.
همگی خوب غذا بخورین. بفرمایین
‫آره، نون سبوس‌دار با کره هم هست.
‫- خب بچه‌ها، بزنیم تو رگ. ‫- خوشمزه‌ست!
[اتاق کنترل موتور]
[اسپلینتر سل: نگهبان مرگ] [فصل اول]
[قسمت پنجم: به همین راحتی]
[هامبورگ، آلمان]
‫تست ارتباط، یک.
‫واضحه.
‫چیزی که دستته یه کپی بی‌نقص ‫از گوشی «دایانا»ـست.
‫یه طعمه‌ی سفارشی و فوق پیشرفته.
‫عملیات «رویاگیر»؟
‫- این... ‫- ایده‌ی «تاندر» بود.
‫«شتلند» دوست داره از دسترس خارج باشه.
‫امنیت در سطح سران کشور.
‫ساختنش کار کوچیکی نبود.
‫این طعمه رو مجهز به اسکنر شبکیه ‫و اثر انگشت، و شنودگرهای «آی‌ام‌اس‌آی» کردم...
‫به خاطر همین اسمش رو گذاشتیم رویاگیر.
‫می‌بینی؟ گرفت چی شد.
‫طعمه به یه رمزگشا وصله.
‫گوشی اون رو پیدا می‌کنی، جابه‌جاش می‌کنی،
‫گوشی اصلی رو به «آپ‌سَت» وصل می‌کنی، ‫و تنها کاری که باید بکنی اینه که...
‫صبر کنی تا «دایانا» طعمه رو فعال کنه.
‫و خودش بیفته تو تله. ‫میری تو و میای بیرون. به همین سادگی.
‫بهتره زودتر راه بیفتین. «فیشر» کجاست؟
‫پیرمرد داره وقت‌کشی می‌کنه.
‫عراق، افغانستان، لیبی.
‫شما در کنار ناخدا سوم ‫«داگلاس شتلند» خدمت کردید
‫در بیش از 18 مأموریت مهم برون‌مرزی. ‫درسته؟
‫صحیح است.
‫در تاریخ 12 آپریل 2002،
‫آیا شما قصورهای عمده را ‫گزارش کردید یا خیر
‫در اجرای پروتکل مأموریت،
‫که به نوبه‌ی خود منجر به مرگ ‫چهار نیروی ویژه‌ی دریایی در «بگرام» شد،
‫و همچنین اسارت و مرگ نابهنگام ‫زندانی شماره‌ی 3-245؟
‫فرمانده «فیشر»،
‫لطفاً به سؤال پاسخ دهید.
‫بله، همین‌طوره.
‫علی‌رغم بیش از 12 سال ‫خدمت بی‌وقفه
‫و تعهد به کشور،
‫هیئت منصفه شواهد محکمی ‫مبنی بر موارد سرپیچی،
‫سوء رفتار در برابر دشمن ‫و غفلت در انجام وظیفه پیدا کرده است.
‫در تمام موارد ذکر شده، ‫هیئت منصفه متهم را گناهکار تشخیص داده،
‫لذا شما را به ‫اخراج فوری و خفت‌بار محکوم می‌کند.
‫«داگلاس شتلند»،
‫شما در مأموریت خود در قبال ‫این کشور و مردمش شکست خوردید.
‫پدرم هم از شما خیلی تعریف می‌کرد.
‫حتماً.
‫می‌تونید روی من حساب کنید، آقای «موراتا».
‫ما از کمک سخاوتمندانه‌ی شما سپاسگزاریم.
‫در واقع، پیوندهای قوی خانوادگی ‫از اهمیت بالایی برخوردارن.
‫طبیعتاً، ایشون امشب اینجا خواهند بود.
‫ممنونم.
‫- مطمئن شو سر وقت بیاد. ‫- آقای «موراتا»؟
‫خنگ بازی درنیار. «چارلی».
‫با اون خانم چی کار کنیم؟
‫مردم باید با هم معاشرت کنن، نه اینکه عزاداری کنن
‫برام یه پیانیست بیار. یه چیز تو مایه‌های جَز. ‫و از شر این ویولن‌سل هم خلاص بشیم، خوبه؟
‫امروز صبح از «سن پترزبورگ» ‫با پرواز آوردیمش.
