‫صبر کن...
‫این یه کار خانوادگیه
‫این...
‫اوه آره
‫امروز روز بزرگیه، نه؟
‫اوه آره
‫بذار بگم تولدت مبارک تا ‫مجبور نباشم تو اون همکاری کنم.
‫خیلی خوبه. اگه به نظر قدرنشناس میام
‫به خاطر اینه که نمیبینی قلبم داره ‫ لبخند میزنه. فردا حرف بزنیم؟
‫وارد شو که تولدته.
‫اگه میتونی شمع ها رو فوت کن. ‫چرا سخته؟
‫این دیوونگیه. فقط فوت کن.
‫- این یه شمع جادوییه؟ ‫- چی؟ از اون ها هم درست میکنن؟
‫متاسفم، فقط حسش رو ندارم.
‫برای شمع های کاملا عادی؟
‫شگفت انگیز نیست؟
‫بمیر جادوی تولد سحرآمیز.
‫چرا تو روز تولدت بد اخلاقی؟ ‫انگار همیشه عصبانی ای.
‫میدونم، متاسفم. ‫آهنگ خوبی بود.
‫فقط عادت ندارم که تولدهام رو... اینطوری بگذرونم.
‫تو کت و شلوار؟ چون شنبه ست ‫و تو گزینه های دیگه ای هم داشتی.
‫نه، به عنوان بچه.
‫تو روزهایی که هنوز حیف و میل نشده بودم ‫تولدهام عالی بودن.
‫همه میگفتن تولدهام مثل تعطیلات رسمی هستن، حتی بهتر
‫- چون بانک باز بود. ‫- شک دارم که همه این رو گفته باشن.
‫یکی تو کامنت یه ویدیو این رو گفت.
‫- ویدویو؟ پیداش کردم. ‫- سرچ نکن...
‫تجربه تولد تدی تمپلتون؟
‫سال ها پیش یه دستیار داشتم به اسم جارون ‫که یه فیلم تولد درست کرد.
‫تجار سرمایه دار افسانه ای
‫افسانه. تجار.
‫رفیق خوب. دوست عالی. آره آره آره.
‫تیپ خوبیه.
‫شیکه
‫پسر من هر کاری برای اون کت و شلوار میکنم.
‫و واقعا میگم هر کاری.
‫قبل از اینکه بردلی من رو متهم کنه.
‫غذای عالی
‫ظرف عمیق
‫ بداهه پردازی کمدی.
‫همش ساختگیه.
‫- تحویل ویژه. این... ‫- منشی تلفنیه.
‫درسته. منشی تلفنی.
‫هی پسر، فیلمبرداری ممنوع.
‫اجازه ندارم نگاه کنم یا تو خشونت همکاری کنم.
‫اون خیلی بهتر از آهنگ ما بود.
‫توهین نباشه، تنها چیزی که میتونم بهش فکر کنم ‫اینه که اگه درحال فرار نبودم چی کار میکردم.
‫تو فراری نیستی.
‫اف بی آی دنبال تدی تمپلتون بالغه.
‫بچه رئیس آزاده که بره تو شیکاگو زندگی کنه.
‫داری به همون چیزی که من فکر میکنم فکر میکنی؟
‫اگه الان بریم، برای همه مهمونی های ‫تولد شبانه به موقع میرسی.
‫اگه بریم؟ داریم حرف میزنیم؟
‫برادرهای سفر جاده ای.
‫- من آهنگ ها رو میارم. ‫- منم خوراکی میارم.
‫بیاید بزنیم به جاده.
‫بدون اینکه اسمی بیارم رفتم بیگ چف.
‫معجزه
‫تنها چیزی که تیم تمپلتون بهش اعتقاد داره ‫معجزه تولده.
‫کلید رو بده بهم.
‫نه، باشه، نمیتونم رانندگی کنم.
‫پاهات خوب کار میکنن. تو گاز و ترمز رو بگیر ‫من هم فرمون رو میگیرم.
‫- این رویای هم بچه ایه. ‫- امکان نداره.
‫- فکر خوبیه ولی... ‫- چرا مامان عمو تدی رو نبره؟
‫- فکر بدیه. ‫- نه
‫- فکر عالیه ایه. ‫- ممنون. این اصل تابیتا ست.
