.
انجیل‌های مشکوک، متونی هستند که] [به دست مسیحیان اولیه نوشته شده‌اند
وقایعی را توصیف می‌کنند که] [در سیر زمانیِ عهد جدید ذکر نشده‌اند
[براساس انجیل طفولیت توماس]
‫دارن میان دنبالش!
‫از طرفِ پادشاه!
‫می‌خوان بکشنش.
‫خواهش می‌کنم من رو ببرید، ‫بچه‌ام رو نبرید. التماس می‌کنم!
‫تو، وایستا!
‫اون کیسه! نشون بده چی توشه.
‫راه بیفتید.
[پـســر نجـــار]
‫چه چیزی در انتظارمونه ‫وقتی که بالأخره تسلیم مرگ بشیم؟
‫سال‌هاست که مخفیانه زندگی می‌کنیم.
‫از هر خونه‌ای رونده شدیم.
‫تو اون رو به اینجا آوردی ‫تا روی زمین قدم برداره.
‫و با حضورش، اسطوره‌های اون‌ها رو ‫تهدید کنه.
‫و واقعاً هم تهدیدی براشونه.
‫اون قدرتی داره ‫که خودش نمی‌تونه درک کنه.
‫قدرتی که من نمی‌تونم مهارش کنم.
‫مصیبت همه‌جا دنبالمونه.
‫راهنماییم کن.
‫بذار اون رو ‫تحت حمایت خودم نگه دارم.
‫بذار ایمانم پابرجا بمونه.
‫ایمان، تنها نقطه‌ی قوت منه
‫تا بتونم در برابر ‫خود شیطان تاب بیارم.
‫خوب ساخته شده.
‫می‌تونم بهت کار بدم.
‫باید این رو ‫برای معبد آماده کنیم.
‫تو قرار نیست بُت بسازی.
‫خدای تو، تو رو می‌بخشه.
‫کارِ موجود همینه.
‫یه کار و یه خونه برای خودمون پیدا کردم.
‫نگاه کن مادر.
‫تا حالا یکی مثل این ندیده بودم.
‫ممنونم.
‫اسمت چیه؟
‫لیلیث. اون نمی‌تونه حرف بزنه.
‫برو و به پدرت کمک کن فرزندم.
‫پسر زیباییه.
‫اصلاً شبیه هم نیستید.
‫چی شده، پدر؟
‫اهل کجایید؟
‫غرب.
‫اون‌ورِ بیابون.
‫الان توی روز هم باید ‫در تاریکی بمونیم.
‫بهتر از ‫بلایای دیگه‌ست.
‫سال‌ها گذشته.
‫ما اینجا در امانیم.
‫فراموش کردی ‫که ممکنه پیدامون کنن.
‫فراموش نمی‌کنم.
‫اما اون نباید ‫با ترس زندگی کنه.
‫لیلیث بیا تو!
‫چرا این کار رو می‌کنی پدر؟
‫اگه یه روح خبیث بخواد ‫وارد خونه بشه،
‫در شب،
‫رد پای خروس روی این خاکستر ظاهر می‌شه.
‫چرا به همسایه دروغ گفتی
‫که ما از کجا اومدیم؟
‫برای محافظت از تو بود.
‫ازشون فاصله بگیر.
‫دست‌هات رو شستی؟
‫آدم کثیف دیوونه می‌شه.
‫باید دعا کنی.
‫کردم.
‫اگه زمانی خطا کردی،
‫باید طلب بخشش کنی.
‫پدر.
‫من روزه‌ام.
‫وقتشه تو هم همین کار رو بکنی، ‫به سنش رسیدی.
‫انجامش میدم تا خودم رو خالی کنم.
‫در خالی بودن، قدرتی پیدا می‌کنی ‫که بتونی جلوی شیطان بایستی.
‫شیطان چه شکلیه؟
‫شبیه آدم‌های دور و برمون.
‫می‌تونه به شکل همون چیزی ظاهر بشه
‫که نقطه ضعف ماست.
‫تا حالا دیدیش؟
‫با خاخامِ اینجا هماهنگ کردم.
‫بعد از "شبات" منتظرته.
‫توی مدرسه بهش کمک می‌کنی.
‫منم، عزیزم.
‫هیس.
‫می‌دونم.
‫بیا.
‫فقط منم.
