«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
این یک داستان واقعی ست. صحنه های موجود در این فیلم از برداشت های واقعی از سانحه به همراه صحنه های بازسازی شده درست شده است
18سپتامبر سال2012 اعماق دریای شمالی
از پسش برمیای - ارتباطمونو با غواص 2 از دست دادیم -
داریم یکی از غواص هامو از دست میدیم
بیا اینجا. یکی دیگه داریم
الان کجاست؟
چهارمی رو ول کن - ...وقتمون داره تموم میشه -
ولی نمیتونم تکونش بدم نمیتونم تکونش بدم
من انجامش میدم - نمیتونیم بهت آروم بگیریم -
معکوس. معکوس رو بزن
طاقت بیار رفیق
تکون نمیخوره - عرشه -
باید به اونجا برگردونیمون
12ساعت قبل تر
توپاز، توپاز، توپاز
نظارت نیروی دریایی ابردین موقعیتتون کجاست؟ تمام
نظارت ابردین ما در 64 مایلی شمال شرقی شما هستیم
و به سمت میدان قطعه 22/14ب حرکت میکنیم
ممنون توپاز بروزرسانی عملیات. تمام
127خدمه به همراه 12 غواص زیرآبی
چهار نفر داخلن
سلام، راب، چطوری قربان؟ - چطوری کریس؟ -
آره، آره، خوبم رفیق، آره، سلام دوست من - خیلی خب؟ -
سلام کریس. حالت خوبه رفیق؟ - خوبم ممنون -
آره، آره، شرمنده - تا زمانی که این دستته -
چیزه، آره موراگ میخواست کشتی رو نشونش بدم
روز بخیر، آره صبح بخیر
همیشه سس خردل رو می ارزه داشته باشیم
ببین میتونیم بریم داخل اونجا چه خبره؟
"جیمی کایل" هستم، از "بلک آیل"
احتمالا باید اینو از ویدیو پاک کنم
خب میدونم که دوست دارم بهتون بگم زندگی توی کشتی خیلی ساده و بی تجمله
پس چیزی که میخوام نشونتون بدم
مسلما برطرفش میکنه، متاسفانه
...چون پشت من
یه سونا با این شرایط هست
پشت در شماره 2 ...باورتون بشه یا نه (کریس لمونز، غواص زیرآبی شماره2)
تخت آفتابگیریه
وقتی کریستوفر رفت به دریا از فرستادن ویدیو واسه همدیگه لذت میبردیم
امروز یه گوساله جدید تو مزرعه بدنیا اومده میبینی چقد خوشگله؟
اینم خبر مهم ماست، خبر مهم خونه
سلام بچه ها
اینطوری میتونستیم تو زندگی هم نقش داشته باشیم و زندگیمونو باهم به اشتراک بگذاریم
وقتی از هم دور بودیم
و بهمون قوت قلب میداد و احساس خوشحالی میکردیم (نامزد کریس لمونز)
♪ کریسمست مبارک ♪
♪ و سال نوت مبارک ♪
"کریسمست مبارک "لمونز
واقعا اون موقع دوره خیلی مهیجی از زندگیمون بود
تابلوی جدید رو دیدی؟
خیلی خوشگله
قرار بود تو ماه آوریل همون سال باهم ازدواج کنیم
داشتیم یه خونه هم میساختیم
کیف میکنی باهاش؟
بوق، بوق
و شغل جدیدم رو
بعنوان معلم اصلی یه دبستان شروع کردم
برای آیندمون خیلی برنامه داشتیم
دوران محشری بود
خب، دارم فیلمبرداری میکنم سلام موراگ
شیش نفر اونجا زندگی میکنن، ولی انگار همه چراغای اینجا خاموشن
در واقع چیزی که بیرون ازونجا میبینین
این دوربینیه که ازش برای نظارت از ما استفاده میکنن
و به سمت توالته که بتونن دوش گرفتنمون رو تماشا کنن
دیگه فکرشو بکن
شغل کریستوفر رو خوب درک میکردم
همه این تونل ها
گاز ها و گودی ها
کریستوفر اینطوری توصیفش میکرد
که مثل رفتن به فضاست، ولی زیر آب
توپاز دور یک سیستم اشباع فشرده ساخته شده است
از محفظه هایی ساخته شده که روی آب می مانند
و تسمه هایی برای انتقال غواص ها به اعماق دریا
برای کار غواص ها مجبورند در داخل این سیستم محفوظ شوند
بهش میگن صندلی انجام وظیفه
خوشحالم میبینمت
آره، 28 روز دیگه میبینمت - آره مرسی رفیق -
خب، لحظه حیاتی الانه وقتی که سوار میشیم، وقتی که
محفظه رو چک میکنیم ببینیم قراره با کی تو محفظه باشیم
چون خیلی مهمه و میتونه سفرت رو خوب کنه یا خراب کنه
و اون دوتا کسایی هستن که قراره باهاشون
...تو یه قوطی حلبی برای یه ماه حبس بشی، پس
و اگه شماهم همزمان با من ببینید
آره، تیم 3، کریس لمونز، دیو یوسا، دانکن آلکاک، خیلی خب
مصاحبه دیوید یوسا - "دوربین "بی -
سلام دیو - سلام -
غواص زیرآبی1
بعضیا هستن که خیلی خوب باهاشون کنار میای
کسای دیگه ای که نمیشه باهاشون کنار اومد
و هیچکس نمیخواد کنارشون باشه
دانکن رو خیلی خوب میشناسم تو این سه سال
چند بار باهاش کار کردم
شهرت و آبروی خیلی خوبی تو کشتی داره
باید rc برای کار کردن تو ویژگی های خاصی داشته باشی
یکم با اختلال، و یکم غیرعادی
اونا مشکل ندارن راه حل دارن (مرد طناب)
قطعا کسایی که باهاشون کار کردم
واقعا آدمای خاصی هستن
دیو خیلی مرد خونسرد و خوبیه
استرس نمیگیره، مضطرب نمیشه
