.
‫معلوم شد پارک‌های آبی ‫خیلی بیشتر از انتظار آتیش‌بگیر بودن.
‫عجب.
‫- هی، رو کاغذ ایده‌ی نابی بود. ‫- تا اینکه خود کاغذه هم آتیش گرفت.
‫بعد این دزدی‌ای که اجرا کردیم، ‫این «بچه‌های بد» هستن که قراره بترکونن،
‫البته استعاره از، ‫چون همه قراره ما رو بشناسن،
‫چون ما قراره بریم تو ‫لیست «بدترینِ بدترین‌ها».
‫برای یه هفته‌ی متوالی دیگه،
‫اسامی توی لیست «بدترینِ بدترین‌های» ‫شبکه‌ی 6 بدون تغییر باقی موندن.
‫اگه من یه خلافکار بودم و تو این لیست نبودم، ‫خجالت می‌کشیدم.
‫انگار مثلاً، چقدر سخته، ‫واقعاً، آدم بد بودن؟
‫شاید بهتره فکر کنید ‫عضوهای مفیدی برای جامعه بشید.
‫و در خبری دیگر، اِچ2 نَه!
‫یه آتیش‌سوزی غیرمعمول، ولی به هیچ وجه مجرمانه
‫تو پارک آبی مسئولین رو گیج کرده.
‫«به هیچ وجه مجرمانه»؟
‫خیلی هم مجرمانه بود! کار ما بود!
‫هوس یه چیز شیرین کردم ‫تا این شکست تلخ رو بشوره ببره.
‫پِپی، تو و اون «دُم نهنگی»هات ‫خوب بلدید حالم رو جا بیارید
‫وقتی که حالم گرفته‌ست.
‫وقت حرف زدن با جعبه‌ها نیست!
‫ببخشید. یه خورده تند اومدم.
‫چیزی که می‌خواستم بگم این بود، ‫باید گنده‌تر، جسورتر، بدتر فکر کنیم
‫اگه می‌خوایم به اون شهرتی که حقمونه برسیم.
‫اون دزدی که مثل هلو بود.
‫چرا این لیسته از ما متنفره؟
‫«هیوستون» قطعاً به مشکل می‌خوره ‫وقتی ببینه ماهواره‌ش نیست.
‫اِم، کِی اثر اون قرص ضد-جاذبه ‫قراره بپره؟
‫بابا بی‌خیال! ‫حتی یه اسم هم ازمون نبردن؟
‫ما کل آبِ بازگشایی پارک آبی رو دزدیدیم.
‫مطمئناً، این باید...
‫باید چی کار کنیم تا بریم تو این لیست؟
[بچه‌های بد: ورود غیرقانونی] [فصل اول]
‫باید یه چیزی باشه ‫که بهش فکر نکردم
‫تا کاری کنیم دنیا ما رو ببینه. [قسمت دوم: دزدیِ شیرین]
‫متأسفم، گرگ.
‫ولی نیمه‌ی پر لیوان اینه که، ‫این روز دیگه از این بدتر نمی‌شه.
‫اگه از طرفداران پاستیل «دُم نهنگی» هستید، ‫روزتون قراره خیلی بدتر بشه.
‫سازنده‌ی محبوب پاستیل، پِپی سوئیت‌پاتس،
‫اعلام کرد که قراره تولید ‫خط پاستیل‌های «دُم نهنگی» رو متوقف کنه
‫با وجود اینکه فروشش تو اوج تاریخه
‫و با وجود اینکه من برای گذروندن روزهام بهشون احتیاج دارم
‫قلبم می‌شکنه ‫که با «دُم نهنگی‌ها» خداحافظی کنم.
‫ولی اون لبخندهاتون رو نگه دارید،
‫چون پِپی داره براتون ‫یه پاستیل جدیدِ جدید میاره
‫که نمی‌تونید جلوش مقاومت کنید.
‫لبخند من که خیلی هم ‫آویزونه، پِپی.
‫من آخرین جعبه رو خوردم؟ ‫امکان نداره!
‫چرا گذاشتید این کار رو بکنم؟ ‫چرا جلوم رو نگرفتید؟!
‫- چه خبره؟ فقط پاستیله دیگه. ‫- فقط پاستیل نیست.
