.
[کلرادو - رشته‌کوه‌های راکی - 1957]
‫الو؟
‫هُوپ. هُوپ اَدلر.
‫شما کی هستی؟
‫دریاچه آلپاین.
‫یه‌ کمپ جوانان توی کوهستانه.
‫من، ام...
‫من این خواب‌ها رو می‌دیدم.
‫هفت تا شماره.
‫بدون کد شهر، ‫پس این تماس محلیه.
‫تو اینجایی تو کلرادو، درسته؟
‫شماره‌ها توی یخ حک شده بودن.
‫بله.
‫شما کی هستی؟
‫تو کی هستی؟
‫الو؟
‫الو؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫الو؟
[تلفن سیاه 2]
[توبه کنید که ملکوت خدا نزدیک است]
‫دعوا! دعوا!
‫دعوا! دعوا! دعوا!
[شمال دنور - 1982]
‫باید پاشی، رفیق.
‫فین!
‫داری بهش صدمه می‌زنی!
‫فینی!
‫خواهش می‌کنم، بس کن. خواهش می‌کنم.
‫تمومه دیگه؟
‫آره.
‫دیگه دور و بر من پیدات نشه.
‫کس دیگه‌ای هم هست؟
‫هی.
‫این چه کوفتی بود؟
‫بچه جدیده.
‫الان دیگه فقط ‫بچه جدیدها رو می‌زنی؟
‫اون شروع کرد.
‫این دفعه سر چی بود؟
‫همون همیشگی.
‫«شنیدم تو اون کله‌خرابی هستی ‫که یه قاتل زنجیره‌ای رو ناکار کرد.»
‫«زیاد سرسخت به نظر نمیای.»
‫واقعاً این رو نگفت.
‫آره، اتفاقاً دقیقاً همین رو گفت.
‫مجبور بودی ‫اینقدر سخت بگیریش؟
‫تو همچین موقعیتی،
‫هر چی خون بیشتر باشه، بهتره... ‫برای جمعیت.
‫نکته‌ی قوی‌تری رو ثابت می‌کنه.
‫تو این نکته رو ‫بیشتر از یه بار ثابت کردی،
‫پس شاید... ‫فقط دارم نظرم رو می‌گم...
‫شاید نکته‌ای که ‫در واقع داری ثابت می‌کنی
‫کمتر «با من در نیفت» باشه ‫و بیشتر «من همونی‌ام که باید شکستش بدین».
‫هی، گوئن، فین.
‫دعوای خوبی بود، رفیق.
‫ممنون، ارنستو.
‫- سلام، اِرنی. ‫- خب، امشب،
‫من می‌خوام برم شهر ‫تو مرکز همایش‌ها
‫تا برای بلیت‌های ‫«دوران دوران» تو صف وایسم.
‫- بلیت‌های دوران دوران؟ ‫- همین الان گفت دیگه.
‫«سایمون لو بون» خیلی خفنه.
‫ا... تو هم میای، گوئن؟
‫کاش می‌شد. ‫اون بلیت‌ها خیلی گرونن.
‫مهمون من. ‫در هر صورت می‌خواستم دو تا بخرم.
‫می‌دونی، باحال می‌شه
‫که با کسی برم ‫که... که اونم طرفدار باشه.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- جدی.
‫خیلی باحال می‌شه.
‫ردیف‌شده حسابش کن.
‫خیلی‌خب، من... ‫من باید برم کلاس کارگاه.
‫می‌بینمت.
‫می‌دونی که این یه قراره.
‫- نه، نیست. ‫- آره، هست.
‫باشه، خب اگه یه قرار باشه چی؟
‫نمی‌دونم، من... ‫من فقط ازش خوشم نمیاد.
‫نمی‌فهمم چرا.
‫اون خیلی مهربونه.
‫گذشته از اون، ‫فکر نمی‌کنی «رابین»
‫از تو می‌خواست که مراقب ‫برادر کوچیکترش باشی؟
‫ولی این به اون معنی نیست که اجازه بدم ‫اون خواهر کوچیک من رو اذیت کنه.
‫اینقدر حال‌بهم‌زن نباش، کثافت.
‫به «نایت فلایت» خوش برگشتید.
‫این شما و این گروه آلمانی «فِکس»
‫با آهنگ جدید و موفق‌شون، ‫«متروهای ذهن تو».
‫شب به‌خیر، پسرم.
‫من می‌رم بخوابم.
‫شب به‌خیر.
‫زیاد بیدار نمون.
‫آره، حتماً.
‫اگه سعی کنی بهم دست بزنی، ‫صورتت رو چنگ می‌ندازم.
‫این صورت رو؟
‫هی.
‫هنوزم باهاش حال نمی‌کنم.
‫به بابا نگو.
‫گم‌شو، احمق.
‫من آدم‌فروش نیستم.
‫تو خوبی؟
‫من خوبم.
‫نه، من... منظورم...
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫اینکه این حس رو داری ‫طبیعیه.
‫تو نمی‌دونی من چه حسی دارم.
‫نه، ولی...
‫می‌دونم که هر حسی داری، ‫طبیعیه.
[کمپ جوانان دریاچۀ آلپاین]
[دریاچۀ آلپاین]
[و]
‫هی، داری چی کار می‌کنی؟
‫هی.
‫هی، گوئن.
‫گوئن، بیدار شو. داری چی...
‫چرا اینقدر سردی؟
‫فین؟
‫اشکالی نداره.
‫دوباره داشتی تو خواب راه می‌رفتی.
‫خدایا. پوستت مثل یخه.
‫یه خواب بد دیدم.
‫اشکالی نداره. ‫فقط... برگرد تو تختت.
‫م... من گفتم یه خواب بد دیدم.
‫شنیدم چی گفتی. ‫فقط برگرد تو تختت.
[اَبعاد روحانی]
[تفسیر رویا از منظر یونگ] [رویا] [ارواح و اشباح خبیث]
‫سلام، جادوگر.
‫سلام، گوئن.
‫سلام، اِرنی.
‫این رو داشته باش.
‫عالیه.
‫باورم نمی‌شه.
‫خب، تو خیلی ‫تو فاز این چیزهای...
‫چیزهای عجیب غریب هستی، درسته؟
‫چی؟ منظورت ارواحه؟
‫ارواح؟ ‫نیم‌نگاهی به دنیای ماوراء؟
‫- آره. ‫- خب پس.
‫آره، من به همه‌ی اون ‫چیزهای عجیب غریب باور دارم.
‫باحاله.
‫م... من یه چیز دیگه‌ هم ‫برات آوردم.
‫ارنستو، این «لوتریا»ـست؟
‫آره.
‫مادربزرگم این‌ها رو ‫تو مغازه‌ش می‌فروشه،
‫و فکر کردم باحال به نظر می‌رسن.
‫مثل تاروت می‌مونن.
‫این‌ها قشنگن.
‫آره، یعنی، می‌تونی ‫مثل تاروت ازشون استفاده کنی.
‫اگه اون «قدرت» رو داشته باشی، ‫می‌تونن چیزهایی رو بهت نشون بدن.
‫و تو اون رو داری، درسته؟
‫چی رو دارم؟
‫منظورم اینه که، تو... ‫تو خواب و این‌ها می‌بینی،
‫و اون‌ها... ‫اون‌ها چیزهایی رو بهت نشون می‌دن؟
‫این‌ها رو از کجا شنیدی؟
‫پدر و مادرم.
‫اون قدیما، می‌دونی، ‫اون‌ها می‌گفتن که پلیس
‫یه تماس ناشناس داشته ‫که...
‫که بهشون گفته، ام، جسد رابین کجا بوده.
‫ولی اون‌ها می‌گن کار تو بوده.
‫که تو خوابش رو دیدی.
‫یا... یا یه همچین چیزی.
‫دوست ندارم راجع به اون حرف بزنم.
‫چرا نه؟
‫چون عجیبه.
‫من عجیبم.
‫شاید من از «عجیب» خوشم میاد.
[تاپ اَند کَت: دخانیات و هدیه‌فروشی]
‫متأسفم، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.
