‫زمستان در قطب جنوب
‫و یکی از خارق العاده ترین داستان‫های طبیعت در شرف آغاز است
‫در طی دو ماه بادهای گزنده ، ‫کولاک و سرمای غیرقابل تصور
‫این پنگوئن های امپراتور نر هر کدام ‫تخمی با ارزش را پرورش داده اند.
‫تخمی که به زودی جوجه هایشان را ‫به دنیا خواهد آورد
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
‫اما همه تخم ها جوجه نشده اند ‫و یک پدر هنوز منتظر است.
‫یک همسایه جوجه ی جدیدش را نشان میدهد
‫صداهای او باعث تشویق ‫جوجه به خروج می شود.
‫سرانجام جوانترین عضو ‫گله متولد می شود.
‫اما رشد در سخت ترین مهد کودک ‫جهان یک چالش بزرگ خواهد بود
‫فقط در مدت 6 ماه باید به اندازه کافی ‫آموخته باشد که بتواند از خودش مراقبت کند
‫آن هم در اقیانوس بزرگ قطب جنوب.
‫این داستان نمایشی از یک ‫پرنده کوچک فوق العاده است.
‫به دور از جوجه هایشان
‫مادران دو ماه گذشته را مشغول گرفتن ‫ماهی و پر کردن شکم خود بوده اند
‫در حالی که پدران برای مراقبت از ‫تخم های خود تنها مانده بودند.
‫اکنون مسابقه برای بازگشت ‫و تغذیه کودک خود شروع شده
‫مادر جوجه برفی در میان جمعیت هیجان ‫زده است.
‫او برای نوزاد خود ‫شکمی پر از ماهی دارد
‫اما بین آنها یک مسیر ناهموار 100 ‫کیلومتری در دریای یخ زده وجود دارد.
‫با سرعت کمتر از 3 کیلومتر در ساعت ، ‫روزهای زیادی طول خواهد کشید تا به خانه برسند.
‫غریزه آنها را پیش می برد...
‫زندگی نوزادان آنها به ‫زمان رسیدن آنها بستگی دارد.
‫در گله ، پدر در حال ‫آشنایی با جوجه خود است.
‫او مقداری شیر با کالری بالا به جوجه میدهد ‫که از غده ای در گلویش تولید شده است.
‫اما این منبع غذایی تنها چند ‫روز دوام خواهد آورد.
‫اما مادرش نیز در راه است.
‫به دنبال غریزه مادرانه اش
‫او و سایر زنان در حال پیشرفت ‫خوبی در سفر به خانه هستند.
‫اما ، در جاهایی ، یخ نازک است.
‫در زیر ، یک شکارچی هر حرکت آنها را ‫دنبال میکند.
‫یک فوک پلنگی ‫بزرگترین دشمن پنگوئن ها.
‫مادر احساس خطر می کند.
‫حق داشت که هشیار باشد
‫یخ شکسته یک تله مرگ است.
‫برای بقیه ، جوجه آنها ‫تنها دغدغه شان است.
‫اما فوک فقط به یک قربانی احتیاج دارد...
‫نزدیک بود.. و او هنوز ‫60 کیلومتر پیش رو دارد
‫در حالی که جوجه منتظر بازگشت او است درجه حرارت بیرون منهای 30 است
‫اما کیسه پدر او را مانند یک چای دبش گرم ‫میکند
‫و او را در دمای راحت مثبت 37 درجه ‫نگه می دارد.
‫برای یک پدر جدید ، راه رفتن با جوجه ‫روی پاها و حفظ تعادل سخت است.
‫او به زودی قلقش را می آموزد!
‫مادران نیز با شرایط یخی ‫دست و پنجه نرم می کنند
‫آنها در حال عبور از سخت‫ترین مسیر روی زمین هستند.
‫پنجه های تیز آنها یخ را می گیرد ، در حالی که ‫فلس های روی پاهای آنها کمک به راه رفتنشان میکند.
‫اما جاهایی که برف ذوب می شود و دوباره آب می شود
‫شرایط لغزنده ای ایجاد می شود که ‫حتی برای یک پنگوئن چالش برانگیز است..!
‫در گله ، یک هفته ‫از زمان تولد جوجه می گذرد.
‫در این دما ، بقا بستگی به مقدار ‫غذای کافی برای خوردن دارد.