‫هیس.
‫دهان خود را از دروغ دور نگه دار
‫و سخنان فریبکار را ‫از خود بران.
‫دهان خود را از دروغ دور نگه دار
‫و سخنان فریبکار را ‫از خود بران.
‫بگذار چشمانت ‫مستقیم به جلو بنگرند
‫و نگاهت در برابرت ‫مستقیم باشد.
‫بگذار چشمانت ‫مستقیم به جلو بنگرند.
‫و نگاهت در برابرت ‫مستقیم باشد.
‫مسیر پاهای خود را ‫هموار ساز.
‫و تمام راه‌هایت استوار خواهد شد.
‫مسیر پاهای خود را ‫هموار ساز
‫و تمام راه‌هایت ‫استوار خواهد شد.
‫به راست یا چپ ‫منحرف مشو.
‫پای خود را از بدی دور کن.
‫مراقب باش.
‫"آن بالا بهشت است."
‫آن پایین زمین است.
‫آن آبِ زیرِ زمین است.
‫بر آن‌ها سجده مکن. ‫و به هیچ بنده‌ای.
‫زیرا من، یهوه، خدای تو
‫خدایی غیورم،
‫که گناه پدران را ‫بر گردن فرزندان می‌نهم.
‫"تا نسل سوم ‫و چهارم."
‫می‌بینمت!
‫بیا پایین!
‫به خودت صدمه می‌زنی.
‫کمکم می‌کنی؟
‫اسمت چیه؟
‫چرا مدرسه نیستی؟
‫پدرت مجبورت نمی‌کنه بری؟
‫من پدری ندارم.
‫مادر چی؟
‫من تمام روز بازی می‌کنم.
‫با من بازی می‌کنی؟
‫اون جذامیه.
‫صبر کن.
‫نباید به ناپاک‌ها دست بزنیم.
‫ببین چقدر می‌تونی ‫دستت رو نزدیک ببری.
‫این یه بازیه.
‫هیس.
‫اشکالی نداره.
‫ادامه بده.
‫سعی کن.
‫بهش دست زد!
‫به ناپاک دست زد!
‫دستش خورد به مریض! ‫دور شو!
‫باید طردش کنیم!
‫اون قراره بمیره!
‫هر سال کنارش راه میرم
‫و فقط تصویر کدر ‫یه انسان رو می‌بینم.
‫ناخالص.
‫ناپاک.
‫فانی.
‫لطفاً بهم بگو، ‫اون از کجا اومده؟
‫از طرف فرشته‌های توئه ‫یا شیاطین؟
‫اون پسرِ توئه؟
‫بیدار شو.
‫داری تو خواب جیغ می‌زنی.
‫بذار تو خونه بخوابم.
‫وقتی جیغ زدنت تموم شد ‫می‌تونی تو خونه بخوابی.
‫بذار بیام تو.
‫فقط یه خواب بود.
‫با این سن و سالت هم، ‫نمی‌تونی تفاوتش رو بفهمی.
‫مادرم رو می‌خوام.
‫حالا دعا کن. زود باش.
‫درست انجامش بده.
‫همون‌طور که یادت دادم.
‫آن که در پناه ‫حق تعالی مکان گرفته،
‫و در سایه‌ی قادر متعال ‫سکونت دارد، به خداوند می‌گوید:
‫ای پناهگاه و دژ من، ‫ای خدای من، که بر تو توکل دارم.
‫دوباره!
‫آن که در پناه ‫حق تعالی مکان گرفته
‫سکونت... سکونت دارد ‫در سایه‌ی...
‫در سایه‌ی قادر متعال ‫به خداوند می‌گوید.
‫پناهگاه و دژ من، ‫خدای من، که بر تو توکل دارم.
‫پسر...
‫تو خوبم کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫لمسم کن.
‫دوباره لمسم کن!
‫لطفاً ساکت باش.
‫تو مقدسی.
‫باید بری.
‫تو مقدسی. ‫تو مقدسی.
‫لطفاً برو.
‫لمسم کن، لمسم کن، لمسم کن.
‫امروز صبح یه هدیه ‫بیرون خونه‌مون پیدا کردم.
‫باهاش چی کار کردی؟
‫قایمش کردم بین نیزارها.
‫اینجا امن نیست.