[تلفن قطع است]
[و]
[ب]
‫الو؟
‫شما کی هستی؟
‫هُوپ. هُوپ اَدلر.
‫شما کی هستی؟
‫اسم من گوئنه.
‫از کجا زنگ می‌زنی؟
‫دریاچه آلپاین.
‫یه کمپ جوانان توی کوهستانه.
‫این شماره رو از کجا آوردی؟
‫من، ام... من این خواب‌ها رو می‌دیدم.
‫هفت تا شماره.
‫بدون کد شهر، ‫پس این تماس محلیه.
‫تو اینجایی تو کلرادو، درسته؟
‫بله.
‫شماره‌ها توی یخ حک شده بودن.
‫توسط پسرها.
‫زیر آب.
‫بله. بله.
‫منم همین خواب‌ها رو می‌دیدم، ‫ولی پسرها حروف رو حک می‌کردن.
‫شما کی هستی؟
‫تو کی هستی؟
‫اسم من گوئنه.
‫الو؟
‫م... من گفتم اسمم گوئنه.
‫الو؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫تو نباید اینجا باشی.
‫هی.
‫هی، گوئن.
‫گوئن.
‫من واقعاً اینجام؟
‫تو خوبی.
‫دوباره داشتی تو خواب راه می‌رفتی. ‫تو خواب اومدی اینجا.
‫شنیدم رفتی بیرون، ‫و دنبالت اومدم.
‫احساس می‌کنم دیوونه شدم. ‫این چه کوفتیه؟
‫- هی. من رو نگاه کن. هی. ‫- این چه کوفتیه؟!
‫تو خوبی، ‫خوبی، خوبی.
‫م... من داشتم تلفنی حرف می‌زدم.
‫فین.
‫داشتم با مامان حرف می‌زدم.
‫فقط یه خواب بود.
‫ن... نه، اون...
‫یه خواب بود، آره، ولی خودش بود.
‫اون بهم زنگ زد.
‫از یه ‌کمپ جوانان.
‫‌کمپ جوانان؟
‫اون از اونجا با من تماس گرفت ‫یه دلیلی داشت.
‫یالا. ‫بیا از اینجا ببریمت.
[بچه‌قاپ در جهنم می‌سوزد]
[به کمپ جوانان دریاچۀ آلپاین خوش آمدید]
‫- این چیه؟ ‫- کمپ دریاچه آلپاین.
‫همون اردوگاهی که مامان ازش زنگ زد.
‫ما باید بریم اونجا.
‫گوئن، تمومش کن.
‫فقط یه خواب بود.
‫درباره یه جای واقعی.
‫جایی که من پیداش کردم. ‫واسه همینه که خوابش رو دیدم.
‫این یه ‌کمپ جوانان مسیحیه
‫نزدیک «سیلورثورن».
‫این چیه؟
‫اون‌ها دارن برای کمپ زمستانی ‫راهنمایی‌ها
‫«کمک مربی» استخدام می‌کنن.
‫«کمک مربی» چیه؟
‫مربی در حال آموزش.
‫نه...
‫من قرار نیست مربی ‫بچه‌های راهنمایی بشم
‫تو یه ‌کمپ عجیب غریب مذهبی ‫که توی خواب دیدی.
‫نه، تو قراره ‫یه مربی در حال آموزش بشی.
‫- نه، نمی‌شم. ‫- یالا دیگه.
‫بابا همه‌ش بهت گیر داده ‫که یه کار پیدا کنی،
‫و این کاریه که پول می‌دن.
‫و می‌تونیم بفهمیم مامان...
‫گفتم نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫گوئن می‌خواد ما تو یه ‫کمپ زمستانی مسیحی کار پیدا کنیم.
‫کمپ آلپاین نه.
‫مادرتون اونجا کار می‌کرد.
‫ک... کِی؟
‫خیلی قبل از اینکه ‫من باهاش آشنا بشم بود.
‫سال 58 بسته شد.
‫تو از کجا راجع به این مکان شنیدی؟
‫ام، من... من...
‫چند تا بچه تو مدرسه.
‫گفتن راه خوبیه ‫که، یه‌کم پول در بیاریم.
‫کمپ مسیحی.
‫شماها، می‌دونین من...
‫زیاد از این ‫چیزهای مذهبی خوشم نمیاد، می‌دونین؟
‫ای... این فقط یه شغله، بابا.
‫مامان اونجا کار می‌کرد.
‫من دیوونه نیستم.
‫من هیچ‌وقت نگفتم تو دیوونه‌ای.
‫نشنوم که اون لگن رو
‫سریع‌تر از 90 تا رونده باشی.
‫چ... چشم، قربان.
‫می‌خوام دخترم ‫سالم و سلامت برگرده.
‫- می‌فهمی؟ ‫- بله، قربان.
‫چیز دیگه‌ای هم می‌گی؟
‫بله، قربان.
‫م... منظورم...
‫از جوری که ‫بهش نگاه می‌کنه خوشم نمیاد.
‫آره. منم همینطور.
‫لعنتی. وایستا.
‫«وایستا»، چی؟
[فناناپذیران]
‫خوبه.
‫برو مراقب خواهرت باش.
‫تا وقتی من نیستم یه لطفی در حقم بکن.
‫آره، هر کاری، پسرم.
‫کارهای ناجور نکن.
‫هی، یالا.
‫کِی می‌خوای باور کنی ‫من دیگه با اون چیزها کاری ندارم؟
‫دو هفته دیگه، ‫نشان سه سالگی ترکم رو می‌گیرم.
‫وقتی برگردی دارمش.
‫تا چند هفته دیگه می‌بینمت.
‫باشه. عالیه.
‫بالأخره یه‌کم صلح و آرامش ‫تو این خونه برقرار می‌شه.
‫نمی‌تونم جاده رو ببینم.
‫این امن نیست.
‫ممکنه از صخره بیفتیم پایین ‫و اصلاً نبینیمش.
‫ماشین رو نگه دار.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوام بدوم ‫جلوی ماشین
‫تا بتونم جاده رو ببینم.
‫فقط دنبالم بیا.
‫دنبالم بیا!
‫ماندو!
‫کمک مربی‌های ولگردت رو پیدا کردم.
‫مستقیم جلو، حدود 20 متر.
‫هر جا خواستی پارک کن.
‫ممنون.
‫شماها باید «بلیک»ها باشین.
‫آره، از کجا فهمیدین؟
‫جاده آی-6 رو ‫تو سیلورثورن بستن.
‫شما تنها کسایی هستین ‫که به موقع خبردار نشدین.
‫من آرماندو هستم.
‫یا اگه دوست داشتین، فقط ماندو.
‫یالا. با من بیاید. ‫بریم داخل.
‫پس بقیه‌ی بچه‌ها چی؟
‫قرار نبود ‫فردا برسن؟
‫کمپ کنسل شده.
‫تا وقتی طوفان تموم نشه ‫جاده‌ها رو پارو نمی‌کنن.
‫چند نفر تونستن برسن اینجا؟
‫فقط شما سه تا.
‫عوامل پشتیبانی فقط ‫یه هفته‌ست اینجا هستن،
‫ولی غیر از اون، فقط شمایین.
‫متأسفم که این رو می‌گم، ‫ولی فعلاً اینجا گیر افتادین.
‫یالا، گوئن.
‫تو با منی.
‫همین‌جاست. ‫هر تختی رو خواستید بردارید.
‫بخاری‌ها روشنن، ‫فقط چند دقیقه بهشون فرصت بدین.
‫خیلی زود اینجا گرم و نرم می‌شه، ‫باشه؟
‫شب خوبی داشته باشین، بچه‌ها. ‫خواب‌های شیرین ببینین.
‫من باید تنها اینجا بخوابم؟
‫متأسفانه آره.
‫قانون ایالتی ملزم می‌کنه ‫که خوابگاه جدا
‫برای پسرها و دخترهای زیر سن قانونی باشه.
‫خودم پیشت می‌موندم،
‫ولی من مربی ثبت‌شده نیستم، ‫پس نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫ولی کلبه من همون‌جاست، ‫اگه چیزی لازم داشتی.