‫خیلی عاشق عموتم، ‫اما ما رو چند ساعت تنها بذاره؟
‫- خب بیا جر و بحث کنیم. ‫- دقیقا
‫ببین که شما دوتا با همدیگه هم نظرید. ‫بزنیم به جاده.
‫- تو میخوای... ‫- من تا شیکاگو میرونم، ممنونم.
‫شیکاگو
‫شهر شی
‫پاریس قدیمی تو دشت. ‫پنیر بزرگ و کارامل.
‫- شهر ساندویچ غربی. ‫- یه کم آهنگ چطوره؟
‫یه تمساح الان گاز گرفت...
‫این عالیه.
‫این آهنگ سالن انتظار تتو مامان هاست.
‫حالا این یه سفر جاده ایه.
‫این میکس تولدمه و میترکونه.
‫و این تولدمه.
‫صنعت
‫ارزش بزرگ
‫گروه یادش رفته که پیداش شه؟ ‫آهنگ آشغاله.
‫این آشغال گروه برتر وال استریت، تی نوته
‫ثورمت ملل آدام اسمیت رو پوشش میده.
‫تی رو دوباره پخش کن.
‫امکان نداره. دارم تا حد امکان ‫بدون دردسر ازش میگذرم.
‫فکر میکنی گریه کار میکنه؟ من بچه دارم.
‫وقتی عصبانی هستن جدول حل میکنم. ‫بیا سراغم.
‫هیچوقت از پشت چیزی رو پرت نکن. ‫ممکنه تصادف کنی.
‫من یه تیرانداز فوق العاده ام
‫- کمتر از یه تیرانداز برجسته. ‫- انقدر نگو تیر انداز.
‫- آهنگم رو پخش کن. ‫- اون آهنگ نبود.
‫تیرانداز عالی بالا تر از تیرانداز درجه یکه
‫- و بالاتر از تیرانداز های معمولی. ‫- آهنگ میخوای؟
‫- که هرکسی میتونه باشه... ‫- آهنگت رو دارم
‫این تی نوت نیست...
‫بیا هیچوقت آروبا، آدام اسمیت رو ترک نکنیم.
‫چطوری جرئت میکنی؟
‫چرت خوبی داشتیم؟
‫فقط امروز خواستم حس بچگی نباشه ‫و تو چی کار کردی؟
‫مثل یه کرگدن معمولی سیرک ‫داری من رو جا به جا میکنی.
‫میشه بالا رو نگاه کنی؟
‫این واقعا پاریس دشته؟ ‫پس اول اونی که تولدشه.
‫گفتم سبز.
‫این کلیه. اگه میخواستم یکی ‫که کوررنگی داره همه چیز رو بیاره
‫یه سگ رو استخدام میکردم.
‫میلتون لیورز بهترین خیاط این طرف سیویل روئه.
‫هر تولدم یه کت و شلوار ازش میخرم.
‫مهمونی تو، دلقک تو. ‫من فقط برای هل دادن کالسکه اینجام.
‫آماده ام نابغه واقعی رو موقع کار ببینم.
‫میلتون میدونه چه لباسی به مردی ‫بپوشونه که میدونه چی میخواد.
‫و من مردی ام که میدونه چی میخواد.
‫بله؟
‫اوه...
‫البته، بچه نمیتونه حرف بزنه.
‫اگه یه لباس با نمک میخوای که ‫مامانی جلو بقیه مامانی ها پز بده
‫بخش کودکان تو زیرزمینه.
‫و بخش کفش اون طرفه.
‫- از دیدنتون خوشحال شدم. ‫- داری کجا میری؟
‫من اینجام تا کالسکه رو هل بدم. ‫اگه نمیتونی سفارش بدی...
‫برای من سفارشش بده.
‫کت و شلوار مسافرتی سفارشی، ‫ نوارهای پین، یقه های بالا. میشه صبر کنی؟
‫هی
‫میتونی کالسکه ات رو کنترل کنی؟
‫بستگی داره. میتونی یه کت و شلوار مسافرتی ‫سفارشی، نوارهای پین، یقه های بالا سفارش بدی؟
‫برای یه بچه؟
‫چالش قبوله. ‫بذارش زمین و ما شروع میکنیم.