‫وقتی یه کوسه‌ی جوون بودم، ‫«دُم نهنگی‌ها» همیشه هوام رو داشتن.
‫اگه باله‌م زخم می‌شد ‫یا تو تئاتر مدرسه بهم نقش نمی‌رسید،
‫«دُم نهنگی‌ها» بودن.
‫وقتی دوستم من رو به جشن تولدش دعوت کرد،
‫ولی فقط به عنوان مهمون ‫نه به عنوان اجراکننده،
‫من دق دلیم رو سر اون پینیاتاش خالی کردم.
‫و درست حدس زدید. ‫پر از «دُم نهنگی» بود.
‫ولی حالا می‌ترسم ‫که دیگه هیچوقت طعم خوشحالی رو نچشم.
‫به خودت بیا، رفیق!
‫نذار اون لبخند گنده ‫و لباس‌های رنگ روشن گولت بزنن.
‫پِپی فقط یه ‫ابر-رئیس شرکتیِ پول‌پرست دیگه‌ست
‫که دندون‌های بچه‌ها رو می‌پوسونه ‫تا یه پولی تو جیب سازمان‌های قاچاقچی دندون بره.
‫باید وارد مافیای دندون بشیم ‫تا بریم تو لیست؟
‫یه جامعه‌ی کامل از ما هست ‫که حقیقت رو راجع به پِپی می‌دونن.
‫اون فقط رنگ پول رو می‌بینه،
‫و هر کاری می‌کنه ‫تا صندوق‌هاش رو پر کنه، با پول!
‫دروغه!
‫پِپی سودش رو اهدا می‌کنه ‫تا به ساختن مدرسه کمک کنه
‫برای بچه‌هایی ‫که تو ورزش و ریاضی ضعیفن.
‫بچه‌های دست و پا چلفتی ‫که نمی‌تونن جمع و تفریق کنن به چه دردی می‌خورن؟
‫هدف‌های کُند و آماده ‫برای ارتش دندون-دِرو-کُن‌های پِپی!
‫حساب کتاب کن، رفیق!
‫نمی‌تونی؟ ‫دقیقاً همینه که پِپی می‌خواد.
‫تارتن، می‌خوام یه چیزی بهت بگم ‫که خودم زیاد می‌شنوم.
‫داری کمکی نمی‌کنی!
‫شاید بتونیم دستور ‫«دُم نهنگی» رو بازسازی کنیم.
‫آشپزیِ چِشمی من عالیه.
‫فایده نداره.
‫پِپی سال‌ها وقت گذاشته ‫تا دستورهای فوق سرّیش رو بی‌نقص کنه،
‫و همه‌شون رو ‫تو یه کتاب دستور پخت با امنیت خیلی بالا نگه می‌داره،
‫که تو کارخونه‌ی ‫با امنیت خیلی بالاش نگه‌داری می‌شه.
‫به نظر میاد یکی یه چیزی برای قایم کردن داره
‫یه لحظه صبر کن.
‫فوق سرّی؟ با امنیت بالا؟ پاستیل؟
‫خودشه!
‫می‌زنیم به کارخونه ‫و کتاب دستور پخت پِپی رو می‌دزدیم.
‫صبر کن، اگه اون کتاب رو بدزدیم،
‫داریم پاستیل پِپی رو ‫از همه می‌دزدیم، برای همیشه.
‫این فقط پاستیل دزدیدن ‫از یه بچه نیست.
‫داریم از همه‌ی بچه‌ها می‌دزدیمش.
‫این قطعاً ما رو می‌بره ‫تو لیست «بدترینِ بدترین‌ها».
‫و همین که برم تو کارخونه،
‫می‌تونم چهره‌ی واقعی پِپی رو ‫به دنیا، و کوسه، نشون بدم.
‫و منم می‌تونم به تارتن ثابت کنم ‫که پِپی یه فرشته‌ست
‫که تک تک کلمات ‫آهنگ تبلیغاتیش راسته...
‫پاستیلم مثل یه فرشته برای زبونته
‫خیلی‌خب، اینم نقشه‌های ‫کارخونه‌ی پِپی.
‫اینجا خیلی گنده‌ست.