‫شب به‌خیر.
[و.ب]
[.و.ب.ه]
‫متأسفم، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.
‫شما کی هستی؟
‫الو؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫سلام، فینی.
‫جهنم آتیش نیست، فینی.
‫یخه.
‫هیچی مثل سرما نمی‌سوزونه.
‫گوئن. گوئن!
‫گوئن، گوئن، گوئن!
‫هی، گوئن، گوئن، من رو نگاه کن!
‫هی، هی، من رو نگاه کن! ‫بیدار شو! بیدار شو!
‫هی، هی.
‫داره چه اتفاقی برام می‌افته؟
‫خدایا، احساس دیوونگی می‌کنم.
‫داشتی خواب می‌دیدی. تو خوبی.
‫- تو خوبی. ‫- احساس دیوونگی می‌کنم.
‫تو خوبی. تو خوبی.
‫تو خوبی.
‫گوئن.
‫من یه خواب بد دیدم.
‫باشه. خ... خوبی؟
‫بیا، دراز بکش.
‫خدایا...
‫خواهش می‌کنم نذار ‫امشب یه خواب دیگه ببینم.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫ت... تو خوبی؟
‫آره.
‫من بیدارت کردم؟
‫نه.
‫اون واقعی بود؟
‫چی؟
‫تو همین‌طوری ‫با حضرت عیسی حرف می‌زنی؟
‫آره.
‫فکر می‌کنی عجیبه؟
‫نه. نه، اص... اصلاً.
‫من ف... فکر می‌کنم جذابه.
‫فکر می‌کنی جذابه ‫که من با حضرت عیسی حرف می‌زنم؟
‫آره. منظورم اینه که، حتی ممکنه ‫جذاب‌تر هم باشه اگه صداش کنی
‫«مسیح».
‫می‌دونی، مامان من ‫خیلی کاتولیکه.
‫اون عاشق این می‌شه که من با کسی ‫باشم که دعا می‌کنه.
‫ما با همیم؟
‫ام، منظورم اینه که، من... ‫من فقط داشتم می‌گفتم که...
‫من یه دختر خوب مسیحی‌ام؟
‫حتماً.
‫چرا که نه؟
‫مامان منم مسیحی بود.
‫بابا نمی‌خواست ما ‫تو کلیسا بزرگ بشیم، ولی...
‫من خیلی سوال می‌پرسیدم.
‫و وقتی اون دور و بر نبود، ‫مامان جواب می‌داد.
‫اون راجع به ‫قضیه خواب دیدن تو می‌دونست؟
‫من این رو از اون به ارث بردم.
‫این دیوونه‌ش کرده بود.
‫می‌ترسم همون اتفاق ‫برای منم بیفته.
‫نمی‌افته.
‫تو قوی‌تر از این حرف‌هایی.
‫فکر نمی‌کنی من عجیب غریبم؟
‫عجیب غریب بودن چه مشکلی داره؟
‫منم مثل مامانم عجیب غریبم.
‫رابطه‌ت باهاش نزدیک بود؟
‫آره.
‫هر روز بهش فکر می‌کنم.
‫هنوزم می‌تونم صورتش رو ‫خیلی واضح ببینم.
‫اون زیبا بود.
‫من فکر می‌کنم... تو زیبایی.
‫در مورد من چی؟ ‫فکر می‌کنی منم زیبام؟
‫فین، تو یه کثافتِ آشغالی.
‫تو تمام این مدت ‫داشتی گوش می‌دادی؟
‫خب، من هنوز همین‌جام،
‫پس اینطوری نیست که ‫انتخاب دیگه‌ای داشته باشم.
‫م... من فکر کردم اون خوابه.
‫بهت گفتم «دوران دوران» یه قراره.
‫ارنستو، من باید ‫تنهایی با گوئن حرف بزنم.
‫اگه به‌خاطر دیشبه، ‫اون می‌دونه.
‫چی رو می‌دونه؟
‫فکر کردی چرا اینجاست؟
‫اون اومده بهمون تو تحقیقات کمک کنه.
‫وایستا، تو در مورد ‫خواب‌هات بهش گفتی؟
‫آره، فین، ‫من در مورد خواب‌هاش می‌دونم.
‫و در مورد تماس‌هایی ‫که بهت می‌شه.
‫- گوئن. ‫- می‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫باشه، ولی این چیزی نبود ‫که تو باید می‌گفتی.
‫خب، من به کسی نگفتم.
‫چون تو هیچ ‫دوستی نداری.
‫م... من دوست دارم.
‫یکیش رو اسم ببر.
‫یکی که آورده باشیش خونه ‫تا با هم وقت بگذرونین.
‫یکی که اصلاً تو مکالمه‌ای ‫اسمش رو آورده باشی.
‫گوئن، این چیزی نبود که تو باید می‌گفتی.
‫من باید به یکی بگم، فین.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌خوای ‫راجع به خواب‌هام بشنوی.
‫- این حقیقت نداره. ‫- این رو می‌بینی؟
‫این دیشب ‫تو خوابم اتفاق افتاد.
‫یکی از بچه‌ها من رو گرفت.
‫ت... تو خوابت؟
‫- گوئن، این بده. ‫- صبح به‌خیر، کمپ‌نشین‌ها!
‫یه روز با شکوه خدادادی دیگه ‫اینجا در کمپ دریاچه آلپاین.
‫صبحانه در سالن غذاخوری.
‫بیاین یه چیزی بخورین!
‫کجا اون تتوها رو زدی؟
‫توی زندون
‫ولی واسه خیلی وقت پیشه
‫گزارش‌های خبری می‌گن این ‫بدترین کولاک از سال 46 به این‌وره.
‫دِنوِر تعطیل شده.
‫بهترین سناریو اینه که ‫دو روز، شاید سه روز.
‫ممکنه بیشتر هم طول بکشه.
‫شما خواهرزاده‌م «ماستنگ» رو دیدین.
‫اون تو اصطبل‌ها ‫و تو آشپزخونه با من کار می‌کنه.
‫ماستنگ؟ مثل ماشینه؟
‫مثل اسبه.
‫چند نفر دیگه ‫اینجا هستن؟
‫فقط «کِنِت» و «باربارا»، ‫که دفتر رو می‌گردونن.
‫بقیه عوامل پشتیبانی ‫رفتن
‫قبل از اینکه جاده‌ها رو ببندن.
‫خب، دیشب چطور خوابیدین؟
‫- خوب. ‫- خوب.
‫متوجه شدم که تو ‫تو اتاق پسرها خوابیدی.
‫ممکنه مجوز کمپم رو ‫به‌خاطر این از دست بدم. دیگه ‌این کار رو نکن.
‫خب، حالا بریم سراغ ‫سوال 64,000 دلاری:
‫شماها چرا اینجایین؟
‫که کمک مربی کمپ بشیم.
‫نه، من...
‫این رو می‌فهمم.
‫منظورم اینه که، هیچ‌کدومتون ‫به عنوان کمپ‌نشین اینجا نبودین،
‫و هیچ‌کدومتون اسمی از کلیسا ‫تو درخواست‌تون نبردین،
‫پس این یعنی شما یکی از ‫بروشورهای ما رو نگرفتین.
‫خب، چرا اینجایین؟
‫ها؟
‫خواهشاً من رو قاطی این ماجرا نکن
‫مامان ما اینجا می‌اومد.
‫کمپ‌نشین یا مربی؟
‫مربی. ‫اسمش هُوپ اَدلر بود.
‫«بود»؟
‫اون هفت سال پیش مُرد.
‫متأسفم.
‫شما یادتون میادش؟
‫بچه‌های زیادی اینجا اومدن.
‫اسم کمپیش رو می‌دونید؟
‫عوامل پشتیبانی و مربی‌ها، ‫اسم‌های کَمپی می‌گیرن.
‫اینطوری برای کمپ‌نشین‌ها ‫راحت‌تره که یادشون بمونه کی به کیه.
‫استارلایت. (نور ستاره)
‫شما بچه‌های استارلایت هستین؟
‫شما اون رو یادتونه.