‫قراره سوال بپرسه.
‫توجه کن و طوریمون نمیشه.
‫چندتا دکمه؟
‫دوتا؟
‫سه تا
‫- با فلانل میخواید؟ ‫- حتما
...‫نه
‫پشم و نخ راه راه؟
‫اون. فکر کنم.
‫شلوار بند دار یا لبه دار؟
‫یکی از هر کدوم.
‫چقدر خاص.
‫بریم سر کفش. کفش تاج دارم کو؟
‫الان یه کت و شلوار برای یه تاجر سفارش دادید.
‫- از خنده دست بردار. ‫- همه چیز قلقلکم میده.
‫به من گوش کن، نخ و پنبه ‫ راه راه هریس، شلوار بند دار.
‫بند راهب مجرد، ‫کفش چرم قهوه ای ایتالیایی.
‫من نمیتونم اون جزئیات بی معنی رو حفظ کنم.
‫امروز تولدمه.
‫باشه. چی بود؟
‫راه راه پشمی، کفش میمونی؟
‫من تو یه کابوسم.
‫کفش های تاجیم رو پیدا کردم.
‫بسه
‫من یه صنعتگر سفارشی هستم، نه یه تولید کننده پارچه!
‫خواهش میکنم آقای لیور.
‫من سفارش و سایز کفشش رو میدونم.
‫امروز تولدشه.
‫باشه. 9000 تا برای کت و شلوار. ‫پیش پرداخت میگیرم.
‫خوبه. با پنج دلار چی میتونم بگیرم؟
‫- خوب به نظر میرسه. ‫- البته، تو یه آدم جنگلی هستی.
‫- میتونستم پولش رو بهت پس بدم. ‫- چطوری؟ تو یه بچه ای.
‫میشه پنج دقیقه اون رو بهم یاداوری نکنی؟
‫حق با توئه، امروز تولدته. ‫پس الان کجا بریم؟
‫رستوران چف بیف.
‫مادام، از این طرف.
‫مادام
‫- باحال باش آدم جنگلی. ‫- من اهل دالاس ام.
‫جایگاه ویژه پیروزی. ‫فکر نمیکردم موجود باشه.
‫میزتون خانم.
‫مرسی، و برای بسته شادی صندلی دارید؟
‫این خوبه.
‫این یه سلول زندان جنگلی ‫تو خیابون آشپزخونه ست.
‫خیابون دستشویی. ‫و کوچه در پشتی.
‫غذاش همونه، پس غرغر بسه.
‫این یه توهین به بچه هاست؟
‫دارم درباره همین حرف میزنم کارول. ‫این سیاست جایگاه ویژه ست.
‫فقط چون نیمتونم سیبیل داشته باشم ‫یا تو سوک سوک ببرم دلیل نمیشه
‫- آشغال و میز توالت بگیرم؟ ‫- اصلا برام مهم نیست.
‫اگه تو بانک حساب داشتم ‫تو اون صفرتا اهمیت بود.
‫پس ولش کن، دارم از گشنگی میمیرم.
‫اینم از منو و لطفا دیگه سر بچه تون داد نزنید.
‫داشتم داد میزدم؟
‫اینجا خیلی پر سر و صداست متوجه نبودم.
‫بله، ما یه کم نون میخوایم. ممنون.
‫- حرف دیگه ای ندارم. ‫- من تو سرزمین منو ام. جا نمون.
‫صحبت از سفارش شد. ‫از همه چیز دوتا سفارش بده، مدیوم بپزه.
‫انگار من 60 دلار برای استیک میدم. ‫یکی رو انتخاب کن باهم میخوریم.
‫باشه. استهون تی واگیو.
‫- البته که گرون ترین رو انتخاب میکنه. ‫- من بهترین رو انتحاب میکنم.
‫این برای تو هم هست. ‫ما تو شهر بزرگیم.
‫- یه کم زندگی کنی جنگلی. ‫- من اهل دالاسم.
‫و ما استیکمون رو دوست داریم.
‫میشه اون رو ببینی؟ ‫یه لحظه داریم حرف میزنیم.
