‫کارِ همگی خوب بود.
‫حالا بیاید ببینیم هویتِ واقعیِ این دلقکِ دزد چیه.
‫یه لحظه وایسید.
‫من و اسکوبی باید چندتا عکس باهاش بگیریم.
‫آره، عکس بگیریم.
‫بگو، پنیر.
‫پنیر.
‫فکر میکردم شماها از دلقک ها میترسین.
‫همچنین از سلفی گرفتن.
‫رفتیم دکتر.
‫برای درمانِ این ترس ها.
‫درست مثلِ کتاب خوندنه ولی صوتی.
‫ترسیدن واسه مرغ هاست.
‫آیا شما مرغ هستید؟
‫هردو: نه، ما مرغ نیستیم.
‫ولی من سگم.
‫پس با ترس هاتون روبرو بشید.
‫هر روز یه کاری که ازش میترسید رو انجام بدین.
‫ما هم داشتیم همینکارو میکردیم.
‫منظورم سلفی گرفتن با اون دلقکِ که ما ازش میترسیم.
‫هیچ چیز مثلِ یه دلقکِ ترسناک، ترسناک نیست.
‫این که خیلی عالیه.
‫جواب میده؟
‫خب...ما مطمئن نیستیم.
‫تازه شروع کردیم.
‫اِهِم...اِهم.
‫شرمنده.
‫بیخیالش.
‫حالا بیاید هویتِ واقعیِ این سارقِ بانک رو فاش کنیم.
‫همگی: آقایِ "مک منیل"، مدیرِ بانک؟
‫با عقل جور در میاد.
‫اون فقط این پُست رو قبول کرد تا بتونه بزرگترین سرقتِ قرن رو انجام بده.
‫و اصلاً بخاطرِ همین هم اون صندوقِ جدید رو برای بانک سفارش داد.
‫این کار باعث شد همیشه به صندوق دسترسیِ داشته باشه.
‫وروروروروروروروروروررورورورورورورورورورورورورورورور
‫وروروروررورورورورورورورورورورورورورورورورورورورورور
‫اسکوبی دو؟
‫وروروروررورورورورورورورورورورورورورورورورورورورورور
‫اسکوبی دو فرار کرد.
‫باید بریم دنبالش.
‫بجنبید.
‫همگی: چی؟
‫فرار کرد؟
‫ولی آخه چرا؟
‫من از کجا بدونم؟
‫باید دلیلش رو بفهمیم.
‫آره.
‫عجله کنین...بیاین بریم.
‫عجله کنین.
‫ببخشید که نشد درست حسابی انجامش بدیم.
‫موضوع خانوادگی پیش اومده.
‫مطمئناً درک میکنی.
‫البته.
‫موفق باشین.
‫اهم...اهم.
‫باشه.
‫شرمنده.
‫اهم؟
‫باشه.
‫شرمنده.
‫حالا بهتر شد.
‫ایمنی بر همه چیز ارجحیت داره.
‫ظاهراً من پولدار شدم.
‫پولدار.
‫اسکوبی دو؟
‫کجایی؟
‫چیزی نیست، شگی...نگران نباش.
‫من میدونم دقیقاً کجاست.
‫از وقتی اون جی پی اس رو تو قلادش گذاشتیم دیگه گُم نمیشه.
‫آره.
‫تو از هر نظر یه نابغه هستی، وِلما.
‫فشارش بده.
‫باید خودمونو بهش برسونیم.
‫ممکنه هر جایی باشه.
‫آهای؟
‫نمیتونم صدای تلویزیون رو بشنوم.
‫ورورورورورروروروررورورورورروورروروروررورورورورورور
‫حالا فهمیدم.
‫نظرت راجبِ این چیه؟
‫بالاخره یکم سکوت و آرامش.
‫تو یه سگی.
‫منم همینطور.
‫این صدا رو میشنوی؟
‫صداش شبیهِ اینه؟
‫باعث میشه برقصی؟
‫منم همینطور.
‫دوستای من.
‫سلام.
‫ضربهِ خوبی بود.
‫حداقل 500 متر میشه.
‫ممنونم، فِرِد.
‫چند وقتیه تمرین میکنم.
‫ضرر که نداره.
‫اینجا هم تمرین میکنم هم عقدمو سرِ حشرات پیاده میکنم.
‫اینا به اسمِ "سِکِیدا" شناخته میشن.
‫البته ساختارِ بدنیشون خیلی اولیه هستش.
‫با این حال خیلی بزرگن.
‫تا حالا چنین چیز ندیده بودم.
‫شگفت انگیزه.
‫یه جور مایعِ سبز رنگ هم هست.
‫رفیق؟
‫چی شد یهو؟
‫چرا یهویی فرار کردی؟
‫نگرانت شدم.
‫ترسیده بودم.
‫اصلاً به اعصابم مسلّط نبودم.
‫شرمنده.
‫یه صدایی شنیدم.
‫الان دیگه نیست.
‫پس تو اینجایی، "کارِج".
‫دوست پیدا کردی؟
‫چه عالی.
‫چرا دوستاتو دعوت نمیکنی بیان داخل؟
‫یه خوراکیِ خیلی خوشمزه درست کردم.
‫لازم به ذکر میدونم که بگم از کرهِ زیادی هم در اماده کردنش استفاده کردم.
‫به نظرِ من که فکرِ خیلی خیلی خیلی خوبیه.
‫آره...خیلی خیلی خیلی خوشمزه به نظر میرسه.
‫اینجارو.
‫ما چندتا مهمون داریم.
‫خیلی هیجان انگیزه، نه؟
‫شماها جلوی دیدم به تلویزیون رو گرفتین.
‫تا من غذا رو آماده میکنم مهمونا رو سرگرم کن، عزیزم.
‫همگی: سلام.
‫مهمونایِ احمق.
‫بچه های مداخله گر.