‫خیلی خوب.
‫ا... اون یه نور واقعی بود، ‫یه فرشته.
‫ام، م... متأسفم که از دستش دادین.
‫می‌تونم بپرسم چطور فوت کرد؟
‫اون خودکشی کرد.
‫م... م... من خیلی متأسفم.
‫ببینین، من...
‫م... من فقط خوشحالم ‫که شماها ما رو پیدا کردین.
‫بعد از اینکه غذا خوردین، ‫باید به خانواده‌هاتون زنگ بزنین
‫و بهشون بگین حالتون خوبه.
‫یه تلفن تو ‫دفتر کمپ هست.
‫وایستا، پس اون ‫تلفن عمومی بیرونی چی؟
‫اون تلفن مال عهد بوقه.
‫بیشتر از یه دهه‌ست که کار نمی‌کنه.
‫اون تلفن عتیقه دیشب زنگ زد.
‫تو جوابش رو دادی؟
‫آره.
‫تقریباً مطمئنم خودش بود.
‫خودش؟
‫یعنی، خودِ «اون»؟
‫خدای من.
‫چی گفت؟
‫چی می‌خواست؟
‫- چی؟ ‫- دوباره داره زنگ می‌زنه؟
‫برو به بابا زنگ بزن. ‫کارم تموم شه میام پیشت.
‫حرفی واسه گفتن داری؟
‫پس بگو.
‫اینجا سرده.
‫شما کی هستی؟
‫یادم نمیاد.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫ما نمی‌دونیم.
‫هیچی یادتون نمیاد؟
‫ما سه نفریم.
‫باشه. کجایین؟
‫اینجا سرده.
‫کجا سرده؟
‫و اینجا تاریکه.
‫بهم بگین کجایین.
‫ما نمی‌دونیم.
‫اسم من فین‌ـه.
‫کمک‌مون کن، فین.
‫شماها باید سعی کنین ‫یه چیزی یادتون بیاد.
‫چطور مُردین؟
‫ما یادمون نمیاد.
‫ما ترسیدیم، فین.
‫می‌فهمم.
‫- باشه، چی... ‫- ما قرار نیست اینجا باشیم.
‫منظورت چیه؟
‫اینجا جایی نیست که بهش تعلق داریم.
‫قرار نبود ما اینجا باشیم.
‫اتفاق بدی براتون افتاده؟
‫کمک‌مون کن. خواهش می‌کنم کمک‌مون کن.
‫بهم بگین.
‫بهم بگین چطور می‌تونم کمک کنم.
‫پیدامون کن، فین. خواهش می‌کنم، فین.
‫- کمک‌مون کن! خواهش می‌کنم بیا پیدامون کن! ‫- بیا پیدامون کن!
‫باید بیای پیدامون کنی!
‫ما نمی‌خوایم اینجا باشیم!
‫آره، ‫ما هم اینجا تو برف گیر کردیم.
‫شماها فقط همون‌جا بمونین.
‫مطمئنم خیلی زود ‫از اونجا میارنتون بیرون.
‫دوستت دارم، دخترم.
‫خداحافظ.
‫به اخبار کی‌ام‌جی‌اچ خوش برگشتید.
‫کولاک کل منطقه ‫رو به تعطیلی کشونده
‫چون باد شدید و برف‌روبی ‫تمام جاده‌ها رو غیرقابل عبور کرده.
‫تا حدی که پلیس
‫در چندین شهر، مقررات ‫منع رفت و آمد
‫برای وسایل نقلیه ‫در جاده صادر کرده.
‫و محدودیت‌ها هنوز پابرجاست
‫برای کسانی که ‫از این دستور سرپیچی کنن...
‫الو، جِیک، سلام.
‫گوش کن، باید اون ‫لطف رو در حقم بکنی.
‫بچه‌های شرکت، کار ‫پارو کردن محوطه رو تموم کردن؟
[کمپ جوانان دریاچۀ آلپاین]
‫ببخشید.
‫شما هیچ نوشته‌ای ‫درباره تاریخچه دریاچه آلپاین دارین؟
‫یه بروشور داریم.
‫لعنتی. هیچی با جزئیات بیشتر ندارین؟
‫نه، هیچ تاریخچه منتشرشده‌ای ‫از کمپ دریاچه آلپاین وجود نداره.
‫ما یه ‌کمپ جوانان هستیم، ‫نه یه انجمن تاریخی.
‫باربارا، این‌ها مهمونن.
‫نه، کِنِت،
‫این همون خانم جوونیه ‫که تصمیم گرفت
‫دیشب یواشکی بره تو کلبه‌ی پسرها.
‫خب، دقیقاً ‫چه کمکی می‌تونیم بهت بکنیم، عزیزم؟
‫ببین، ما فقط می‌خوایم ‫راجع به چند تا بچه بدونیم
‫که ممکنه در گذشته ‫اینجا کشته شده باشن.
‫شما لازم نیست چیزی ‫در مورد اون بشنوید.
‫لازم نیست؟
‫لازم نیست.
‫فیلیپیان 4:8 به ما می‌گه
‫به چیزهایی فکر کنیم ‫که دوست‌داشتنی هستن.
‫فیلیپیان 4:8 همچنین می‌گه ‫به چیزهایی فکر کنیم
‫که واقعی، عادلانه و صادقانه هستن، ‫مگه نه، بارب؟
‫باربارا.
‫ما جزئیات رو نمی‌دونیم.
‫اینجا تور جن‌گیری ‫یا کمپ ارواح نیست.
‫اینجا یه ‫سازمان مسیحیه.
‫ما اینجا راجع به ‫اینجور چیزها بحث نمی‌کنیم.
‫ولی یه گندکاری‌هایی ‫اینجا اتفاق افتاده، مگه نه؟
‫تو همیشه ‫اینقدر بد دهن و بی‌ادبی؟
‫تو همیشه ‫اینقدر یه عوضی مقدس‌نما بودی؟
‫هی، هی، م... من فکر می‌کنم ‫شما دو تا باید الان برین.
‫بریم.
‫برات دعا می‌کنم.
‫الو؟
‫شما کی هستی؟
‫هُوپ.
‫هُوپ اَدلر.
‫شما کی هستی؟
‫نمی‌تونم ببینمت.
‫کجایی؟
‫دریاچه آلپاین.
‫یه‌ کمپ جوانان ‫توی کوهستانه.
‫خیلی تاریکه.
‫چطور پیدام کردی؟
‫من این خواب‌ها رو می‌دیدم.
‫هفت تا شماره.
‫بدون کد شهر، ‫پس این تماس محلیه.
‫تو اینجایی تو کلرادو، درسته؟
‫شماره‌ها کجا بودن؟
‫شماره‌ها توی یخ حک شده بودن.
‫یخ یه دریاچه؟
‫بله. بله.
‫یادآوری چیزها ‫اینجا خیلی سخته.
‫خیلی سرد و تاریکه.
‫شما کی هستی؟
‫تو کی هستی؟
‫ما یادمون نمیاد.
‫الو؟
‫الو؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫ما قرار نیست اینجا باشیم.
‫ارنستو!
‫بیدار شو!
‫تو مجبور نیستی ‫جوابش رو بدی، رفیق.
‫آره، مجبورم.
‫تو یه وظیفه داری: ‫مراقب خواهرم باش.
‫قول می‌دم.
‫سلام، فینی.
‫چی می‌خوای؟
‫خیلی طول کشید، ‫ولی الان یادم اومد.
‫تو مُردی.
‫فینی.
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی
‫که «مُرده» فقط یه کلمه‌ست.
‫بهم بگو چرا اینجایی.
‫فکر می‌کنی چرا اینجام؟
‫چون می‌دونستی ما گیر می‌افتیم.
‫گوئن؟
‫گوئن! گوئن!
‫فکر کردی ‫داستان ما تموم شده، فینی؟
‫واقعاً باور داشتی ‫می‌تونی اون بلا رو سر من بیاری
‫و همه‌چی همون‌جا تموم می‌شه؟
‫من ازت نمی‌ترسم.
