.
[جنگ ستارگان: چشم‌اندازها]
[فصل سوم، قسمت سوم] [نُهمین جدای: فرزند امید]
‫هیچ جوره نمی‌تونیم گم‌شون کنیم.
‫می‌دونم!
‫سپرها دیگه بیشتر از این ‫دووم نمیارن.
‫چقدر دیگه مونده ‫تا اون هایپردرایو آماده بشه؟
‫تقریباً آماده‌ست.
‫فقط باید یه‌کم دیگه دووم بیاریم.
‫اون یه سفینه راهزن معمولی نیست.
‫اون سفینه «جدای»ـه. ‫شک ندارم.
‫آماده‌ی نفوذ به بدنه‌شون بشید.
‫اطاعت می‌شه.
‫فعال‌سازی هایپردرایو، همین الان!
‫وایسا، نه!
‫نذارید فرار کنن.
‫نه، من هنوز این بیرونم!
‫کارا!
‫ادامه بده. تسلیم نشو.
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫این افکار جلوی تو رو می‌گیرن، کارا.
‫تو می‌تونی.
‫فقط کافیه خودت رو باور داشته باشی.
‫اگه اعتماد کنی، می‌دونم ‫که «نیرو» حتماً جوابت رو می‌ده.
‫باشه، سعیم رو می‌کنم.
‫کارا!
‫فرار کن!
‫پدر...
[نُهمین جدای: فرزند امید]
‫اون چیه؟
‫وای!
‫این... یه دختره.
‫بالأخره بیدار شدی!
‫سلام؟ وایسا!
‫من یه ربات خدماتی به اسم «تِتو» هستم،
‫و ازتون خواهش می‌کنم،
‫لطفاً به ارباب «تتو» کمک کنید.
‫عجله کنید. لطفاً از این طرف بیاید، جدای بزرگ
‫یه لحظه وایسا!
‫التماس می‌کنم، لطفاً به ارباب «تتو» کمک کنید
‫ببین، اول باید آروم باشی.
‫باشه، حالا بگو چی شده.
‫باشه. خب...
‫«تتو» و ارباب «تتو» با این سفینه فرار کردن
‫تا از جنگی که تو «کامویی» ‫در گرفته بود دور بشن.
‫ولی، تو راه، بهمون حمله شد، ‫و بعد کنترل سفینه رو از دست دادیم.
‫و بعد از اون، ‫ارباب «تتو» خیلی مریض شد.
‫و حالا، اون تو مخزن «بکتا» خوابیده ‫تا جلوی پیشرفت مریضی‌اش رو بگیره.
‫کامویی؟
‫از درس‌های تاریخ یادمه،
‫ولی اون جنگ باید مال ‫حداقل صدها سال پیش باشه.
‫در واقع زمان خیلی زیادی گذشته.
‫راهزن‌ها بارها برای غارت ‫قطعات به سفینه اومدن.
‫«تتو» و دوست‌های رباتی «تتو» ‫تا جایی که می‌تونستیم جنگیدیم،
‫ولی آخرش، سفینه نابود شد، ‫و حالا «تتو» تنها کسیه که باقی مونده.
‫اون مجسمه توی مبارزه افتاد.
‫و از همون موقع،
‫محلی که ارباب ‫تو مخزن «بکتا» خوابیده
‫کاملاً مسدود شده.
‫«تتو» از وقتی مجسمه افتاده ‫ارباب رو ندیده.
‫برای همین «تتو» خیلی نگرانشه.
‫«تتو» نمی‌تونه کاری بکنه.
‫فقط... منتظر و منتظر و منتظر کمک مونده.
‫اشکالی نداره.
‫من الان اینجام تا بهت کمک کنم.
‫خیلی ممنونم، جدای بزرگ.
‫کارت خوب بود، «چهار-نُه». ‫همین کافیه.
‫برگرد داخل.
‫دیگه نباید نگران ‫دنبال کردنمون باشیم.
‫دستگاه ردیاب نابود شد.
‫خوبه. به محض اینکه ‫سپرها درست شن، برمی‌گردیم.
‫باید کارا رو نجات بدیم.
‫فکر می‌کنی اون بیرون در امان باشه؟
‫نگران نباش.
‫«نیرو»ـش همیشه قویه، ‫حتی تو این لحظه.
‫اگه اینطوره، ‫ممکنه از شما هم قوی‌تر باشه؟
‫شاید باشه.
‫حتی اگه اینطور باشه،
‫اون هنوز یاد نگرفته ‫چطور اون نیرو یا خودش رو کنترل کنه.
‫به خاطر همینه که وظیفه‌ی ماست ‫راهنمایی‌اش کنیم.
‫تا به دست «نیمه‌ی تاریک» نیفته.
‫حتماً تعمیرات رو تموم می‌کنم.
‫قوی باش، کارا.
‫باید خودت رو باور داشته باشی.
‫یه فشار دیگه، ‫با تمام توانت.
‫باشه.
‫هُل بده!