‫و بیشتر قسمت‌های داخلیش ‫برچسب «محدوده ممنوعه» خورده،
‫که اصلاً هم مشکوک نیست، مگه نه کوسه؟
‫می‌دونم با کنایه گفتی، ‫ولی موافقم. اصلاً هم مشکوک نیست.
‫تونستم چند تا جای کلیدی رو ‫که ممکنه کتابه اونجا باشه پیدا کنم.
‫حدس من اونجاست، تو بخش «آر اَند خ»،
‫که فرض می‌کنم مخفف ‫«رسپی‌ها و خوشمزه‌جات» باشه.
‫عمراً.
‫پِپی یه چیز ‫به این سرّی‌ای رو از جلو چشمش دور نمی‌کنه.
‫یه جا خوندم که اون‌ها رو ‫تو دفترش قفل کرده،
‫درست کنار اون شیشه‌ای که ‫«پری دندون» رو توش زندانی کرده.
‫اول گفتی فقط پول براش مهمه،
‫و حالا ‫«پری دندون» رو گروگان گرفته؟
‫دروغ‌هات راجع به پِپی ‫دارن مسخره‌تر و مسخره‌تر می‌شن.
‫آره. همه می‌دونیم ‫«پری دندون» واقعی نیست.
‫نه. اون خانم یا آقا یا هرچی، قطعاً واقعیه، ‫و پِپی بهترین رفیقشه.
‫می‌شه تمرکز کنیم؟ ‫وارد شدن آسون نیست.
‫اینجا مثل یه قلعه‌ست.
‫سنسورهای حرکتی، ‫حصار برقی، قفل‌های بیومتریک.
‫و نمی‌دونیم اون تو ‫چه خبره.
‫این یعنی به همه‌ی باله‌ها رو عرشه نیاز داریم.
‫صبر کن. یعنی می‌گی ‫لازم نیست تو ماشین فرار بمونم؟
‫منم میام تو خودِ دزدیه؟
‫پشیمون نمی‌شی، رفیق.
‫مطمئن می‌شم ‫که اون کتاب دستور پخت رو می‌گیریم،
‫حتی اگه مجبور شم جونم رو براش بدم.
‫پیرانا، تحت هیچ شرایطی ‫قرار نیست خودت رو فدا کنی، فهمیدی؟
‫تنها کاری که باید بکنیم اینه که اون کتاب رو بقاپیم، ‫بریم تو لیست «بدترینِ بدترین‌ها»،
‫و تو تاریخ ثبت بشیم به عنوان ‫خفن‌ترین گروه خلافکار تاریخ.
‫دزد تاریخی! لعنتی! ‫یه ثانیه دیر به ذهنم رسید.
‫واو.
‫این «واو» از رو شگفتی بود؟ ‫به نظر که خیلی شگفت‌زده بودی.
‫نه!
‫دوربین رو دستکاری کردم
‫اینجا لایق «واو» گفتنه.
‫بیشتر شبیه یه ماشین طمع اتوماتیکه ‫که طراحی شده تا بهینه‌ کار کنه،
‫و در نتیجه مصرف انرژی ‫و هدررفت مواد رو کم کنه؟
‫خیلی شیطانی.
‫راه ورودمون اونجاست.
‫از پسش برمیایم. ‫می‌تونیم از این راهروها برای رد شدن استفاده کنیم.
‫فقط باید دقیق زمان‌بندی کنیم، ‫پرش‌هامون رو هماهنگ کنیم، و با هم حرکت کنیم.
‫تمام اون شب‌های تمرینی ‫واسه یه همچین روزی بود. حالا!
‫نه، آره، خوبه. ‫همه‌ش بخشی از نقشه بود.
‫می‌خواستم بگم پخش شیم، ‫جای بیشتری رو بگردیم.
‫فقط اگه کتاب دستور پخت رو پیدا کردید بی‌سیم بزنید
‫و یادتون باشه، فقط چون جدا شدیم ‫دلیل نمی‌شه این یه مسابقه باشه.
‫ما هنوز یه تیمیم.
‫- ولی الان دیگه مسابقه‌ست، مگه نه؟ ‫- لهشون می‌کنیم.
‫یه قرن طول می‌کشه ‫تا برسیم به اون در.