و خیلی خیلی منطقیه و خودش رو تو خودش نگه میداره
تو این کار
منو بعنوان یه آدم احساساتی نمیشناسن
فکر کنم چند نفر من رو "والکن" توصیف کردن (رب النوع آتش و فلزکاری)
کریس نسبتا تازه اینجا اومده بود و باهاش غواصی نکرده بودم
ولی فکر کنم چند بار با دانکن غواصی کرده بود
و دانکن
بابایی همنشینش بود
حالا که بلند گفتم، عجیب نظر اومد. نه؟
برای اولین حضور کریس تو محفظه من پیشش بودم
و بعد ازونم چهار بار دیگه با هم پشت سرهم رفتیم تو محفظه
ارتباطی که تو این شرایط میگیری خیلی عمیقه
تونستم خیلی خیلی خوب بشناسمش
واقعا آدم دوست داشتنی ای بود
یه صحبت کوچیکی با دانکن داشتم و ازم پرسید "این کریس چطور آدمیه؟"
گفتم که عالیه و از هم محفظه ای بودن باهاش خوشحال بودم
کاپتان استرانگ ما 6 ساعت با هدف فاصله داریم
اخیرا از چیزایی مثل درد و رنج و کبودی
و ناراحتی مفاصل و بی حسی پوست رنج میبریم
سلام پسرا
همونطور که میبینین فضای زیادی وجود نداره
تقریبا بین تختا فقط اندازه نیم فوت فاصله هست
دانک اینجاست و داره تختشو آماده میکنه
و اینجا هم یه جورایی مثل اتاق پذیراییه صندلی و ازین چیزا
و یه میز کوچیک
و چند تا پنجره کوچیک داریم
و این تنها دیدیه که به دنیای بیرون دارین
پس، مجبورم بین این تونلا بخزم
تا بخوام از جایی به جایی برم
"و به اینجا میگیم "دیگ مرطوب
پس، درو هل میدم و باز میشه
اینجا هم توالت و حمومه، برای شستشوهای مختلف و ازین چیزا
آره، اگه کامل سرپا وایسم
سرم به همه چی میخوره
واقعا زجرآوره
بخاطر همینه همیشه همه جام زخمیه
و قسمت جادوییش اینجاست، وقتی که یه دور کامل میزنی و برمیگردی به جایی که
شروع کردی و یه فنجون چای میخوری. یه فنجون چای، آره
مراقب ذخیره شکلاتم باش
خیلی مسخره ست دانکن ...چقد شکلات آوردی
چقد شکلات آوردی اینجا؟
برای هرروز فقط یه تیکه - برای هرروز یه تیکه -
همین الان چکشون کردم
آره - خوشحالم که با تو اینجام -
در این شغل غواص ها در فشار 10 اتمسفر کار میکنند
سیستم اشباع خانه ی آنها برای 28 روز آینده خواهد بود
خب دوستان اگر همتون آماده این قراره بفرستیمتون پایین
خب، دوستان وایمیسیم و نشتی هارو چک میکنیم
تو این کار بخصوصمون در عمق 100 متری کار میکردیم
پس داخل اتاقک فشار معادل
صد متر زیر آب در هلیوکس رو پمپ میکنن
که ترکیبی از هلیوم و اکسیژنه
و ما به شکل موثری در فشاری معادل با کف دریا هستیم
نبود نشتی تایید شد
میفرستمشون پایین
اونا همه حالشون خوبه اره
همه حالشون خوبه
به محض اینکه گاز هلیوم رو تنفس کنید
صداتون نازک میشه
اره
همه چی خوبه ممنون اره
خب، درود بهتون رفقا - آره رفیق -
سی ثانیه اولش همیشه خیلی بامزه ست
بعد ازون این اثراتش کم کم از بین میره
خب دوستان به عمق مورد نظر رسیدیم، به پایین رسیدین
ممنون
محفظه برای زندگی کردن واقعا جای عجیبیه
حریم شخصی خیلی کمی داره
انگار کل دنیات به اندازه این سیستم کوچیک شدن
زندگی تو این محفظه ها شدیدا سخته
و هرکس به شکل متفاوتی خودش رو باهاش وفق میده
بیشتر غواصا دوتا شخصیت دارن
شخصیت سرکارشون، و شخصیت داخل خونشون
تو خونه، من دیویدم، پدر سه تا بچه
و دیو یه غواص حرفه ایه
...اون
که فقط رو کاری که بهش سپردن مسئولیت داره
قطعا کریس یکم اضطرابش بیشتر بود
خیلی وقت بود که داخل محفظه نیومده بود
و تلاش میکرد که مثل بقیه باشه
و اینکه همه تجهیزاتش رو درست آورده و خودش رو خجالت نمیکنه
ولی کاملا آگاه بود که دارن تک تک حرکاتش رو تماشا میکنن
فشار خیلی زیادی بود
میخواست که پیش همه خوب بنظر بیاد میخواست که غواص خوبی باشه
بهترین غواص
قبل ازینکه برای ماموریت داخل محفظه برم
همیشه یه جورایی به دریای شمالی نگاه میکردم
همونطور که داخل آب رفتن بقیه رو نگاه میکردم
های زیادی هست dsp اونجا اونجا زیاد غواصی میشه
تو این شغل بخصوصمون منطقه ای که توش کار میکردیم
از "ابردین" 12 ساعت بخار فاصله داشت
پس تقریبا وسطای دریای شمالی بودی
دریای شمالی خیلی غیرقابل پیش بینیه
و همیشه آب و هوای خوبی نداشت
کشتی یخورده تلو تلو میخورد
دریای شمالی قطعا
یکی از خطرناک ترین منطقه های دنیاست
دمای آب کف دریا 4 درجه ست
که خب کشنده ست
میفهمم که این شغل خطراتی داره میفهمم
ولی کریس مکررا به من اطمینان داده بود که اینکارش کاملا امنه
که آسیبی نمیبینه
فکر میکردم که تو اون محفظه خوشحاله
پس نه، هیچوقت نگران نبودم
