﻿1
00:00:00,001 --> 00:00:01,087
.

2
00:00:14,555 --> 00:00:18,055
[مهاجم مقبره]
[افسانه‌ی لارا کرافت]

3
00:00:42,750 --> 00:00:45,375
‫حس می‌کنم توی
‫شروع یه فیلم ترسناکیم.

4
00:00:46,625 --> 00:00:49,458
‫خواهرت تایوو، کجا زندگی می‌کنه؟

5
00:00:51,333 --> 00:00:52,375
‫از این طرف.

6
00:00:57,000 --> 00:00:58,250
‫عجیب شد.

7
00:00:58,808 --> 00:01:00,925
[کافه‌ی جمنای]

8
00:01:02,666 --> 00:01:04,041
‫پاتریک، یه دور دیگه!

9
00:01:09,208 --> 00:01:11,958
‫- نه، نگو!
‫- ببین کی اومده.

10
00:01:16,458 --> 00:01:18,208
‫شهر جالبیه.

11
00:01:18,291 --> 00:01:19,916
‫چرا خواهرت اومده اینجا زندگی کنه؟

12
00:01:20,000 --> 00:01:22,125
‫چون مازوخیسته.

13
00:01:25,291 --> 00:01:27,250
‫قصد توهین نداشتم. هوای خوبی داره.

14
00:01:28,375 --> 00:01:31,708
‫پدرم همیشه می‌گفت مغز متفکر منم.

15
00:01:31,791 --> 00:01:34,041
‫ایبِجی قلب مهربون رو گرفته.

16
00:01:34,125 --> 00:01:37,625
‫تایوو و کهینده،
‫اون‌ها مثل هیپی‌های پیر و کثیفن.

17
00:01:37,708 --> 00:01:40,208
‫جذب جایی می‌شن
‫که عشق لازم باشه،

18
00:01:40,291 --> 00:01:41,416
‫مثل مگس دورِ...

19
00:01:41,500 --> 00:01:42,625
‫ماهی و سیب‌زمینی!

20
00:01:44,083 --> 00:01:46,291
‫به طرز آزاردهنده‌ای سریع بود.

21
00:01:46,833 --> 00:01:48,333
‫داری وقت‌کشی می‌کنی. چرا؟

22
00:01:48,833 --> 00:01:50,875
‫من؟ نه، وقت‌کشی نمی‌کنم.

23
00:01:50,958 --> 00:01:52,583
‫دارم آماده می‌شم.

24
00:01:52,666 --> 00:01:55,416
‫اگه می‌دونستی چی برات خوبه،
‫تو هم همین کار رو می‌کردی.

25
00:01:56,125 --> 00:01:58,083
‫این برای تو یه شوخیه؟

26
00:01:58,166 --> 00:01:59,708
‫اُریشای حقه‌باز.

27
00:01:59,791 --> 00:02:02,125
‫تمام این دنیای گنده...

28
00:02:02,625 --> 00:02:05,250
‫یه شوخیِ بزرگه.

29
00:02:07,000 --> 00:02:08,583
‫بیا، سم. بریم.

30
00:02:08,666 --> 00:02:10,583
‫خودمون پیداش می‌کنیم.

31
00:02:14,500 --> 00:02:20,333
‫تایوو یعنی
‫«اولین کسی که دنیا رو لمس کرد.»

32
00:02:20,875 --> 00:02:22,916
‫اون اولینِ ما بود.

33
00:02:23,000 --> 00:02:25,458
‫اولین دوقلویی که روی زمین متولد شد.

34
00:02:26,458 --> 00:02:28,291
‫اون می‌دونه ما اینجاییم.

35
00:02:28,875 --> 00:02:30,291
‫پیدامون می‌کنه.

36
00:02:31,291 --> 00:02:33,625
‫همیشه پیدامون می‌کنه.

37
00:02:34,666 --> 00:02:37,250
‫حتی وقتی می‌خوای مخفی بمونی،
‫ظاهراً.

38
00:02:40,125 --> 00:02:43,333
‫واکنش خوبی بود، انگلیسی.

39
00:02:47,833 --> 00:02:48,875
‫دنبالم بیاین.