‫آره، و یه چیزی بهم می‌گه ‫که این قطعاً الان یه مسابقه‌ست.
‫شرط می‌بندم اون راهروها رو کنترل می‌کنه.
‫اگه برسیم اونجا، می‌تونم هکش کنم ‫و برامون یه راه تا در باز کنم،
‫که پشتش می‌تونیم ‫کلکسیون دندون بچه‌های پِپی رو پیدا کنیم.
‫که البته الان فهمیدم در هر صورت می‌افتن، ‫پس کار عجیبه،
‫ولی لزوماً اونقدرام شیطانی نیست.
‫داری میای سمت پِپی، مگه نه؟
‫عمراً.
‫نگران نباش. حواسم هست.
‫بدو، بدو، بدو!
‫فکر نکنم ‫منظور مربی بازیگریم این بود
‫وقتی می‌گفت باید تو اجراها ‫بیشتر به خودم کش و قوس بدم.
‫چقدر دیگه، تارتن؟
‫دیگه رسیدم. چند ثانیه‌ی دیگه.
‫می‌دونم باید چی کار کنم.
‫پیرانا، نه! خودت رو فدا نکن!
‫همیشه می‌دونستم اومدن به این دزدی ‫بلیت یه طرفه‌ست.
‫- باید یه راه دیگه باشه. ‫- کلی وقت مونده هنوز.
‫من رو یادتون باشه!
‫اون بهترین باله‌ای بود ‫که یه «داداش باله‌ای» می‌تونست داشته باشه،
‫و سومین راننده‌ی خوبی بود ‫که قبول کرد به تیم ملحق شه.
‫تارتن، تو نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫پیرانا، تو خوبی؟
‫بهتر از خوب. ‫این شکلاته محشره!
‫راهت رو از اون تو پیدا کن ‫و دنبال کتاب دستوره بگرد.
‫آخرین نفری که از در رد شه باید اعتراف کنه ‫که احتمالاً در مورد پِپی اشتباه می‌کرده!
‫طبق نقشه‌ها، ‫آزمایشگاه «آر اَند خ» باید همین‌جا...
‫زدم تو خال!
‫به تارتن احتیاج داریم.
‫برو بابا! قفلی نیست که نتونم باز کنم.
‫بهت که گفتم.
‫اوناهاش، کتاب دستور پخت.
‫ما بردیم!
‫منظورم... هدف رو به دست آوردیم.
‫بریم سر قرارمون دم در ورودی ‫و راهمون رو بکشیم بریم.
‫منتظر من نمونید. ‫دستگاه پاستیل‌سازی من رو قورت داد.
‫الان قراره تا باله برم ‫تو کارامل داغ و...
‫اوه! این که خوبه.
‫انگار پیرانا باز خودش رو فدا کرد.
‫اول اون رو پیدا کنیم، ‫بعد بزنیم بیرون. کجا می‌ری؟
‫- می‌خوام این گاوصندوق رو سریع باز کنم. ‫- بی‌خیال. کتاب رو که داریم.
‫می‌دونم، ولی اگه من گاوصندوق ببینم، ‫بازش می‌کنم. این مرام گاوصندوق‌بازهاست.
‫واو.
‫این پاستیله حتماً زیادی خوشمزه‌ست ‫برای مردم عادی
‫که پِپی سفت‌تر از کتابش ‫قفلش کرده.
‫باید رو مأموریت تمرکز کنیم، ‫که یعنی خوردن ممنوع.
‫ببخشید. دست خودم نبود.
‫آره، منم همینطور.
‫ترسناکه. ‫حس می‌کنم داره ما رو می‌بینه.
‫می‌دونم. عالی نیست؟
‫وای، آخرین «دُم نهنگی»های رو کره‌ی زمین.
‫فکرشم نکن. ‫حرف گرگ رو شنیدی.
‫باید پیرانا رو پیدا کنیم و بریم بیرون ‫قبل اینکه اون جوجه رنگی از ما بو ببره.
‫وقت‌تون رو تلف نکنید!
‫از کارامل زنده در اومدم، ولی حالا رسیدم به ‫آخر خط، دستگاه پرس پاستیل!
‫الان لِه می‌...
