‫.
‫[مرحله مخفی]
‫[افتخار پادشاهان: راه و رسم چیزها]
‫«ترجمه از آرزو صانعی»
‫چشم‌هات رو باز نکن
‫همه‌چیز درست می‌شه
‫من توسطِ شهری سرزنده ‫یتیم شدم
‫شهری مترقی، همیشه پویا
‫شهری که توسط ماشینی بزرگ ‫اداره می‌شد
‫تیانگانگ
‫شهر باید ازمون مراقبت
‫و محافظت کنه...
‫... ولی یه‌چیزی اشتباه پیش رفت.
‫ذهن مکانیکی‌ای که به شهر حکمرانی می‌کنه، ‫ دچار نقص شده
‫اسطورۀ دیوانه‌ای ‫که همه‌چیز براش بازیـه،
‫و در کاخ تیانگانگ محفوطـه.
‫چطور می‌شه از یه اسطوره انتقام گرفت؟
‫نه
‫نه، نه، نه، نه، پسر ‫اونجا نه، اصلاً
‫تو...
‫تو که نمی‌خوای بری اونجا، مگه نه؟
‫چرا
‫پس... دیوانه شدی!
‫توام به سرنوشت بقیه‌مون ‫دچار می‌‌شی
‫یه جا واسه‌ت کنار می‌ذاریم!
‫تو برای به چالش کشیدن تیانگانگ اینجایی
‫بله
‫تو جوانی
‫من بهترین بازیکن ویجی در چانگ‌آن ام
‫گستاخ هم هستی
‫فوق العاده‌ست
‫بیا تو، بیا تو
‫امروز یه بازی برات داریم
‫تیانگانگ از اینجا تمام شهر رو زیرنظر داره، ‫و تمام جوانبش رو کنترل می‌کنه،
‫هر اتفاقی که افتاده، ‫هر اتفاقی که می‌خواد بیوفته.
‫"می‌تونی به انتخاب خودت ‫در یک بازی به مصاف تیانگانگ بری."
‫خودم قوانین رو می‌دونم
‫پس می‌دونی ‫که باید واسه‌ت بگمشون
‫"تو تنها یک فرصت داری،
‫چرا که تیانگانگِ عالم ‫ مسئولِ
‫تمام حرکات شهر بزرگمونـه
‫و حرکات اون هم در جریان زمان ‫باارزش اند."
‫"اگر تیانگانگ رو شکست بدی، ‫قدرت،
‫افتخار، و مسئولیتِ
‫سرنوشت شهرش ‫مالِ تو می‌شه."
‫ولی پیروز نمی‌شی
‫هرکس به مصاف تیانگانگ رفت ‫در آخر
‫مطلقا دیوانه شد.
‫خودم می‌دونم
‫ولی این رو هم می‌دونم ‫که داری کنترل رو از دست می‌دی
‫شهر داره فرو می‌ریزه
‫تیانگانگ همیشه می‌دونست ‫این اتفاق می‌افته
‫وقتی می‌گم همه‌چیز رو می‌دونم، ‫منظورم تک تک چیزهاست
‫تمام تاریخ، تمام علت‌ها
‫و معلول‌ها:
‫یه دومینو بیوفته، همه‌ رو می‌ندازه
‫حتی یه انسان هم می‌تونه این رو بفهمه
‫ولی اینجا، دنیاییـه که تیانگانگ می‌بینه
‫تمام حقایق، تمام حرکات
‫یه چیز منجر به چیز دیگری می‌شه ‫و بعدی و بعدی
‫و منجر به نتیجۀ قطعی آخر می‌شه.
‫برای تیانگانگ، فرقی بینِ
‫یادآوری گذشته ‫یا تصور آینده نیست.
‫من تمام حرکاتت رو
‫قبل از اینکه تصمیم ‫به انجامش بگیری، می‌دونم.
‫باشه، بیا بازی کنیم
‫اگه انقدر از انسان‌ها بالاتری، ‫چرا می‌خوای شبیه ما باشی؟
‫این ظاهر برای توئـه
‫ولی متأسفانه من چهره‌ای ندارم ‫که مبدل نباشه
‫می‌خوای چطور ظاهر شم؟ ‫می‌تونی دربرابر خودت بازی کنی
‫یا یکی از استادان ویجی که پیش‌شون ‫تعلیم دیدی و مدت‌هاست از دنیا رفتند
‫یا کودکی خودت
‫تمام زندگیت اینجاست
‫هرچه که بودی،
‫هرچه قراره بشی.
‫می‌‌دونم کِی شروع می‌کنی ‫و کِی به پایان می‌رسی
‫یه دست رو انتخاب کن
‫سیاه رو انتخاب کردی
‫من با سفید بازی می‌کنم
‫اولین مهره رو بذار
‫چرا اصلاً زحمت بازی کردن ‫به خودت می‌دی؟
‫اگه نتیجۀ همه‌چیز رو می‌دونی
‫من فقط اتفاقی که قراره بیوفته رو می‌دونم ‫چون حتماً اتفاق می‌افته
‫پس تو همه‌چیز رو کنترل می‌کنی
‫من هیچی رو کنترل نمی‌کنم
‫ولی شهر رو به حرکت درمیاری
‫همونطور که ماه ‫امواج رو بالا و پایین می‌کنه
‫علت و معلول، همین و بس
‫می‌خوای بهم بگی ‫واسه‌چی اینجایی
‫از اون چهره استفاده نکن
‫هرطور میلتـه
‫تو پدر و مادرم رو کشتی
‫اصلاً به حرف‌هام توجه نکردی
‫ببین
‫می‌دونم چطور تموم می‌شه
‫بس کن
‫گفتم، بس کن!