‫از گوشت گرونت لذت ببر، بچه تولد.
‫- بچه چاقو دستش گرفته. ‫- به خدما کودکان زنگ بزنید.
‫فهمیدم. آروم باشید.
‫گذشت
‫دوباره گناهم رو بگو؟
‫- رفیق؟ ‫- این شکسپیره، جنگلی.
‫- بار دیگه بهم بگو جنگلی... ‫- یعنی من باز هم میخوام.
‫فقط یکی دیگه برام ببر...
‫- نه نه نه نه ‫- چرا؟
‫- شکم احمقانه کوچولوم هنوز پر نشده. ‫- جدی میگی؟
‫مجبورم کردی گرون ترین استیک رو بخرم.
‫فکر میکنی چه حسی دارم؟ ‫من هنوز سیر نشدم.
‫همش برای تو.
‫باشه. پیشخدمت. ‫میخوام این رو دوباره گرم کنی.
‫- داری چی کار میکنی؟ ‫- دوست دارم خوب بپزه.
‫- میخوای مزه اش رو نابود کنی. ‫- مال منه. به روش خودم میخورمش.
‫با یه آتیش جنگلی بسوزه؟
‫دالاس-فورث چهارمین منطقه ‫ بزرگ شهری تو ایالات متحده ست!
‫جنگلی
‫این نیروگاه فرهنگی و اقتصادی تگزاسه.
‫یه منطقه هنری 19 بلوکی و یک آکواریوم!
‫من لیسانس دارم بچه احمق.
‫آروم باش. پاهای محکمی دارم.
‫باعث شدی از رستوران بندازنمون بیرون.
‫یادم نیست که سر یه بچه داد زده باشم.
‫این دقیقا کاریه که میکنی.
‫کله شق، خودخواه، بلند ترین صدا اتاق
‫همه چیز باید به شیوه تو انجام شه.
‫این از خوردن شیر خشک شرکت نیست
‫که تو رو اندازه بچه کرده.
‫تدی تمپلتون همیشه یه بچه ست.
‫تولدت مبارک. میریم خونه.
‫- کلیدها رو بده من. ‫- نه
‫باید به نمایش محبوب بداهه ام بریم.
‫چرا یابد نمایش آدم های بیکار رو نگاه کنم؟
‫- من بچه دارم. ‫- من خودخواه بودم.
‫این رسم تولده که از همه بیشتر بهش اهمیت میدم.
‫همونجاست.
‫پر سر و صدا نیست. گرون نیست. ‫باحال نیست. خواهش میکنم.
‫اگه ازش متنفری میتونیم یه کم استراحت کنیم.
‫دوتا بلیط برای دوران دورانگو.
‫غذا و نوشیدنی داخل نبرید.
‫این شیر خشکه، برای بچه ام.
‫قانون قانونه.
‫به خاطر یه مادر بد که تصمیم گرفته
‫بچه اش رو به نمایش بداهه پردازی ‫ بیاره تغییر نمیدم. باشه.
‫یه لحظه لطفا.
‫باو. اون حالش خوبه. ‫وسایل رو ول کن، طوری نیست.
‫حتی آب میوه جادویی که تو رو یه بچه نگه میداره؟
‫جرعه جرعه میخورم. ‫زودباش، لازمه بخندم.
‫کمدی بداهه؟
‫برای من بی مزه ست. ‫اما یه چیزی درباره بداهه هست.
‫جو غیر قابل پیشبینی. ‫ریسک کردن.
‫همونی که من رو محکوم کرد، بردلی.
‫همونی که مجبورت کرد تو خونه ما زندگی کنی؟
‫و شرکتم رو دزدید و دولت فدرال رو انداخت دنبالم
‫اما کی اولویت داره کارول؟
‫- باید بریم ‫- نه
‫اون کارم رو گرفت، اما دوران دوراگو من رو نمیگیره.
‫داره به من نگاه میکنه.
‫فکر کنم من رو شناخت.
‫شاید از یه عکس رو میزت شناخت.
‫من تو و تیم رو از عکس همه دخترام حذف کردم.
