.
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
‫رادن.
‫بله، خانم اشلاگ.
‫ناشکیله. ‫از گرفتن صاعقه تونیتروس خودداری کنید
‫اخیراً تعداد تأخیرها و دیر تحویل دادن ‫تکالیف مدرسه زیاد شده.
‫بعد از استراحت آخر هفته، ‫مطمئن بشید که خودتون رو جمع و جور می‌کنید.
‫متوجه شدید؟
‫چرا دارین به آنیا نگاه می‌کنین؟
‫منم دیروز انقدر غرق ورزش شدم ‫که نزدیک بود تکالیفم رو فراموش کنم.
‫آنیا نگران این چیزها نیست چون باباش یه دیوه
‫بلند شو، آنیا! تکالیفت رو انجام دادی؟!
‫چه دوست‌داشتنی.
‫چی داری می‌گی؟ تو خودتم بعضی‌ وقت‌ها دیر می‌کنی
‫آره، دقیقاً. تو هم سر کلاس خوابت می‌بره.
‫من یه پیش‌بینی می‌کنم.
‫اونی که هشت تا صاعقه تونیتروس می‌گیره ‫و اول از همه از کلاس ما اخراج می‌شه، تویی.
‫الان وقت حرکت خفن منه...
‫الان وقت «مشت ناک‌اوت» استاد یور هست ‫که بهمون یاد داد...
‫کار عجولانه‌ای نکن، بکی.
‫شنیدم تو هم قبلاً خواب موندی!
‫می‌تونی مطمئن باشی که ‫صاعقه تونیتروس نمی‌گیری؟
‫عمراً! ارباب دامیان رو !با خودتون عوام مقایسه نکنید
‫هیچ شانسی وجود نداره که همچین اتفاقی بیفته!
‫درسته! این به همون اندازه غیرممکنه ‫که رعد و برق به سمت بالا بزنه!
‫اگه اینقدر پیش بری، ‫بهم فشار میاد...
‫اگه ارباب دامیان حتی یه دونه ‫صاعقه تونیتروس بگیره،
‫ما سه تا فقط با زیرشلواری ‫یه دور دور مدرسه می‌دویم!
‫باشه، شرطه!
‫مرد هیچوقت زیر حرفش نمی‌زنه!
‫اینطور نیست، ارباب دامیان؟
‫هی، وایسا...
‫مـ... مشکلی پیش اومده!
‫چت شده، بیل؟ خوبی؟
‫فرار...
‫همه‌تون باید همین الان از اینجا برید!
‫یه فاجعه...
‫یه فاجعه وحشتناک ظاهر شده!
‫اه، بچه‌های کلاس 1 خیلی رو مخن.
‫بیا بعداً حسابشون رو برسیم.
‫رادن.
‫بله، خانم اشلاگ.
‫همون‌جا وایسید.
‫زبان بی‌ادبانه. یونیفرم‌های نامرتب.
‫توطئه برای درگیری و خشونت.
‫ضربه تونیتروس!
‫چه اعطای درخشانی از صاعقه‌های تونیتروس، ‫خانم اشلاگ.
‫سالن کلاین سوان پر شده از ‫دانش‌آموزهای بی‌انضباط.
‫می‌بینم که عوض نشدید، ‫بانو اشلاگ.
‫استاد هندرسون. خیلی وقته ندیدمتون.
‫حالتون چطوره؟
‫همونطور که می‌بینید، در بهترین فرم هستم.
‫- هرچند... ‫- صاعقه تونیتروس... صاعقه تونیتروس...
‫شاید دارید یه‌کم زیاده‌روی می‌کنید؟
‫عزیزم. این آخرین حرفی بود که انتظار داشتم ‫از شما بشنوم، آقای شکیل.
‫به نظر میاد که خیلی نرم شدید.
‫شنیدم که الان مسئول دانش‌آموزهای ‫سال اولی شدید.
‫ممکنه به همین خاطر باشه؟
‫خب، حالا، باید برم به این ‫بره‌های کوچولوی دوست‌داشتنی شما سلام کنم.
‫با اجازه شما.
‫بانو دونا اشلاگ از کمیته انضباطی.
‫گفته می‌شه که یه زمانی ترس به دل ‫دانش‌آموزهای ایدن می‌انداخت.
‫به خاطر یه بیماری سخت تو بیمارستان بستری بود، ‫ولی ظاهراً الان برگشته.
‫ترس؟
‫اون برای کوچک‌ترین تخلفات فوراً ‫صاعقه تونیتروس میده.
