌تونی انتخاب کنی
‫چطور اون لحظات آخر رو ‫بگذرونی.
‫و، حق با توئه، پیت، ‫این لحظه مهمه.
‫هر لحظه مهمه.
‫مخصوصاً در آخر.
‫نمی‌دونم چرا اون آرومم می‌کنه.
‫ولی دیگه نمی‌ترسم.
[‏532 کیلومتر]
‫راه باز کنید، راه باز کنید.
‫برید عقب، لطفاً. ‫برید عقب.
‫یالا بریم. کامل برید ‫بیرون خیابون.
‫- اخطار دوم، 23. ‫- پیت، پیت.
‫- اخطار دوم، 47. ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫تو قراره این رو ببری، ‫رفیق.
‫- نه، بلند شو. بلند شو. ‫- نه. تو قراره این کار رو بکنی
‫- برای مامانت. ‫- یالا. بلند شو.
‫- اخطار سوم، 23. ‫- این برای مامانته.
‫- ولم کن، ری. ‫- اخطار سوم، 47.
‫یالا، ری. ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- ری! برو ببرش. ‫- دارم برای برادرم برادری می‌کنم.
‫یالا.
‫فقط یه‌کم دیگه ‫با من راه بیا، باشه؟
‫باشه.
‫متقاعدکننده‌ی لعنتی.
‫ری! ری! هی، چی کار کردی؟
‫چی کار کردی؟ ‫چی کار کردی؟ هی.
‫چه غلطی کردی؟ ‫چی کار کردی؟
‫چی کار کردی؟ ری، ری.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم نور رو ببینم،
‫ولی تو می‌تونی.
‫به‌خاطر همینه که دوستت دارم.
‫- ری! ری! ‫- دوستت دارم، پیت.
‫ری. ری! پاشو گم‌شو لعنتی!
‫ری! ری! نه. ری.
‫موفق باشی، آقای گرتی.
‫ری. ری.
‫خدا شجاعتت رو پاداش بده.
‫متأسفم، مامان.
‫نه.
‫ری!
‫خدایا. ری.
‫- نه! ‫- خانم‌ها و آقایان،
‫♪ برای امواج طلایی گندم ♪
‫...قهرمان ما...
‫پیتر مک‌وریز.
‫♪ برای عظمت کوه‌های ارغوانی ♪
‫♪ بر فراز دشت پربار ♪
‫ری...
‫♪ آمریکا ♪
‫♪ خدا رحمتش رو بر تو نازل کرد ♪
‫ری. ری.
‫تبریک می‌گم، ‫آقای مک‌وریز.
‫♪ و خوبیت رو با برادری تاج‌گذاری کن ♪
‫جایزه‌ی نقدی مال توئه.
‫♪ از دریا تا دریای درخشان ♪
‫خب، بهم بگو، پسرم...
‫آرزوت چیه؟
‫♪ زیبا برای پاهای زائران ♪
‫♪ که با تلاش سخت و پرشورشون ♪
‫کل ملت داره ‫تماشا می‌کنه، پسرم.
‫♪ به شاهراهی از آزادی کوبیدند ♪
‫آرزوت چیه؟
‫♪ در سراسر بیابان ♪
‫من می‌خوام...
‫♪ آمریکا، آمریکا ♪
‫♪ خدا هر عیب تو رو اصلاح کنه ♪
‫من یه تفنگ می‌خوام.
‫♪ روحت رو تقدیس کن ♪
‫یکی بهت می‌دیم.
‫نه.
‫من اون تفنگ رو می‌خوام.
‫که یه روزی بدمش به بچه‌هام.
‫- قربان؟ ‫- آرزوش رو بهش بدید.
‫اون به کسی شلیک نمی‌کنه، پسرها. ‫زیادی برده.
‫و یادتون باشه،
‫این یکی می‌خواد دنیا رو ‫جای بهتری کنه.
‫اینطور نیست، پسرم؟
‫آتش بس. ‫شلیک می‌کنم.
‫- آتش بس، پسرها. ‫- شلیک می‌کنم لعنتی.
‫- آتش بس! ‫- آتش بس!
‫مشکلی نیست، پسرم.
‫آسیبی نرسید.
‫هنوز نه.
‫تفنگ رو بذار پایین.
‫کل دنیا منتظر توئه.
‫ثروتی بیشتر از چیزی هست ‫که بتونی
‫اصلاً تصور کنی.
‫تفنگ رو بذار پایین.
‫جایزه مال توئه ‫که بگیریش.
‫از دستش نده.
‫این برای ری‌ـه.
[راهپیمایی طولانی]