‫اسم و رسمش رو ‫برای همه آشکار می‌کنیم.
‫اون یه پسربچه‌ست.
‫اون ناپاکه.
‫خودش رو آلوده می‌کنه، ‫همیشه پر از کثیفیه.
‫تو می‌خوای اون ‫ریشه بدوونه و یاد بگیره.
‫بذار یاد بگیره.
‫چرا فقط تنبیه نصیبش می‌شه؟
‫من از تنبیه کردنش لذتی نمی‌برم.
‫این‌طوری باید یاد بگیره.
‫وظیفه. ایمان. فداکاری.
‫بیا این چیزها رو یادش بدیم.
‫چرا نگاهت رو ‫از من می‌دزدی؟
‫به‌خاطر حیا.
‫اون پسر مقدسه.
‫اون پسر...
‫اون پسر مقدسه.
‫کوتاه نیستن؟
‫دونه‌ای یکی، همون‌طور که گفتی.
‫یکی و نصفی. ‫این چیزی بود که گفتم.
‫تو گفتی دونه‌ای یکی.
‫قیمت ده تا بود برای هر قفسه.
‫طولش درست نیست.
‫پس بکنش هشت تا.
‫من نمی‌خوامش.
‫چرا نه؟
‫هلم دادی.
‫خوشت اومد؟
‫نه؟
‫بازی‌های غریبه‌ها ‫ممنوعه.
‫کی ممنوع کرده؟
‫پدرم.
‫اون زورگوئه.
‫نگه‌ش دار.
‫به عنوان یه راز.
‫انجام کارها به صورت مخفیانه ‫لذت بیشتری داره.
‫می‌خوای یه رازی رو بدونی؟
‫من یکی رو می‌شناسم که می‌تونه آزادت کنه.
‫بین مریض‌ها پیدام کن.
‫بیا، بیا.
‫ایمانم مثل ‫یه عصای شکسته شده.
‫تمنا می‌کنم.
‫چقدر دیگه باید صبر کنم ‫تا دوباره نورت رو ببینم؟
‫لیلیث.
‫کمک‌مون کنید. لیلیث!
‫کمک! کمک! کمک!
‫یکی به دادمون برسه!
‫تو، تو این کار رو کردی؟
‫اون پسر، کار اون پسره!
‫چی شده؟ ‫ولش کن.
‫رفتی خونه‌شون؟
‫- چطور جرأت می‌کنی متهمش کنی. ‫- رفتی یا نرفتی؟
‫نه...
‫باورش نمی‌کنم.
‫برام مهم نیست ‫که حرفم رو باور نمی‌کنی.
‫پدر.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫- دعا کن! ‫- نه.
‫شروع کن!
‫چرا باید به حرف تو گوش کنم؟
‫می‌دونم به حرف من ‫گوش نمیدی،
‫اما به حرف ‫مادرت گوش میدی.
‫و اون به حرف من گوش میده.
‫من با اون میرم.
‫تو می‌تونی بری، ‫اما اون باهات نمیاد.
‫تو رو تنهایی ول می‌کنم
‫تو بیابون تا هر جا دلت خواست ‫پرسه بزنی.
‫کدوم وری می‌خوای بری؟ ‫چطور می‌خوای آب پیدا کنی؟
‫تبدیل می‌شی به یه گدای فراری، ‫که صدقه می‌خواد
‫از کاهنان بیماری که تمساح‌های ‫مقدس‌شون رو تغذیه می‌کنن
‫و برای بت‌هاشون ورد می‌خونن.
‫یا اینکه می‌میری!
‫بدون محافظت من!
‫تو می‌میری!
‫باید بریم!
‫دیگه چی باید ببینی؟
‫می‌گم باید بریم.
‫خیلی‌خب.
‫چند روز دیگه وقتی کار تموم شد ‫می‌ریم.
‫اون بی‌گناهه.
‫از کجا می‌دونی بی‌گناهه؟
‫به‌خاطر ایمان‌مون.
‫چون می‌دونیم اون کیه.
‫اما اون آدم خوبیه؟ ‫آیا پرهیزکاره؟
‫اون نجات‌دهنده‌ی ماست.
‫تو اون رو به ‫هدفش می‌رسونی.
‫اومدی.
‫می‌خوام چیزی بهت نشون بدم.
‫همون‌جا بمون. تکون نخور!