‫و چرا باید بترسی؟
‫تو من رو کشتی.
‫تو بُردی.
‫بهم بگو چی می‌خوای.
‫چیزی که همیشه ‫ازت می‌خواستم.
‫چی؟
‫می‌خوای من رو بترسونی؟
‫تو هم به خوبی من می‌دونی
‫که ترس فقط دست‌گرمیه.
‫گوئن!
‫- گوئن! ‫- هی!
‫هی! داری چی کار می‌کنی؟
‫ساعت 3 صبحه.
‫گ... گوئن تو خوابگاهش نیست.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫هنوز حدس نزدی چیه؟
‫اون چیزی که من از تو می‌خوام؟
‫«خواستن» حتی ‫کلمه‌ی درستی نیست.
‫بیشتر یه نیاز سیری‌ناپذیره.
‫خب، هنوز نفهمیدی؟
‫نه؟
‫باشه. ‫خودم بهت می‌گم، فینی.
‫چیزی که من می‌خوام اینه.
‫من می‌خوام بهت صدمه بزنم
‫جوری که ‫حتی نتونی تصورش کنی.
‫تو تاوان کاری که ‫با من کردی رو پس می‌دی.
‫تو باعث شدی من برادرم رو بکشم،
‫کسی که روی زمین ‫بیشتر از همه دوستش داشتم!
‫و بعد تو من رو کشتی!
‫پس حالا من ‫نابودت می‌کنم، فینی...
‫...با نابود کردن ‫چیزی که تو بیشتر از همه دوست داری.
‫وقت انتقام منه.
‫گوئن! گوئن!
‫گوئن!
‫کمکم کنید!
‫هی. هی. هی، گوئن.
‫گوئن، بیدار شو. گوئن، بیدار شو.
‫گوئن، تو بیداری؟
‫هی.
‫بیداری؟
‫شیطان در تو رخنه کرده، بچه.
‫من سال‌های زیادی ‫روی این زمین بودم.
‫چیزهای زیادی دیدم ‫که نمی‌تونم توضیح بدم.
‫ولی هیچ‌وقت نشنیدم کسی ‫خواب‌هایی ببینه
‫مثل اون‌هایی که تو توصیف می‌کنی.
‫فکر می‌کنی ‫از کجا میان؟
‫اون تسخیر شده.
‫خدای من، ماندو، این واضح نیست؟
‫من تسخیر نشدم، ‫ای عجوزه‌ی قضاوت‌گر.
‫فکر می‌کنی این خنده‌داره، ‫ماستنگ؟
‫داری شاخ و شونه می‌کشی؟
‫آره، خنده‌داره.
‫چرا سرت به کار ‫خودت نیست؟
‫چرا جوری رفتار نمی‌کنی ‫که انگار
‫این اولین چیز ترسناکیه ‫که اینجا دیدی؟
‫تمومش کنین.
‫تک‌تک ما
‫چیزهایی این دور و بر ‫دیدیم یا شنیدیم.
‫- مخصوصاً تو، بارب. ‫- باربارا.
‫جفت‌تون خفه شین.
‫گوئن، خواب‌هات،
‫داری می‌گی ‫آینده رو بهت می‌گن؟
‫بعضی‌ وقت‌ها.
‫وقتای دیگه، مرده‌ها هستن ‫که چیزهایی از گذشته رو نشونم می‌دن.
‫چه جور چیزهایی؟
‫مثل اون پسر گم‌شده‌ی کوچیک‌تر.
‫فِلیکس؟
‫اون داشت برای زندگیش فرار می‌کرد، ‫یه کاپشن پفی زرد تنش بود.
‫و... و اون قدبلندترین بچه، ‫یه کاپشن سفید تنش بود.
‫اسپایک.
‫و حروفی رو بالای سرش ‫تو یخ حک کرد: «و.‌ب.‌ه».
‫فکر کنم سرش روی کنده‌ی درخت ‫تو جنگل نصف شده بود.
‫خدای بزرگ.
‫پسر سوم ‫یه کُت لی تنش بود.
‫اون کاملاً سوخته بود،
‫انگار که ‫توی یه کوره پخته شده باشه.
‫- تو این رو از کجا می‌دونستی؟ ‫- ماندو.
‫نه.
‫گوئن، بقیه آدم‌های ‫تو اتاق رو نادیده بگیر.
‫الان فقط من و تو هستیم.
‫اون پسری که سوخته بود، ‫تو از کجا در موردش شنیدی؟
‫همین الان بهت گفتم.
‫اون تو خوابم اومد پیشم.
‫اون می‌خواد من پیداش کنم.
‫همه‌شون می‌خوان.
‫تا وقتی پیدا نشن ‫نمی‌تونن آروم بگیرن.
‫- هی. حالت خوبه، ماندو؟ ‫- ماندو؟
‫تیکه‌های سوخته‌ی ‫کُت لیِ «کالوین اوکیف»
‫توسط پلیس پیدا شد.
‫فقط اون‌ها این جزئیات رو می‌دونستن.
‫پلیس، ‫مالک قبلی کمپ و من.
‫در مورد چیزی که ‫ما تو آشپزخونه دیدیم چی؟
‫اون خواب نبود.
‫در مورد «بچه‌قاپ» شنیدین؟
‫آره. کی نشنیده؟
‫اون یه مشت بچه رو کشت، ‫و بعد...
‫وقتی یکیشون فرار کرد، کشته شد.
‫آره، ا... اسمش ‫فینی یه چیزی بود.
‫فینی بلیک.
‫فین بلیک؟
‫یا خدا.
‫گوئن، همه‌ی این‌ها از کِی شروع شد؟
‫چند هفته پیش، وقتی مامانم تو خواب ‫از این کمپ بهم زنگ زد.
‫اون می‌خواست من بیام اینجا.
‫ای... این چه ربطی ‫به «بچه‌قاپ» داره؟
‫اون شیطانی نبود که ‫تو آشپزخونه بهم حمله کرد.
‫خودش بود.
‫می‌تونستم ببینمش. اون اینجاست.
‫این مال آخرین سال ‫کمپه قبل از اینکه تعطیل بشیم.
‫م... من اون موقع ‫فقط آشپز کمپ بودم.
‫این منم، ‫و اینم مادر تو.
‫بعد از اینکه «هارلن»، مالک کمپ، ‫اینجا رو بست،
‫من بازم میومدم اینجا،
‫این منطقه رو می‌گشتم، ‫دنبال اون بچه‌ها.
‫بعد، وقتی هارلن فوت کرد، ‫من اینجا رو
‫تو یه حراجی املاک ‫مفت خریدم و دوباره بازش کردم.
‫من به پدر و مادرشون قول دادم ‫که دست از گشتن برنمی‌دارم
‫تا وقتی پیداشون کنم.
‫پس، هر روز، ‫اگه هوا اجازه بده،
‫من هنوزم بیرونم ‫و تو مسیرها راه می‌رم،
‫هر تپه خاکی رو می‌گردم.
‫حتی یه صبح هم نبوده ‫که برای کمک دعا نکنم
‫تا اون پسرها رو پیدا کنم.
‫نمی‌دونستم اون قراره ‫شما رو بفرسته.
‫ولی حالا که شما اینجایید، ‫من این شانس رو از دست نمی‌دم
‫که اون بچه‌ها رو ‫برای همیشه به آرامش برسونم،
‫ب... ب... به‌خاطر اون‌ها، ‫به‌خاطر خانواده‌هاشون و به‌خاطر خودم.
‫عمراً.
‫مشکل این خانواده چیه؟
‫خودشه. «بچه‌قاپ»ـه.
‫- مطمئنی؟ ‫- من می‌شناسمش،
‫و قیافه‌ش رو می‌شناسم.
‫اون «بیل»ـه.
‫بیل وحشی.
‫کارهای تأسیساتی می‌کرد.
‫ما صداش می‌کردیم بیل وحشی
‫چون این کمربند ابزار ‫چرمی قهوه‌ای رو
‫شل دور کمرش می‌بست ‫مثل یه هفت‌تیرکش،
‫و موهای بلند و موج‌دار داشت ‫مثل «بیل هیکاک وحشی».