‫تتو، حالت خوبه؟
‫بله.
‫ببخشید. ازت کار زیادی خواستم.
‫فقط کافیه خودت رو باور داشته باشی.
‫ اگه اعتماد کنی، می‌دونم ‫که «نیرو» حتماً جوابت رو می‌ده.
‫پدر.
‫یالا.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫خواهش می‌کنم!
‫جدای... بزرگ!
‫تتو،
‫حالا می‌تونی ‫دوباره اربابت رو ببینی.
‫خودتونید، ارباب!
‫«تتو» چقدر منتظر ‫رسیدن این روز بود.
‫که بالأخره بتونه دوباره شما رو ببینه، ارباب
‫«تتو» خیلی خیلی خوشحاله.
‫ارباب همیشه می‌گفت «جدای»ها ‫کسانی هستن که کهکشان رو نجات می‌دن.
‫کسانی که برای کهکشان امید میارن.
‫ارباب همیشه این رو به «تتو» می‌گفت.
‫و راست بود!
‫- تتو... ‫- بله؟
‫من در واقع «جدای» نیستم.
‫دارید چی می‌گید؟
‫شما «جدای» بزرگ «تتو» هستید.
‫شما ارباب «تتو» رو نجات دادید.
‫واقعاً متأسفم،
‫ولی ما خیلی دیر رسیدیم.
‫سیستم پشتیبانی حیات سال‌ها پیش از کار افتاده
‫نه!
‫اسم من کاراست.
‫من تو یه سفرم، با دوست‌هام، ‫دنبال پدرم می‌گردم که دزدیدنش.
‫ممنونم، کارا.
‫به لطف تو، کارا،
‫«تتو» تونست دوباره اربابش رو ببینه.
‫تتو...
‫و حالا نوبت «تتو»ـه که به کارا کمک کنه.
‫«تتو» شما رو پیش دوست‌هاتون برمی‌گردونه، ‫هر طور که شده.
‫ممنونم.
‫کارا گرسنه‌ست؟
‫«تتو» براتون غذا می‌پزه.
‫آماده‌ست!
‫به نظر خوشمزه میاد!
‫عالیه!
‫ارباب هم قبلاً همیشه ‫از «تتو» تعریف می‌کرد.
‫کارا، یه چیزی هست ‫که «تتو» هنوز نمی‌فهمه.
‫چی هست؟
‫چرا آدم‌ها باید جنگ کنن؟
‫پدرم همیشه می‌گفت،
‫کهکشان همین الانم ‫درگیر ترس و خشمه.
‫حداقل این چیزی‌ـه که ‫یادمه وقتی بچه بودم می‌گفت.
‫همیشه می‌گفت، ‫واسه همینه که مهم نیست چی بشه،
‫ما باید برای هر کسی که ‫نیاز داره دست یاری دراز کنیم.
‫تا وقتی این کار رو بکنیم،
‫اون موقع داریم اولین قدم‌ها رو ‫برمی‌داریم
‫تا کهکشان رو به ‫مسیر خیر هدایت کنیم.
‫پدرت به نظر ‫آدم واقعاً فوق‌العاده‌ای میاد.
‫کارا، لطفاً یه «جدای» بزرگ بشو.
‫اون‌وقت می‌تونی صلح رو به کهکشان بیاری.
‫چیزی شده؟
‫من توانایی‌اش رو ندارم.
‫وقتی اومدن پدرم رو دستگیر کنن، ‫من هیچ کاری نتونستم بکنم جز فرار کردن.
‫من برای نجات دادنش زیادی ضعیف بودم.
‫فقط کسی که واقعاً قویه
‫این توانایی رو داره ‫که ضعفش رو به بقیه نشون بده.
‫این درسیه که ‫ارباب یه بار به «تتو» یاد داد.
‫کارا می‌دونه که الان ضعیف‌تره، ‫ولی می‌تونه قوی بشه.
‫و مگه درک کردن همین موضوع ‫برای «جدای» شدن مهم نیست؟
‫می‌دونی چیه؟ حق با توئه.
‫باشه.
‫من قوی‌تر می‌شم.
‫این یه قوله، تتو!
‫بله!
‫به نظر میاد که سفینه ‫در حال حاضر تو یه میدون سیارک گیر کرده.
‫دقیقاً. اینجا از مسیرهای ‫حمل و نقل غیرنظامی خیلی دوره.
‫به ندرت سفینه‌ای از اینجا رد می‌شه.
‫پس، هیچ‌کس نیست ‫که ازش کمک بخوایم.
‫«تتو» داشته سعی می‌کرده ‫یه راه‌حل برای این مشکل پیدا کنه.
‫خب، اگه یه نشونه داشتیم ‫که از فاصله دور قابل ردیابی باشه،
‫شاید اون‌وقت یکی متوجه بشه.
‫یه نشونه؟
‫یه چیزی باید همین الان به سفینه خورده باشه!
‫بریم ببینیم.
‫اون سفینه ‫مال دوست‌های کارا است؟
‫نیست.