نظارت ابردین نظارت ابردین، توپاز هستم، تمام (زمین های نفتی دریای شمال، 127مایل شرق آبردین)
بگو توپاز. تمام
ما روی منطقه نفتی قطعه 22/14 بی هستیم
باید سریعا کارمونو شروع کنیم، تمام
آماده ای؟ - آره آماده ام -
خب، همه چیز روی سفره
یک، چهار، پنج، شش، انجام میشه
همه پرتابگر ها در حالت دی-پی قرار گرفتن (سیستم کامپیوتری ای که کشتی را در نقطه ای دقیق از کف دریا قفل میکند)
داینامیک پوزیشنینگ. یک سیستم کامپیوتری که محفظه را قفل میکند در یک قسمت مشخص در بستر دریا
برای سیستم مرجع دو تا جی-پی-اس رو انتخاب کردم
آره
خیلی خب کاپیتان، الان روی دی-پی هستیم
خب بچه ها پنج دقیقه وقت دارین وارد اتاقک ارتباط بشین
خب، غواصا عروسکای خیمه شب بازی من هستن ...و منم
و منم رهبر ارکستر یه باند موسیقی کوچیک اونا، دست و پاهای من هستن
و اساسا کاری که من میگم رو انجام میدن (ناظر غواصی)
خب، غواص داخل آبه
من با اهمیت ترین شخص داخل کشتی هستم
و همه از من پیروی میکنن
خب، اولین شخص وارد اتاقک ارتباط میشه
دانکن اون شب نوبت غواصیش نبود
اون توی اتاقکه و مراقب غواص هاست
دیو یوسا غواص شماره 1 بود
و کریس لمونز غواص شماره 2
عرشه، اتاقک کنترل از سیستم در 2013 جدا میشه
جدا از سیستم 2013
خب بچه ها میبرمتون پایین
عرشه اتاقک روی سطح در 2021ـه
rov ممنون الان میام
به ارتفاع 90 متری رسید
وقتی کلاه یه غواص رو میذاری
و به چشماشون نگاه میکنی
میتونی ببینی که غواص خوشحاله یا وحشت زده ست
چون از حرکاتش مشخصه
اون شب کریس اصلا مضطرب نبود
برای رفتن مشتاق بود
میخواست ثابت کنه که به خوبی بقیه ست
محفظه متصل شد
بیل آوت بر روی محفظه است
و پایین کلاه ش
دوست داشتنیه ممنون آب گرم خوبه
همه ش خیلی راحته
باشه حدودا 6 ساعت دیگه میبینمت
کریس، چراغا اینجاست
اینم از چراغا کریس
عرشه، دو تا از غواصا در 2037 هستن
دریافت شد
دانکن، کار لوله طناب غواص شماره 2 رو انجام بده
وقتی غواص از محفظه بره بیرون کاملا متکی به لوله ایه که بهش متصله
آب گرمی که باعث میشه غواص گرم بمونه از طریق این لوله بهش میرسه
و همچنین اکسیژن و نور و وسایل ارتباطی با سطح آب در این لوله هستن
دقیقا جونت بهش وابسته ست
درایور 2 آماده پایین پریدن
غواص 2 میتونی از محفظه بیرون بیای
لحظه آغازین خارج شدن از محفظه قسمت مورد علاقه من از غواصیه
عاشق این حس بی وزنی ام
عملا ازونجا تا کف دریا پرواز میکنی
اگه دیدت خوب نباشه واقعا نمیدونی
قراره دقیقا کجا فرود بیای
و کی قراره فرود بیای
کف دریا جای گیج کننده و خیلی تاریکیه
خیلی راحت میشه گم شد
کریگ میتونم یه بلبرینگ برای این شغل داشته باشه لطفا؟
غواص 2، هدفت تو 30 متری
شمال شرقیته
دریافت شد
اون لوله، طنابیه که به محفظه وصله
اگه بخوای به محفظه برگردی
میتونی این لوله رو دنبال کنی
با این مسیر به جای امن برمیگردی
تو تاریکی تموم کردن کار از انجام دادن کار سخت تره
کار کف دریا سختیای زیادی داره
ده دقیقه اول خیلی پر استرسه
از نفس کشیدنشون میشه فهمید
،عرشه هر دو غواص در هدف و 2049 هستن
به ساختاری که ما روش کار میکنیم "منیفولد" میگن (لوله یا محفظه ای که چند شاخه داره)
داخل اونجا، تعدادی چاه هست
نفت از زمین بیرون میاد
و ازونجا با لوله کشی به یه سکو میره
کارمون این بود که یه تیکه از لوله رو ببریم
و یه قطعه جدید رو به جاش بذاریم
وقتی با غواصا کار میکنی تقریبا از تو صفحه نمایش میری تو
و براشون دستگیره ها رو باز میکنی و دکمه ها رو میزنی
و از لحاظ احساسی باهاشون ارتباط میگیری
موفقیت و عدم موفقیتشون در آب رو حس میکنی
و اساسا، -آ- و -ب- رو میبینین
به ترتیب باز و بسته شون میکنیم
و بعد یه تست فشار میگیریم
به محض اینکه غواصات به کارشون برسن
بعنوان فرستنده، میتونی یکم بیشتر استراحت کنی
ببینید نصف اوقات چی تو ساندویچم میذارم
هیچ روزی نیست سرکار برم و ازش لذت نبرم
اولین منبع الهام من برای غواصی
قطعا تماشا کردن "جک کوستو" تو تلویزیون بود
‫و با خودم میگفتم: "این دقیقا ‫همون شغلیه که میخوام داشته باشم"
دیدن تپه های مرجانی
شنا کردن کنار بقیه حیوونا
بنظرم خیلی خفن میومد
رویای من غواص شدن و
زیر دریا رفتن بود
دیو، کارت رو روش ادامه بده. باشه؟
انجامش بده، ببندش
خیلی خوب، در حال بستن شیر بی وی2
دریافت شد
کریستوفر یکم دیرتر وارد غاصی شد
شیر بسته شد
دنبال مسیرش میگشت - مشکلی نیست -
