‫بزن بریم.
‫سیارهِ ما.
‫فقط یکی از میلیون ها کره در جهان.
‫شاید زمین خیلی کوچیک باشه.
‫اما تمامِ انسان ها اون رو به اسمِ خونه میشناسن.
‫مرد؟
‫اِن؟
‫این که خیلی عالیه، مگه نه "پیتی"؟
‫اسمِ من "پیتر" هستش.
‫باشه بابا، پیتر.
‫اینو بفهم.
‫اون نصفهِ توئه و اینم نصفهِ منه.
‫بادبادکم.
‫میدونستم همین اطرافه.
‫چرا نمیری باهاش بازی کنی؟
‫اینطوری منم اذیت نمیشم.
‫تو همیشه بهترین ایده ها رو داری.
‫من مطمئنم تو هم مثلِ بابا یه فضا مردِ معروف میشی.
‫منظورت فضانورده دیگه.
‫روزگاری زمین بهشتِ ما انسان ها بود.
‫ولی بیاید به داستانِ "جون باگ زونزمون" بپردازیم.
‫و اگه متوجه نشدید باید بگم این لقبِ منه.
‫اون زمان ها ما تو بزرگترین میعاد گاهی که وجود داشت زندگی میکردیم.
‫غذایِ کافی و خلاصه بهترین مکان برای زندگی.
‫من همینجا همسرم یعنی خانومِ "زونزمون" رو پیدا کردم.
‫ولی وقتی هیولا ها پیداشون شد همه چیز تغییر کرد.
‫این جنگل دیگه به ما تعلق داره، بچه ها.
‫حمله.
‫ما تمامِ تلاشمون رو برای محافظت از درختمون به کار گرفتیم.
‫اما دشمنون خیلی خیلی قوی بود.
‫ما شکست خوردیم.
‫با این حال همسرم فکرِ خوبی تو سرش بود.
‫ما به تنهایی موفق نمیشیم پس برو و کمک پیدا کن.
‫ما باید به هر قیمتی از اینجا دفاع کنیم.
‫زونزمون؟
‫بله، همسرِ عزیزم؟
‫زونزمون؟
‫بله، عزیزم؟
‫"نهرِ ماه" از اون طرف نیست. ‫(جایی که باید ازش کمک بگیره)
‫میدونم.
‫پریدم تو بازتابِ ماهِ کامل.
‫همونطور که افسانه میگفت.
‫به سمتِ آسمون پرتاب شدم.
‫رفتم و رفتم.
‫تا داخلِ یه نوشیدنیِ قرمز رنگ فرود اومدم.
‫ملکه جادو؟
‫چه شانسی.
‫و بعد من بهش گفتم که باید کمکمون کنه.
‫اونا دارن خونمونُ نابود میکنن.
‫و اون گفت...
‫نگران نباش...من مشکلُ حل میکنم.
‫ولی ما خیلی دیر کردیم.
‫هیولا.
‫میگیرمت.
‫خانمِ زومزمن؟
‫ملکه جادو؟
‫بابتِ این کارِ زشتی که انجام دادی من تو رو به ماه تبعید میکنم.
‫ملکه، رئیس و کارمندانش رو تبعید کرد.
‫اما در حینِ انجام دادنش اشتباهاً درختِ ما رو هم همراهش تبعید کرد.
‫ماموریت با موفقیت همراه بود.
‫باورم نمیشه تو خونمون رو به کرهِ ماه تبعید کردی؟
‫واقعاً؟
‫آره.
‫ببین با دستم چیکار کردی.
‫و اون گفت...
‫متاسفم ولی چنین اتفاقی میوفته دیگه.
‫و من گفتم...
‫تو باید بَرِش گردونی.
‫کسی که اینجا مقصّرِ اصلیِ من نیستم.
‫برای شکستنِ طلسم باید انسان هایی رو پیدا کنید که عاشقِ حیوانات هستن.
‫برای این کار باید به ماه برید و درخت رو برگردونید.
‫و اینکه کمک به شما باعثِ افتخارم بود.
‫خدافظ.
‫وقتی ملکه رفت متوجه شدم که همسرم هم رفته.
‫من دنبالش گشتم.
‫خانم زومزمن؟
‫تو کجایی؟...تو کجایی؟
‫اون شب آخرین باری بود که من همسرمُ دیدم.
‫چقدر غمگین.
‫مدام دنبالش گشتم.
‫ولی هیچوقت پیداش نکردم.
‫این پیشگویی تنها راهِ نجات برای درخت و البته دستیِ که از دستش دادم.
‫من با این حرف قصدِ بی احترامی ندارم اما خوشحال میشم اگه این داستان های دروغی رو برای بچه ها تعریف نکنی.
‫اینا که دروغ نیست.
‫این یک راهِ نجات برای همهِ ماس.
‫تو که دروغ نمیگی. ‫(طعنه)
‫همتون سوار شید.
‫هنوزم خیلی دیر نشده.
‫ما فقط باید انسانی رو پیدا کنیم که عاشقِ حیواناتِ.
‫واقعاً فکر میکنی همه اینا رو از خودم در آوردم؟
‫نه، اصلاً چرا بادی یه حشرهِ پیر و تنها چنین کاری کنه؟ ‫(طعنه)
‫برای جلبِ توجه کردن؟ ‫(طعنه)
‫تعدادِ بیشتری حشره تو دنیا وجود داره و وقتی من درختمون و دستم رو برگردونم دیگه...
‫منظورت همونیه که رویِ کرهِ ماهه؟
‫بله.
‫...اونوقت همه چیز تغییر میکنه.
‫نظرت چیه یه نگاهی به خودت تو آینه بندازی؟
‫با خودت صادق باش.
‫تو فقط یه حشرهِ پیر و خاکستری هستی.
‫و تو جنگی شرکت کردی که نمیتونی پیروز بشی.
‫خدا حافظ.
‫خوابیدن تو اتاقِ جدیدت چطور بود، عزیزم؟
‫یه خواهشی هم ازت دارم، پیتی.
‫اسمِ من پیتره، نه پیتی.
‫باشه، پیتر.
‫میدونم که راحت نیست، عزیزم.
‫مدرسه جدید و خونه و جدید.
‫کاش مجبور نبودیم خونه عوض کنیم.
‫تو که میدونی از پسِ هزینش بر نمیومدیم، عزیزم.
‫ولی من اتاقِ خودمو میخوام.
‫نمیخوام با کسی شریک شم.
‫منظورم با اِنه.
‫شماها فقط به زمانِ بیشتری نیاز دارید.
‫یه لطفی بکن و امروز حواست به خواهرت باشه.
‫تو برادر بزرگتر هستی پس بالغانه رفتار کن.
‫قول میدی، پیتر؟
‫ولی اون دیوونست.
‫اینطوری حرف نزن.
‫ان دیوونه نیست.
‫بابا حرفمو باور میکرد.
‫خونهِ جدیدمون خیلی عالیه.
‫یه تک شاخ زیرِ پارکت زندگی میکنه.
‫تازه میتونه خودشو به یه کبوترِ نفس آتشین تبدیل کنه.
‫اگه رو کفش تُف کنم کمک میکنه ورزش کنم.
‫فقط یکم خیالبافه دیگه.
‫لطفاً مراقبش باش.
‫همین الان داشتم میگفتم...
‫بزن بریم، پیتی.
‫تُف کن و ببین چطور ورزش میکنم.