‫راستش، بی‌خیال. ‫این انگار ماساژه.
‫اعتراف کن، تارتن.
‫شاید پِپی اون هیولای روانی‌ای ‫که تو می‌گی نیست.
‫شاید فقط عاشق پاستیل درست کردنه. ‫باورش اینقدر سخته؟
‫ببین، با وجود اینکه هیچ مدرک واضحی نیست ‫که هیچ‌کدوم از اون تئوری‌هایی
‫که ما «حقیقت‌یاب‌های پِپی» ‫تو اینترنت می‌گیم درست باشه،
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اونقدر خوشحال باشه ‫مگه اینکه یه تخته‌ش کم باشه.
‫ولی شایدم من... یه خورده بهش سخت گرفتم.
‫و فکر کنم پاستیلش رو هم دوست دارم.
‫دیدی؟ بهت گفتم پِپی شیطانی نی...
‫اوه.
‫تارتن! نه!
‫باید کمکش کنم.
‫تارتن مهم‌تر از ‫یه پاستیله، مگه نه؟
‫از طرفی، ‫من وقتی می‌خوام یه تصمیم سخت بگیرم،
‫معمولاً یه «دُم نهنگی» می‌خورم.
‫سلام!
‫ببخشید. نمی‌خواستم بترسونمت با ‫اون قایم شدن تو سایه‌ها و این‌ها.
‫فقط دوست دارم تو برق صرفه‌جویی کنم.
‫واسه محیط زیست، می‌دونی؟
‫ولی ببین من رو که دارم یه ریز حرف می‌زنم،
‫و نمی‌ذارم تو یه کلمه حرف بزنی ‫حتی خودت رو معرفی کنی.
‫مـ... مشکلی نیست. من تارتن هستم.
‫خب، سلام، تارتن. چطوری؟
‫خوبم، فکر کنم. تو چطوری؟
‫بد.
‫یه عالمه آدم ‫که تا حالا ندیدمشون،
‫و قطعاً براشون دعوتنامه‌ی تور کارخونه‌ی ‫دست‌نویس و شخصی نفرستادم،
‫در هر صورت ریختن تو،
‫و دارن سعی می‌کنن نقشه‌ی شوم من رو خراب کنن
‫راستش، ما فقط ریختیم تو ‫تا دستور...
‫صبر کن. تو گفتی «نقشه‌ی شوم»؟
‫- گفتم؟ ‫- خودت گفتی! می‌دونستم!
‫برا همینه که باید هرچی ‫تو اینترنت می‌خونی باور کنی.
‫هی، کاش کوسه اینجا بود ‫تا این رو بکوبم تو صورتش.
‫تو یه چیزهایی راجع به من ‫تو اینترنت خوندی، هان؟
‫نه فقط خوندن.
‫من اولین نفر بودم که تئوری دادم ‫کل اون قضیه‌ی دندون...
‫با تئوریت آشنام.
‫من همه‌چی رو راجع به خودم ‫تو اینترنت خوندم.
‫یه جای افتضاح ‫که انگار اصلاً مهم نیست
‫که من کل زندگیم رو وقف ‫خوشحال کردن مردم کردم!
‫نه. تو اینترنت، ‫من یه جور، نمی‌دونم...
‫...ابر-رئیس شرکتیِ پول‌پرست ‫و دندون-انبار-کُنَم؟
‫این قضیه‌ی دندون چیه آخه؟ ‫من آدم خوبی بودم!
‫بودی؟
‫ولی تو و رفقای آنلاینت
‫باید ادامه می‌دادید به ترول کردن من ‫و ترول کردن من،
‫تا اینکه حس کردم دیگه آدم خوبی نیستم!
‫از اون حس خوشم نیومد.
‫با خودم فکر کردم همه‌ی اون کامنت‌گذارهای بدجنس
‫احتمالاً اون‌ها هم از ‫بدجنس بودن خوش‌شون نمیاد،
‫برا همین یه پاستیل کنترل ذهن جدید ساختم
‫که کاری می‌کنه همه دقیقاً ‫همونطوری که من می‌خوام رفتار کنن،
‫که یعنی خوب!
‫باورم نمی‌شه. فکر می‌کردم ‫پِپی فقط از پاستیلش برا کارهای خوب استفاده می‌کنه.