‫همیشه خیلی خوش میگذره وقتی کِرِج دوستاشو میاره خونه.
‫چه مهمونی ای بشه.
‫میشه سوراخِ سینک رو باز کنی؟
‫آخه پنجه هاش خیلی ریز هستن.
‫بخاطرِ همینم وقتی گیر میکنه از کِرِج میخوام که بازش کنه.
‫عجب حرفی زدی.
‫البته ما تجربهِ حل کردن چندتا از این معما ها رو داشتیم. ‫(بازی با کلمات در انگلیسی میتونه موجبِ مغشوش شدنِ معنیِ جملات بشه و این کاریه که "دافنه" داره اینجا انجام میده)
‫دیدی چیکار کردم؟
‫آره، باحال بود.
‫کارِت خوب بود.
‫در واقع کارِ ما اصلاً حل کردنِ معماست.
‫اونم با یه وَن.
‫من از اِکیپتون خیلی خوشم اومده.
‫مرسی، اتفاقاِ تازه تعمیرش کردم. ‫(اشاره به وسواسی که فرد داره)
‫اوایل مطمئن نبودم ولی نهایتاً نقشِ گُل ها رو روش زدم.
‫پس شماها به نحوی حلّالِ معمّا ها هستین.
‫ما راز ها رو فاش میکنیم.
‫از این قبیل کار ها.
‫چه عالی.
‫من عاشقِ معمام.
‫جوابِ این چیستان رو بلدید؟
‫چی میتونه بدونِ حرکت کردن دورِ دنیا رو بچرخه؟
‫یه تمبر.
‫فهمیدی؟
‫تمبرِ روی پاکت نامه.
‫همیشه روی پاکتِ پستیه.
‫درحالیکه تمامِ دنیا رو میچرخه.
‫باورم نمیشه جوابشو نمیدونستم.
‫نگران نباش عزیزم.
‫من مطمئنم تو خیلی باهوش تر از این چیزایی.
‫بازم معما بلدما.
‫این شیرینی های خونگیِ اسکاتلندی واقعاً خوشمزن و خوردنشون شبیهِ رویاست.
‫آره، خیلی خوشمزن.
‫خوشحالم که خوشتون اومده.
‫اگه هنوزم گرسنتونه، بازم دارم.
‫ما همیشه گرسنه هستیم.
‫ممنون میشیم اگه بازم بیارید.
‫مخصوصاً حالا که بحثِ شیرینیه.
‫آره...آره، شیرینی.
‫این صورتیِ کوچولو چِش شده؟
‫تو حالت خوبه؟
‫از پشتِ من دَرِش بیار.
‫کمک...کمک...کمک...کمک...کمک...کمک.
‫یکی از اون حشره هایِ مسخره که اسمشون سکیداست پشتمه.
‫این فقط یه حشرست، عزیزم.
‫نگران نباش، من دَرِش میارم.
‫تکون نخور دیگه، عزیزم.
‫خدای من.
‫اگه میشه اون دربِ پشتی رو باز کن.
‫تا حالا یه سکیدا به این بزرگی ندیده بودم.
‫شاید یه گونهِ جدید باشه.
‫بنظرت ممکنه ربطی به صدای عجیبی باشه که اسکوبی شنیده بود؟
‫امکانش هست.
‫قطعاً اینجا یه خبراییه.
‫و اون صدا ممکنه به شکلی باشه که انسان های قادر به شنیدنش نیستن.
‫این که داره خیلی جالب میشه.
‫از کجا اینارو میدونی؟
‫ما انسان ها فقط صدای بین 31 هرتز تا 29 کیلو هرتز رو میشنویم.
‫درحالیکه سگ ها تا بازه 64 کیلوهرتز رو میشنون.
‫پس اگه من بتونم تبلتم رو به شکلی تنظیم کنم که اونها رو تشخیص بده خیلی خوب میشه.
‫چه حرفایی تو بلدی.
‫اینا از چیستان های من بهتره.
‫تو خیلی باهوشی.
‫یه شیرینی بردار.
‫اوکی.
‫مرسی.
‫فعلاً زیاد گرسنه نیستم.
‫شاید باید یکم دراز بکشم.
‫شَگی؟
‫نظرت چیه بری یکم تلویزیون نگاه کنی؟
‫باشه، میرم.
‫فکرِ خوبیه.
‫تلویزیون؟
‫چیزی نیست، شگی.
‫شاید باید دوباره یه سر به اون کتابِ مقابله با ترس بزنیم.
‫شاید کمکمون کنه.
‫اصلاً روی جلدش نوشته "کمک".
‫فکر خوبیه.
‫این کتابِ صوتی کمک میکنه ترسو نباشیم.
‫پیدا کردنِ دوستانی که درکتون میکنن خیلی مهمه.
‫دوستانی که میشه باهاشون حرف زد.
‫این باعث میشه افراد به همدیگه اهمیت بدن.
‫شما هم چنین دوستانی دارید؟
‫تا حالا شده تو زندگی از چیزی بترسید؟
‫همگی: اهوم.
‫ترسِ زیاد؟
‫اهوم...اهوم.
‫ترسِ خیلی خیلی خیلی خیلی زیاد؟
‫همگی: اهوم...اهوم...اهوم.
‫پس به اشتراک بذارینش.
‫بگید چی بیشتر از هر چیزی میترسوندتون.
‫تاریک ترین ترسهاتون رو بازگو کنید.
‫من از خیلی چیزا میترسم، از کجا شروع کنم؟
‫منم همینطور.
‫اول تو بگو، شگی.
‫خب...باشه.
‫من خیلی ز هیولا های بزرگ میترسم.
‫مخصوصاً اونایی که شبیهِ عنکبوت هستن.
‫منم موافقم.
‫من از موجوداتِ فضایی میترسم.
‫منم با این حرفت موافقم، اسکوبی.