‫بیل هیکاک وحشی. ‫(Wild Bill Hickok)
‫«و.ب.ه». (WBH)
‫اینجا جاییه که اون شروع کرد.
‫این پسرها اولین قتل‌هاش بودن.
‫و بیل وحشی تبدیل شد ‫به «بچه‌قاپ».
‫ماندو، از کِی چیزهای عجیب غریب ‫اینجا شروع شد؟
‫تا همین چند سال پیش خبری نبود.
‫1978؟
‫تقریباً همون حدودها.
‫اون سالیه که من کشتمش.
‫و روحش آزاد شد ‫تا برگرده اینجا.
‫باشه، ولی چرا باید این کار رو بکنه؟
‫شاید روحش از ترس ‫قربانی‌هاش قدرت می‌گیره
‫چون روح اون‌ها ‫در آرامش نیست.
‫چطور اون پسرها رو پیدا کنیم؟
‫جسدهاشون زیر آبه، ‫فکر کنم تو یه دریاچه یخ‌زده.
‫ولی مگه پلیس ‫دریاچه‌های محلی رو نگشت؟
‫نه. چرا باید بگرده؟
‫وقتی پسرها گم شدن ‫دریاچه‌ها یخ زده بودن.
‫«دریاچه مارو» جاییه که ‫کمپ‌نشین‌ها رو برای ماهیگیری رو یخ می‌بریم،
‫واسه همین تجهیزاتمون رو اونجا نگه می‌داریم.
‫بیل وحشی از اونجا برای ‫بازی هاکی بچه‌ها استفاده می‌کرد.
‫اسکیت‌باز خوبی بود.
‫اون تنها دریاچه‌ایه ‫که اون ابزارهای لازم رو داشته
‫تا یه سوراخ تو یخ درست کنه و...
‫جسدها رو بندازه توش.
‫باشه، پ... پس اگه ما فِلیکس، ‫کال و اسپایک رو پیدا کنیم،
‫و همونطور که می‌گی، ‫به آرامش برسونیمشون،
‫این کار قدرت «بچه‌قاپ» رو ‫از بین می‌بره؟
‫فکر کنم آره. آره.
‫باشه، پس.
‫اول صبح، می‌ریم دریاچه مارو ‫و دنبال اون پسرها می‌گردیم.
‫خیلی بامزه‌ای، ماستنگ.
‫ببین مجبورم کردی چی کار کنم.
‫تو مجبورم کردی برادرم رو بکشم.
‫می‌دونم اون بیرونی، بیل.
‫نمی‌تونی اون پسرها رو ‫تا ابد نگه داری.
‫اسم من بیل نیست.
‫بیل وحشی، بچه‌قاپ.
‫شیطان شیطانه.
‫من می‌خوام...
‫بهت صدمه بزنم.
‫ما قراره اون پسرها رو ‫برگردونیم، بیل.
‫اسم من بیل نیست!
‫«علف» شیطانی
‫در محدوده کمپ آلپاین مجاز نیست.
‫خب اخراجم کن.
‫تو واقعاً روزگار سختی داشتی، ‫مگه نه، بچه؟
‫ی... یه نگاه خاصی ‫تو چشم‌های یه مرد جوون هست.
‫یه جور خشم آروم،
‫یه جور...
‫خشم عمیق، وقتی که ‫خیلی چیزها دیده یا خیلی کارها کرده.
‫زیاد دعوا می‌کنی، فین؟
‫خب؟
‫خب، این چیزی‌ـه که من می‌دونم.
‫پشت اون مدل عصبانیت، ‫ترس وجود داره.
‫من از هیچی نمی‌ترسم.
‫من یه چیز رو می‌دونم ‫که ازش می‌ترسی.
‫آره؟ چی هست؟
‫اینکه نمی‌تونی از ‫خواهرت محافظت کنی.
‫وقتی من تو خیابون‌ها بودم،
‫مسیر اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫به جای روبه‌رو شدن با ترس‌هام، ‫عصبانیت رو انتخاب کردم.
‫تو هم داری همون کار رو می‌کنی. ‫می‌تونم ببینم.
‫فین، پسرم... ‫کار من تو زندگی اینه.
‫من هر سال نصف دوجین بچه ‫مثل تو رو می‌بینم.
‫بچه‌هایی که بهشون گفته شده ‫این کسیه که باید باشن.
‫تو قوی‌تر از اونی هستی که فکر می‌کنی.
‫تو اونقدر قوی بودی ‫که «بچه‌قاپ» رو بکشی،
‫و اونقدر قوی هستی که ‫اتفاقی که با اون افتاد رو رها کنی.
‫نمی‌دونم چطور باید این کار رو بکنم.
‫باید...
‫با احساساتت روبه‌رو بشی.
‫نمی‌تونی فقط تو خودت بریزی ‫و همه‌چی رو سر کنی.
‫باید باهاش روبه‌رو بشی، ‫و بعد می‌تونی رهاش کنی.
‫اون می‌خواد گوئن رو بکشه، ‫تا به من صدمه بزنه.
‫ما نمی‌ذاریم ‫اون اتفاق بیفته.
‫من این رو با خودم می‌برم.
‫یالا، رفیق. بهش احتیاج دارم.
‫دارم بهت لطف می‌کنم. ‫این اصلاً جنس خوبی هم نیست.
‫تا یه ساعت دیگه، موقع طلوع آفتاب، ‫می‌ریم سمت دریاچه.
‫آماده باش.
‫من و ارنستو نوبتی ‫مراقبت هستیم، پس...
‫اگه یه کابوس دیگه دیدی، ‫بیدارت می‌کنیم.
‫اگه نتونستین چی؟
‫پس مبارزه کن.
‫منظورم اینه که، این خواب توئه، ‫مگه نه؟
‫اون این رو تبدیل به چیزی ‫فراتر از یه خواب می‌کنه.
‫اون کتاب‌هایی که راجع به ‫خواب دیدن می‌خوندی چی؟
‫می‌دونی، باید یه چیزی باشه ‫که بتونی امتحان کنی.
‫اون خیلی قویه.
‫منم یه زمانی همین فکر رو می‌کردم.
‫اون خوابید.
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫تو واقعاً با برادرم ‫اون پایین تو اون زیرزمین حرف زدی؟
‫آره.
‫آره، حرف زدم.
‫چ... چی گفت؟
‫اون گفت که بابات ‫از ویتنام برنگشت
‫چون نمی‌تونست رفیق‌هاش رو ‫جا بذاره.
‫و اینکه اونم قرار نیست ‫من رو جا بذاره.
‫آره؟
‫آره، این... ‫این خودِ رابین بود.
‫فکر می‌کنی اون هنوز اینجاست؟
‫م... من واقعاً نمی‌دونم ‫اون طرف چه خبره،
‫ولی یه چیزی هست.
‫و امیدوارم خوب باشه.
‫و امیدوارم اون اونجا باشه.
‫ولی اگه نباشه،
‫اینجا نیست که مراقب ‫من باشه.
‫چهار ساعت دیگه بیدارم کن.
‫بیل وحشی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫ت... تو امشب تو تخت می‌مونی.
‫تو شبیه مادرت هستی.
‫اون چرا اینجاست؟
‫یه لطفه، واقعاً.
‫به تو، منظورمه. ‫یه لطف به تو.
‫یه لطف؟
‫این کاریه که ازم برمیاد.
‫مامانم خواب ‫«بیلی شوالتر» رو می‌دید،
‫پسر روزنامه‌رسون.
‫اون اولین بچه‌ای بود که ‫تو منطقه ما دزدیده شد.
‫اون فهمیده بود تو اون رو دزدیدی، ‫مگه نه؟
‫این واضح نیست؟
‫لطفی که اینجا هست
‫اینه که من حقیقت رو ‫بهت نشون می‌دم
‫قبل از اینکه کاری که ‫باید رو انجام بدم.
‫ای کسانی که ‫وارد اینجا می‌شوید،
‫از هر امیدی دست بشویید.
‫اون خودکشی نکرد.