‫اون صدها دانش‌آموز رو به اخراج فرستاده!
‫می‌گن که حتی یه بوته علف هم ‫تو مسیری که اون رفته رشد نمی‌کنه.
‫بهش می‌گن... پیرزن تونیتروس!
‫پیرزن تونیتروس...
‫زود باشید فرار کنید!
‫تلفات زیادی از کلاس 4 من هم داشتیم!
‫قبل از اینکه دیر بشه فرار کنید!
‫بیل!
‫چـ... چی کار کنیم؟
‫باید فوراً به یه جای امن بریم!
‫از دیدارتون خوشبختم، کلاس 1-3.
‫من اشلاگ از کمیته انضباطی هستم.
‫ایـ... این پیرزن تونیتروسه؟
‫تک‌تک صف ببندید.
‫الان وسایلتون رو بازرسی می‌کنم.
‫حتی یه نفرشون هم از دستم در نمیره.
‫و این چیه؟
‫خـ... خوراکی‌های خوابگاهمه، خانم.
‫و می‌دونی که این‌ها تو محوطه مدرسه ممنوعه؟
‫بله، خانم! می‌دونم!
‫پس این اجتناب‌ناپذیره.
‫تونیتروس!
‫این چیه؟
‫کـ... کارت بازی. متأسفم! نمی‌دونستم ‫که نباید با خودم بیارمشون...
‫از اونجایی که ظاهراً حتی ‫ابتدایی‌ترین قوانین رو هم نمی‌دونی...
‫تونیتروس!
‫خیلی وقته که از یه فستیوال ‫صاعقه تونیتروس لذت نبرده بودم.
‫الان تو مود تنبیه کردن هر کسی هستم.
‫عجب ظالمیه!
‫بعدی!
‫لعنتی. داره یکی یکی همه رو تنبیه می‌کنه.
‫هول نشید. ما چیز بدی نداریم.
‫تو. دستمالت کجاست؟
‫ندارم.
‫صاعقه تونیتروس!
‫امکان نداره... سر یه دستمال؟
‫ساکت!
‫ظاهر آشفته نشون‌دهنده ‫بی‌نظمی تو قلب آدمه!
‫یه زمانی یه دانش‌آموز درخشان ‫تو کالج ایدن ما بود.
‫فقط یه قدم تا تبدیل شدن به ‫دانشمند امپراتوری فاصله داشت، [دستشویی]
‫ولی یه روز، دستمالش رو فراموش کرد.
‫لعنتی. خب، بی‌خیال. ‫با شلوارم پاکشون می‌کنم.
‫واو، شلوارت خیسه!
‫- ها! آقای شلوار خیس! ‫- شلوارش رو خیس کرده!
‫نه! اشتباه می‌کنید!
‫اون روح بیچاره راهش رو گم کرد.
‫بعدش یکی پس از دیگری مشکل ایجاد کرد ‫و اخراج شد.
‫نتونست شغل مناسبی پیدا کنه، ‫به مقاومت پیوست، فعال شد،
‫و شنیدم که توسط پلیس مخفی ‫دستگیر شده.
‫نمی‌دونم الان مُرده‌ست یا زنده.
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام ببینم یه دانش‌آموز دیگه ‫این مسیر رو طی کنه!
‫اون‌هایی که به دستمال می‌خندن، ‫با دستمال هم گریه می‌کنن!
‫و بنابراین، بعدی!
‫دستمالم کجاست...
‫باشه، من دارمش!
‫من ندارمش!
‫چی کار کنم؟
‫اینطوری پیش بره، یه صاعقه تونیتروس می‌گیرم!
‫چی کار کنم؟!
‫همه‌ش تقصیر توئه که ما تو این دردسر افتادیم، ‫ارباب دامیان!
‫ارباب دامیان، تو یه احمقی!
‫نه! در اون صورت...
‫هی، یوئن! بذار مال تو رو قرض بگیرم...
‫- چی؟ این تقلبه! ‫- چقدر ضایع. تو بدترینی.
‫نه...
‫کله فینگیلی. کله گردالی.
‫نه! من باید چی کار کنم؟!
‫پسر دوم قاطی کرده. چه باحال.
‫نه، مهم‌تر از اون، اگه حتی ‫یه دونه صاعقه تونیتروس بگیرم،
‫دیگه هیچوقت نمی‌تونم با پدرم روبه‌رو بشم!
‫نمی‌تونیم غول آخر رو ببینیم؟! ‫نقشه ب در خطره!