‫ولی مجبور کردن همه به خوب بودن ‫اونقدرام خوب به نظر نمیاد.
‫وقتشه کار درست رو بکنم.
‫کاری که کلاً از اولش ‫قصد داشتم انجام بدم.
‫همیشه در مورد تو حق با من بود.
‫خب، حداقل از وقتی که شیطانی شدی
‫به خاطر کامنت‌های اینترنتی ‫که شاید منم توش دست داشتم شایدم نه.
‫موضوع اینه که، من و تیمم آدم‌های بدی هستیم.
‫در واقع ما «بچه‌های بد» هستیم.
‫اسمتون هم نشنیدم.
‫و اگه واقعاً بچه‌های بدی هستید، ‫اینجایید که به من ملحق شید؟
‫نه! ما بدیم، ولی شوم نیستیم.
‫و من و دوست‌هام ‫نمی‌ذاریم قسر در بری.
‫تو یه عنکبوت کوچولوی بامزه‌ای، ‫می‌دونستی؟
‫داری راجع به کدوم دوست‌هات حرف می‌زنی؟
‫واو، عجب زمان‌بندی خوبی بود.
‫شماها دم در منتظر بودید ‫یا...؟
‫چه بلایی سرشون آوردی؟
‫سوژه‌های آزمایشی خیلی دوست‌داشتنی‌ای بودن، ‫حتی اینقدر لطف داشتن که این رو برگردونن.
‫و حالا که می‌دونم پاستیلم جواب می‌ده، ‫دیگه به این چیز مسخره‌ی قدیمی احتیاجی ندارم...
‫یا هیچ مدرکی.
‫اون چیه؟
‫فقط یه‌کم اسید سیتریک خیلی غلیظ.
‫معمولاً ازش استفاده می‌کنم ‫تا پاستیل‌های ترشم رو درست کنم،
‫ولی این یکی قراره خیلی شیرین باشه!
‫می‌شه شما دو تا لطف کنید ‫و یه‌کم از پاستیلم رو به دوست‌تون بدید؟
‫چشم، پِپی.
‫حالا، همه‌تون، وقت آبتنی‌ـه.
‫و نگران نباشید، ‫فقط یه ثانیه درد داره.
‫بعدش، ‫دیگه اصلاً هیچی حس نمی‌کنید.
‫زنده‌م.
‫زنده‌م!
‫شماها دارید چی کار می‌کنید؟
‫این حموم لایه‌برداره ‫یا چی؟ منم میام!
‫این نمی‌تونه برای پوست خوب باشه.
‫انگار این مهمونی ‫یه‌کم آشوب لازم داره.
‫همون‌جا وایسا!
‫منم، پِپی سوئیت‌پاتس،
‫خائن به رویاها ‫و روح-خراشِ طرفدارهای همیشگی خودم،
‫و به شما دستور می‌دم از اون ‫خمره‌ی اسید کشنده فاصله بگیرید.
‫بهش گوش ندید!
‫واضحه که یکی ‫یه عکس از من دستش گرفته.
‫و اون مثلاً صدای منه؟ ‫چه بی‌ادب!
‫به اون زنی که می‌گه ‫به من گوش ندید، گوش نکنید!
‫شما باید از دستورات من اطاعت کنید.
‫شما از دستورات من اطاعت خواهید کرد،
‫و من به شما دستور می‌دم برگردید ‫و مستقیم از اون سکو برید پایین!
‫حالا برعکسش رو برید.
‫- ولی اول برگردید! ‫- و برید سمت چپ‌تون!
‫آره!
‫نه!
‫باید بزنیم به چاک! ‫این کلوچه داره خرد می‌شه!
‫من زیادی وقت گذاشتم ‫تا نقشه‌م رو بی‌نقص کنم
‫که توسط امثال شماها شکست بخورم!
‫پشمالو، دراز، اون ماهیه رو بگیرید!
‫باید مزاحم رو نابود کنم.
‫صبر کن! هنوز منم!
‫می‌دونم عصبانی‌ای و ذهنت کنترل شده، ‫و این تقصیر دوستته، کوسه،
‫چون پاستیل رو به نجات دادن تو ترجیح داد...