‫مخصوصاً اونایی که میخوان بخورنت.
‫منم موافقم.
‫نوبتِ توئه.
‫(غیر قابل ترجمه)
‫من که چیزی نفهمیدم.
‫از همون اول تا آخرش.
‫با این حال ترست رو احساس میکنم.
‫منم همینطور.
‫کارِت خوب بود.
‫سگ های احمق و آدمِ احمق تر از خودشون.
‫خیلی آزاردهنده اید.
‫چیه؟
‫چرا در رو باز نمیکنی، "یوستی"؟
‫نمیخوام.
‫من، باز میکنم.
‫یه دعوتنامه.
‫همهِ شما امشب به مهمونیِ شهردار دعوت هستید.
‫حیوون ها هم میتونن بیان.
‫منظورشون از حیوون چیه؟
‫شهردار؟
‫ما شهردار داریم؟
‫چه عالی.
‫من که بهش رای ندادم.
‫ولی اونجا غذای مجّانی هست.
‫باورم نمیشه که با این پیرمرد موافقم ولی راست میگه.
‫غذایِ مجانی همیشه خوبه.
‫منم همینطور...بزن بریم.
‫شاید شهردار بتونه یه سرنخ بهمون بده.
‫یا بهمون بگه که این اتفاقاتِ عجیب از کجا نشات میگیرن.
‫من با ماشینِ خودم میام نه با اون باغِ گل و گیاه.
‫حالمو بهم میزنید.
‫چه فکر خوبی.
‫چرا سگ ها رو با خودت نمیبری؟
‫حتماً دوست دارن با تو بیان.
‫منم با این آدمای باحال میام.
‫حلّالِ معما هستیم. ‫(بازی با کلمات که در فرهنگِ غربی طنز محسوب میشه)
‫صحیح.
‫یه چیستانِ دیگه هم براتون دارم.
‫شب ها بدونِ گرفته شدن میانو
‫در روز بدونِ دزدیده شدن گم میشن.
‫اونا چی هستن؟
‫نمیدونم.
‫باورم نمیشه نمیدونم.
‫جواب ستارست، عزیزم.
‫ستاره.
‫باورم نمیشه بلد نبودم.
‫الکی خودتو اذیت نکن، "وِلما".
‫چندین سالِ پیش این چیستان ها رو یاد گرفتم.
‫اون موقع بچه بودم.
‫کاش باز بچه میشدم.
‫و مثلِ شما حلّالِ معمایِ حرفه ای میشدم.
‫نمیدونم چرا باید با من بیاید.
‫پشمتون میریزه رو صندلی.
‫و همه چیز رو خراب میکنه.
‫به هیچی دست نزنین.
‫سگ های احمق.
‫من که پشم ندارم.
‫یه هیولایِ بد ترکیب داره رانندگی میکنه.
‫اسمش یوستوسه.
‫نه، فرد راست میگه.
‫یه هیولا داره رانندگی میکنه.
‫باید اسکوبی رو نجات بدیم.
‫شگی؟
‫محکم بشینین.
‫همچنین شما، خانوم.
‫واو.
‫سریعتر برو.
‫رنگِ ماشینم.
‫هورااا!
‫دارن فرار میکنن.
‫خدای من.
‫نه، فرار نمیکنن.
‫سوختِ نیتروژن رو میزنیم.
‫نیتروژن؟
‫وقتی داشتی ماشینُ رنگ میزدی...
‫منم نیتروژن نصب کردم.
‫بریم.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫فرمونو بگیر.
‫باشه...باشه.
‫این چیزی نبود که انتظارشو داشتم.
‫دارن پرت میشن تو درّه.
‫خدای من.
‫دافنه؟
‫گیره آمادهِ پرتابه.
‫کرج؟
‫واو.
‫خیلی سنگینه.
‫خدای من.
‫دافنه؟
‫همین الان.
‫لنگر رها شد.
‫اسکوبی دو؟
‫سپرِ ماشین رو بچسب.
‫کرِج هم با خودت بیار.
‫آره، اون سگِ کوچولو هم با خودت بیار.
‫خدای من.
‫ما ماشینم چیکار کردین؟
‫عصبانی نشو.
‫ماشینت سالمه.
‫منظورم اینه که احتمالِ سالم بودنش هست.
‫خدای من.
‫همش تقصیر توئه.
‫و البته تقصیرِ اون سگ های احمق.
‫یه بار دیگه، دافنه.
‫خودت امتحان کن.
‫آمم...
‫باشه.
‫سلام دوست عزیز.
‫ما یه دعوتنامه داریم.
‫شهردار ما رو دعوت کرده.
‫دنبالم بیاین.
‫منتظر بمونید.
‫شما سه تا؟
‫حدس بزنین چی شده.
‫چی شده؟
‫مسخره بازی کافیه.
‫ما؟
‫یه صدا هایی میشنوم.
‫گوش کنین.
‫منم میشنوم.
‫یه جور غرّش باید باشه.
‫از ما که نیست. ‫(اشاره به خالی بودنِ معده)
‫چون ما اخیراً شکممون رو جوری تنظیم کردیم که در کمتر از 21 هرتز نوسان کنه.
‫چرا؟
‫بخاطرِ اینکه...
‫قفله.
‫گیر افتادیم.
‫خدای من.
‫صندلی های عجیبِ احمق.
‫اوه.
‫موریل؟
‫تو یه اتاقی که لوازمش سعی دارن شما رو بخورن گیر افتادید؟
‫بله.
‫در این صورت کاری از دستِ من بر نمیاد.
‫اینجا خیلی عجیبه.
‫از این طرف...عجله کنین.
‫خیلی خیلی بابتِ این اتفاق متاسفم.
‫این خونه خیلی قدیمیه.
‫اتفاقاتِ عجیبی اینجا میوفته.
‫من شهردار هستم و از آشناییتون خوشبختم.
