.
[جنگ ستارگان: چشم‌اندازها]
[فصل سوم، قسمت پنجم] [گنج یوکو]
‫یوکو.
‫محاصره شدیم! اوضاع بده!
‫یوکو، چی شده؟
‫امروز جشن داریم.
‫هر چی باشه تولدته.
‫کباب «نونا» آماده‌ست.
‫می‌شه لطفاً امروز خونه بمونی، «بیلی»؟
‫باید برم تو شهر ‫تا آب بفروشم.
‫ولی قول می‌دم ‫با یه هدیه برگردم.
‫خونه بمون! من هدیه نمی‌خوام!
‫باشه، باشه.
‫زود برمی‌گردم.
‫سلام، پیرمرد.
‫«سولا»، قبلاً بهت گفتم، ‫اینجا جای بچه‌ها نیست.
‫مربوط به کاره.
‫این دو تا رو قبلاً دیدی؟
‫قاچاقچی‌ان.
‫به نظر میاد باز خودت رو ‫قاطی یه کار خطرناک کردی.
‫اصلاً.
‫- خب، می‌شناسیشون یا نه؟ ‫- نه.
‫حالا خودت رو ‫تو چه دردسری انداختی؟
‫- باشه، پس نمی‌شناسی. ‫- ای وروجکِ...
‫بعداً می‌بینمت، پیرمرد!
‫اوپس!
‫از معامله با شما خوشبختم.
‫هی، آقا، ‫شما این آدم‌ها رو دیدید؟
‫منظورت ‫این دور و بره؟
‫- نمی‌تونم بگم دیدم. ‫- تو چی؟
‫خانواده‌ام هستن.
‫متأسفم، نمی‌دونم.
‫چرا اون بچه این رو داشت؟
‫باید زود برگردم پیش «یوکو».
‫یوکو!
‫یوکو، حالت خوبه؟
‫پیدات کردم!
‫یوکو، چرا؟
‫باید برگردیم خونه. ‫خیلی متأسفم. ببخشید. اجازه بدید.
‫باشه، بیا بریم.
‫یوکو، داشتم فکر می‌کردم.
‫فکر نمی‌کنی وقتشه که اسباب‌کشی کنیم؟
‫ولی چرا؟
‫خب، چون برای تو خیلی سخته ‫که تو این شهر دوست پیدا کنی.
‫یوکو؟
‫ولی من هرجایی باشم خوبم ‫تا وقتی که با تو باشم.
‫این چیه؟
‫این اون چیزی نیست که دنبالشیم!
‫نگاه کن! اون ربات رو اونجا می‌بینی.
‫تا حالا اون مدل رو ندیده بودم، ‫جز تو این عکس.
‫حدس می‌زنم سفارشیه. حتماً همینطوره.
‫که اینطور.
‫پس، حدس می‌زنم مخفیگاهشون رو هم ‫پیدا کردی؟
‫معلومه که پیدا کردم.
‫خیلی‌خب.
‫ریکو، گورا، آماده حمله بشید.
‫حمله؟
‫مگه بهم نگفتی ‫کارمون پس گرفتن جنس دزدیه...
‫چقدر ساده‌لوحی.
‫فکر نکردی که می‌ذاریم اون‌ها ‫از دزدی کردن از دزدها قسر در برن؟
‫ما هر چی دارن رو ‫به عنوان تاوان برمی‌داریم.
‫فوراً حرکت می‌کنیم.
‫هنوز کلی غذا مونده.
‫هر چقدر می‌خوای بخور.
‫ام، ببخشید، کی اونجاست؟
‫در رو باز کنید! ‫دزدان دریایی دارن میان بهتون حمله کنن!
‫باید از اونجا بزنید بیرون! همین الان!
‫لعنتی!
‫به همین زودی رسیدن.
‫وای.
‫یه لحظه وایسا. من تو رو می‌شناسم.
‫اینجا جز یه بچه کسی نیست.
‫- مطمئنی خونه همینه؟ ‫- همینه.
‫- فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟ ‫- یوکو.
‫من با تو کاری ندارم.
‫پدر و مادرت کجان؟
‫اون‌ها یه چیز باارزش من رو برداشتن، ‫و من اینجام تا پسش بگیرم.
‫البته با بهره‌اش.
‫پدر و مادر «یوکو» دیگه پیش ما نیستن.
‫اون‌ها مریض شدن و مُردن.