‫دیدی؟
‫نه.
‫چه خجالت آور.
‫این همه وسیله تو کوله پشتیت چیکار میکنه؟
‫به همش نیاز داری؟
‫معلومه که به همشون برای مدرسه رفتن نیاز دارم.
‫بچه ها، اینجارو.
‫تو همون تازه وارد هستی؟
‫آره، اسمم پیتره.
‫سلام، پیتر.
‫سلام.
‫حواست نباشه میبازی، بازنده.
‫حرفتو پس بگیر.
‫پیتی خیلیم باحاله.
‫ریاضیش عالیه.
‫تازه اسمِ همهِ ستاره ها و کُرات رو هم میدونه.
‫از منم مراقبت میکنه.
‫خب...
‫شاید اینطور باشه.
‫بهش گوش نکنین.
‫باشه...باشه، پیتی.
‫نظرت چیه...
‫برای این که تواناییت رو ثابت کنی یه کاری که میگیم رو انجام بدی؟
‫مطمئناً پیتی از پَسِش بر میاد.
‫باشه.
‫اینجارو ببین.
‫داری چیکار میکنی؟
‫من کجام؟
‫اینو بگیر و بزنش.
‫نه.
‫تو دیوونه شدی؟
‫این ظلم به حیواناته.
‫دقیقاً.
‫انجامش بده.
‫اصلاً خودم انجامش میدم.
‫باشه، انجامش میدم.
‫پیتی، نکن.
‫بزارید بیام بیرون.
‫حشرهِ بیچاره.
‫تو خیلی ترسویی.
‫بدش به من ببینم.
‫تو نزدی.
‫البته.
‫از قصد این کارو کردم.
‫بیا از اینجا بریم.
‫از روی عمد منو نزد...بالاخره پیداش کردم.
‫هم باهوشه هم حیواناتُ دوست داره.
‫بالاخره پیداشون کردم.
‫باید...
‫نه.
‫کجا رفتین؟...من بهتون نیاز دارم.
‫خیلی عالی بود...تو یه قهرمانی.
‫نه نیستم و این عالی نبود.
‫مدام حرف زدنِ تو همه چیزُ خراب میکنه.
‫و به همین خاطر نه تنها دوست پیدا نکردم بلکه دشمن هم دارم.
‫اون حشره میتونست حرف بزنه.
‫منظورت چیه؟
‫همون حشره دیگه.
‫حشره؟
‫آره.
‫گفت داره دنبالمون میگرده.
‫بس کن...حشرات که حرف نمیزنن.
‫داستان و جادو هم وجودِ خارجی نداره.
‫یا حتی تک شاخ های صورتی.
‫و حتی موجوداتی که تو جورابت زندگی میکنن.
‫این مزخرفاتی که میگی هیچی جز دردسر برای من به همراه نداره.
‫گوش کن.
‫دیگه نمیخوام کاری به کارت داشته باشم.
‫روشن شد؟
‫هیچ کاری.
‫یعنی چیکار کنم؟
‫ما یه اتاق رو با هم شریکیم.
‫که به اندازهِ کافی خودش بد هست.
‫گاهی اوقات دلم میخواست میتونستم بفرستمت کرهِ ماه.
‫بچه ها؟...بچه ها؟
‫بچه ها، کجایین؟
‫چطور تونستم اجازه بدم اینطوری گُم بشن؟
‫خونهِ درختی و دستِ چپِ بیچارم...
‫برای همیشه گُم شدن.
‫قرار نیست هیچوقت پیداشون کنم.
‫سلام، حالت خوبه؟
‫تو یه معجزه ای.
‫پیدات کردم.
‫اون یکی کجاست؟
‫برادرمو میگی؟
‫آره...آره...آره.
‫خوابیده.
‫بیدارش کن.
‫باید بریم به ماه.
‫این که خیلی عالیه ولی چرا؟
‫بهت میگم.
‫پیتی، بیدار شو.
‫چیه؟
‫ما بچه های انتخاب شده هستیم.
‫ما باید با آقای زامزمون به ماه بریم.
‫دست و درختش اونجاست.
‫همهِ اینا بخاطرِ اینه که...
‫ملکهِ جادویی همشون رو به ماه تبعید کرده.
‫دیگه کافیه، اِن.
‫باید خودمونُ به نهرِ ماه برسونیم.
‫درست همون لحظه ای که ماه کاملِ و انعکاسش تو آب افتاده.
‫اون حشره گفتش که طبقِ افسانه...
‫کافیه.
‫بهت که گفتم حشرات حرف نمیزنن.
‫ولی این یکی میزنه.
‫تو دری دیوونم میکنی.
‫میخوام بخوابم.
‫نمیبینی؟
‫اون نمیخواد بیاد.
‫منظورت از نمیخواد بیاد چیه؟
‫ما بهش نیاز داریم.
‫امشب ماه کامله و دیگه وقتی نمونده.
‫شاید یه انسان کافی باشه.
‫اگه به اندازهِ دو نفر شجاعت داشته باشه.
‫چیه؟
‫ان؟
‫غیرممکنه.
‫چی؟
‫مگه دستم بهت نرسه.
‫وایسا.
‫ان؟
‫نکن.
‫ان؟...کمک.
‫لطفاً یکی کمک کنه.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫من کجام؟
‫ان؟
‫حتماً دارم خواب میبینم.
‫ان؟
‫ینی کجان؟
‫چطوری باید تو چنین شرایطی کار کنم؟
‫ببخشید؟
‫این تلسکوپ بازتابیه یا پرتابی؟
‫دیوونه شدی؟
‫مراقب باش کجا میری.
‫تو کی هستی؟
‫من پیترم و شما کی هستین؟
‫پیتر؟
‫پلاکِ 23 از "مِدُوِی"؟
‫همونی که خوار کوچکتر داره؟
‫تمامِ شب دنبالت میگشتم.
‫چرا تو تختت نیستی؟
‫یکم پیچیدست.
‫یه حشره اومده بود و بعد خواهرمُ با خودش برد و...
‫حوصلهِ داستان های طولانی رو ندارم.
‫کلاسم دیر شده.
‫داری چیکار میکنی؟
‫به نظر خودت چیکار دارم میکنم؟
‫بچه های شیطون رو میفرستم به باغچهِ شن. ‫(روشی که در نگهداریِ کودکان کمتر از 4 سال استفاده میشه)
‫من مردِ شِنی هستم.
‫ولی مردِ شنی وجودِ خارجی نداره.
‫جدی میگی؟
‫شب بخیر.
‫نه.
‫بله.
‫وگرنه هیچوقت از این مرحله رد نمیشم.
‫اگه تو واقعاً مردِ شنی هستی...
‫پس دوستِ بچه هایی، درسته؟
‫چه پسرِ عاقلی.
‫آره، من بچه ها رو دوست دارم اما فقط وقتی خوابن.
‫باشه.
‫بهم بگو چه بلایی سرِ خواهرت اومده؟
‫آقایِ زوزومن؟
‫چرا انقد گنده شدی؟
‫خدای من...راست میگیا.
‫شاید رشد کردی چون ما دیگه رو زمین نیستیم.
‫رو کرهِ ماهیم؟
‫اینطور به نظر نمیرسه.
‫پس ما الان کجاییم؟
‫اگی پیتی اینجا بود بهمون میگفت.
‫کارش با ستاره هم و فضا خیلی درسته.
‫سلام؟
‫نه...نه...نه...نه...نه
‫سلام.