نشتی نداره
غواصی چیزی بود که بشدت بهش علاقه داشت
هیچوقت از کریستوفر نمیخوام که
شغلشو عوض کنه
هیچوقت
این کاری بود که همیشه میخواست چیزی بود که بهش علاقه داشت
اگه منم مثل کریستوفر انقد به شغلم علاقه داشتم
نمیذاشتم کسی جلومو بگیره پس قطعا منم جلوشو نمیگیرم
اون شب هوا خوب نبود
یه موج 18 فوتی بود و سرعت باد 35 "گره دریایی" بود
برای غواصی مناسب نبود
اما غیر قابل غواصی هم نبود
هوا بد بود
اما تو دریای شمالی چیز خاصی نبود
کاملا امن بود
...اگه بتونی بگی این شغل امنه، نیست
...بیخیال، شغل امنی نیست، آره، پس
افسر دینامیک پوزیشنینگ
من مسئول کنترل کامپیوتر دی-پی بودم
که کشتی رو تو موقعیت دقیق نگه دارم
که غواصا داخل آب در امان باشن
در این لحظه، کشتی ثابت و بی حرکت بود
و بعد شروع شد
علامت هشدار رو دیدم، برای اولین بارم
سریعا بعد ازین هشدرا
خطا های بیشتری یکی یکی پیش میومدن
مشکل خیلی خیلی بزرگی داریم ...چون داریم کنترل
کشتی رو از دست میدیم
داریم از موقعیت جابجا میشیم
دینامیک پوزیشنینگ ما از دست رفته
عرشه بهم یه چراغ هشدار داد
و از ناگهانی بودنش و سرعت صداش فهمیدم که
این اخطار یه اخطار عادی نیست
همه چیزو ول کن، همه چیزو ول کن کریس
پس، میخواستم غواصام هرچه سریعتر به محفظه برگردن
از سازه بیاین بیرون بچه ها
خدای من این سازه رو ول میکنم الان تمام
آره الان تو محفظه ست دانکن
بیا بالا غواص 1، غواص 2، هروقت تونستی برگرد
غواص 1 و 2 آماده باشین که بیاین بالا
دریافت شد. مشکلی نیست
چند ثانیه بعد، چراغ قرمز روشن شد
تابحال چراغ قرمزش رو ندیده بودم
عرشه کنترل کشتی و سیستم هدایتش رو از دست داده بود
و با آب جابجا میشد
و اون موقع دیگه کشتیمون مثل یه کشتی بادبانی شده بوذ
ازینکه چقد سریع کشتی جابجا شد حیرت زده شده بودم
سرعتش یهو زیاد شد
چون هیچ کنترلی روی کشتی نداشتیم
هیچ کنترلی بر اتفاقاتی که زیر آب میافتاد نداشتیم
غواصا هنوزم به محفظه متصل بودن
و محفظه هم به کشتی متصل بود
پس عملا میتونیم غواصا رو پیدا کنیم
این... این بدترین حالت ممکنه
که میشه از دی-پی بر روی یه کشتی پشتیبان انتظار داشت
برگرد زیر محفظه
وقتی از سازه خارج شدیم
انتظار داشتم محفظه اونجا روبروم باشه
از مسیر لوله متصل بهم میتونستم بگم که
محفظه در واقع پشت سرم بود
و خود "منیفولد" هم بین من و محفظه بود
دارم میام بالا، دارم میام بالا
باید از طنابشون بالا برن
تا به بالای سازه برسن
از بالاش عبور کنن، از طنابشون بالا بیان و به محفظه برگردن
و به پناهگاه امنشون برسن
اما سازه مانعی بود که باید ازش عبور میکردن
بچه ها بپرین روی سازه
وقتی تقریبا به بالاش رسیده بودم
دیدم کریستوفر انگار از جاش تکون نخورده
معلوم بود یه مشکلی پیش اومده
طناب کریس دور این بیرون زدگی پیچیده شده بود
و اونجا گیر کرده بود
توقف برای غواص2
طناب گیر کرده طناب گیر کرده
باید درستش کنم
و هی محکم تر و محکم تر میشد
تا بحال ندیده بودم هیچ طناب اتصالی انقد محکم شده باشه
نیاز به توقف دارم، توقف برای غواص2
کریس متوجه این بحران شده بود و میخواست که از محفظه طناب رو شل تر کنن
اما این ممکن نبود چون کشتی هی داشت جابجا میشد
طناب گیر کرده
طناب من گیر کرده کریگ
کریس نمیتونیم اینکارو بکنیم
کشتیمون کشتی بزرگی بود با طول 120 متر و عرض 20 متر
و با 35 گره دریایی باد هول داده میشد
و از انتهای دیگه، کریس لنگرمون بود
هیچ سناریویی به ذهنم نمیومد که کریس چجوری قراره ازونجا خلاص شه
حرکت نمیکنه
کاملا گیر کرده
طناب کریش انقد محکم شد که که واقعا داشت
فولاد ضد زنگ ته طنابش رو از رو دیوار میکند
داشتم شلوارمو کثیف میکردم
واقعا فکر میکردم این اتفاق غیرقابل اجتنابه و منتظر بودم
که کف اونجا سوراخ شه و همه چی رو آب ببره
و اگه منم بین اون و سوراخ بودم منم باهاشون بیرون میافتادم
کریس، باید خودت طناب رو درستش کنی
کل این مدت حسابی گیر کرده
دارم سعی میکنم برگردم پیش کریس تا کمکش کنم
و فکر کنم کمتر از 2 متر باهم فاصله داریم
دیدمون خوب بود صورت همدیگه رو میدیدیم
میدیدم که داره اذیت میشه
ولی منم ته طنابم بودم
و دستم بهش نمیرسید
طنابش داره نازکتر میشه
صدای جیرجیر کردنشو میشنوم
این صداییه که قبل از شکسته شدن میاد
ارتباط رو با غواص2 از دست دادیم - کمک -
همونطور که داشتم از کریس دور میشدم و کشیده میشدم
شبیه فیلم دیدن بودن