‫فکر کردی می‌تونی من رو گول بزنی؟
‫شاید قایم شده باشید، ‫ولی من دست‌تون رو خوندم.
‫تو می‌دونی کجاست.
‫حرف بزن.
‫بگو گنج من کجاست؟
‫اینجا نیست.
‫- یوکو! ‫- حالا چی؟
‫هنوزم نمی‌دونی کجاست؟
‫وروجک!
‫خواهش می‌کنم، شلیک نکنید! التماس می‌کنم!
‫چه مزاحمتی.
‫اون ربات خرسی رو بیارید تو سفینه.
‫اونجا می‌تونیم دوباره برنامه‌ریزی‌اش کنیم.
‫با بچه‌ها چی کار کنیم؟
‫- با خونه بسوزونیدشون. ‫- وایسید!
‫گنج رو می‌خواید؟
‫بهتون می‌گم. نشون‌تون می‌دم کجاست.
‫خواهش می‌کنم، فقط به «یوکو» آسیب نزنید.
‫خدا رو شکر. آسیب ندیدی.
‫- بیلی! ‫- وایسا!
‫بیلی؟ بیلی!
‫کافیه! دیگه گریه نکن.
‫اون فقط یه رباته. ‫برات یه دونه دیگه می‌گیریم.
‫«بیلی» فقط یه ربات نیست!
‫اون خانواده‌ی منه.
‫خب، من نمی‌دونم ‫معنی این حرف چیه، باشه؟
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫وای، وای، وای! وایسا، وایسا، وایسا! هی!
‫برو کنار! باید برم «بیلی» رو نجات بدم.
‫خیلی خطرناکه. نمی‌تونی بری.
‫اگه خانواده‌ات رو ازت می‌گرفتن ‫تسلیم می‌شدی؟
‫چی؟
‫خیلی‌خب. منم میام.
‫اسم من «سولا»ـست. اسم تو چیه؟
‫- یوکو. ‫- خوشبختم، یوکو.
‫- مطمئنی از این طرفه؟ ‫- چی؟
‫آخه «ماس آیزلی» از اون طرفه!
‫مطمئنی از این مسیره؟
‫آره! سیگنال «بیلی» ‫قطعاً داره از این مسیر میاد.
‫اینجاست.
‫خب. نقشه‌ات برای ‫پس گرفتن «بیلی» چیه؟
‫می‌ریم اونجا.
‫صدا رو شنیدی؟ ‫یه صدایی از تو شنیدم.
‫آره.
‫یوکو، همین‌طوری ندو برو.
‫این‌ها چیه؟
‫این ربات‌ها مثل مال تو هستن.
‫باشه، من اول می‌رم پایین.
‫- درست پشتم بیا. ‫- گرفتم.
‫اینجا کجاست؟
‫باز نمی‌شه.
‫چیزی که اون جلو هست فقط یه قبره.
‫اون «گنج» کذایی تو وجود نداره.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫راضی شدی؟
‫حالا لطفاً دست از سر ما بردار.
‫فکر کردی خیلی باهوشی.
‫برید اون بچه رو از خونه بیارید.
‫می‌خواید از اون ‫برای باز کردن در استفاده کنید؟
‫اگه می‌دونی چی می‌خوام، ‫چرا انجامش نمیدی؟
‫اطاعت، قربان!
‫تو با من میای.
‫یالا! راه بیفت!
‫چقدر باید بریم پایین؟
‫- از اون طرفه. ‫- وایسا!
‫به نظر نمیاد ‫این طرف‌ها چیزی باشه.
‫مطمئنی راه همینه؟
‫- احتمالاً. ‫- چی... یعنی نمی‌دونی؟
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫یه چیزی داره تعقیب‌مون می‌کنه.
‫هنوز گزگز می‌کنه.
‫دلم برات می‌سوزه.
‫اون...
‫بچه اونجاست!
‫هی، وایسا!
‫اون دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫تبریک می‌گم که خودت رو رسوندی اینجا.
‫منتظرت بودم.
‫«بیلی» کجاست؟ پسش بده بهم!
‫خیلی‌خب، ‫اگه این چیزی‌ـه که می‌خوای.
‫واقعاً؟
‫بیا، بیلی.
‫چطوره یه تجدید دیدار خوب داشته باشی؟
‫- بیلی! ‫- هی، وایسا!
‫بیلی!
‫بیلی؟
‫همونطور که می‌بینی،
‫به خودم زحمت دادم ‫و به «بیلی» عزیزت چندتا ارتقاء دادم.