‫مجبورم کاری که باید رو انجام بدم.
‫- هی، یو... ‫- بعدی!
‫بله، خانم...
‫همه‌چی تموم شد.
‫پسر دوم.
‫می‌تونی دستمال آنیا رو قرض بگیری.
‫ولی وایسا. تو...
‫نترس.
‫من همیشه دو تا دستمال همراهم دارم محض احتیاط ‫که همچین اتفاقی بیفته! [ادای بابا رو درمیاره]
‫مطمئنی؟
‫بگیرش.
‫یه لطفی بهت بدهکار شدم.
‫بعدی!
‫بـ... بله، خانم...
‫ممنون، خانم آنیا!
‫تو پسر دوم رو نجات دادی.
‫من الان خوشحالم، پس دیگه ‫کارهای جنگی نمی‌کنم.
‫و دنیا در صلح بود.
‫و این دستمال مال توئه؟
‫بـ... بله، خانم!
‫چرا روش حرف "آ" گلدوزی شده؟
‫اون "آ" توی دامیانه، خانم!
‫بعدی!
‫دستمالت کجاست؟
‫البته، من دسمالم رو دالم. [زیست‌شناسی یویکو]
‫[غذای خشک باند]
‫تونیتروس.
‫دومی اینجا نبود!
‫چی؟! چی؟!
‫تو... چی؟
‫آنیا گند زد.
‫فقط تصور کردم که گذاشتمش اینجا.
‫تو انقدر به طرز وحشتناکی احمقی؟!
‫بعدی!
‫بله، خانم.
‫خانم...
‫اشتباه می‌کنید، بانو اشلاگ.
‫این...
‫چیه؟
‫ام...
‫این بچه‌های گستاخ کوچولو ‫سعی کردن من رو گول بزنن؟
‫اگه اینطوره، هر دوشون ‫دو تا صاعقه تونیتروس می‌گیرن.
‫اون...
‫تو...
‫[غذای خشک باند]
‫جبرانش می‌کنم! مثل آب خوردنه! ‫[غذای خشک باند]
‫فکر نکنم بتونم با خودم کنار بیام ‫اگه بدونم بهت بدهکارم.
‫ولی آنیا که برات کیک نپخته.
‫خفه شو، تو یه احمق به تمام معنایی!
‫دارم سعی می‌کنم ازت تشکر کنم!
‫اتفاقی افتاده؟
‫قراره برای آنیا کیک درست کنه؟
‫نمی‌دونم چه خبره، ‫ولی نقشه ب پیشرفت کرده؟
‫شاید آنیا امروز نبرد رو باخته باشه، ‫ولی آنیا جنگ رو می‌بره!
‫بابا!
‫پسر دوم قراره به زودی برای آنیا ‫کیک درست کنه!
‫چی؟ شما دوتا الان با هم خوبید؟
‫آفرین!
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫هی، اون...
‫یه صاعقه تونیتروس...
‫چی؟
‫یه صاعقه تونیتروس.
‫تونی...
‫چی؟
‫لـ... لوید؟!
‫بابا!
‫[استلای مورد نیاز برای دانشمند امپراتوری: 7 ‫تونیتروس تا اخراج: 6 نقشه ب: کمی پیشرفت کرد]
[مأموریت 39 - بخش اول: خاطرات]
‫[لوون، شرق وستالیس] [ورود ممنوع]
‫چی کار کنیم، مشاور؟
‫اینطوری پیش بره، این سنگر دیگه ‫زیاد ازمون محافظت نمی‌کنه...
‫بزن بریم!
‫چی...
‫تونستی! دمت گرم، مشاور...
‫حالتون خوبه، سرگرد؟
‫لعنت به تو، سگ وستالیسی!
‫برگردی می‌کشمت.
‫ولی من به هر حال برمی‌گردم!
‫لعنتی!
‫من قرار نیست با یه کش لاستیکی بمیرم!
‫ایـ... این نامردیه! ‫زامبی‌خلاف قوانینه.
‫درسته!
‫وستالیس پیروز است!
‫دوباره باختیم.
‫اه، دوباره باید نقش سربازهای اوستانیایی رو بازی کنیم؟
‫تو فقط وقتی جنگ‌بازی می‌کنیم ‫خیلی جدی می‌شی، مشاور.
‫تـ... تو اینطور فکر می‌کنی؟
‫وقتی تو نقش فرو میرم، ‫فقط می‌شم «ررررااار».
‫اسم این پسر جوون هست...
‫اسم رمز: مشاور.