‫سلام...ما کجائیم؟
‫ما تو "استاری مِدو" هستیم.
‫رو استاری مدو؟
‫اون چیه؟
‫اون مدرسه ایه که ما میریم.
‫یه لحظه صبر کنین و ببینید.
‫خیلی بهت میاد.
‫واقعا؟
‫تو واقعاً یه انسانی؟
‫شماها تو مدرسه چی یاد میگیرید؟
‫یاد میگیریم چطوری آواز بخونیم.
‫و وقتی بزرگ شدیم بهمون یه بچه میدن تا...
‫مسئولیتش رو قبول کنیم.
‫و تا آخر عمرمون از اون بچه مراقبت میکنیم.
‫کدومتون از من مراقبت میکنین؟
‫اجازه نداریم بهت بگیم.
‫دونه دونه هم میتونید صحبت کنید؟
‫معلومه که میتونیم.
‫میتونین بهمون یاد بدین که چطوری به ماه بریم؟
‫اون چی بود؟
‫از صداش که معلومه چیزِ خوبی نیست.
‫طیِ 300 سالِ گذشته من تا حالا دیر نکردم ولی امروز اینطوری شده.
‫که البته همش تقصیرِ توئه.
‫لنزِ جمع شونده داره یا فقط بازتابیه؟
‫فکر میکنم جوابِ این سوالِ موردِ اولی باشه که گفتی.
‫منظورت چیه؟
‫شمارهِ لنزش چنده؟
‫معلومه که میدونم اما...
‫وقتی میگم کافیه یعنی کافیه، بچهِ سرتق.
‫اون دود واسه چیه؟
‫خدای من.
‫عجله کن.
‫چی شده؟
‫شهاب های من کجان؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بچه ها کجان؟
‫از اونطرف اومده.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫چی؟
‫یه حشره؟
‫من که حشره نیستم...اسمِ من زومزومنه.
‫من از خاندان زمزمونی ها میام.
‫خواهرم کجاست؟
‫شهاب های من چطور؟
‫حرف بزن.
‫متاسفانه باید بهتون اعلام کنم که اونا دزدیده شدن.
‫دزدیده شدن؟
‫کی ممکنه چنین کاری بکنه؟
‫سرم درد میکنه.
‫ما کجاییم؟
‫بیاین اطرافو روشن کنیم.
‫اونی که اونجاست زمینه؟
‫بجنبید دیگه، تنبلا.
‫بلند شید و دو تا صف تشکیل بدین.
‫و اگه نخوایم چی؟
‫اونوقت به "مون پولدز" نشونتون میدم.
‫من که پودلز خیلی دوست دارم.
‫جد ااز اینکه بامزه ان پشمِ خیلی نرمی هم دارن.
‫که اینطور.
‫بیاریدشون بیرون، احمقا
‫حرکت کنین.
‫توسط کی دزدیده شدن؟
‫من شاهدِ اتفاق افتادنش نبودم.
‫اگه صادق باشم...
‫خودمو به موش مردگی زدم.
‫تضاهر کردی که مُردی؟
‫من فکر میکردم تو یه قهرمانی.
‫درسته اما یه حشره هم هستم و این تو ذاتمه.
‫این دیگه چه بهانه ایه؟
‫من میخوام خواهرم برگرده.
‫خب...واقعیت اینه که ما هنوز وقت داریم.
‫منظورت چیه؟
‫خب...من...در واقع...
‫منظورم اینه که ما تا طلوعِ خورشید وقت داریم تا پیداش کنیم.
‫چی؟
‫بعد از طلوعِ خورشید چی میشه؟
‫اونوقت مجبور میشه تا ابد همینجا بمونه.
‫وقتی خورشید طلوع کنه کسی نمیتونه برگرده.
‫چطور جرات کردی ان رو تو چنین خطری قرار بدی؟
‫من میخوام اون برگرده.
‫چی شده یهویی تصمیم گرفتی بهش اهمیت بدی؟
‫این برداشتی نبود که از رفتارت داشتم.
‫این عادلانه نیست.
‫من فقط داستان هاشو باور نمیکردم.
‫حشراتِ سخنگو و البته مردِ شنی و غیره.
‫من قول دادم که ازش حمایت میکنم ولی...
‫بیا...این کمکت میکنه.
‫هر وقت که به یادِ خانومِ زومزومن میوفتم یه جرئه میخورم.
‫الان وقت برای خوردنِ این آت و آشغالا نداریم.
‫تو دیوونه شدی؟
‫بدش به من.
‫اون بطری مالِ منه.
‫بچه ها؟
‫بس کنید.
‫بس کنید...ما وقتی برای این کارا نداریم.
‫ببین چیکار کردی؟
‫کاملاً خالیه.
‫یه سنگِ ماه.
‫معنیش چیه؟
‫یعنی ما باید تو این مسابقه برنده بشیم.
‫منظورت از مسابقه چیه؟
‫و به چه جور وسایلی احتیاج داریم؟
‫بگیر.
‫برای رفتن به ماه منظورته؟
‫نه، داریم میریم "کارائیب". ‫(طعنه)
‫معلومه که داریم میریم ماه.
‫آدم دزدا این سنگِ ماه رو جا گذاشتن.
‫و این یعنی از ماه اومده.
‫اینارو بپوشید چون خیلی سرد میشه.
‫قراره به سورتمه بریم؟
‫آره، ولی نه یه سورتمهِ معمولی.
‫با بهترین سورتمه در کهکشان میریم.
‫اینجارو داشته باشین.
‫لطفاً بگو که منظورت این نیست.
‫فکر کنم طرف دیوونست.
‫حالا چی؟
‫نظرت راجبِ این یکی چیه؟
‫شایدم دیوونه نیست.
‫چیزی میخواستی بگی؟
‫بزنید بریم، بچه ها.
‫تنها راه برای رفتن به ماه اجازه گرفتن از ملکست.
‫من میشناسمش.
‫خوش به حالت.
‫مشکل اینجاست که امروز ایشون یه مهمونیِ مهم برای ارواحِ طبیعت داره و سر زده رفتن پیشش فکرِ خوبی نیست.
‫شگفت انگیزه.
‫مگه تو هم یه روحِ طبیعت نیستی؟
‫منظورت چیه؟
‫معلومه که منم روحِ طبیعت هستم.
‫پس...مشکل چیه؟
‫میزِ ملکه فقط 5 تا صندلی داره.
‫درحالیکه 6 روحِ طبیعت وجود داره.
‫هنس از نژادِ راه شیری...
‫تصمیم میگیره که کی میتونه روی پنج صندلی بشینه و کی میره خونه.
‫یه مسابقه در راهِ شیری؟
‫صحیح.
‫میخوایم نفرِ اول بشیم؟
‫بزار فقط بگیم که من تا حالا داخلِ قصرِ ملکه رو ندیدم. ‫(یعنی تا حالا برنده نشده)
‫بجنبید...عجله کنین.
‫کار کنین، تنبلا.
‫اون انگشت های ریزتون رو سریعتر تکون بدین
‫باید عجله کنید.
‫آره، عجله کنید.
‫بحنبید.
‫سلاحِ جدیدمون خود به خود ساخته نمیشه.
‫هنوزم به یه سری چیزا نیاز داریم.
‫سرب ها رو جدا کنین.
‫همه چیز باید تا طلوعِ آفتاب آماده بشه.