‫تو کشتیش!
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه.
‫نه، نه.
‫نه!
‫تو چی کار کردی؟ ‫تو چی کار کردی؟
‫من چی کار کردم؟ من...
‫نه، نه!
‫این با یه خواب فرق داره.
‫من این رو از نفرتم ‫ساختم
‫و از هر خاطره‌ای که ‫جهنم اجازه داد نگه دارم.
‫جهنم با چیزی که ‫فکر می‌کنی فرق داره.
‫اون‌ها بهترین بخش‌های تو رو می‌گیرن، ‫بخش‌های انسانیت رو،
‫و فقط بدترین تیکه‌ها رو جا می‌ذارن، ‫فقط گناه‌ها رو.
‫من یه گودال بی‌انتهای گناهم.
‫فکر می‌کنی اگه تو این قلمرو بمیری ‫چه اتفاقی می‌افته؟
‫بیدار می‌شم.
‫شاید.
‫یا شایدم...
‫فقط می‌میری.
‫وقتشه بفهمیم.
‫الو؟
‫باید قایم بشی.
‫گوئن! گوئن!
‫بیدار شو!
‫گوئن!
‫گوئن، بیدار شو!
‫فین! ماستنگ!
‫گوئن.
‫چش شده؟
‫گوئن. گوئن!
‫گوئن!
‫- گوئن، بیدار شو! ‫- گوئن!
‫- گوئن؟ گوئن، بیدار شو. ‫- گوئن!
‫- گوئن، بیدار شو. ‫- گوئن!
‫- گوئن، بیدار شو. ‫- گوئن، بیدار شو!
‫گوئن، بیدار شو!
‫- گوئن، بیدار شو! ‫- گوئن!
‫گوئن، بیدار شو!
‫- هی! ‫- گوئن!
‫دختر بدی بودی، گوئن.
‫تیکه تیکه بشی، عوضی.
‫چه زبون تندی ‫برای یه دختر به این جوونی.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اگه کسی سعی کنه
‫همین قدرتی که دارم رو ‫ازم بگیره،
‫من کاملاً حق دارم ‫که از خودم دفاع کنم.
‫ماندو.
‫سلام من رو به پسرها برسون.
‫ماندو!
‫گوئن، بیدار شو!
‫- گوئن! ‫- گوئن!
‫- روش رو فشار بده.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، ‫کمکم کن برگردونیمش.
‫گوئن.
‫گوئن، بیدار شو. گوئن؟
‫- گوئن؟ ‫- باشه.
‫گوئن، صدامون رو می‌شنوی؟
‫گوئن، بیدار شو.
‫- گوئن، بیدار شو! هی، فشار رو روی زخم نگه دار -
‫- باشه. ‫- گوئن؟ گوئن، صدام رو می‌شنوی؟
‫- داره نفس می‌کشه؟ ‫- گوئن، یالا.
‫- باید بیدار بشی، گوئن. ‫- یالا. به کمک احتیاج داریم.
‫گوئن، گوئن، اگه صدام رو می‌شنوی، ‫باید مبارزه کنی!
‫گوئن، مبارزه کن!
‫تو من رو اینجا نیاوردی.
‫من خودم اومدم.
‫من انتخاب کردم که بیام اینجا، ‫و هر وقت بخوام می‌تونم برم.
‫الان می‌فهمم.
‫توی یه خواب، منم قدرت دارم.
‫خب که چی؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫واضح نیست؟
‫دارم مبارزه می‌کنم، ‫ای زخم چرکی حال‌بهم‌زن.
‫بعداً می‌بینمت، بیل وحشی.
‫ماندو.
‫ماندو!
‫اون مُرده؟
‫من... من فِلیکس رو پیدا کردم.
‫پیداش کردم. من فِلیکس رو پیدا کردم.
‫ماستنگ؟
‫- ساعت چنده؟ ‫- حدود 4:30.
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫ماندو افتاد زیر یخ ‫تو دریاچه مارو.
‫نه.
‫اون خوبه، ولی جسد یکی از ‫پسرهای گمشده رو تو آب پیدا کرد.
‫ما همه‌مون قراره موقع طلوع آفتاب ‫دنبال اون دو تای دیگه بگردیم.
‫به کمکتون احتیاج داریم.
‫نه با وجود اون بچه شیطانی ‫اون بیرون.
‫اسمش گوئنه،
‫و اون دلیلیه که ‫ما به موقع به ماندو رسیدیم.
‫اون بچه شیطانی، ‫جون اون رو نجات داد.
‫- م... من نمی‌دونم، ماستنگ. ما... ‫- می‌دونی چیه؟
‫اگه می‌خواید ترسو ‫و بزدل باشید،
‫خودتون رو تو این اتاق حبس کنید ‫تا وقتی امن بشه،
‫برید همون کار رو بکنید.
‫ولی این هیچ شباهتی ‫به رفتار یه مسیحی واقعی نداره.
‫خورشید ساعت 7 طلوع می‌کنه.
‫گوئن!
‫اینجایی. خوبی؟
‫بابا؟
‫سلام، بچه‌ها.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫شنیدم تو برف گیر کردین، ‫واسه همین یه لطفی خواستم.
‫خدا رو شکر.
‫بالأخره می‌تونیم شما رو ‫از این جهنم ببریم بیرون.
‫ما باید بمونیم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫ما باید بمونیم.
‫چ... چه خبر شده؟
‫کار ما اینجا تموم نشده.
‫اون دنبالشه، بابا.
‫اون... کی... «اون» کیه؟
‫خودش.
‫نمی‌دونم...
‫گوئن، ام...
‫- اینم بازم از اون ماجراهای خوابه؟ ‫- بابا، اینطوری نکن.
‫باشه، داریم از اینجا می‌ریم.
‫- یالا. بریم. ‫- من وسایلم رو برمی‌دارم.
‫من هیچ جا نمیام.
‫گوئن.
‫اون می‌کشتت.
‫باشه، و منم نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫ولی ما یه شانس داریم.
‫یه شانس برای محافظت از تو، ‫که تو رو امن نگه داریم.
‫تو می‌خوای مراقب من باشی، ‫فین؟
‫تو حتی نمی‌تونی مراقب ‫خودت باشی.
‫توام دقیقاً مثل بابای لعنتی، ‫سرت رو کردی زیر برف
‫و داری خودتو با مواد بی‌حس می‌کنی ‫تا فراموش کنی.
‫هی.
‫این حرف‌ها از کجا اومد؟
‫تو دیدی که اون ‫داشته چی کار می‌کرده.
‫تو فقط داری نادیده‌ش می‌گیری،
‫وانمود می‌کنی بوش رو ‫حس نمی‌کنی، تو اتاقش،
‫- تو حیاط خلوت. ‫- آدم‌فروش.
‫تو نمی‌تونی در مورد چیزی ‫آدم‌فروشی کنی
‫که همه از قبل می‌دونن، ‫احمق.
‫تو فقط داری زندگی لعنتیت رو ‫با دود کردن به باد می‌دی تا وانمود کنی
‫- هیچی از این‌ها اتفاق نیفتاده. ‫- خفه شو.
‫خب، اتفاق افتاده، فین.
‫- خفه شو. ‫- و برای اون بچه‌ها هم اتفاق افتاده.
‫- خفه شو. ‫- و الانم داره اتفاق می‌افته.
‫و شما دو تا فقط می‌خواین فرار کنین ‫و قایم بشین، مثل همیشه.
‫- خفه شو. ‫- دود، سیگار.
‫- برنامه‌ی جمعه شب لعنتی. ‫- خفه شو!
‫- هر چیزی که درد رو متوقف کنه. ‫- خفه شو!
‫هر چیزی که برای چند ساعت حس کنی ‫اتفاقی که برات افتاده
‫اون پایین تو اون زیرزمین ‫واقعی نبوده!
‫خفه شو!
‫باشه، تو فکر می‌کنی ‫من نمی‌دونم واقعی بوده؟
‫فکر می‌کنی منِ لعنتی نمی‌دونم ‫واقعی بوده؟
‫این تنها چیزی‌ـه که بهش فکر می‌کنم.