‫من حتی نمیدونستم ما یه شهردار داریم.
‫خوش به حالِ تو، مردِ جوان.
‫چه کمکی از دستِ من بر میاد؟
‫دعوتنامتون به دستمون رسید.
‫به صرفِ شام البته.
‫بله...بله، شام.
‫ما عاشقِ شام هستیم.
‫میشه دعوتنامه رو به دستیارم تحویل بدین؟
‫بزارید ببینم این چیه.
‫کاملاً رسمیه.
‫ولی متاسفانه یادم نمیاد شما رو دعوت کرده باشم.
‫من خیلی سرم شلوغه.
‫گفتم که شهردار هستم؟
‫منم یادم نمیاد به تو رای داده باشم.
‫پس با هم برابریم.
‫ولی حالا که همتون اینجایید...
‫چرا نمیمونید؟
‫میتونم چندتا صندلی براتون جور کنم.
‫بله؟
‫آقای "گِلوکِنسپیِّل"؟
‫چطوری میتونی از غیب ظاهر بشی؟
‫چندتا صندلیِ اضافه کنارِ میز بزار.
‫تمامِ این ها برای شام به ما ملحق میشن.
‫با دستورِ شما، قربان.
‫از اینطرف. ‫(معنی این شکلی راه بیاید هم میده)
‫من اگه میتونستم اونطوری راه برم دیگه به لباسِ "هالوین احتیاجی نداشتم.
‫سلام.
‫حسابی حالتو گرفت جوون، مگه نه؟
‫و یه چیزِ دیگه.
‫خیلی حال داد.
‫حالا هم گرسنمه و باید یه چیزی بخورم.
‫نون و آب؟
‫خیلی متاسفم.
‫متاسفم اما منشیِ من و البته خانومشون...
‫مدتِ زیادی رو زندان بودن.
‫ترجیح میدم تصور کنم که اونجا کار میکردن.
‫خودشون که اینطوری میگن.
‫من باید یه سوال ازتون بپرسم.
‫ما یه سکیدایِ بزرگ دیدیم.
‫تعجبی نداره.
‫حشرات در این اطراف خیلی زیاد رشد میکنن.
‫مثلاً ما یه عنکبوت تو حموم داریم که خیلی بزرگه.
‫ولی اونی که ما دیدیم خیلی خیلی بزرگ بود.
‫انگار ملکشون بود.
‫نزدیکِ دو متر قدّش بود.
‫تازه رانندگی هم میکرد.
‫آره، تمامِ حشرات گنده که تو این شهر زندگی میکنن رانندگی بلدن.
‫مثلاً ملکهِ پشه ها یه هلیکوپتر هم داره.
‫اتفاقاتِ عجیبِ زیادی این اطراف میوفته.
‫اگه بخوام صادق باشم حتی اسمِ این شهر هم تا حالا به گوشم نخورده.
‫آخه ما تو نقشه نیستیم.
‫یکم تحقیقات انجام دادم.
‫حتی با این که سرعتِ اینترنتم خیلی پایین بوده ولی تونستم...
‫شهردار؟
‫تق؟...تق؟
‫کیه؟
‫میدونی؟
‫چی میدونی؟
‫میدونی که بهت رای داده؟
‫چون من که ندادم.
‫باشه.
‫درست رفتار کن، یوستیس.
‫ادبتو داشته باش.
‫اگه اینطوره چرا چیزی به این سگه نمیگی؟
‫پاهاشو گذاشته رو میز.
‫من فقط پا دارم.
‫ببخشید، آقای شهردار.
‫همونطور که داشتم میگفتم ظاهراً اینجا واقعاً اتفاقاتِ عجیبی میوفته.
‫به طورِ قطع میشه گفت که هیچجایِ دیگه از دنیا چنین اتفاقاتی نمیوفته.
‫پرچممون هم همینو میگه.
‫خیلی خوشحال میشم اگه اطلاعاتِ بیشتری راجبِ این حشرات در اختیارم بزارید.
‫شغلِ ما همینه.
‫معما حل میکنیم.
‫همین الان یادم افتاد.
‫دریایی بدونِ آب.
‫ساحلی بدونِ شن.
‫شهری بدونِ انسان.
‫کوهستانی بدونِ زمین.
‫من چی هستم؟
‫یه نقشه.
‫عالی بود، آقای شهردار.
‫منم جوابِ اینو بلد بودم.
‫داشتیم میگفتیم، ولما.
‫کاش میتونستم بیشتر کمک کنم.
‫ولی واقعیت اینه که منم اطلاعاتی ندارم.
‫البته یه اتاقِ موزه مانند هست که میتونیم ببینیمش.
‫البته اگه بخواید.
‫این دقیقاً همون چیزیه که دنبالش بودم.
‫خیلی دلم میخواد بیشیتر راجبِ تاریخچهِ این شهر بدونم.
‫منم همینطور.
‫پس چی باعث شده بیکار اینجا بشینیم؟
‫متاسفانه من سرم خیلی شلوغتر از اونیه که بتونم.
‫انتخاباتِ بعدی داره میاد و من حسابی کار دارم.
‫گفتم که شهردار هستم، درسته؟
‫ایشون میبرنتون.
‫ایشون وکیلِ شمان؟
‫نه، ایشون مستخدم هستن.
‫ولی مخصوصِ موزه لباس میپوشن.
‫منم خیلی دوست دارم همراهِ شما بچه ها بیام.
‫باشه.
‫چرا که نه.
‫من این همه راه واسه شام اومدم و تا نگیرمش، نمیرم.
‫ما هم میمونیم.
‫از آخرین خوراکی که خوردیم 14 دقیقه میگذره.
‫منم همینطور.
‫هرطور راحتید.
‫منم اولِ صبح این کارو میکنم.
‫من دیگه باید برگردم سرِ کارم، بعداً میبینمتون.