‫دست از این رفتارِ مسخره که با همه داری بردار.
‫برادرِ بزرگم خیلی زود برای نجاتمون میاد.
‫کدوم برادرِ بزرگ؟
‫چطور توصیفش کنم؟
‫آدمیه که تحدید های تو رو جدی نمیگیره.
‫هیچوقت نمیخواد کاری به کارِ تو داشته باشه.
‫و همیشه و همیشه بهتر از تو همه چیزُ میدونه.
‫اونوقت میاد نجاتت میده؟
‫معلومه، چون برادرمه.
‫ساکت...مردِ ماه نمیخواد شماها حرف بزنین.
‫مردِ ماه فلان چیز میخواد...مردِ ماه بِسار چیز میخواد.
‫تو هم یه مردی، درسته؟
‫معلومه که هستم.
‫و تو هم روی ماه زندگی میکنی، درسته؟
‫پس چرا شماها مردِ ماه نیستین؟
‫قانونی وجود داره که طبقِ اون فقط یک میتونه مردِ ماه باشه؟
‫اگه من جای شماها بودم با این موضوع کنار نمیومدم.
‫و اگه میترسید من حاضرم به نمایندگی ازتون برم.
‫این به تو ربطی نداره پس برگرد سرِ کارت.
‫لطفاً.
‫اوکی.
‫قراره ببینی کهکشانِ راهِ شیری چقدر شگفت انگیزه.
‫آره.
‫راهِ شیری یکی از زیبا ترین کهکشان های دو دستیه. ‫(یه نوع از کهکشانِ که بهش میگن دو دستی)
‫اون چی بود؟
‫باید عجله کنیم.
‫آره، ولی یکم آرومتر.
‫خانومها و آقایون، به مسابقاتِ سالیانهِ ارواحِ طبیعت خوش اومدید.
‫من میزبانِ شما یعنی مردِ راهِ شیری هستم.
‫برندهِ مسابقاتِ سالِ گذشته...
‫رعد و برق و گاوِ سرعتیش.
‫بعدی، یعنی مردی که هوای بد رو اختراع کرد.
‫"رِینی رابین".
‫سلام به همه.
‫من اینجام.
‫جادوگرِ صاعقه.
‫کسی که همش با دیگران درگیره.
‫و البته رهبرِ هوای سرد و طوفانی، "هنری هِیل".
‫وانیل برای همه.
‫و البته "مادر فراست" بر روی غازش.
‫سلام، عزیزانم.
‫در نهایت، مردِ شنیِ کوچک.
‫هنوز نیومده؟
‫اشکالی نداره...به هر حال برنده هم نمیشد.
‫خانومها و آقایون، همگی اماده باشید.
‫کمربند هاتون رو ببندید و آماده باشید چون مسابقه شروع میشه.
‫بزن بریم.
‫ما باید خیلی خیلی سریع حرکت کنیم.
‫من میخوام پیاده شم.
‫سریعتر.
‫شماها هم یه چیزی رو بچسبید.
‫ما کجائیم؟
‫همگی بگید، پنیر.
‫اولین بخشِ مسابقه یعنی دسیرِ پارمیژان.
‫که از لا به لای این ترک ها ادامه پیدا میکنه.
‫همونطور که انتظار میره در جایگاهِ اول رعد و برق و گاوِ خشمگینش حضور دارن.
‫"استورم جاینت" برنده میشه.
‫جالبه بدونید حتی گاو هایی که رویِ ماه زندگی میکنن هم به تماشا نشستن.
‫من پادشاهِ باد ها هستم.
‫اینم از گردبادم.
‫اونجارو.
‫دردش فردا تازه شروع میشه.
‫"رینی رابین" داره تلاش میکنه که جلو بزنه.
‫تا کجا میتونه ادامه بده؟
‫من واقعاً دارم برنده میشم.
‫از سر راه برو کنار.
‫گرفتمت.
‫داری چیکار میکنی؟
‫دقیقاً روبرویِ ماه رودخانهِ شیری رو میبینید.
‫حسابتون رو میرسم.
‫کوچولویِ دوست داشتنیِ من.
‫بای بای.
‫همه چیز داره جذاب میشه.
‫اونم رویِ شیرینیِ "فاندو".
‫فقط یه اشتباه کافیه که شانستون رو برای برد از دست بدین.
‫کریسمس میبینمت. ‫(اشاره به خوردنِ غاز در کریسمس)
‫این دیگه چیه.
‫مسابقه همچنان داره جذاب تر میشه.
‫و حالا نگهبانِ خواب و...
‫معلمی شهاب های در حرکت.
‫یعنی مردِ شنیِ کوچک.
‫مردِ شنی هستم.
‫مردِ شنی.
‫مردِ شنیِ کوچک.
‫منو به خنده ننداز.
‫بیاین ببینم که تو ماستِ یخی بهتر عمل میکنه.
‫یهو چه بلایی سرت اومد؟
‫شرمنده.
‫نارکولوپسی. ‫(یه نوع بیماریه که در اثرِ کمبودِ خواب به وجود میاد)
‫شوخیت گرفته تو هم تو این وضعیت؟
‫الان باید چیکار کنیم، زومزومن؟
‫من که دارم میرم.
‫تو باید...
‫مردِ شنیِ کوچک دوباره عقب میوفته.
‫اگه چرت بزنی میبازی، رفیق.
‫مردِ شنیِ کوچک دوباره از همه پیش میوفته.
‫حالا برگشتیم به محلِ زندگی نیاکانمون.
‫یعنی دره های پنیرِ پخته شده و نان.
‫کی میتونه سالم به انتهای مسیر برسه؟
‫به نظرِ من که فقط یکیشون این توانایی رو در خودش داره.
‫مراقب باش، پیتی.
‫اسمِ من پیتره.
‫من اصلاً از شیر خوشم نمیاد.
‫همگی تمرکز کنیدف دوستان.
‫چه اتفاقی اصلاً افتاد؟
‫چی شده؟
‫تو موقع رانندگی خوابت برد و ایشون هم کاری نکرد و حالا ما مسابقه رو باختیم.
‫داری کجا میری، پیتر؟
‫پیشِ ملکه.
‫باید به حرفامون گوش کنه.
‫چه مسابقه رو ببریم و چه ببازیم.
‫باشه.
‫نورِ ما داره کم میشه و به زودی از بین میره.
‫چرا پس برادرِ بزرگترت نیومده؟
‫اصلاً ما خودمون میتونیم سرِ اون دو تا احمق رو کلاه بزاریم.
‫چطوری؟
‫چندتا از اینا رو بردارید.
‫آروم باشید و بزارید من صحبت کنم.
‫سلام، ما...
‫شما تو لیستِ مهمون ها هستید؟
‫من مردِ شنی هستم.
‫اجازهِ ورود نداری.
‫تو خیلی پیری.
‫تو خیلی جوانی.
‫و تو هم برای ورود به چهار دست نیاز داری.
‫ببین...
‫بدونِ دعوت نامه اجازه نداری.
‫ولی موضوعِ خیلی مهمیه.
‫دعوت نامه نداری، وارد هم نمیشی.
‫ما اصلاً کاری به مهمونیِ احمقانهِ شما نداریم.
‫فقط باید با ملکه حرف...
‫من فقط دارم وظیفمو انجام میدم.
‫و تو هم توی لیست نیستی.
‫هی؟
‫اگه یه بار دیگه کلمه دعوت نامه رو به زبون بیاری...