‫هرچند که در نهایت بهش می‌گن...
‫گرگ‌ومیش.
‫من هیچوقت یه پسری رو قبول ندارم
‫که حتی یه تجهیزات نظامی !درست و حسابی هم نداره
‫خـ... خب، بابای من خیلی سخت‌گیره...
‫اوه، بی‌خیال، ژنرال.
‫و حالا اخبار شبانگاهی.
‫تظاهرات علیه اوستانیا از دیروز ‫در شهر ادامه داشته.
‫- هنوزم تعجب می‌کنم که اینجا رو پیدا کردی، مشاور. ‫- دیده شد که افراد زیادی با سر دادن شعار و راهپیمایی به تظاهرات پیوستند.
‫فکر کنم قبلاً یه انبار بوده ‫که ارتش ازش استفاده می‌کرده.
‫این پایگاه مخفی مال ماست، ‫پس بهتره به هیچ‌کس در موردش نگید!
‫علاوه بر این، اگه کسی بفهمه بدون اجازه ‫اومدیم تو، دعوامون می‌کنن.
‫هی، دفعه بعد، بیاین یه چادر بیاریم ‫و شب رو اینجا بمونیم.
‫فکر عالی‌ایه. ‫من چند تا کنسرو میارم.
‫یه تمرین بقا! ‫منتظرش می‌مونم.
‫درسته؟ شماها بهتره آماده باشید.
‫من سه‌تا از یه نوع دارم!
‫من فول هاوس دارم.
‫چی؟!
‫لعنتی! دوباره باختم!
‫ما چهار تفنگدار شجاع هستیم!
‫به پیش بر فراز دشت‌ها ‫و بر فراز کوه‌ها!
‫بزن بریم!
‫من اومدم.
‫بابا، اومدی.
‫دیر کردی.
‫مـ... من داشتم با چند تا از دوست‌هام .بازی می‌کردم
‫تو...
‫هنوزم داری اون سربازبازی‌های احمقانه رو می‌کنی؟
‫باید به فکر آینده‌ات باشی و درس بخونی.
‫ولـ... ولی من دارم بهش فکر می‌کنم.
‫منم قراره با بقیه ‫به ارتش ملحق بشم.
‫حتی بهش فکر هم نکن.
‫یه ترسو مثل تو فقط تو میدون جنگ ‫باعث عقب موندن بقیه می‌شه.
‫ولـ... ولی من می‌تونم انجامش بدم!
‫من قراره همه آدم‌بدها رو از شرق شکست بدم!
‫تو با چشم‌های خودت دیدی که اوستانیایی‌ها ‫دارن کارهای بد می‌کنن؟
‫مستقیماً با یکیشون حرف زدی ‫تا بفهمی چه‌جور آدم‌هایی هستن؟
‫عزیزم...
‫اولاً، جنگی اتفاق نمیفته.
‫خودت داوطلبانه آرزوی درگیری نکن!
‫هی، برگرد اینجا! من هنوز حرفم رو تموم...
‫عزیزم، لطفاً بس کن.
‫چرا باید همیشه اینطوری باشی؟
‫به نفع خودشه.
‫ولی لازم نبود بزنیش.
‫تو دخالت نکن!
‫- دلیل اینکه درست درس نمی‌خونه اینه که تو همه‌ش لوسش می‌کنی! ‫- خب، تو هم که همه‌ش با مامان دعوا می‌کنی...
‫کمیک امروز صبح روزنامه رو دیدی؟
‫دیدم!
‫عجب چیز کلاسیکی بود!
‫هی، شماها گرسنه‌اید؟
‫خانم، چهار تا کروکت لطفاً!
‫حتماً، بچه‌های شیطون.
‫و داغ باشن!
‫هی، بچه‌ها.
‫تو تزئینات فستیوال بهمون کمک کنید!
‫چی؟
‫خوراکی هم داریم.
‫خیلی سنگینه!
‫هی، اون رو بیار اینجا.
‫اگه انقدر ضعیف باشی، هیچوقت ‫یه سرباز درست و حسابی نمی‌شی.
‫چی؟! لعنتی!
‫در ششم، وزیر خارجه اوستانیا گفت ‫که نیاز خواهند داشت...
‫- تا در مورد اصلاح پیمان شرق و غرب با دقت بیشتری بحث کنند. ‫- لعنت به اوستانیا.
‫هی، واقعاً قراره جنگ بشه؟
‫تا وقتی شما پسرها به جنگ‌بازیتون ادامه بدید، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫به لطف این پیمان، هیچ درگیری ‫قابل توجهی وجود نداشته.