‫بیا بخوریم دیگه، اسکوبی دو
‫آخ.
‫دندونم درد گرفت.
‫اسکوبی هم همینطور.
‫این اولین غذایی که ما تو خوردنش موفق نبودیم.
‫خیلی بد شد.
‫این مسخرست.
‫اون یارو قد بلنده کجا رفت؟
‫من میخوام به مدیرت اعتراض کنم.
‫بله؟
‫مگه تو همین الان...
‫بیخیالش.
‫این غذا خیلی آشغاله.
‫دقیقاً چطور باید اینو بخوریم؟
‫باشه.
‫من میرم آَشپز یعنی "فرا گلاکنسپیل" رو با خودم میارم.
‫من فرا گلاکنسپیل هستم.
‫غذایی که من درست کردم چه اشکالی داره؟
‫کی چنین حرفی زده؟
‫باید ببریدش.
‫لذت ببرید.
‫بله، خانوم.
‫ایناهاشش.
‫موزهِ شهرِ ما.
‫همگی: واو.
‫جینکیز؟
‫شاید اینجا یه جوابی پیدا کنیم.
‫یه چیزی در موردِ این شهر خیلی عجیبه.
‫چه هیجان انگیز.
‫نظرتون چیه بریم آشپزخونه رو ببینیم؟
‫شاید بتونیم خوردنی پیدا کنیم.
‫فکرِ خوبی بود، شگی.
‫شاید غذایِ واقعی پیدا کردیم.
‫آره.
‫واو.
‫خودشه.
‫اساتیدِ خوردن رو به تماشا بنشینید.
‫گرسنته؟
‫شک دارم بتونید چیزِ خوبی درست کنین.
‫من کاملاً با اون حرف مخالفم.
‫فقط بشین و تماشا کن چطوری من و اسکوبی دو از این موادِ اولبه ساندویچ درست میکنیم.
‫یکم خردل و بعد از اینا.
‫این و این و این.
‫یکم بیشتر از همون.
‫و البته کولی رو فراموش نکن.
‫کولی؟
‫خردلِ بیشتری میخواد.
‫شرمنده.
‫خردل بود دیگه.
‫حتماً خیلی گرسنمه.
‫خیلی حال بهم زد بود.
‫میدونی چی حال به هم زن نیست؟
‫این.
‫قدیمی نمیشه.
‫خودم خردل پیدا میکنم.
‫یا به نظرم شاید بهتر باشه...
‫تو حردل پیدا کنی چون من دارم میرم.
‫به اندازهِ کافی از دستِ شماها کشیدم.
‫بعداً میبینمتون.
‫ظاهراً سهمِ ما بیشتر میشه.
‫بزار ببینیم میتونیم چیزایِ دیگه هم برای این ساندویچ پیدا کنیم یا نه.
‫شاید شیرینی و نون قندی؟
‫پاستا، میوه، شایدم کرهِ بادوم زمینی.
‫یا زیتون.
‫یکمم از اونا میریزیم.
‫و کره که خیلی خیلی مهمه.
‫اگه همه اونا رو پیدا کنیم یه ساندویچِ عالی بدست میاریم.
‫آره.
‫اینجا خیلی خاک خورده.
‫باید بیشتر تمیزش کنن.
‫وایسا...ردِ پا ها رو ببین.
‫یکی اخیراً اوده اینجا.
‫اینجارو ببینین.
‫کتاب های مربوط به زمین شناسیِ منطقه...
‫و ظاهراً یه تعدادیشون اینجا نیست.
‫جالبه.
‫و البته چیزی که حتی از اون هم عجیب تره این مجسمه هایِ غیر عادیه.
‫اینجا واقعاً خیلی عجیبه.
‫پس تصمیم گرفتین یه سری به شهرِ ما برنید، درسته؟
‫هیچ توریستی چنین کاری نمیکنه.
‫پس چه کارِ خاصیه این.
‫و این یعنی شما خاص هستید.
‫دیدی گفتم؟
‫چه عالی.
‫اینجا اتفاقاتِ عجیبی میوفته.
‫هیولا، فضایی ها، دانشمندانِ دیووانه
‫زامبی، خون آشام
‫خلاصه هر موجودِ خیالیِ دیگه ای.
‫و البته از همه مهمتر "کتز" خطرناک ترینش.
‫یا مثلاً دزدانِ دریایِ بین المللی.
‫ربات های مخالف و البته کرم های آدم خوار.
‫خدای من.
‫نمیدونستم تو چنین جایِ هیجان انگیزی زندگی میکنم.
‫بعضی از افراد باور دارن که تمامِ این موجوداتِ نتیجهِ آزمایشاتیه که ارتش در نزدیکیِ اینجا انجام داده.
‫اون رفته.
‫شماها حالتون خوبه؟
‫انگار جن دیدید.
‫شهردار رفته.
‫اونجارو.
‫اون هیولایِ گنده با موفقیت شهردار رو به یکی از حشراتش تبدیل کرد.
‫چیزی شده؟
‫اونجارو.
‫تو اینجایی؟
‫دیر کردی.
‫خیلی دیر کردی.
‫این اسپری روی بگیر و اول از زیرزمین شروع کن و بعد همه جا رو سمپاشی کن.
‫نگو که امروز اولین روزِ کاریته.
‫اهوم.
‫نه.
‫باید حدس میزدم.
‫حدس میزدم شرکت یه تازه کارُ بفرسته.
‫ظاهراً باید بهت آموزش بدیم.
‫اینارو بگیر.
‫گرفتی؟
‫این رو هم بگیر.
‫کلِ ساختمون رو با استفاده از اینا پوشش بده.
‫نردبون آوردی؟
‫نردبون.
‫اینم از نردبونت.
‫چادر و طناب هم داری.
‫سوالی هست که پاسخ نداده باشم.