و این آخرین باری بود که دیدمش
اوه لعنتی
...و صدای پاره شدن طنابش رو میشنیدم
از سازه جدا شده
همونطور که لایه لایه طنابش پاره میشد
عرشه، کل دیدمون رو از سوژه از دست دادیم
برای کمک کردن به کریس هیچ کاری ازم برنمیومد
هیچ جوره نمیتونستم برگردم پیشش
و برمیگردم و به سمت محفظه بالا کمیرم
فشار زیادی بود
انگار داشتم برعکس جریان رودخونه بالا میرفتم
فکر نکنم راجع به تراژدی ای که داشت اتفاق میافتاد زیاد فکر کرده باشم
تو اون موقعیت، اولویتم این بود که به محفظه برگردم
و به یه جای امن برسم
میترسم که نکنه توسط یه سازه دیگه
به پایین کشیده بشم
و میدونستم اگه به یکیشون گیر کنم
موقعیت رو خیلی خیلی بدتر میکرد
امیدوار بودم کریس رو بکشم بالا
ولی تو قلبم میدونستم نمیشه
میدونستم اون ته هیچی نیست
شلنگ آب داغ اول رسید
و آخرش شکسته و پاره شده بود
و چند تا تیکه دیگه از طناب مونده بود که باید بالا میکشیدم
و بعد شلنگ گاز رو کشیدم بالا
و این صدای زیادی میکنه
دستمو گذاشتم رو رگلاتور که خاموشش کنم
وقتی غواص تو آبه نباید به هیچ وجه خاموشش کرد
این برابر با کشتنشه
و حس میکردم دارم پشت کریس رو خالی میکنم
و این ته طنابش بود
...من
،میتونستم گریه کنم. نمیدونستم مریض شم، گریه کنم
نمیدونم... فقط داد زدم
"غواصمو از دست دادم، غواصمو از دست دادم"
...و
و نمیدونستم چه اتفاقی داره برای دیو میافته
باید عاقل میشدم و خودمو جمع و جور میکردم
به جایگاه رسیدم زیر محفظه
و اونجا وایسادم
اونجا تازه وقت داشتم به اتفاقی که افتاد فکر کنم
و... به اتفاقی که قراره بیافته
تو غواصی عادی همیشه میتونی
...بیای بالا روی سطح آب. ولی تو این مورد
تنها جایی که میتونی بری تنها جایی که میتونی بری
فقط محفظه ست
تو حالت عادی، توسط طناب به محفظه متصلی
ولی اون طناب نداره، پس محفظه نزدیکش نیست
هیچ کاری نمیتونه بکنه
میدونستم اون بیرون تنهاست
فقط دو تا کپسول هوا داشت
اگه تو موارد اضطراری تدارکاتمون رو از دست بدیم
تو کپسولا اکسیژن کافی برای برگشتن به محفظه هست
ولی برای این طراحی نشده که مدت زیادی کف دریا بمونی
گاز دیگه ای نیست
و اون به کپسولش محدود شده
و اونقداهم بزرگ نیستن
اندازه 5 دقیقه اکسیژن دارن
تایم از زمانی که طناب کریس جدا شد
مدت خیلی کمی برای نجات کریس داشتیم
پس همه رو آماده کردم
باید همه حواسشون رو کامل جمع کنن که یه موقع چیز مهمی از دست ندیم
من تو تیم بعدی ای بودم که قرار بود به غواصی بره
سرپرست پشتیبانی از حیات اومد روی خط، خیلی جدی
"و گفت: "استو، یه مشکل داریم
منم گفتم: مشکل منم میشه یا فقط مشکل خودته؟
و اونم گفت: یه دونه از غواصا تو "منیفولد" جا مونده (پزشک غواص)
میخوایم کمک پزشکی بفرستم و تو غواص پزشکیمون هستی
برو و آماده شو
همیشه چند تا غواص پزشک تو محفظه ها هستن
باید تو هر تیمی یه پزشک باشه
چون معمولا زیاد زخمی میشن
...ترسیده بودم، چون
چون این اصلا شبیه کارای روتین همیشگیمون نیست
آدم نمیخواد که مجبور باشه تو همچین چیزی دخیل باشه
قرار نیست نتیجه خوبی داشته باشه
موقعیت خیلی بد بود
و هنوز خارج از کنترل بودیم و کشتی روی موج سوار شده بود
کامپیوترایی که موقعیت حرکتی رو کنترل میکردن
موثر نبودن. افزونه داشتن هر سه تا شون
کامیپوتری که دی-پی رو اجرا میکرد
از کار افتاده
پشتیبانش هم
از کار افتاده
و کامپیوتر اصلی هم از کار افتاده بود
پس، تو موقعیتی بودم که غیر ممکن اتفاق افتاده بود
نمیشد کشتی رو با کامپیوتر ها کنترل کرد
پس همینطور شنار مونده بودیم
...باید سعی کنیم
دوباره کنترل رو بدست بگیریم
کاپیتان تصمیم گرفت کامپیوتر از چرخه خارج کنه
و از سیستم کاملا دستی استفاده کنه
این سیستم برای استفاده تو لنگرگاه طراحی شده بود
وقتی که موجی نیست و باد زیادی نیست
خدمه عرشه باید یاد میگرفت که چطور کشتی رو
با چهار تا وسیله کنترل موتور کنترل کنن
مشکل اینه که اونا روی دوتا میزفرمان نصب شدن
و یه نفر 4 تا دست نداره
هیچکس تاحالا پیش بینی نکرده بود که مجبور به این کار بشه
تاحالا کاپیتان یا فرمانده ای ندیده بودم ازینا استفاده کنه
بعضی وقتا خیلی خوب پیش میرفت
و بعد یه موج بزرگ میومد
دوباره مسیرمون داشت عوض میشد
عرشه، باید مارو به اونجا برگردونی
میخوان که سریع اونجا باشیم
ولی، ما داریم همه تلاشمونو میکنیم
تو محفظه، حس شیشمت برای
کشتیت قوی میشه، مخصوصا صداهاش