‫صلح زده به سرتون!
‫همین می‌تونه به قیمت جونتون تموم بشه!
‫- اون شیاطین شرقی هر فرصتی پیدا کنن سعی می‌کنن گولمون بزنن! ‫- آره، آره.
‫در هر صورت، تو هیچ تجهیزات نظامی نداری، ‫پس به هر حال نمی‌تونی به ارتش ملحق بشی.
‫چـ... چرا، می‌تونم!
‫ولی تفنگ کشی‌ات شکست، مگه نه؟
‫می‌خوای با چی بجنگی؟ با چکش؟
‫دارم میرم مأموریت کاری.
‫یه‌کم یهویی به نظر میاد.
‫ظاهراً اوضاع دور و بر مرز ‫داره متشنج می‌شه.
‫مراقب باش.
‫هستم.
‫بابا.
‫چیه؟
‫می‌دونی...
‫یه کتاب کمک‌آموزشی هست که می‌خوامش.
‫برای همین می‌خواستم ببینم می‌تونم ‫یه‌کم پول توجیبی بگیرم.
‫که اینطور!
‫که اینطور. پس بالأخره داری به خودت میای.
‫بیا. گمش نکنی.
‫آخ جون! ممنون!
‫وقتی از سفرم برگشتم، نظرت چیه ‫با هم تو فستیوال بگردیم؟
‫تا اون موقع مؤدب باش.
‫هستم. ‫[دروغ گفتم]
‫بابا، می‌دونی...
‫نه، هیچی نیست.
‫اون روز، شامم هیچ طعمی نداشت.
‫برق.
‫رعد.
‫دیر کردی، مشاور.
‫تادا!
‫تجهیزات نظامی گرفتی!
‫آره، خریدم.
‫بهت میاد، مشاور.
‫خیلی‌خب! بیا از جایی که مونده بودیم ادامه بدیم.
‫امروزم قراره حال اوستانیایی‌های ‫لعنتی رو بگیریم!
‫خفه شو! تو که هنوز کاری نکردی!
‫بذار ما هم گاهی طرف وستالیسی باشیم.
‫نه. این‌ها قوانینه.
‫من امروز بازی نمی‌کنم.
‫فردا فستیواله، ‫پس میرم به اون‌ها کمک کنم.
‫هی، مشاور؟
‫می‌شه یه کروکت بگیرم، خانم؟
‫حتماً.
‫هی، خانم؟
‫فکر می‌کنید من برای سرباز بودن مناسب نیستم؟
‫لازم نیست سرباز باشی.
‫جنگ‌ها مطلقاً احمقانه‌ان.
‫ولی اوستانیایی‌ها شیاطینی هستن که ‫از سرشون شاخ درمیاد، درسته؟
‫اون‌ها آدم نمی‌خورن؟
‫من فامیل‌هایی دارم که تو شرق زندگی می‌کنن.
‫به نظرت من به یه شیطان شبیه‌ام؟
‫یه‌کم.
‫هی!
‫درسته. من در واقع یه شیطانم.
‫من از گوشت انسان .برای درست کردن این کروکت‌ها استفاده می‌کنم
‫شوخی کردم.
‫راستش، فکر می‌کنم وقتی کروکت دستته ‫خیلی بامزه‌تر از وقتی هستی که تفنگ دستته.
‫منم اونطوری بیشتر دوستت دارم.
‫شاید اونطوری که من فکر می‌کردم نیستن.
‫هی، خانم. اگه تو مغازه کمک کنم، ‫می‌تونم خیلی سریع ده دالک دربیارم؟
‫می‌خوای باهاش چی کار کنی؟
‫فقط می‌خوام به بابام برگردونمش.
‫هنوز همه چیز رو درست نمی‌فهمم، ‫ولی فردا از بابا عذرخواهی می‌کنم.
‫و می‌تونم یه بازی دیگه با ژنرال ‫و بقیه بکنم...
‫پخش اضطراری. پخش اضطراری. [ورود ممنوع]
‫گزارش‌هایی داریم که ارتش اوستانیا ‫از مرز عبور کرده
‫و در حال حمله به چندین نقطه ‫در سمت شرقی کشوره.
‫تکرار می‌کنم. ارتش اوستانیا ‫از مرز عبور کرده...
‫چی؟ ‫[چی...؟]
‫چی؟ ‫[چی؟]
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
[مأموریت بعدی]
‫[مأموریت 40: خاطرات - بخش دوم]