‫پدرش تلاش می کند ، اما ‫چیز دیگری برای دادن نیست.
‫مادران در جنگ هستند.
‫متأسفانه ، بعضی سالها ‫آنها به موقع نمیرسند
‫جوجه هر لحظه ضعیف تر می شود.
‫سرانجام ، چند چهره خسته ظاهر میشود.
‫به شدت خسته از راه
‫مادر هنوز قبل از اینکه بتواند جوجه ‫خود را ملاقات کند یک چالش نهایی دارد...
‫پیدا کردن او!
‫در اینجا بیش از سه هزار ‫پدر با جوجه وجود دارد
‫و حتی برای پنگوئن ها ، همه ‫یکسان به نظر می رسند.
‫برای جوجه زمان رو به پایان است.
‫اما پنگوئنها راه حلی دارند.
‫پدرها و جوجه ها به صف می شوند
‫آنها یک رژه هویت تشکیل می دهند!
‫مادر باید فقط صف را بررسی کند
‫ساده به نظر می رسد
‫اما در میان تمام پنگوئن های یک شکل ‫پیدا کردن شوهر خیلی سخت است!
‫پس او هر چند وقت یکبار متوقف می شود ‫و صدا میزند
‫صدای او یکتا است و پدر با ‫صدای خودش پاسخ می دهد.
‫این همان چیزی است که او امیدوار بود آن را بشنود.
‫بعد از 2 ماه در دریا و یک پیاده ‫روی 100 کیلومتری در مسیر سراسر یخ
‫او دقیقه 90 به مقصد رسیده است.
‫به طور معجزه آسایی، جوجه غذایی میخورد ‫که جانش را نجات می دهد
‫اکنون نوبت مادر است که مسئولیت ‫مراقبت از کودکان را به عهده بگیرد.
‫اما آنها باید مراقب باشند...
‫چند ثانیه بیش از حد بر روی ‫یخ باشد، جوجه آنها خواهد مرد.
‫سرانجام ، آنها به عنوان یک خانواده ‫به هم می رسند
‫پیوندی که آنها شکل می دهند ‫ازجمله شگفت انگیز ترین ها در طبیعت است.
‫برای 5 ماه آینده ‫آنها به نوبت به دریا می روند
‫تا غذای کودک رو به ‫رشد خود را بیاورند.
‫پدرش سختی های زیادی تحمل کرد که جوجه ‫ریزش را تا به امروز برساند...
‫خداحافظی سخت است...
‫این بار دیگر به عقب نگاه نمی کند.
‫در 4 هفته او با عذای تازه برمی گردد.
‫اما در ابتدا مساله ، مسیر 200 کیلومتری به ‫دریا وجود دارد.
‫حالا نوبت مادر است که به او غذا بدهد...
‫یک ماده نگهدارنده طبیعی ماهی را مثل ‫روز صید تازه نگه داشته است.
‫جوجه ممکن است سیر شده باشد ، اما ‫پدرش 4 ماه است که غذا نخورده.
‫او و بقیه پدران گرسنه
‫اکنون دو روز در پیاده روی ‫طولانی خود به سمت دریا اند.
‫اما گاهی اوقات یخ میانبری را ارائه می ‫دهد...
‫یک سوراخ یخ.. درگاهی به دریا ‫که سفرشان را چند روز کوتاه می کند
‫و وقتی که شما گرسنه‫اید ، جستجو ارزشش را دارد!
‫اما چنین حفره هایی به ‫خودی خود ظاهر نمی شوند...
‫حتماً قضیه ای دارد!
‫آنها یا می توانند بمانند و ‫امیدوار باشند که فوک برود
‫یا سفر طولانی و پر مخاطره ‫خود را به دریا ادامه دهند.
‫زمان گردهمایی است.. این یک ‫تصمیم گروهی است.
‫امپراطورها برای بقای ‫خود به یکدیگر متکی هستند ،
‫بنابراین یادگیری مهارت های اجتماعی زود شروع می شود.
‫پنگوئن ها به طور طبیعی مباحثه گرند ،
‫بنابراین اولین درس او ‫این است که سرش را بالا بگیرد
‫مادرش فقط وقتی دخالت می کند ‫که اوضاع از کنترل خارج شود.