‫داره یه چیزی میگه. ‫منو؟ منو؟
‫- فکر میکنه من پیشخدمتم؟ ‫- اون فکر میکنه همه زن ها پیشخدمت هستن.
‫- میخوای با اون عوضی در بیفتی؟ ‫- چی؟
‫لوبیا؟ اوه پسر.
‫هیچکس تو رو به عنوان یه بچه نمیشناسه. ‫بیا یه کم خوش بگذرونیم.
‫حالا یه لحظه خاص داریم.
‫من اون نقشه رو برای شهر های ‫ ایالات متحده میخوام خانم.
‫شماره ناشناس. خیلی تنده. ‫تو بردلی رو داری. با من حرف بزن.
‫سلام بردلی.
‫تدی. کجایی؟
‫بولیویا. یا زیمبابو؟ ‫یا تو خونه ساحلیتم؟
‫نکن. میخواستم اون شهر رو ‫بسوزونم و پول بیمه رو بگیرم.
‫میشه یه لحظه تبهکار نباشی؟
‫سلام آدم های قشنگ.
‫ما میخوایم با بداهه پردازی ‫سرگرمتون کنیم، دوران دورانگو.
‫و یادتون باشه تو بداهه هیچوقت نمیگیم نه ‫همیشه میگیم "بله و..."
‫تلفنت عجیبه داداش... ‫داداش. اینجا تو نمایشی.
‫چی؟ نه نیستم.
‫داداش، صدات داره اکو میشه. ‫باید بری خونه.
‫عاشقتیم دوران دورانگو.
‫شنیدم. کنار میله تاب میخورم.
‫ببخشید نتونستم رفقای قدیمیمون رو دعوت کنم ‫اما همه این مامورهای اف بی آی رو آوردم.
‫گفتم که نباید با دوران ردوانگو تو تولدش در بیفته.
‫- بگو سلام مامور برونز. ‫- سلام
‫من اینجا نیستم. خداحافظ. من یه تله ام.
‫براتون بداهه انجام میدیم. ‫بدون متن و بدون نقشه
‫هرچی که اینجاست رو دیگه نمیبینید.
‫مثل آدم ربایی فضایی ها ولی ‫ با خنده بیشتر. امیدوارم.
‫امشب اینجا هستن.
‫بردلیه. جوابش رو نده.
‫سلام؟
‫- میشه یه پیشنهاد بدید... ‫- اون نه.
‫تا برناممون رو شروع کنیم؟
‫کجایی داداش؟ خودت رو تسلیم کن.
‫خیلی ممنونم.
‫دوران دورانگو تقدیم میکند ‫"کجایی داداش؟ خودت رو تسلیم کن".
‫اینجام تا ببرمت اپرا.
‫دیر کردم. دیر کردم.
‫ببخشید که مزاحم وقت خوبت میشم، ‫اما اف بی آی دنبال توئه.
‫دنبال من بزرگساله.
‫بالاخره میرسن به این میز، ‫ مدرک شناساییم رو چک میکنن
‫- و میفهمن که فامیلیم تمپلتونه. ‫- باشه. بیا بریم.
‫اینطوری مشکوک تره. ‫یه نقشه میخوایم.
‫تو توی مراکشی. ‫تو مراکش. تو آفریقا.
‫مراکش. باو اون رو کف دستش داشت.
‫باشه
‫هر بار یه میز میریم جلو.
‫میریم پشت سرشون و اون ها فکر میکنن ‫ مدرک شناساییمون رو قبلا چک کردن.
‫این چیزیه که دارم.
‫عزیزم، میشه سالاد رو با باله های دلفینیت بدی؟
‫رئیسم من رو میکشه.
‫من هم عاشقتم.
‫فکر کنم کار کرد.
‫ما مادر بی مسئولیت رو برسی کردیم؟
‫بادهای مراکش تو میدون شهر میوزن.
‫جارو. جارو.
‫برو
‫"مراقب در باش مامور برون." ‫متنفرم که من تازه کاره باشم.
‫باشه. میتونیم اینجا قایم شیم تا کارشون تموم شه.
‫نه
‫همه برای قاضی محترم جونز قیام کنید.
‫ایستاده 5'6 اینچ 190 پوند، از دانشگاه قاضی.