‫باشه، تو...
‫تو نمی‌دونی ‫اون پایین چطور بود.
‫هیچ‌کس لعنتی‌ای نمی‌دونه.
‫باشه، من...
‫من خیلی ترسیده بودم.
‫خدایا، من نمی‌خوام ‫دیگه عصبانی باشم.
‫نمی‌خوام ‫دیگه بترسم.
‫هی.
‫تو شجاع‌ترین آدمی هستی ‫که می‌شناسم.
‫باشه.
‫گوئن، من رو نگاه کن، خواهش می‌کنم. ‫می‌دونم می‌خوای بمونی.
‫می‌دونم، ولی اگه واقعاً ‫اینجا در خطری،
‫باید همین الان بریم.
‫نه.
‫عزیزم، متأسفم، ‫ولی ازت نمی‌پرسم.
‫می‌خوای چی کار کنی، بابا؟ ‫می‌خوای کتکم بزنی؟
‫کمربندت رو در بیاری ‫و من رو کتک‌زنان ببری تو ماشین؟
‫نکن، نکن...
‫بزن و امتحان کن. ‫ببین فایده داره.
‫مادرت، خود خودشه. ‫اینم از مادرت.
‫توام دقیقاً مثل مادرتی.
‫لجباز! تو خیلی لجبازی ‫درست تا لحظه‌ی آخر،
‫حتی وقتی واقعیت جلوی چشمته.
‫آخر؟ لحظه‌ی آخر؟
‫ بذار من در مورد ‫لحظه‌ی آخر بهت بگم، بابا.
‫مامان خودکشی نکرد.
‫باشه. دیگه بسه.
‫همه‌مون سوار ‫اون ماشین لعنتی می‌شیم.
‫نه، نه، وایستا، گوئن.
‫داری چی می‌گی؟
‫خواب‌های مامان.
‫اون داشت خواب یه بچه‌ی گمشده ‫رو می‌دید، مگه نه؟
‫قبل از اینکه بمیره ‫داشت راجع به کمپ حرف می‌زد.
‫واسه همین تو کمپ یادت اومد.
‫آره، ولی... آره، خب؟ خب؟
‫اون «بچه‌قاپ» رو پیدا کرده بود ‫خیلی قبل از اینکه فین رو بدزده،
‫و «بچه‌قاپ» مامان رو دیده بود، ‫و اومده بود دم خونه‌مون.
‫نه.
‫یا خدا.
‫اون بهم نشون داد که مامان رو کشته.
‫بابا، اولین چیزی که ‫وقتی مامان رو دیدی گفتی چی بود؟
‫چی؟
‫تو ازش پرسیدی،
‫«چی کار کردی؟ ‫چی کار کردی؟»
‫و تو خودت رو سرزنش کردی.
‫گفتی: «من چی کار کردم؟»
‫وقتی اون اتفاق افتاد ما خواب بودیم، ‫وقتی تو پیداش کردی.
‫من از کجا باید می‌دونستم ‫تو چی گفتی؟
‫تقصیر تو نبود، بابا.
‫خدای من.
‫و تقصیر اونم نبود.
‫خدای من.
‫مردی که فین رو دزدید ‫مامان رو ازمون گرفت
‫چون مامان مچش رو گرفته بود.
‫چون خواب‌هاش ‫فقط خواب نبودن.
‫و خواب‌های منم نیستن.
‫خیلی‌خب، کابل رو بده به من.
‫سلام، عیسی.
‫حالم زیاد خوب نیست.
‫به کمک احتیاج دارم.
‫یه‌ کمک واقعی و حسابی.
‫ما باید اون ‫دو تا پسر دیگه رو پیدا کنیم
‫تا قدرتش رو ازش بگیریم.
‫می‌ترسم من رو بکشه.
‫این بار دیگه واقعاً.
‫خواهش می‌کنم نذار این اتفاق بیفته.
‫نذار اون برنده بشه.
‫نورمون تقریباً تموم شده.
‫شاید اسپایک و کال ‫خیلی عمیق‌ترن.
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫باید تا الان می‌دیدیمشون.
‫هی، هیس، دختر.
‫برای امروز کافیه هرچقدر کار کردی.
‫نه، گوئن.
‫گوئن!
‫گوئن، بیدار شو.
‫کمک می‌خوایم!
‫هی، گوئن.
‫گوئن، بیدار شو.
‫اون... اون اتفاقی خوابش برد.
‫اتفاقی، آره جون خودت.
‫اون اینجاست.
‫خدای من. کِن، باربارا!
‫اون هنوز اینجاست. به گشتن ادامه بدین.
‫کجاست؟ کجا رفت؟
‫یخ داره می‌شکنه!
‫کابل!
‫فین!
‫وای!
‫عجب ورق برگشت.
‫ارنستو، اون رو از اینجا ببر.
‫این حس رو یادمه.
‫نفس‌تنگی، ترس،
‫کل دنیا ‫داره شروع می‌کنه به محو شدن.
‫گوئن پیش منه. ‫مواظب باش. دارم میام تو.
‫- خوبی؟ ‫- اینجا. اینجا.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره. گرفتمش.
‫«ای گور، پیروزی تو کجاست؟
‫ای مرگ، نیش تو کجاست؟»
‫کتاب مقدس؟
‫خدا اینجا نیست.
‫تو تنهایی.
‫نه.
‫من دوست‌هام رو آوردم.
‫پسرها پیدا شدن.
‫تو بی‌قدرتی.
‫بدبخت شدی.
‫جهنم آتیش نیست، بیل.
‫یخه.
‫تو من رو نمی‌ترسونی.
‫هی.
‫تو خوبی؟
‫کارت خوب بود، بابا.
‫تموم شد.
‫اون رفت.
‫کجا رفت؟
‫پسرها بردنش ‫جایی که بهش تعلق داره.
‫سلام. آرماندو رِیِس تماس می‌گیره ‫از دریاچه آلپاین.
‫بله.
‫خوبم، خوبم. آره.
‫می‌دونم... می‌دونم یه مدتی گذشته.
‫دلیلی که زنگ می‌زنم اینه که
‫خبری در مورد کالوین دارم.
‫بله.
‫آره، بالأخره پیداش کردیم.
‫چی؟
‫نمی‌شنوی؟
‫تلفن داره زنگ می‌خوره.
‫پس حتماً با تو کار دارن.
‫الو؟
‫سلام، عزیزم.
‫- مامان؟ ‫- آره، عزیزم.
‫وقت زیادی ندارم، ‫ولی منم.
‫کجایی؟
‫خودت می‌دونی کجا.
‫اینجا قشنگه.
‫واقعاً؟
‫آره، خیلی قشنگه.
‫درست مثل تو.
‫م... من دلم برات تنگ شده، مامان.
‫منم دلم برات تنگ شده، عزیزم.
‫ولی تو عالی عمل کردی.
‫تو اون پسرها رو نجات دادی.
‫- من کسی رو نجات ندادم. ‫- چرا، دادی.
‫تو آزادشون کردی.
‫اون‌ها الان اینجان، ‫جایی که بهش تعلق دارن.
‫وایستا.
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫هر چی می‌خوای بپرس.
‫من همیشه اینقدر نفرین‌شده می‌مونم؟
‫این یه نفرین نیست، عزیزم.
‫هیچ‌وقت یه نفرین نبوده.
‫من باید برم.
‫به برادرت بگو دوستش دارم
‫و اینکه رابین سلام رسوند.
‫بچه‌ها!
‫وقت رفتنه.
‫بجنبین.
‫خب، نظرت راجع به ‫اون پسر، ارنستو، چیه؟
‫می‌تونست خیلی بدتر از اون گیرش بیاد.
‫- تو چطور؟ ‫- نه، بابا...
‫اون دختره، ماستنگ، ‫به نظرم خیلی بامزه بود.
‫بابا، خواهش می‌کنم فقط... ‫فقط رانندگی کن.
‫فقط نظرم رو گفتم.
‫حواست به جاده باشه.
‫باشه، فقط نظرم رو گفتم.