‫اما هیچ بچه ای دوست ندارد که به او ‫امر و نهی شود!
‫در سوراخ یخ ، ایستادگی ادامه دارد.
‫هیچ کس مشتاق اول بودن نیست!
‫اما آنها همانطور که پنگوئن ها دوست ‫دارند، ‫همدیگر را ترغیب می کنند
‫ساحل مشخص است.
‫قمار آنها موفق بود.
‫در گله دو هفته گذشته است.
‫جوجه ها استقلال خود را آزمایش می کنند ‫و وقت خود را دور از مادرشان سپری می کنند.
‫همه ، به جز یکی.
‫به عنوان آخرین کسی که متولد شد ‫اون بسیار از رشد عقب مانده
‫در حالی که جوجه های بزرگتر ‫زبل و با اعتماد به نفس اند
‫او هنوز در کیسه مادر ‫احساس راحتی می کند.
‫اما پنگوئن ها پرندگان معاشرتی هستند
‫و برای زنده ماندن ، اون باید یاد بگیرد ‫که نقش خود را در گله بازی کند.
‫این یک چشم انداز ترسناک است...
‫اما جوجه کوچک کمی شجاعت پیدا می کند.
‫این یک شروع لرزان است...
‫اما او نباید کنترل خود را از دست بدهد.
‫زمان کمی عشق خشن رسیده است.
‫با هر قدم اعتماد به نفس بیشتری به دست می آورد.
‫ضمنا... او دوستان ‫زیادی برای پیدا کردن دارد!
‫اما وقتی کوچکترین هستید ، ‫پیوستن به گروه دشوار است.
‫در حال حاضر ، فقط مادر وجود دارد!
‫در اقیانوس
‫پدران از بازگشت در ‫آب شگفت زده شده اند.
‫آنها چهار ماه کامل غذا نخورده اند و ‫نیمی از وزن بدن خود را از دست داده اند.
‫برای جمع کردن ماهی و هشتپا ، ‫آنها تا 20 دقیقه نفس خود را نگه می دارند
‫و نزدیک به 600 متر شیرجه بزنید ‫... عمیق تر از هر پرنده دیگری.
‫در گله ، سه هفته می گذرد
‫و جوجه با اطمینان مادر خود را ‫به هر کجا که می رود دنبال می کند.
‫او هنوز در حال یادگیری ‫چگونگی انجام کارها است.
‫و چگونگی عدم انجام!
‫او به زودی فکر می کند که ‫چیزی برای یادگیری نمانده است...
‫کودک نو پای خجالتی، به ماجراجویی ‫بی کله تبدیل می شود.
‫اما در این سن ، مادرش نباید ‫او را از چشم خود دور کند.
‫او را گم کرده...
‫و در جهت اشتباه حرکت می کند.
‫سردرگم ، او تنها کار معقول را انجام ‫می دهد و به سمت گله می رود.
‫او اکنون احساس امنیت بیشتری می ‫کند... مادرش باید جایی در اینجا باشد.
‫و بعد... بالاخره امنیت!
‫اما او اشتباه کرده ، ‫این مادرش نیست!
‫این حتماً خودش است؟
‫دوباره اشتباه.
‫او هر پنگوئن را به نوبت آزمایش ‫می کند... اما هیچ کس او را نمی خواهد!
‫در یک گله به این اندازه ، او ممکن ‫است هرگز مادر خود را دوباره پیدا نکند!
‫اینها دوران ناامید کننده ای است.
‫در این دنیای یخ زده ، جوجه های ‫گم شده مدت طولانی زنده نمی مانند.
‫پدرش همچون بقیه، با عجله در ‫حال بازگشت با غذای تازه است
‫اما او باید مراقب باشد...
‫گروه نهنگهای قاتل به دنبال است.
‫آنها به دنبال هر پنگوئنی ‫هستند که اشتباهی کند.
‫فقط یک خطای ریز ، اما اکنون او ‫دچار مشکل بزرگی شده است...
‫مثل یک اژدر فرار میکند
‫اما نهنگهای قاتل شکارچیانی ‫باهوش و مصر هستند
‫و هوای بهاری، سطح یخ را دچار ‫انواع سوراخ و شکستگی کرده است
‫ایده آل برای یک حمله غافلگیرانه.