‫ولی من اون سفینه رو قبلاً دیدم.
‫اون به سفینه‌مون حمله کرد.
‫اون‌ها آدم بَدها هستن؟
‫اسکن تأیید می‌کنه. ‫علائم حیات از اینجا میاد.
‫جایزه 100 میلیون ‫اعتباری برای یه «جدای» تنها؟
‫«ناوام» خیلی مصممه.
‫اون کمر بسته که «جدای»ها رو ریشه‌کن کنه.
‫آدم غیرقابل تحملیه.
‫ولی من اون جایزه رو رد نمی‌کنم.
‫«جدای» رو زنده بگیرید.
‫وقتی دستگیر شد، ‫ازش برای بیرون کشیدن بقیه استفاده می‌کنیم.
‫اطاعت می‌شه.
‫اون‌ها دنبال «جدای» می‌گردن؟
‫ممکنه دنبال تو باشن، کارا؟
‫من می‌شناسمشون.
‫اون‌ها شبیه آدم‌هایی هستن ‫که پدرم رو بردن.
‫«تتو» نمی‌ذاره هیچ‌کس ‫بلایی سر کارا بیاره.
‫نگران نباش، «تتو» برات می‌جنگه.
‫ممنونم... تتو.
‫هی! من همین‌جام.
‫اونجاست!
‫دست‌ها بالا!
‫و تکون نخور.
‫موفق شدیم!
‫نه.
‫مقاومت بی‌فایده‌ست. ‫با ما بیا.
‫بهم بگو پدرم کجاست!
‫داره در مورد کی حرف می‌زنه؟
‫فکر کنم منظورش ‫اون مردی باشه که «بی-تو» دستگیر کرد.
‫این باید دخترش باشه.
‫می‌دونستم درست حدس زدم.
‫شماها همون‌هایی هستید که پدرم رو دزدیدید!
‫پسش بدید بهم!
‫تو این کار دخالت نکن.
‫خودم کارش رو تموم می‌کنم.
‫تتو، عقب بمون.
‫نه.
‫«تتو» هم می‌جنگه.
‫کارا، بالای سرت.
‫اوضاع بده. «تتو» باید کمک کنه.
‫دوتایی کارش رو می‌سازیم.
‫کارا!
‫کارت تمومه.
‫نه! تتو!
‫چشم‌هات رو ببند!
‫لعنتی!
‫کجا رفتن؟
‫پخش بشید و بگردید.
‫تتو، خوبی؟
‫«تتو» یه رباته. مشکلی نیست.
‫ولی اون رو ولش کن. با «تتو» بیا.
‫«تتو» یه فکر خوب داره.
‫تتو، کجا می‌ریم؟
‫فقط عجله کن!
‫کمکم کن... این رو جابه‌جا کنم.
‫برو داخل این، کارا.
‫باشه.
‫این غلاف فرار هنوز کار می‌کنه.
‫فقط به انرژی من احتیاج داره تا کار بیفته.
‫داری چی می‌گی؟ ‫نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫«تتو» کارا رو نجات می‌ده، ‫به هر قیمتی که شده.
‫تتو! همین الان این در رو باز کن!
‫کارا،
‫پدرت رو پیدا کن، هر طور که شده.
‫«نیرو» یاورت باشه.
‫برگرد!
‫تتو.
‫تتو!
‫هدف ممکنه با ‫یه غلاف فرار، فرار کرده باشه.
‫منطقه‌ی اطراف رو بگردید.
‫بسپارش به من.
‫سیستم تخریب خودکار فعال شد.
‫لطفاً فوراً تخلیه کنید. تکرار می‌کنم...
‫ارباب، «تتو» اون «جدای» بزرگ رو نجات می‌ده.
‫مسافرین،فوراً از طریق غلاف‌های فرار سفینه را تخلیه کنید
‫این آخرین اخطاره.
‫کارا...
‫تو تبدیل به بارقه‌ی امید کهکشان می‌شی.
‫«تتو» بهت باور داره.
‫کارا؟
‫کارا؟ کارا، حالت خوبه؟
‫جایزه‌بگیرهایی که «جدای» شکار می‌کنن.
‫درسته.
‫تو تنهایی با جایزه‌بگیرها جنگیدی؟ ‫ولی چطوری؟
‫«تتو» همونی بود که من رو نجات داد.
‫تتو؟
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫فکر کنم بهتره یه‌کم استراحت کنی.
‫باشه.
‫«مارگِریو جورو».
‫می‌دونم. شک ندارم خودشه.
‫باید «ناوام» باشه.
‫و این تأیید می‌کنه که ‫اون می‌دونه ما داریم چی کار می‌کنیم.
‫من باید به «نیرو» اعتماد کنم.
‫من یه «جدای» بزرگ می‌شم.
‫و پدرم رو پیدا می‌کنم، هر طور که شده!
[...ادامه دارد]
[اقتباسی از "جنگ ستارگان" اثر جورج لوکاس]