40
00:02:52,166 --> 00:02:53,416
‫بهتون گفتم.

41
00:03:40,125 --> 00:03:42,041
‫تای‌تای!

42
00:03:42,625 --> 00:03:44,791
‫به نظر میاد، ام...

43
00:03:47,005 --> 00:03:48,250
‫سرسخت شدی.

44
00:03:48,333 --> 00:03:52,208
‫کرم مرطوب‌کننده اختراع شده.
‫باید امتحانش کنی.

45
00:03:53,500 --> 00:03:56,125
‫ولی جداً.
‫کاری که با این مکان کردی رو دوست دارم.

46
00:03:56,208 --> 00:03:58,450
‫حال و هوایِ چارلز دیکنزیِ دوست‌داشتنی‌ای داره.

47
00:03:58,833 --> 00:04:04,416
‫دکور دوقلوهای ایبِجی
‫دور و بر شهر؟ عالیه! خیلی بهت میاد.

48
00:04:04,500 --> 00:04:06,291
‫فکر می‌کنن تو کی هستی؟

49
00:04:06,375 --> 00:04:08,603
‫ملکه‌ی پریانِ «تواتا دِ دانان»
‫یا همچین چیزی؟

50
00:04:12,083 --> 00:04:13,666
‫تو عوض نشدی.

51
00:04:14,031 --> 00:04:15,125
‫حیف.

52
00:04:18,375 --> 00:04:20,000
‫ما اومدیم کهینده رو پیدا کنیم.

53
00:04:31,041 --> 00:04:32,541
‫اُکو مُرده.

54
00:04:34,208 --> 00:04:36,750
‫این احمق‌ها فکر می‌کنن بعدی کهینده‌ست.

55
00:04:36,833 --> 00:04:38,333
‫این غیرممکنه.

56
00:04:38,416 --> 00:04:40,125
‫قاتلش نقاب اون رو داشت.

57
00:04:42,291 --> 00:04:43,833
‫می‌دونم چون...

58
00:04:44,333 --> 00:04:45,875
‫خودم بهش دادمش.

59
00:04:49,166 --> 00:04:51,916
‫... واقعاً باید قبل از گفتنِ چیزها
‫با من هماهنگ کنی.

60
00:04:52,916 --> 00:04:54,333
‫ببین.

61
00:04:54,833 --> 00:04:56,125
‫بیاین بریم یه جا که خیس نشیم.

62
00:04:56,708 --> 00:04:59,416
‫محض رضای اولورون،
بهمون یه نوشیدنی تعارف کن

63
00:04:59,500 --> 00:05:02,166
‫ما قراره همه چیز رو توضیح بدیم.

64
00:05:02,250 --> 00:05:03,708
‫یا اون توضیح میده.

65
00:05:03,791 --> 00:05:05,916
‫من راستش چیز زیادی نمی‌دونم.

66
00:05:06,666 --> 00:05:08,041
‫تعجبی هم نداره.

67
00:05:11,166 --> 00:05:13,750
‫واو، پس تو واقعاً یه اسطوره‌ای؟

68
00:05:14,541 --> 00:05:16,333
‫هی، منم هستم!

69
00:05:16,416 --> 00:05:20,250
‫تک‌تک کلماتی که از دهنش بیرون میاد
‫آغشته به دروغه.

70
00:05:20,333 --> 00:05:21,833
‫امیدوارم بدونین.

71
00:05:23,125 --> 00:05:24,500
‫باشه، ما بیشتر شبیه همکاریم.

72
00:05:24,583 --> 00:05:27,416
‫ما کمک و همدستی می‌کنیم.

73
00:05:27,500 --> 00:05:30,291
‫شماها بیشتر شبیه حیوون خونگی هستین.

74
00:05:34,208 --> 00:05:35,483
‫ما یامه‌ژا رو دیدیم.

75
00:05:35,875 --> 00:05:38,750
‫آره، ظاهراً،
‫مامان‌بزرگ داره حال می‌کنه

76
00:05:38,833 --> 00:05:41,625
‫توی سرزمینِ آفتاب و خوش‌گذرونی،

77
00:05:41,708 --> 00:05:45,681
‫و همین‌طوری الله‌بختکی داره آدم‌های رو مخ رو
‫با موج نابود می‌کنه.

78
00:05:45,708 --> 00:05:48,708
‫اون گفت، با نقابش،
‫می‌تونه از مردمش محافظت کنه. ما فکر کردیم...

79
00:05:48,791 --> 00:05:50,791
‫من نمی‌تونم از کسی محافظت کنم.

80
00:05:51,291 --> 00:05:53,083
‫اِشو، این مال توئه؟

81
00:05:55,000 --> 00:05:59,291
‫پدرمون، در خردِ بی‌نهایتش،
‫به من قدرتِ شفا دادن داد

82
00:05:59,375 --> 00:06:02,125
‫بعد از اینکه مردم زخمی شدن،

83
00:06:02,208 --> 00:06:05,916
‫نقص عضو شدن، دل و روده‌شون بیرون ریخت،
کاملاً نابود شدن

84
00:06:06,541 --> 00:06:08,833
‫ما چیزی رو تعمیر می‌کنیم که بشریت می‌شکنه.

85
00:06:09,333 --> 00:06:11,125
‫ما نمی‌تونیم محافظت کنیم.

86
00:06:11,708 --> 00:06:15,375
‫این میلا اولین کسی نیست
‫که اومده دنبال چیزی که مال ماست.

87
00:06:16,250 --> 00:06:18,791
‫انسان‌ها بیشتر از همه از مرگ می‌ترسن.

88
00:06:20,083 --> 00:06:23,166
‫تا آخرین لحظه باهاش می‌جنگن.

89
00:06:27,833 --> 00:06:31,208
‫فکر می‌کنن جاودانه بودن
‫نقطه مقابل مرگه.

90
00:06:34,291 --> 00:06:35,583
‫بذار داشته باشدش.

91
00:06:36,424 --> 00:06:37,666
‫چی؟

92
00:06:37,750 --> 00:06:40,500
‫جاودانگی فقط یه مرگِ تدریجیه.

93
00:06:45,541 --> 00:06:47,250
‫تاج سنگینی می‌کنه،

94
00:06:47,750 --> 00:06:50,041
‫و کمر من دیگه داره می‌شکنه.

95
00:06:50,666 --> 00:06:52,458
‫و خواهرت چی؟

96
00:06:53,041 --> 00:06:54,125
‫کهینده رفته.

97
00:06:54,625 --> 00:06:57,708
‫کارِ ما قرن‌ها پیش اون رو درهم شکست.

98
00:06:58,291 --> 00:07:00,541
‫داستان‌های محلی راجع بهش هست در شمال،

99
00:07:01,125 --> 00:07:03,291
‫مشاهده‌ی ملکه‌ی دیوانه.

100
00:07:04,375 --> 00:07:05,791
‫عادت نوشیدنت جدیده.

101
00:07:06,500 --> 00:07:08,125
‫زمان نسبیه.

102
00:07:09,666 --> 00:07:11,375
‫خوشحالم که داره تو رو از درون می‌خوره.

103
00:07:11,458 --> 00:07:12,916
‫کاری که کردی.

104
00:07:13,916 --> 00:07:15,083
‫خوشحالم.

105
00:07:30,208 --> 00:07:31,225
‫اِشو؟

106
00:07:37,833 --> 00:07:40,208
‫میل به تسلیم شدن رو درک می‌کنم.

107
00:07:40,916 --> 00:07:42,750
‫آسون‌تره.

108
00:07:43,750 --> 00:07:44,750
‫و ساکت‌تر.

109
00:07:45,625 --> 00:07:48,500
‫گمونم امید در
‫چیزهای سخت‌تر وجود داره.

110
00:07:49,083 --> 00:07:52,750
‫امید به اینکه دوباره برخاستن
‫واقعاً تفاوتی ایجاد می‌کنه.

111
00:07:53,250 --> 00:07:55,708
‫تو من رو نمی‌شناسی، غریبه.

112
00:07:56,208 --> 00:07:59,541
‫نه، ولی می‌دونم خواهرت رو دوست داری،

113
00:08:00,041 --> 00:08:03,291
‫و اگه انتخاب کنی که دوباره
‫اون بار رو به دوش نکشی،

114
00:08:03,375 --> 00:08:04,541
‫درک می‌کنم.

115
00:08:05,041 --> 00:08:08,375
‫ولی حداقل بذار کهینده
‫خودش انتخاب کنه.

116
00:08:09,666 --> 00:08:11,000
‫بگو کجاست.

117
00:08:11,500 --> 00:08:13,000
‫چون اگه میلا اول برسه اونجا،

118
00:08:13,083 --> 00:08:16,708
‫بهت قول میدم
‫به کهینده حق انتخاب نمیده.

119
00:08:28,833 --> 00:08:30,833
‫مطمئنی این مختصات درسته؟

120
00:08:30,916 --> 00:08:34,708
‫چون این یه کوه یخه
‫وسطِ ناکجاآباد.

121
00:08:34,791 --> 00:08:37,208
‫از نظر فنی، یه قلعه‌ی وایکینگه.

122
00:08:37,291 --> 00:08:39,375
‫و به این‌ها نیاز پیدا می‌کنین.

123
00:09:03,875 --> 00:09:04,875
‫می‌شه بپرسم...

124
00:09:04,958 --> 00:09:06,541
‫ترجیح میدم نپرسی.

125
00:09:09,458 --> 00:09:13,625
‫ولی معلومه زنی نیستی
‫که «نه» شنیدن براش جواب آسونی باشه.

126
00:09:13,708 --> 00:09:15,958
‫- این اخلاقت رو دوست دارم.
‫- بی‌خیال، اون رو بده من!

127
00:09:16,041 --> 00:09:17,875
‫کم و بیش.

128
00:09:18,625 --> 00:09:21,833
‫وقتی اوضاع خراب شد،
‫اِشو از دنیا پنهان شد.

129
00:09:21,858 --> 00:09:22,850
‫من کونگ‌فو بلدم.

130
00:09:22,875 --> 00:09:25,958
‫ولی کهینده و من سعی کردیم نجاتش بدیم.

131
00:09:26,041 --> 00:09:27,250
‫طرف‌ها مهم نبودن.

132
00:09:28,375 --> 00:09:31,625
‫مذهب، سیاست،
‫آخرش هیچ‌کدوم مهم نیست.

133
00:09:32,208 --> 00:09:34,208
‫انسان‌ها کیسه‌هایی از گوشت و استخوانن،

134
00:09:34,291 --> 00:09:36,958
‫چه به بابانوئل باور داشته باشن
‫چه به فضایی‌ها.

135
00:09:38,208 --> 00:09:41,083
‫دردشون دقیقاً یکسانه.

136
00:09:41,166 --> 00:09:42,875
‫بله...

137
00:09:48,750 --> 00:09:50,583
‫اون یه بار سعی کرد بهشون بگه.

138
00:09:52,333 --> 00:09:53,875
‫هیچ‌کس گوش نداد.

139
00:09:56,000 --> 00:09:57,833
‫منظورت داستانِ «ایله ایفه»ـست؟

140
00:09:58,416 --> 00:10:00,750
‫تو تاریخ ما رو می‌دونی.

141
00:10:01,416 --> 00:10:03,208
‫دارم یاد می‌گیرم.

142
00:10:03,291 --> 00:10:05,666
‫در آغاز،
‫انسان‌ها برابر خلق شدند.

143
00:10:05,750 --> 00:10:07,125
‫یه مدینه فاضله بود.

144
00:10:07,666 --> 00:10:10,875
‫ولی بعد مردم خواستن احساس خاص بودن بکنن،
‫پس بیشتر خواستن.

145
00:10:10,958 --> 00:10:12,125
‫بیشتر نه.

146
00:10:12,708 --> 00:10:14,458
‫متفاوت‌تر.

147
00:10:15,250 --> 00:10:19,875
‫اِشو بهشون هشدار داد
‫که منجر به جنگ و دل‌شکستگی می‌شه.

148
00:10:20,375 --> 00:10:25,291
‫با این حال، اون‌ها خواستن
‫که انتخابِ متفاوت بودن رو داشته باشن.

149
00:10:25,916 --> 00:10:27,708
‫ولی اون راست می‌گفت.

150
00:10:27,791 --> 00:10:30,916
‫تنها کاری که کرد این بود که
‫باعث شد از تفاوت‌هاشون بترسن.

151
00:10:32,083 --> 00:10:34,083
‫وقتی برده‌دارهای فرانسوی اومدن،

152
00:10:34,583 --> 00:10:36,833
‫فکر می‌کردن متفاوتن.

153
00:10:37,333 --> 00:10:38,450
‫بهترن.

154
00:10:39,125 --> 00:10:40,958
‫اون‌ها مردم ما رو گرفتن،

155
00:10:41,041 --> 00:10:43,125
‫هر چیزی که مال خودمون می‌دونستیم،

156
00:10:43,625 --> 00:10:45,333
‫از جمله نقاب‌هامون.

157
00:10:46,416 --> 00:10:47,458
‫صادقانه بگم،

158
00:10:48,333 --> 00:10:51,041
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫از دیدن دوباره‌اش احساس آرامش کنم.

159
00:10:52,041 --> 00:10:53,583
‫کجا پیداش کردی؟

160
00:10:53,666 --> 00:10:55,041
‫توی یه کشتی غرق شده.

161
00:10:55,125 --> 00:10:59,041
‫همون برده‌دارهای فرانسوی،
‫کشتی‌شون بیرون نیواورلئان غرق شد.

162
00:11:01,208 --> 00:11:03,708
‫یه جایی توی وجود اون موشِ ترسوی لاغر

163
00:11:03,791 --> 00:11:07,333
‫کسی هست که قدرت این رو داشته
‫جلوی همه‌ی این‌ها رو بگیره.

164
00:11:09,208 --> 00:11:11,125
‫الان باورش سخته، نه؟

165
00:11:11,708 --> 00:11:12,791
‫منظورت چیه؟

166
00:11:13,375 --> 00:11:14,583
‫بهت نگفته؟

167
00:11:15,083 --> 00:11:16,750
‫قدرتِ نقابش رو؟

168
00:11:35,041 --> 00:11:36,541
‫اثری از دوستت نیست.

169
00:11:37,166 --> 00:11:40,250
‫اون اینجاست، یا به زودی میاد.

170
00:11:40,833 --> 00:11:42,875
‫اگه نمی‌دونست کجا ازشون استفاده کنه

171
00:11:42,958 --> 00:11:44,708
‫دنبال نقاب‌های شما توی نیواورلئان نمی‌رفت.

172
00:11:46,833 --> 00:11:48,041
‫نزدیک بمون.

173
00:12:01,791 --> 00:12:03,458
‫مردِ خوش‌تیپ.

174
00:12:12,833 --> 00:12:14,143
‫شروع کن به کندن.

175
00:12:14,791 --> 00:12:18,708
‫من واقعاً برای کار یدی
‫مثل تو ساخته نشدم.

176
00:12:23,803 --> 00:12:24,916
‫ای بابا.

177
00:13:12,666 --> 00:13:14,666
‫دیوونه شدی؟

178
00:13:15,833 --> 00:13:17,208
‫من یه راه دیگه دیدم.

179
00:13:19,625 --> 00:13:21,750
‫به کندن ادامه بده.

180
00:13:21,833 --> 00:13:24,708
‫هر کی اول رسید اونجا،
‫یادتون باشه، میلا نقابِ اُکو رو داره،

181
00:13:24,791 --> 00:13:27,291
‫و برای گرفتنِ نقاب کهینده
‫در کشتنِ اون تردید نمی‌کنه.

182
00:13:27,791 --> 00:13:30,208
‫اگه تو کسی هستی که اول به خواهرم می‌رسی،

183
00:13:30,791 --> 00:13:31,958
‫مراقب باش.

184
00:14:13,375 --> 00:14:14,666
‫کهینده؟

185
00:14:17,125 --> 00:14:18,250
‫من دوستم.

186
00:14:19,000 --> 00:14:22,208
‫من با خواهر و برادرت، اِشو و تایوو اومدم.

187
00:14:22,291 --> 00:14:23,450
‫تایوو؟

188
00:14:24,875 --> 00:14:26,033
‫نه.

189
00:14:26,333 --> 00:14:27,875
‫ما نمی‌خوایم ببینیمش.

190
00:14:27,958 --> 00:14:29,916
‫مجبورمون می‌کنه دوباره انجامش بدیم.

191
00:14:33,250 --> 00:14:35,708
‫همه‌ش رو از اول.

192
00:14:38,416 --> 00:14:39,708
‫تو کی هستی؟

193
00:14:43,750 --> 00:14:45,583
‫من شخص خاصی نیستم.

194
00:14:46,125 --> 00:14:47,541
‫فقط می‌خوام کمک کنم.

195
00:14:49,875 --> 00:14:51,091
‫کمک؟

196
00:14:51,375 --> 00:14:53,500
‫ما به کمک تو نیاز نداریم.

197
00:14:54,166 --> 00:14:55,666
‫اون‌ها اون بیرون نیاز دارن.

198
00:14:56,708 --> 00:14:59,375
‫بیشتر از چیزی که ما بتونیم کمک کنیم.

199
00:15:00,833 --> 00:15:02,208
‫لارا؟

200
00:15:12,375 --> 00:15:13,491
‫خواهر؟

201
00:15:26,416 --> 00:15:29,583
‫خواهر، منم.

202
00:15:31,291 --> 00:15:34,000
‫ایفه، آیا امیدت اینقدر نابود شده؟

203
00:15:38,375 --> 00:15:40,375
‫بیا دوباره پیداش کنیم.

204
00:15:42,000 --> 00:15:43,333
‫با هم.

205
00:15:44,041 --> 00:15:45,583
‫می‌تونیم همونی باشیم که بودیم.

206
00:15:46,583 --> 00:15:47,916
‫مثل یه خانواده.

207
00:15:48,541 --> 00:15:50,750
‫می‌تونیم امید باشیم.

208
00:16:04,791 --> 00:16:07,625
‫مهاجمان! فاتحان!

209
00:16:09,311 --> 00:16:10,500
‫میلاست.

210
00:16:12,708 --> 00:16:13,791
‫من معطلش می‌کنم.

211
00:16:13,875 --> 00:16:15,625
‫سعی کن ببریش بیرون.

212
00:16:20,416 --> 00:16:21,666
‫منم میام.

213
00:16:46,083 --> 00:16:47,083
‫لارا!

214
00:17:10,548 --> 00:17:12,631
‫فکر می‌کردم تا الان غذای کوسه شدی.

215
00:17:13,333 --> 00:17:15,666
‫متأسفم که ناامیدت کردم.

216
00:17:52,375 --> 00:17:54,541
‫هیچ‌وقت تمومش نمی‌کنن، نه؟

217
00:18:02,041 --> 00:18:04,708
‫از این کار لذتی نمی‌برم.

218
00:18:21,000 --> 00:18:22,583
‫اوه!

219
00:18:23,125 --> 00:18:24,333
‫نه! هی!

220
00:18:45,958 --> 00:18:47,208
‫ها!

221
00:18:57,708 --> 00:18:59,583
‫لارا!

222
00:19:07,875 --> 00:19:09,750
‫لارا.

223
00:19:31,812 --> 00:19:33,154
ها؟

224
00:19:56,250 --> 00:19:57,916
‫نه. نه.

225
00:20:16,541 --> 00:20:18,041
‫نه!

226
00:20:45,708 --> 00:20:46,750
‫خواهر.

227
00:20:48,041 --> 00:20:49,583
‫باید بریم، خواهر.

228
00:21:16,166 --> 00:21:17,625
‫نگران نباش.

229
00:21:17,708 --> 00:21:21,333
‫من از کسانی که لایق محافظت هستن
‫محافظت می‌کنم.

230
00:21:21,958 --> 00:21:25,250
‫فداکاریِ اون صلح میاره.

231
00:21:31,333 --> 00:21:32,333
‫میلا!

232
00:21:43,291 --> 00:21:45,291
‫ولم کن!

233
00:21:47,458 --> 00:21:48,583
‫خواهر.

234
00:21:49,791 --> 00:21:51,833
‫یالا، خواهر.

235
00:21:54,875 --> 00:21:55,891
‫یالا.

236
00:21:56,625 --> 00:21:59,291
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.

237
00:22:17,083 --> 00:22:18,666
‫نه!

238
00:22:46,500 --> 00:22:48,375
‫این چیزی‌ـه که همه‌ی شما هستین.

239
00:22:49,250 --> 00:22:51,416
‫همیشه همین خواهید بود.

240
00:22:52,458 --> 00:22:53,516
‫بله.

241
00:22:54,208 --> 00:22:58,375
‫واسه همینه که ما به زنانی مثل تو نیاز داریم
‫که تسلیم نشن.

242
00:23:25,541 --> 00:23:28,458
‫خب، اگه بخوام به عملکردمون نمره بدم،

243
00:23:28,541 --> 00:23:30,333
‫می‌گفتم عالی

244
00:23:30,416 --> 00:23:31,625
‫در گند زدن به همه‌چی،

245
00:23:31,708 --> 00:23:34,583
‫و بد در بهتر کردن اوضاع،

246
00:23:34,666 --> 00:23:36,208
‫طبق معمول.

247
00:23:37,125 --> 00:23:38,958
‫خیلی متأسفم بابت خواهرت، اِشو.

248
00:23:44,583 --> 00:23:47,958
‫حرف پوچیه، اینکه به تایوو بگی تسلیم نشه.

249
00:23:49,958 --> 00:23:51,666
‫خیلی سخته، سم.

250
00:23:51,750 --> 00:23:54,500
‫همه‌ی این‌ها. یعنی، ما داریم
چی کار می‌کنیم؟

251
00:23:54,583 --> 00:23:57,416
‫هر کاری که داریم می‌کنیم،
‫من دیگه نمی‌خوام انجامش بدم.

252
00:24:00,541 --> 00:24:02,708
‫ما کاری که
از دستمون برمیاد رو می‌کنیم، لارا

253
00:24:02,791 --> 00:24:04,583
‫این تنها کاریه که از هر کدوم‌مون برمیاد.

254
00:24:05,083 --> 00:24:09,250
‫ولی تایوو و کهینده،
‫اون‌ها مجبور بودن قرن‌ها تنها انجامش بدن.

255
00:24:09,333 --> 00:24:12,458
‫تو من رو داری، جونا، ابی، زیپ.

256
00:24:12,541 --> 00:24:14,250
‫وقتی شرایط سخت می‌شه،

257
00:24:14,333 --> 00:24:16,375
‫نباید بترسی که تکیه کنی.

258
00:24:19,250 --> 00:24:21,208
‫حالت خوبه؟

259
00:24:22,125 --> 00:24:23,708
‫خوبم.

260
00:24:23,791 --> 00:24:25,291
‫چرا اصلاً دارن این کار رو می‌کنن؟

261
00:24:25,375 --> 00:24:27,958
‫باید وقتی توجه کاملشون رو داشتیم
‫ازشون می‌پرسیدی.

262
00:24:28,041 --> 00:24:29,916
‫«هی، دارین چی کار می‌کنین؟»

263
00:24:31,000 --> 00:24:32,208
‫ایده‌ی بدی نیست.

264
00:24:33,125 --> 00:24:34,583
‫اِشو راست می‌گه.

265
00:24:34,666 --> 00:24:36,333
‫باید فقط ازش بپرسیم.

266
00:24:36,805 --> 00:24:37,866
‫نه.

267
00:24:37,905 --> 00:24:39,058
[دعوتنامه‌ی جشن خیریه‌ی بالماسکه‌ی پیتوس]

268
00:24:39,083 --> 00:24:41,458
‫چیه؟ تو ایده‌ی بهتری داری؟

269
00:24:55,625 --> 00:24:58,875
‫زیپ، به اکیپ همیشگی زنگ بزن.

270
00:24:59,750 --> 00:25:01,750
‫ما داریم می‌ریم مهمونی.

271
00:25:06,098 --> 00:25:10,212
[مهاجم مقبره]
[افسانه‌ی لارا کرافت]