‫برای نگه داشتن او در دید ، آنها ‫زیرچشمی مراقب اون هستند
‫او باید با ماندن بر روی یخ محکم ‫از این دردسر نجات یابد.
‫او مسیری را می بیند و به سمت ایمنی می رود.
‫کمی تاخیر..
‫بقیه پدران بدون او رفته اند.
‫و با شروع طوفان ، او کاملاً در ‫معرض خطر است .
‫در حال حاضر ، کولاک ‫به گله رسیده است.
‫تنها محافظت جوجه ‫ پوشش گرم خودش است
‫و در منهای 40 اصلا کافی نیست.
‫و متأسفانه مادران دیگر ‫فقط مراقب بچه های خودشان هستند.
‫مادر جوجه بار دیگر صدایش میزند...
‫اما صدایش در باد گم می شود.
‫بالاخره پیدا شد...
‫و نه خیلی زود.
ولی بیرون در داخل یخ ها پدر تنها هنوز دارد تاوان اشتباهش را می دهد
‫طی چند ساعت ، طوفان با ‫تمام قدرت ، گله را درگیر می کند.
‫جوجه ممکن است امن باشد
‫اما با کاهش دما به منهای 60 گرمای مادرش کافی نیست
‫برای محافظت از او ،
‫او باید در گرمای مشترک ‫سایر پنگوئن ها پناه ببرد.
‫درحالی که باد 100 کیلومتر در ساعت گله را ‫شلاق می زند ، پنگوئن ها دورهم جمع میشوند.
‫برای فرار از طوفان دور هم گرم گرفته اند
‫اما آن بیرون ، پدرِ تنها، هنوز در حال ‫پرداخت هزینه اشتباه خود است.
‫تنها امید او رسیدن به ‫گله به موقع است.
‫در آن دورهمی دنج ، پنگوئن ها ‫همگی در امانند.
‫در مرکز ، دما حتی می تواند به ‫دمای مثبت 37 درجه برسد!
‫برای خنک شدن ، آنها به سمت بیرون ‫میروند به دیگران اجازه می دهند تا جایشان را بگیرند.
‫با تقسیم گرمای بدن ، آنها ‫هر طوفانی را تحمل می کنند.
‫پدرِ تنها، به امید گرمای ‫خانواده ، در تلاش است.
‫به خاطر جوجه اش ، او ‫مجبور است که برگردد.
‫سپس در حین کولاک... رستگاری.
‫بر خلاف احتمالات.. او به خانه رسیده
‫چند هفته می گذرد و ‫روزها طولانی می شود.
‫در حالی که پدر وظایف والدین را بر عهده ‫ دارد ، نوبت ماهیگیری مادر است.
‫اما حتی در ایمنی گله خطرات ‫غیر منتظره ای وجود دارد...
‫پنگوئن هایی که نتوانسته اند ‫جوجه کنند
‫مهارت های فرزندآوری را ‫روی تکه های یخ تمرین میکنند.
‫اما غریزه مادری ‫آنها بسیار زیاد است ،
‫آنچه آنها واقعاً می ‫خواهند یک کودک برای خود است!
‫و چه کسی بهتر از کوچکترین ، ‫با نمک ترین جوجه گله؟
‫پدر کارهایش را متوقف کرده است تا ‫این بچه دزد ها را تحت نظر داشته باشد.
‫و آنها تنها نیستند...
‫به زودی تعداد بسیاری از بچه دزد ها ‫مسیر پدر را مسدود می کنند.
‫درحالی که جوجه او توسط بقیه خفه ‫می شود ، هیچ کاری نمی تواند انجام دهد.
‫برای این زنان تنها ، عطش برای ‫پرورش جوجه خود بسیار زیاد است.
‫در این آشوب، عشق آنها نوعی ‫دوسته خاله خرسه و خطرناک است.
‫وقتی بالاخره پدر به او میرسد ، ‫جوجه کوچکش در معرض خطر واقع شده است.
‫سپس یک توقف شانسی...
‫او کودک له شده اش را پس می گیرد.
‫هیچ چیز مهمتر از ‫امنیت جوان شما نیست.
‫با گذشت هفته ها ، بهار ‫به تابستان تبدیل می شود.
‫یخ دریا ذوب می شود و ‫اقیانوس نزدیک تر می شود.
‫یعنی تغذیه جوجه ها آسان است ‫ بنابراین سریع رشد می کنند.