‫...چیکار میکنی؟
‫اینا.
‫دیوونه شدی؟
‫اینطوری من شغلمو از دست میدم.
‫وایسا منم بیام.
‫از این کارت پشیمون میشی.
‫اینطوری که نمیشه.
‫کمک
‫من از خواهرت خیلی بیشتر از تو خوشم میاد.
‫من از ارتفاع خوشم نمیاد.
‫-پس پرتت میکنم.
‫حتی فکرشم نکن.
‫سلام.
‫هیچی نگو.
‫منتظرِ باش.
‫دارم میام که بگیرمتون.
‫بیا اینجا، پیتر.
‫این بالا.
‫نمیشد فقط زنگِ در رو بزنیم؟
‫گرفتمت.
‫ولم کن، صورت سنگی.
‫بیا دیگه...یه پنجره اینجا هست.
‫عجله کنین.
‫اون بالا؟...من که گفتم از ارتفاع میترسم.
‫من واقعاً گفتم که از بچه ها خوشم میاد؟
‫پایین رو نگاه نکن...پایین رو نگاه نکن.
‫من پایینُ نگاه کردم.
‫تو میتونی پرواز کنی، درسته؟
‫آره...آره، میتونم پرواز کنم.
‫حالا اون یکی شاخه.
‫نترسید بچه ها...به بالا اومدن ادامه بدین.
‫ممنونم.
‫مسابقه واقعاً عالی بود.
‫دوستانِ من؟
‫دوستانِ شجاعِ من؟
‫مرسی که اومدین.
‫میخواستم بهتون بگم که...
‫بهتون بگم که...
‫خب...
‫بله؟
‫منظورم اینه که...
‫منظورت چیه؟
‫خب...
‫بعضی وقتا تو خیلی گیج میزنی، رینی رابین.
‫ها؟
‫همتون واسه شام آماده اید؟
‫(غیر قابل ترجمه)
‫عالیه.
‫سوپ، سالاد و کلّی میوهِ مختلف.
‫گوشت ندارین؟
‫استورم جاینتِ عزیز؟
‫در قصرِ من همه رژیمِ گیاهی دارن.
‫اوه.
‫یه مقدار دیگه؟
‫اون دستایِ کثیفتو نزدیکِ لیوانم نیار.
‫داری نوشیدنیمو خراب میکنی.
‫یکم برقِ زیادی بود، نه؟
‫برو بشین یه گوشه بابا.
‫از سوپ هم متنفرم.
‫سوپِ حشره؟
‫بالاخره به گوشت رسیدیم.
‫بیا پیشِ بابایی، گوشتِ من.
‫بی اجازه وارد شدن.
‫چرا همیشه با همه درگیر میشی، جادوگرِ عزیزم؟
‫تو داخلِ سوپ چیکار میکنی؟
‫خودم حسابشو میرسم.
‫لطفاً، نکن.
‫تنهام بزار.
‫اون مردِ شنیِ کوچک نیست؟
‫اگه ممنکه اسمم مردِ شنی هستش.
‫من باید به ماه برم، سرورم.
‫باید قبل از طلوعِ خورشید خواهرمو نجات بدم.
‫تکون نخور، بچه انسان.
‫هیچکس بهت اجازه نداد حرف بزنی.
‫التماس میکنم، ساحره.
‫همه شما مهمان هستید و من تصمیم میگیرم که صحبت کنه.
‫هر کاری دوست داری بکن...من که رفتم.
‫ادامه بده.
‫همه چیز با اومدنِ این حشره شروع شد.
‫بادی یه لحظه منو ببخشید.
‫منظورت چیه؟
‫خودت چی فکر میکنی؟
‫چی؟
‫باید برم توالت.
‫شهاب ها دستشویی میرن؟
‫مراقب باش.
‫منم باید برم توالت.
‫چی؟
‫منم هیمنطور.
‫ولی...ولی...ولی.
‫شما نمیتونید برید.
‫خدای من.
‫چقدر بی استفاده اید شماها.
‫بگیرینشون.
‫حالا.
‫برید.
‫بیاید از اینجا بریم.
‫آره.
‫برگردید اینجا.
‫همینجا بمونینو
‫حالا کجا بریم؟
‫هنوز یه این قسمتش فکر نکردم.
‫فقط مهم اینه که اول از اینجا دور شیم.
‫ان؟
‫ما مطمئنیم، ملکه.
‫نتنها دستِ آقای زومزومن اونجاست...
‫بلکه شهاب ها و البته خواهرمم اونجاست.
‫برای همین باید خودمونو به ماه برسونیم.
‫سلام؟...سلام؟
‫ملکهِ جادو؟
‫ببخشید...میشه یه بار دیگه تکرار کنی؟
‫اواسطِ داستان رو متوجه نشدم.
‫این مردِ کوچک میگه که دستش رو گم کرده.
‫چون یه شهاب اون رو به ماه برده.
‫نه.
‫گوش نمیکردین؟
‫دستِ خودشو نمیگه، دستِ خواهرش منظورشه.
‫فکر کنم دستِ حشره رو میگه.
‫خواهرش یه حشرست؟
‫همگی آروم باشین.
‫دلیلِ قطع شدنِ دستش اینه که خواهرش یه سری حشره روی ماه داره.
‫نه...نه...نه...نه...نه...نه.
‫خواهرِ من، شهاب های ایشون و دستِ اون حشره.
‫نمیدونم چی بگم؟
‫مردِ شنی کوچک؟
‫پسره راست میگه.
‫و من فکر میکنم همونی که میدونید پشتِ تمامِ این قضایاست.
‫اون؟
‫بله.
‫اون.
‫کی؟
‫مردِ ماه.
‫خدای صاعقه؟
‫اجازه بدید دوباره توضیح بدم.
‫ان اونجاست و ما باید تا طلوعِ خورشید برگردیم.
‫پس تو الان میخوای کجا بری دقیقاً؟
‫به ماه.
‫خواهرم اونجاست.
‫من نمیتونم اجازهِ چنین چیزی رو بدم.
‫چرا نه؟
‫فقط به خودت نگاه کن.
‫چیزی مثلِ این مناسبِ شرایطِ تو نیست.
‫این ماجراجویی فقط برای افرادِ بزرگ وقدرتمنده.
‫افرادی که بدون ترس با چالش ها مواجه میشن.
‫ولی قدرت و شجاعت همیشه به اندازهِ بستگی نداره.
‫تو خودت به زومزومن گفتی که به کمکِ دو تا بچه احتیاج داره.
‫زومزومن؟
‫از آب دهان متنفرم.
‫پدرِ من همیشه آرزویِ رفتن به ماه رو داشت.
‫ولی قبل از رسیدن به آرزوش از دنیا رفت.
‫و حالا من شانسِ اینو دارم که آرزوش رو عملی کنم و خواهرمو نجات بدم.
‫برای همینم باید به ماه برم.
‫چه شما اجازه بدید و چه ندید.
‫داری گریه میکنی؟
‫نه، این فقط صدایِ بارونه.
‫ولی من دارم گریه میکنم و از گفتنش هم خجالت نمیکشم.
‫باشه پس.
‫میتونی به ماه بری.
‫منم یکی از همراهانم رو باهات میفرستم.
‫خرسِ بزرگ رو میشناسی؟
‫اورسا ماجور؟
‫بهترین ستاره شناسِ نیمکرهِ شمالی؟
‫چه خرسِ بزرگی.