موتور ها خیلی سنگین و سخت کار میکردن
حرکات کشتی خیلی نامنظم و سرگردون بود
از یه طرف به طرف دیگه تکون میخورد
و توی محفظه سواری سختی شده بود
من مدام تلاش میکردم خودمو آروم کنم
کریس رو میشناختم، موراگ رو میشناختم
...به این فکر میکردم
که چجوری قراره برای خانمش این جریانو توضیح بدیم
"رفتیم غواصی و اون دیگه هیچوقت برنگشت"
اره داشتم تلاش میکردم خودم رو جمع و جور کنم
تایم از زمانی که طناب کریس جدا شد
با اینکه میدونستم اکسیژنش تموم شده
باید باور میکردم که هنوز زنده ست و میشه نجاتش داد
اول باید پیداش میکردیم
و تنها وسیله ای که تو اون موقعیت کار میکرد بود rov
میشه غواصمو پیدا کنی لطفا؟
آر-او-وی میتونه توی آب شنا کنه
حتی تا فاصله 150 و200 متری از کشتی، بدون اینکه مشکلی پیش بیاد
پس، به سمت سازه رفتیم
اونجا منطقی ترین جا برای پیدا کردن کریس بود
ولی اصلا نمیدونستیم کریس روی سازه ست یا نه
یا کنارش، یا کف دریا و زیرش
درحالیکه این دستگاه پرواز میکرد و پرواز میکرد و پرواز میکرد ما استرس خیلی زیادی داشتیم
بهم توضیح دادن که ایده شون اینه
یه علامتی چیزی به کریس بدن که ما داریم میایم دنبالش
تا برای زنده موندن انرژیش بیشتر شه
داشت نزدیکتر و نزدیکتر میشد
زل زده بودم rov و یادمه به صفحه سیاه و سفید
و میپرسیدم: کسی چیزی نمیبینه؟
میخواستیم که بتونیم سازه رو ببینیم
بعد یهو پدیدار شد
تکنیسین دستگاه گفت "!کریگ، حالش خوبه"
گفتم: از کجا میدونی؟
گفت: داره برامون دست تکون میده
به اونجا برسیم rov قبل اینکه با
،مطمعن بودم که میشه نجاتش داد ولی بعد ازین دیگه نمیدونستم
باید یادت باشه اون طرف... فقط یه آدم نیست
...کسیه که تو میشناسیش، کسیه که کنارت مینشسته
از راهرو ها رد میشد
همیشه باید تو کشتی با یه دستت یه جارو بگیری
اینم ازین، امن و سالم
بعضی وقتا میومد رو عرشه
سلام کریس، حالت چطوره؟ - خیلی خوبم، ممنون -
تو چطوری؟ - بد نیستم، ممنون -
و حالا میبینی که تنهای تنها ست
خیلیا بخاطر این تصویر شوکه شدن
ولی من ازش انرژی گرفتم
خب، اول اینکه، روی سازه بود
که برای نجاتش خیلی ضروریه
و داشت تکون میخورد
هنوز زنده بود
تایم از زمانی که طناب کریس جدا شد
هنوز با جایی که باید میبودیم فاصله زیادی داشتیم
و هنوز کنترل دی-پی رو روی کشتی نداشتیم
داشتیم به شکل دستی به سازه برمیگشتیم
که خب خیلی سخت بود
کشتی اونقدا که ما فکر میکردیم سریع حرکت نمیکرد
و تو اون موقعیت سرعت همه چیز کمتر شده بود
کم کم، تکونش خوردنش... تموم شد
و من فکر میکردم دیگه کار کریس تموم شده
بعضیا نمیتونستن با این واقعیت روبرو شن نمیخواستن تو این موقعیت سخت و غم انگیز
دخیل باشن
فکر کنم کم کم همه به این فکر میکردن که
"الان قراره چی بشه؟"
بعد از 25 دقیقه
واقعا... نمیدوستیم چیکار کنیم
...ما مطمعن بودیم که اون
ماموریتمون داشت به پیدا کردن جسد تبدیل میشد
اینکه توی محفظه باشی و
به این فکر کنی که چه اتفاقی افتاد خیلی ناجور بود
یادم نمیاد که بابت کریس خیلی ناراحت شده باشم
...اتفاق بد همیشه میافته، اون بهترین دوستم نبود
اون از بچه هام نبود کارمون غواصی بود
و یه مشکل پیش اومده بود
تا جایی که میتونستم سخت دعا کردم
من اصلا آدم مذهبی ای نیستم
...ولی
...تو چنین لحظاتی
ولی هیچ جوره نمی خواستم فکر کنم
که نمیتونیم برش گردونیم
به هیچ وجه
...به هیچ وجه نمیخواستم
به خونه برگردم
و به موراگ بگم که کریس دیگه برنمیگرده
برای فعال کردن دوباره دستگاه دی-پی هر کاری میتونستیم کردیم
تا بحال همچین موقعیتی نداشتیم
تابحال چک لیست نداشتیم که قدم به قدم چیکار کنیم
در همچین مواردی
بیشتر فی البداهه فکر میکردیم و هر کاری رو که میتونستیم میکردیم
یکی از اخرین گزینه هامون هارد ریست" بود"
دیگه هیچ کار دیگه ای از دستمون برنمیومد
و منتظر موندیم
باید بزودی شانس بهمون رو کنه
میدونین، تا الان فقط بدشانسی آوردیم
الان وقتشه یکم شانس بیاریم
خوشبختانه، سیستم دوباره فعال شد
فوق العاده بود، خبر خیلی خوبی بود
خیالمو خیلی راحت کرد
و همچنین بقیه
به محض اینکه دی-پی دوباره فعال شد
کشتی رو رو حالت خودکار گذاشتیم
میتونیم دیگه مستقیم به سمت کریس حرکت کنیم
ولی شاید دیگه خیلی دیر شده باشه
تایم از زمانی که طناب کریس جدا شد
تازه داشتیم به یه جاهایی میرسیدیم
داشتیم نزدیک تر و نزدیک تر میشدیم