‫آنها در گروه های کوچک و راحت ‫دور هم جمع میشوند.
‫اما جوجه برفی آماده قطع روابط نیست
‫علی رغم اینکه برای کیسه ‫پدرش خیلی بزرگ شده است
‫دیگر دارد خجالت آور میشود!
‫مدت زمان طولانی است ،
‫اما سرانجام پدرش او را ترغیب ‫کرد تا جای خود را در این گروه پیدا کند.
‫اما پیوستن به گروه نیاز به هنری ‫دارد که او هنوز در آن ماهر نشده
‫اما با تمرین موفق میشود و اولین کاری که ‫باید انجام دهد این است که از چه طرف روبرو شود.
‫وقتی یک نفر از پشت میچسبد ‫یعنی کارت را درست انجام داده ای
‫بالاخره پذیرفته شد!
‫این یک نقطه عطف ‫بزرگ در رشد اوست.
‫یعنی برای اولین بار ، هر دو ‫والدین می توانند به ماهیگیری بروند.
‫جوجه چندان مطمئن نیست که او ‫آماده است تا به حال خود رها شود.
‫اما گله دارای دیوارهای نامرئی است
‫و او به طور غریزی می داند ‫ که نباید از آنها عبور کرد.
‫بزرگسالانی که مانده اند ‫دلسوزی والدینش را ندارند.
‫تا زمانی که آنها برگردند ، او باید یکی ‫از پرستاران بچه را پیدا کند.
‫پنگوئنی که هنوز جوجه نکرده، به عنوان ‫تمرین برای آینده نقش والدین را بازی می کند.
‫او جوجه را زیر بال خود می گیرد ، اما فقط ‫در صورتی که جوجه ی حرف گوش کنی باشد.
‫او به شدت معتقد به نظم و انضباط است.
‫با داشتن این همه جوجه تحت حمایت ‫بچه های شیطون تحمل نمی شوند
‫او فقط باید بالغ تر شود!
‫اما دلیلی برای این شرایط جدید ‫و سختگیرانه وجود دارد.
‫با روزهای گرمتر ، اکنون ‫دریای آزاد نزدیک تر است
‫و بازدید کنندگان جدید و نامیمون ‫می توانند به راحتی به گله برسند.
‫یک مرغ دریای غول پیکر.
‫آنها همیشه کوچکترین مورد را انتخاب می کنند.
‫اونو گرفته!! اما فقط کرک هاش رو
‫اکنون پرستار مفید است!
‫اکنون این یک بازی مرگبار قایم باشک است.
‫خوشبختانه ، مرغ دریا غذای ‫ساده تری را پیدا میکند.
‫و جوجه درسی ارزشمند آموخته است.
‫با ادامه بهار ، یخ های ذوب ‫باعث ورود دیگری می شوند.
‫پنگوئن آدلی.
‫شخصیتی کله شق... بسیار ‫متفاوت با امپراتور متواضع.
‫آدلی ها در تابستان قطب جنوب ‫تولید مثل می کنند.
‫او اولین کسی است که میرسد و مستقیماً ‫به دنبال مکان های پرورش خود می رود...
‫دقیقا همان جایی که امپراطورها در آنجا زندگی می کنند!
‫هنگامی که آدلی به گله رسید ‫ او در یک مأموریت قرار دارد.
‫او برای تابستان در حال خانه سازی است و ‫انتظار دارد که جایی برای خودش داشته باشد!
وقتی ادلی به کلنی میرسد او ماموریتی دارد
اون داره برای تابستون خانه میسازه
و انتظار جایی رو داره که بتونه زندگی کنه
‫آدلی ها فقط نیم متر طول دارند
‫اما آنها بد قلق‫ترین پنگوئن ها هستند.
‫او فکر نمی کند که کل ‫گله را تصاحب کند!
‫جوجه هایی که راه نمی دهند ‫به زودی پیام را می گیرند.
‫تا وقتی به او راه نداده اند ‫خاری در چشمشان خواهد بود
‫در همین بین ، برای خودش خانه میسازد.
‫با ذوب شدن یخ و نزدیک شدن دریا ،
‫والدین بیش از پیش ‫جوجه های خود را میبینند.