‫من از پسش بر میام، بچه ها.
‫ولی خیلی بزرگه.
‫در واقع این "اورسا ماینر" هستش، خرسِ کوچیک.
‫ایشون خرسِ بزرگ هستن.
‫بهت گفتم که هیچوقت نیای اینجا.
‫ولی دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫من مستقیم از کاخِ ملکه اومدم.
‫غرورِ بی حدُ اندازش حسابی داره میره رو مخم.
‫مهمونی هاش هم خیلی مسخرست.
‫با این حال هر بار که من میخوام حرفی بزنم همشون سرم داد میکشن.
‫مثلاً میگن شاید نباید مردم رو زنده زنده بسوزونم.
‫بیخیال بابا.
‫ولی تو میتونی هم بی رحم و هم دوست داشتنی باشی، عزیزم.
‫ولی من بی رحمم چون کسی دوستم نداره.
‫بجز تو البته.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫یه پسر بچه داره میاد اینجا.
‫اون میخواد خواهرشُ نجات بده.
‫پیتی.
‫ئ دقیقاً این دختره کیه؟
‫آخرین چیزی که بهش نیاز دارم مشکلاتِ بیشتره.
‫سلاحِ من تا طلوعِ آفتاب آماده میشه.
‫و من بالاخره انتقامم رو میگیرم.
‫اونم با نابود کردنِ قصرِ ملکه.
‫اینطوری میتونم صاحبِ تمامِ دنیا بشم.
‫ما میتونم...
‫چی؟
‫ما میتونیم صاحبِ تمام دنیا بشیم.
‫صحیح.
‫البته که درست میگی، عزیزم.
‫معلومه که منظورِ منم همینه.
‫تو چقدر رمانتیکی عزیزم.
‫میخوای به استفاده از این سلاح نابودش کنی.
‫معلومه که نه، عزیزم.
‫میخوام با این نابودشون کنم.
‫حالا هم برگرد تا کسی متوجهِ غیبتت نشده.
‫اخبارِ جدید هم بهم برسون.
‫بشه، خدافظ.
‫دیوونهِ برقی.
‫و اون بوی سنگِ آتشین روی لباسش...ایش.
‫دیگه چی شده؛ عزیزم؟
‫اون شهاب هایی که برات دزدیدم، یادته؟
‫ظاهراً اینجارو به یه مهدِ کودک تبدیل کردن.
‫با این موضوع مشکلی نداری.
‫اگه میخوای کاری درست انجام بشه باید خودت انجامش بدی.
‫بیا بریم چندتا چراغ قوه دستگیر کنیم. ‫(منظورش شهابِ چون میدرخشن)
‫هی؟
‫تو کی هستی؟
‫منم خانومِ زومزومن هستم.
‫مردِ ماه منو به عنوانِ زندانی نگه میداره.
‫چطور اجازه دادین چنین اتفاقی بیوفته، احمقا؟
‫شرمنده، رئیس.
‫یکی از شهاب ها میخواست بره توالت.
‫توالت؟
‫چطور شهابی اصلاً نیاز به توالت داره؟
‫بهش میگن ان.
‫ان؟
‫دقیقاً چرا هنوز اینجا وایسادین؟
‫برید پیداش کنید، بی عرضه ها.
‫بله...بله...بله.
‫من به اندازهِ کافی قوی نیستم که اینو پاره کنم.
‫چند وقته که اینجا زندانی هستی؟
‫من تویِ یکی از شاخه های درخت بودم وقتی به اینجا تبعید شد.
‫از همون موقع هم مردِ ماه منو مجبور کرده که کارایِ اداریش رو انجام بدم.
‫نمیدونم منظورت چیه ولی ظاهرش که میگه اصلاً خوش آیند نیست.
‫گرفتمت.
‫امیدوارم سفرِ خوبی داشته باشی.
‫صبر کنین.
‫از اونجایی که این دو نفر بی استفاده هستن...
‫اگه به کمکم نیاز داشتی از این استفاده کن.
‫ولی بینِ ساعت 5 تا 6 نباشه.
‫چون اون ساعتِ بولینگمه.
‫این هدیه ها رو بگیر و اگه نیاز داشتی بهمون خبر بده.
‫از همتون ممنونم.
‫خدافظ.
‫بزن بریم، مردِ شنی.
‫به سمتِ ماه.
‫دیدی چیشد؟
‫داره حالم بهم میخوره.
‫ماهُ ببین.
‫چطور جرات میکنی فرار کنی؟
‫البته بهتون اجازه میدم برین اما به شرطی که بهم بگین ان کدومتونه.
‫اینطوری فقط اون تنبیه میشه.
‫تنبیه خیلی خوبه.
‫من ان هستم.
‫عصبی شدم...ترتیبشون رو بدین.
‫اطلاعت، رئیس.
‫ان؟
‫بله؟
‫پیدات کردم.
‫از اول هم میدونستم اون انه.
‫کارای مهمتری برای انجام دادن داریم.
‫فقط صبر کن تا آزاد بشم و بهت نشون بدم.
‫به تاپالهِ تک شاخ تبدیلت میکنم.
‫خفه شو.
‫ممکنه پیتی اصلاً نیومده باشه اینجا.
‫شهاب ها رو برگردونید سرِ جاهاشون.
‫البته، رئیس.
‫و یه چیزِ دیگه...
‫چیه؟
‫یه چیزِ دیگه.
‫هردو: ما فقط داشتیم فکر میکردیم که...
‫هردو: فکر کردیم که...
‫ما هم مرد هستیم، درسته؟
‫به سختی.
‫و ما هم روی ماه هستیم، درسته؟
‫واقعاً؟
‫شاید ما هم باید با اسمِ مردِ ماه شناخته بشیم.
‫به نظرِ من که فکرِ خیلی خوبیه.
‫شاید مثلاً مردِ ماهِ شماره 2 یا 3.
‫یا مثلاً مردِ ماهِ ب یا پ.
‫دیوونه شدی؟
‫هوا به مغزت نفوذ کرده؟
‫فقط من مردِ ماه هستم.
‫شما احمقا حتی نمیتونید چندتا شهابِ بچه رو تحتِ کنترل بگیرید.
‫بزن بریم.
‫چرا این وسیله کمربند نداره.
‫یا کیسهِ هوا؟
‫ماه.
‫حالا به جای پدرم روی ماه قدم میزنم.
‫کاش الان اینجا بود.
‫یک قدمِ کوچک برای حشره. ‫(اشاره به جملهِ معروفِ "نیل آرمسترانگ"، اولین انسانی که روی ماه قدم گذاشت)
‫و یک پرشِ بند برای حشره ها. ‫(ادامهِ جمله ای که توسط نیل گفته شد)
‫تو حالت خوبه، زومزومن؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫البته.
‫رفت.
‫خدافظ.
‫خدا حافظ دوستِ من.
‫چطور باید مردِ ماه رو پیدا کنیم؟
‫اونجاست...کوهِ ماه.
‫بعضی ها مثلِ شما پاهای بلند ندارن.
‫دارن همراهِ اون حشره به این سمت میان.
‫برید تا کارِش.
‫اطاعت، رئیس.
‫بزن بریم، احمق.
‫باشه.
‫شنیدی؟
‫دارن میان.
‫یه عالمه سگ داره به سمتمون میاد.
‫چجور گله و از چه نزادی هستن؟
‫پودل.