‫- نمی‌تونیم همین‌طوری... ‫- حق با توئه.
‫بیا با قطار بفرستیمش بره.
‫«دایانا»!
‫«برتراند»! عزیز من! خوش اومدی!
‫«چارلی». عجله کن!
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫«شتلند» دنبال اینه که روی ‫سرمایه‌گذارهای بالقوه تأثیر بذاره.
‫«مک‌کنا»، تو «گریس پالمر» هستی، ‫یه خبرنگار از مجله‌ی «فِیم».
‫گرفتم.
‫نزدیک شو، ‫اطلاعات جمع کن، از دردسر دوری کن.
‫منم پوشش می‌خوام؟
‫تو راننده‌ای.
‫کسی اهمیت نمی‌ده.
‫موفق باشی، بچه. و گند نزنیا.
‫کی، من؟ عمراً.
‫- «چارلی»، این طرف! ‫- آقای «شتلند»! آقای «شتلند»!
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫«چارلی»، اینجا. «چارلی».
‫«جودی گرنت»، مجله‌ی «فِیم».
‫می‌شه بیشتر در مورد ‫نامزد جدید و جذابتون به ما بگید
‫که تو قایق‌تون در «پورتو چروو» دیدیم؟
‫کی رو می‌گید؟
‫«چارلی»، این طرف، از این‌ور.
‫- خوشحالم اینجا می‌بینمت. ‫- چه مراسم باشکوهی.
‫- بله، حتماً می‌تونیم بیشتر صحبت کنیم... ‫- آبجی!
‫من اینجام.
‫ممنون که با اومدنت ‫به ما افتخار دادی.
‫می‌دونی که از این کوفتیا متنفرم.
‫چی، مراسم‌های خیریه؟
‫آدم‌هاش.
‫جفت‌مون همین‌طوریم.
‫الان خیلی مهمه که قوی به نظر برسیم.
‫با هم.
‫خب، پس. به افتخار ما؟
‫نه. به افتخار...
‫به افتخار «زانادو».
‫اگه با لباس‌‌راحتی می‌خواستم به ‫«کرملین» نفوذ کنم، راحت‌تر بودم.
‫با این لباس یه جوری تو چشمم.
‫تو اینجور مراسم‌ها، ‫اصل کار همینه که تو چشم باشی.
‫فوتبال سرگرمی خوبیه.
‫بازی عالیه. هرچند هیچوقت ‫قوانینش رو درک نکردم.
‫...گوشه‌ی سمت راست رو خیلی خوب پوشش میده.
‫من ترجیح می‌دم روی پایین سمت چپ شرط ببندم.
‫چه لحظه‌ی هیجان‌انگیزی برای هر دو تیم!
‫جهت اطلاع،
‫اینجا بهش می‌گن فوتبال.
‫- حالا هر چی. ‫- هدف رو زیر نظر داریم؟
‫با دو تا چشم.
‫آماده‌ی حرکتم.
‫- گوشی. ‫- همین‌جا...
‫داری شوخی می‌کنی.
‫تو اتاق جا گذاشتمش. تو شارژه.
‫من... متأسفم. الان برمی‌گردم.
‫شنیدی چی شد؟
‫«برو تو و بیا بیرون» هم پَر.
‫خب، تیم، نقشه عوض شد.
‫«تاندر»، دیتابیس هتل رو بگرد.
‫شماره اتاق رو لازم داریم.
‫«سم»، قبل از اون‌ها خودت رو به اون گوشی برسون
‫دارم میرم.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- لعنتی.
‫چه خبر شده؟
‫گندش بزنن.
‫خب، کجا باید برم؟
‫یه لحظه.
‫پیدا کردم. اتاق 1667.
‫طبقه‌ی آخر. خروجی سمت راست.
‫گوشی رو پیدا می‌کنی، میری تو و میای بیرون.
‫بذار حدس بزنم.
‫به همین سادگی. گرفتم.
‫مثل اینکه مهمون داریم.
‫شب‌به‌خیر.
‫دستیار «دایانا»ـست.
‫پس بهتره عجله کنی، «سم».
‫نگران نباش. حله.