‫بیلی، منم، یوکو!
‫این کار رو نکن!
‫بیلی، تمومش کن!
‫بیلی، باید به خودت بیای!
‫با وجود تلاش‌های ما ‫برای برنامه‌ریزی مجدد،
‫با اینکه «بیلی» الان دستورات رو اجرا می‌کنه
‫به دلایلی، ‫هنوز اون در رو برامون باز نمی‌کنه.
‫چقدر ناامیدکننده.
‫با این حال، تو می‌تونی اون در رو باز کنی.
‫و اگه این کار رو بکنی، ‫من «بیلی» رو به حالت عادی برمی‌گردونم.
‫کدوم در؟
‫من... من چیزی در مورد در نمی‌دونم!
‫یوکو!
‫- سولا! ‫- زود باش در رو باز کن.
‫نمی‌تونم. حتی بلد نیستم چطوری.
‫خب که چی؟ کی اهمیت می‌ده؟
‫فقط برو اونجا و یه کاریش بکن!
‫باز شد!
‫در رو باز کردم، همونطور که خواستی.
‫حالا «بیلی» رو...
‫«بیلی» رو الان درست کن.
‫تو بهم قول دادی.
‫کارت خوب بود. می‌تونی بری.
‫سولا!
‫نه، بیلی. این کار رو نکن.
‫الان وقت از تعجب خشک شدن نیست.
‫شروع کنید به بار زدن گنج ‫قبل از اینکه خورشید...
‫غیرممکنه.
‫امکان نداره.
‫- همه‌اش همینه؟ ‫- چطور جرأت کردن من رو مسخره کنن؟!
‫عقب‌نشینی!
‫بیلی!
‫وایسا!
‫حالا فرصت‌ داریم که فرار کنیم.
‫آره.
‫اون‌ها چی؟
‫راست می‌گه. دارن سعی می‌کنن فرار کنن.
‫هی!
‫انگار ما اینقدر احمقیم ‫که وایسیم شما بچه‌ها برسید.
‫بگیر که اومد.
‫گیر کردم! ای احمق‌ها! کمکم کنید!
‫دارید چی کار می‌کنید؟
‫موفق شدیم!
‫باید...
‫بیلی!
‫- عزیزم. اون چی بود؟ ‫- بیلی!
‫یوکو! تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫بیلی، حالت خوبه؟
‫خب، امیدوارم خوب باشم.
‫چرا نباید باشم؟
‫عزیزم.
‫عجیبه. کلش خالیه.
‫خب، آخه مقصد ما ‫اون پایینه.
‫این چیه؟
‫هی! این باباته!
‫وای.
‫ریخت. یوکو.
‫آره. آفرین، یوکو.
‫تو تکون نخور، باشه؟
‫ببین چقدر بزرگ شدی.
‫شرط می‌بندم آخرش ‫از بابا هم گنده‌تر می‌شی.
‫یوکو، پدر و مادرت آدم‌های فوق‌العاده‌ای بودن
‫اون‌ها برای نیازمندانِ حاشیه‌ی خارجی کهکشان، ‫غذا و کمک‌های پزشکی می‌بردن.
‫و یه چیز دیگه هم هست.
‫این رو برات گذاشتن.
‫این... این یه سفینه‌ی فضاییه.
‫نقشه اصلی این بود که این رو بهت بدن ‫وقتی که کاملاً بزرگ شدی.
‫ولی... خب، دنبالم بیاید.
‫سولا!
‫یالا. بیا بریم.
‫نه. منظورم اینه که، این چیزی‌ـه ‫که پدر و مادرت برای تو گذاشتن، مگه نه؟ پس...
‫خب که چی؟ تو هم بخشی از خانواده‌ای.
‫باشه؟
‫یالا. عجله کن.
‫وای!
‫چی...
‫- این یه سفینه فضایی واقعیه. ‫- وای!
‫یعنی هنوز کار می‌کنه؟
‫می‌دونی من همیشه آرزو داشتم ‫یه روزی برم فضا.
‫خب، عالیه.
‫در این صورت، می‌خواید به هردوتون ‫یاد بدم چطور برونیدش؟
‫واقعاً؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫بیلی.
‫عاشقشم.
‫و ممنونم که بهترین ‫هدیه تولد دنیا رو بهم دادی.
[اقتباسی از "جنگ ستارگان" اثر جورج لوکاس]