‫لیلیث... مُرده؟
‫اون در سایه‌ی بلندِ خوابی ‫استراحت می‌کنه
‫که نزدیک به مرگه...
‫اون به زودی می‌میره...
‫تو می‌تونستی کمکش کنی.
‫مجازاتِ انسان.
‫مگه چی کار کردن؟
‫متهم شدن به جادوگری.
‫احضار کنندگانِ اعمال پلید.
‫عجیب نیست؟
‫چطور ممکنه؟ همه ما ‫از یک جنسیم
‫گوشت، استخوان، خون.
‫بعضی‌هامون پلید می‌شیم.
‫و بعضی‌هامون خوب می‌شیم.
‫اما گفتن اینکه یه انسان پلیده ‫یعنی چی؟
‫معنیش فقط اینه که ‫تو دست کشیدی
‫از تلاش برای درک کردنش.
‫من این رو در "گلگتا" خواهم فهمید. (محل مصلوب شدن عیسی)
‫آیا این تو رو می‌ترسونه؟
‫نه.
‫غمگینم می‌کنه.
‫می‌تونم اون درد رو حس کنم.
‫و درد تو رو.
‫باید پیش پدرم برگردم.
‫اون پدرت نیست.
‫چی نیست؟
‫اون پدرت نیست.
‫تو کی هستی؟
‫تو می‌دونی من کی هستم.
‫ولی کی هستی؟
‫وقتی جلوی چشم نیستی، ‫به تو چی می‌گن؟
‫خیلی وقته دنبالت می‌گردم!
‫اون‌ها بهت دروغ گفتن.
‫خواهی فهمید که ‫من راست می‌گم.
‫بهم بگو.
‫بیا با هم بریم.
‫من می‌تونم ازت محافظت کنم.
‫می‌دونم که می‌تونی.
‫ولی هر جا بریم ‫همین آدم‌ها رو می‌بینیم.
‫ما به زودی می‌ریم.
‫این خواستِ پدرته.
‫آیا اون پدرمه؟
‫- چرا باید این رو بپرسی؟ ‫- هست؟
‫کی این رو تو سرت انداخته؟
‫کی؟
‫- یه بچه. ‫- کدوم بچه؟
‫یه بچه‌ای که ‫بین مریض‌ها زندگی می‌کنه.
‫آیا اون پدرمه؟
‫آره.
‫هست.
‫داری بهم دروغ می‌گی.
‫حرف بزن.
‫اسمت چیه؟
‫حرف بزن!
‫از جون ما چی می‌خوای؟
‫اومدی عذاب‌مون بدی؟
‫کی این بلا رو سرت آورده؟
‫می‌تونی من رو بکشی؟
‫لطفاً.
‫اگه نمی‌کشیم، ‫پس ولم کن.
‫ولم کن!
‫"عقاب. همای.
‫کرکس. سارگپه... سارگپه.
‫شاهین از هر نوع."
‫تو.
‫شروع کن.
‫ - "هر کلاغی..." ‫- نه.
‫از حفظ بگو.
‫"هر کلاغی از هر نوع."
‫شترمرغ. مرغ حق.
‫مرغ دریایی.
‫باز، باز، باز، ‫باز از هر نوع.
‫"و..."
‫- بلد نیستی؟ ‫- بلدم، بلدم.
‫پس بگو.
‫بگو!
‫تو دروغگویی!
‫تو نمی‌دونی.
‫من بیشتر از فقط گفتن ‫این کلمات بلدم.
‫مگه این پسر نجار نیست؟
‫- چی کار کرده؟ ‫- من بهش درس نمیدم.
‫اون از چیزهایی حرف زد ‫که هیچ‌کس نباید بدونه.
‫دستت رو بکش!
‫ولش کن.
‫چی گفت؟
‫بهش گفتم چند سال قراره زنده بمونه.
‫نمی‌خوام نزدیک بچه‌های دیگه باشه.
‫تو بیکار نمی‌مونی.
‫اگه مجبورم هر روز موقع کار ‫کنارم نگهت دارم،
‫کاری می‌کنم که ‫حداقل یه فایده‌ای داشته باشی.
‫"ملاخوت" رو از بر بخون. (کارهای ممنوعه در شبات)
‫وقتی کار می‌کنم برام بخون.