‫نگران نباش.
‫فقط کافیه این ورقه رو بابت ابزاری که دریافت کردی امضا کنی.
‫اینجا و اینجا رو امضا کن.
‫بگو پنیر.
‫پنیر.
‫کارتِ عضویت و عکست حدوداً تا 24 ساعتِ دیگه آماده میشه.
‫بیمه و کارمزدت هم هیمنطور.
‫تبریک میگم.
‫حالا به عضویتِ سمپاش ها در اومدی.
‫و اینم یادت باشه که...
‫با زندانی نمیگیرم.
‫رحمی هم نداریم.
‫تنها حشرهِ خوب حشره ایه که...
‫مرده باشه.
‫کاملاً درسته.
‫خیلی عالی داری پیش میری.
‫جواب داد.
‫آره، داد.
‫همه خیلی عالی بودین.
‫دقیقاً.
‫واقعاً.
‫زوینکس؟
‫تو نباید در حالِ سمپاشی باشی؟
‫اینم یه نوع سمپاشیه دیگه.
‫پس تصمیم گرفتین شهر ما رو سیاحت کنید...
‫موریل؟
‫کارتِ عالی بود.
‫آره، خیلی خیلی ممنونیم.
‫کمک.
‫آفیت.
‫مرسی.
‫پر از خاکه دیگه.
‫مرسی.
‫ما کجاییم؟
‫اون دیگه چیه؟
‫چه صدای عجیبی داره.
‫خودشه.
‫منبعِ صدا.
‫منبعِ همون صدایی که فقط سگ ها میشنون.
‫ولی با چه هدفی؟
‫الو؟
‫"برایان" هستم.
‫این دستگاه داره سیگنالی رو به تمامِ تلفن های مخابره میکنه.
‫ولی چرا؟
‫و برای کی؟
‫داره تماس میگیره.
‫الو؟
‫میشه بعداً باهاتون تماس...
‫من که بهت گفته بودم...
‫سلام، بچه ها.
‫خوب کردید، اومدید.
‫تو حالت خوبه، کرج.
‫موریل؟
‫هر کاری که این دستگاه داشت میکرد، دیگه نمیکنه.
‫اینجا حیلی عجیب غریبه.
‫چرا آب داره به سمتِ بالا میره؟
‫همگی: واو.
‫چه خبر شده؟
‫چه باحال.
‫ما هم از زمین جدا شدیم.
‫جالبه.
‫نیرویی که این دستگاه از اون استفاده میکرد روی جاذبه تاثیر گذاشته.
‫فقط یه سری موادِ خاص وجود داره که قادر به چنین کاری هستن.
‫این معما داره خیلی جالب میشه.
‫ولی به اطلاعاتِ بیشتری نیاز دارم.
‫برای پیدا کردن این اطلاعات به اینترنت نیاز دارم.
‫ما تو خونه یه کامپیوترِ عالی داریم.
‫مگه نه، کرج؟
‫شاید این تونل به سطحِ زمین ختم بشه.
‫ساندویچِ من از مالِ اونا بهتره.
‫به خردلِ بیشتری نیاز داره.
‫ممنونم.
‫عالیه.
‫بدش من.
‫بده...بده...بده.
‫ظاهراً تمامِ تلاش هام داره به نتیجه میرسه.
‫جینکیز؟
‫خدای من.
‫خونهِ ما دقیقاً بعد از این مزرعهِ ذرته.
‫عمراً اگه تو شب راه بیوفتم تو این مزرعهِ ترسناک.
‫همینجا منتظر میمونم.
‫منم همینطور.
‫از کی تا حالا شماها از ذرت میترسین؟
‫همین امروز صبح ذرت خوردید.
‫همین الان دارید میخورید.
‫موضوع اصلاً ذرت نیست.
‫شما تازه واردی پس بزار توضیح بدم.
‫اینجا همون بخشیه که شگی و اسکوبی انقدر پافشاری میکنن تا یه جوری راضیشون کنیم.
‫کرج هم همینطوریه.
‫بچه ها؟
‫از اینا میخواید؟
‫خونگینا.
‫خونگی؟
‫آره...آره.
‫چرا ما هیچوقت از این شیرینی ها نمیگیریم؟
‫خب...راستش...خب...من...خب...
‫این چیزیه که بهش میگم رشوه.
‫اینا فقط شیرینی های معمولین که اینجا گذاشتم.
‫یه جور کلکه.
‫بیاین ببینم.
‫یوستس حتماً خیلی نگران شده.
‫طلا و جواهرات نیاوردی؟
‫چرا با پولِ نقد داری وقتمو هدر میدی؟
‫بده بیاد ببینم.
‫دلقکِ عجیب غریب.
‫بزن به چاک.
‫هر چی که راحت به دست بیاد راحت هم از دست میره.
‫من عاشقِ پولم و حالا هم پولدار شدم.
‫ظاهراً پول هم منو دوست داره.
‫از هم جدا نشین.
‫چی شده؟
‫پخمه بازی در نیارین.
‫فقط یه مترسکه.
‫بیاید بریم.
‫آفرین...
‫سکیدایِ ملکه.
‫چرا زمین اینطوری شده؟
‫مُردن؟
‫نه، نمردن.
‫اینا فقط پوسته ای هستن که حشرات از خودشون میندارن.
‫و این نشون میده که کاملاً بالغ شدن و حالا میتونن پرواز کنن.
‫این که خیلی بدتر شد.
‫من با شگی موافقم.
‫خدای من.
‫واقعاً "خدای من"، موریل.
‫خدای من.
‫نه.
‫خدای من.
‫ولما؟
‫خیلی نزدیک شده بودیم.
‫خونهِ موریل مرکزِ همهِ این هاست.
‫فقط یه جوری باید ثابتش کنم.
‫باقیش با شماها.
‫منبع رو پیدا کنید و متوقفش کنید.