‫«سم». طبقه‌ی سوم، ‫خارج شو و از آسانسور سمت راستت استفاده کن.
‫همین الان.
‫یالا، یالا، یالا!
‫نباید کاری کنیم این پسر جوون ‫هول بشه.
‫فقط یه دور آروم ‫تو همه‌ی طبقه‌ها می‌چرخونیمش.
‫یالا، «توماس».
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫مشکل حل شد.
‫دو دقیقه وقت داری، «سم». ‫وقت رو تلف نکن.
‫- عالی می‌شه. ‫- وقتی انجام شد بهم خبر بده.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫فکر نکنم. وگرنه یادم می‌موند.
‫از دیدنتون خوشوقتم، آقای «شتلند».
‫«گریس پالمر».
‫دارم یه مقاله در مورد خواهرتون «دایانا» ‫برای مجله‌ی «فِیم» می‌نویسم.
‫مجله‌ی «فِیم» روی فرش قرمز ‫با من مصاحبه کرد.
‫اون «جودی» بوده، دستیارم.
‫اگه شما می‌گین باشه.
‫و کی شما رو به مراسم من دعوت کرده؟
‫- چرا... ‫- من باید بدونم.
‫من از همه چیز خبر دارم.
‫می‌دونی که من و خواهرم ‫صاحب این شرکتیم.
‫این شب برای ما خیلی مهمه، ‫و من لیست مهمون‌ها رو چک کردم
‫بارها و بارها،
‫و اسمی از «گریس پالمر» یادم نمیاد.
‫معلومه که نه. ‫ولی «پاتریشیا»، مسئول روابط عمومی‌تون، یادش میاد.
‫چون فکر می‌کنی من اینجا تصمیم‌گیرنده نیستم؟
‫آروم باش! فقط داشتم سر به سرت می‌ذاشتم.
‫به علاوه، من یه موضوع خیلی بهتر ‫برای مقاله‌ت دارم.
‫من، «چارلی شتلند».
‫یه نوشیدنی میل دارید؟
‫سلام من رو بهش برسون. ‫خیلی وقته ندیدمش!
‫حتماً.
‫خیلی نزدیک بود.
‫بیش از حد نزدیک.
‫تمام نیروهای امنیتی، ‫فوراً به زیرزمین مراجعه کنید.
‫خب، «سم».
‫فرصتت همینه. پوششت لو نرفته.
‫حراست یه دزدی ‫تو پارکینگ گزارش کرده.
‫تا من نگفتم تکون نخور.
‫اطاعت.
‫و... برو.
‫انتهای راهرو. آخرین اتاق سمت راست.
‫مطمئنی اتاق رو درست اومدیم؟
‫- سؤال خوبیه. ‫- جوابش افتضاحه.
‫از خود اتاق تصویری نداریم.
‫فقط مراقب باش. ممکنه کسی اونجا باشه.
‫حتماً داری سر به سرم می‌ذاری.
‫چی باعث می‌شه یه خبرنگار ‫از مجله‌ی «فِیم» مثل شما،
‫به تلاش‌های ما علاقه‌مند بشه؟
‫من همیشه به مدیرعامل‌های زن علاقه داشتم،
‫و خواهر شما...
‫خب، ایشون فوق‌العاده‌ست.
‫فکر می‌کنید بتونید...
‫ببخشید، نباید می‌پرسیدم.
‫نه، نه، نه. راحت باشید بپرسید.
‫خب، خیلی دوست دارم یه فرصتی پیش بیاد ‫تا خصوصی باهاشون ملاقات کنم.
‫مطمئنم که دوست داری.
‫شاید یه مقاله‌ی ‫دو نفره با شما بنویسم؟
‫فکر کنم بتونم ترتیبش رو بدم.
‫اون گوشی لعنتی کجاست؟
‫دیگه طبقه‌ای نمونده که معطلش کنیم. ‫‏30 ثانیه وقت داری.
‫یه ثانیه وقت بده.
‫یه ثانیه هم وقت نداری، پسر. عجله کن!
‫خودشه.
‫وای! ترسوندی من رو. کجاست؟
‫ببخشید قربان، ‫متوجه نمی‌شم. چی کجاست؟
‫گوشی رئیس، کله‌پوک!