‫زود باش.
‫"مراقب باش و هیچ باری را ‫در روز شبات حمل مکن.
‫در روز شبات هیچ آتشی ‫روشن مکن."
‫"تو نباید..."
‫فهرست‌شون کن.
‫کاشتن. شخم زدن.
‫درو کردن.
‫بافه کردن. خرمن کوبیدن. بوجاری.
‫جدا کردن. آسیاب کردن.
‫الک کردن.
‫خمیر کردن. پختن. پشم چیدن.
‫سفید کردن. ‫شانه کردن. رنگ کردن.
‫رشتن. چله‌کشی.
‫نخ کردن دو سوزن. ‫بافتن دو نخ.
‫گره زدن. ‫گره گشودن.
‫دوختن. پاره کردن. شکار کردن. ‫ذبح کردن. پوست کندن.
‫برو بیرون.
‫تو از هیچ مردی پیروی نمی‌کنی.
‫پس همون‌طور باش.
‫برو و یه مرد تنها باش.
‫چی شده؟
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫چی کارش کردی؟
‫چی کار کردی؟
‫چیزی نیست.
‫مثل خوک جیغ می‌کشی.
‫اینجا در امان نیستی.
‫باید بری.
‫من راجع به تو به همه می‌گم.
‫شما نباید قضاوت کنید!
‫فقط من باید قضاوت کنم.
‫تقریباً تموم شده بود.
‫افتاد و شکست. ولی درستش ‫می‌کنم. تمومش می‌کنم.
‫وسایلت رو جمع کن. ‫همین الان برو!
‫- چرا؟ ‫- بچه‌ی تو شیطانه!
‫اون جادوگره.
‫اون این بلا رو سر روستا آورده.
‫اون‌ها پسرت رو می‌کشن.
‫چی کار کردی پسرم؟
‫با من حرف بزن.
‫- چی کار کردی؟ ‫- ولش کن!
‫هر کی به اون نزدیکه ‫به آتش نزدیکه!
‫چی کار کردی؟ ‫جادوی سیاه تمرین می‌کنی!
‫- چی کار کردی؟ ‫- ولش کن!
‫لیلیث!
‫تو همیشه بهش شک داشتی.
‫حتی قبل از اینکه به دنیا بیاد.
‫همون‌طور که به من شک داری.
‫هر مردی شک می‌کنه.
‫ادامه بده. گریه کن.
‫آیا رویاهای خودت رو ‫باور نداری؟
‫الان دیگه بیشتر از یه خواب ‫ارزشی نداره.
‫چقدر دیگه باید ‫صبر کنم برای یکی دیگه؟
‫اگه هیچ‌کدومش واقعی نبود چی؟
‫یعنی تمام این مدت داشتم ‫کنار یه زن ناپاک زندگی می‌کردم
‫در تمام این سال‌ها.
‫اگه حقیقت همین بود چی؟
‫پس منم دقیقاً ‫به اندازه تو ناپاکم.
‫- تو داغون شدی از بس شک کردی! ‫- آره! هستم!
‫من داغون شدم!
‫ایمانم تکه‌تکه شده ‫به‌خاطر تو و اون بچه.
‫چطور ممکن نیست این سرنوشت ‫نتیجه‌ی گناهان شما باشه؟
‫بذار راهم رو بکشم و برم.
‫- اون از کجا اومده؟ ‫- بهت گفتم. بذار رد شم.
‫بذار رد شم!
‫پسرِ یه رومی‌ـه؟
‫نکنه بچه سرراهیه؟ ‫اون از کجا اومده؟
‫بزدل!
‫تو همیشه می‌ترسیدی.
‫وحشت‌زده بودی.
‫اگه من گناه کرده بودم ‫و تو پنهانش می‌کردی،
‫باید با قانون "هیرودیس" می‌جنگیدی.
‫اما اگه من رو به عنوان گناه‌کار ‫به قوم شام لو می‌دادی
‫در حالی که بچه‌ی من از فرشتگان بود،
‫تو خون مقدسش رو ‫تسلیم مرگ می‌کردی.
‫وسایل‌مون رو جمع کن، ‫دارن میان.
‫برگرد!
‫باید بریم.
‫کجا رفتی؟
‫بیا، بیا. وقت نیست.
‫نیا جلو!
‫بگو پدرم کیه.