‫من رو با رنگ خاکی دستگیر میکنن.
‫گفتی تا وقت استراحت شیر بیشتری نمیخوای.
‫- من دانشمند نیستم. ‫- آقای تمپلتون؟ مامور براون، اف بی آی.
‫- و همکاران. ‫- سلام
‫نمیخوام برای پناه دادن به یه فراری برم زندان.
‫میخوام برم یه کار با حال بکنم. ‫مثل جعل هویت ملکه.
‫کسی قرار نیست بره زندان.
‫وقتی خانم اپرایی بلند شه ‫تو با این ببرش بیرون.
‫بوریتو
‫با این بوریتو ببرش بیرون چون ‫کارش رو میخوان درسته قورت بدن.
‫میتونستم با لوبیا جک بسازم ولی حرفه ای نیستم.
‫تمرکز کن. خروجی پشت بوم.
‫تا اونجا میریم. ‫اول من میرم بعد تو.
‫تدی
‫منم. کاراگاه بکواردز من.
‫اگاد. نه کاراگاه بکواردزمن.
‫درسته. فکر کردی الان میتونی از در فقط بری بیرون.
‫خروجی این اتاق کارول.
‫صبر کن. میدونم تو کی هستی.
‫این همون پیشخدمتیه که ‫هیچوقت منو ها رو برام نیاورد.
‫تحقیق کنید ببینید چرا انقدر کارش بده.
‫میشه گفت پرونده یه دایره کامله
‫کاراگاه فرانتواردزمن.
‫خودشه. مرد سیاه جلویی. بگیرش.
‫کارول برو.
‫ببخشید که برنامه فوق العاده
‫دوران دورانگو خراب شد.
‫تدی تمپلتون، سرمایه دار تجاری
‫تولد افسانه ایت چراغ های این تئاتر رو
‫سال ها روشن نگه داشت.
‫تو همیشه به بداهه وفادار بودی. ‫و بداهه همیشه به تو وفاداره.
‫خانم ها و آقایان یه کار واقعی.
‫بنیانگذار افسانه ای بداهه، سائول مایس!
‫این وقت استراحته. ‫تو پرده دوم میبینمت.
‫بذار بیایم تو. مامور برون، اف بی آی.
‫باو، مدیر اینجا، ‫وسط های راه بداهه پردازی
‫و اخراجی دانشگاه وکالت.
‫فقط میتونید با مجوز بیاید تو
‫یا غذا به جای پول.
‫و من هیچکدومشون رو نمیبینم.
‫قلبت به اندازه والدینت مهربونه
‫درباره انتخاب مسیرهای زندگیت.
‫اما الان گیر افتادیم. ایده ای دارید؟
‫- میتونیم با بداهه پردازی بریم بیرون. ‫- این ایده احمقانه ایه دان.
‫تا یه لحظه دیگه با اون منو ها برمیگردم.
‫استیک واقعی.
‫کفتارها
‫نه، هنرمندان.
‫دوران دورانگو. برو اون بداهه پردازی رو بترکون. ‫از اینجا به بعد با ما.
‫کی آماده بداهه پردازی بیشتره؟
‫اون کجاست؟
‫پیشخدمت. داداش تجاری ای اونجا دیدی؟
‫متاسفانه نه عزیزم.
‫و بردلی، عجب احمقیه.
‫اما اون فرار؟
‫شرط میبندم الان خوشحالی که بچه ای.
‫آره
‫متاسفم. یه توقف کوچولو دیگه.
‫ماگالاگاباگاگیانوس!
‫- غذای محبوبم. تو از کجا میدونی؟ ‫- تو ویدیو تولدت دیدم.
‫روز سختی داشتی. من یه مامانم. ‫عاشق صورت های پف کرده بچه ها هستم.
‫یه تیکه هم برای من نگه دار.
‫این آخر هفته میریم دریاچه ژنو.
‫تا دوشنبه برمیگردیم. برو.
‫خیلی متاسفم.
‫نه، بیخیال، با اشک هات بجنگ.
‫نمیتونم. من یه بچه ام.
‫بیخیال
‫همه چیز درست میشه. ‫همه چیز درست میشه.