‫یه زمین‌لرزه رخ داد ‫یک تهاجم شیطانی
‫شیاطین باید به زیرزمین برگردونده می‌شدند
‫مهره‌ت رو تکون بده
‫تو می‌تونستی هرکاری بکنی
‫مجبور نبودی پدر و مادرم رو بکشی
‫اگه دریا موج می‌زد، ‫و پدر و مادرت رو غرق می‌کرد،
‫می‌رفتی دنبال انتقام از ماه؟
‫بله
‫تو ترجیح می‌دی از ماه ‫دشمن بسازی
‫تا اینکه قبول کنی هر معلولی ‫علتی داره
‫هنوز هم من رو باور نداری
‫بیا، این آینه ‫یک ثانیه بعد در آینده رو نشون می‌ده
‫هیچ اتفاقی شانسی رخ نمی‌ده
‫می‌تونم آینه رو روی 2 دقیقه
‫یا یک ساعت در آینده تنظیم کنم
‫می‌خوای ببینی نتیجه‌ش چیـه؟
‫و بعد برای فرار از اجتناب‌ناپذیرها ‫خودت رو به دیوانگی بکشی؟
‫مردم همینجاست ‫که کم‌کم دیوانه می‌شن
‫وقتی با این حقیقت مطلق مواجه می‌شی ‫که هیچ کنترلی نداری
‫ذهنت سعی داره متقاعدت کنه ‫که تصمیم‌گیرنده تویی
‫آزادی عمل داری
‫صرفاً یه قطعه‌ نیستی
‫که در ماشینی پیچیده اما قابل پیش‌بینی ‫بالاجبار می‌چرخه.
‫تو اینطوری فکر می‌کنی...
‫تو اینطوری فکر می‌کنی ‫چون خودت یه ماشینی
‫اون‌وقت تو نیستی؟
‫بعضی ماشین‌ها از فلز ساخته شدند،
‫بعضی‌ها از گوشت و خون
‫شهر چانگ‌آن از جفتش ساخته شده
‫وایستا ببینم، چی؟
‫این واقعیه؟
‫چطور نمی‌دونستی؟
‫ما برای کنترل بر حرکاتِ چانگ‌آن بازی می‌کنیم
‫یعنی داریم با خودِ چانگ‌آن بازی می‌کنیم
‫کاری که اینجا می‌کنیم ‫عواقبی به‌دنبال داره
‫بسه، تمومش کن
‫اون بیرون پر از آدمه
‫اینجا هم یه جای دیگه‌ست ‫که مردم عقلشون رو از دست می‌دن
‫اینکه در سرنوشتی گیر کنی ‫که روش کنترلی نداشته باشی،
‫ولی همچنان مسئول زندگیِ هزاران نفر باشی.
‫نمی‌تونی بی‌نقص باشی
‫نمی‌تونی همه‌چیز رو بدونی
‫و داری شکست می‌خوری ‫داری از هم فرو می‌پاشی
‫این شهر در طول عمرم ‫بارها و بارها فروپاشیده
‫هیچ‌چیز ابدی نیست
‫پایان منم، مثل شماها ‫طبق نقشه‌ی خودمه
‫البته که درکش برات سخته،
‫پس چرا تو همون گذشته نمونیم؟
‫همه‌شون رو اینجا دارم
‫چون مُرده‌ان
‫نه
‫اون‌ها فقط توی گذشته‌ان
‫- اون‌ها مُرده‌ان ‫- انقدر مطمئنی،
‫ولی حتی نمی‌تونی بهش نگاه کنی.
‫تو زندگیم رو نابود کردی
‫ازم دشمن ساختی ‫تا بتونی بهم نفرت بورزی
‫چون وقتی متنفر شی، ‫دیگه نمی‌تونی فکر کنی
‫پس نشونم بده
‫نشونم بده چطور مُرده‌ان
‫زمین‌لرزه شهر رو از هم شکافت،
‫شیاطین رو از زیرِ زمین ‫آزاد کرد
‫شهروندانی مثل پدر و مادرت
‫سعی کردند باهاشون بجنگند،
‫ولی تعدادشون خیلی زیاد بود
‫چشم‌هات رو باز نکن
‫همه‌چیز درست می‌شه
‫اون روز تیانگانگ قطعه‌ای از شهر رو داد
‫تا دنیا رو حفظ کنه.
‫پدر و مادرم نجاتم دادند
‫تصمیم گرفتند خودشون رو قربانی کنند
‫باید اینجوری می‌شد
‫چون کاری کردند که اینجوری شه
‫چطور هنوز به چنین چیزی باور داری؟
‫چون من هم همین تصمیم رو می‌گیرم
‫صفحه نمادِ چانگ‌آنه،
‫ما هم درونش‌ایم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌شه گفت،
‫همون کاری که براش به اینجا اومدم
‫بسه، تمومش کن
‫تو خودت رو قربانی می‌کنی؟
‫نمی‌تونم ببرم، ‫ولی می‌تونم انتخاب کنم چطور تموم شه
‫علارغم چیزهایی که نشونت دادم،
‫هنوزم باور داری ‫تصمیم‌گیرنده خودتی؟
‫مهره‌ت رو تکون بده
‫پس...
‫... من تسلیم می‌شم.
‫بازیِ... جالبی بود
‫چیکار کردی؟
‫- بُرده‌ام ‫- نه
‫امکان نداره
‫غیرممکن...
‫اجتناب‌ناپذیر...
‫ولی... الان چی می‌شه؟
‫دقیقاً
‫تو برای به چالش کشیدنِ تیانگانگ اومدی
‫بله