‫اون علت تمام چیزهاست.
‫اسمش رو بگو.
‫گفتنش گناهه.
‫اسمش رو بگو.
‫یهوه. (خداوند در عبری)
‫صبر کن!
‫برگرد!
‫اینجاست! پیداش کردم.
‫پیداش کردم.
‫پیداش کردم!
‫حالا حقیقت رو می‌دونی.
‫بیا.
‫می‌برمت پیش پدرت.
‫پسرم کجاست؟
‫پیداش می‌کنم.
‫بچه‌ام کجاست؟
‫یکی حقیقت رو بهش گفت.
‫فرار کرد.
‫یه بچه‌ای ‫بین مریض‌ها بود، اون بهش گفت.
‫پیداش می‌کنم.
‫صبر کن.
‫خدا خیرت بده.
‫غمگینی.
‫دلم برای خانواده‌ام تنگ شده.
‫اون‌ها الان ازت متنفرن.
‫ولی آزادی در دانستنه.
‫حالا فهمیدی انسان ظالمه؟
‫کارهایی که به اسم اون می‌کنن ‫حالم رو بهم می‌زنه.
‫من یه پسر رو کشتم.
‫وقتی میومدم اینجا.
‫می‌خواست ‫به روستا خبر بده.
‫نه.
‫این مکان یه قفسه
‫از هر پرنده‌ی ناپاک و نفرت‌انگیزی.
‫تو.
‫تو آزادش کردی!
‫من روح‌های زیادی رو ‫از این مکان وحشتناک آزاد کردم.
‫از پدرم برام بگو.
‫می‌شناختمش.
‫نزدیکش ساکن بودم.
‫من موجود...
‫بسیار زیبایی بودم.
‫چنان موجودی که نمی‌تونم ‫در واژه‌ها توصیف کنم.
‫اون... من رو طرد کرد.
‫اجازه نمی‌داد ‫کسی برابرش باشه.
‫ولی خونه‌ای برام آماده کرد.
‫در اون مکان خلوص هست.
‫نظم.
‫حالا تو با منی.
‫با هم می‌ریم اونجا.
‫تو کی هستی؟
‫من متهم کننده‌ی نورم.
‫من دشمنم.
‫به روبه‌رو نگاه کن.
‫بگو، چی می‌بینی؟
‫هیچی.
‫این یه سایه‌ست.
‫نه، این یه گذرگاهه.
‫سیترا آکرا! (جهان دگر)
‫نگاهش کن.
‫حالا واردش شو.
‫بهم بگو.
‫من چی‌ام.
‫شیطانی؟
‫و چرا من اینجام؟
‫تا عذابم بدی.
‫آره.
‫حالا اسمم رو بگو.
‫شیطان.
‫من قبلاً تو رو دیدم.
‫تحقیرش می‌کنم.
‫ولش کن.
‫چرا بهش اهمیت میدی؟
‫اون بهت دروغ گفت!
‫از این هیولا فاصله بگیر.
‫ساکت!
‫تو بی‌رحمی.
‫بی‌رحمی یه فضیلته.
‫ببین.
‫اون من رو به‌خاطر بی‌رحمیم ستایش می‌کنه.
‫چون ازم می‌ترسه!
‫ترس ایجاد کن.
‫اون برات لشکریان میاره.
‫زود باش، دروغگو رو بکش!
‫انجامش بده تا هر چی ‫می‌خوای بدونی رو بهت بگم.
‫بسیار خب.
‫بیا! ‫بیا دنبال پسرت.
‫محلم نمیده. ‫ما رو دوست نداره.
‫اون تو رو دوست نداره.
‫یشوعا... (مسیح به عبری)
‫یشوعا!
‫به این هیولا... رحم کن.
‫اون می‌خواد وسوسه‌ات کنه.
‫تو باید بهش یاد بدی ‫که قرار نیست
‫قدرتت رو... به کار بگیری...
‫برای شر.
‫تو... باید...
‫ببخشی‌اش.
‫ولم کن.
‫چه چیزی در انتظارمونه ‫وقتی که تسلیم مرگ بشیم؟
‫خاکستر.
‫تو به‌خاطر آدم‌های بدبخت می‌میری.
‫و هیچ‌کس قدردان تو نخواهد بود.
‫ما مثل همیم.