هنوزم آدرنالین خونم زیاد بود و میخواستم کارو تموم کنم
هی میپرسیدم: هنوز نرسیدیم؟
دیو خیلی مشتاق رفتن بود
یادمه... جلوشو میگرفتم
دانکن، طناب دیو رو جمع کن
مثل این بود که یه سگ رو با افسارت بسته باشی
تا زمانی که من نذارم، نمیتونه جایی بره
کریگ داشت فاصله رو بهم میگفت
"پنجاه متر دیگه مونده"
"سی متر دیگه مونده"
"بیست متر دیگه مونده"
رو ببینم ROV میتونستم چراغای
کریس رو میدیدم
خب، دیو، الان میتونی بری
از چیزی که دیدم غافلگیر نشدم
یه مُرده روی سقف منیفولد
میدونستم برگشتن به محفظه قراره کار سختی باشه
وزن جسد کریس خیلی سنگین بود
قایق بالا و پایین میشد
ولی من اینجام که کارمو انجام بدم کاری که بهم گفته شده انجام بدم
عقلم کار نمیکرد، این همون "کریس لمونز"ـه
همونی که داشت خونه میساخت
همونی که نامزد کرده بود و داشت ازدواج میکرد
چیزی بود که باید از جایی به جای دیگه میبردمش
تایم از زمانی که طناب کریس جدا شد
سعی کردم به این فکر کنم که کریس نمرده
...ته دلم
فکر میکردم شاید زنده باشه
دو تا نفس عمیق بهش دادم
با تمام وجودم امید داشتم
که بتونم احیاش کنم
که بتونم یه کاری کنم دوباره نفس بکشه
خیلی سخته که با مردم ارتباط بگیری
در مورد اتفاقی که برام افتاد و حسی که داشتم
خیلی به اون ماجرا فکر میکنم
خیلی وقتا تلاش میکنم فکر کنم دوباره تو اون موقعیتم
خاطراتمو برمیگردونم عقب
یا تلاش میکنم اون موقعیتو دوباره تو ذهنم خلق کنم
چون منم همین سوالارو دارم
"خیلی ممنون. ممنون "شریل
کریس، بیشتر ازین طنابی نمونده بهت بدیم
یه صدای مهیب خیلی بلند اومد
و بعدش سکوت خالص بود
وقتی فضا خیلی خیلی تاریک بشه از خود بیخود میشی
فکر کنم مطلق ترین تاریکی ای بود که تابحال دیدم
تو اون موقعیت همه تلاشم این بود که سازه م رو پیدا کنم
و ازش بالا برم
که نجاتم براشون راحت تر شه
ولی نمیدونستم کجا بودم اصلا هیچی نمیدیدم
وحشت زده شده بودم
تو مسیر اشتباهی قدم برداشتن خیلی خطرناک بود
...چون به وسط نا کجا آباد ختم میشه
و هیچوقت راه بازگشتت رو پیدا نمیکنی
ولی باید تصمیمم رو میگرفتم نمیتونستم همینطوری اونجا وایسم
باید یه مسیرو انتخاب میکردم
و بعد بالاخره بختم رو امتحان کردم
و بعد مستقیم به سازه برخورد کردم
جایگاهی که باید ازش بالا میرفتم 11 متر بود
و انتظار داشتم چراغای محفظه رو ازونجا ببینم
هیچی نبود
کاملا تنها بودم
احتمالا پنج یا شش دیقه اکسیژن داشتم
و باید دو یا سه دقیقه ش رو برای بالا رفتن از سازه استفاده کرده باشم
حتی اگه محفظه دقیقا بالای سرم بود
باید بقیه اکسیژنی که داشتم رو کامل مصرف میکردم
تا به اونجا برسم، تازه اگه شانس بیارم
پس، وقتی آروم شی و راجع بهش فکر کنی
...میفهمی که احتمال
اینکه ازین ماجرا زنده بیرون بیای تقریبا صفره
حس سرما رو بخاطر نمیارم
واقعا اونقدا با عقل جور در نمیاد
چون میدونم که باید خیلی سریع خیلی سردم میشد
شاید هرچیزی ازون شب یادم بیاد
اما واقعا سرما رو یادم نمیاد
باعث شد به این فکر کنم که چقد هشیار بودم
شاید اونقدا که فکر میکردم دووم نیاوردم
شاید سریع بیهوش شده بودم
خیلی متاسفم
خیلی متاسفم موراگ
خیلی واضح میدونستم قراره چی رو از دست بدم
یادمه دقیقا به این فکر میکردم که
....فکر میکردم که دیگه... که دیگه
خونه نصف کاره ای که اون همه براش
زحمت کشیدیم رو نمیبینم
...که دیگه
...که... دیگه
...همسرم رو تو روز ازدواجمون
...نمیبینم، و
...من
چرا من، پسر بچه ای که از کمبریج اومده بودم دارم تو تاریکی میمیرم؟
دیگه نمیتونی پشت چیزی قایم شی دیگه لحظه رفتنته
چه نوع شخصیتی هستی؟
ترسیده بودی یا الان به خودت میگی نترسیدی؟
آروم بودی؟
چون اونقدا مطمعن نیستم
افکارم از صدمه ای که قرار بود به بقیه بزنم دور شده بود
رویاهامون و امیدهامون
...همه این برنامه هایی که برای آینده داشتیم - آره -
داشتن نابود میشدن
یادمه... نفس کشیدن هی سخت تر میشد
هوایی که نیاز داشتم رو نمیتونستم نفس بکشم
اومدنش رو حس میکردم
و بعد... و بعد هیچی
میدونستم نجاتش دادیم
زنده میموند
سر از پا نمیشناختم
اون موقع نمیدونستم صدمه مغزی دیده یا نه
نمیدونستم که بازم اون کریس قبلی میشه یا نه
نمیدونستم که آیا باز هم حرف خواهد زد یا نه
ولی میدونستم نفس میکشه. زنده بود
و با هر نفس قوی تر میشد
چراغارو یادم میاد
یه چیزی سرجاش نبود
دیدن دانکن خیلی بهم قوت قلب میداد