‫- من اومدم بیرون. ‫- خیلی‌خب.
‫بخش اول انجام شد. ‫می‌تونیم گوشی رو به رمزگشا وصل کنیم.
‫گرفتم.
‫سیستم آماده‌ی کاره.
‫آماده برای انتقال اطلاعات.
‫خیلی‌خب، «مک‌کنا». ‫وقتشه کاری کنی «دایانا» به اون گوشی دست بزنه.
‫ولی لطفاً...
‫- دوست داری با من بیای؟ ‫- ...انگشتش رو قطع نکن.
‫هیچی بیشتر از این خوشحالم نمی‌کنه.
‫خیلی مشتاق دیدارتون هستیم.
‫بالأخره وقتی بهت احتیاج داشتم پیدات شد.
.‫می‌خوام با «گریس پالمر» آشنا بشی مجله‌ی فِیم
‫باعث افتخاره که می‌بینمتون، ‫خانم «شتلند».
‫صبر کن. یه نوشیدنی.
‫واقعاً متأسفم.
‫روز طولانی‌ای بود.
‫خب، فکر کنم این از عواقب یه رهبر ‫الهام‌بخش در زمانه‌ی ما بودنه.
‫کاملاً موافقم. ‫ما زن‌ها باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫«چارلی»، خب چطوری با هم آشنا شدین؟
‫خب، می‌دونی آبجی، ‫من از خانم «پالمر» خواستم...
‫- دوشیزه. ‫- دوشیزه «پالمر» که یه مقاله از ما دو تا بنویسه.
‫برای عنوانش، داشتم فکر می‌کردم،
‫«به نام پدر، ‫دختر و روح‌القدس.»
‫البته که من روح‌القدس می‌شم.
‫که اینطور.
‫حتماً، چرا که نه.
‫بیا در اسرع وقت ترتیبش رو بدیم.
‫معذرت می‌خوام. الان برمی‌گردم.
‫«مک‌کنا»؟
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫قیافه‌ت داغونه.
‫«مک‌کنا»؟
‫چه خبره اینجا؟
‫می‌بینیش؟
‫آره می‌بینیمش. حواست رو جمع کن. ‫تو اینجا تو یه مأموریتی.
‫بله، هستم.
‫از دوستمون تو قایق خبری نشد؟
‫همه چیز طبق نقشه پیش میره.
‫سعی کردم زنگ بزنم، ولی...
‫باید این رو ببینی.
‫اون.
‫بیاین شلوغش نکنیم.
‫آخرین چیزی که می‌خوایم یه هرج و مرجه.
‫همه‌ی اتاق‌ها و راهروها رو بگردین.
‫می‌خوام تأییدش کنید.
‫انجام شده بدونیدش.
‫و «گانتر»، اون چیز رو عوض کن.
‫اون...
‫فقط عوضش کن.
‫بزن بریم.
‫خب، «مک‌کنا». وضعیت عوض شده.
‫باید سریع عمل کنی.
‫«مک‌کنا»؟
‫ساده می‌خواستی، درسته؟
‫پس بهت ساده میدم.
‫خب، خانم «شتلند»؟
‫در مورد گوشیتون... به خدا قسم، ‫گذاشته بودمش همین کنار...
‫«تاندر»، تماس رو برقرار کن. همین الان.
‫در خدمتم.
‫خانم «شتلند»، همون‌طور که می‌گفتم، گوشی شما...
‫متأسفم، من... یعنی، نتونستم...
‫نتونستی، چی رو نتونستی؟
‫این یه جور شوخیه؟
[آقای موراتا]
‫کارت خوب بود، بچه.
‫الو؟
‫الو؟ آقای «موراتا»؟
‫- می‌شه توضیح بدی؟ ‫- من...
‫زحمت نکش. اخراجی.
‫لطفاً دنبال من بیاید، آقا.
[بارگذاری اطلاعات 100% تکمیل شد]
‫وقتشه از اونجا بزنی بیرون.
‫«مک‌کنا»؟
‫«زینیا»!
‫دارم یه کاری رو راست و ریس می‌کنم.
‫دو دقیقه‌ی دیگه می‌بینمت. خروجی خدمات.
‫یه دقیقه صبر کن... لعنتی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی!