.
‫روز خوش.
‫می‌دونم، منم. ولی نترس. ‫قرار نیست چیزی بدزدم.
‫احتمالاً از ترس زبونش بند اومده.
‫با خودِ «گرگ» از «بچه‌های بد» ‫چشم تو چشم شده.
‫توصیه‌م؟ بذار این هیجان به تنت بشینه.
‫ببین، من نه «بَد» می‌شناسم نه «بود»، ‫نه هرچی که تو می‌گی.
‫یه قهوه می‌خوای یا نه؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫تو اسم «بچه‌های بد» به گوشِت نخورده؟
‫ما خلافکارهای معروفیم، دزدهای کله‌گنده.
،‫ما، دهمینِ لیست «بدترینِ بدترین‌ها» هستیم ...پس
‫نه، کـ... کسی اصلاً ‫به پایین‌تر از پنج‌تای اول اون لیست اهمیت نمی‌ده.
‫پس اصلاً نترسیدی ‫که من یه خلافکار ترسناکم؟
‫نه.
‫یا اینکه من «آقا گرگه‌ی بدجنس»ام؟
‫این ترسناکه، مگه نه؟
‫من حیوون‌ها رو از رو گونه‌شون قضاوت نمی‌کنم. ‫متأسفم ناامیدت کردم، رفیق.
‫بذار یه چیزی بهت بگم. ‫چرا این قهوه رو مهمون من نباشی؟
‫به نظر میاد یه چیزی می‌خوای که حالت رو جا بیاره
‫عمراً!
‫دارم این رو می‌دزدم!
‫حالا «بچه‌های بد» یادت می‌مونه، ‫و من، «گرگ»، از «بچه‌های بد».
‫نمی‌تونی چیزی رو که مجانیه بدزدی.
‫پس اول پولش رو می‌دم! بیا!
‫و این‌ها رو هم برمی‌دارم. خداحافظ!
‫لیوان‌های کاغذیم؟ ‫اون‌ها که ارزشی ندارن.
‫هی، این که صد دلاره!
[بچه‌های بد: ورود غیرقانونی] [فصل اول]
‫تو لیست بودن باحاله،
‫ولی چه فایده‌ای داره اگه کسی ما رو نشناسه [قسمت سوم: هیچ خبری، خبرِ بد نیست]
‫به عنوان اون مغزهای متفکر خلافکاری که هستیم؟ [قسمت سوم: هیچ خبری، خبرِ بد نیست]
‫جریان این همه لیوان کاغذی چیه؟
‫ببین، اگه مهمونی راه انداختی، من نیستم. ‫من اهل بگو بخند الکی نیستم.
‫گرگ، ما تازه یه مدته تیم شدیم، ‫و همین الانشم رفتیم تو لیست.
‫رُم رو یه روزه غارت نکردن.
‫آره داداش. باید تو لحظه زندگی کنی.
‫نمی‌دونم یعنی چی، ‫ولی رو برچسب‌های سپر ماشین‌ها می‌بینمش.
‫قضیه‌ی این همه لیوان چیه؟
‫می‌دونم ما آدم‌های بدی هستیم ‫ولی، خدای من، هیولا که نیستیم.
‫- باید این‌ها رو بازیافت کنیم. ‫- لیوان‌ها رو بی‌خیال!
‫زندگی تو لحظه رو هم بی‌خیال. ‫ما «بچه‌های بد» هستیم.
‫اگه کسی از ما به عنوان خلافکار نترسه،
‫شاید اونقدرام خلافکارهای خفنی نیستیم، ‫می‌فهمید؟
‫شاید ما فقط... فقط...
‫...دزدهای... دز...
‫...دزدهای خرده‌پاییم.
‫چیه؟
‫اگه یه فرصت سرمایه‌گذاری نابه، ‫بذار بهت هشدار بدم،
‫همه‌چیت رو بذار پاش.
‫هرزنامه نیست.
‫«به عنوان جدیدترین اعضای لیست،
‫تیفانی فلافیت می‌خواد یه گزارش خبری...» ‫در مورد ما؟
‫صبر کن. جدی؟
‫- تیفانی فلافیت می‌دونه ما کی هستیم؟ ‫- می‌دونه.
‫و می‌خواد بقیه‌ی دنیا هم ‫بدونن ما کی هستیم.
‫فکر کنم یه مصاحبه با تیفانی
‫که توش ما رو به عنوان ‫یه گروه خلافکار گردن‌کلفت نشون بده
‫مشکل شهرت ما رو حل می‌کنه.
‫متأسفم، ولی سیاست من اینه ‫که با مطبوعات حرف نمی‌زنم.
‫دوست دارم تو سایه باشم.
‫و نه، ‫فقط به خاطر این نیست که پا ندارم.
‫دیدی؟ این دقیقاً همون جور ‫مهارت خلافکاریه که باید به نمایش بذاریم، مگه نه؟
‫تصور کن. «خلافکار کارکشته ‫برای پخش در تلویزیون زیادی ترسناک است.»
‫من شاید گاوصندوق باز کنم، ‫ولی زیر فشار کم نمیارم.
‫واو. تو واقعاً یه خلافکار ترسناکی.
‫من امشب خوابم نمی‌بره!
‫یعنی، من هیچوقت همچین حرف لوسی نمی‌زنم، ‫ولی از صداهه خوشم اومد... خیلی.
‫شرط می‌بندم می‌تونیم یه نمایش ‫گاوصندوق‌زنی هم اون وسط جا بدیم.
‫خب، رو من یکی حساب نکنید.
‫من با شبکه‌ی 6 بدجور لجم
‫از وقتی «تئاتر چستر» رو کنسل کردن.
‫در موردش نپرسید.
‫«تئاتر چستر»؟
‫اون برنامه‌ی بچه‌ای که بچگی‌هام توش بازی کردم! ‫شبکه‌ی 6 بعد از یه قسمت کنسلش کرد!
‫«تئاتر چستر» همه‌چیز من بود!
‫قرار بود من یه ستاره بشم!
‫- گفتم نپرسید. ‫- حرفت درسته.
‫خب، برنامه‌ت نگرفته. ‫متأسفم. واقعاً متأسفم.
‫ولی این یه فرصت نیست که بهشون نشون بدی ‫چه استعدادی رو از دست دادن؟
‫هرچی نباشه، مگه تو سلطان تغییر قیافه نیستی؟
‫قرار بود با آقای کوسه ‫در مورد تکنیک‌های تغییر قیافه‌ش مصاحبه کنم؟
‫آهای؟ کسی نیست؟
‫ولی داری با کوسه مصاحبه می‌کنی.
‫من صندلیه بودم.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫چه نقشیه که نتونی بازی کنی؟
‫با اینکه قیافه‌ی صندلیم رو ‫الان گم کردم...
‫همین دور و براست.
‫...مطمئنم می‌تونم یه فکری بکنم.
‫عالیه! و دیگه خبری از ‫قاطی کردن سر شبکه‌ی 6 نیست، آره؟
‫باشه
‫عالی. همه‌چی ردیفه.
‫اتفاقاً بغعَکس، گرگ.
‫من برای هیچ‌کس چیزی رو لو نمی‌دم.
‫مگه اینکه در حال پختن ‫«راگوی لوبیای لو رفته‌ی» مخصوص خودم باشم،
‫که اونجا لازمه چند تا دونه لوبیا رو لو بدم.
‫تازه، کلی کارهای گنده تو راه داریم،
‫و اصلاً دوست ندارم کسی...
‫...چیزی از دهنش بپره.
‫این اتفاقاً خوبه،
‫چون من نمی‌خوام تو اصلاً هیچی بگی.
‫- نمی‌خوای؟ ‫- فقط می‌خوام رانندگی کنی.
‫آقای پیرانا به من ملحق شده
‫تا ببینیم چی لازمه ‫تا یه راننده‌ی فرارِ کلاس جهانی بشی.
‫یاهو!
[سرعت]
‫من هنر «رد ترمز» کشیدن رو تمرین می‌کردم،
‫ولی فکر کنم می‌تونم با لاستیک ماشینم امتحانش کنم.
‫- اَه! ‫- چندش!
‫لازم نیست نگران من باشی، گرگ.
‫من بدجور پایه‌ام ‫که تیفانی فلافیت رو با هک کردنم کف‌بُر کنم.
‫فکر می‌کنی فقط رد شدن از فایروال ‫با رمزگشایی تصادفیه،
‫ولی باید آدرس آی‌پی رو هم جعل کنی، ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫نمی‌گیرم.
‫ولی بگو ببینم، تارتن، ‫ای نابغه‌ی تکنولوژی بی‌همتا،
‫دقیقاً داری چی رو هک می‌کنی؟
‫فقط بزرگترین
‫و سابقاً امن‌ترین ‫سیستم دفاع موشکی دنیا.
‫هدف شناسایی شد.
‫عاشق همه‌چیش بودم ‫جز ترکیدن ماه.
‫مشکلی نیست.
‫می‌تونم کاری کنم موشک‌ها ‫یه آتیش‌بازی باحال راه بندازن.
‫یا ماه رو بترکونن.
‫ماه رو نترکون!
‫پس، همه‌مون موافقیم.
‫قراره از این فرصت استفاده کنیم تا نشون بدیم ‫ما بدترینِ بدترین‌های این دور و بریم.
‫اگه این رو اجرا کنیم، ‫می‌افتیم رو موج شهرت خلافکاری.
‫یالا! حالا چند تا نگاه خشن تحویلم بدید.
‫خوشم اومد.
‫این مصاحبه قراره زندگی‌مون رو عوض کنه!
‫ببینید، «بچه‌های بد» ‫فقط جرم مرتکب نمی‌شن.
‫ما با جرم زندگی می‌کنیم.
‫ما... ما جرم رو نفس می‌کشیم.
‫ما خودِ جرم هستیم.
‫این جعبه من رو احمق نشون می‌ده؟
‫بهتره احمق به نظر نرسم. بگو. ‫احمق به نظر میام؟ احمقانه‌ست.
‫نه.
‫تو خیلی...
‫«بد» به نظر میای.
‫ببخشید، آقای مار.
‫من دقیقاً برای مصاحبه‌ی ناشناس آماده نبودم.
‫همکارم و گوینده‌ی اصلی، چاک مِلون، ‫همه‌ی تجهیزات خوب رو برای خودش برمی‌داره، پس...
‫...باید با همین سر کنیم.
‫و تو فکر می‌کنی قورت دادن ‫این کازوی رو اعصاب و گنده
‫واقعاً می‌خواد صدای من رو عوض کنه؟
‫چطور می‌تونه نکنه؟
‫خب. صدام چطوره؟
‫یالا، بگو. ‫صدام شبیه آدم‌های گردن‌کلفت شده؟
‫خب، کجا بودیم؟
‫هیچ‌جا، چون قرار نیست ‫به هیچ سوالی جواب بدم.
‫خب، هدف مصاحبه همینه دیگه.
‫از شبکه‌ی 6 بعید نیست.
‫- باز شروع نکنی. ‫- آره، باز شروع می‌کنم!
‫خب، آقای کوسه، ‫شما استاد تغییر قیافه‌ی تیم هستید؟
‫سوال‌ها رو من می‌پرسم، ممنون.
‫من اینجام با به اصطلاح «خبرنگار» ‫شبکه‌ی 6، تیفانی فلافیت.
‫خانم فلافیت، ‫بیننده‌های ما می‌خوان بدونن،
‫چرا شبکه‌ی تلویزیونی شما اون برنامه‌ی محبوب بچه‌های ‫«تئاتر چستر» رو کنسل کرد؟
‫کدوم بیننده‌ها؟ ‫و من اصلاً نمی‌دونم اون چی هست.
‫فکر کردم اینجام تا در مورد اون دزدی معروف ‫مونالیزا حرف بزنیم،
‫که خودتون رو جای مونا...
‫نظرت چیه در مورد این حرف بزنیم ‫که چطور شبکه‌ی 6 امیدها و آرزوهای بچگی من رو دزدید؟!
‫بیشتر در موردش توضیح بدید.
‫شما گفتی مثلاً، ‫متخصص باز کردن گاوصندوقی؟
‫باشه. الان، مثلاً، 45 دقیقه گذشته.
‫من متخصصم!
‫فقط نمی‌تونم هیچی رو ببینم!
‫هی، گاوصندوقه کجا رفت؟
‫اوپ. ردش کردی.
‫خب، با اینکه «بچه‌های بد» ‫کارخونه‌ی پِپی سوئیت‌پاتس رو نابود کردن
‫و رو موزه‌ی هنر نقاشی کشیدن، ‫باید بپرسم،
‫شما به عنوان یه تیم واقعاً ‫چیزی هم دزدیدید؟
‫چی؟
‫ما چیزهای گنده‌ای دزدیدیم.
‫چیزهای خفن.
‫مثل، اِم...
‫...لیوان‌های کاغذی. اِم...
‫کسی یه گاوصندوق گنده ندیده؟
‫من هیچی در مورد خودم ‫لو یا بروز نمی‌دم.
‫هیچی. پوچ. ‫حتی رنگ مورد علاقه‌م، که آبیه.
‫خیلی باهوش بودی، خانم فلافیت. ‫گولم زدی تا در مورد زندگی شخصیم حرف بزنم.
‫من که هنوز هیچی نگفتم.
‫فکر کنم آبی من رو یاد ‫چشم‌های مامانم می‌ندازه.
‫که اتفاقاً آبی بود.
‫لطفاً حواست به جاده باشه.
‫و یادت باشه، ‫گفتیم سر شبکه‌ی 6 قاطی نمی‌کنیم.
‫و الان آرومیم؟
‫کنترلمون دست خودمونه؟
آره
‫کوسه‌ی خوب.
‫من جواب می‌خوام! ‫قرار بود من یه ستاره بشم!
‫فقط بهم بگید چرا!
‫کوسه، در رو باز کن. بیا اینجا، بیا اینجا.
‫و می‌دونی آبی دیگه من رو یاد چی می‌ندازه؟
‫تازه نقشه‌های ‫«بانک مرکزی شهر» به دستمون رسیده،
‫که قراره پنج‌شنبه‌ی بعد دقیقاً ساعت پنج و...
‫هی، رفیق. شاید بهتر باشه ‫نقشه‌هامون رو به دنیا نگی؟
‫اینطوری کار سخت...
‫من خوبم!
‫حالا که حرف دزدی‌های آینده شد،
‫فردا، یه ‫دزدی نون‌خامه‌ای حسابی تدارک دیدیم.
‫اوضاع اصلاً خوب نیست.
‫- چرا باید به لونه‌ی خودت موشک بزنی؟ ‫- چی؟
‫من که نمی‌خواستم لونه رو بزنم. ‫معلومه! می‌خواستم ماه رو بزنم.
‫من دقیقاً گفتم این کار رو نکنی!
‫می‌دونم!
‫وقتی شروع کردم، ‫دیگه یه جورایی دست خودم نبود.
‫وقتی رفتم مختصات ماه رو تایپ کنم، ‫مغزم قاطی کرد و مال لونه رو زدم.
‫الان که بهش فکر می‌کنم خنده‌داره.
‫نه، نیست. درستش کن!
‫دیگه رسیدم.
‫مسیر موشک‌ها رو به ‫اعماق فضا تغییر دادم.
‫خب، برگردیم سر مصاحبه، ‫یا چی؟
‫آره، من که رفتم. کات!
‫تیفانی، تیفانی، تیفانی! ‫تیفانی، صبر کن! صبر کن.
‫تیفانی! تازه یادم اومد، ‫چشم‌های مادرم سبز بود، نه آبی.
‫باورم نمی‌شه این رو قاطی کردم.
‫حالا که حرف سبز شد، یه دزدی تو ‫باشگاه گلف «کارلایل» داریم هفته‌ی...
‫کوسه باز داره دوربین رو می‌خوره.
‫- تیفانی! ‫- بندازش بیرون!
‫بسه دیگه!
‫متأسفم، ولی تموم شد.
‫یه هرج و مرج خالص بود، ‫نزدیک بود منفجر بشیم،
‫و تنها چیزی که ازش در اومد چرت و پرت بود!
‫باورم نمی‌شه گذاشتم ‫من رو راضی به این کار کنی، گرگ!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. این ایده‌ی تو بود؟
‫تو دلیل اینی که ‫صدای من شبیه یه اسباب‌بازی جن‌زده شده؟
‫تو این بلا رو سر من آوردی؟!
‫باشه، خب، یه کوچولو خالی بستم ‫وقتی گفتم تیفانی با ما تماس گرفته.
‫- من باهاش تماس گرفتم و خواستم... ‫- تو عملاً التماس کردی.
‫...و ازش خواستم این کار رو بکنه.
‫ولی به نفع کل گروه بود.
‫باز دارید نگاه خشن تمرین می‌کنید؟
‫بگیرینش!
‫- بگیرینش! ‫- کجا در می‌ری؟!
‫برای همینه که ‫هیچ‌کس به پایین‌تر از پنج‌تای اول اهمیت نمی‌ده.
‫- تیفانی، تیفانی! تیفانی، صبر کن! ‫- عمراً.
‫الکی سعی نکن من رو راضی کنی ‫مصاحبه رو از اول شروع کنم.
‫آره. فکر کنم ما دقیقاً ‫به درد پخش زنده نمی‌خوریم.
‫فقط، می‌دونم ما دزدهای خفنی هستیم،
‫ولی حس می‌کنم همه‌ش ‫گروه‌های قدیمی‌تر ما رو نادیده می‌گیرن.
‫یه جورایی می‌فهمم.
‫چاک مِلون همه‌ی اعتبار رو ‫تو شبکه‌ی 6 می‌گیره.
‫من خیلی‌ خبرنگار بهتری از اونم، ‫ولی اون همه‌ی خبرهای مهم رو پوشش می‌ده،
‫مثل رونمایی فردای ‫«بزرگترین هات‌داگ دنیا»،
‫در حالی که من گیر کردم ‫تو گزارش از آدم‌های سطح پایین.
‫بهتون برنخوره.
‫برنخورد.
‫ببین. ‫من باید یه چیزی برای گزارشم پخش کنم.
‫و هرجوری هم تدوینش کنم، شما اونطوری که ‫امید داشتید به نظر نمی‌رسید.
‫صبر کن.
‫به جای پخش کردن مصاحبه،
‫چی می‌شه اگه تو «اتفاقی» ‫یه تیم خلافکار قاطی‌پاتی رو، جلوی دوربین،
‫در حال دزدیدن «بزرگترین هات‌داگ دنیا» بگیری؟
‫تو خبر داغ رو می‌گیری.
‫چاک مِلون هیچی گیرش نمیاد.
‫«بچه‌های بد» اعتباری که حقشونه رو می‌گیرن.
‫پایه‌ای؟
‫من نمی‌تونم خودخواسته ‫همدست یه جرم باشم، گرگ.
‫ولی نمی‌گم نه.
‫و منم نمی‌گم که ما «قرار نیست» ‫امشب بعد از تاریکی اون هات‌داگ رو بدزدیم.
‫و منم نمی‌گم که «قرار نیست» ‫که من اونجا با دوربینم نباشم.
‫خب، پس انگار ‫ما با هم اختلاف نظر داریم؟
‫- راستش دارم یه خورده گیج می‌شم. ‫- بذار برات شفافش کنم.
‫اگه تو دزدیدن اون هات‌داگ شکست بخورید، ‫مصاحبه‌تون رو پخش می‌کنم.
‫اون‌وقت عمراً تو لیست ‫«بدترینِ بدترین‌ها» بمونید.
‫خب، بذار ببینم درست فهمیدم.
‫تو سر مصاحبه با تیفانی فلافیت ‫ما رو گول زدی،
‫ما آبروی خودمون رو جلوی دوربین بردیم،
‫همه‌ش به خاطر تو؟!
‫هی، چی‌کار...
‫ببخشید. صدات خیلی رو اعصاب بود.
‫آخیش...
‫خیلی بهتر شد.
‫به هرحال... حالا تنها راه ‫جلوگیری از پخش اون مصاحبه
‫اینه که باهات همکاری کنیم ‫تا این هات‌داگ گنده رو بدزدیم؟
‫گند زدم. می‌دونم. ‫نباید به همه‌تون دروغ می‌گفتم.
‫گذاشتم رویای خلافکار معروف شدن ‫جلوی اون چیزی که واقعاً مهمه رو بگیره.
‫بهتر و بهتر شدن تو اجرای ‫جرم‌های خفنی که ما رو معروف می‌کنه.
‫و دزدیدن این هات‌داگ غول‌پیکر ‫یکی از راه‌های انجام اونه.
‫انتظار ندارم من رو ببخشید.
‫خوبه، چون نمی‌بخشم.
‫و به جای این حرف‌های احساسی،
‫ترجیح می‌دم احساساتم رو ‫تو یه دزدی سنتی و توپ چال کنم، پس من پایه‌م.
‫کلنجار رفتن با اون عقده‌ی شبکه‌ی 6 ‫راستش حالم رو خیلی بهتر کرد.
‫فقط ازم نخواید چیزی رو هک کنم. ‫می‌ترسم ندونم چی کار می‌کنم.
‫پیرانا؟
‫می‌دونی چیه؟ چشم‌های مامانم سیاهه.
‫یادمه دوستم آلفرد می‌گفت، ‫«چرا مامانت داره با اون چشم‌های سیاه
‫جوری نگاهم می‌کنه ‫انگار می‌خواد من رو بخوره؟»
‫جالبه، بعد از اون دیگه هیچوقت ندیدمش.
‫به هرحال، آره، من پایه‌م.
‫شاید نتونیم ‫از پس یه مصاحبه بربیایم،
‫ولی شک نکنید که قراره ‫از پس این دزدی هات‌داگ بربیایم.
‫موزیک رو پخش کن.
‫اوه! اون هات‌داگه بوی محشری می‌ده. ‫این شکنجه‌ست.
‫یالا، راندا، ‫تو حرفه‌ای هستی. تمرکز کن!
‫هات‌داگ!
‫هات‌داگ داغ!
‫کسی این دور و برها هست ‫که از بوی وسوسه‌انگیز
‫و دست‌نیافتنیِ بزرگترین،
‫و خوشمزه‌ترین هات‌داگ دنیا ‫عملاً دیوونه شده باشه؟
‫چرا، من، دقیقاً همین الان.
‫- یالا! می‌تونی فقط بندازی... ‫- نگهبان از کار افتاد.
‫- مامانم آلفرد رو خورده، مگه نه؟ ‫- از دست این مامان‌ها، نه؟
‫گرگ، مار، برید برای پرواز.
‫از ارتفاع که نمی‌ترسی، می‌ترسی؟
‫نه، معمولاً نه،
‫ولی شاید یه‌کم بترسم ‫وقتی تنها چیزی که بین من
‫و پخش شدنم رو زمین فاصله انداخته ‫یه جت‌پک تخفیف‌خورده‌ست.
‫واو! یه‌کم می‌پره.
‫هی، اون یارو که ازش گرفتم ‫بهم گفت «تا حد زیادی سالمن.»
‫پس... ردیفیم.
‫ها؟
‫بزن بریم.
[گزارش ویژه با تیفانی فلافیت]
‫خب، بریم. خبر فوری!
‫تیفانی فلافیت گزارش می‌ده ‫زنده ‌از «بزرگترین هات‌داگ دنیا»،
‫جایی که من، تیفانی فلافیت، ‫با گزارشگری تحقیقاتیِ ستودنی،
‫اتفاقی به گروهی از خلافکارها برخورد کردم ‫که در حال دزدیدن این گوشت غول‌پیکرن.
‫آیا واقعاً می‌تونن از پسش بربیان؟
‫آیا چاک مِلون فردا چیزی ‫برای گزارش کردن خواهد داشت؟
‫آیا من به مقامات اطلاع دادم؟
‫با ما همراه باشید تا ببینیم داستان چی می‌شه.
‫این دزدی هات‌داگ ‫داره روان‌تر از انتظارم پیش می‌ره.
‫باید بهت تبریک بگم، گرگ، ‫حتی با اینکه هنوز ازت دلخورم که بهمون دروغ گفتی.
‫دزدیدن این سوسیسه ‫قراره ما رو معروف‌تر کنه
‫بیشتر از هر مصاحبه‌ای.
‫می‌دونی، حالا که کانون توجه ایم، ‫شاید باید به دنیا
‫یه چشمه از ‫کارهای خفن هوایی که بلدیم رو نشون بدیم.
‫واو!
‫گرگ، می‌شه این کارهای خفن رو ‫بی‌خیال شی؟
‫واو!
‫واو! «بچه‌های بد» ‫امشب دارن نمایش اجرا می‌کنن!
‫واو! اوپس.
‫خب، حداقل ما این بالاییم ‫و اون پایین نیستیم.
‫اول آلفرد، حالا هم گرگ و مار؟
‫من نمی‌تونم هی دوست‌هام رو از دست بدم. ‫اونقدرام محبوب نیستم!
‫این دقیقاً مثل ‫داستان «تئاتر چستر»ـه.
‫چطوری؟
‫ما زنده‌ایم!
‫قرار نیست زیاد زنده بمونید. ‫بیاین اینجا.
‫اول بذار از اینجا بریم بیرون.
‫بعد می‌تونی ‫هر بلای وحشتناکی که تو سرته رو سرمون بیاری.
‫واو!
‫تا پایین خیلی راهه.
‫گرگ‌ها همیشه رو پاشون فرود میان. ‫این رو می‌گن، مگه نه؟
‫یه همچین چیزی.
‫اینم برای قبل‌تر.
‫خب، حالا چی؟
‫نقشه‌ی جدید. فکر کن، فکر کن، فکر کن. اِم...
‫اِم، رفقا؟
‫هات‌داگه همین الان پرتاب شد؟
‫فرار کن!
‫گاز بده!
‫اوضاع برگشته، و هات‌داگه ‫داره از این خلافکارهای تازه‌کار انتقام می‌گیره.
‫کی برنده می‌شه؟ سوسیسه یا این سوسول‌ها؟
‫من تمام صحنه‌ها رو براتون پوشش می‌دم.
‫دنبال اون گوشته برو!
‫برو، برو، برو، برو!
‫یوهو!
‫من، یه شکارچی رأس هرم، ‫توسط یه هات‌داگ کشته بشم؟
‫آبروی اجدادم رو بردم.
‫همیشه می‌دونستم ‫این کاره تهش بلیت یه طرفه‌ست.
‫من الان نمی‌تونم بمیرم. ‫هنوز کلی چیز برای دزدیدن دارم!
‫حداقل داریم در حال انجام ‫کاری که عاشقشیم می‌میریم. دزدی.
‫- یالا! ‫- پیرانا، هی! چندش!
‫عوق!
‫قراره چی کار کنیم؟
‫دیگه نمی‌تونیم ‫با این چیز گنده فرار کنیم.
‫من جا نمی‌زنم. ‫من شما رو تو این هچل انداختم.
‫خودمم ازش درتون میارم، هرطور که شده.
‫یعنی، خب، یه‌کم گرسنه‌مه.
‫آره، به اندازه‌ی کافی زجر کشیده.
‫کسی خردل داره؟
‫- خیلی خوبه. ‫- بدک نیست.
‫یه گاز دیگه...
‫...و تموم شد.
‫دزدیدیمش.
‫فقط باید...
‫...قورتش بدیم.
‫در یه پیچش داستانی دیگه، ‫«بچه‌های بد» از صحنه فرار کردن
‫و اون هات‌داگ غول‌پیکر هم هیچ جا نیست.
‫به نظر میاد قسر در رفتن، ‫نه فقط با «بزرگترین هات‌داگ دنیا»،
‫بلکه با خبر داغ فردای ‫چاک مِلون هم همینطور.
‫شرمنده، چاک.
‫روز خوش.
‫قهوه، لطفاً.
‫هی، من تو رو می‌شناسم. تو همون یارویی هستی ‫که «بزرگترین هات‌داگ دنیا» رو دزدید.
‫تو اخبار دیدمت.
‫کار نفرت‌انگیزی بود، ولی تحسین‌برانگیز.
‫هی، ممنون. و ممنون.
‫باید پولش رو بدی، رفیق. ‫برگرد اینجا!
‫صورتحساب رو برای «بچه‌های بد» بفرست.
‫بزن بریم.
‫داغه! این قهوه‌هه داغه!
‫چرا درپوش نگرفتم؟!