‫پودل؟
‫پودل های ماه.
‫واقعاً خیلی خطرناکن؟
‫تو دردسر افتادیم.
‫نگران نباش.
‫اوکی.
‫نگران نباشید.
‫بزن قدش.
‫نه.
‫حالا تو دردسر افتادیم.
‫دنبالِ من بیاین.
‫بیاین اینجا.
‫عجله کن...عجله کن.
‫دارن میان.
‫صبر کن.
‫بجنب...بجنب.
‫ویالون؟
‫نه.
‫لطفاً بس کن.
‫بیا اینجا.
‫ما دنبالِ مردِ شنی میگردیم.
‫که با یه پسر بچه و یه حشره مسافرت میکنه.
‫حالا هم حرکت کن دیگه.
‫همیشه باید همهِ کار ها رو خودم انجام بدم.
‫اگه پیداشون نکنم حسابی تو دردسر میوفتم.
‫رفتن.
‫بیاید بریم خونه.
‫شاید بتونیم اینو تعمیر کنیم.
‫یعنی تسلیم شدین؟
‫مگه خودت ندیدی؟
‫دارن شکارمون میکنن.
‫و تعدادشون هم از ما خیلی بیشتره.
‫تو بودی که تمامِ این ماجراها رو شروع کردی.
‫من فکر میکردم ما انتخاب شده هستیم.
‫هیچوقت نمیشه راجبِ این موضوعات مطمئن بود.
‫تازه من به 3 تا دست هم میتونم زندگی کنم.
‫درسته که بعضی جاهای پشتم رو نمیتونم بخارونم ولی اشکالی نداره.
‫باورم نمیشه.
‫واقعیت اینه که گاهی اوقات تو باید شکست رو قبول کنی.
‫خورشید به زودی طلوع میکنه وحداقلش باید خودمون رو نجات بدیم.
‫من قرار نیست خواهرمُ اینجا تنها بزارم.
‫و همینطور شهاب های تو هم بهت ایمان دارن.
‫چه کاری از دستِ ما بر میاد؟
‫یه بچهِ کوچیک، یه حشرهِ پیر و یه مردِ جادویی.
‫بزار یه چیزی بهتون بگم.
‫دیروز من واردِ یه مدرسهِ جدید شدم.
‫بچه های بدی رو دیدم که هنوزم احتمالاً دنبالم میگردن.
‫همونطور که حشراتِ دیگه تو رو اذیت میکردن.
‫و البته تو که توسطِ ارواحِ دیگه ناراحت میشدی.
‫من؟
‫اونا فکر میکنن ما ترسو و بزدلیم.
‫فکر میکنن میتونن مسخرمون کنن.
‫فقط چون ما شبیهِ اونا نیستیم.
‫میخواین ثابت کنین که درست میگفتن؟
‫راست میگی، پسرم.
‫تو فردِ انتخاب شده هستی.
‫و ما هم قرار نیست اجازه بدیم دیگران متوقفمون کنن.
‫متوقف کنم؟
‫اصلاً بیاید با همدیگه به جلو حرکت کنیم.
‫پس چرا تو همیشه خودتو به مردن میزنی؟
‫داری راجبِ چی حرف میزنی؟
‫کی تا حالا چنین کاری کردم؟
‫همیشه.
‫تو هم هیمشه داری چرت میزنی.
‫این بخشی از شغلمه و نسخهِ دکتر هم براش دارم.
‫حتی بهم اجازه دادن از پارکینگِ معلولین استفاده کنم.
‫ولی نگفتم میخوام تسلیم بشم.
‫به نظرِ من که همینو میگفتی.
‫بهش بگو، پیتی.
‫بزن بریم.
‫دیوونه شدی؟
‫میشه بس کنی؟
‫بیخیال بابا.
‫ویالون زدن کمک میکنه آروم بشم.
‫همچنین کمک میکنه مردِ ما راحت تر پیدامون کنه.
‫حالا فهمیدم.
‫داری کاری میکنی پودل ها راحتتر پیدامون کنن.
‫من این صدا رو میشناسم.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫ویالون زدنِ من خیلیم شنیدنیه.
‫شاید برای حشرات اینطور باشه اونم چون حشرات گوش ندارن.
‫معلومه که دارن.
‫واقعاً؟
‫نشونم بده.
‫ساکت.
‫ممکنه همون صدایی باشه که فکرشو میکنم؟
‫واقعاً خودشه.
‫منتظرِ چی هستی؟...پدال رو فشار بده.
‫باشه، بزن بریم.
‫خودشه.
‫خیلی سریعن.
‫بیش از حد سریعن.
‫من برای مردن خیلی جوونم.
‫ترمز بگیر، پیتی.
‫دارم سعیمو میکنم ولی ترمز ها کار نمیکنن.
‫زومزومن؟
‫خانمِ زومزومن؟
‫فکر میکردم...فکر میکردم...
‫فکر کردم برای همیشه از دستت دادم.
‫زومزومن؟
‫خانمِ زومزومن؟
‫پیتی؟
‫همیشه میدونستم که تو میای.
‫خیلی خوشحالم که جات امنه.
‫قسم میخورم که دیگه هیچوقت تنهات نزارم.
‫بیا بریم.
‫داری کجا میری.
‫خونه، وقتمون داره تموم میشه.
‫ولی ما نمیتونیم بریم.
‫مردِ ماه میخواد همهِ دنیا رو تسخیر کنه.
‫وقتی خورشید طلوع کنه دیگه خیلی دیر میشه.
‫اینطوری مجبور میشیم تا ابد اینجا بمونیم.
‫من قول دادم که تو رو سالم برگردونم.
‫اونا به کمکمون نیاز دارن.
‫شهاب ها و دستِ آقایِ زومزومن.
‫و البته ارواحِ طبیعت.
‫دیگه خودمُ با این ماجراجویی های تو قاطی نمیکنم.
‫تو به من تعلق داری، ملکه.
‫منتظرِ نابودی باش.
‫سلاحِ ماه.
‫ملکهِ جادو تو خطر افتاده.
‫کسی نقشه ای داره؟
‫پودل های ماه دارن میان.
‫اون دو تا احمق هم همراهشونن.
‫اونا اینجان، بگیریدشون.
‫نه.
‫فرار کنین.
‫شاید بهتر باشه خودمو به مردن بزنم.
‫همیشه میدونستم یه حشرهِ خود خواه هستی.
‫هنوز اینارو داریم.
‫من به کمکِ شما ارواحِ طبیعت احتیاج دارم.
‫بهت که گفته بودم بینِ ساعت 5 تا 6 نباشه.
‫آره.
‫سه گانه.
‫همه چیز داره پیچیده میشه.
‫میشه ما هم بهتون ملحق شیم؟
‫چه کمکی از دستمون بر میاد؟
‫داره بهمون حمله میشه...یه کاری بکنین.
‫نگران نباش، ما حواسشونو پرت میکنیم.
‫خورشید به زودی طلوع میکنه و همه چیز تموم میشه.
‫دیگه وقتش رسیده.
‫منتظر باش، ملکهِ جادو
‫دوباره این احمقا؟
‫تو نگران نباش، عزیزم.
‫بسپارشون به من.
‫دیگه گرفتمتون.
‫فرار نکنین.
‫بیا...باید حواسش رو پرت کنیم.
‫چون ما قهرمانیم، درسته؟
‫نزدیک بودا.
‫مرسی.