‫جلویِ این حشرات رو بگیرین.
‫منم خیلی ترسیدم، کرج.
‫ما هممون ترسیدیم، اسکوبی دو.
‫از اونجایی که ما همیشه ترسیدیم اگه به صورتِ منطقی بهش نگاه کنی میشه اینطور برداشت کرد که هر چقدر هم کم احتمالش هست که ما اصلاً نترسیده باشیم.
‫اینطور نیست.
‫منم همینطور فکر میکنم.
‫اینجارو ببینم.
‫تفاوتِ واقعی بین شجاعت و ترس چیه؟
‫شجاعت، نبودنِ ترس نیست.
‫بلکه مقابله کردن با ترسیه که احساس میکنیم.
‫وقتش رسیده حرکت کنیم.
‫یادته چطور به همدیگه میگفتیم که باید همیشه شجاع بمونیم؟
‫منظورم قدرتیه که داریم.
‫داره چه اتفاقی میوفته؟
‫الان بهت میگم منظورم چیه.
‫من دیگه خسته شدم...هر چقدر از دستِ این حشرات کشیدم دیگه بسه.
‫حقیقت رو بگو.
‫بگو.
‫میگم...میگم.
‫ممنونم، کتابِ سخنگو.
‫میدونم که معمولاً آدمِ شجاعی نیستم.
‫خب...میدونم که اصلاً آدمِ شجاعی نیستم.
‫ولی زمانش فرا رسیده.
‫زمانِ من فرا رسیده.
‫من میترسم.
‫ترس، بخشی از وجودمه.
‫ولی در مقابله با اون ترس شجاعم.
‫همینجا یه خط میکشم و برای حفاظت ازش میجنگم.
‫اونا شگی رو گرفتن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫ولما؟
‫گفت زیرِ خونه.
‫منبع رو پیدا کنیم.
‫من که گیج شدم.
‫منظورش چی بود؟
‫وایسا.
‫شاید اینجا باشه.
‫سلام؟...علم؟...سلام؟
‫بیا بریم.
‫جالبه بدونید قبل از تمامِ این اتفاقات اون بهمون گفته بود که مزرعه منبعِ همه چیزِ.
‫شرمنده.
‫ولی به اطلاعاتِ بیشتری نیاز دارم.
‫در حالِ ارتباط...
‫سلامِ به تبلتِ "ولما دینکی".
‫سلام، کامپیوترِ کرج.
‫چه کمکی ازم بر میاد؟
‫البته.
‫ولما اطلاعاتِ زیادی بدست اورده بود.
‫البته به کمکِ تو، تبلتِ عزیز.
‫چه کامپیوترِ قدیمی و مهربونی.
‫بزار ببینم.
‫این خونه به یوستیس و موریل تعلق داره.
‫که دقیقاً روی یه شئ خیلی بزرگ بنا شده.
‫شی ای که سالها پیش به این سیاره برخورد کرد.
‫همونی که نسلِ دایناسور ها رو منقرض کرد.
‫جالبه.
‫چه صدایِ خوبی داری.
‫دلم میخواد فقط یه صدات گوش کنم.
‫میخوای با همدیگه یه دانلود انجام بدیم؟
‫فکر خیلی خوبیه.
‫احساس میکنم خیلی متصلم.
‫ولما گفت حفر کنیم.
‫ولی برای چی؟
‫باید دقیقاً زیرِ خونه باشه.
‫ولی حواستون باشه چون این شی از مادهِ تاریک پُر شده.
‫ماده ای که اصلاً ثبات نداره. ‫(در واقع ماده تاریک اصلاً قابل دیدن یا وزن کردن یا هیچ ویژگیِ فیزیکیِ دیگه ای نداره پس به کارتون ها اعتماد نکنین)
‫اوه.
‫ممنونم، آقای کامپیوتر.
‫خواهش میکنم.
‫چه بامزه شدین.
‫به کندن ادامه بده، کرج.
‫ما کجاییم؟
‫بیا شهابسنگ رو بگیریم.
‫موریل؟
‫همهِ اینا بخاطرِ عشقه.
‫موریل؟
‫من میترسم و این بخشی از وجودمه.
‫ولی با شجاعت با این ترسم روبرو میشم.
‫شجاعت.
‫منظورش از شجاعت منم. ‫(اسمِ "کِرِج" شبیه کلمهِ "کُرِج" هستش(مجدداً بازی با کلمات) که یعنی شجاعت)
‫شجاعت.
‫واو.
‫برو جلو، شجاعتِ عزیزم.
‫من دیگه نیمتونم نگاه کنم.
‫حتماً درد داشته.
‫آفرین به تو، صورتی.
‫تو خیلی شجاعی، کرج.
‫تو تونستی اون حشره رو شکست بدی، کرج.
‫کارت عالی بود.
‫اوه.
‫حالا بیاید هویتِ واقعیِ سکیدا رو فاش کنیم.
‫شهردار؟
‫اصلاً چرا باید چنین کاری رو انجام بدی؟
‫بچهِ بد.
‫به عقیدهِ من ما داریم با یه کسی خطرناک تر از یه سیاستمدار دست و پنجه نرم میکنیم. ‫(اشاره به این که سیاستمداران افرادِ قابلِ اطمینانی نیستن)
‫البته اگه چنین چیزی ممکن باشه.
‫منم یه چیستان دارم.
‫وقتی شهردار، شهردار نباشه پس چیه؟
‫فکر نکنم جوابِ این یکی رو بلد باشم.
‫پس بزار نشونت بدم.
‫اونا چین؟
‫اینا دیگه کین؟
‫"کَتز" و البته "لا کوئک".
‫یادتونه؟
‫فیلمِ تو موزه یادتونه؟
‫راست میگه.
‫اونا داشتن شهردار رو کنترل میکردن و نقشهِ شیطانیشون رو پیش میبردن.