‫جوجه کوچولو هنوز کلی کار دارد
‫اما با این روند مداوم غذا ‫همه در حال بزرگ شدن هستند.
‫وقتی جوجه در حال خوردن نیست ، او وقت خود ‫را صرف ‫انتظار وعده غذایی بعدی خود می کند.
‫وقتی مادرش می رسد
‫او با جوجه های حریصی سر و کله می زند ‫که دنبال ناهار رایگان اند.
‫اما اگر او هرکدام از این قلابی ها ‫را تغذیه کند ، جوجه اش گرسنه می ماند.
‫او در جایی در گروه مخفی شده است.
‫برای یافتن او باید از صدای یکتا ‫آرامش بخش خود استفاده کند.
‫جوجه ها چنان محکم به هم چسبیده اند ‫که او به زور میتواند به مادرش برسد.
‫حتی حالا او قبل از اینکه غذا بخورد ‫باید تحت آزمون هویت قرار بگیرد!
‫خوشبختانه ، او در آزمون قبول میشود!
با گرم شدن هوا دما در روز زیاد می شود اما در طول شب دوباره یخ می زند
که یه شرایط عالی برای یخ های صفحه ای درست می کنه
ادل های این صفحه های جدید رو تست می کنند
اما در زمینی از یخ این یه مهارت است که باید یاد گرفته شود
برای کوچکترین جوجه این هنوز یه چالش است
و پنجه هاش بهترین وسیله های اسکیت نیستن
اون این کارو از مادرش یاد میگیره
همه با این شرایط مشکلی ندارن
کم و بیش ادلی ها یه استیل اسکیتی دارن
اون هنوز یه جنگجوی تنهاست ولی این موضوع خیلی طول نمیکشه
قوای کمکی در حال رسیدن هستن
‫بازهم آدلی ها!
‫صدها عدد از آنها!
‫آنها آماده تولید مثل هستند و هیچ ‫چیز جلوی آنها نخواهد ایستاد.
‫آنها این مکان های تولید مثل را ‫با امپراطور ها نوبتی شریک می شوند
‫و فصل تابستان نوبت آنهاست.
‫اگر كوچك هستید بهتر است ‫جلب توجه نکنید
‫و امیدوار باشید که آنها کسی اندازه ‫خودشان را انتخاب کنند!
‫در حالی که جوجه های بزرگتر در حال جفت ‫شدن هستند، او خارج می شود..
‫وقتی که همسایگان جدید ‫با جوجه ها دعوا نمی کنند
‫بین خودشان جر و بحث میکنند.
‫هجوم آدلی ها همچنین نشانه تغییری ‫بزرگتر و عمیق تر است...
‫بعد از پنج ماه تغذیه
‫بزرگسالان در حال آماده شدن ‫برای ترک جوجه های خود هستند.
‫کلی غذا در حال رسیدن است
‫آنها را پرورش میدهند تا زمانی که ‫بتوانند روی پای خودشان بایستند.
از کوچکترین تا بزرگترین، جوجه ها دارند وعده های غذایی زیادی میگیرن
تا 5 کیلو ماهی در هر وعده
ولی وقتی همیشه گرسنه هستین به نظر میرسه به بقیه بیشتر میرسه
‫بسیاری از بزرگسالان برای ‫آخرین بار گله را ترک می کنند.
‫و کوچکترین جوجه در اینجا هنوز ‫نیاز به تغذیه دارد
‫و والدینش دیده نمیشوند.
‫سپس ، دو چهره آشنا.
‫این بار کمک های مضاعف است!
‫او به تغذیه اضافی نیاز دارد...
‫او هنوز آن را نمی داند ، اما این آخرین ‫وعده غذایی است که او از آنها دریافت می کند.
‫بدون آنکه نگاهی به عقب بیندازند ، ‫مادر و پدر به دریا می روند.
‫کارشان انجام شده است.
‫جوجه ای که آنها 5 ماه پرورش داده اند ‫اکنون باید روی دو پای خودش بایستد.
تمام جوجه ها رها شده اند
فقط چند تا از مراقب های بچه ها مانده اند
اونها بال هاشون رو تمرین می دن همینطور که برای فاز بعدی زندگی شون آماده میشن
4سال در دریا در دریای قطب جنوب
این کاریه که حتی کوچکترین ها باید انجامش بدن
او باید به زودی از این بال ها استفاده کنه
ولی در حال حاضر به نظر هیچکش آماده رفتن به دریا نیست
‫یک هفته می گذرد ‫و هوا بدتر می شود.