تو این حرفه یه جورایی برام مثل یه پدر بود
دیدن یه چهره آشنا حس خیلی خوبی داشت
تصمیم گرفته بودم که احتمال بدم مُرده
فکر کنم برام از احتمال هم گذشته بود و فکر میکردم واقعا مُرده
و اینکه یه مُرده رو احیا کردیم
...دوربین برگشت
برگشتم داخل محفظه و دیدم کریس اونجا نشسته
و، قطعا زنده ست
خیلی گیج کننده بود
....یادمه ازش پرسیدم
کریس، حالت خوبه رفیق؟
و اونم گفت: آره
بنظر حالش خوب میومد
لحظه فوق العاده ای بود
خیال خیلیا راحت شد
...مشخصا، بخاطر کریس
ولی همچنین بخاطر سلامت خودشون
نمیخواستن تو تلفات یه غواصی دخیل باشن
و الان اینطور نبودن
یادمه یخورده ازش عصبانی بودم
...به همون شکل که
اگه یه بچه داشته باشی و از جایی که نباید سر در بیاره
و شما هم خیلی با عصبانیت دنبالشون بگردی وقتی پیداشون کنی
همونقد که خیالتون راحت میشه همونقدم عصبانی میشین
...چون اونا تو رو
تو یه موقعیت خیلی بد گذاشتن
محفظه به سطح آب رسید
تا وقتی که دوش نگرفته بودم
نفهمیدم که چقد خسته شدم
یادمه وقتی میخواستم موهامو بشورم
عضلات دستم میگرفتن و
دستام مثل پنجه شده بودن انگشتام گیر کرده بودن
و اون موقع بود که با خودم گفتم "امروز رو خیلی سخت کار کردم"
پایین، پیش در زیری
خیلی خب، دیو، بعدا میام باهات صحبت میکنم ممنون بابت کمکت
باشه - آره -
به خودم و دیو خیلی افتخار میکردم
بخاطر کاری که اون روز کردیم
وظیفه م رو انجام دادم
و ازین کمتر توقع نداشتم و غواصا هم وظیفشونو انجام دادن
و خدمه داخل کشتی وظیفشون رو انجام دادن همه وظیفشون رو انجام دادن
پس میدونی، نباید بخاطرش زیادی افتخار کنی
اون روز خودتو نشون دادی و بخاطر همینم حقوق میگیری
آخرین کسی که محفظه رو ترک میکنه
دیو و دانکن، به اندازه کافی انجام دادن
ازونجا به بعد وظیفه ما بود که بهش برسیم
من به شخصه باورم نمیشد که اوضاع بخیر گذشت
...باورم نمیشد که اون
گرمش میکنیم، یه چای گرم بهش میدیم
و حالش خوب میشه
این برای من باورنکردنی بود
یادمه، بعد ازینکه همه چی آروم شد
هر ساعت چکش میکردیم
...و فکر میکردم که
بیحال نیست و فقط داره استراحت میکنه
...و... و... تنها
باید این جمله رو دوباره بگم عذر میخوام
آره
...این تنها زمانی بود که
...احساس جدی ای داشتم
داشتم نبضش رو میگرفتم
که یه دفعه منو نگاه کرد و بهم گفت استو، میدونی که اوضاع مرتبه؟
گفتم اره میدونم حالت خوبه
...گفت: نه، نه، همه چی مرتبه. من فقط
یکم خوابم برد. میدونی
...یکم ناراحت بودم، ولی بعد
سردم شد و یکم بی حس شدم ولی انگار مثل به خواب رفتن بود
اونقدام هم بد نیست
اون موقع تنها زمانی بود که همه چیز برام احساسی شده بود
و موقعیت خیلی معنا داری بود
...که عملا
به این نتیجه رسیده بود که قراره بمیره
داشت سعی میکرد بهم بگه مردن چیز بدی نیست
و این واقعا... منو احساساتی کرد
اینکه چجوری زنده موندم سوال خیلی خوبیه
فکر نکنم هیچوقت واقعا مطمعن شم چجوری
همیشه فرض میکردم که پایین اومدن دمای بدنم
به طور موثری بدنم رو خاموش کرده بود و اینطوری گذاشت
با اون حداقل اکسیژن داخل سیستم بدنم زنده بمونم
همچنین، مطمعنم که "اکسیژن درصد زیاد"ـی که
با خودمون داریم، میدونین، اکسیژن لحظات اضطراری
بافت های بدنم رو از اکسیژن اشتباع کرده بود
و باعث شده بود اعضای بدنم از کار نیافتن
اگرچه اکسیژن دیگه ای برای نفس کشیدن نبود
ولی اینا همش نظریه ست من هنوز هم
منتظرم یه نفر بیاد و
جواب درست رو بهم بده مطمعن نیستم که هیچوقت بفهمم یا نه
اون تماسی که رو همه ازش میترسن باهام گرفته شد
کل دنیات از هم میپاشه
هی تصورش میکردم که
ته اقیانوس دراز کشیده و امیدی نداره
همیشه، میدونین ...وقتی این اتفاق میافته
وقتی همچین اتفاقی برای کسی ...که دوستش داری میافته
نمیتونستم اون تصویر رو از ذهنم خارج کنم
فرقی نمیکرد باهام صحبت کنه و بهم بگه زنده مونده
باید از نزدیک میدیدمش و لمسش میکردم
فهمیدم که دیگه اوضاعمون خوبه
و قراره به امید و رویاهامون برسیم
و زندگیمون رو باهم داشته باشیم
یه نفر تو این اتاق هست که قطعا ازین اتفاق ناراحته
اون احتمالا یکی ازون دونفریه که
حسابی خوشحال بودیم
3هفته پس از اتفاق
سه هفته بعد، کریس، دانکن و دیو دوباره به اعماق دریای شمالی بازگشتند
غواص 2 تو عمق 91 متری آبه
هی کریس، این بارو گند نزنی (دریافت شد)
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»