‫من کتز هستم، یه نابغهِ پلیدِ تمام عیار.
‫و منم لاکوئک هستم.
‫توانا ترین دزد در تمامِ جهان.
‫منم شک کرده بودم اما اگه بخوام صادق باشم سرنخ ها اصلاً جور نبودن.
‫اگه اجازه بدید از ابتدا همه چیز رو بازگو کنم برای من باعثِ افتخاره.
‫وقتی فهمیدم که...
‫نه...نه...نه.
‫وقتی من فهمیدم که...
‫وقتی ما فهمیدیم که...
‫یه شهابسنگ در این منطقه وجود داره که پر از مادهِ تاریکِ تصمیم گرفتیم با هم کار کنیم تا به عنوانِ شهردار انتخاب بشیم.
‫این بهمون اجازه داد به تمامِ اطلاعاتی که میخوایم دسترسی داشته باشیم.
‫اینطوری فهمیدیم که اون شهابسنگ دقیقاً کجاست.
‫قدرتِ شهابسنگ میلیون ها سال بود که رویِ هیچ انسان یا حیوانی تاثیر نگذاشته بود.
‫اهای؟
‫با اینکه ما از وجودش مطلع بودیم اما راهی برای پیدا کردنش وجود نداشت.
‫یعنی همه چیز برمیگرده به شهابسنگ.
‫ما میدونستیم که این شهابسنگ قدرتِ بی پایانی بدنبال داره و ما میتونستیم از اون برای ثروتمند شدن استفاده کنیم.
‫بنابراین تصمیم گرفتیم که تمامِ ادم ها رو مجاب به آوردنِ پولاشون کنیم.
‫ولی با رسیدنِ شما ها مجبور بودیم یه مرحله بالاتر بریم.
‫ما فهمیدیم که حالتِ حرکت کردنِ شهابسنگ خیلی مهمه.
‫و اگه با روشِ درستی حرکت داده بشه...
‫میتونه روی حیواناتِ مختلف تاثیراتِ متفاوتی داشته باشه.
‫و ما هم از همین توانایی برای کنترل سکیدا ها استفاده کردیم.
‫ولی متاسفانه اونطوری که میخواستیم پیش نرفت.
‫ما خیلی به موفقیت نزدیک شده بودیم.
‫میتونستیم ثروتمند بشیم.
‫و موفق هم میشدیم اگه شما فضول ها تو کارمون دخالت نمیکردین.
‫وایسا ببینم، کتز.
‫فرا گلاکنسپیل؟
‫هر چیزی که اینجا بگی تو دادگاه بر علیهت استفاده میشه.
‫این موضوع شوخی بردار نیست و بدون شک استفاده میشه.
‫و شما کی باشین؟
‫ببخشید...ببخشید.
‫این لباسی که پوشیده بودم خیلی مسخره بود.
‫من یه ژنرال و ایشون هم افسرِ من هستنو
‫کاملاً درسته، قربان.
‫ما واقعاً به شما جوانک های معما حل کن مدیونیم.
‫و البته این دو سگِ شجاع که جلوی پیشرفتِ این نقشهِ شیطانی رو گرفتن.
‫باشه...باشه.
‫میشه حالا ادامه بدم؟
‫لطفاً ادامه بده.
‫و خیلی راحت هم فرار میکردیم اگه بخاطرِ دخالت های...
‫این چرا کنده نمیشه؟
‫ماسکش واقعاً به سرش چسبیده.
‫چقدر واقعیه.
‫و دلیلش هم بخاطرِ اینه که این صورت ماسک نیست و به بدنِ خودم تعلق داره.
‫تو که راست میگی.
‫هیچکس چنین چهره ای نداره.
‫از چه جور چسبی استفاده کردی؟
‫و چطوری میتونی این عروسک رو حرکت بدی؟
‫من خوشم نمیاد وقتی بهم میگن عروسک.
‫من لاکوئک، توانا ترین دزد در دنیا هستم.
‫و من هم کتز، باهوش ترین خلافکارِ دنیا هستم.
‫و ما موفق هم میشدیم اگه بخاطرِ دخالت های شما بچه های فضول نبود.
‫ما هم تمامِ این پول ها رو به صاحبینشون برمیگردونیم.
‫در ضمن اون شهابسنگ رو هم میخوایم.
‫من عاشقِ دیدنشونم.
‫آره...آره، حسِ خوبی میده.
‫آها.
‫شاید باید خودمو تسلیمش کنم.
‫چه فکرِ خوبی کردی، کرج.
‫منم عاشقِ دیدنشونم.
‫بیا وسط.
‫من باور دارم که این بهترین استفاده برای این شهابسنگه.
‫ما میخواستیم ازش سلاح بسازیم.
‫ولی رقصیدن بیشتر حال میده.
‫اگه نمیتونی شکستشون بدی پس بهشون ملحق شو.
‫این معما واقعاً خیلی عجیب غریب بود.
‫ولی من تا لحظهِ آخر هم فکر میکردم یوستس آدم بدهِ ماجراست.
‫منم همینطور، دافنه.
‫بنظرتون کجا رفته؟
‫اون همه ثروتِ من رو چیکار کردین؟
‫الان که وقت ورزش نیست.
‫به من دستبرد زدن.
‫میشه یه نفر به پلیس...
‫چه بلایی داره سرم میاد؟
‫چرا دارم میرقصم؟
‫امروز بدترین روزِ زندگیمه.
‫یکی کمکم کنه.
‫یه چیستانِ دیگه هم بلدم.
‫احتمال میدم شما دو تا جوابش رو بدونید.
‫کی پشمالو، مهربون و شجاعه؟
‫کرج و اسکوبی دو.
‫کاملاً درسته، عزیزانم.
‫خب...شبِ همتون بخیر.
‫خدافظ.
‫سگ های احمق.