‫در تمام این مدت جوجه ها منتظر ‫بودند ، اما والدین آنها هرگز برنگشتند.
‫به نظر می رسد حتی آدلی گیج شده اند.
‫سرانجام ، ناشی از گرسنگی و غریزه
‫تنها انتخاب آنها عبور از ‫مرز نامرئی گله است
‫و آغاز مهمترین سفر زندگی ‫خود.
‫آدلی ها بیش از این خوشحال نمیشوند.
‫او آنها را از محل بیرون می کند.
‫با رسیدن وزش باد به 120 کیلومتر در ‫ساعت ، جوجه به سختی هم پا میشود.
‫اما او تنها در صورت ‫ماندن با گروه زنده خواهد ماند
‫و گم شدن در کولاک بسیار آسان است.
‫در دمای منهای 20 ، به پیش می روند...
‫ توسط نیاز به رسیدن به دریا.
‫بعد از گذشت چند ساعت ، جوجه ‫در حال از دست دادن انرژی است.
‫سپس ، حتی جوجه های ‫دیگر نمی توانند ادامه دهند.
‫کاملاً خسته ، جوجه ‫باید تلاش نهایی کند.
‫با همدیگر، این گروه کوچک ‫منتظر گذشت طوفان می شوند.
‫چند روز بعد هوا تغییر کرده است
‫و جوجه ها هم همینطور!
‫هنگامی که آنها برای زندگی در اقیانوس آماده ‫می شوند ، کرک های خود را ازدست می دهند
‫و پر های بالغشان کم کم نمایان میشود.
‫مثل همیشه ، یک جوجه ‫هنوز عقب تر است.
‫آدلی آنها را به پیش می برد.
و با یکم شیرین کاری خودش اونا رو تشویق میکنه
‫با کمک همراهشان ، ارتش ‫به مقصد خود می رسد.
‫این اولین دید آنها از دریا است...
‫اقیانوس بزرگ قطب جنوب.
‫آنها با بزرگترین چالش ‫زندگی خود روبرو هستند
‫و آنها فقط وقتی آماده باشند می روند
‫اما دنیای یخی آنها به سرعت از بین می رود.
‫او درنگ می کند. مشکلی هست.
‫یخ پیش می آید!
‫او را به دریا انداخته می شود!
‫او نباید به تنهایی برود ‫... او باید به دیگران بپیوندد.
‫سپس آرام میشود...
‫به طور عجیبی برایش حس طبیعی دارد
‫اما چون بقیه نشانه ای از پیوستن ‫به او نشان نمی دهند
‫تنها انتخاب او این است که برگردد بیرون.
‫این بسیار سخت تر از ورود است!
‫و به نظر می رسد او تنها در آب نیست.
‫جوجه ها دنبال مکانی امن تر می روند.
‫اما با وجود خطر ، ‫اقیانوس آنها را می خواند
‫و این هیجان مسری است
‫یک دشمن قدیمی برای دیدن آنها در اینجا است.
‫جوجه ممکن است هنوز کوچکترین باشد اما ‫حالا اعتماد به نفس بیشتری دارد.
‫او ممکن است با ناشناخته های بزرگ روبرو شود
‫اما او حالا طعم دریا را چشیده.
‫او راه خود را به جلو باز می کند.
‫پس از همه چیزی که او آموخته ‫این لحظه اوست.
‫او عزمش را جزم می کند...
‫و این بار دیگر برگشتی وجود ندارد
‫بقیه دنبال او هستند.
‫او ممکن است کوچکترین باشد
‫اما او به اندازه کافی قوی بود که ‫بر خلاف احتمالات زنده بماند.
‫و اکنون او گروه پنگوئن ها را به اقیانوس ‫عظیم قطب جنوب هدایت می کند.
‫این چهار سال آینده ‫خانه آنها خواهد بود.
‫سپس ، با همان احساسی که ‫والدینش را برانگیخته را رانده بود
‫جوجه برفی برای یافتن شریک ‫زندگی خودش به اینجا باز خواهد گشت.
‫و کل داستان باورنکردنی ‫دوباره از اول آغاز خواهد شد.
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»