‫تو بهترین خواهری هستی که یکی میتونه داشته باشه.
‫و تو هم بهترین برادری هستی که یکی میتونه داشته باشه.
‫دیگه وقتی برای این کارا نمونده.
‫بیاید شهاب ها رو نجات بدیم.
‫آره.
‫همگی سوار شید تا بتونیم جلویِ مردِ ماه رو بگیریم.
‫بریم...بریم...بریم.
‫مردِ شنیِ عزیز؟...مردِ شنیِ عزیز؟
‫تا حالا کجا بودی؟
‫دارم میام که نجاتتون بدم، عزیزانم.
‫الان نه.
‫بیدار شو...بیدار شو.
‫اگه به فرار کردن ادامه بدی شلیک کردن بهت سخت تر میشه.
‫محکم پایِ منو بچسب.
‫پیتر؟
‫اهرم رو بنداز.
‫من؟
‫عزیزم؟
‫دیگه گرفتمت...دیگه گرفتمت.
‫نگرفتمت.
‫ولی من گرفتمت.
‫ملکه؟
‫متاسفم.
‫میخواین براتون لالایی بخونم؟
‫این فقط یه شلیکِ آماد هسازی بود.
‫اوکی.
‫به سلاحم دست نزن.
‫من اجازه نمیدم همه چیز رو از بین ببری.
‫چه پسر کوچولویِ شجاعی هستی تو، پیتی.
‫اسم من پیتره.
‫واقعیت اینه که من و تو خیلی به هم شباهت داریم.
‫ما میتونیم برای هم دوستانِ خوبی باشیم.
‫تو میتونی پسرم باشی.
‫به من ملحق شو و قول میدم پشیمون نمیشی.
‫من هیچوقت پسرِ تو نمیشم.
‫هر چی هم که دوست بخوام، دارم.
‫یه روحِ بیمار و یه حشرهِ معلول؟
‫خواهرِ احمقت؟
‫واقعاً دلت میخواد شبیه این احمق ها باشی؟
‫به من ملحق شو و پاداشِ فراوانی دریافت کن.
‫بیا فرض کنیم کمکت کردم، به من چی میرسه؟
‫میتونیم راجبش حرف بزنیم.
‫تمامِ جهان رو به دو بخش تقسیم میکنیم.
‫جادوگرِ صاعقه چطور؟
‫من فقط داشتم ازش استفاده میکردم.
‫پس یعنی اصلاً دوسش نداری؟
‫دیوونه شدی؟
‫وقتی این ماجراها تموم بشه میفرستمش پی کارش.
‫پس فکر کنم شماها باید با هم حرف بزنین.
‫سلام.
‫چطوری عزیزم؟
‫منظورم اینطوری که گفتمش نبود.
‫فکر کنم دارم فیوز میپرونم.
‫نیمتونی جلوشو بگیری.
‫خیلی دیر شده.
‫نه.
‫چقدر بهمون حقوق میدن؟
‫برای این شغل کافی نیست.
‫خیلی خیلی خیلی نزدیک بودا.
‫چه خوب که با خودم چتر داشتم.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫قول میدم که از این کارش پشیمون میشه.
‫اسمش چی بود؟
‫اینا زیرِ سرِ کیه؟
‫زیرِ سرِ من که نیست.
‫من واقعاً متاسفم.
‫من همه چیز رو خراب کردم.
‫مردِ ماه خیلی جذاب بود.
‫ولی ازم سو استفاده کرد.
‫و من هم گول خوردم چون همیشه تنها بودم.
‫حالا که چیزی نشده، میدونی؟
‫شاید اگه یک دوستانه تر رفتار کنی...
‫به هر حال کسی از من خوشش نمیاد.
‫من زیاد با این جمله موافق نیستم.
‫سلام دوستِ عزیز و زیبا و خوشگلِ من.
‫سلام.
‫پیتی؟...پیتی؟
‫ان؟
‫تو موفق شدی.
‫ولم کن.
‫اون شرور کجاست؟
‫تو جزایِ این کارت رو میپردازی.
‫من تو رو به کرهِ مریخ تبعید میکنم.
‫به کجا؟
‫هتلِ پنج ستاره نیست، درست میگم؟
‫من انتقامم رو میگیرم.
‫از همه ِ شما ممونم.
‫فقط به خاطرِ کمکِ شما بود که ما موفق شدیم.
‫امروز...
‫چون...
‫خب...
‫دنیا رو نجات دادین.
‫کاملاً درسته.
‫دنیا رو نجات دادین.
‫بهتون تبریک میگم و کارتون خیلی خوب بود.
‫حالا میرسیم به تو جادوگرِ صاعقه...
‫خب...
‫تو با دشمن همکاری کردی که اصلاً هم کارِ خوبی نبود.
‫ولی باید بگم که...
‫تاسفت رو میبینم و میبخشمت.
‫بخاطرِ همینم تنبیهت زیاد نیست.
‫سه ماه حقِ استفاده از صاعقه رو نداری و رینی رابین هم تو رو تحتِ نظر میگیره.
‫ابزارتم باید به پیتی تقدیم کنی...
‫تا هر وقت به کمکت نیاز داشت خبرت کنه.
‫ممنونم.
‫دستِ آقای زومزومن چی؟
‫دست؟
‫بله.
‫کدوم دست؟
‫دستش دیگه.
‫دستِ کی؟
‫اونی که اونجاست.
‫منظورتون اون دسته.
‫البته.
‫دست هم دوباره به حشره پیوند میخوره.
‫درخت هم به زمین برمیگرده.
‫پیشگویی هم از همین طریق جاری میشه.
‫چه حسی داره؟
‫من اینجام.
‫کی به کمکِ "استورم جاینت" قدرتمند نیاز داره؟
‫صاحبِ باد طوفان.
‫دیگه چیزی نگو.
‫خیلی دیر کردی.
‫ولی هنوزم یه کاری هست که انجام بدی.
‫حالا خیلی خوشگلتر شد.
‫آره.
‫چه سفرِ هیجان انگیزی بود.
‫بابتِ همه چیز ممنونم.
‫بچه ها حتی وقتی که بیدار هستن هم خیلی مهربونن.
‫کی فکرشو میکرد؟
‫حالا هم فقط مونده کارِ خودمو انجام بدم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم...
‫بیدار شید دیگه، بچه ها.
‫پیتی؟...ان؟
‫من یه خوابِ خیلی عجیب دیدم.
‫منم همینطور.
‫بجنبید وگرنه مدرستون دیر میشه.
‫خدای من.
‫هردو: نه.
‫نکن.
‫بای بای.
‫پس واقعیت داره.
‫ما به ماه رفتیم و برگشتیم.
‫آره، اگه اینطورِ منم پادشاهِ آمریکا هستم.
‫من تقریباً مطمئنم که آمریکاه پادشاه نداره.
‫هه.
‫ادامه بده.
‫تمامِ تلاشت رو بکن.
‫در برابرِ من و برادرم هیچ شانسی نداری.
‫الان معلوم میشه، پیتی.
‫فقط دوستام منو پیتی صدا میکنن.
‫اون چیه؟
‫میدونستی یه "لپریکان" داخلِ توپِ فوتبال زندگی میکنه؟ ‫(یه موجودِ جادویی)
‫چرا مزخرف میگی؟
‫من میدونم که چطور میشه بیرونش آورد.
‫فقط یه چاقو میخوایم.
‫به توپِ فوتبالم دست نزن.