‫به نظر رفیق خیلی بدی میاد.
‫نه، نه، نه. اون رفیق فوق‌العاده‌ایه.
‫و می‌دونم می‌خواد بدونی ‫که متأسفه که بهت گوش نداده
‫وقتی گفتی که پِپی... ‫منظورم منم، یه ریگی به کفشم بوده.
‫فکر می‌کنی می‌تونی ببخشیش؟
‫معلومه که می‌تونم.
‫امکان نداره.
‫اون از تنها چیزی استفاده کرد که از پاستیل شیرین‌تره
‫رفاقت واقعی.
‫و شاید کوسه بتونه دفعه‌ی بعد ‫بهتر به حرفم گوش بده.
‫اون در حال حاضر ‫مایل به دادن هیچ قولی نیست.
‫هی! باشه، باشه!
‫هی!
‫کوسه، یه‌کمکی برسون ‫قبل اینکه بلیتم رو یه طرفه کنن.
‫کافیه، عزیزان من.
‫قیافه‌ت عجیبه.
‫آره، تو رئیس ما نیستی.
‫نظرتون چیه اگه ‫از قدرت رفاقت واقعی استفاده کنم؟
‫خب! حالا چطور؟
‫چشم، پِپی.
‫چی شد؟ باید از اینجا بزنیم بیرون!
‫تارتن، فکر می‌کنی ‫بتونی برامون یه راه تا اون در باز کنی؟
‫مشغولم!
‫باورم نمی‌شه ‫کتاب دستور پخت رو نگرفتیم.
‫باورم نمی‌شه اون قهرمان پاستیلی محبوب من
‫ یه ضدقهرمان پاستیلیِ تشنه‌ی قدرت از آب دراومد
‫دلم می‌خواد بگم من بردم، ‫ولی، راستش، یه‌کم گیج شدم.
‫در مورد پِپی حق با من بود ‫یا اشتباه می‌کردم؟
‫یا اینقدر اشتباه می‌کردم که حق با من شد ‫چون ایده‌های اشتباه من اون رو بد کرد؟
‫سرم درد گرفت.
‫آره، کس دیگه‌ای هم اون حس چندش رو داره
‫که ما شاید یه کار... ‫...خوب کرده باشیم وقتی کارخونه رو ترکوندیم
‫و جلوی نقشه‌ی شوم پِپی رو گرفتیم؟
‫خب، من یکی، خوشحالم که این کار رو کردیم.
‫گفتنش سخته، ولی فکر نکنم بتونم ‫دیگه هیچوقت از خوراکی‌های پِپی لذت ببرم.
‫باید از خوراکی‌های پِپی لذت ببرم.
‫پیرانا، تو اون ‫پاستیل کنترل ذهن رو خوردی؟
‫آره. گفت تو دزدی نتونسته ‫یکیش رو امتحان کنه و حس کرده جا مونده.
‫کل این ماجرا یه ‫مزه‌ی خیلی بدی تو دهنم گذاشته،
‫و حتی نمی‌تونم یه «دُم نهنگی» بخورم ‫تا حالم بهتر شه.
‫دقیقاً می‌دونم چی لازم داری، رفیق.
‫نه. جرأت نداری.
‫کنجکاوم بدونم چه خبری ‫امشب قراره از ما بزنه جلو.
‫اسم این گروه ‫بزدل چی بود گفتی؟
‫اون‌ها خودشون رو «بچه‌های بد» صدا می‌زنن.
‫اسم‌مون رو گفت، تو پخش زنده!
‫اون‌ها همین الان ریختن تو
‫و بعد یه عمر زحمت من رو نابود کردن ‫و کارخونه‌م رو ترکوندن،
‫که پر از پاستیل‌های معمولی ‫و غیرِ-کنترل-کننده‌ی ذهن بود.
‫با اینکه این ‫یه توضیح عجیب و زیادی دقیق بود،
‫فکر کنم می‌شه با اطمینان گفت که ‫بچگیِ همه‌ی نسل‌های آینده
‫توسط یه گروه خلافکار خطرناک ‫و تازه‌کار دزدیده شده.
‫همه‌مون باید خیلی از ‫«بچه‌های بد» بترسیم.
‫آره!